The Keyz ..เสกกุญแจ ไขหัวใจ (เจ้าชาย)นายเย็นชา !

ตอนที่ 44 : The Key (2) 44 หนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

[44]

            ร่างบางในชุดราตรียาวสีดำประดับลายกุหลาบสีทองตัดกับผิวขาวนวล นัยน์ตาสีแดงสดที่ทอดมองไปยังกระจกบานใหญ่ตรงหน้า สะท้อนภาพหญิงสาวที่กำลังจ้องตอบกลับมาอย่างเหม่อลอย ดวงหน้าถูกแต่งแต้มให้มีสีใกล้เคียงธรรมชาติ ผมสีน้ำตาลถูกเกล้าขึ้นพร้อมประดับมงกุฏขนาดเล็ก ดูสง่าน่าเกรงขาม แต่ก็แอบแฝงความหวานได้อย่างลงตัว

 

            ไหล่เล็กลู่ลงพร้อมเสียงถอนหายใจยาว เจ้าของร่างชุดราตรีเผยสีหน้าอ่อนล้า

เพื่อชีวิตของผู้ใช้เวทย์แคปริคอร์น การสงบศึกด้วยสันติเป็นเป้าหมายหลักของอะความารีน ฮีลเลอร์แต่ไม่เคยนึกคิดเลยว่ามันจะต้องแลกมาซึ่งความอิสระของชีวิตทั้งหมดที่เหลือ

 

            ทรอนซีรา นายจะเข้าใจผิดไหม ฉันอยากเจอนาย

 

เสร็จแล้วหรือคะพระชายาโอ้ โห งามที่สุดเท่าที่เคยพบเคยเห็นเลยค่ะโทรปิคอร์นผู้ได้รับมอบหมายเป็นเบื้องหลังความงามของท่านหญิงคนสำคัญที่กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพระชายาแห่งราชวงศ์โทรปิคอร์นอย่างเป็นทางการ ในค่ำคืนนี้

 

ชุดสีดำเข้ากับฉันมากๆเลยล่ะตอนนี้ปากเรียวขยับพูดด้วยน้ำเสียงเจือเศร้า

 

หืม พระชายา อย่าเข้าใจผิดไป สีดำสำหรับพวกเราหมายถึง รักนิรันดร์ รักอมตะ ความซื่อสัตย์ ภักดี ไม่ใช่ความหมายอย่างเดียวกับมนุษย์ ที่ใช้สำหรับไว้ทุกข์นะคะหญิงสาวสายเลือดผสมจิ้งจอก ที่หล่อนอ้างว่าเป็นมือประทินโฉมอันดับหนึ่งแห่งโทรปิคอร์น อธิบายอย่างตั้งใจ เพราะหล่อนได้รับความไว้วางใจในการออกแบบชุดและเครื่องประดับของว่าที่พระชายา

 

ช่างเถอะนัยน์ตาสีแดงหลุบต่ำลง เหมือนพยายามข่มกลั้นอารมณ์บางอย่าง

 

ได้เวลาแล้วค่ะพระชายา ว้าว!! อาเธอร์มาดูพระชายาสิ สวยจังเลยเนอะ เหมือนเจ้าหญิงเลย!!”เสียงเจื้อยแจ้วดังมาจากฝั่งประตู อะความารีนเห็นร่างเด็กฝาแฝดทั้งสองในชุดเป็นทางการที่สะท้อนกับกระจก ก่อนจะพลิกกายหันไปเผชิญหน้า

 

อาเธอร์เธียร์น่า…”หญิงสาวขยับยิ้มอ่อนโยนกับเด็กน้อยทั้งสองที่จูงมือกันเข้ามายืนยิ้มแฉ่งอยู่ตรงหน้า

 

พี่สวยไหมจ๊ะ อาเธอร์^^”ร่างบางย่อตัวลงนั่งตำแหน่งระดับสายตาของเด็กชาย

 

สวยครับ เจ้าชายจะต้องชอบแน่นอน!”

 

“…”รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มพลันชะงักค้างไป โดยที่เด็กทั้งสองไม่ได้สังเกตุ

 

อะความารีนเสียงทุ้มลึกดังจากประตูห้อง อะความารีนเลื่อนสายตาไปมอง

           

            ร่างชายหนุ่มที่ถูกพูดถึงไม่นานก็ปรากฎอยู่ที่หน้าประตู ร่างหนาอยู่ในชุดสูทเป็นทางการ แน่นอนว่าทั้งชุดเป็นสีดำเช่นเดียวกัน นอกนั้นดูเหมือนว่าไม่ได้แต่งเติมอะไรมากนัก ผมสีดำยาวจรดหลังถูกรวบมัดไว้เผยให้เห็นโครงหน้าเรียวได้รูป ริมฝีปากกระดกเป็นรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าที่พระชายามองสำรวจเครื่องหน้าของตน

 

ฉันหล่อบาดใจเธอรึเปล่าเสียงทุ้มฟังดูเย้ายวน ดวงหน้าหวานของคนฟังพลันยุ่งขึ้นนิดๆ

 

นายไปเอาความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหนกัน

 

            สองแฝดหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจเมื่อได้ชมรายการท่านหญิงปะทะวาทากับเจ้าชายมังกร หากก็รีบเอามืออุดปากเมื่อสัมผัสถึงพลังเลือดมังกรกำลังเดือดปุดๆ

 

เธียร์น่า!”เสียงทุ้มดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ทำไมไม่พาอาเธอร์ไปต้อนรับแขกล่ะ

 

เอ๋ อ๋อ เอ่อขอตัวนะคะพระชายา คารวะเจ้าชายเดรโกเด็กแฝดผู้พี่ผู้มีไหวพริบเป็นเลิศจับประเด็นบางอย่างจากน้ำเสียงจึงกระทำตามท้องเรื่อง ทั้งที่หน้าที่ต้อนรับแขกไม่ใช่หน้าที่ของพวกเขา อย่างที่เจ้าชายได้กล่าวมาเลยสักนิด

           

“…”ความเงียบโรยตัวลงมาช้าๆเมื่อเสียงปิดประตูหายไป

 

ฉันจะออกไปข้างนอกเสียงหวานเปรยขึ้นขณะที่ร่างบางกำลังจะเดินสวนไป มือเล็กจับชายกระโปรงไว้เพื่อความสะดวกในการเดิน

 

            หมับ

            แรงมหาศาลนอกอำนาจจิตใจทำให้ร่างบางเซเข้าไปซบกับแผงอกอุ่นๆของคนข้างๆ นัยน์ตาสีแดงเบิกกว้างอย่างตื่นๆขณะที่นัยน์ตาสีนิลนั้นดูสงบเยือกเย็น

มือหนาเลื่อนขึ้นโอบกระชับเอวบางเข้าแนบกาย ขณะที่มืออีกข้างช้อนคางให้ดวงหน้าหวานไม่อาจเลื่อนหนีไปไหน

 

