[ตีพิมพ์] KOOKV | Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง | มีรูปเล่มและ E-book พร้อมจำหน่ายแล้ววันนี้!

ตอนที่ 13 : Alpha Red hood : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 493 ครั้ง
    7 มิ.ย. 61

[kookv] Alpha Red hood #กุกวีหมวกแดง

 

 


Alpha Red hood : 12

 







 

                ในช่วงเวลาที่ฤดูใบไม้ผลิเริ่มใกล้เข้ามา พระอาทิตย์แรกแย้มส่องแสงแรงขึ้นทำให้อากาศเริ่มอุ่นขึ้น ปุยหิมะขาวเริ่มละลายเป็นน้ำเจิ่งนอง บางส่วนสลายหายไปแทนที่ด้วยต้นกล้าอ่อนที่เริ่มผลิใบออกมาทักทาย ลำธารที่ถูกแช่แข็งเริ่มกลายสภาพกลับมาเป็นของเหลวอีกครั้ง ดังเมื่อราวๆสามสี่เดือนก่อนเคยเป็น

 


 

                แม้ว่าอากาศจะอุ่นขึ้น แต่โอเมก้าตัวน้อยก็ยังสวมใส่ฮูดสีแดงเดินไปเดินมาอยู่ทั่วพระราชวังหลวงของอาณาจักรคาร์โรซินเวียอยู่เสมอ แก้มนิ่มที่พ้นออกจากฮูดผ้าคลุมขึ้นเลือดฝาดอย่างน่ารัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแบบตุ๊กตากระเบื้องเคลือบกำลังส่งสายตาวิบวับด้วยความอยากรู้อยากเห็นใส่บรรดาเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่เป็นลูกหลานของข้าหลวงทั้งหลาย

 

 


                “นี่ อันนี้มันคืออะไรเหรอ” แทฮยองถามด้วยความตื่นเต้น พลางหยิบตลับไม้ที่ภายในบรรจุสารกึ่งเหลวกึ่งแข็งสีแดงบ้าง ชมพูบ้างขึ้นมาดู กลิ่นหอมอ่อนๆคลายผลไม้กับดอกไม้นานาชนิดจากสารดังกล่าวที่ส่งกลิ่นออกมาจากตลับสร้างความสดชื่นไม่น้อย

 

 


                “เครื่องประทินผิวค่ะ พวกเรากำลังทำมัน – พระชายามาทำด้วยกันนะคะ น้า ~”

 


 

                สรรพนามที่เด็กๆเรียก ทำเอาโอเมก้าตัวน้อยหน้าร้อนผ่าว มือไม้อยู่ไม่สุขยกขึ้นจับหน้าตัวเองทั้งสองข้าง

 

 


                บะ บ้า ข้าไม่ใช่พระชายาเสียหน่อย” แทฮยองว่าพลางยู่ปาก พยายามอธิบายให้เด็กๆเข้าใจว่าตนเองไม่ได้มีตำแหน่งสูงศักดิ์แบบที่เด็กๆคิด

 

 


                ตำแหน่งนั้นมันเป็นของคนที่เป็นคู่สมรสขององค์ชายไม่ใช่เหรอ ถึงแทฮยองจะเป็นคู่ชีวิตของจองกุก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะได้เป็นคู่สมรสด้วยเสียหน่อย

 


 

              ก็ในเมื่อองค์ชายจองกุก ยังไม่เคยขอเขาแต่งงานเลย – น่าน้อยใจจริงๆ

 

 


                เรียกข้าว่าแทฮยองเถอะสาวน้อย ข้าไม่ได้มีตำแหน่งอะไรใหญ่โตแบบที่เจ้าคิด” แทฮยองพูดด้วยสีหน้าเศร้า

 


 

                “ไม่ได้นะคะ เราเรียกชื่อของคนที่มีผ้าคลุมสีแดงไม่ได้ แต่ทำไมถึงไม่ใช่พระชายาล่ะคะ ก็องค์ชายบอกว่า อุ๊บ – อ่อยอะอีอา”

 

 


เด็กน้อยในชุดเดรสกระโปรงบานสีชมพูต้องหยุดพูดกลางคั้น เมื่อถูกมือป้อมของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนกัน แต่ต่างกันที่สีชุดตะครุบปากไว้ – อ่า ฝาแฝดสินะ น่ารักจริงๆเลย

 

 


“หือ องค์ชายบอกอะไรเหรอ”

 

 


