The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 43 : The Keyz (2) 43 สาส์นจากโทรปิคอร์น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

[43]

            เคร้ง เคร้ง เสียงอาวุธที่ทำจากน้ำแข็งดังกระทบโลหะ ต่อเนื่องยาวนานโดยไม่ได้ลดแรงกระแทก ความถี่ในการโจมตี หรือน้ำหนักที่กดลงไปในแต่ละครั้งเลยแม้แต่น้อย

            ฝ่ายบุกเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว ปากเรียวเม้มแน่นสนิท เส้นผมสีเงินสะบัดชุ่มชื้นด้วยหยาดเหงื่อ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มดูดุดันยิ่งกว่าครั้งไหน

 

            ทรอนซ์ ฉันเหนื่อยอะ ขอพักเย้ยๆๆๆๆเสียงทุ้มแหบดังขึ้นหลังจากที่รอจังหวะที่ฝ่ายบุกจะหยุดพักการโจมตีมากกว่าสองวินาที เปิดช่องว่างให้เขาได้พูดแทรก เพราะตั้งแต่ฝึกมาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น จนพระอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้า ดูไม่มีท่าทีว่าฝ่ายตรงข้ามจะหยุดพัก หรือแสดงอาการเหนื่อยออกมาให้เห็น

 

            เคร้ง เคร้ง เคร้ง

ดาบคู่ที่ทำจากน้ำแข็งอันเป็นอาวุธประจำกายของบุรุษเจ้าของฉายาปริ๊นซ์ ออฟ โซลิเซียร์ สำแดงฤทธิ์อีกครั้ง และยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆราวกับรับอารมณ์ของเจ้าของ

 

            ขอเวลานอ-!!!”ฝ่ายรับร้องเสียงหลง พลันถีบตัวเองให้หลบการโจมตีด้วยพลังไฟฟ้าในตัว ราล์ฟเฟนึกอยากขอบคุณพระบิดาที่มอบเวทย์อันแสนพิเศษให้แก่เขาเขาเพิ่งหลบคมดาบของเจ้าชายน้ำแข็งได้อย่างหวุดหวิด!

 

            “…”บุรุษร่างหนากำหมัดแน่น ใบหน้าเครียดขึงขณะจ้องไปยังเพื่อนที่เขาขอให้มาเป็นคู่ซ้อมนั้น ทรุดตัวลงไปนอนแผ่หรากับพื้น

 

            หากใครบังเอิญผ่านมาเห็นเข้า คงไม่คิดว่านี่คือการฝึกดาบและคงเข้ามาช่วยห้ามก่อนที่เจ้าชายน้ำแข็งปลิดชีพสหายรักด้วยอารมณ์ชั่ววูบ

           

            ลุกขึ้นมา

            ห๊า------!!”ราล์ฟลากเสียงยาว เบิกตาถลนอย่างไม่เชื่อหู นายกินอะไรเข้าไปวะ ทำไมถึงได้คึกอย่างนี้ T_T”

            ถ้างั้นฉันคงต้องทำให้นายลุก

            เฮือก….หยุ๊ดดดดดดดดดดดดด เดี๋ยวๆๆๆโพรเทกเตอร์แห่งบ้านตระกูลครอสครางพลางหลบการโจมตีอันดุดัน ที่กำลังจะต่อเนื่องยาวนานไปจนถึงเมื่อไหร่ไม่รู้ หากเขาไม่สามารถยั้งมือเจ้าชายนักเวทย์สายน้ำอันบ้าเลือดนี่ได้ ฉันมีแผน ฉันมีแผน!! บอกเลยว่าแผนนี้เด็ด!!!”

            แผนอะไร

เคร้งง  T_T ราล์ฟเผยสีหน้าจะร้องไห้ออกมาเมื่อพบว่าดาบโลหะจากโรงฝึกที่เขาไปยืมมา นั้นแตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วก็ต้องพลิกตัวหลบหลีกการโจมตีด้วยมือเปล่าแทน

            แผน-ใน-การ-ที่-จะ-เข้า-ไป-ช่วย-ยัย-นั่น-….ไง!!”จากการกระโดดอย่างพลิ้วไหว ทำให้เขาไม่สามารถพูดเป็นประโยคได้อย่างราบรื่น

           

            “…”

            เฮ้อเป็นดังคาด โพรเทกเตอร์จอมทะเล้นยกมือขึ้นลูบอกปลอบขวัญตัวเองบวกกับชื่นชมในความฉลาดที่งัดเอาไม้ตายสุดยอด(ซึ่งคงใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น)ออกมารักษาชีวิตของตนเองไว้ได้

            กับเรื่องนี้ถ้านายมาล้อเล่นฉันจะไม่ยั้งมือทรอนซ์เปรยสั้นๆ คิ้วขมวดเป็นปมยิ่งทำให้สีหน้ายิ่งดูเคร่งเครียดขึ้นไปอีก สายตาอันหนักแน่นในคำพูดทำให้ราล์ฟนึกอยากแกล้งเป็นลมแต่ก็กลัวว่าแผนจะไม่ได้ผล แล้วจะกลายเป็นว่าเจ้าชายจะเมตตาส่งเขาไปเฝ้าท่านพญายมแทน

            “’ง่าเมื่อกี้นายยั้งแล้วนะ?”ราล์ฟเฟทวนคำอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ เมื่อเห็นสายตาดุๆที่ส่งมาคาดคั้นอีกครั้งเขาก็ระบายลมหายใจออกช้าๆ เริ่มเข้าสู่โหมดจริงจัง เราสองคนบุกเข้าไปตรงๆไม่ได้ กองกำลังขนาดนั้นเข้าไปตรงๆมีหวังเละ ฉันรู้ว่านายคิดจะทำอย่างนั้น ถึงจะอ่านใจคนไม่เป็นก็เหอะ!”

 

            ฉันคิดว่าเราสามารถแฝงตัวเข้าไปได้

            นายอย่าดูถูกกองกำลังทหารแห่งโทรปิคอร์นเลยเชียวราล์ฟเลิกคิ้วสวมมาดผู้รู้ ก้าวเดินทอดน่องเสมือนใช้ความคิด หากแต่แท้จริงแล้วเหตุผลที่แท้จริงมีเพียงสิ่งเดียว

            ควรจะหลบไปให้ไกล จากดาบน้ำแข็งนรกมหาประลัยนั่น!

            ทหารของราชวงศ์โทรปิคอร์นถูกฝึกมาอย่างดี ต่างจากโพรเทกเตอร์อย่างเราที่มีข้อจำกัดด้านการฝึก เรามีขีดจำกัดของร่างกาย มีพละกำลังน้อยกว่ามาก เมื่อเทียบกับทหารที่มีเลือดอมนุษย์ผสม ความสามารถของพวกเขานั้นหลากหลายยากจะคาดเดา การฝึกก็ทรหดเกินจะบรรยายเลยล่ะ

            ทรอนซ์เลิกคิ้ว ขณะที่ราล์ฟเอามือแปะหน้าผากตัวเองดังเป๊าะ

เพราะดูเหมือนสายตาของเพื่อนรักกำลังจะสื่อว่า ถึงจะต้องต่อสู้กับกองกำลังทั้งโทรปิคอร์นและแคปริคอร์นทั้งหมดรวมกัน เขาก็จะสู้ไม่ถอย!

           

            แล้วแผนของนายคืออะไรราล์ฟเฟ ฉันหวังว่านั่นจะไม่ใช่ข้ออ้างการขอเวลานอกนะ?”

            แหม่ มันต้องไม่ใช่แน่นอนราล์ฟแอบสะอึกเล็กน้อย แต่สามารถกลบเกลื่อนได้อย่างแนบเนียนก็เราสองคนเข้าไปไม่ได้ ก็ต้องหาตัวช่วย!”

