หมุนเวลากลับมารัก (สำนักพิมพ์เป็นหนึ่ง)

ตอนที่ 76 : บทที่ 27 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ธ.ค. 63

“พี่มีข้อมูลเพิ่มเดิมเรื่องโยชิโอะ ทานากะ พอดีพี่สืบ...”

“เดี๋ยวค่ะพี่เธียร ใบชาขอเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยินได้ไหมคะ”

“โอเค” ไพรวรินทร์จึงกดเมนูที่ว่าแล้วยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้า “พอดีพี่จำได้ รุบอกว่าโยชิโอะ ทานากะ เคยถูกลอบยิง พี่เลยไปสืบเพิ่ม เลยได้เรื่องว่ามีคนแจ้งความว่าโยชิโอะ ทานากะ หายตัวไปเหมือนกัน”

ประโยคของนายตำรวจทำให้คนฟังอึ้งไปชั่วอึดใจ

“ตกลงมันยังไงกันแน่ เขาหายไปเพราะถูกลักพาตัว หรือว่าจงใจหลบออกมาเพื่อลักพาเพื่อนเรา” วลีรักษ์พึมพำ แต่ทำให้ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน

“ไม่รู้นะครับ คงต้องมาคุยกันดู” ธีรดลตอบ

“พี่เธียร เรื่องแจ้งความนี่เมื่อไร แล้วพอจะมีที่อยู่ของคนแจ้งไหม พวกเราอยากคุยกับเขาค่ะ”

“เรื่องนั้นเดี๋ยวพี่ให้เพื่อนจัดการให้แล้วจะโทร.บอกใบชาอีกทีนะ”

“ได้ค่ะ ขอบคุณมากค่ะพี่เธียร”

          ไพรวรินทร์วางสาย อุษณีย์ก็กลับเข้ามาพอดี “ไม่รู้ต้องใช้อะไรบ้าง พี่เอาโทรศัพท์ออมาด้วย  เพื่อจะเจออะไร”

          “ถ้างั้นไปกันเลยค่ะ” สาวเหนือบอก ขยับไปช่วยอุษณีย์ประคองคุณย่า แล้วเล่าเรื่องสั้นๆ ว่ามีการเปลี่ยนแผนนิดหน่อยจากข้อมูลที่เพิ่งได้รับมา

          “ฉันกับพี่ธนุสไปด้วย” วลีรักษ์เสนอตัวเพราะเชื่อมั่นว่าความเป็นนายทหารเก่าของสามีจะช่วยคุณย่ากับพี่ของเพื่อนได้ เนื่องจากทั้งคู่เป็นผู้หญิง เรื่องติดต่อกับสถานีตำรวจก็ไม่ค่อยถนัดเท่าไร

          รุจีจะเอาบ้างแต่มือของภาคีรั้งไว้ จึงนึกขึ้นได้ว่าติดภาระเรื่องลูก นี่ก็ออกมาสองชั่วโมงแล้ว ถ้าตามไปที่สถานีอีกอาจจะมีถึงครึ่งวัน แต่เธอก็เป็นห่วงเพื่อนรัก จึงมองภาคีตาละห้อยสื่อถ้อยคำขอร้อง

          “ไปเถอะ เดี๋ยวผมดูเด็กๆ ให้เอง เสร็จงานแล้วโทร.มานะ เดี๋ยวไปรับ”

          คำพูดของภาคีเหนือความคาดหมาย รุจียิ้มกว้าง 

          “ไม่เป็นไรค่ะคุณภาคี เดี๋ยวใบชาไปส่งรุให้เองค่ะ”

          “จริงด้วยค่ะ เดี๋ยวรุกลับกับใบชาเอง ขอบคุณนะคะ”

          “ถ้างั้นไปกันเถอะ” คุณสมรบอก หลังจากรับกระเป๋าถือจากขวัญตา 

สรุปก็คือคุณสมรกับอุษณีย์จะไปรถคันเดียวกับวลีรักษ์และธนุส เพื่อให้น้อยกับขวัญตาอยู่ดูแลบ้าน รุจีนั่งรถไปกับไพรวรินทร์ 

ระหว่างที่ไปแจ้งความ ธีรดลก็โทร.เข้ามา ไพรวรินทร์ยื่นให้รุจีกดเปิดลำโพง

“ค่ะพี่เธียร รุเอง ใบชาขับรถอยู่”

