ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 100 : พบปะญาติพี่น้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    30 ต.ค. 59

บทที่ 2 : พบปะญาติพี่น้อง




    หลังจากฟังเรื่องราวต่อไปอีกสักเล็กน้อย ก็ทำให้ทราบว่ากองกำลังที่ประจำอยู่หน้าประตูใหญ่ เป็นคนของตระกูลรองที่เป็นอันดับหนึ่ง ที่มีอำนาจมากที่สุดในขณะนี้


    ตระกูลรองที่เป็นอันดับหนึ่งในตระกูลรองทั้งหมด เป็นตระกูลของขุนนางผู้หนึ่งในอาณาจักรข้างเคียง ตระกูลรองนี้ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางผู้นี้ด้วย ทำให้มันมีการพัฒนาของคนในตระกูลอย่างรวดเร็ว เพียงเวลาไม่กี่ปีก็ก้าวขึ้นมาเป็นตระกูลรองที่เป็นอันดับหนึ่งได้


    ส่วนตระกูลรองของเขานั้น เป็นเพียงตระกูลพ่อค้าธรรมดาๆเพียงเท่านั้น จึงไม่อาจจะพัฒนาศักยภาพของคนในตระกูลได้มากนัก และเมื่อลุงอาร์คขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูล ความสัมพันธุ์กับต้นตระกูลพ่อค้ายิ่งแย่ลงไปอีก จนเกิดการตัดขาดความสัมพันธุ์ไปแล้ว


    ที่เป็นเช่นนี้เพราะลุงอาร์คนั้น เป็นคนเจ้าอารมณ์และใจแคบเป็นอย่างมาก คิดแต่เรื่องผลประโยชน์และความสุขสบายของตัวเอง มากกว่าความก้าวหน้าของตระกูล นั้นเป็นสาเหตุให้ต้นตระกูลพ่อค้านั้นตัดความสัมพันธุ์ เมื่อไม่อาจทนพฤติกรรมเช่นนี้ได้


    เงินสนับสนุนจากตระกูลพ่อค้า ถูกใช้ไปบำเรอความสุขของตัวอาร์คเองเสียหมด มีเพียงส่วนน้อยที่จะตกไปถึงมือของคนในตระกูล ทรัพยากรที่นักรบออกไปรวบรวมมาได้ ก็ถูกอาร์คเก็บเอาไปใช้เองจนเกือบหมด ทำให้ทั้งตระกูลมีเพียงอาร์คที่ฝีมือรุดหน้าอย่างรวดเร็ว


    และด้วยพฤติกรรมดังกล่าว ทำให้นักรบเกินกว่าครึ่งเลือกที่จะย้ายตระกูลไป จนเหลือเพียงแต่คนที่ยังจงรักภักดีในตัวของท่านปู่ยูโซเท่านั้นที่ยังคงอยู่ ซึ่งก็เหลือเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น เมื่อรวมกับข้ารับใช้ที่ยังคงเหลืออยู่ ทำให้ทั้งตระกูลเหลือเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น


    ในรุ่นที่สามของตระกูลสายปู่ยูโซหรือรุ่นเดียวกับบิดาของเขา เหลือเพียงอาร์คเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในตระกูลรอง คนอื่นๆนั้นออกจากตระกูลรองไปแล้ว แต่ถึงแม้จะออกไปแล้วแต่ก็สามารถกลับเข้ามาได้อีกครั้ง เมื่อถูกทางตระกูลหลักเรียกตัวกลับมา


    การจะออกจากตระกูลอย่างแท้จริง ต้องทำลายรายชื่อของตนที่ม้วนรายชื่อที่ตระกูลหลัก ซึ่งการจะทำเช่นนั้นได้ต้องสูญเสียหลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งวิชาเวทย์ของตระกูลทั้งหมดจะถูกทำลาย รวมทั้งต้องถูกตีตราคำสาปที่จะป้องกันการเปิดเผยข้อมูลของตระกูลอีกด้วย