            จะมีใครกล้าฝ่าฝืนคำสั่งจากสภาความมั่นคง?”ทรอนซ์นิ่งคิดไปชั่วขณะ ภาพชายหนุ่มธาตุไฟบริสุทธิ์ผุดขึ้นมาในความคิด

            อ่าฮ้า มันมีอยู่แล้วล่ะเรื่องนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน ไปเกลี้ยกล่อมคนให้มาเข้าพวกเนี่ยฉันถนัด!”ไม่ว่าเปล่า ชายหนุ่มพยักหน้ายืนยันและเหยียดอกแสดงความภาคภูมิใจกับความสามารถตนเองอย่างเต็มที่

 

            ราล์ฟรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป ท่าทีของสหายรักดูเหมือนคนที่อยู่ในห้วงความคิด ลึกล้ำจนไม่อาจเข้าถึง หากเขาไม่เคยรู้จักและสัมผัสถึงตัวตนที่แท้จริงของเจ้าชายน้ำแข็งผู้นี้ เขาคงไม่เห็นรอยเจ็บปวดลึกภายในนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มคู่นั้น

 

ทรอนซ์…”โพรเทกเตอร์สูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะยกมือขึ้นบีบไหล่หนาเบาๆ นายไม่ต้องห่วง ยัยนั่นน่ะความสามารถในการแถและเอาตัวรอดพอๆกับฉัน เพราะงั้นยัยนั่นต้องไม่เป็นอะไร

 

“…”

“^_^”

ความสามารถในการเอาตัวรอดสูง? งั้นก็ดี นายไปหยิบดาบมาใหม่ได้แล้ว

“T_T เอาจริงดิ

หึหึทรอนซีราแค่นเสียงในลำคอ ร่างสูงเหยียดตัวขึ้นพร้อมพลิกกายหันกลับไปด้านหลัง

 

ขอบใจราล์ฟเฟ

 

            เสียงทุ้มเปรยเบาๆครั้งนึงทั้งที่ร่างนั้นยังหันหลังให้เขาซึ่งยืนขาสั่นจนแทบจะทรุดลงไปเมื่อรู้ว่าเจ้าชายไม่ได้คิดจะบังคับให้เขาฝึกต่อไปถึงเช้าของอีกวัน

 

 

            ในป่าทึบอันเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ปรากฏเป็นเงาร่างสี่สายของกลุ่มคนซึ่งภายใต้ฝ่าเท้ามีพลังลมและไอน้ำเต็มพิกัด ชายผู้มีนัยน์ตาสีโลหิตโดดเด่นเมื่ออยู่ภายใต้ร่มเงา ความเร็วของเขานำทุกคนไปหลายก้าว หากเปรียบเทียบเขา ผู้ใช้เวทย์ธาตุไฟบริสุทธิ์ ขณะนี้คงเสมือนลูกอุกาบาตในร่างคน ที่ทะยานไปด้านหน้าอย่างไม่หยุดพัก

 

เราใกล้ถึงแล้วหญิงสาวนัยน์ตาสีฟ้าเร่งฝีเท้าเพื่อให้มาวิ่งขนาบข้าง  ปริ๊นซ์หรืออีกตำแหน่งก็คือ คิง ออฟ แคปริคอร์นเพียงแค่ได้อยู่ใกล้เขา แพทาลีนัมสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่พวยพุ่งด้วยไอเวทย์ของชายหนุ่ม ตาสีฟ้าคอยสังเกตุการณ์เป็นระยะ

           

            ไม่มีเสียงตอบรับใดจากแพทริกซ์ หญิงสาวจึงรายงานต่อไปอย่างเรียบๆเช่นเคย

หมู่บ้านคอตสวอร์ด มีรายงานว่าถูกโทรปิคอร์นโจมตีทุกคืน เป็นชนิดหมาป่า ทำให้พวกเขาไม่สามารถนอนพักผ่อนได้ ต้องคอยระวังภัยตลอดเวลา

 

“…”

 

แพทริกซ์?”แพทาลีนัมเริ่มสังเกตุของดวงจิตของร่างหนาดูสั่นคลอนไม่ค่อยอยู่นิ่งเหมือนในภาวะปกติ นายโอเคหรือเปล่า

 

            เมื่อเห็นแพทตี้เปรยขึ้น เงาร่างบุรุษอีกสองเงาก็พุ่งเข้ามาสมทบ เพื่อให้อยู่ในระยะการสนทนา

 

นายไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ออกจากที่นั่นการ์มี ผู้ดำรงตำแหน่งโพรเทกเตอร์ ออฟ แพทริกซ์ทีมเปรยสมทบ

นายน่าจะพักบ้าง พวกเราล่าโทรปิคอร์นมาห้าวันแต่ยังไม่ได้นอนซักวัน- -”ใบหน้าโซล์ เดอะ ไนท์ ปรากฎเป็นรอยคล้ำใต้ตา ผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิงราวไม่ได้ผ่านการจัดทรง

 

พวกนายเหนื่อยก็พักได้ ไม่ต้องตามมาแพทริกซ์ปรายตามองบุคคลรอบๆตัวเขา แล้วพูดออกมาในที่สุด แพทตี้ เธอสร้างทางเชื่อมกลับเมืองพาซีโบ หรือศูนย์บัญชาการหลัก แล้วพาพวกเขากลับไปซะ

 

ไม่ ฉันไม่ได้จะกลับ ไอ้คนที่ร้องอยากกลับก็กลับไปไม่ว่าเปล่า การ์มีผู้ถนัดการยั่วก็โยนลูกระเบิดให้ชายอีกคน ที่กำหมัดรอพร้อมจะสวนกลับไปแทนคำพูด

 

โซล อย่า..”แพทตี้ไหวตัวเร็วกว่า ร่างเล็กจึงปราดเข้าไปยังชายหนุ่มเลือดร้อนที่ตั้งท่าจะพุ่งใส่คนชอบยั่ว

 

ปากนายควรจะล้างด้วยเลือดเท่านั้นล่ะวะ- -”

ฮ่าๆๆ นายมันยั่วง่าย ขึ้นง่าย แต่ก็ลงง่ายนะ ขอบใจแพทตี้ แต่ถ้าเธอปล่อยมามันก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่ดีการ์มีเริ่มรู้สึกนิสัยเสีย และปากหมาเหมือนใครบางคนที่เขามักจะทะเลาะด้วยเป็นประจำแล้วก็รู้สึกแปลกใจที่คิดถึงมันเอาเวลานี้

 

หมับ มือเล็กจับมือโซลเอาไว้แทนที่เขากำหมัด

ชายหนุ่มหน้าขึ้นสีระเรื่อ ก่อนจะสะบัดหน้าไปทางอื่นไม่กล้าสบตากับนัยน์ตาสีฟ้าสดใสนั้นโดยตรง

 

ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนร่ายเวทย์ควบคุมจิตใจเขาหรือเปล่าเขาที่ไม่เคยยอมให้ใคร กลับยอมให้คนเพียงคนเดียวคือเธอ

 

เขาพ่ายแพ้ตั้งแต่วินาทีที่จ้องเข้าไปในดวงตาคู่นั้นของเธอ

 

ฮ่าๆๆๆๆว่าง่ายจริงๆด้วยว่ะการ์มีหัวเราะสะใจ ก่อนจะหันไปสนใจปริ๊นซ์ต่อ แพทริกซ์ แต่ฉันแอบเห็นด้วยกับโซล ถ้านายใช้พลังโดยไม่พักเลยล่ะก็ อาจจะน็อคไปเลยนะ?”