นี่นาย!! ปล่อยฉันเสียงหวานกระซิบขู่

ทำไม เธอต้องเย็นชากับฉันด้วย

เพราะนายเป็นแบบนี้นายบังคับฉัน!! ไม่มีใครชอบการบังคับ แบบนี้หรอกนะเดรโก

 

            ตากลมโตเริ่มสั่นไหว ความรู้สึกมากมายหลั่งไหลออกทางสีหน้าและแววตา

เดรโกสัมผัสได้ถึงความอึดอัดของคนในอ้อมกอด เขารู้สึกชาวาบในใจ

 

            เพราะฉันไม่ใช่คนที่เธอรักสินะ

 

เรื่องนั้นเธอไม่ได้อยู่ในฐานะที่ต่อรองได้สิ้นเสียง ดวงหน้าคมคายค่อยๆโน้มลงไปใกล้

หยุดนะ!!”อะความารีนรีดพลังไฟให้แผ่รอบกาย โดยหวังว่าจะสามารถหยุดการกระทำของเจ้าชายจอมเอาแต่ใจได้

“…”เดรโกกระพริบตาครั้งสองครั้ง ไม่ได้ปล่อยให้หล่อนเป็นอิสระ

นายไม่รู้สึกอะไรหรอ…”อะความารีนขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างแปลกใจ โดยลืมไปชั่วขณะว่าก่อนหน้านี้ตนได้ตั้งมั่นในการออกจากพันธนาการนี้ไว้อย่างไร

เธอทำอะไรของเธอสีหน้าไม่ได้เผยความเจ็บปวดเพียงสักนิดหรือว่า

 

ทำไมเวทย์ของฉันถึงใช้ไม่ได้กับนาย!?”ร่างบางขยับตัว เลื่อนมือเล็กขึ้นสัมผัสใบหน้า(ที่แข็งเกร็งทันทีที่เธอสัมผัส) เมื่อไม่ได้ผลก็เปลี่ยนเป็นอกกว้าง แต่ก็ให้ผลเหมือนกัน คือเมื่อเธอสัมผัสด้วยพลังธาตุไฟ กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

 

หยุดลูบๆคลำๆฉันได้แล้ว!”เสียงทุ้มตวาดเบาๆ ดวงหน้าเริ่มขึ้นสี

 

อ้อโทษที แต่ว่า ทำไม...อะความารีนลองเวทย์ทุกบทที่คิดได้กับชายหนุ่มตรงหน้า แต่ไม่มีปฏิกริยาเกิดขึ้นเช่นเคย

 

หมายความว่าเวทย์ของเธอทำอะไรฉันไม่ได้ใช่ไหมสิ้นเสียงแหบต่ำ ท่านหญิงตระกูลฮีลเลอร์รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไรนัก

 

ฉันไม่เข้าใจ…”ดวงหน้าหวานเผยให้เห็นสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะหันไปขู่คนข้างๆ นายคิดอะไรสกปรกอยู่ใช่ไหม! หยุดเลยนะไอ้เจ้าชายลามก!!”

 

            ดวงหน้าคนถูกด่าชะงักค้างเล็กน้อย ความคิดชั่วร้ายเมื่อครู่พลันหายไป เสียงกระแอมดังกลบเกลื่อนรอบสองรอบ

ฉันเป็นสุภาพบุรุษมากพอ

หรอ นี่ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้เลยนะเนี่ย- -”เสียงหวานแย้งทันควัน

 

ถึงฉันบังคับเธอแต่งงาน แต่ฉันสัญญาด้วยเกียรติของเจ้าชายเดรโกแห่งราชวงศ์โทรปิคอร์นอะความารีน ฉันจะไม่แตะต้องเธอโดยที่เธอไม่เต็มใจ…”

 

            ฉันจะทำให้เธอรักฉันและอยากอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต

 

“…”สีหน้าของหญิงสาวดูผ่อนคลายขึ้น เดรโกรู้สึกชื่นชมโรเจอร์ องครักษ์คนสนิทที่เป็นผู้สอนวิชาเอาชนะใจหญิงสาวให้เขา อย่างน้อยก็ดูเหมือนม่านน้ำแข็งบางๆถูกทะลายลงบ้างแล้ว

 

ออกไปข้างนอกพร้อมกันสิเจ้าชายยืดตัวตรง ส่งมือให้หญิงสาวตรงหน้าอย่างเชื้อเชิญ

 

อืมอะความารีนหลุบตาลง ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ก่อนสอดมือคล้องแขนบุรุษข้างๆแต่โดยดี

 

 

 


 

[25%]

            งานแต่งงานถูกจัดในห้องโถงกลางที่มีพื้นที่กว้างพอที่จะจุคนจำนวนราวๆห้าร้อยคนได้

ตั้งแต่เดินก้าวเข้าประตูหน้างาน ฉันกับเดรโกก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย ผู้คนมากหน้าหลายตาเข้ามาแสดงความยินดีด้วยไม่หยุดหย่อน ซึ่งฉันก็ได้แต่ฟังเงียบๆ

 

ฉันกวาดตามองไปรอบๆ ถึงได้รู้ว่ายังไม่มีโทรปิคอร์นคนไหนเดินทางมาถึง

 

คารวะเจ้าชาย ยินดีด้วยพะยะค่ะ

ขอบใจ ท่านฮาล์ฟ

 

            หืมฉันสัมผัสได้ถึงกลุ่มพลังเวทย์บางอย่างที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ พอเบือนหน้าไปมอง ประตูด้านหลังก็มีกลุ่มคนจำนวนนึงก้าวเข้ามา ทำให้บรรยากาศในห้องโถงกว้างดูอึดอัดขึ้นทันตา

 

            จากเสียงที่คุยจ้อกแจ้กจอแจ ก็ถูกปรับระดับให้เบาลงกลายเป็นเสียงกระซิบ สายตาทุกคู่นั้นเพ่งมองไปยังกลุ่มคนผู้มาเยือน

 

ท่านนิมฟอริด้ามารีอาฉันยิ้มกว้างพร้อมเข้าไปโอบกอดร่างบางสมส่วน ในชุดราตรีเขารูปสีครีม ในใจรู้สึกสะท้านวาบ

            การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรัก มันเป็นแบบนี้เอง

            มารีอา เธอจะรู้สึกแย่มากขนาดไหนนะ

 

อะความารีน เธอสบายดีนะ?”สีหน้ามารีอาแสดงถึงความห่วงใย จนฉันเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

อื้อ

 

คารวะเจ้าชายอาจารย์นิมฟอริด้าค้อมคำนับเดรโกครั้งนึง

 

            เจ้าชายมังกรนั่นแค่พยักหน้าเบาๆ ช่างไม่มีมารยาทเคารพผู้หลักผู้ใหญ่เอาซะเลย-_-

นอกจากนั้นยังดูไม่สนใจจะสนทนาด้วย เหมือนกับว่าเขากำลังหาใครบางคน

 

            ใครบางคนที่ฉันกำลังหาอยู่เหมือนกัน

 

ท่าทาง กลิ่นจะไม่ค่อยดีนะงานนี้เสียงทุ้มจากผู้ชายที่ยืนข้างมารีอาดังขึ้น ฉันถึงนึกออกว่าเขาคือ อีริค เจ้าบ่าวของมารีอานั่นเอง

ห้ามทำอะไรวู่วามเด็ดขาดมารีอาตวัดสายตากลับไปมอง แล้วเลื่อนสายตาลงต่ำ

            ฉันมองตามสายตานั่น ถึงได้รู้ว่าไนท์คนนั้นกำลังจะชักดาบออกมาอยู่รอมร่อ!