“โอเคครับ พี่จะบอกว่าคนที่แจ้งความเรื่องโยชิโอะ ทานากะ หายตัวไป ตอนนี้เขายังอยู่ที่สน.นะ” เขาบอกชื่อสถานีตำรวจที่ใกล้กับสนามบินเนื่องจากเป็นท้องที่ที่บุคคลได้หายตัวไป “พี่มีเพื่อนอยู่สน.นั้นพอดี ชื่ออผู้กองปิติ จะไปเจอเขาเลยไหม”

รุจีมองหน้าไพรวรินทร์ “จะไปแจ้งความเรื่องออก่อนหรือจะไปเจอคนแจ้งความโยชิโอะก่อนดี”

“นั่นสิ ก็ต้องถามพี่อุ้ยไหม”

“งั้นเดี๋ยวพี่เธียรรอเดี๋ยวนะคะ รุถามพี่อุ้ยแป๊บค่ะ” 

รุจีหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดหาอุษณีย์ แจ้งความคืบหน้าตามที่ธีรดลแจ้งมา แล้วถามความเห็นเหมือนที่เพื่อนสาวเหนือถาม

“คุณย่าอยากไปแจ้งความก่อน” อุษณีย์บอก

“ถ้างั้นให้วาวกับพี่ธนุสพาคุณย่าไปแจ้งความเรื่องออก่อน แล้วตามเราไปที่สน.เพื่อนพี่เธียรดีไหม” ไพรวรินทร์ออกความเห็น

“จริงด้วย” รุจีบอกความคิดนั้นให้พี่สาวเพื่อนซี้ฟัง อีกฝ่ายเห็นด้วย “โอเคค่ะพี่อุ้ย เดี๋ยวรุบอกรายละเอียดให้อีกที” เธอวางสายแล้วหยิบโทรศัพท์ไพรวรินทร์มาถือจ่อเพื่อให้เพื่อนได้คุยกับแฟนหนุ่มเอง

“เดี๋ยวใบชากับรุจะไปหาเพื่อนพี่เธียรค่ะ ทางนั้นจะได้ไม่ต้องรอนาน ขอบคุณมากๆ ค่ะพี่เธียร”

“ยินดีรับใช้ครับ แม่คุณของผม”

รุจีที่ถือโทรศัพท์หัวเราะเสียงใส ก่อนจะกดวางสายแล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้เพื่อน แล้วตัวเองก็โทร.หาวลีรักษ์เพื่อยืนยันอีกที ไพรวรินทร์ยิ้มปนบ่นเชิงเขิน

“กำลังเครียดอยู่ดันมาหวาน ตอนบรรยากาศเป็นใจนี่ซื่อบื้อ คุณตำรวจเอ้ย”

 

“โยชิโอะล่ะ”

ทาคุโร่ถามเป็นคนแรกหลังจากที่ซาโตชิเดินเข้ามาในบ้าน เพราะเขานั่งอยู่ที่ห้องรับแขก จึงเห็นหลานชายเดินเข้าบ้านมาคนเดียว ซาโตชิผงกศีรษะให้ปู่

“โยชิโอะบอกว่าจะตามมาทีหลังครับ”

“ทำไมต้องมาทีหลัง แล้วจะมาวันไหน”

หลานชายมองเห็นแม่ตัวเองทางหางตา ทำท่าจะเดินเข้ามาแต่ลังเล สายตาของเขาทำให้ปู่มองตาม อายาเนะผู้เป็นแม่จึงก้มศีรษะเชิงขออนุญาต แต่ก็ไม่ได้เดินเข้ามาทันที

“ก็น่าจะอีกสองวันครับ” 

“น่าจะงั้นเหรอ โยชิโอะรับปากกับปู่แล้วนี่”

ซาโตชิระบายลมหายใจเบาๆ “ผมคิดว่าคุณปู่ต้องถามโยชิโอะเองนะครับ”

ทาคุโร่มองหน้าลูกสะใภ้คนเล็ก “ถ้าอย่างนั้นแกไปพักเถอะ เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่

“ครับปู่”

ถึงวันนี้จะได้ตัวช่วยมาเบรกความอึดอัด แต่เขาก็คิดว่าอย่างไรเสียก็ต้องตอบคำถามปู่อยู่ดี ความหวังอยู่ที่เขาจะต้องได้รู้ความคืบหน้าจากอาสะ และต้องชัดเจนด้วย