 

            แพทริกซ์ลดความเร็วลงไปมากแล้ว เพื่อให้คนอื่นๆตามทัน

ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นผู้ใช้เวทย์ธาตุไฟบริสุทธิ์ ถึงจะไม่มีพลังเวทย์เหลือในตัวฉัน ฉันก็สามารถควบคุมธาตุไฟได้อยู่ดี ไม่ว่ามันจะมีแหล่งมาจากไหน

 

ก็ดี ที่นายคิดเผื่อไว้แล้วอ่ะนะ…”

 

            แพทริกซ์เริ่มทิ้งระยะห่างอีกครั้ง การ์มีเห็นก็ถอยหายใจ เพราะไม่ว่ายังไงที่ข้างๆก็คงไม่มีที่ว่างสำหรับใคร รวมถึงช่องว่างในใจนั่น คงต้องใช้เวลาสักระยะในการรักษา หรืออาจจะไม่มีทางรักษาให้หายเลยก็เป็นได้

 

แพทตี้ เธอพอจะเชื่อมกระแสจิตกับอะความารีนได้ไหมการ์มีหันไปถามเพื่อนสาวในระยะที่คนข้างหน้าไม่ได้ยิน


น่าจะได้ ก็ขึ้นกับว่าคลื่นความคิดของฉันกับอะความารีนจะตรงกันไหมเสียงตอบกลับอย่างราบเรียบและไม่แสดงสีหน้า ภายใต้เงาไม้นั่นหากไม่ใช่เพื่อนรวมทีมและอยู่ด้วยกันมานาน ชายหนุ่มเกรงว่าเขาอาจจะสามารถวิ่งได้เร็วกว่าคิง ออฟ แคปริคอร์นอย่างแน่นอน

 

หืมม์ คลื่นความคิด? ยังไงล่ะ

 

ฉันต้องคิดเรื่องเดียวกับที่อะความารีนกำลังคิดอยู่

 

อ่าแล้วถ้าสมมติเราจะติดต่อไป แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าหล่อนคิดอะไรอยู่ เอ้อ ยากแฮะ

 

ตลอดทางมานี่ฉันพยายามมาตลอดนะแต่ยังไม่เคยติดซักที

 

เธอคิดเรื่องอะไร?”

 

แพทริกซ์

 

เอ่อเธอห้ามไปบอกแพทริกซ์เหมือนอย่างที่บอกกับฉันล่ะ เข้าใจไหม?-o-”

 

อือ

 

            การ์มีแอบชำเลืองมองด้านหน้า พบว่าเขตป่าใกล้จะสิ้นสุดอีกไม่ไกลนัก ก็จะถึงเวลาที่พวกเขาต้องออกแรงร่ายเวทย์อีกแล้ว

 

ถ้าเธอว่างอีกละก็ ลองคิดถึงเรื่องทรอนซ์ดูเสียงทุ้มพยายามกระซิบให้เบาที่สุด

 

ทรอนซีรา?”แพทตี้เอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับ

 

ถ้าติดต่อได้เมื่อไหร่ก็บอกฉันเลยนะ

 

                        ตู้ม!!!

 

            เสียงระเบิดดังลั่นมาจากด้านหน้า การ์มี แพทตี้ โซล กดตัวลงต่ำขนาบพื้นหญ้า หายใจเข้าก็สำลักกลิ่นควันที่ลอยคลุมพื้นที่โดยรอบอยู่ทั่ว โซลเรียกอาวุธมาไว้ในมือ ทั้งสามพยายามมองหาร่างปริ๊นซ์ที่หายไปกับกลุ่มควันนั้น แต่ก็ไม่พบร่องรอย

 

แพทริกซ์!!”การ์มีเบิกตากว้าง พุ่งทะยานไปข้างหน้าขณะที่ในมือมีอาวุธครบ พร้อมทำลายล้าง

 

เขาหายไปไหนนะโซลวิ่งตามมาสมทบ เอื้อมมือเก็บดาบยาวพาดไว้ด้านหลังเพราะไม่มีวี่แววของศัตรู

 

หรือว่า…”แพทตี้เผยสีหน้ากังวลออกมาแว๊บนึง

 

            ทำให้อีกสองคนเข้าใจไม่ยากเลยว่า บทสนทนาเมื่อครู่คงเข้าถึงหูคิง ออฟ แคปริคอร์นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

           

 

            ฉันขอเข้าพบ ท่านนิมฟอริด้า ไทรีนอลเสียงหวานใสหากแฝงด้วยพลังอำนาจดังขึ้นหน้าห้องประชุมสภาความมั่นคงแห่งแคปริคอร์น

 

            ท่านเนเฟิลไนล์ ฮีลเลอร์ กรุณารอซักครู่…”หญิงสาวในชุดสุภาพเป็นทางการค้อมตัวลงนิดๆ ก่อนจะพลิกกายเข้าไปพูดอะไรบางอย่างกับบุรุษที่เป็นการ์ดคอยยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู

 

            เชิญค่ะหญิงสาวคนเดิมยิ้มรับก่อนจะพาร่างฮีลเลอร์สาวคนสำคัญผ่านไปยังส่วนของห้องประชุมสภา เดินเรียบไปตรงระเบียงทางเดิน แล้วหยุดอยู่หน้าประตูไม้สลักบานใหญ่สีดำขอบทอง

 

            หญิงสาวเปิดประตูให้ก่อนจะผายมือนำให้ร่างบางในชุดสีขาว อันมีสัญลักษณ์รูปกุหลาบสีแดงปักอยู่เหนืออกด้านซ้ายเดินก้าวผ่านบานประตูนั้นแต่เพียงผู้เดียว

 

ขอบคุณค่ะหล่อนยิ้มนิดๆ หากแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ล้น นัยน์ตาสีแดงคู่นั้นดูอ่อนโยนโดดเด่นเป็นประกาย กว่าสีของกุหลาบแดงสดที่ถูกนำมาประดับห้องเสียอีก

 

            เนเฟิลไนล์ก้าวเท้าอย่างมั่นคงไปยังโต๊ะน้ำชาก่อนจะหยอดตัวลงนั่ง เริ่มรินน้ำชาให้ตัวเอง

 

เป็นท่านจริงๆสินะ เนเฟิลไนล์ ฮีลเลอร์ กลิ่นชามะลิเป็นรสโปรดของท่าน ต้องขออภัยที่สภาไม่ได้ให้เวลาพักผ่อนแก่ท่านเลยร่างเล็กของสตรีผู้กุมอำนาจสูงสุดของสภาความมั่นคงแห่งแคปริคอร์นปรากฎตัวขึ้น ในชุดสบายๆ ผมสีดำที่มักจะถูกรวบจนตึงก็ปล่อยสยายลงกลางหลัง ดวงหน้าอิดโรยราวกับไม่ได้ผ่านการพักผ่อนที่ดี

 

ท่านก็เช่นกันค่ะ อาจารย์นิมฟอริด้าหญิงสาวยืนรับร่างเล็กเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้างๆตน ก่อนจะรินน้ำชาให้อีกถ้วย บทสนทนาถูกปรับให้เป็นกันเองมากขึ้น หมู่นี้อาจารย์ดูจะโทรมไปรึเปล่า ครีมบำรุงที่ส่งไปใช้หมดหรือยังคะ

 

โอ้ ฉันไม่มีเวลาขนาดนั้นหรอกเนฟแต่ครีมตัวนั้นใช้ดีจริงๆนะ

 

หนูดีใจที่อาจารย์ชอบหญิงสาวยิ้มให้กับสตรีตรงหน้า ผู้ที่เคยเป็นอาจารย์ผู้สอนในโรงเรียนแคปริคอร์นซึ่งหล่อนในสมัยนั้นก็นับว่าเป็นศิษย์โปรดหมายเลขหนึ่งของท่าน

 

แล้วออกัสล่ะ เขาไม่ได้มาด้วยรึหญิงร่างเล็กกว่าเอื้อนเอ่ยพร้อมกับจิบน้ำชาทีละนิด

 

