[ตีพิมพ์] KOOKV | Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง | มีรูปเล่มและ E-book พร้อมจำหน่ายแล้ววันนี้!

ตอนที่ 14 : Alpha Red hood : 13 (100% คอมเม้น+สกรีมแท้กด้วย จุ้บๆ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 494 ครั้ง
    7 มิ.ย. 61

[kookv] Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง

 

 

Alpha Red hood : 13

 


 





                เสียงส้นรองเท้าหนังดังกระทบไปทั่วทั้งโถงปราสาท ร่างสูงในชุดสูทแบบผู้ดีกำลังแหงนหน้ามองเพดานยกสูงที่สลักลวดลายและบอกเล่าความเป็นมาของปีศาจรูปงาม จมูกโด่งคมสันรับกับริมฝีปากกระจับ และนัยน์ตาจรัสแสงสีมรกตประกอบกันเป็นเครื่องหน้าที่สมบูรณ์แบบ ผมสีแอชเกรย์ที่ถูกเซตเป็นทรงยิ่งเสริมให้ชายหนุ่มผู้นี้หล่อเหลาแบบไร้ที่ติ

 

 


                ทุกอย่างเรียบร้อยใช่ไหมเสียงดุดันเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

 


                ขอรับนายท่าน

 


 

                ดี – อย่าให้ท่านวีต้องผิดหวัง

 

 


                ชายหนุ่มละลายตาจากรูปสลักบนเพดาน เซมองร่างของหมาป่าสองตัวที่กำลังถูกลากเข้ามา มุมปากยกยิ้มอย่างพึงพอใจในผลงานของลูกน้องคนสนิท

 

 


                อัลฟ่าถึงสองตัวกำลังนอนสลบไสลอยู่กลางโถงปราสาท หลังถูกวูฟเบนฉีกเข้ากระแสเลือดจนไม่ได้สติ วูฟเบนเป็นสมุนไพรหายากที่เป็นพิษต่อหมาป่า พิษของมันมีผลโดยตรงต่อระบบประสาทของหมาป่า ทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย ปวดแสบปวดร้อน และไร้เรี่ยวแรง แม้จะไม่ใช่พิษที่รุนแรงถึงขั้นทำให้เสียชีวิต แต่ทว่าถ้าได้รับในปริมาณมากพิษของมันก็ร้ายแรงจนสามารถทำให้หมาป่าชนชั้นที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างอัลฟ่าหมดสติได้เช่นกัน

 


 

                มีอะไรหนุ่มชายถามด้วยความหงุดหงิด เมื่อประตูถูกเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ผินมองใบหน้าเหย่อหยิ่งของพ่อมดดำที่เพิ่งเดินเข้ามาสายตาเย็นชา

 

 

 

                ข้าไม่คิดว่าคืนนี้ท่านวีจะออกมาได้ – อั่ก!”

 

 

 

                ฝ่ามือที่พุ่งเข้ามาบีบคอพ่อมดหนุ่มแบบไม่ทันตั้งตัวนั้นทำให้เขากำลังหน้าดำหน้าตาเพราะกำลังจะขาดอากาศหายใจ การกระทำที่ป่าเถื่อนและไร้ซึ่งความปราณีของคนที่เป็นนายท่านของปราสาทคือสิ่งที่เขาไม่เคยทำใจให้ชินได้เลยสักครั้ง พ่อหนุ่มมดแค่นหัวเราะอย่างสมเพทเวทนาตัวเอง ก่อนจะทำใจกล้าสบตากับคนตรงหน้า

 


 

                วูบหนึ่งที่เขาเห็นนัยน์ตาสีมรกตนั่นสั่นไหว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวดังเดิม

 

 


                ทำไมท่านวีจะออกมาไม่ได้!” เสียงตวาดลั่นดังก้องไปทั่วปราสาท

 

 


                อั่ก – คืนนี้พระจันทร์จะเข้าใกล้โลกมากที่สุดในรอบสามร้อยปี

 

 

 

                พัค โบกอม ปล่อยมือจากลำคอของพ่อมดดำตรงหน้าด้วยความฉงนใจ ใบหน้าคมสันขมวดคิ้วยุ่งอย่างไม่เข้าใจ ในทุกคืนที่พระจันทร์เต็มดวงเขาจะต้องทำพิธีสังเวยชีวิตให้กับปีศาจผู้เป็นยอดหัวใจของเขา เพราะแสงจันทร์ที่เจิดจ้าในคืนวันเพ็ญนั่นทำให้พลังและร่างกายของท่านวีต้องเจ็บปวดและอ่อนแอ

 

 

 

                ท่านวีจะออกมาจากโลกคู่ขนาน – ไม่สิ ต้องเรียกว่าคุกของพวกพ่อมดชั่วช้าได้เฉพาะคืนนี้เท่านั้น และเขาก็จะเป็นคนช่วยเพิ่มพูนพลังและเติมเต็มทุกสิ่งทุกอย่างให้กับท่านวี

 

 

 

                หากท่านวีออกมาไม่ได้ นั่นหมายความว่าท่านวีจะต้องเจ็บปวด ...