“แหะๆ อย่าฟังจีอาเลยค่ะ จีอาชอบพูดเพ้อเจ้อ” แฝดอีกคนที่ดูท่าทางแล้วจะเป็นพี่เป็นฝ่ายตอบ พลางปล่อยมือจากปากคนน้องให้เป็นอิสระ

 

 


“จีอาไม่ได้พูดเพ้อเจ้อนะซูจี ก็องค์ชายบอกว่า ..จีอาพูดพลางกระซิบกระซาบกับคนพี่

 

 


“องค์ชายบอกว่าเป็นความลับไงจีอา”

 

 


“จริงด้วย จีอาลืมไปเลย”

 

 


ก่อนที่แฝดน้องจะหันกลับมาพูดกับแทฮยองอีกครั้ง “ – เอ่อ พี่หนูน้อยหมวกแดง เราเรียกแบบนี้ได้ไหมคะ”

 

 


ได้สิจ๊ะ หนูน้อยหมวกแดงก็น่ารักดีแทฮยองยิ้มตาหยี พลางยกมือลูบหัวเด็กๆด้วยความเอ็นดู

 

 


แล้วอันนี้เอาไว้ทำอะไรเหรอ

 

 


อันนี้เอาไว้ทาแก้ม อันนี้เอาไว้ทาปากให้น่าจุ้บ

 

 

ลองดูสิคะ ปากก็จะน่าจุ้บแบบจีอากับซูจีเลยนะคะ

 


 

เสียงเจื้อยแจ้วของฝาแฝดเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากโอเมก้าตัวน้อยได้ไม่น้อย พลางรับตลับไม้ที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆจากแฝดคนพี่ ปลายนิ้วลูบวนที่สารในตลับสองสามรอบก่อนจะป้ายที่ริมฝีปากตัวเองอย่างละเมียดละไม

 


 

พี่หนูน้อยหมวกแดงสวยจังเลย ทาอันนี้ด้วยสิคะ แก้มจะได้สีชมพู” – ซูจี

 

 


“มัดผมแบบน่ารักๆด้วยสิคะ” – จีอา

 


 

ว้าววว สวยจังเลย” ฝาแฝดทั้งสองประสานเสียงออกมาพร้อมกัน เมื่อโอเมก้าตัวน้อยยอมทำตามอย่างว่าง่าย ใบหน้าที่น่ารักเป็นตุ๊กตาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอได้แต่งเติมนิดๆหน่อยก็ยิ่งทำให้แทฮยองงดงามอย่างสมบูรณ์แบบ

 

 


จองกุกในร่างหมาป่าอัลฟ่าตัวโตก้าวมาหยุดในสวนหลังพระราชวัง ไม่ใกล้ไม่ไกลมีม้านั่งที่มีโอเมก้าตัวน้อยนั่งหันหลังหัวเราะคิกคักกับเด็กๆอยู่ กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้และผลไม้ลอยอบอวลมาแต่ไกล แต่ก็ยังไม่เด่นชัดเท่ากลิ่นกายของแทฮยองที่หอมหวานเหมือนดอกสวีทพี แม้ว่าจะมีผ้าคลุมช่วยบดบังกลิ่นกายแต่ทว่าคนเป็นคู่ชีวิตอย่างจองกุกกลับได้กลิ่นชัดเจน

 


 

อ่า กลิ่นกายของเขาเริ่มจางลงแล้วสินะ

 


 

หมาป่าหนุ่มนั่งมองคนเป็นคู่ชีวิตที่นั่งเล่นกับเด็กๆอย่างมีสนุกสนาน รอยยิ้มกว้างของโอเมก้าตัวน้อยทำให้เขาอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ – มิน่าล่ะ ถึงไม่ยอมตอบกลับข้อความลิ้งค์ของเขา เพราะมัวมาเล่นซนอยู่นี่เอง

 


 

แต่อัลฟาหนุ่มก็ต้องชะงักค้างไป เมื่อนัยน์ตาคู่สวยหันมาเห็นเขาเข้า รอยยิ้มกว้างถูกประดับบนใบหน้าตุ๊กตากระเบื้องนั่นอีกครั้ง หัวใจของหมาป่ากำลังเต้นแรงราวกลับจะหลุดออกมาจากช่องอก

 

 


งดงามดุจเทพธิดา

 


 