ค่ะ ออกัสงานยุ่งมาก หนูเองเพิ่งมีเวลาเลยขอมาเข้าพบอาจารย์…”

 

เรื่องอะความารีน ลูกสาวของเธอสินะเนฟตาสีชาอ่อนจ้องลึกไปยังนัยน์ตาอีกคู่ ที่แม้จะแสดงอาการเข้มแข็งภายนอก แต่ไม่อาจปกปิดถึงรอยกังวลโดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้านักเวทย์ และอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านพลังจิตอันดับหนึ่งของแคปริคอร์น

 

 “…ค่ะในที่สุดเนเฟิลไนล์ต้องเป็นฝ่ายหลุบตาลงก่อน หล่อนเอื้อมมือไปสัมผัสกับมืออีกข้างของอาจารย์ที่หล่อนเคารพรัก หนูเป็นห่วงลูกมากทุกวันนี้หนูนอนไม่หลับ หนูทำไม่ได้อาจารย์คะ หนูเป็นแม่ที่แย่หรือเปล่า ที่ทำให้ลูกต้องเจอเรื่องแย่ๆโดยที่หนูปกป้องอะไรเขาไม่ได้อาจารย์

 

            แล้วภาพลักษณ์อันเยือกเย็นสุภาพก็ถูกทำลายลง ต่อหน้าอาจารย์นิมฟอริด้าผู้เป็นบุคคลที่หล่อนไว้ใจที่สุดในชีวิตอีกคนนึง หล่อนยอมเผยให้เห็นความกลัวและความอ่อนแอ หยาดน้ำตาหลายสายหลั่งรินลงมาอาบแก้มนวลไม่หยุด

 

ฉันเข้าใจเธอเนฟ ฉันและแคปริคอร์นทุกคนซึ้งกับการเสียสละของตระกูลฮีลเลอร์ฉันไม่อาจพูดอะไรไปมากกว่าคำว่าขอโทษ…”

 

ฮึกหนูจะได้เจอลูกอีกไหมหนูจะยังได้กอดลูกอีกครั้งไหมคะ

 

เฮ้อหญิงร่างเล็กขยับตัวเข้าสวมกอดกับศิษย์รักอย่างปลอบประโลม นัยน์ตาสีชาอ่อนหลุบลงต่ำ นึกถึงดวงหน้าของอะความารีน ฮีลเลอร์ ดวงตาคู่นั้นได้มาจากทางฝ่ายแม่ รวมทั้งจมูกที่รั้นเชิดขึ้นนิดๆ แต่ริมฝีปากเล็กได้มาจากออกัส ไม่ผิดแน่

 

เปล่าหรอกค่ะหนูแค่คิดว่าในสถานการณ์แบบนี้ควรจะจัดงานแต่งงานให้มารีอา เพื่อนของหนู ดีแล้วจริงหรือคะเสียงของอะความารีน ฮีลเลอร์ ดังชัดเจนในหัว

 

มารีอาเป็นยังไงบ้างฉันฝากหลานฉันไว้กับเธอด้วยนะ

 

 ทำไมอาจารย์ไม่ไปดูด้วยตัวเองล่ะคะ ในตอนนั้น อะความารีน กระซิบกลับอย่างเอาจริงเอาจัง มารีอาน่ะเขารักและเทิดทูนอาจารย์มากที่สุดเลยค่ะ

 

            หล่อนถูกเรียกเข้ามาในที่ประชุมในวันนั้น แต่กลับไม่ได้ดูกังวลกับเหตุการณ์เลวร้ายที่อาจเกิดขึ้นกับตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่กลับห่วงความรู้สึกของ มารีอา

            มารีอาเลือกคบเพื่อนได้ไม่ผิด

            ห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองอืมนิสัยแบบนี้ก็คงได้จากเนฟ

 

หยุดร้องเถอะเสียงหวานเปรยขึ้นแทรกเสียงกลั้นสะอื้น เนเฟิลไนล์พยักหน้ารับ หล่อนเพียงแค่ไม่สามารถระบายให้ใครฟังได้ และมีเพียงไม่กี่คนที่หล่อนเปิดเผยความรู้สึกขนาดนี้

ยิ่งเป็นที่รู้จักในสังคม ก็ยิ่งถูกคาดหวัง และจับตามอง เนเฟิลไนล์ ฮีลเลอร์ ไม่เคยต้องการเช่นนั้น

 

ขอบคุณอาจารย์ที่รับฟังหนูหนูคงไม่รบกวนอาจารย์แล้วค่ะ

 

หึหึอย่าทำหน้าเศร้าเป็นหมาหงอยเช่นนั้นเลยยัยเด็กน้อยนิมฟอริด้าเคาะเบาๆที่หน้าผากศิษย์รัก ที่ทำหน้าเหวอรับจนหล่อนต้องขำออกมาเบาๆ เพราะนานๆทีท่านหญิงคนสำคัญจะหลุดมาดอันสง่างาม กลับไปเป็นเด็กนักเรียนที่มุ่งมั่นพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดคนนั้น

 

ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เรื่องกลายเป็นแบบนี้

 

อาจารย์หมายความว่ายังไงคะ

 

จะไม่มีแคปริคอร์นคนไหน ต้องมาแบกรับภาระไว้คนเดียวอีกต่อไป ฉันสัญญาเนฟ ในฐานะผู้นำสภาแห่งแคปริคอร์น ฉันจะไม่ยอมให้ใครต้องมาเสียสละอะไรอีก หากสงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ฉันจะทำ

 

แต่นั่นมันนั่นหมายความว่า…!”

 

ไม่ช้าก็เร็วเราจะจัดทัพ ก่อสงครามกับอมนุษย์ถึงมันอาจจะยาวนานเป็นร้อยปี ศึกระหว่างโทรปิคอร์น และแคปริคอร์นนั่นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อีกต่อไป…”

 

            หญิงสาวทั้งสองมองหน้ากันด้วยความรู้สึกหลากหลาย นัยน์ตาสีชาอ่อนฉายชัดถึงความแน่วแน่ที่จะไม่เปลี่ยนความคิดเป็นครั้งที่สอง

 

[50%]

            ทุ่งหญ้ากว้างโอบล้อมคฤหาสน์หลังงามถูกประดับตกแต่งด้วยต้นกุหลาบนานาชนิด หลากสีสันร่วมร้อยต้น ดอกไม้อันเป็นสัญลักษณ์ของผู้รักษาเยียวยา บนกำแพงหินอ่อนปรากฏรอยสลัก และจารึกข้อความแสดงความเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ คฤหาสน์ฮีลเลอร์เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงสำหรับผู้ใช้เวทย์ธาตุไฟและถูกยกให้เป็นผู้ใช้ธาตุไฟบริสุทธิ์ติดอันดับหนึ่งในสามที่มีผู้คนยอมรับในฝีมือ เนื่องจากตลอดร้อยปีที่ผ่านมาได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าตระกูลเก่าแก่นี้ ผลิตฮีลเลอร์ฝีมือดี สร้างชื่อเสียงในด้านการทำประโยชน์แก่เพื่อนแคปริคอร์นไปทั่วอาณาจักร

 

          เด็กสาวน่าตาจิ้มลิ้มในชุดสีขาวสะอาดตา ตัดกับนัยน์ตากลมโตสีแดงสด กำลังมองสบกับนัยน์ตาสีชาอ่อนของสตรีนางหนึ่ง ภายใต้กรอบแว่นสีทองนั้น ดวงตาของผู้สูงอายุพิจารณาดวงหน้าเล็กของเด็กน้อยตรงหน้า

 

"ชื่ออะความารีน หรอจ๊ะ?"

"ค่ะ คุณคือ..."

