จอมใจภาวินทร์

ตอนที่ 24 : บทที่ 10 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 ส.ค. 60

หลังจากภาวินทร์นำกระเป๋าของเอมิกาขึ้นมาไว้บนห้อง เขาก็ต้องรีบออกไปในตัวจังหวัด เพราะนัดชัยยันต์ ปลัดหนุ่มประจำจังหวัดไว้ ก่อนออกนอกบ้านเขาไม่ลืมสั่งงานเอมิกา ให้เก็บองุ่นได้ตามจำนวนที่ตนสั่งไว้ให้เสร็จก่อนเขามาในเวลาบ่ายโมง แล้วยังกำชับว่า หากเก็บผิดอย่างครั้งก่อน เขาจะคิดเงินตามค่าเสียหาย

        เอมิกาเดินไปยังไร่องุ่นที่เวลานี้มีคนงานหลายสิบคนกำลังทำงานอย่างแข็งขัน หล่อนกระชับหมวกปีกกว้าง สวมถุงมือที่เตรียมไว้ ตั้งใจจะเดินไปทำงานตามคำสั่ง ทว่าก็มีบางอย่างเรียกความสนใจให้หล่อนไม่ก้าวเดินเข้าไปในไร่ แต่กลับเดินมายังเพิงพักใกล้ๆ แทน

        “ทำอะไรกันอยู่เหรอ” เอมิกาเอ่ยถาม ชะโงกหน้ามองนุ่มนิ่มที่กำลังเขียนตัวเลขลงไปในกระดาษ

        “กำลังซื้อหวยจ้ะคุณเอม” นุ่มนิ่มตอบ ก้มหน้าลงเขียนหวยต่อไป

        “วันนี้หวยออกจ้ะ พวกเราเลยมานั่งตีหวยกัน” ป้าน้อย คนงานในไร่ที่ชอบเล่นหวยเป็นชีวิตจิตใจเอ่ยขึ้น “งวดนี้ได้เลขเด็ดมาหลายตัว ต้องเข้าสักตัวสิน่า”

        “หวยใต้ดินเหรอ” เอมิกาถามต่อ

        “ใช่จ้ะ หวยใต้ดิน” นุ่มนิ่มเป็นคนตอบ

        “แล้วมันเล่นกันยังไง” เอมิกาชักอยากรู้ นุ่มนิ่มจึงอธิบายให้ฟัง เอมิกาที่ไม่รู้จักหวยใต้ดินมากนักพยักหน้ารับรู้ หลังจากได้ฟังค่าตอบแทนหากถูกหวย “แต่มันก็เสี่ยงนะ ถ้าถูกกันเยอะๆ เจ้ามือหวยไม่จ่าย ก็ไม่ได้ตังค์ ไม่เหมือนหวยรัฐบาล ถูกเป็นล้านก็จ่ายให้”

        “มันก็ถูกตามที่คุณเอมพูด แต่เราไม่มีปัญญาไปซื้อลอตเตอรี่หรอกจ้ะ ใบหนึ่งร่วมร้อย ถ้าซื้อเลขกลับไปกลับมาก็ต้องใช้เงินเป็นพัน ซื้อหวยใต้ดินแบบนี้ตัวละสิบยี่สิบบาท ค่าหวยงวดหนึ่งก็ไม่กี่ร้อย มันเป็นความหวังเล็กๆ น้อยของพวกเราจ้ะ” กิ่งไผ่ตอบ “เจ้ามือหวยคนนี้ชัวร์จ้ะคุณเอม ถูกแล้วจ่ายแน่นอน”

        “ใช่จ้ะคุณเอม เจ้ามือหวยคนนี้เชื่อถือได้ เขาจ่ายจริงค่ะ” นุ่มนิ่มพูดสมทบ “ถ้าถูกพี่พรก็ไปเอาเงินกับเจ้ามือมาให้พวกเราจ้ะ”

        “ใครคือพี่พรจ้ะนุ่ม”

        “พี่พรเป็นคนรับหวยจ้ะ อยู่ไร่ข้างๆ นี่แหละ พอนุ่มจดโพยหวยเสร็จก็ส่งไลน์ไปให้พี่พรจ้ะ พี่พรก็จะส่งไปให้เจ้ามืออีกทอดหนึ่งจ้ะ”

        “โห ทันสมัยด้วย ส่งโพยหวยทางไลน์” เอมิกานึกอะไรดีๆ ขึ้นมาได้ “แต่ฉันว่านะ ถ้ามีเจ้ามือที่ไว้ใจได้ เชื่อถือได้ และมั่นใจว่าจ่ายจริงก็ดีเนอะ อย่างเช่นคุณป้องไง”