ผมสีบรอนด์นุ่มนิ่มของแทฮยองถูกมัดเป็นจุกน้อยๆอย่างน่ารัก ใบหน้าตุ๊กตาถูกแต่งแต้มด้วยสีสันจากธรรมชาติได้อย่างลงตัว แก้มกับปากสีฉ่ำที่น่าสัมผัสดึงดูดให้หมาป่าหนุ่มก้าวเข้าไปหาอย่างเสียไม่ได้ อัลฟ่าตัวโตถูหน้ากับผ้าคลุมสีแดงอย่างออดอ้อน กดจมูกชื้นสูดดมความหอมหวานอย่างเอาอกเอาใจ พลางส่งสายตาให้เด็กสาวทั้งสอง ฝาแฝดจีอาซูจีพากันหัวเราะคิกคัก ก่อนจะจูงมือกันวิ่งออกไปอย่างรู้งาน

 

 


“ทำไมมาไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลยล่ะครับ” มือเรียวลูบแผงขนฟูฟ่องของหมาป่าหนุ่มจนหลับตาพริ้ม

 

 


จองกุกไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับซุกหน้าเกยคางบนตักของโอเมก้าตัวน้อย สบตากับนัยน์ตาคู่สวยอย่างสื่อความ นัยน์ตาสีเทามีประกายแวววาวสีทองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหายไป

 

 


“อ้อนแบบนี้อยากได้อะไรครับ หื้ม” แทฮยองถามอย่างรู้ทัน

 

 


หลังจากจองกุกระเบิดตำหนักที่เขาครอบครองไปเมื่อคราวก่อน จึงเป็นอันต้องยกเลิกบทลงโทษที่องค์ชายได้รับไปโดยปริยาย มิหนำซ้ำยังหน้ามึนถือโอกาสให้เขาย้ายเข้าไปอยู่ในตำหนักตัวเองอีก ตั้งแต่นั้นมาจองกุกก็เอาแต่ทำตัวติดเขาไม่ห่าง อยู่ด้วยกันเพียงลำพังเมื่อไหร่ เป็นอันต้องโดนคนหื่นคนนี้แทะเล็กแทะน้อยทุกที

 

 


“พี่อยากอ้อนเจ้าเฉยๆไม่ได้เหรอ” จองกุกในร่างมนุษย์ว่า พลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้กับโอเมก้าตัวน้อย

 

 


“แทไม่เชื่อองค์ชายหรอก องค์ชายชอบเอาเปรียบแท”  คนตัวเล็กบ่นงึมงำ ปากกระจับน่าสัมผัสบึนเป็นปากเป็ดอย่างน่ารัก

 

 


เอาเปรียบยังไงคะ แบบนี้หรือป่าว – “

 


 

จุ้บ!

 

 


“อ๊ะ! คนบ้า..ปล่อยแทนะ”

 

 


โอเมก้าตัวน้อยโวยวายเสียงดังลั่น เมื่อคนชอบเอาเปรียบกับร่างกายของเขากดริมฝีปากมาที่อวัยวะเดียวกันอย่างรวดเร็ว มือไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นหนวดปลาหมึกใต้ท้องทะเลก่ายเกาะตามเอวบางและสะโพกนิ่มไม่ห่าง

 


 

ไม่ปล่อยหรอก แก้มก็น่าจุ้บ ปากก็น่าจุ้บแบบนี้ – ขึ้นห้องกันดีกว่าที่รัก”

 



ชายหนุ่มแกล้งกดริมฝีปากที่ข้างแก้มคนตัวเล็กจนหลุดหัวเราะคิกคัก ก่อนจะรั้งเอวบางเข้ามาใกล้เตรียมจะพาขึ้นห้องอย่างที่พูด แทฮยองขืนตัวให้พ้นจากการเกาะกุม แต่แรงที่มากกว่าของชายหนุ่มก็ทำให้ร่างบางตัวปลิวไปชนกับคนตัวโตอย่างเสียดื้อๆ ใบหน้าตุ๊กตาก้มงุดซุกอยู่ที่แผงอกคนอดอยากปากแห้งที่ยืนน้ำลายสออยู่

 


 

“ใส่ผ้าคลุมของข้าแบบนี้ น่ารักมากเลยรู้ไหม”

 

 


เพี๊ยะ!