 

"นี่คือท่านนิมฟอริด้า เป็นอาจารย์ที่แม่เคารพรักจ้ะมารีน่า^^"หญิงสาวร่างโปร่งปราดเข้ามาอุ้มร่างเด็กน้อยวัยเจ็ดขวบขึ้นมาพร้อมหอมแก้มอวบอิ่มฟอดใหญ่

"สวัสดีค่ะท่านนิม...ฟอ...ด้า"

"..."

"..."

"ฮ่าๆๆๆไม่เป็นไร งั้นเรียกว่าท่านนิมก็ได้จ้ะ"

"ค่ะ ท่านนิม^_^"

         

ได้เห็นรอยยิ้มเป็นมิตรน่าเอ็นดูจากเด็กน้อย สร้างความประทับใจแก่ท่านอาจารย์ใหญ่แห่งโรงเรียนแคปริคอร์น เพราะยิ้มนั้นเผยให้เห็นถึงหัวใจอันอบอุ่น

ริมฝีปากเรียวแย้มรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนยกมือทาบศีรษะของเด็กน้อยในอ้อมกอดของมารดา

 

"เป็นเด็กที่ฉลาด น่ารัก มาก...เนฟ เธอคงค้นพบความสุขในชีวิตแล้วสินะ"

"ค่ะ มารีน่าเข้ามาเติมเต็มครอบครัวของเรา"หญิงสาวยิ้มรับ

 

"ท่านเนเฟิลไนล์ นายท่านให้มาตามค่ะ"สาวใช้ผู้เเห่งคฤหาสน์ฮีลเลอร์เดินเข้ามารายงาน

"จริงสิ มีรายงานที่หนูจะต้องเคลียร์ภายในวันนี้ ต้องขอโทษอาจารย์ที่อุตส่าห์เดินทางมาไกล แต่หนูกับออกัสไม่ได้มาดูแลอย่างเต็มที่นะคะ"นายหญิงแห่งคฤหาสน์ผู้รักษาตระหนักได้ถึงภาระงานที่คั่งค้างและยังไม่ได้สะสางจนเสร็จ หล่อนวางร่างเจ้าตัวน้อยลงข้างตัว อะความารีนบีบมือผู้เป็นมารดาเบาๆ

 

"ท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ เดี๋ยวมารีน่าจะช่วยดูแลแขกของท่านแม่เอง"

 

          สตรีสองนางหัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดูเด็กน้อย

"โอเค งั้นแม่ไม่ห่วงแล้วล่ะ เพราะมารีน่าจะดูแลแขกของแม่อย่างดี จริงไหมจ๊ะ"

 

สตรีผู้ที่เข้ามาเป็นแขกของเจ้าบ้านยืนมองภาพความอบอุ่นนั้น เนเฟิลไนล์ก้มตัวลงมอบจุมพิตแก่บุตรสาวอันเป็นที่รัก ก่อนจะขอตัวออกไปสะสางภารกิจ

 

"ท่านนิมจะเดินดูรอบๆบ้าน หรือเข้าไปข้างในก่อนดีคะ"เด็กน้อยเสนอความคิดเห็น ที่ดูจะเกินเด็กวัยเจ็ดขวบทั่วไป

 

ฉันว่ารอบๆคฤหาสน์ก็น่าสนใจ

ได้ค่ะ งั้นเชิญทางนี้มือเล็กๆผายออกแสดงกริยานอบน้อมสมที่เป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลฮีลเลอร์ อะความารีน ฮีลเลอร์ถูกเลี้ยงดูมาราวกับไข่ในหิน แต่ไม่ได้ถูกตามใจจนเสียนิสัย ดูจากผลงานก็พอรู้ว่าเนเฟิลไนล์ และออกัส เลี้ยงดูบุตรสาวได้ดีเพียงใด

 

 

          เสียงหวานเล็กของเด็กหญิงดังเจื้อยแจ้วตลอดทาง พร้อมเป็นผู้บรรยายเกี่ยวกับชื่อต้นไม้ และดอกไม้นานาพันธุ์ เด็กน้อยสามารถท่องชื่อสมุนไพร พืชที่เหล่าผู้ใช้เวทย์ใช้นำมารักษาประกอบการร่ายเวทย์ พร้อมสรรพคุณอย่างไม่มีคำใดตกหล่น

 

หนูชอบเรื่องสมุนไพรหรือจ๊ะ

อืมมม หนูชอบอ่านหนังสือค่ะ ตอนนี้หนูอ่านเรื่องการรักษาพื้นฐานจบหมดแล้ว ท่านแม่ก็สอนให้ผสมยาเบื้องต้น หนูเลยรู้จักสมุนไพรพวกนี้เยอะแยะเลยค่ะ^^”

 

          นิมฟอริด้าขยับกรอบแว่นนิดๆ ไม่ใช่เพียงแค่เด็กคนนี้จะดูฉลาดเกินวัยเท่านั้น แต่ต่อไปจะต้องเติบโตเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของวงการฮีลเลอร์อย่างแน่นอน

 

อ๊ะ!”จู่ๆเสียงเล็กก็อุทานขึ้น

มีอะไรหรือจ๊ะ

 

          ไม่มีคำตอบจากปากเล็ก หากแต่ร่างนั้นหยุดนิ่งอยู่กับที่ สายตานั้นมองจับจ้องไปยังยอดต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนัก อาจารย์ใหญ่แห่งแคปริคอร์นเบือนสายตาเพื่อมองตาม

 

ฮีลเสียงกระซิบเล็กๆดังจากเด็กหญิง แสงสีส้มอ่อนสว่างวาบทำให้เป้าหมายนั้นปรากฎในสายตาชัดเจนยิ่งขึ้น

 

          แมวน้อยขนสีเทาแซมขาวเดินกะเผลกไปมาอยู่บนกิ่งไม้ไม่ขยับ หากสังเกตุให้ดี พบว่าขาหน้าของมันมีร่องรอยการบาดเจ็บ

 

          แต่ที่หญิงสูงวัยเพ่งความสนใจไม่ใช่สิ่งมีชีวิตบนนั้น หากแต่เป็นร่างเล็กข้างกายที่ดูจะเปลี่ยนจากเด็กน้อยไร้เดียงสาวัยเจ็ดขวบ เมื่อสวมมาดผู้รักษา ทำให้หล่อนยิ่งดูพัฒนามากกว่าเด็กธรรมดาในวัยเดียวกันชัดเจนขึ้น
 

          เวทย์รักษาระยะไกล

ถึงจะไม่ถือว่าไกลนัก แต่โดยทั่วไปจะต้องได้รับการฝึกฝนนานพอสมควร ผู้ใช้เวทย์บางคนที่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วก็ยังไม่สามารถทำการรักษาระยะไกลได้ดีขนาดนี้

          สังเกตุจากปริมาณพลังที่ส่งผ่านกระแสจิต ธาตุไฟบริสุทธิ์ไม่ได้ร้อนเกินไป และอยู่ในช่วงอบอุ่นพอดี สมาธิก็นับเป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในการรักษา ซึ่งเด็กคนนี้ถ้าให้คะแนนเต็มสิบ ก็คงได้เต็ม

 

          เปรี๊ยะ!

นิมฟอริด้าหันไปอีกทีก็พบว่ากิ่งไม้ที่เจ้าแมวน้อยยืนอยู่นั้นเกิดหักลงมาวินาทีถัดไปสัมผัสได้ถึงพลังจิตที่เคลื่อนอย่างรวดเร็วสวนพุ่งไปยังจุดเกิดเหตุนั้น

 

          อะความารีนพุ่งตัวรับร่างแมวน้อยที่ตกลงมาจากต้นไม้ไว้ได้ทันก่อนที่มันจะตกถึงพื้น!