 

 

 

                ก่อนที่ฝ่ามือหน้าจะบีบเข้าที่ปลายคางพ่อมดหนุ่มเต็มแรง ไม่ว่ายังไง เจ้าก็ต้องพาท่านวีออกมาให้ได้ – ไม่งั้นข้าจะสังเวยชีวิตเจ้าแทนหมาป่าสองตัวนั้น!”

 

 

 


 

//






                เสียงกรีดร้องอย่างทรมานและทุรนทุรายของหมาป่าที่ถูกจับมาเพื่อเป็นเครื่องสังเวยแก่ปีศาจที่ดังออกมาจากห้องข้างๆก้องสะท้อนไปทั่วทั้งปราสาท ชายหนุ่มปิดหนังสือในมือก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้หนังในห้องทำงานแล้วมาหยุดลงที่หน้าประตูห้องที่มีเสียงกรีดร้องของหมาป่าดังออกมา

 


 

                ประตูถูกเปิดออกด้วยพลังเวทของคนที่อยู่ด้านใน เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงกรีดร้องน่ารำคาญเงียบสงบลงไป ภาพตรงหน้าปรากฏให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของผู้ที่ชายหนุ่มรักสุดหัวใจ กับร่างไร้วิญญาณของอัลฟ่าสองตัวที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น โบกอมพุ่งเข้าไปรับตัวคนที่ยืนโอนเอนกำลังจะล้มอย่างรวดเร็ว

 

 


                ท่านวี!”

 

 


                ชายหนุ่มสวมชุดคลุมให้กับร่างสีน้ำผึ้ง ก่อนจะช้อนตัวร่างบางไปยังห้องนอนที่อยู่ไม่ห่างจากกัน โบกอมวางร่างของปีศาจร้ายลงบนเตียงด้วยความทะนุทนอม ปลายนิ้วสัมผัสใบหน้างดงามที่ซีดเรียวด้วยความรู้สึกขมขื่นอยู่ในอก ที่เขาไม่สามารถช่วยให้คนที่รักพ้นจากความทรมานได้ดังเช่นคืนจันทร์เต็มดวงอื่นๆ

 

 


                ข้าดูแย่มากเลยใช่ไหม

 

 


                ร่างสูงกุมมือบางที่ยกขึ้นมาสัมผัสใบหน้าของเขาแน่น พร้อมกับส่ายหัวมองคนรักด้วยแววตาเศร้าสร้อย

 

 


                ท่านงดงามสำหรับข้าเสมอท่านวี

 


 

                นานมากแล้วที่ข้าไม่ได้รู้สึกอ่อนแอมากขนาดนี้ปีศาจหนุ่มสบตากับชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเลื่อนใบหน้างดงามเข้าไปใกล้ จนปากหยักจรดเข้าหาอวัยวะส่วนเดียวกัน

 


 

เนิ่นนานที่สองริมฝีปากเกี่ยวพันซึ่งกันและกัน โบกอมเป็นฝ่ายยอมให้คนซุกซนเล่นสนุกกับริมฝีปากของเขา ก่อนที่จะเป็นฝ่ายไล่ต้อนปีศาจร้ายในอ้อมกอดให้จนมุมด้วยรสจูบที่ร้อนแรงกว่าหลายเท่าตัว

 


 

โบกอมกดตัวอีกฝ่ายในนอนราบไปกับเตียงขณะที่ริมฝีปากยังคงบรรจงหมอบจูบร้อนแรงให้กับคนใต้ร่าง ก่อนจะดึงผ้าห่มผืนหน้ามาห่มกายสีน้ำผึ้งและล้มตัวนอนข้างๆกัน

 

 


นอนเถอะครับ ข้าจะอยู่กับท่านตรงนี้

 


 

โบกอม...เจ้าทำทุกอย่างได้เพื่อข้าใช่ไหมวีพูดพลางมองพระจันทร์ดวงโตบนท้องฟ้าที่กำลังค่อยๆเคลื่อนที่ไปยังตำแหน่งที่สุดบนฟากฟ้าในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