        นุ่มนิ่ม กิ่งไผ่และคนงานคอหวยอีกสามสี่คนมองหน้าเอมิกาเป็นตาเดียว

        “คุณป้องคงไม่เป็นเจ้ามือหรอกจ้ะคุณเอม คุณป้องไม่ชอบ ดีเท่าไหร่ที่ไม่ห้ามพวกเราเล่น” กิ่งไผ่พูด “อีกอย่างมันก็เป็นการพนันด้วย คุณป้องไม่มีทางเป็นเจ้ามือจ้ะ”

        “มีทางสิ ถ้าฉันอยากให้เป็น” พวกคอหวยพากันมองหน้าเอมิกาอีกครั้ง ทุกคนที่มองคล้ายมีคำถามประดับบนใบหน้า “ถ้าทำตามที่ฉันบอก รับรองคุณป้องยอมแน่ๆ”

        เอมิกาบอกวิธีที่ทำให้ภาวินทร์ ยอมเป็นเจ้ามือหวยกับเหล่าคอหวยรับรู้ คราแรกทั้งหมดมีทีท่าไม่แน่ใจกับวิธีการของเอมิกา เกรงว่าภาวินทร์ไม่ยอมทำตาม และอาจเสียโอกาสกับการถูกหวยงวดนี้ไปด้วย ทว่าท้ายสุดก็ต้องยอม เป็นการวัดใจกันก็ว่าได้

<><><><><><><><><><> 

        เกือบบ่ายโมงรถยนต์ของภาวินทร์แล่นมาจอดหน้าบ้าน เจ้าของรถพร้อมชาตรี ลูกน้องคนสนิทก้าวลงมาจากรถ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านโดยมีชาตรีที่ถือถุงหลายใบเดินตามเข้ามาในบ้านด้วย ก้าวยังไม่ทันถึงห้องโถงใหญ่ เอมิกาเดินเข้ามาหาพร้อมกับบางอย่างในมือ

“อ่ะ” หล่อนยื่นกระดาษหลายแผ่นส่งให้เขา

“อะไร”

“โพยหวยผลไม้” อีกฝ่ายทำหน้างงกับคำตอบ

อะไรคือหวยผลไม้วะเกิดมาไม่เคยได้ยิน

อะไรของเธอ หวยผลไม้ เขาถาม กระชากกระดาษมาดู พอเห็นตัวอักษรในกระดาษก็ยิ่งงงหนัก เงยหน้ามองเอมิกาที่ยืนยิ้มแฉ่ง

“ก็หวยผลไม้ไง”

“ก็นั่นแหละ มันคืออะไร แล้วไอ้ตัวอักษรย่อในนี้ด้วย มันคืออะไร”

“หวยผลไม้ก็คือหวยไงล่ะ มะละกอแทนเลขหนึ่ง ส้มแทนเลขสอง มะนาวแทนเลขสาม ส่วนเลขอื่นๆ ก็มีชื่อผลไม้แทน ป้าแมวเล่น 01 สิบบาทก็แทนด้วยองุ่นกับมะละกอ จำนวนเงินสิบบาทก็แทนด้วยมะละกอกับองุ่น ถ้ายี่สิบก็แทนด้วยส้มกับองุ่น เขียนแบบนี้คุณในฐานะเจ้ามือ ไม่ถูกตำรวจจับแน่เพราะไม่มีตัวเลขสักตัว มีแต่ชื่อย่อผลไม้”

        หล่อนอธิบายหน้าตาแช่มชื่น แต่คนที่ได้รับคำตอบหน้าเหวอใส่ ส่วนชาตรียืนอมยิ้มกับความเจ้าเล่ห์ของเอมิกา จะว่าไปวิธีการเล่นหวยของเอมิกาก็เข้าท่าดี ไม่มีตัวเลขสักตัว มีแต่ชื่อผลไม้แทนตัวเลขนั้นๆ หากตำรวจมาเห็นคงไม่คิดว่า นี่คือโพยหวย

        “แล้วเอามาให้ฉันทำไม” ภาวินทร์ยังงงไม่หาย

        “ก็คุณเป็นเจ้ามือหวยผลไม้ไง ฉันก็เลยเอามาให้คุณ”

        “หา! ฉันเป็นเจ้ามือหวยผลไม้เหรอ ฉันเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

        “ก็เป็นตอนนี้ไง เพิ่มแต่งตั้งสดๆ ร้อนๆ เลยนะ” เอมิกาตอบหน้าตาใสซื่อ โปรยยิ้มให้คนกำลังงง “ไม่รู้แหละ ในฐานะที่คุณเป็นเจ้าของไร่ คุณก็ต้องเป็นเจ้ามือผลไม้ให้คนงานในไร่ด้วย เริ่มจากงวดนี้เป็นต้นไป เข้าใจไหม”