 

เจ็บตรงไหนหรือเปล่าหญิงสูงอายุใช้เวทย์เทเลพอร์ตปราดเข้าไปช่วยพยุงร่างน้อยๆนั้นในเวลาไม่นาน เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววิ

 

เจ้าแมวน้อย ฮือ เจ้าแมวน้อย ตื่นสิ ตื่น…”หยาดน้ำใสเอ่อคลอในดวงตาแดงก่ำคู่นั้น

 

          ยังจำภาพนั้นได้ดีเด็กหญิงที่พยายามช่วยรักษาร่างนั้นทุกวิถีทาง จนมันสามารถฟื้นขึ้นมายืนได้

          ร่างเล็กที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากกิ่งไม้ แม้จะสร้างรอยแผลไม่มากนักก็ตาม แต่เด็กนั่นก็ไม่ได้สนใจบาดแผลบนร่างกายของตนมากไปกว่าอีกชีวิตในอ้อมกอดนั่น

 

          ตาสีชาอ่อนหลุบต่ำลง พร้อมความคิดบางอย่าง

 

หากต้องมีใครสักคนที่สมควรได้รับอำนาจยิ่งใหญ่เหนือผู้ใช้เวทย์ทั้งหมดแข็งแกร่งยิ่งกว่าแคปริคอร์นคนไหนๆ ใครคนนั้นควรจะเป็นคนประเภทไหนกัน

 

วันนี้เอง คำตอบได้อยู่ตรงหน้าแล้ว….

 

 

            ท่านนิมฟอริด้าคะหญิงสาวในชุดสุภาพเป็นทางการเอ่ยเรียกขณะช่วงเวลาที่หล่อนตกอยู่ในห้วงภวังค์วันวานนั่นเกิดขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้ว

 

มีอะไรรึหญิงอาวุโสหมุนเก้าอี้ไปเผชิญหน้ากับผู้ที่เข้ามาใหม่

 

มีสาส์นมาจากโทรปิคอร์นค่ะ

 

“…”ตาสีชาอ่อนหรี่ลงเล็กน้อย มือยื่นไปรับเอกสารที่ถูกหุ้มไว้ด้วยกระดาษเนื้อดี ซึ่งถูกประทับตราสัญลักษณ์แห่งราชวงศ์โทรปิคอร์น

 

จริงรึ ที่โทรปิคอร์นส่งสาส์นมาที่นี่มีเสียงเอะอะดังขึ้นหน้าประตูทางเข้า หากแต่หญิงอาวุโสสุดยังคงจ้องนิ่งอยู่กับของสิ่งนั้นโดยไม่สนใจสิ่งอื่น

 

ท่านนิมฟอริด้า นี่อาจเป็นสาส์นท้ารบ! สงครามกำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้แล้ว!”

 

อย่าเพิ่งตระหนกตกใจไปสิ ท่านวิลเลี่ยมเปิดเอกสารนั่นดูก่อน

 

            เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมบ่งบอกว่าสภาชิกสภาความมั่นคงแห่งแคปริคอร์นปรากฎตัวขึ้นครบทุกคน และต่างรอคอยข้อความที่ถ่ายทอดมาพร้อมกับกระดาษแผ่นนั้น

 

            ตาสีชาอ่อนหลุบลงต่ำมือเลื่อนขึ้นขยับกรอบแว่นสีทองอย่างเชื่องช้าเพียงโบกมือวูบเดียว กระดาษใบนั้นก็เคลื่อนขึ้นมาในระดับสายตา พร้อมข้อความทุกตัวอักษรล้วนใช้คำที่เป็นทางการ

 

            เนิ่นนานที่ภายในห้องไม่มีเสียงแทรกใดใดขึ้น เพราะทุกคนต่างรอคำประกาศจากสตรีผู้กุมอำนาจสูงสุด แต่กลับไม่มีปฎิกริยาใดให้เห็น

 

เอ่อ ท่านนิมฟอริด้าสาส์นนั่นเขียนว่าอย่างไรหรือในที่สุดก็มีคนพูดแทรกความเงียบขึ้นมา

 

โทรปิคอร์นขอเจรจาสงบศึกเสียงหวานพูดพร้อมถอนหายใจยาว ดวงหน้าไร้ริ้วรอยเผยความเหนื่อยล้า

 

เป็นไปได้ยังไง!”

นี่ต้องเป็นแผน กับดักของมันแน่ๆ!”

เรื่องนี้พวกเราต้องกรองให้ดี

 

เจ้าชายเดรโกจะจัดงานเลี้ยงครั้งสำคัญ และได้เชิญแคปริคอร์นทุกคนไปยังปราสาทคำอธิบายเพิ่มเติมดังขึ้นจากปากเรียวเล็กที่เม้มเป็นเส้นตรงหลังจากที่ได้อ่านข้อความหลังจากนั้น

 

            เจ้าชายนั่นคิดจะทำอะไร…!

 

 

            กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

ฉันรีดพลังลมทั้งหมดที่มี พาร่างหนีไปจากที่ที่ยืนอยู่อย่างรวดเร็ว กว่าครั้งไหน

 

            กินหัวใจ!! มนุษย์กินคนงั้นหรอ!!

 

            ไม่กล้าแม้แต่จะหยุดวิ่ง หรือหันกลับไปมองข้างหลังว่าเจ้านั่นยังตามมาอยู่รึเปล่า

 

แฮ่!”

กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดฉันหวีดร้องสุดเสียงเมื่อสายตาสบกับชายหนุ่มดวงตาสีฟ้าตรงหน้า! เดี๋ยวนะ ! ตรงหน้า! นี่เขาหายตัวมาข้างหน้าฉันได้ยังไง!

 

            ฉันเลี้ยวกลับไปอีกทางอย่างรวดเร็วที่สุด

 

จะไปไหนหรอ

ไปเห้ยยยO_O”

            เซย์ก็ตามฉันทัน แถมดูไม่ได้ต้องพยายามอะไรมาก อยากรู้จังว่าเขาทำได้ยังไง?

แต่ไม่อยากรู้ดีกว่า ก็เขาจะฆ่าฉันนี่! ฉันกำลังจะโดนฆ่า!!

 

ทรอนซ์ชอบคนอย่างเธอเข้าไปได้ไงนะ- -”จู่ๆท่าทีน่ากลัวเมื่อครู่ก็หายไป เซย์ส่ายหน้าน้อยๆพลางเบ้ปากออก

อะไรนายว่าไงนะ

ก็คนอย่างเธอ เชื่อคนง่าย เอ๋อๆ ดูไม่ค่อยจะเต็มยังไงไม่รู้น่ะสิ

 

            เอ่อเมื่อกี๊โดนด่าใช่มะ

แล้วนายไม่กินหัวใจฉันแล้วหรอ

 

“-____- อืม บางทีฉันคงรู้จักทรอนซ์น้อยเกินไปเขาส่ายหน้าแรงๆอีกครั้ง ก่อนจะหันตัวเดินออกไป เอ่อ จะไปจะมาก็ง่ายๆอย่างนี้เลย?