 

 


แต่คำพูดยกยอของจองกุก ก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองที่เริ่มรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมคล้อยตาม มือบางยกฟาดมือซุกซนที่สอดเข้าไปใต้ผ้าคลุมเต็มแรง

 

 


องค์ชายจองกุกนี่มันองค์ชายจองกุกจริงๆเลย เผลอนิดเผลอหน่อยจำต้องจับนั่นล้วงนี่ตลอด

 


 

“ตีพี่แบบนี้ พี่ไม่พาไปเที่ยวแล้ว”

 

 


พอได้ยินคำว่า ‘ไปเที่ยวก็ทำให้โอเมก้าตัวน้อยหูผึ่งทันที กระโดดเข้าไปเกาะแขนคนตัวโตกว่าที่กอดอกหันหน้าหนีด้วยท่าทีงอนๆ

 


 

“องค์ชายอย่างอนแทซี่ แทขอโทษ”

 

 


แต่คนตัวโตที่เอาแต่นิ่งเงียบ ทำหน้ามึนตึงก็ทำเอาแทฮยองใจเสีย เขย่งปลายเท้าขึ้นมากดจูบที่แก้มสากเบาๆ กดปลายจมูกโด่งรั้นสูดดมกลิ่นกายแบบเดียวกับผ้าคลุมของเขา

 

 


“ไม่โกรธแทนะ แทยอมทุกอย่างเลย”

 

 


“ยอมทุกอย่างเลยเหรอ – เจ้าพูดแล้วนะแทฮยอง”

 


 

อัลฟ่าหนุ่มแทบจะซ่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แทบไม่มิด เมื่อกวางน้อยเดินเข้ามาตกหลุมพรางที่เขาไว้ เพียงแค่แกล้งงอนนิดๆหน่อยๆ ไม่คิดแทฮยองจะง้อเขาด้วยวิธีน่ารักๆแบบนี้ – น่าจับมากินตับให้รู้แล้วรู้รอด

 

 


“เอ่อ ถ้าองค์ช – พี่จองกุก ...หายโกรธแท แล้วก็พาแทไปเที่ยว แทยอมทุกอย่างเลยครับ

 


 

“อะไรนะ เมื่อกี้เรียกพี่ว่าอะไร พี่ฟังไม่ถนัดเลย”

 

 


สรรพนามที่เขาคะยั้นคะยอคนตัวเล็กให้พูดมานาน ถูกใช้ขึ้นด้วยท่าทีเคอะเขิน ทำเอาหัวใจชายหนุ่มเต้นตุบตับ แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ก่อนจะยกยิ้มกว้างอย่างชอบอกชอบใจเมื่อโอเมก้าตัวน้อยเขย่งปลายขึ้นมาอีกครั้งเพื่อกระซิบที่ข้างหู

 

 

“พี่จองกุก แทเรียกว่าพี่จองกุกครับ”

 

 

 


 

//


 


 

 

                ยุนกิเอนตัวพิงผนักเก้าอี้ หลับตาลงด้วยท่าทางเหนื่อยล้า หลายวันมานี้จิตของเขาปั่นป่วนผิดปกติ หลังจากตรวจสอบพบว่าคุกเวทมนต์อันเป็นสถานที่จองจำนักโทษอย่างเฮเลล วี มีรอยร้าวมากพอที่จะทำให้ปีศาจร้ายออกไปวิ่งเล่นยังโลกภายนอกได้มากถึงสามสี่วัน เพราะพลังเวทมนต์ที่ครอบครัวของเขาสละชีวิตร่ายไว้เพื่อกักขังวีกำลังค่อยๆสลายอำนาจลง

 


 

                พ่อมดหนุ่มกำลังคิดไม่ตกว่าเพราะเหตุใดมนต์ตราที่แข็งแกร่งขนาดนั้นถึงได้มาเสื่อมเอาง่ายๆ ถึงขนาดเขาคลุกตัวอยู่กับกองหนังสือเวทมนต์อยู่แทบตลอดเวลา แต่ทว่ากลับไม่พบถึงสาเหตุ

 

 


                จะว่าเป็นพลังของวีก็ไม่น่าจะใช่ เพราะชิ้นส่วนที่เป็นแหล่งพลังงานของปีศาจร้ายอย่างปีกขนนกสีดำถูกพ่อของเขาตัดมันไปซ่อนเมื่อราวๆสิบกว่าปีก่อน – ดังนั้นจึงตัดข้อสันนิฐานที่ว่าปีศาจโรคจิตเป็นคนทำไปได้

 

 


                แต่ที่เขากำลังกังวนเป็นอย่างหนักก็คือความปลอดภัยของโอเมก้าตัวน้อย ที่ถูกผูกจิตไว้กับตัวแสบอย่างวีมาตั้งแต่เกิด เพราะทั้งคู่เป็นตัวตายตัวแทนของกันและกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับใครคนใดคนหนึ่ง อีกคนก็พลอยได้รับผลไปด้วย

 

 