 

มากันแค่นี้เองหรอเดรโกเปรยเสียงเย็น ฉันเผลอกำชายกระโปรงจนแน่น

 

            นี่เป้าหมายของเขาคือใคร แล้วถ้าเขาเจอคนๆนั้น เขาจะทำอะไร!?

 

คนอื่นๆจะทยอยมา พอดีการเดินทางไม่ค่อยราบรื่นเพคะเจ้าชายอาจารย์ใหญ่เป็นผู้ตอบบทสนทนา ด้วยน้ำเสียงที่ฟังสบายๆเป็นธรรมชาติ

 

เราถูกอมนุษย์โจมตีเอริคกระซิบเบาๆ แม้สีหน้าจะดูเคร่งขรึมแต่ฉันแอบเห็นเขากัดฟันกรอดๆเหมือนกำลังข่มอารมณ์โกรธ คณะเดินทางถึงต้องแยกกันมายังไงล่ะ

 

แล้วมีใครมาอีกหรือเปล่าฉันหันไปถามมารีอา ด้วยสายตาที่เธอต้องเขาใจอย่างแน่นอน!

            เขามาไหม??

 

            มารีอาเผยสีหน้าลำบากใจแว๊บนึง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

 

“…!”ถ้าเป็นอย่างนั้น เดรโกจะต้องทำเรื่องอะไรแน่ๆ!

 

            ยังมีอีกเรื่องที่ฉันอยากถามอาจารย์นิมฟอริด้า ว่าทำไมเวทย์มนต์ของฉันถึงทำอะไรเดรโกไม่ได้เลย ฉันต้องรู้ให้ได้!

 

เดรโกคือฉัน ขอตัวสักแป๊ปนึงได้ไหมฉันสะกิดแขนคนข้างๆเบาๆ

หืม เธอจะไปไหนเขาเลิกคิ้ว

เพื่อนสนิทฉันมาหา ฉันอยากคุยกันตามประสาเพื่อน

หึเขาแค่นเสียงหัวเราะโทนต่ำเป็นเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกไม่ดีเลยให้ตายสิ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าเธอกำลังรอใครอยู่

 

!!!

ใคร

เขาคิดว่าเป็นใคร

 

อะความารีนเสียงทุ้มลึกอันคุ้นเคยดังแว่วมาจากด้านหลัง ฉันเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงเวทย์ธาตุไฟบริสุทธิ์นั่น

 

มาแล้วสินะ คนที่เธอกำลังรอเดรโกหรี่ตาลงเหมือนนักล่าที่พร้อมสังหารเหยื่อ พลังบางอย่างแผ่ออกมาจากตัวเขา ฉันสัมผัสได้! เพราะมันหมายความว่าเขาพร้อมที่จะต่อสู้!

 

เดรโกอย่า…”โดยที่ยังไม่หันไปมอง ฉันเอื้อมมือบีบแขนคนตรงหน้าไว้ ส่งสายตาขอร้องไปให้แต่เขาไม่สนใจจะมองมาที่ฉันดวงตาคมกริบคู่นั้นเหมือนกระหายในการต่อสู้ และพร้อมรบ

 

แพทริกซ์ ฉันสั่งไม่ให้เธอมาที่นี่ไม่ใช่หรือท่านอาจารย์ใหญ่ดูเหมือนจะคุมน้ำเสียงสบายๆไม่ได้อีกต่อไป ดวงหน้าเล็กดูเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย

 

ผมต้องมาเพราะมีอมนุษย์บางตน กำลังแย่งคนรักของผมไป

 

“…”ฉันแทบจะสะดุ้งสุดตัว ส่วนใจนี่ดิ่งไปที่ตาตุ่มเรียบร้อยแล้ว

 

            ถ้าจะห้ามตอนนี้ก็คงไม่น่าจะเอาอยู่แล้วสินะ

 

            ฉันค่อยๆพลิกตัวเลื่อนสายตา ไปยังดวงหน้าคมคายนั่นร่างสูงยืนหยัดอย่างสง่าในชุดเสื้อเชิ้ทสีดำ คลุมด้วยเสื้อโค๊ททับอีกตัวเพียงเท่านั้น ไม่ได้อยู่ในชุดเป็นทางการเหมือนคนอื่น ทันทีที่สบตาสีแดงสดคู่นั้น ฉันก็รู้สึกใจหาย

 

ดูผอมลงไปรึเปล่า? ท่านพี่  

 

คิง ออฟ แคปริคอร์นเดรโกเริ่มเดินด้วยท่วงท่าสบายๆ เขาหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบอึกนึง แต่สายตาไม่ได้ละไปไหน อะความารีน ฮีลเลอร์ ไม่ใช่คู่หมั้นของนายอีกต่อไป

 

            เขารู้!

ฉันกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ บรรยากาศพลันเงียบสงัดเพราะไม่มีใครกล้าเปล่งเสียงพูด หรือแม้แต่หายใจเสียงดัง

 

ข้ามศพฉันไปก่อนแพทริกซ์เปรยเสียงเย็นอีกครั้ง และนั่นเป็นสัญญาณเริ่มลงมือ!

 

            ตู้ม!

เกิดความโกลาหลขึ้นเมื่อลูกไฟขนาดยักษ์พุ่งตรงไปยังเจ้าชายเดรโก ทหารอารักขาเข้ามาคุ้มกันนำโดยโรเจอร์ และกองทหารของเขาต่างตีวงล้อม กันแคปริคอร์นออกห่าง

 

เดรโก อย่า!”ฉันกรีดร้องสุดเสียงเพราะร่างของเดรโกเริ่มมีควันสีดำลอยอยู่รอบๆตัวเขา ดวงตาสีนิลแปรเปลี่ยนเป็นสีทอง จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามฉันรู้สึกถึงพลังของสายเลือดมังกรที่ถูกปลุกให้ตื่น ในตัวเดรโก

 

            และมันมากพอที่จะฆ่าแคปริคอร์นทุกคนที่นี่!