 

อ๋อ เมื่อกี๊นายหลอกฉัน!?”ฉันเบิกตาจนแทบจะถลนออกมา พลางคิดถึงเรื่องที่โดนเซย์ล่อลวงมาปราสาทโทรปิคอร์นในครั้งแรก ครั้งนั้นเขาก็สวมรอยเป็นทรอนซ์ซึ่งฉันก็หลงกลในตอนแรก

 

            หลอกสองครั้ง สำเร็จทั้งสองครั้ง

เซย์ นายต้องการอะไรกันแน่ ทำไมต้องมายุ่งกับฉันTT”ฉันโพล่งออกมาด้วยความอับอายส่วนหนึ่ง อีกส่วนรู้สึกเหมือนมีเขาค่อยๆงอกขึ้นมาบนหัวช้าๆ

 

ผมอาจโกหกคุณเรื่องที่กินหัวใจของผู้ใช้เวทย์บริสุทธิ์เด็กหนุ่มนั่นเปรยเบาๆ ร่างเล็กปราดเข้ามาหยุดตรงหน้าฉัน ด้วยความเร็วที่มองไม่ทัน!...ไม่ นี่มันยิ่งกว่าราล์ฟที่เป็นเวทย์ไฟฟ้าซะอีก! มีคนทำได้แบบนี้ด้วยหรอเนี่ย O_O

 

แต่เรื่องเจ้านั่นที่อยู่ในร่างผม และทรอนซ์มีอยู่จริงริมฝีปากบางขยับขึ้นลงช้าๆ และผมขอเตือนด้วยความหวังดี ว่าอย่าเข้าใกล้พวกเรา อย่าเข้าใกล้ทรอนซีราถ้าไม่อยากเจ็บปวด…”

 

นายมีสิทธิ์อะไรมาห้ามยะ!-o-”ฉันสวนทันควัน

 

แล้วพบกัน อะความารีน ฮีลเลอร์เซย์ยิ้มเหยียด ไม่ได้ต่อความ และโดยที่ยังไม่ทันได้กระพริบตา เขาก็หายไปจากตรงนั้นแล้ว

 

            มาบอกให้อย่าเข้าใกล้ทรอนซ์หรือ?

ในหัวเต็มไปด้วยภาพซ้อนของอีกร่างในตัวเซย์ ถึงจะเห็นแค่แว๊บเดียว แต่การันตีได้เลยว่าคงไม่มีใครอยากเผชิญกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแน่นอน

ทรอนซ์อีกร่างของนาย เป็นแบบนั้นสินะ?

นายจะน่ากลัว เหมือนเซย์หรือเปล่านะ

 

            ฉันเดินทอดน่องพลางครุ่นคิดไปเรื่อย ได้กลิ่นไอที่มีลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์มังกร ก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่ไม่อยากเจอที่สุดในตอนนี้คงอยู่ใกล้แถวๆนี้

 

            เดรโก ฉันรู้นะว่านายอยู่แถวนี้ฉันขี้เกียจจะหา เลยโพล่งออกมาดังๆเหมือนคนบ้า(คุยกับตัวเองคนเดียว)

            อะความารีน…”เสียงทุ้มเข้มดังขึ้นพร้อมการปรากฎตัวของมังกรสีดำ ที่ค่อยๆร่อนลงมาจากฟ้า ร่างนั้นเปลี่ยนกลายเป็นร่างมนุษย์ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้น

 

            มีของบางอย่างจะให้พูดจบ เดรโกก็ยื่นช่อดอกไม้กำหนึ่งมาให้ตรงหน้า

            ให้ฉัน? ให้ทำไม?”ฉันขมวดคิ้วแน่น แปลกใจนิดๆเพราะเพียงแค่ปรายตามองแว๊บเดียวฉันก็จำได้ทันทีว่ามันคือดอกอัลสโตรมีเรีย เป็นดอกไม้ป่าหายากที่มีกลิ่นหอมพิเศษที่ผู้ชายมักจะมอบให้แก่หญิงสาวอันเป็นที่รักแล้วทำไมตานี่ต้องเอาดอกไม้มาให้ฉันอะ- -?

            พอดีว่า…”

            “…”

            ฉันเข้าป่าแล้วบังเอิญไปเจอ เห็นว่ามันสวยดี ก็เลยเก็บติดมือมางั้นๆ ถ้าเธอไม่รับก็ว่าจะเอาไปโยนทิ้ง

            “…อ๋อ

 

            ฉันเลิกคิ้วพลางพูดพลาง สะบัดบ๊อบใส่หนึ่งที เอาไปทิ้งเลยสิ ฉันไม่ชอบดอกไม้จากคนแปลกหน้า

 

            เดรโกเหมือนถูกแช่แข็งไปชั่วขณะ แต่สักพักก็เหมือนมีไอกรุ่นๆลอยขึ้นมาจากตัวเขา

นี่เธอ!”

 

เอ้า ก็ไม่ได้จะเอามาให้ฉันแต่แรกอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ก็เอาไปทิ้งสิทิ้ง-ไป-ซะ ก็จบฉันแสยะยิ้มชั่วร้าย หึ ไอ้มังกรซึน แค่นี้คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ แผนนี้มันเด็กอนุบาลยังคิดได้เลยปัดโธ่!

 

ไม่!!”ร่างสูงดูร้อนรนขึ้นไปใหญ่ คิ้วขมวดเป็นผมแน่น ไอกรุ่นๆลอยมาจากร่าง เขาเหมือนมังกรที่พร้อมจะพ่นไฟ

 

ฝากให้ฉันเอาไปทิ้งก็ได้นะ?”ฉันยื่นข้อเสนอให้ และแน่นอนว่าอีกไม่ช้าจะต้องมีมังกรพ่นไฟออกมาเผาทุกอย่างให้พินาจอย่างแน่นอน

 

ฉันตั้งใจจะให้เธอตาสีดำเบือนออกไปทางอื่น ฉันเห็นความหวั่นไหวในสายตานั้น

 

            เฮ้อ

ได้ยินจากป้าแม่บ้านที่บอกว่าถ้าเทียบอายุกับเผ่าพันธุ์มังกรจริงๆ เดรโกก็เป็นแค่มังกรวัยรุ่นที่กำลังจะโต หรือถ้าเทียบอายุกับผู้ใช้เวทย์ เขาก็อายุน้อยกว่าฉันซักสองสามปีเชียวแหละ- -

 

นายรู้ตัวไหมว่าทำอะไรผิดฉันหรี่ตาลงต่ำ ยกมือกอดอกวางอำนาจ

 

ขอโทษเสียงทุ้มเอ่ยอย่างแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันยอมขอโทษใคร อะความารีน ฮีลเลอร์

 

            ฉันกระพริบตาปริบในจังหวะที่ไม่ทันได้ตั้งตัว เจ้ามังกรตัวแสบก็ฉุดมือฉันไปข้างหนึ่งทำให้ร่างที่ทรงตัวไม่อยู่ก็ก้าวไปข้างหน้าหน้าเราทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบ

 

ฉันขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ทั้งเรื่องในอดีตที่ฉันทำร้ายเธอ มันทำให้ฉันฝันร้ายมาตลอด ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม…”ดวงตาดำขลับสะท้อนอารมณ์บางอย่าง ฉันรู้สึกถึงหัวใจที่เริ่มเต้นแรงขึ้น ฉันอยากจะชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป การที่เธอเป็นควีนของฉันจะช่วยให้เธอปลอดภัย

 

แต่ฉันไม่ได้ต้องการ!”ฉันผละร่างออกไปหนึ่งก้าว ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ฉันต้องการแค่ไม่อยากให้ทั้งสองฝ่ายต้องก่อสงครามเท่านั้น!”

 

แต่ฉันต้องการแค่เธอ!”

 

“…”

“…”

 

            บุรุษร่างหนาชะงักค้างไปพอๆกับฉันที่พูดอะไรไม่ออก สถานการณ์ดูเหมือนจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกไปชั่วขณะนึง ความเงียบน่าอึดอัดโรยตัวลงมาช้าๆ

 

ฉันมีคนที่ฉันรักอยู่แล้วเดรโกฉันจ้องตรงไปยังดวงหน้าคมคายนั่น ที่เริ่มซีดลงอย่างเห็นได้ชัด

 

หมอนั่นเขาพึมพึมอะไรบางอย่างกับตัวเอง ไอกรุ่นๆลอยขึ้นจากตัวเขาอีกครั้ง

 

และที่นายจับตัวฉันมาแบบนี้ ฉันก็ไม่ได้ต้องการสักนิดฉันพูดย้ำอย่างชัดถ้อยชัดคำ แม้จะเห็นรอยเจ็บปวดลึกในสายตาคู่นั้น แต่ไม่มีอะไรดีไปกว่าการพูดตรงๆ การที่ฉันต้องแสดงจุดยืน

 

ฉันส่งสาส์นไปยังแคปริคอร์น เชิญให้พวกนั้นมาร่วมงานแต่งงานของเรา ที่จะจัดภายในอาทิตย์หน้า

 

ว่าไงนะ!!”นี่มันเรื่องอะไรกัน… “ทำไมนายทำแบบนี้ทำไม

 

            ถ้าเขารู้เรื่องนี้ เขาจะคิดยังไงนะ จะเข้าใจผิดไหม

 

ข้อเสนอคือการเจรจาสงบศึกแคปริคอร์นต้องยอมรับข้อเสนอนี้แน่นอน ส่วนเธอเป็นของที่แลกมาด้วยสันติไม่ดีใจหรือ

 

            เพี๊ยะ!!!