    "พอก่อนพ่อบ้านโฮซาเอล เหมือนว่าเราจะมีแขกมาเยี่ยมนะ" เขาพูดขึ้นเบาๆ หลังจากจารึกเวทย์ตรวจจับส่งสัญญาณมาให้เขา


    ผู้ที่มาเยี่ยมเยือนเขานั้น เป็นเพียงพ่อบ้านคนหนึ่งที่แต่งตัวดูดีกว่าพ่อบ้านโฮซาเอลเสียอีก ด้วยชุดพ่อบ้านเหมือนใหญ่และมีความสวยงามยิ่งกว่า พร้อมกับร่างกายที่แข็งแรงเป็นอย่างมาก


    ต่างจากพ่อบ้านโฮซาเอลผู้รับใช้พ่อของเขา ที่มีเพียงชุดพ่อบ้านที่ดูสะอาดแต่กลับสีซีดลงไปเยอะ ร่างกายเหมือนไม่ได้รับการบำรุงที่มากพอ รวมทั้งใบหน้าที่หมองคล้ำเหมือนคนที่ทำงานหนักมาตลอดเวลา


    ซึ่งคนรับใช้ในบ้านพักแห่งนี้ ต่างก็มีสภาพเดียวกับพ่อบ้านโฮซาเอล มีเพียงเมดสาวไม่กี่คนที่ดูดีกว่าคนอื่นอยู่บ้าง แต่ก็นับว่าห่างไกลจากสุขภาพดีอยู่เล็กน้อย


    "ขอรับ นายน้อย" ชายชราหยุดพูด ก่อนจะเดินไปยังประตูทางเข้าบ้านพักหลังนี้ โดยมีชายหนุ่มโบกมือขึ้นหนึ่งครั้ง แผ่นจารึกเวทย์นับสิบใบก็ลอยออกมาจากทั่วทั้งห้อง ก่อนที่มันจะหายเข้าไปในแหวนมิติของเขา


    เขาพยักหน้าให้พ่อบ้านชราที่กำลังรออยู่หน้าประตูบ้าน พร้อมกับพูดกับชายชราเบาๆ "ไปต้อนรับมันสักหน่อยสิ"


    เมื่อพ่อบ้านโฮซาเอลเปิดประตูออกไป สิ่งที่ปรากฏหลังประตูนั้น คือมือที่กำลังจะเคาะประตูของพ่อบ้านวัยกลางคนคนหนึ่ง มันมีลักษณะดังที่ภาพจากวงเวทย์ตรวจสอบส่งมา มันทำหน้าเหวออยู่ในขณะที่มือก็ยกค้างอยู่อย่างนั้น


    "ไม่ทราบว่าเจ้ามีธุระอะไร ถึงได้มารบกวนเวลาน้ำชาของนายน้อยจูเนียร์" พ่อบ้านชราพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ


    คำพูดของพ่อบ้านชรานั้น ทำให้ครรชิตขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะแทบจะไม่มีใครเรียกชื่อของเขาเลย ตั้งแต่ที่เขาบอกให้เรียกตนว่า'ครรชิต' มีเพียงลูกศิษย์ของเขาเมย์เพียงผู้เดียวเท่านั้น ที่เรียกเขาแบบนั้นอย่างเชื่อฟัง


    นอกจากครรชิตที่ขมวดคิ้วแล้ว พ่อบ้านหนุ่มก็เช่นเดียวกัน หลังจากหายตกตะลึงเขาก็ปรับท่าทางเป็นสงบนิ่ง ก่อนจะเปิดปากบอกถึงธุระของตน แต่กลับกลายเป็นว่ามันถูกชายชราตรงหน้าพูดสวนขึ้นมาเสียอย่างนั้น


    มันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย จนเผลอขมวดคิ้วเป็นปนขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ แต่นั้นกลับไม่รอดสายตาของพ่อบ้านชราผู้อยู่ตรงหน้าเขา