                การสร้างตัวตายตัวแทนคือคาถาเวทมนต์ระดับสูงที่ผู้มีพลังจิตแข็งแกร่งเท่านั้นจะร่ายมันได้ เพราะมันเสมือนเป็นการแบ่งพลังจิตของตัวเองเป็นสองส่วน มิหนำซ้ำยังดึงเอาพลังงานชีวิตจากทุกสรรพสิ่งรอบข้างมาเพื่อหล่อหลอมให้เกิดตัวตายตัวแทน เป็นคาถาที่ต้องสังเวยชีวิตบริสุทธิ์มากมายจนนับไม่ถ้วน อีกทั้งยังต้องอาศัยช่องโหว่ของธรรมชาติที่เหล่าพ่อมดไม่มีใครกล้ายุ่งด้วยในการทำพิธีอีก ดังนั้นมนต์บทนี้จึงเป็นสิ่งต้องห้ามและพยายามให้ถูกลบเลือนไปเมื่อหลายร้อยปีก่อน

 


 

                เพราะหากเกิดความผิดพลาด นั่นหมายถึงการทำให้ธรรมชาติเสียสมดุล พลังเวทของพ่อมดทุกคนที่ขึ้นตรงกับธรรมชาติก็จะอ่อนแอและอาจดับสูญไปตลอดกาล

 

 


                จากการที่ปีศาจร้ายก้าวก่ายมาใช้ช่องโหว่ของธรรมชาติที่มีพวกพ่อมดเป็นคนดูแล ด้วยพลังของปีศาจที่มากกว่าจึงทำให้กำเนิดโอเมก้าเลือดบริสุทธิ์จากสายเลือดของพ่อกับแม่ที่เป็นอัลฟ่าเลือดบริสุทธิ์ทั้งคู่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

 


แม้ยุนกิจะไม่รู้ถึงสาเหตุของวีที่สร้างตัวตายตัวแทนเป็นโอเมก้าเลือดบริสุทธิ์ แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้คือวีตั้งใจจะสร้างแทฮยองให้เกิดมาวิเศษกว่าใคร

 

 


แต่ไม่ว่าจะทำไม หรือเพื่ออะไร

 

 


เขาก็ต้องหาทางตัดพันธะที่ผูกจิตวีกับแทฮยองออกจากกันให้ได้

 


 

ยุนกิได้พบข้อมูลในสมุดบันทึกของคุณปู่ของเขาเกี่ยวกับการทำลายพันธะการผูกจิตระหว่างผู้สร้างกับตัวตายตัวแทน ที่เคยใช้ได้ผลในการทำลายพันธะระหว่างพ่อมดกับพ่อมด แม้ว่าจะไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้ผลกับวีและแทฮยองหรือเปล่า แต่เขากับจองกุกก็ตัดสินใจที่เดิมพันด้วยทุกสิ่งที่มี

 

 


คืนนี้เป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ในช่วงเวลาที่พระจันทร์ขึ้นสูงสุดในฟากฟ้า จะเป็นช่วงเวลาที่พลังของพ่อมดและหมาป่าแข็งแกร่งที่สุด ขณะเดียวกันก็เป็นช่วงเวลาที่ปีศาจจะอ่อนแอที่สุดด้วยเช่นกัน อีกทั้งยังเป็นคืนที่พระจันทร์โคจรเข้าใกล้โลกมากที่สุดในรอบหลายร้อยปี ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่เหมาะเจาะในการที่ยุนกิและจองกุกจะทำพิธีเพื่อแทรกแซงช่องโหว่ของธรรมชาติ

 

 


ถ้าโชคเข้าข้าง ... คืนนี้โอเมก้าตัวน้อยจะได้เป็นอิสระจากปีศาจร้าย

 

 

 

 


 

//

 

 

 



 

ม้าสายพันธุ์ดีอย่างฟรีเชี่ยนสีดำสนิทกำลังควบไปตามเส้นทางด้วยความเร็วสูง จนคนที่นั่งอยู่บนอานม้าต้องตัวเกร็ง เปลือกตาคู่สวยหลับตาปี๋ลงด้วยความหวาดกลัว ส่วนคนที่นั่งซ้อนหลังอยู่กลับยกยิ้มอย่างชอบอกชอบใจ มือหนาข้างหนึ่งเกี่ยวรั้งเอวบางไม่ให้ตกลงไป อีกข้างตวัดสายบังเหียนเพื่อเร่งความเร็วมากยิ่งขึ้น

 

 


“พะ พี่จองกุก แทกลัว”

 


 