 

ฉันซัดฝ่ามือออกไปสุดแรง รอยห้านิ้วปรากฎบนหน้าคมคายที่เบิกตากว้างเหมือนไม่อยากเชื่อว่านี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา

 

“…”ฉันรู้สึกถึงน้ำอุ่นๆที่ไหลอาบแก้มลงมาเรื่อยๆ ภาพตรงหน้าเริ่มถูกบดบัง ความคิดทุกอย่างเหมือนติดขัดไปหมด

 

            เจ้าชายมังกรเบือนหน้าไปมองภาพหญิงสาวผู้นั้นกำลังยืนหลั่งน้ำตาเงียบๆ ความเจ็บชั่วครู่พลันสลายไปในพริบตา นัยน์ตาสีดำขลับวาววับเป็นประกาย จะไม่มีอะไรทำให้เขาเปลี่ยนความคิดได้!

 

สักวันฉันจะทำให้เธอต้องการฉันอะความารีน

 

           

           

[To be cont.]

 

 

            Writer: อย่าลืมเม้นด้วยน้า ! ขอแอบบอกว่าเดรโกกับอะความารีนเคยพบกันในตอนที่ 16 (ภาค1) อ่านย้อนดูได้น้าเดี๋ยวงง อิอิ รีบปั่นไปหน่อย ติดขัดตรงไหนบอกได้นะคะ

           

            ขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงบรรทัดสุดท้ายนี้ ขอให้สนุกเพลิดเพลินไปกับนิยายเรื่องนี้ไปด้วยกันจนจบเลยนะคะ ^/l\^

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #2269 Ticha 'Ppalaloy (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 18:07
    ต้องทรอนสิ ทรินมาช่วยเร็ววว
    #2,269
    0
  2. #2259 Miyani (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 11:20
    เจ้าชายเดรโกต้องการตัวนางเอก ก็ดีนะ น่ารักดี
    #2,259
    1
    • #2259-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      17 เมษายน 2559 / 15:58
      อิอิ คาแรกเตอร์เด็กน้อย อยากได้ความรักค่ะ
      #2259-1
  3. #2083 Oiljang89 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 09:01
    ให้นางเอกได้กะเจ้าชายมังกรก็ได้...เพราะเป็นการทำเพื่อส่วนรวม2คนนั้นจะได้เจ็บน้อยหน่อย..
    #2,083
    1
    • #2083-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      2 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:56
      55 บทเจ้าชายเริ่มน้อยละ แต่ไม่หายไปแน่นอน ติดตามต่อนะคะๆ:D
      ขอบคุณสำหรับเม้นค่า
      #2083-1
  4. #1861 Pumpui Bantita (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 16:09
    มาอัพต่อไวๆนะค่ะ^^ สนุกมากค่ะ
    #1,861
    1
    • #1861-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      21 เมษายน 2558 / 20:04
      แล้วเจอกันนะคะ^^
      #1861-1
  5. #1858 มุเม โนะ ไทสะ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 14:27
    รู้สึกหมั่นไสนางเอกนิดๆ มีแต่คนรุมรัก
    #1,858
    1
    • #1858-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      11 เมษายน 2558 / 00:47
      นั่นสิ สิงร่างนางเอกดีไหมTT
      #1858-1
  6. #1853 ปราสาทหลงจันทร์ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 18:44
    สนุกมากนะค่า มาต่อเร็วๆ อย่าหายไปนานนะ
    #1,853
    1
    • #1853-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      11 เมษายน 2558 / 00:45
      ตั้งใจในการกลับมาครั้งนี้มากค่ะไม่หายไปไหนนานแน่นอน(ถ้าหายจะแจ้งให้ทราบ😇😆)
      #1853-1
  7. #1851 milkystar (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 13:30
    แง~ T_T เค้าสงสารเดรโกอ่ะ แต่ก็เชียร์ทรอนซ์อยู่ดี 5555555
    สู้ๆ น้ะค้ะไรท์ รออ่านค่าาา~
    #1,851
    1
    • #1851-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      11 เมษายน 2558 / 00:44
      ^_^ ok ค่ะขอบคุณสำหรับกำลังใจน่ารักๆ ไรท์จะพยายามทำให้ดีที่สุดค่า😊😍
      #1851-1
  8. #1850 Aunyarat (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 10:11
    เพิ่งเข้ามาอ่านเลยอ่านรวดเดียวไม่ได้คอมเมนท์ให้เลยเค้าขอโทษ นิบายสนุกมากเราชอบแนวนี้มาก รอตอนต่อไปนะค่ะ นางเอกจะเนื้อหอมไปไหนมีแต่คนชอบ แบ่งให้เค้าคนจิ 555 สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้น้าา
    #1,850
    1
    • #1850-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      11 เมษายน 2558 / 00:43
      โหห😆ทำได้ไงเนี่ยเก่งจัง ... มันเยอะม๊ากมาก ยังไงก็ขอบคุณนะคะฝากนิยายให้ติดตามจนจบเลยน้า️️️
      #1850-1
  9. #1846 ดีแลน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 21:07
    บางทีเดรโก ถ้าหักมุมสักหน่อยเดรโกน่าจะเป็นพระเอกนะ อร๊ายยย>\<
    #1,846
    0
  10. #1844 ดีแลน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 17:42
    บางทีเดรโก ถ้าหักมุมสักหน่อยเดรโกน่าจะเป็นพระเอกนะ อร๊ายยย>\<
    #1,844
    1
    • #1844-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      11 เมษายน 2558 / 00:39
      หักมากเลยค่ะ เพราะแพทกับทรอนซ์สู้กันมานาน มังกรมาภาคสองชนะเลิศ!;)
      #1844-1
  11. #1842 *!POPEYE!* (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 17:51
    รอต่อไป= =
    #1,842
    1
    • #1842-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      8 เมษายน 2558 / 00:07
      อัพอีก50% แล้วจ้า
      #1842-1
  12. #1841 vin_111 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 23:22
    นางเอกเปิดฮาเร็มไหม 555555
    #1,841
    1
    • #1841-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      6 เมษายน 2558 / 00:22
      เย้ยย ก็น่าคิดน้าาอิอิ
      #1841-1
  13. #1840 earnhk_ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 19:53
    รอ ร้อ รอ มาต่ออีกนะไรท์ สู้ๆค่ะ
    #1,840
    1
    • #1840-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      6 เมษายน 2558 / 00:20
      รับทราบค่า ^^
      #1840-1
  14. #1839 NAPATS.SHG (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 17:39
    รอฉันรอเธออยู่~
    #1,839
    1
    • #1839-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      5 เมษายน 2558 / 18:54
      แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด ...
      #1839-1
  15. #1838 milkystar (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 17:24
    เย้ๆๆ มาอัพแล้ว ขอบคุณค่าไรท์ สนุกมากเลย เป็นกำลังใจน้ะค้ะ สู้ๆค่ะ อิอิ^^
    #1,838
    1
    • #1838-1 บาบิQ(จากตอนที่ 43)
      5 เมษายน 2558 / 18:53
      ขอบคุณค่า><
      #1838-1