    "เจ้าช่างเสียมารยาทจริง เมื่อเจ้าอยู่ในบ้านของนายท่านคนไหนก็ตาม เจ้าห้ามกระทำใดที่แสดงความรู้สึกทางลบแก่คนในบ้านนั้นเด็ดขาด เรื่องเพียงเท่านี้เจ้ากลับลืมเสียได้ ข้าจะรายงานเรื่องนี้กลับหัวหน้าพ่อบ้านมอร์กา" พ่อบ้านโฮซาเอลพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง พร้อมกับจดสิ่งที่พูดลงไปในกระดาษพร้อมกับบันทึกชื่อของพ่อบ้านหนุ่มเอาไว้


    "เจ้ามีธุระอันใดก็รีบพูดมา ข้าจะได้ไปทำสิ่งอื่น"


    "ข้าขอโทษด้วยขอรับ ท่านว่าที่หัวหน้าตระกูลอาร์ด เชิญนายน้อยจูเนียร์ บิชอบไปยังศาลาวังมัจฉาขอรับ" พ่อบ้านหนุ่มรีบพูดอย่าง พร้อมกับส่งบัตรเชิญที่ทำจากไม้ไผ่สีเขียวมรกตมาให้ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว


    พ่อบ้านโฮซาเอลที่ได้รับเทียบเชิญมานั้น กลับมองไปยังเทียบเชิญอย่างเจ็บปวดใจ เพราะการเรียกพบของว่าที่หัวหน้าตระกูลอาร์คนั้น ไม่เคยจบลงด้วยดีสักครั้งตั้งแต่ที่เขาขึ้นมารับตำแหน่งนี้เมื่อสิบห้าปีที่แล้ว


    ชายชราหน้าหมองคล้ำลงไปอีก ก่อนจะเดินกลับมาหาชายหนุ่มอย่างช้าๆ พร้อมส่งเทียบเชิญไปให้


    "หืม?" ครรชิตเหลือบมองเทียบเชิญที่ทำจากไม้ไผ่ ก่อนจะส่งพลังมานาเข้าไปเล็กน้อย จากไม้ไผ่ซี่หนึ่งมันก็กลายเป็นม้วนไม้ไผ่หลายสิบซี่ร้อยเข้าด้วยกัน


    มันมีเนื้อหาที่ค่อยข้างตรงไปตรงมา มันเป็นการเชิญไปรวมสนทนายามบ่าย เพื่อพบปะกันตามประสาคนในครอบครัว ซึ่งภายในมีรายชื่อผู้เข้าร่วมเขียนเอาไว้ด้วย ซึ่งมีทั้งคนที่เขาเคยพบและยังไม่เคยพบ


    ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าคนที่เขาพบก็มีเพียงคนเดียว อาหญิงของเขาอเมทิสต์ ส่วนคนที่เหลือนั้นเขาไม่เคยพบด้วยตัวเองแต่เคยได้ยินชื่อมาบ้าง ทั้งลุงราทิสที่เป็นพี่ชายของท่านอาหญิงอเมทิสต์ รวมทั้งพี่สาวของอาหญิงอีกคนท่านป้าจูเลีย ซึ่งพวกเขาได้กลับมายังตระกูลแล้วเมื่อสามวันที่แล้ว


    ส่วนเจ้าภาพของงานนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน ท่านลุงผู้ชั่วร้ายของเขาเองท่านลุงอาร์ค


    การชวนสนทนายามบ่ายในครั้งนี้ ไม่มีคนรุ่นใหม่หรือรุ่นลูกของตระกูลรองนี้เลยแม้แต่น้อย มีเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นตัวแทนของบิดาตน ส่วนคนอื่นๆนั้นเป็นคนรุ่นก่อนหน้าทั้งสิ้น


    เจตนานั้นชัดเจนอยู่แล้ว เพื่อตรวจสอบการตายของบิดาเขาว่าเป็นจริงหรือไม่ ซึ่งตามข่าวลือแล้วมันเป็นความจริงที่บิดาของเขาตายไปแล้ว แม้แต่ท่านอาหญิงอเมทิสต์ก็ยังไม่ทราบข้อเท็จจริงเช่นกัน