 

 


ขอเพียงแค่ท่านอยู่กับข้า ไม่ว่าสิ่งใดที่ท่านต้องการข้าก็จะหามาให้ท่านได้ทุกอย่าง

 


 

ไม่เสียแรงจริงๆ  ที่ข้าเลือกเจ้า

 

 


ปีศาจร้ายแค่นยิ้มอย่างร้ายกาจ ก่อนที่ฝ่ามือเรียวจะลูบไล้ไปตามท่อนแขนและลาดไหล่ของคนตรงหน้า รวมไปถึงแผงอกกำยำที่กำลังหายใจเข้าออกติดขัด แต่ทว่ามือเรียวก็ต้องหยุดการกระทำไปเสียดื้อๆ เมื่อถูกมือหนากอบกุบมือขึ้นเพื่อจรดริมฝีปากลงมา

 


 

ข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวัง

 


 

พระจันทร์นั่น – อีกไม่กี่นาทีมันคงทำให้ข้าอ่อนแอเจียนตายเลยโบกอม

 

 


ข้ารู้ ... ชีวิตของหมาป่าสองตัวนั้นก็ไม่อาจเยียวยาท่านได้ในคืนนี้ เพราะฉะนั้น – ได้โปรดให้ข้าได้ตอบแทนผู้ที่มอบชีวิตใหม่ให้ข้าเถอะนะครับท่านวี

 

 


ชายหนุ่มสบตากับนัยน์ตาสีลาแวนเดอร์อย่างสื่อความหมาย ความปรารถนาเดียวตอนนี้คือการที่เขาต้องการจะตอบแทนผู้ที่มอบชีวิตใหม่ให้กับเขาเมื่อสิบกว่าปีก่อน

 



และเขาก็รู้ว่าจะต้องทำยังไง ถึงจะช่วยฟื้นฟูพลังของปีศาจให้กลับมาแข็งแกร่งดังเดิม

 

 


ดื่มเลือดของข้า   ได้โปรด

 

 


แม้ว่าโบกอมจะรู้อยู่เต็มอกว่าการยอมให้ปีศาจร้ายดื่มเลือด เขาจะต้องสูญเสียพลังจิตของหมาป่าอย่างมหาศาล แต่ถ้าต้องแลกกับความอ่อนแอของร่างกายของเขาเพียงชั่วคราว กับการทำให้ฟื้นฟูพลังให้วีกลับมาแข็งแกร่ง

 

 


เขาก็เลือกที่จะเป็นฝ่ายยินยอม

 

 


“เจ้าก็รู้ว่ามัน – “

 

 


“ท่านมีสิทธิ์ในชีวิตข้าทุกอย่าง หัวใจของข้า ร่างกายของข้า หรือแม้แต่จิตวิญญาณของข้า – มันเป็นของท่านทุกอย่างท่านวี”

 

 


คำพูดที่หนักแน่นและเปี่ยมล้นไปด้วยความจริงใจของคนตรงหน้า ทำให้นัยน์ตาสีลาแวนเดอร์สั่นไหว ปีศาจหนุ่มแสร้งหัวเราะชอบใจ ก่อนจะโน้มคอร่างสูงลงมาและทำตามที่โบกอมร้องขอ

 


 

สิ่งหนึ่งที่ทำให้วีเก็บโบกอมไว้ข้างกายนานขนาดนี้ก็คือ การที่โบกอมรู้ใจเขาไปหมดเสียทุกอย่าง รู้ว่าเขาต้องการอะไร แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้เอ่ยปากก็ตาม

 


 

และความรัก ความอ่อนโยน ความจงรักภักดีที่โบกอมมอบมันให้กับเขาแต่เพียงผู้เดียว เป็นเสมือนสิ่งที่ทดแทนในสิ่งที่ครั้งหนึ่งเขาเคยมีมัน แต่กลับถูกพรากทุกสิ่งทุกอย่างออกไปโดยพวกพ่อมดที่จิตใจอำมหิตพวกนั้น

 


 

ปีศาจหนุ่มสบตากับชายหนุ่มตรงหน้าเนิ่นนาน ก่อนจะเอือนเอ่ยถ้อยคำที่เกือบทำให้หัวใจของโบกอมกลับมาสูบฉีดเลือดเฉกเช่นคนมีชีวิตอีกครั้ง

 


 

อยู่กับข้าไปนานๆได้ไหมโบกอม

 


 