 

แพทริกซ์วุ่นอยู่กับการป้องกันการโจมตีจากทหารหน่วยพิทักษ์ราชวงศ์ จึงไม่ทันสังเกตุเดรโกกำลังเปลี่ยนไป

 

            หมับ

มือฉันค้างอยู่ในท่ากำลังจะร่ายเวทย์ เธียร์น่ากับอาเธอร์ สองมังกรพี่น้องฝาแฝดนั่นเอามือมาแตะแขนฉันไว้

 

พระชายา ห้ามทำร้ายเจ้าชายเด็ดขาดค่ะ

ใช่ๆ พระชายา ถ้าใครก็ตามทำร้ายคนในราชวงศ์มังกร จะต้องตาย ไม่มีโทษละเว้นเลยนะครับ!”

เจ้าชายให้พวกเราคอยดูแลเรื่องนี้ เพราะถ้าหากพระชายาทำผิดกฏ สภามืดจะไม่ยอมอยู่เฉยค่ะ

 

            สีหน้าสองพี่น้องดูร้อนรนอธิบายเข้าขากันดีราวกับได้เตี๊ยมกันมาซะดิบดีแล้ว-_-

 

พี่ไม่ได้จะทำร้ายเจ้าชายนะจ๊ะถึงอยากจะทำแต่ก็ทำไม่ได้ไม่รู้ทำไม พี่แค่จะป้องกันไม่ให้เขาทำร้ายคนของแคปริคอร์น

 

อย่าเสี่ยงเลยนะคะ ถ้าพลาดโดนเจ้าชายเข้า แม้แต่เจ้าชายก็ช่วยพระชายาไม่ได้เห็นเธียร์น่าน้ำตารื้นพร้อมเบ้หน้า ฉันจึงพยักหน้ารับปาก

 

            หันกลับไปมองสถานการณ์อีกที ดูเหมือนแคปริคอร์นก็พยายามจะห้ามแพทริกซ์ เพราะเขาทำร้ายทหารของโทรปิคอร์นไปสองนาย แต่ดูจากสายตานั่นแล้วคงไม่มีใครหยุดเขาได้

 

            เปรี้ยง

เสียงสายฟ้าฟาดลงมาครั้งนึง กลุ่มคนในชุดคลุมสีเทา พร้อมตราสัญลักษณ์รูปไม้กางเขนคว่ำสลักอยู่กลางอก ปรากฏตัวขึ้น

 

ตระกูลครอส…”ทหารหน่วยหน้ากองกำลังของแคปริคอร์นถ้าหากพวกเขาเริ่มโจมตี นั่นหมายถึงการเปิดศึกสงครามอย่างแน่นอน! “ราล์ฟเฟ!!”

 

            ฉันเห็นร่างหนานั่นแว๊บนึง ในกลุ่มคนพวกนั้น แต่เขาไม่ได้แสดงตัวออกมา

 

          ตึกๆ ตึกๆ

เสียงหัวใจของฉันเริ่มไม่ยอมอยู่เฉย มันกระหน่ำร้องรับอารมณ์ความรู้สึกกดดันของฉันไว้

เขาต้องอยู่ที่นี่แน่ๆ

ทำไมถึงไม่ปรากฏตัวออกมา

ทำไมนะ ทรอนซีรา

 

ถ้าไม่มีแกอยู่ในโลกนี้ อะความารีนจะต้องรักฉัน จงตายไปซะ…”

 

          เสียงนั่นมันดังในความคิด แน่นอนว่ามันไม่ได้ส่งถึงฉัน เสียงนี้เดรโก

ฉันหันควับกลับไปมอง ภาพที่เห็นทำให้หัวใจฉันชาวาบ

 

            ร่างหนาของแพทริกซ์ถูกผลักติดกำแพง แรงกระแทกนั่นมหาศาลเพราะมันทำให้กำแพงหินนั้นร้าวและแตกหักเป็นชิ้นเล็ก ขณะนี้เขาไม่สามารถหนีจากอุ้งมือมังกร ของเดรโกได้

            หมอนั่นกลายสภาพเป็นมังกรแค่แขนขวา ส่วนร่างยังคงเป็นมนุษย์!

 

ไม่!!!!!!”ฉันกรีดร้องสุดเสียง และนั่นทำให้เสี้ยววินาทีนึง เดรโกหันมันแสยะยิ้มกับฉัน ส่วนแพทริกซ์เขากลับหันมายิ้มบางๆ ให้กับฉัน

 

            ฉึก!!

อุ้งมืออันมีปลายเล็บแหลมคมอีกข้างแทงทะลุร่างหนานั้น ตามมาด้วยกลิ่นเลือดสดๆและพลังธาตุไฟบริสุทธิ์ที่หลุดรั่วออกจากร่างที่บาดเจ็บอย่างช้าๆ

 

ท่านพี่!!!!”ไม่ ไม่นะมันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ

 

ชิงตัวอะความารีน ฮีลเลอร์!!”เสียงใครบางคนฟังดูคุ้นหูเรียกสติที่กำลังจะแตกสลายให้กลับคืนร่าง

 

            ราล์ฟ นั่นแกใช่ไหม

 

ทันใดนั้นเหตุการณ์รอบตัวก็เริ่มเปลี่ยนเป็นชุลมุน เดรโกที่มองแคปริคอร์นด้วยแววตาอาฆาตร่างหนาเปื้อนเลือดที่ถูกปล่อยให้หมดสติอยู่บนพื้นเสียงของราล์ฟความเร็วนรกที่หอบอุ้มร่างฉันให้ออกไปจากปราสาทโทรปิคอร์น

 

            แล้วฉันก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย

 

[50%]

 

คุ้มกันให้ฉัน ราล์ฟเฟเสียงทุ้มคำรามกรอดข่มอารมณ์พลุกพล่าน เมื่อต้องวิ่งหนีจากฝูงสุนัขจิ้งจอกขนาดตัวไม่ธรรมดา และความเร็วก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ใช้เวทย์ที่อาศัยพลังไอน้ำเท่าไหร่นัก

 

ทรอนซ์ นายบาดเจ็บราล์ฟช็อตกระแสไฟใส่อมนุษย์ที่นอนแน่นิ่งพร้อมควันที่ลอยขึ้นฟ้า ก่อนจะตามประกบร่างหนาที่เคลื่อนไหวไม่ถนัดนัก ตาสีฟ้าเทาเหลือบมองร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดแข็งแกร่งนั้นยังคงไม่มีวี่แววจะฟื้นคืนสติ ให้ฉันช่วยไหม

 

ไม่เป็นไรทรอนซ์สูดหายใจเข้าสุดปอด พร้อมพยายามแบ่งพลังเวทย์เพื่อห้ามเลือดบริเวณไหล่ซ้าย แผลที่หมาป่าตนนึงได้ฝากรอยเขี้ยวไว้ให้ตอนเกิดเหตุชุลมุน

 

ข้างหน้ามีอีกฝูงราล์ฟเปรยเสียงเครียด ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยกังวลอย่างปิดไม่มิด

 