มือเรียวกระชับอ้อมกอดจากคนด้านหลังแน่น เอ่ยบอกคนขี้แกล้งเสียงสั่นเครือ เพราะแทฮยองไม่เคยต้องขี่ม้าเองมาก่อน หลังจากจองกุกบอกกับเขาว่าสถานที่ที่จะไปคือปราสาทที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาสูง พาหนะเดียวที่ใช้เดินทางไปได้คือการขี่ม้าเท่านั้น รู้ตัวอีกทีเขาก็ถูกคนหน้ามึนคว้าตัวขึ้นมาอานม้ามาเสียแล้ว

 

 


พี่อยู่ตรงนี้ ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยเด็กดี”

 

 


ก่อนที่ม้าตัวเขื่องจะเริ่มชะลอความเร็วลงเมื่อก้าวผ่านกำแพงขั้วสูงชันของปราสาทที่ตั้งอยู่บนเทือกเขา องค์ชายจองกุกบอกว่าปราสาทหลังนี้เป็นสถานที่พักผ่อนของราชวงศ์ อีกทั้งยังเป็นสถานที่ประสูติขององค์ชายอีกด้วย

 


 

จองกุกกระโดดลงจากม้าด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนจะส่งมือมารับคนตัวเล็กที่พยายามจะปีนลงเองอย่างเงอะงะ แต่ทว่ายังไม่ทันที่เท้าจะแตะพื้น ร่างบางก็ถูกอุ้มจนตัวลอย สองมือเกี่ยวข้องคอคนตรงหน้าโดยอัตโนมัติ

 

 


โอเมก้าตัวน้อยขมวดคิ้วยุ่ง กำปั้นเล็กทุบลงที่อกแกร่งจนเกิดเสียง แต่แทนที่คนขี้แกล้งจะสลดกลับยักคิ้วลิ่วตาใส่เขา พลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

 

 

“ว้าว สวยจังเลยครับพี่จองกุก” แทฮยองร้องออกมาด้วยความตื่นเต้นเมื่อคนตัวสูงวางเขาลงที่ระเบียบบนชั้นสองของปราสาท ด้วยตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาสูงทำให้สามารถมองทัศนีย์ภาพของเมืองหลวงคาร์โรซินเวียได้ในมุมกว้าง

 

 

                ภาพความสวยงามตรงหน้าทำเอาโอเมก้าตัวน้อยอ้าปากหวออยู่หลายนาที ฉีกยิ้มกว้างให้กับสายลมอ่อนๆที่พัดมากระทบร่าง ที่มุมหนึ่งบนท้องฟ้าแสงสีส้มจากดวงอาทิตย์กำลังค่อยๆจะลาลับขอบฟ้าไป อีกด้านหนึ่งมีพระจันทร์ดวงใหญ่กำลังขึ้นมาแทนที่

 

 


                “พระจันทร์สวยจัง ดวงใหญ่มากๆเลย”

 

 


                “สวยเหมือนแท” โอเมก้าตัวน้อยละสายตาจากทัศนีย์ภาพตรงหน้ามาสบตากับคนที่เอาแต่ยืนมองหน้าเขา ระยะห่างระหว่างเขากับองค์ชายจัดอยู่ในขั้นที่อันตราย ยังไม่ทันที่ขาเรียวจะก้าวถอยหลัง เอวบางก็ถูกรั้งให้มาแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่าง

 

 


                ปลายจมูกโด่งสันถูไถกลับปลายจมูกเล็ก ลมหายใจเข้าออกผสานเข้าหากันด้วยความใคร่ที่เริ่มก่อตัวขึ้น ปากหยักเฉียดไปเฉียดมาอยู่บนริมฝีปากสีเชอรี่

 

 


                จองกุกผลักออกมาสบตาหวานเยิ้มนั่นอีกครั้ง กดจูบแผ่วเบาที่หน้าผากมน ก่อนที่มือหนาจะกอบกุบมือบางขึ้นมาระดับใบหน้า ก่อนจะกดจูบลงไปบนฝ่ามือนิ่ม “ชอบที่นี่ไหมคะ”

 

 


                “ชอบครับ อากาศก็ดี๊ดี ปราสาทก็สวย แทอยากอยู่ที่นี่หลายๆวันเลย”

 


 

                “งั้นพี่พาแทมาฮันนีมูนที่นี่ดีไหมคะ แทจะอยู่กี่วันก็ได้”

 

 


                !!!