ได้โปรดอย่าทำให้ข้าต้องผิดหวังในตัวเจ้า เหมือนที่คนอื่นๆทำกับข้าเลยนะ

 

 


ข้าอยู่ตรงนี้เสมอท่านวี – และจะอยู่ตลอดไป





 

//

 




 

 

โอเมก้าตัวน้อยกำลังนั่งหน้ามุ่ยคิ้วขมวดอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งภายในห้องนอนที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา และประดับประดาไปด้วยแจกันดอกกุหลาบสีสวย พลางหวีผมสีบรอนด์นุ่มนิ่มของเจ้าตัวด้วยความไม่สบอารมณ์อย่างมาก หลังจากองค์ชายจองกุกออกไปนอกปราสาทเมื่อช่วงหัวค่ำ จนป่านนี้ยังไม่กลับเข้ามา

 

 


นอกจากจะไม่ยอมบอกว่าออกไปไหนแล้ว ยังกลับมาช้าอีก – คืนนี้ก็นอนนอกห้องเถอะองค์ชายจองกุก!

 

 


ไวเท่าความคิดโอเมก้าตัวน้อยก็ลุกไปลงกลอนประตูหน้าต่างทุกบานแน่นหนา ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งกอดอกอยู่ที่ปลายเตียงหลังใหญ่ด้วยความหงุดหงิด

 

 


น่าโมโหจริงๆ แผนการที่เขาอุส่าวางไว้ว่าจะแกล้งองค์ชายจองกุกให้ลงแดงตาย จนตบะแตกต้องเข้าไปตามเขาที่แกล้งอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำนานๆต้องล่มไม่เป็นท่า นัยน์ตาคู่สวยมองแหวนเพชรน้ำบนนิ้วนางข้างซ้าย ก่อนจะเบะปากแบบเด็กงอแง

 

 


ยอมแต่งงานด้วยแล้วจะมาหายไปแบบนี้ไม่ได้นะคนบ้า! – เสียบรรยากาศชะมัด

 

 


แสงจันทร์จากพระจันทร์ดวงใหญ่ที่นอกหน้าต่างและแจกันดอกกุหลาบที่ควรจะสร้างบรรยากาศให้แสนโรแมนติคให้กับคู่รัก ไม่สามารถช่วยบรรเทาอารมณ์คุกรุ่นของแทฮยองได้เลยสักนิด เมื่อยังคงไร้ซึ่งการติดต่อกลับจากคนเป็นคู่ชีวิตหลังจากเขาส่งข้อความผ่านกระแสจิตไปหลายต่อหลายครั้ง

 

 


ทันใดนั้นเสียงกุกกักที่หน้าประตูก็ทำโอเมก้าตัวน้อยยกยิ้มด้วยความดีใจเมื่อคนที่เขากำลังโมโหอยู่กลับมาแล้ว ก่อนจะหุบยิ้มลงอย่างรวดเร็วเมื่อนึกถึงขึ้นได้ว่าเขากำลังโกรธองค์ชายจองกุกอยู่

 

 


ก๊อก ก๊อก

 

 


พี่กลับมาแล้วครับ เปิดประตูหน่อยเด็กดี

 

 


“…”

 

 


หลังจากออกไปส่งสัญญาณเพื่อให้ยุนกิเตรียมทำพิธี จองกุกก็รีบกลับปราสาทด้วยความเร่งรีบด้วยระยะทางที่เขาออกมาไกลจากตัวปราสาทอยู่มาก เพื่อไม่ให้แทฮยองได้ยินเสียงหอนหมาป่าของเขา ประกอบกับเส้นทางภูเขาสูงชันที่มีเพียงแสงจันทร์นำทางเท่านั้น จึงทำให้การเดินทางกลับมาที่ปราสาทค่อนข้างลำบากและล่าช้าไปมากเพราะไม่ได้ขี่ม้าออกมา และหมาป่าอย่างเขาไม่คุ้นชินกับภูมิประเทศที่เป็นภูเขาสูงชันแบบนี้เท่าไหร่นัก

 

 


ชายหนุ่มกดก้มดมความหอมจากช่อดอกไม้สีหวานในมือที่เขาแวะเก็บระหว่างทาง เพราะกลิ่นของมันเหมือนกับกลิ่นกายของแทฮยองซะเหลือเกิน – ดอกสวีทพี

 

 


แทฮยองครับ พี่กลับมาแล้วน้า

 

 