ลับหลังซาโตชิ ทาคุโร่กดโทรศัพท์ รอสายอยู่ครู่หนึ่งก็ถอนใจ ก่อนจะโทร.ออกอีกครั้ง 

“สวัสดีค่ะ คุณปู่” คนรับสายคือริกะ ทาคุโร่ถามเรื่องที่โยชิโอะไม่ได้กลับญี่ปุ่นพร้อมกัน

“โยชิคุงบอกว่าจะตามมาทีหลังค่ะ”

“ทำไมเป็นอย่างนั้น มันมีธุระอะไร”

“โยชิคุงไม่ได้บอกค่ะ เอ่อ คุณปู่คะ เดี๋ยวหนูติดต่อโยชิคุงให้เองค่ะ ถ้าได้คุยแล้วจะบอกให้เขารีบติดต่อคุณปู่นะคะ”

ทาคุโร่ถอนใจ “เอาอย่างนั้นก็ได้”

“ขอบคุณค่ะคุณปู่ สวัสดีค่ะ”

ประมุขใหญ่แห่งตระกูลทานากะวางโทรศัพท์ เขาก็ติดต่อโยชิโอะไม่ได้ เพราะได้ลองโทร.ไปก่อนหน้าจะถามกับริกะนั่นเอง จึงไม่ประหลาดใจที่หญิงสาวจะตอบอย่างนั้น

วันนี้วันที่สามสิบ เขาน่าจะได้เจอหน้าโยชิโอะ และเป็นช่วงเวลาที่ลูกหลานอยู่กันพร้อมหน้าหลังจากพลาดไปเมื่อเทศกาลคริสมาสต์ แต่โยชิโอะไม่ปรากฏตัว เขารู้สึกว่าต้องมีอะไรสักอย่าง

 

อรดารู้สึกปวดศีรษะตุบๆ ตอนขยับตัวลุก ทำไมที่นอนของเธอถึงแข็งอย่างนี้ กลิ่นอับนี่ก็ด้วย กลิ่นผ้าม่านก็ไม่น่าจะใช่ เธอเพิ่งเปลี่ยนใหม่ กลิ่นขยะยิ่งเป็นไปไม่ได้ คุณย่าเป็นคนละเอียดและเป็นระเบียบมาก ถ้าวันไหนเดินขึ้นมาแค่เห็นเธอวางเสื้อผ้าบนเตียงก็บ่นแล้ว

อรดาขยับตัวลุก แต่ทำไม่ได้ เพราะมือเท้าถูกมัดไว้ ความรู้สึกถัดมาคือปวดจี๊ดในศีรษะ ต้องหลับตาหายใจเข้าลึกๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ลืมตา เห็นแสงแดดผ่านเข้ามาเป็นเส้น ในเส้นมีฝุ่นละออง และเมื่อปรับมุมมองได้ก็ใจเต้น

นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ แล้วมันที่ไหนกัน

ภาพอดีตเมื่อคืนฉายเข้ามา 

 

(ต่อ)

14.12.20

 

ใครสนใจอยากติดตามความแซบของแก๊งเพื่อนสาวติดตามได้ตามนี้เลยค่ะ

บุพเพกำนัลรัก (รุจี-ภาคี)

คุณหลวงมาดนิ่ง พูดน้อยจูบหนัก

กับสาวหมวยสุดแซบที่จะออกจากบ้านไม่ได้ถ้าไม่ได้กรีดอายไลน์เนอร์

เชิญพบกับนิยายรักต่างวัยบทใหม่ ที่จะมาสร้างความชุ่มฉ่ำใจให้ทุกคนค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzk2OTExIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTA3MzYiO30

ดาวลิขิตรัก (วลีรักษ์ - ธนุส)

“วาวอยากรู้ว่าธนุสคิดยังไงกับวาว” จบประโยคแรก เธอหันมาสบตาเขา ประกายแสงในดวงตาไหวระริก  “ธนุสชอบวาว คิดเหมือนวาวที่คิดกับธนุส หรือ...ที่ทำมาทั้งหมด เพื่อแก้แค้นคุณพ่อของวาวกันแน่”

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzk2OTExIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjQ5MjciO30

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #83 fsn (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2563 / 22:23

    แปลกนะ มัดมือเท้าด้วย

    #83
    0