        “ไม่เข้าใจ ไม่เป็นเจ้ามือหวยด้วย” ภาวินทร์ตอบกลับทันที “ฉันไม่ชอบเล่นหวย รู้เอาไว้ซะด้วย”

        “ฉันก็ไม่ได้ให้คุณเล่นหวยนี่นา ให้คุณเป็นเจ้ามือหวยต่างหากล่ะ” หล่อนเถียงต่อ “ถ้าคุณไม่เป็นเจ้ามือหวยให้คนงานล่ะก็ พวกเขาคงเสียใจมาก ถ้าเผื่อเลขที่พวกเขาเล่นเกิดถูกขึ้นมา พวกเขาต้องเสียใจและเสียความรู้สึกมากด้วย สภาพจิตใจก็ย่ำแย่ และอาจส่งผลต่อร่างกาย ทำให้ทำงานไม่ไหว งานคุณก็จะเสียไปด้วย แต่ถ้าคุณรับเป็นเจ้ามือ ทุกอย่างก็แฮปปี้”

        “ไม่! ฉันไม่เป็นเจ้ามือหวย” แม้ว่าเอมิกาจะชักแม่น้ำทั้งห้า เขาก็ไม่มีวันเป็นเจ้ามือหวยให้คนงานเด็ดขาด “เธอมาจุ้นอะไรเรื่องนี้ คนงานที่นี่ไม่เคยมีความคิดนี้นะ”

        “ไม่ได้จุ้น แค่หวังดีกับคนงานเท่านั้นเอง เจ้ามือคนไหนก็ไม่ชัวร์เท่าคุณเป็นเจ้ามือ ถือว่าคืนความสุขให้คนงานในไร่ก็แล้วกัน ทำเหมือนรัฐบาลไงที่คืนความสุขให้ประชาชน ถ้าคุณไม่ยอมเป็นเจ้ามือ ฉันถือว่าคุณใจร้าย ใจดำ อำมหิต ไม่มีมนุษยธรรม นำความทุกข์มาให้คนงาน ตกลงตามนี้นะ อ่ะนี่โพยรับไป”

        เอมิกาพูดตัดบท จับมือใหญ่ขึ้นแล้วยัดกระดาษที่พับเป็นสี่ส่วนใส่มือเขา เจ้าของมือก้มหน้ามองโพยหวยในมือ สลับกับมองหน้าเอมิกา

        “คุณรับโพยหวยแล้วนะ นั่นเท่ากับว่าคุณยอมรับการเป็นเจ้ามือหวย โดยมีพี่ชาตรีเป็นพยาน”หล่อนมัดมือชก ก่อนจะหยิบกระดาษอีกแผ่นออกมาจากกระเป๋าแล้วยัดไปใส่มือภาวินทร์ “ส่วนใบเมื่อกี้ของฉัน ฉันเล่นด้วย ถ้าถูกคุณต้องจ่ายฉันนะ”

        ภาวินทร์ที่ถูกยัดเยียดให้เป็นเจ้ามือหวย คลี่กระดาษของเอมิกา กวาดตามองรูปผลไม้ที่เขียนบนกระดาษ เขาไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ เพราะยังมึนๆ กับการเป็นเจ้ามือหวยหมาดๆ ของตัวเอง แต่เท่าที่ดูจำนวนเงินที่ค่อนข้างมาก

        “เธอเล่นเท่าไหร่เนี่ย แลดูเยอะนะ” ภาวินทร์ถาม

        “ทั้งหมดก็แสนนึง” ไม่ได้มีแค่ภาวินทร์คนเดียวที่ทำหน้าตกใจ ชาตรีก็ตกใจเช่นกัน

        “ทำไมเล่นมากมายอย่างนี้ล่ะ”

        “เล่นมากๆ ถ้าถูกขึ้นมาฉันก็ได้มากไง พอได้มากก็เอาเงินมาใช้หนี้คุณ” หล่อนตอบ แต่เอมิกาคงลืมไปว่า ไม่ได้ถูกง่ายขนาดนั้น การพนันต้องเผื่อใจไว้บ้าง มีได้ก็ต้องมีเสีย

        “แล้วถ้าเสีย ไม่เท่ากับว่าเธอเป็นหนี้ฉันเพิ่มเหรอ”