เมื่อเคาะประตูอยู่นาน แต่ทว่ายังไร้ซึ่งเสียงตอบรับและวี่แววที่โอเมก้าตัวน้อยจะมาเปิดประตู ทำให้ชายหนุ่มร้อนรนอย่างอยู่ไม่สุข ถึงแทฮยองจะเป็นเด็กอนามัยไม่นอนดึก แต่ตอนนี้ก็ยังไม่ถึงเวลาที่แทฮยองจะเข้านอนเสียหน่อย

 

 


หรือว่าแทฮยองจะโกรธที่เขากลับมาช้า

 

 


แทฮยองโกรธพี่เหรอคะ

 


 

เปล่า”

 


 

“ถ้าไม่โกรธก็มาเปิดประตูก่อนเด็กดี”

 

 


“…”

 


 

แท – “

 

 


แทจะนอนแล้ว องค์ชายอย่ามากวนแท

 

 


แทครับ – อย่าเพิ่งนอนสิ มาเปิดประตูให้พี่ก่อน

 

 


“…”

 

 


แทไม่มาเปิดประตูให้พี่แบบนี้ แล้วคืนนี้พี่จะนอนที่ไหนล่ะ

 

 


อะ องค์ชายก็นอนนอกห้องไปสิครับ!”

 

 


 

35% J





โอเมก้าตัวน้อยปิดไฟทิ้งตัวลงนอนพลางยกผ้าคลุมโปรงด้วยความน้อยอกน้อยใจ เมื่อเสียงขององค์ชายจองกุกหายเงียบลงไปพักใหญ่

 


 

อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่ง้อแทแล้วเหรอ

 

 


แต่เสียงกุกกักที่นอกระเบียงก็ทำให้โอเมก้าตัวน้อยเบิกตากว้าง โผล่หน้าออกมาดูก็พบกับจองกุกกำลังจะวุ่นอยู่กับประตูกระจกใส แทฮยองพลิกตัวหันหลังมุดหัวใส่ผ้าห่มแกล้งทำเป็นหลับอย่างรวดเร็วเมื่อได้เสียงกลอนประตูถูกสะเดาะออก

 

 


ก่อนที่เอวบางที่นอนตะแคงหันหลังอยู่จะถูกรวบเข้าหาตัวผู้บุกรุกที่แทรกตัวเข้ามาในผ้าห่มทางด้านหลัง จองกุกเกยคางบนไหล่คนขี้งอนก่อนจะกดจมูกลงที่ข้างแก้มจนเกิดเสียง จ้องมองโอเมก้าตัวน้อยที่แกล้งทำเป็นหลับด้วยความเอ็นดู

 

 


“แทฮยองครับ...”


 

 

“...”

 

 


“ – หึ พี่รู้นะว่าเจ้ายังไม่หลับ”

 

 


ชายหนุ่มไล้ลากปลายจมูกซุกซนไปทั่วแก้มใส หยอกเย้ากับติ่งหูนิ่ม ก่อนจะขบเม้มลำคอระหงส์จนห่อเลือด โอเมก้าตัวน้อยที่แกล้งหลับตาพยายามกัดกลั้นไม่ให้หลุดเสียงครางออกมาก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อมือซุกซนเลื่อนต่ำหายไปใต้ผ้าห่มเพื่อบีบเฟ้นสะโพกนิ่มของเขาจนมือเรียวจับห้ามแทบไม่ทัน

 


 

“องค์ชาย! เอามือออกไปนะ – แทบอกให้องค์ชายนอนนอกห้องไง”

 


 

แต่สีหน้าและท่าทางที่กับเหมือนแมวขู่ก็ทำอัลฟ่าหนุ่มแทบกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ – แมวเมี๊ยวๆกำลังขู่ฟ่อเลยดูสิ

 

 


“ยิ้มอะไร แทโกรธองค์ชายอยู่นะ”

 

 


“แหน่ะ ยอมรับแล้วว่าโกรธ”

 

 


“ก็...”

 

 


“พี่ขอโทษครับที่กลับมาช้า อย่าโกรธพี่เลยนะคนดี” ชายหนุ่มพูดด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะยื่นดอกไม้ช่อโตที่กลิ่นของมันทำให้คนขี้งอนตาโตและยอมรับพลิกตัวมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

 

 


“ดอกสวีทพีนี่ – พี่จองกุกเอามาให้แทเหรอครับ”

 


 

โอเมก้าตัวน้อยยกยิ้มกว้าง ก่อนก้มสูดดมความหอมที่ละม้ายคล้ายคลึงกับกลิ่นกายของเขาเข้าเต็มปอด จนลืมสนิทเลยว่าก่อนหน้านี้ตัวเองได้ไล่ผู้ที่เป็นถึงองค์ชายรัชทายาทของอาณาจักรไปนอนนอกห้อง