งั้นคงต้องออกแรง…”ร่างหนาค่อยๆผ่อนฝีเท้าก่อนจะบรรจงวางร่างบางในอ้อมกอดไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มยามมองไปยังดวงหน้าที่หลับไหลพร้อมคราบน้ำตานั้นสั่นไหวเล็กน้อย มือหนาเอื้อมขึ้นไปลูบหยาดน้ำบนใบหน้าให้หมดไป เกลี่ยเส้นผมสีน้ำตาลให้พ้นทาง

 

ราล์ฟเฟเสียงทุ้มเปรยขึ้นอีกครั้งท่ามกลางความเงียบ โพรเทกเตอร์ขยับตัวเล็กน้อยถ้าสถานการ์มันเริ่มแย่ นายพาอะความารีนหนีไป

 

ห้ะ! นายจะบ้าหรอ เป็นฝูงนี่ฉันหมายถึงเป็นร้อยๆตัวนะ!!”ตาสีฟ้าเทาเบิกกว้างจนแทบถลน แต่คำพูดก็ต้องสะดุดเมื่อเห็นสายตาที่ทรอนซ์มองคนที่หลับไม่ยอมตื่นนั่น… “โอเค นายไม่ต้องห่วง ฉันดูแลยัยนั่นเอง นายระวังตัวไว้ล่ะ ฉันขี้เกียจฟังยัยนั่นมาดราม่า

 

“…ขอบใจ

 

            บทสนทนาจำต้องหยุดไว้เพียงเท่านั้นเพราะกลิ่นสาบของอมนุษย์ลอยใกล้เข้ามาทุกที

ดาบน้ำแข็งประจำกายแห่งเจ้าชายน้ำแข็งปรากฎในอุ้งมือหนา ร่างหนายืนหยัดอย่างรอคอยศัตรู ดวงหน้านั้นดูเคร่งเครียดยิ่งกว่าครั้งไหน เลือดอุ่นๆทะลักออกจากแผลที่ไม่ยอมสมาน และเจ้าตัวไม่ใส่ใจที่จะรักษา เพราะเขาต้องรวบรวมพลังทั้งหมดกับการป้องกันการโจมตีจากศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าหลายเท่า

 

ทรอนซ์ฉันว่าไม่ใช่แค่หมาป่าราล์ฟหน้าถอดสี เมื่อสัมผัสจากเซ้นของผู้พิทักษ์แล้วการเคลื่อนไหวของศัตรูไม่ใช่แค่สัตว์สี่ขา

 

“…”

 

นี่มันบ้าชัดๆ กับคนๆเดียว โทรปิคอร์นถึงกับต้องส่งกองทัพมาขนาดนี้

           

หนีไป เร็ว!!”ทรอนซ์ประกาศก้อง พร้อมร่ายเวทย์เรียกกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาล้อมเป็นปราการชั้นนึงไอซ์ เกท!!”

 

            ราล์ฟกัดฟันกรอด ก่อนจะพุ่งเข้าประชดร่างบางที่ช้อนขึ้นมาอุ้มอย่างร้อนรน แล้วใช้ความสามารถด้านเวทย์ไฟฟ้าทั้งหมดที่มีไปกับการพาร่างหญิงสาวหนีออกจากขุมนรกแห่งนี้

 

 

            เสียงไม้ฟืนแตกเปรี๊ยะในกองไฟเข้าสู่โสตประสาท นัยน์ตาสีแดงแง้มขึ้นเล็กน้อยเห็นภาพกองไฟขนาดเล็กแต่ใกล้พอที่จะทำให้รู้สึกอุ่น แพขนตาขยับขึ้นลงอย่างแช่มช้า ภาพความทรงจำค่อยๆผุดเข้ามาในการประมวลผลของสมอง ร่างบางพลันลุกพรวดขึ้นมานั่งพร้อมเบิกตาโพลง

 

            ท่านพี่!!

ร่างหนาที่ค่อยๆทรุดร่างลงกับพื้นฉายชัดในความทรงจำ รู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าดวงหน้าชื้นแฉะไปด้วยน้ำตา หัวใจรู้สึกเคว้งคว้างไม่มีที่ยึดเกาะ

 

แกฟื้นแล้วหรอตาสีแดงตวัดไปมองร่างใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามา แม้มองเห็นไม่ชัดนักเพราะม่านน้ำที่กั้นดวงตาเอาไว้ แต่หล่อนก็พุ่งเข้าไปหาร่างนั้นแล้วสวมกอดแน่น ร่างนั้นไม่ขยับเพียงแต่ยกมือขึ้นตบหลังเบาๆอย่างปลอบประโลม

 

ฮือๆๆเสียงหวานร่ำไห้ครวญครางเผยให้เห็นความรู้สึกเจ็บปวด

 

นี่ หยุดร้องได้แล้วราล์ฟถอนหายใจเบาๆ ในใจนึกถึงเหตุการณ์วุ่นวายในห้องโถง ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุให้เพื่อนรักของเขาต้องมาร้องไห้ฟูมฟายยิ่งกว่าหมาตายเช่นนี้

 

ฮือๆๆ ราล์ฟ ฉันมันเลว ฉันทำไม่ดีกับท่านพี่เอาไว้มาก เขาต้องมาเจ็บตัวเพราะฉันอีกแล้วTT^TT โฮก

           

            ชายหนุ่มเลิกคิ้ว พร้อมดันร่างบางออกห่าง ข่มกลั้นอารมณ์ความรู้สึกบางอย่าง

 

อี๋ ขี้มูกแกเปื้อนเสื้อฉันเต็มไปหมดเลย-[]-!!”

โฮกTT_TT”

 

            ว่าไม่ทันขาดคำ หญิงสาวก็เดินไปซบไหล่เพื่อนชายอีกรอบ ก่อนจะพ่นลมออกทางจมูกอย่างแรง

 

          ฟืดดดด

 

“= =”

“T_T”

 

            มันเป็นการเอาคืนที่ถูกด่า ทั้งที่มันก็ยังคงเศร้าอยู่

ราล์ฟพยักหน้าอือออสรุปเอา แต่ไม่คิดจะติดใจเอาความ เพราะยังมีอีกเรื่องที่อะความารีน ฮีลเลอร์จะต้องเสียใจ และเขาก็รู้สึกสงสารมันไม่น้อย

           

            ฟืดดดดด

คราวนี้เสียงลากยาวกว่าครั้งก่อนเสียอีก

 

“…”ราล์ฟถลึงตาใส่เจ้าเพื่อนตัวแสบ ก่อนจะดันหัวให้ออกห่าง แกดึงสติกลับมาหน่อยนะ ตอนนี้สถานการณ์มันไม่ค่อยจะดี ตั้งแต่ที่พวกเราวางแผนชิงตัวแกมา

 

            ร่างบางเหมือนจะเริ่มตั้งสติได้ นัยน์ตาสีแดงกวาดมองทั่ว แล้วก็เพิ่งพบว่านอกจากหล่อนและราล์ฟเฟ ก็ไม่มีวี่แววสิ่งมีชีวิตอื่นเลย

แล้วทรอนซ์ล่ะเขาอยู่ที่ไหน

 