        “ถ้าเสียก็ไม่ต้องคิดสิ ถือว่าเล่นขำๆ คุณจะมาเพิ่มหนี้เพิ่มสินให้ฉันทำไม แค่นี้ฉันก็ไม่รู้ว่า ชาตินี้จะใช้หนี้คุณหมดหรือเปล่า” ดูแม่คุณตอบ นั่นเท่ากับว่า ภาวินทร์ไม่ได้อะไรเลยกับการเล่นหวยของเอมิกา แถมยังตัองเสียเงินให้หล่อนอีก หากหล่อนถูกหวย “แต่ถ้าคนงานถูกคุณต้องจ่ายนะ พวกเขาเล่นไม่หนักเท่าฉันหรอก เท่าที่ดูก็คนละไม่กี่ร้อย อ้อ...เกือบลืม นี่เงินค่าหวยที่พวกเขาต้องจ่ายคุณ”

        พูดจบก็หยิบเงินในกระเป๋ากางเกงอีกข้าง ยัดใส่กระเป๋าเสื้อของภาวินทร์

        “ฉันไปทำงานก่อนนะ เดี๋ยวใกล้ๆ หวยออกต้องไปลุ้นหวยอีก ไปล่ะ”

        เอมิกาโบกมือให้ภาวินทร์ ก้าวเดินออกไปจากบ้านพักอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้ภาวินทร์ยืนมึนกับเรื่องที่เกิดขึ้น เอมิกามาอยู่ที่นี่ไม่กี่วัน หล่อนก็ขยันสร้างเรื่องปวดหัวให้เขาไม่หยุดหย่อน

        “โอ๊ย! กูอยากจะบ้า กูปวดหัวโว้ย” ภาวินทร์ถึงกับเครียด

“ถ้าคุณป้องไม่อยากเป็นเจ้ามือหวยก็ไม่ต้องเป็นสิครับ มันเป็นสิทธิ์ของคุณป้องนะครับ”

“อยากทำอย่างนั้นเหมือนกันแหละ แต่แกก็เห็นนี่ว่า เอมมัดมือชกฉัน ถ้าฉันไม่เป็นเจ้ามือหวยงวดนี้ มีหวังโดนเอมด่าเปิง แค่นี้หูฉันก็แฉะแล้ว เถียงเคยทันที่ไหน ฉอดๆๆๆ ไม่หยุด” ภาวินทร์พูดเชิงบ่น “กูปวดหัวฉิบเลย ไอ้ชาตรีไปหายาแก้ปวดหัวให้กินสักสองเม็ดสิ ก่อนที่กูไมเกรนจะขึ้น”

        “ครับคุณป้อง” ชาตรีรีบทำตามคำสั่งของเจ้านาย รีบไปหยิบยาพารามาให้ภาวินทร์สองเม็ด พอคนปวดหัวได้ยาก็รีบกินทันที

ชาตรีอมยิ้มกับท่าทางของภาวินทร์ เขารู้สึกสงสารและเห็นใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร นอกจากให้กำลังใจและคอยหายาแก้ปวดให้ เขาคาดว่านับต่อจากนี้จะมีเรื่องชวนปวดหัวให้ภาวินทร์มาเรื่อยๆ แน่นอน

<><><><><><><><><> 

        และแล้วก็ถึงเวลาที่คอหวยรอคอย เมื่อผลการออกสลากกินแบ่งรัฐบาลออกมา เป็นความโชคดีของเจ้ามือหวยหน้าใหม่ที่ไม่ต้องเสียเงินจ่ายค่าถูกรางวัล เป็นเพราะตัวเลขที่ออกมาไม่ตรงกับตัวเลขที่คนงานทั้งหลายซื้อ งวดนี้ภาวินทร์รอดตัวไป แต่งวดหน้านี่สิไม่แน่ใจว่าจะรอดหรือไม่ ส่วนเงินที่ได้มาจากคนงาน ภาวินทร์ตั้งใจนำไปทำบุญ เพราะเขาถือว่าเป็นเงินร้อน แล้วเขาไม่ชอบเล่นการพนันด้วย เก็บเงินจำนวนนี้ไว้ใช้ ภาวินทร์ก็จะเกิดความไม่สบายใจ เอาไปทำบุญเป็นทางออกที่ดีที่สุด

        เจ้ามือหวยอย่างภาวินทร์ ไม่ได้เป็นง่ายๆ อย่างที่คิด

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #7 keawkongphanbua (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:59
    ภาวินทร์ ตลกอ่ะ งงเด้ !!
    #7
    0
  2. #6 Gubgib666 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:26
    555 น่ารักๆๆๆ นางเอกแบบนี้ก็มีด้วย รักนางเลย... อ้อ!! รักพระเอกด้วย ยอมนางเอกตลอดดด
    #6
    0
  3. #5 Sutasinee Nkom (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:10
    55555 ขำหนักมาก
    #5
    0