 

 


“พี่จัดช่อเองเลย สวยไหม”

 


 

“สวยที่สุดเลย”

 

 


“สวยเหมือนแทนั่นแหละ – ไม่โกรธพี่แล้วนะตัวเล็ก”

 

 


แทฮยองส่ายหน้า “ขอบคุณนะครับ ทีหลังจะไปไหนก็บอกก่อนสิครับ แล้วก็ห้ามกลับช้าแบบนี้อีกนะ”

 

 


รับทราบครับเมีย จะไม่ทำอีกแล้วครับ”

 

 


จุ้บ!

 

 


ก่อนที่แทฮยองจะกดจูบลงที่ริมฝีปากหยักอย่างรวดเร็ว “ดีมาก”

 

 


พี่จองกุกจะจ้องหน้าแททำไม ไปอาบน้ำเลยนะ” สายตาแพรวพราวของคนที่เอาแต่จ้องหน้าเขานั่นทำให้แทฮยองคาดการณ์ได้ถึงชะตาชีวิตของตัวเองในคืนนี้ – ที่เขาจะต้องถูกองค์ชายจองกุกคนหื่นจับกิน

 

 


ชายหนุ่มหัวเราะอย่างเอ็ดดู เมื่อคนน่ารักม้วนตัวเข้าไปในผ้าห่มจนเหลือแต่ตาที่โผล่ออกมา

 

 


“อาบด้วยกัน”

 

 


“แทอาบแล้ว”

 

 


“งั้นอาบให้หน่อย”

 

 


ไม่เอา พี่จองกุกชอบแกล้งแท แทไม่อาบให้หรอก” ไม่พูดป่าว โอเมก้าตัวน้อยยังกลิ้งตัวที่ม้วนอยู่ในผ้าห่มเป็นก้อนๆมาดันจองกุกให้ลุกออกจากเตียง จนชายหนุ่มนึกมั่นเขี้ยวกดลงไปฟัดแก้มกลมๆอยู่หลายที แต่คำพูดในประโยคถัดมาของคนตัวเล็กก็ทำเอาจองกุกต้องรีบวิ่งเข้าห้องน้ำแทบไม่ทัน

 


 

“ถ้าไม่ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ คืนนี้ก็อย่าหวังจะได้กินแทเลย”

 





//







กลิ่นสบู่อ่อนๆล่องลอยออกมาทันทีประตูห้องน้ำถูกเปิดออก จองกุกในชุดนอนสีเข้มที่แทฮยองเตรียมไว้ให้ก่อนหน้านี้ ที่เขาไม่รู้ว่าจะใส่มาเพื่ออะไรเพราะเดี๋ยวก็ต้องถอดออกอยู่ดีกระโดดทับก้อนผ้าห่มที่ภายในมีโอเมก้าตัวน้อยซุกซ้อนอยู่ เตียงสปริงเด้งกระดอนไปมาตามแรงที่ถูกกระทำ ก่อนที่คนถูกทับจะโวยวายขึ้นมาเพราะน้ำหนักตัวที่ทับกายเขาอยู่



 

“แทหนักนะพี่จองกุก ลุกออกไปเลย”

 


 

ชายหนุ่มแกล้งทำหูหวนลมกดหน้าลงไปกดจูบที่ลุ่มผมหอมของคนที่โผล่หน้าออกมามองเขาตาเขียว “อาบน้ำแล้ว ขอกินหน่อย”

 


 

แทฮยองดิ้นเป็นกุ้งดีดเมื่อคนหน้ามึนไม่สนใจที่เขาพูดเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังงับหูของเขาเล่นราวกับมันเป็นขนม แทฮยองถอนหายใจอย่างจำนนท์ เลิกเล่นตัวแล้วหันมาสบตากับคนตรงหน้า แขนเรียวคล้องเข้าที่ต้นคอคนตัวสูงก่อนจะโน้มศีรษะให้อัลฟ่าหนุ่มมาแนบชิดริมฝีปาก

 

 


– อ่า ให้ตาย จองกุกจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว

 

 


 

CUT

PASSWORD : redhood13








“อ่า แทรู้สึกดีจัง” มือสวยรั้งคนด้านบนให้มานอนราบที่เตียงแทน ก่อนที่ขาเรียวจะปีนขึ้นไปนั่งบนหน้าท้องลอนจนอะไรๆที่ถูกทับอยู่ตื่นตัวขึ้นมาอีกรอบ ปากเล็กกดจูบให้ชายหนุ่มเป็นการเอาอกเอาใจ