            ราล์ฟทำหน้าอึกอัก เหมือนจะอ้าปากพูดบางอย่างแต่ก็หุบลงตามเดิม นั่นทำให้อะความารีนย่นคิ้วด้วยความสงสัย

 

เอ่ออ่าเรื่องนั้น…”

เขาอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า?”ดวงตาคู่นั้นเริ่มรื้นดวงหยาดน้ำอีกครั้ง ราล์ฟยกมือขึ้นกุมขมับ

คืองี้นะ ตอนนี้พวกเราต้องหนี…”

ทรอนซ์-อยู่-ที่-ไหน ราล์ฟเฟ

 

            ร่างบางเริ่มระรานด้วยการยกมือขึ้นเขย่าตัวเขาอย่างรีดเค้นคำตอบ

 

คือตามแผนแล้ว ฉันกับทรอนซ์จะชิงตัวเธอออกมา ส่วนคนอื่นจะช่วยถ่วงเวลามากพอที่พวกฉันจะพาเธอหนีส่วนแพทริกซ์เองก็…”

 

นายจะบอกว่าท่านพี่ ทำแบบนั้นเพื่อถ่วงเวลา?”

 

“…อืม

 

            ความรู้สึกผิดสาดโครมเข้าร่างบางจนแทบยืนไม่อยู่ หล่อนคว้าเสื้อชายหนุ่มไว้เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว ดวงหน้าเล็กสลดลงอย่างน่าใจหาย

 

แต่ตอนที่ออกมามีโทรปิคอร์นไล่ตามพวกเรามา มากเกินกว่าที่จะหนีทันทรอนซ์ก็เลย…”

 

“!!!”

 

            อะความารีนสะดุ้งตัวพร้อมสีหน้ากังวลสุดขีด

พาฉันไปหาทรอนซ์!”

 

            ราล์ฟกำหมัดแน่น ตาสีฟ้าเทาสั่นไหว ดวงหน้าไม่มีเค้าโครงขี้เล่นเหมือนเคย

นั่นมันอาจจะสายไปแล้ว

 

“…แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง

 

ก็ถ้าหากฉันต้องสู้กับอมนุษย์มากมายขนาดนั้นฉันก็คงไม่รอด

 

            ทำไมทุกคนที่เกี่ยวข้องกับฉันต้องเจ็บตัว ทำไม

            หยดน้ำตาไหลอาบแก้มนวลอีกครั้ง

 

ถ้าไม่มีแกอยู่ในโลกนี้ อะความารีนจะต้องรักฉัน จงตายไปซะ…”

 

“แต่ฉันไม่ได้ต้องการ! ฉันต้องการแค่ไม่อยากให้ทั้งสองฝ่ายต้องก่อสงครามเท่านั้น!

 “แต่ฉันต้องการแค่เธอ!

 

            เดรโก

ในหัวพลันนึกถึงบทสนทนากับเจ้าชายแห่งโทรปิคอร์น คนเดียวที่อาจช่วยให้สถานการณ์ไม่เลวร้ายไปมากกว่านี้

 

แล้วเดรโกล่ะ

ฉันไม่รู้ แต่เท่าที่โทรปิคอร์นส่งกองกำลังมาตามล่าพวกเรา ก็ดูไม่เหมือนว่าจะอยากชิงตัวแกกลับไปสักนิดมันเหมือนกับอยากจะฆ่าทิ้งซะมากกว่า

“…”

เเกคิดว่าเจ้าชายนั่นอยากจะฆ่าเเกบ้างไหม

 

            อะความารีนไหวตัวนิดๆกับคำถามจากเพื่อนรัก ก่อนจะอึกอักไม่รู้ว่าจะอธิบายเป็นคำพูดว่าเช่นไร

ก็ไม่นะถ้าอยากจะฆ่าฉันก็คงฆ่าไปนานแล้ว

 

เออนั่นสิ

 

“…แต่เขาถึงกับลงมือทำกับท่านพี่แบบนั้นฉันมีธุระต้องสะสางกับเขา

 

อะไรแกคิดจะกลับไปอีกหรอชายหนุ่มเลิกคิ้วทำสีหน้าเหมือนเห็นผี

 

ราล์ฟ…”เสียงหวานผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ ทำหน้าครุ่นคิดสักพักก่อนพูดต่อเรียบๆ ฉันไม่อยากให้นายหรือใครต้องมาเดือดร้อนเพราะฉันแค่คนเดียวหรอกนะ

 

อะไรนะนี่แกอย่าบอกนะว่าแกจะกลับไปแต่งงานกับไอ้มังกรบ้าเลือดดีเดือดนั่นน่ะพวกฉันอุตส่าห์คิดแผนลักพาตัวแกออกมา เสียเลือดเสียเนื้อไม่รู้เท่าไหร่ แกจะบ้าหรอ!”

 

            ราล์ฟพ่นคำพูดรัวๆจนลิ้นแทบจะพันกัน แล้วมองดูปฎิกริยาจากเพื่อนรักที่เขาคิดว่ามันคงสติไม่ดีไปแล้วจริงๆ

 

นี่มันจะเป็นชนวนสงคราม..”

สงครามน่ะมันเกิดขึ้นตั้งนานแล้วต่างหาก! เธอไม่รู้หรอว่าทุกวันนี้แคปริคอร์นต้องรอรับการโจมตีจากโทรปิคอร์นทุกเวลา! มันเล่นไม่ซื่อตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก!”

 

แต่เดรโก เขาพูดกับฉันประมาณว่า ถ้าฉันไม่ไปกับเขา คนของเราจะต้องตายอีกมาก ฉันแค่สงสัยบางอย่างฉันอธิบายอะไรไม่ได้ตอนนี้หรอก แต่ยังไงฉันก็ต้องกลับไป ราล์ฟดวงหน้าหวานฉายแววกลุ้ม สองเท้าเดินไปมาอย่างใช้ความคิด แกรู้ไหม เวทย์ของฉันทำอะไรเดรโกไม่ได้

 

หา!!! _บหายแล้ว!!!”

“…?”

ก็ที่แกได้รับพลังของธาตุทั้งสี่มา ไม่ใช่เพื่อกำราบเจ้ามังกรนั่นหรอกเรอะ! แล้วนี้มันอะไร เวทย์เสื่อมหรือยังไง ถ้ามันไม่ได้ผลงานนี้เจ๊ง! มีแต่เจ๊งกับเจ๊ง!”