 


 

จองกุกมองคนในอ้อมกอดที่ยืนตาโตเป็นไข่ห่าน ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำผสมกับเครื่องประทินผิวที่แต่งแต้มอยู่อย่างน่ารัก ก่อนจะคว้าแหวนเพชรน้ำงามในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาสวมใส่นิ้วนางมือข้างซ้ายที่เขากอบกุมไว้อยู่

 

 


“พะ พี่จองกุก”

 


 

“หากผู้คนเปรียบพระราชากับองค์ชายเป็นดั่งพระอาทิตย์ของแผ่นดิน และมีพระจันทร์อย่างองค์ราชินีที่ค่อยเคียงข้าง – แทจะมาเป็นพระจันทร์ให้กับพระอาทิตย์อย่างพี่ได้ไหมคะ”

 

 


ปากหยักกดจูบที่หน้าผากมนอีกครั้ง พลางเกลี่ยหยาดน้ำใสที่ซึมออกมาจากดวงตาด้วยความทะนุทะหนอม ก่อนที่จะรั้งร่างบางเข้ามากอดเต็มอก เมื่อใบหน้าสวยพยักหน้าลงพร้อมจะหยดน้ำที่พรั่งพรูออกมาจนสะอึกสะอื้นตัวโย

 

 


“งอแงจังเลยเด็กดื้อ แต่งงานกับพี่นะ”

 

 


“แทรอมาตั้งนานพี่รู้ไหม”

 


 

“รู้สิคะ พี่ขอโทษที่ปล่อยให้แทต้องรอ – ” ชายหนุ่มชะงักเมื่อปลายนิ้วเรียวแตะเข้าที่ริมฝีปาก

 


 

“พี่จองกุกชักช้า แทน้อยใจจนจะหนีกลับบ้านอยู่แล้ว” โอเมก้าตัวน้อยว่าพลางยู่ปาก

 

 


“พี่ไม่ปล่อยให้เมียพี่หนีกลับบ้านหรอก – ต่อให้แทหนีพี่ไปจริงๆ พี่ก็จะตามแทกลับมาให้ได้อยู่ดี”

 

 


“พี่จองกุกขี้โม้”

 


 

“พี่ไม่ได้โม้สักหน่อยตัวเล็ก”

 



“งั้นแทลองหนีพี่จองกุกดูดีกว่า อื้อ!” เสียงหวานถูกดูดกลืนไปโดยปากหยักที่ทับทาบลงมาอย่างรวดเร็ว แทฮยองตอบรับสัมผัสที่คนตัวสูงมอบให้อย่างเต็มรัก รสจูบที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน และหวานละมุน จนทำให้โอเมก้าตัวน้อยตัวอ่อนปลวกเปียก ปากหยักบดจูบที่ปากเล็กจนเกิดเสียงจุบจิบ

 

 


“อืม”

 


 

ลิ้นร้อนดูดกลืนน้ำหวานในโพร่งปากด้วยความละมุนละม่อม เกี่ยวตวัดน้ำหวานทุกอย่างหยดไม่ให้ฉกย้อยจนเสียป่าว ชายหนุ่มดูดดุนกลีบปากนิ่มที่เขาหลงใหลจนมันเริ่มบวมแดง ก่อนจะยอมถอนจูบออกไปอย่างอ้อยอิ่ง

 


 

“แบบนี้ยังจะกล้าอยู่อีกไหมคะ”





 

TBC



             

 

 
B
E
R
L
I
N

 TALK

            ช่วงนี้ไรท์ป่วยๆ + ใกล้สอบไฟนอล อาจจะมาอัพช้าหน่อยนะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคนช่วงนี้อากาศแปรปรวนเหลือเกิน กลางวันร้อน กลางคืนฝนตก จนไรท์ต้องไปฉีดยามาตั้งสองเข็มนู้น T^T แฮปปี้สงกรานต์ล่วงหน้านะคะ เอนจอยรีดดิ้งค่าาาา


            น้องแทตอนเล่นกับเด็กๆก็จะนุ่มนิ่มประมาณนี้ - เม้น+เล่นแท้กเยอะๆนะคนดี ช่วงนี้เหี่ยวแห้งเหลือเกิน เดี๋ยวตอนหน้าเอาคัทมาฝากกกก จุ้บๆ





8/04/2561



ร่วมพูดคุยกันได้ที่ทวิตเตอร์ @BAMATTY_ หรือ #กุกวีหมวกแดง นะจ๊ะ  


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 493 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,850 ความคิดเห็น