 


 

“หื้ม – จะออนท๊อปให้พี่เหรอเด็กน้อย” จองกุกสบตาหวานเชื่อมกับคนด้านบน คำพูดของเขาทำเอาแทฮยองส่ายหัวพรืดใบหน้าแดงก่ำ

 


 

ป่าวสักหน่อยแทฮยองยู่ปาก ก่อนที่จะซุกหน้าลงที่ซอกคอของคนตัวสูง

 

 


อ๊ะ ตัวแสบ

 

 


อัลฟ่าหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อเขี้ยวคมฝังลงที่ลำคอเข้าคอเพื่อผูกพันธะ ร่างเล็กหัวเราะคิกคัก ก่อนจะเงยหน้ามาสบตากับคนที่นอนทำตาเขียวขุ่นอยู่ คิก พี่จองกุกเป็นของแทคนเดียว

 


 

มือหนาเลื่อนไปบีบแก้มยุ้ยอย่างมั่นเขี้ยว – มันน่าตีจริงๆเด็กคนนี้

 

 


ต้องเป็นพี่ทำก่อนสิ มาตัดหน้าพี่แบบนี้ได้ยังไง

 


 

อ่ะพี่จองกุกกัดแทสิจองกุกมองร่างเล็กปีนที่ลงจากตัวเขา ก่อนจะนั่งคุกเข่าบนเตียง เอียงคอมองเขาตาใส

 

 


อวดดีจริงๆ มันน่าจับกระแทกซะให้ลุกไม่ขึ้น

 

 


ไวเท่าความคิด จองกุกจับร่างเล็กให้ลอยขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก เขี้ยวคมกัดเข้าที่คอระหงส์ที่เต็มไปด้วยรอยรักอย่างเต็มแรงเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่พระจันทร์บนท้องฟ้าเคลื่อนที่มายังตำแหน่งสูงสุด

 

 


คนอวดดีหวีดร้องน้ำตาไหลพรากอย่างเจ็บปวด นิ้วเรียวจิกเข้าที่กลางหลังเขาจนเลือดซิบ กลิ่นคาวเลือดฟุ้งไปทั่ว ก่อนที่เลือดหอมหวานจะไหลทะลักเข้ามาในปาก จองกุกดูดกลืนของเหลวสีแดงลงคอ ลิ้นร้อนตวัดเลียบาดแผลเพื่อห้ามเลือดให้กับคนที่ตัวสั่นเป็นลูกนก

 

 


เพี๊ยะ!

 

 


มือเรียวฟาดลงที่อกแกร่งอย่างเต็มแรง เจ็บนะคนใจร้าย

 

 


โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับ – เดี๋ยวยอมให้ทำโทษทั้งคืนเลยที่รัก

 

 


งื้อ ไม่เอาแล้ววว แทเหนื่อย”

 

         

                                                                                               

โอเมก้าตัวน้อยทำตาแป๋ว พลางขยับตัวหนีมือปลาหมึกที่ยังคงรุ่มร่ามกับร่างกายของเขาไม่หยุด

 

 


“จะไปไหน มานี่เลยตัวแสบ”

 

 


“หนีคนหื่นไงครับ อื้อ!”

 



 

TBC




TALK2

                แค่ก แค่ก ช่วยไรท์ด้วยค่ะ สำลักความสุขตายแล้วววว ขอไม่ทอล์คเยอะ วันนี้แวะมาอัพให้สองเรื่องเลย อย่าลืมไปอ่าน #kookvparadise กันด้วยนะงับอัพตอนใหม่แย้ว พี่เจคจ้องจะเคลมน้องวีตาเป็นมันเชียวเรื่องนั้น – เจอกันอีกทีหลังไรท์สอบไฟนอลเสร็จวันที่ 8 ขอพักอ่านหนังสือหน่อยนะงับ คอมเม้นให้ไรท์ชื่นใจก่อนสอบกันหน่อยน้าาา จุ้บๆ



 TALK1

                น้องแทไล่พี่กุกไปนอนนอกห้องอย่างได้ยังไงลูกกกก นั่นองค์ชายรัชทายาทเชียวนะหนู -- รู้เลยนะคะว่าแต่งงานไปใครจะใหญ่สุดในบ้าน 55555  อีกครึ่งที่เหลือคัทจะมาไม่มาก็ต้องช่วยกันภาวนาให้น้องแทหายงอนองค์ชายแล้วล่ะ -,.- แปะอิมเมจพี่โบกอม ก็จะงานดีประมาณนี้ 