 

            อะความารีนเบือนสายตาออกไปอีกทาง นี่เป็นอีกเรื่องที่เธอต้องค้นหาคำตอบ

 

ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเหอะหญิงสาวพูดพลางออกเดิน

นั่นแกจะไปไหน

เออ นั่นสิ…”

“…= =”

ราล์ฟ แกนำฉันไปหาทรอนซ์ เดี๋ยวนี้เลย

ง่าป่านนี้ไม่รู้จะไปไหนไกลรึยัง ถ้ายังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทรอนซ์ก็น่าจะกำลังตามมามั้งนะ

 

            ราล์ฟเป็นฝ่ายเริ่มออกวิ่งโดยไม่ลืมที่จะผ่อนความเร็วเพื่อรอ แต่เมื่ออะความารีนเริ่มเคลื่อนไหว ร่างบางนั้นเสมือนหายวับไปกับสายลม หากไม่ใช่ว่าเขาเป็นผู้ใช้เวทย์ไฟฟ้า เขาคงไม่สามารถมองเห็นลมที่เคลื่อนไหวนั้นว่ามีร่างบางของผู้ใช้เวทย์ธาตุลมแฝงอยู่

 

            ชายหนุ่มกระดกยิ้มเล็กๆที่มุมปาก

แคปริคอร์นไม่ถึงกับสิ้นหวังเสียทีเดียวอะความารีน ฮีลเลอร์ไม่ใช่ผู้ใช้เวทย์ธรรมดาอีกต่อไป

 

           

 

            ร่างหนาพาตนเองมาหยุดอยู่ที่แหล่งน้ำซึ่งเป็นเพียงน้ำตกเล็กๆในป่า  ไม่ใช่ที่หลบซ่อนตัวที่ดีนัก และอีกไม่นานพวกมันก็คงตามมา



           เสียงน้ำกระทบกัน

กลิ่นธาตุน้ำลอยวนเวียนแตะจมูก แต่ร่างหนาไม่มีเรี่ยวแรงพอแม้กระทั่งลมหายใจก็ฟังดูแผ่วเบาจนน่าใจหาย

 

ทรอนซีราเสียงหวานใสคุ้นหูดังขึ้นใกล้ๆ คล้ายกับตกอยู่ห้วงภวังค์ เขาสามารถขยับมือข้างนึงแล้วค่อยๆปรือตาขึ้นช้าๆ

 

            ดวงหน้าหวานของสตรีตรงหน้าตรึงสายตาเขาไม่ให้ขยับไปไหน

นัยน์ตากลมโตสีแดงทอดมองมายังเขาอย่างอ่อนโยน

ริมฝีปากเล็กอวบอิ่มแย้มรอยยิ้มเล็กน้อย แฝงแววขี้เล่นน่าเอ็นดู

 

            และพบว่าร่างของเขาที่เปลือยท่อนบนอันเต็มไปด้วยแผลฉกรรจ์ กำลังนอนอยู่ใต้ร่าง ของร่างบางนั่นอยู่

 

            อะความารีน

เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอในใจ เพราะลำคอแห้งผากเกินกว่าจะเปล่งเสียง หัวใจที่เคยหนักแน่นกลับเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

นายบาดเจ็บนี่หญิงสาวเผยสีหน้ากังวล

 

ฉันคิดถึงเธอเสียงทุ้มแหบพร่าเปล่งเป็นคำพูด นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มแสดงความรู้สึกมากมายที่มีต่อหญิงสาวอันเป็นที่รัก

 

ฉันก็คิดถึงนายร่างบางเบียดตัวเข้ามากอด แปลกที่เขาไม่รู้สึกเจ็บอีกต่อไป นายรักฉันไหม?”

 

            เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ ชายหนุ่มกลับรู้สึกปั่นป่วนในท้อง ดวงหน้าที่น้อยครั้งจะแสดงความรู้สึกกลับเริ่มรู้สึกค่อยๆร้อนขึ้นเหมือนกำลังจะเป็นไข้

 

            เจ้าคนสร้างเรื่องดันศอกขึ้นก้มมองเขาพลางยิ้มหวาน ดวงตาสีแดงสดช้อนสายตาขึ้นมามอง

รักไหม?”

 

            ทรอนซีราเอื้อมมือขึ้นข้างนึง ออกน้ำหนักกดร่างเล็กนั้นลงมาแล้วมอบจุมพิตแทนความรู้สึกที่มีต่อเธอ

            นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มปรือมองเจ้าตัวแสบที่ไม่มีท่าทีจะขัดขืนซักนิด แถมเจ้าหล่อนยังตอบสนองเขาเช่นกัน    

 

นายไม่กล้าที่จะบอกว่ารักฉันงั้นหรอจู่ๆร่างเล็กก็ผุดลุกขึ้นยืน ชายหนุ่มที่รู้สึกฟื้นคืนพละกำลังค่อยๆดันร่างขึ้นนั่ง มองไปยังดวงหน้าหวานที่ปนทุกข์

 

อะความารีน…”

 

            ฉึก!!!

ตาสีน้ำเงินเข้มเบิกกว้าง เมื่อเลือดสดๆกระเด็นเข้าร่าง เลือดของผู้หญิงคนนั้น!

และคนที่ปลิดชีวิตหล่อนก็คืออีกร่างหนึ่งของเขาเอง ทั้งรูปร่าง หน้าตา อาวุธที่ใช้สังหารก็เหมือนกัน!

 

ฆ่ามัน ทรอนซีราจงฆ่ามันมันจะทำให้เจ้าอ่อนแอจงฆ่านางนั่นซะ!!”

 

แก!!!”ทรอนซ์เรียกอาวุธประจำกายออกมา นั่นคือดาบคู่น้ำแข็งพร้อมรบ และเมื่อเขาพุ่งร่างออกไปหมายจะประชิด ร่างจำแลงของเขาอีกคนก็หายไปจากตรงนั้นเสียแล้ว

 

            รวมถึงร่างบางที่ควรจะนอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น

 

แฮ่ก แฮ่กร่างหนาทิ้งน้ำหนัก คุกเข่าลงพื้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มแปรเปลี่ยนเป็นสีเทา

 

 

Writer : อ๊ากกกก ขอโทษจริงๆที่มาอัพช้าค่า พอดีมีธุระด่วน (ปาดเหงื่อ)

เห็นว่ามันชักจะดราม่าเลยใส่ฉากหวาน(ตรงไหน)ลงไปบ้างอะไรบ้าง(????)