  1. #1839 qell (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 22:47
    โฮฮฮตอนนี้น่ารักมาก พี่จองกุกคลั่งรักน้องแทสุดๆๆๆ แล้วก็แบบฮือขอให้น้องแทเป็นอิสระจากปีศาจร้ายสักทีนะคะ ไม่อยากเห็นน้องที่บริสุทธิ์มาเจอความเจ็บปวดเลย
    #1,839
    0
  2. #1775 BaimonWarachaya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:21
    ขอให้น้องเป็นอิสระด้วยนะ
    #1,775
    0
  3. #1707 TONNAMT (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 22:41
    ร้ายกาจจริงๆองค์ชาย ฮึ่ยย
    ส่วน วี ถ้าวีสร้างแทขึ้นมาอาจเป็นไปได้นิสัยของแทคือนิสัยจริงๆของวีหรือเปล่า
    #1,707
    0
  4. #1690 thanapornwirat47 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 08:47
    น่ารักกกกกก
    #1,690
    0
  5. #1678 Praewwwaaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 22:26

    น่ารักจัง พี่จองกุก^^

    #1,678
    0
  6. #1654 _jppm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:55
    เด็กดื้อ-3-
    #1,654
    0
  7. #1630 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:08
    น่ารักที่สุด
    #1,630
    0
  8. #1622 Mokloktsh (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:45

    อยากเป็นพระจันทร์แล้วมองทั้งสองจังเลยค่ะ5555

    #1,622
    0
  9. #1584 Ppam012197 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 16:11
    ใครคะใครจะกล้าเหรอคะ น่ารักไปหมดเลยโว้ยยยย!!!!กรี๊ดดดดดด
    #1,584
    0
  10. #1551 Destiny_lover (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 00:37
    น่ารักแท้ลูกชั้นน
    #1,551
    0
  11. #1523 อาหยิกมาแล้ว!! (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 15:32
    อห.. ขอได้น่ารักมาก คำพูดคำจาน่ารักไปอีกกก
    #1,523
    0
  12. #1504 yoongi-swa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:43
    เค้าจะแต่งงานกันเเล้วค่ะ! แงงงง เป็นอบอุ่นละลุนละไม เขินพี่จองกุกกับน้องแทมากเลย
    #1,504
    0
  13. #1489 801747736 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 10:38
    เค้าขอเเต่งงานกันค่ะเเม่//กรี๊ดดด
    #1,489
    0
  14. #1469 clrv (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:56
    ได้เวลาหาฤกษ์งามยามดีสำหรับงานมงคลที่จะกำลังจะเกิดขึ้นแร้วววค่ะ!! //จุดพลุ
    แต่ดูเหมือนวีจะหายไปเลยนะ น่าสงสัยๆ
    #1,469
    0
  15. #1461 immish (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 22:49
    นิยายว่าดีแล้ว ภาษาก็ดีอีก คือติดหนักไปเลยจ่ะ ณ ตอนนี้
    #1,461
    0
  16. #1411 hwangirl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:18
    เค้าแต่งงานกันแล้วค่ะแม่!!!!!!!
    #1,411
    0
  17. #1388 Crazy Vampire (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 20:26

    ไรท์ทำให้เขินทุกตอนเลยยยย แงงงใจจะวายยย
    #1,388
    0
  18. #1376 bemoka19 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:01
    มันต้องมีคัทแบ้วนะไรท์จังหวะนี้อะ
    #1,376
    0
  19. #1368 Ppttyc_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 18:21
    พี่จอนคนชอบจูบ ยัยน้องก็ดูนุ่มนิ่มไปหมดทำไมมันช่างลงตัวจริงๆ
    #1,368
    0
  20. #1306 sugarwriderYM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 19:07
    อยากรู้แล้ว ปมคืออะไร หืออ น้องแท จะปลอดภัยมั้ยลูก
    #1,306
    0
  21. #1267 Mvis. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 17:41
    แงงงงงละมุน
    #1,267
    0
  22. #1216 JKTHFOREVER (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:29

    ทำไมองค์ชายต้องพูดคะขากับน้อนด้วยยยย คนอ่านใจระทวยไปหมดฮืออ
    #1,216
    0
  23. #1202 AonnyJimin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:50
    เขินนนนนนนน ฮือออ ชอบเวลา 2 คนนี้อยู่ด้วยกันจริงๆ กวหงหวไบไวหววหยฟบไบฟลลไ
    #1,202
    0
  24. #1187 Varismm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:52
    จองกุกอย่ารังแกน้อง!!!
    #1,187
    0
  25. #1184 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:17
    โง้ยยน้องงงงง
    #1,184
    0