15/04/2561

ร่วมพูดคุยกันได้ที่ทวิตเตอร์ @BAMATTY_ หรือ #กุกวีหมวกแดง นะจ๊ะ  


 
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 494 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,850 ความคิดเห็น

  1. #1840 qell (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 23:02
    สำลักความหวานไม่ไหวเลย เจอโหมดนี้ไปคือลาก่อนชาวโลก
    #1,840
    0
  2. #1816 kookvkookv9795 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 09:46
    แผ่นดินไหวแต่ใจรีดไม่ไหว😭 กร_จ2ขส
    #1,816
    0
  3. #1799 Wayvay_T (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 12:00
    รู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นเบาหวาน
    #1,799
    0
  4. #1776 BaimonWarachaya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:33
    ผูกพันธะเเล้ววว
    #1,776
    0
  5. #1752 Myeye30 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:33
    ฉากคัทก็คือ!!!!
    #1,752
    0
  6. #1708 TONNAMT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 23:02
    น้องแทนร่คือแสบดีจริงๆ แล้วก็เรื่องของวีต้องน่าสงสารมากๆแน่ๆเลย ฮือ
    #1,708
    0
  7. #1691 thanapornwirat47 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 09:02
    น้องแทแสบจริงๆ
    #1,691
    0
  8. #1655 _jppm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:58
    ไม่อ่อนโยนต่อใจหนูเรย !
    #1,655
    0
  9. #1629 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:08
    อมกกกกก ละมุน
    #1,629
    0
  10. #1623 Mokloktsh (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:03

    ทะนุถนอมน้องหน่อยย

    #1,623
    0
  11. #1613 nxjk02 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:22
    อมกกกกก กนดทกนหวดวงเงิ
    #1,613
    0
  12. #1585 Ppam012197 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 18:05
    เลือดจะหมดตัวแล้วววววฮื่ออออ กระอักเลือดตายแล้วกรี๊ดดดด!!!! เค้าขบคอดันแน้วววอิอิ พี่จกุ๊กก็คือบับรว้ายยยมิอ่อนยนเลย
    แต่ขอนอกประเด็นป้าดติโถ้!!!โบกอมหล่อแท้
    #1,585
    0
  13. #1524 อาหยิกมาแล้ว!! (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 23:43
    พี่ซอกจินทำดีๆๆๆๆๆๆๆ อิอิอิ
    พี่กุกคนหื่นถนอมน้องแทด้วยยยย
    #1,524
    0
  14. #1505 yoongi-swa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 20:05
    หลงยัยน้องหัวปักหัวปำแล้วนะพี่จองกุก!

    แต่คือเค้ากัดคอกันเเล้วค่าาา แงงงง ใจผ้มม ใจผ้มมมมม
    #1,505
    0
  15. #1484 kate0901 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 12:03
    น้องแทน่ารักมากเลยค้าบ พี่จองกุกเขาถึงหลงมากๆ อุแงงง
    #1,484
    0
  16. #1476 mxngkhwxn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 00:07
    เขินไปหมดแล้วววว
    #1,476
    0
  17. #1412 hwangirl (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:34
    ล้ายมาก น้องแทล้ายมากกกก
    #1,412
    0
  18. #1390 bemoka19 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 23:34
    หึหึหึ ร้ายจิงๆโอเมก้าคนนี้เนี้ย เจออ่อยขนาดนี้ใครจะทนไหวว
    #1,390
    0
  19. #1389 Crazy Vampire (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 20:49

    จะเป็นลมมมม ขอยาดมให้รีดคนนี้ที เขินจนบิดไปหมดดด
    #1,389
    0
  20. #1370 Ppttyc_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:03
    กำหมอนแน่นมาก พี่จองกุกนี่มันหื่นจริงๆ
    #1,370
    0
  21. #1354 kkkanunnn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 15:01
    โอ่ยมชมวงวบ ช้านเขินๆๆๆ
    #1,354
    0
  22. #1307 sugarwriderYM (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 19:41
    แซ่บกันทั้งคู่
    #1,307
    0
  23. #1268 Mvis. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 18:03
    แซ่บบบบอยู่นะ
    #1,268
    0
  24. #1245 Bbmnrr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:58
    เขินมากๆๆๆๆๆฮือออใจนุ้
    #1,245
    0
  25. #1217 JKTHFOREVER (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 18:07
    แทฮยองหนีไปลูกหนีไป
    #1,217
    0