ฝากเม้นด้วยนะค๊า รีดเดอร์ที่น่ารักทุกท่าน<3<3<3^^

ขอบคุณที่ติดตามและรอนะคะจุ้บๆ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,412 ความคิดเห็น

  1. #1901 ♣ Himeji_Hime ♣ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 19:11
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #1,901
    0
  2. #1900 ♣ Himeji_Hime ♣ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 19:11
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #1,900
    0
  3. #1899 ♣ Himeji_Hime ♣ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 19:11
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #1,899
    0
  4. #1898 ♣ Himeji_Hime ♣ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 19:11
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #1,898
    0
  5. #1896 AomJung Eiei (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 14:55
    มาอัพบ่อยๆนะคะ ใจจะขาดดดด
    #1,896
    1
    • #1896-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:51
      จะพยายามนะคะ. จะเปิดเทอมแล้วนี่สิ ;_;
      #1896-1
  6. #1894 Boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 17:59
    มันชักจะดราม่ามากกกกกกแล้วนะคะแล้วสรุปมันเป็นไงเนียคะแพทริกตายไหมทรอนซ์จะเป็นอะไรรึเปล่าอ่า
    #1,894
    1
    • #1894-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      11 พฤษภาคม 2558 / 09:50
      ทั้งคู่ปลอดภัยดีค่ะ >_<
      #1894-1
  7. #1893 Boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 17:58
    มันชักจะดราม่ามากกกกกกแล้วนะคะแล้วสรุปมันเป็นไงเนียคะแพทริกตายไหมทรอนซ์จะเป็นอะไรรึเปล่าอ่า
    #1,893
    0
  8. #1892 *!POPEYE!* (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 20:39
    ขอบคุณค่า
    #1,892
    1
    • #1892-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:16
      ค่าาา ^^
      #1892-1
  9. #1891 namrin (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 19:47
    แพทริกซ์ต้องไม่ตายายยนร้าา.... ถึงเค้าจะไม่ค่อยชอบแพทริกซ์แต่ให้ตายไม่ได้นะ....ไม่ชอบเดรโก....ต่อไวๆนะค่ะ.

    ปล. FC.ทรอนซ์ ราล์ฟ. ค่ะ
    #1,891
    1
    • #1891-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:15
      ไม่ได้หมายถึง ทรอนซ์ ราล์ฟ รักกันเองใช่มั้ยคะ เย้ย
      #1891-1
  10. #1890 boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    แพทริกจะเป็นไรไหมง่า.ถึงไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่อยากให้ตายนะ แงงงงงง
    #1,890
    1
    • #1890-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:15
      สงสัยจะให้ตายไม่ได้แล้วแหละ 5555
      #1890-1
  11. #1889 boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    แพทริกจะเป็นไรไหมง่า.ถึงไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่อยากให้ตายนะ แงงงงงง
    #1,889
    0
  12. #1888 boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    แพทริกจะเป็นไรไหมง่า.ถึงไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่อยากให้ตายนะ แงงงงงง
    #1,888
    0
  13. #1887 boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    แพทริกจะเป็นไรไหมง่า.ถึงไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่อยากให้ตายนะ แงงงงงง
    #1,887
    0
  14. #1886 boombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    แพทริกจะเป็นไรไหมง่า.ถึงไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่อยากให้ตายนะ แงงงงงง
    #1,886
    0
  15. #1885 milkystar (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 14:09
    ท่านแพทอย่าตายนะคะ รักแพทริกซ์ รักแพทริกซ์ รักแพทริกซ์ อย่าตายนะตัวเธอ 

    อัพเร็วๆ นะคะ รออ่านค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา  อิอิ
    #1,885
    1
    • #1885-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:14
      RIP Patrix ,, ล้อเล่นนนนนน><
      #1885-1
  16. #1884 BF_junior (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 10:20
    นึกว่าลืมเรื่องนี้ซะแล้วโฮกกก รออยู่><
    #1,884
    1
    • #1884-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:12
      อย่าลืมเค้าน๊าTT
      #1884-1
  17. #1883 ~ ♥ช้อนชา.สีชมพู♥ ~ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 09:59
    แพทริกห้ามตายยนะไรท์!!!!! นางเอกรักษาเรยย(?)tt
    #1,883
    1
    • #1883-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:11
      เดี๋ยวไรท์รักษาเอง 55555
      #1883-1
  18. #1882 Aunyarat (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 09:05
    ไม่เอาน่ะๆแพทริกซ์ต้องไม่ตายน้าา เค้ารับไม่ได้ ไรท์กลับมาอัพแล้วว ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะค่ะ รอตอนต่อไปอยู้น้าา สู้ๆๆๆๆๆ
    #1,882
    1
    • #1882-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:10
      แพทริกซ์เป็นผชที่น่าสงสารที่สุดแล้วTT
      #1882-1
  19. #1881 โอเออิ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 07:06
    ไรท์เตอร์มาแล้วต่อนะค่า^-^
    #1,881
    1
    • #1881-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:09
      ต่อเรื่อยๆค่า^^
      #1881-1
  20. #1880 เตาถ่านชอบไฟ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 03:19
    แง้ๆๆๆๅ รีบมาต่อนะถ้า!!
    #1,880
    1
    • #1880-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2558 / 02:08
      ถ้า!! O_O
      #1880-1
  21. #1878 Aunyarat (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 12:17
    รอฉันรอเทออยู่แต่ไม่รู้เทออยู่หนใดด เทอจะมาเทอจะมาเมื่อไร~ รออยู่น้าาา กลับมาเมื่อไรจะตีให้ก้นลายเลยยปล่อยให้รอน๊านนนนานนน อิอิ
    #1,878
    1
    • #1878-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      3 พฤษภาคม 2558 / 23:30
      แง ไม่ตีเค้าน๊า TT
      #1878-1
  22. #1877 namrin (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 15:45
    สู้ๆค่ะ นุชอบมากเลยค่ะ

    Fc.ทรอนซ์ ราล์ฟ. คร้าา
    #1,877
    1
    • #1877-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      3 พฤษภาคม 2558 / 23:29
      5555 เจ้าราล์ฟมันมี fc กับเขาด้วย ถ้ารู้คงเหลิงน่าดู^^
      #1877-1
  23. #1876 ฺBoombim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 15:39
    สู้ๆนะคะเข้ามาอ่านนานแล้วแต่ไม่ได้เมนเลย(แหะ แหะ) อัพไวๆนะคะคิดตามคะ
    #1,876
    1
    • #1876-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      3 พฤษภาคม 2558 / 23:29
      รับทราบ...ขอบคุณค่ะ^^
      #1876-1
  24. #1875 Noolek Noolek (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 20:07
    ไรท์เตอร์ค่ะขอให้อัพหลายตอนนะค่ะอัพยาวๆๆนะ3พ.ค.-10พ.ค. อ่านเเค่วันล่ะตอนมันปวดใจ. ขอร้องจากรีดเดอร์ ร้องไห้เเน่ๆๆ ถ้าไม่ได้อ่าน เเง่ๆๆๆฮือๆๆๆๆ
    #1,875
    1
    • #1875-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      3 พฤษภาคม 2558 / 23:28
      แง จะพยายามนะคะ ไรท์เขียนตอนนึงนานมากๆเลย TT จะพยายามอัพถี่ๆค่ะ
      #1875-1
  25. #1874 SweeTTenny (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 10:31
    สู้ๆน้ะค่ะไรท์เตอร์ ติดตามมาได้สักพักเเล้วแต่ไม่ได้คอมเม้นเลยย ชอบมากเลยค่ะ // ยังไงก้ออยากให้นางเอกคู่กะทรอนซ์อ้ะ :'<
    #1,874
    1
    • #1874-1 บาบิQ(จากตอนที่ 44)
      3 พฤษภาคม 2558 / 23:28
      เย้ ทรอนซ์มาอีกหนึ่งแต้ม!
      #1874-1