    เขาก็เพียงไปเป็นเครื่องยืนยันเรื่องบิดาของเขาก็เท่านั้น การไปสนทนาในครั้งนี้ก็คงเป็นเพียงการไปพักผ่อนนอกสถานที่ของเขาก็เท่านั้น การสนทนาที่พวกท่านลุงๆป้าๆและท่านอาพูดกันนั้น เขาคงปล่อยผ่านนมันเหมือนกับสายลมที่ผ่านไปก็เท่านั้น


    "พ่อบ้านโฮซาเอล ช่วยเตรียมคนนำทางให้ข้าด้วยแล้วกัน" ถึงแม้จะมีแผ่นที่ที่สมบูรณ์อยู่แล้วก็ตาม แต่เขาก็ยังต้องใชคนนำทางเพื่อป้องกันความสงสัยในเรื่องแผนที่


    "ได้ขอรับ เดี๋ยวกระผมจะเรียกเด็กรับใช้ให้ขอรับ" สิ้นเสียงพ่อบ้านโฮซาเอลก็เดินออกจากห้องไป


    เขาจัดการกับชารสเข้มพร้อมกับขนมเค้กหวานมันจนหมด เขาก็เดินออกไปที่หน้าประตูบ้านเพื่อรอเด็กรับใช้ ผู้ที่จะนำทางเขาไปยังศาลาวังมัจฉา ซึ่งเข้าไม่เคยเห็นสถานที่จริงหรือเคยได้ยินเกี่ยวกับมันแม้แต่น้อย


    เด็กหนุ่มคนหนึ่งในชุดพ่อบ้านฝึกหัดปรากฏตรงหน้าเขา เด็กหนุ่มมีรูปร่างที่ดูสมชายมีกล้ามเนื้อเข้ารูป ซึ่งนั้นทำให้ชุดพอบ้านฝึกหัดดูเล็กไปสำหรับมัน มันไม่ได้พูดมากมายนักนอกจากทักทายชายหนุ่ม ก่อนจะเดินนำทางเขาไปยังศาลาวังมัจฉา


    เขาเดินตามทางเดินที่ปูด้วยหินสีขาวโดยมีเด็กรับใช้เป็นผู้นำทางเขาไป ยิ่งเดินไปตามทางเดินมากเท่าใดสภาพแวดล้อมกลับดูดีมากยิ่งขึ้นเท่านั้น จากที่ต้นไม้ดูแห้งกรอบและแคระแกนเล็กน้อยเหมือนขาดการดูแล กลับกลายเป็นกำแพงต้นไม้ที่ดูอุดมสมบูรณ์ราวกับได้รับการดูแลอย่างดี


    เมื่อเดินต่อไปสักพักเขาก็พบกับซุ่มทางเขาที่ทำจากต้นไม้ทั้งต้น ด้านในของซุ้มไม้นั้นเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ที่มีพืชน้ำจำพวกบัวปลูกเอาไว้ ตรงกลางของสระบัวนั้นมีศาลาที่พักสีแดงสด


    ด้านในนั้นมีคนนั่งอยู่แล้วทั้งหมดสีคน ทุกคนต่างมีรูปร่างที่สูงใหญ่เกินกว่าคนธรรมดาเป็นอย่างมาก ซึ่งไม่เว้นแม้แต่หญิงสาวทั้งสองคนที่นั่งอยู่ด้านใน พวกเธอมีความสูงมากกว่าสองเมตรเล็กน้อย ส่วนชายหนุ่มทั้งสองคนที่หน้าตาคล้ายกลับผู้หญิงทั้งสอง ก็มีความสูงเกือบสามเมตรเห็นจะได้


    ใบหน้าของทั้งสี่คนต่างคลับคลายคลับครากับเด็กหนุ่ม เพียงแต่มีความคมเข้มที่มากกว่า และดูมีความอาวุธโสที่มากกว่าเด็กหนุ่มเป็นอย่างมาก


    ผู้หญิงทั้งสองคนและชายหนุ่มอีกผู้หนึ่งที่มีดวงตาสีอเมทิสต์ ทั้งสามคนต่างพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง มีเพียงชายหนุ่มที่หน้าตาคล้ายกับบิดาเขา แต่มีความเจ้าเล่ห์ปรากฏในดวงตาอย่างเห็นได้ชัด คอยพูดแทรกขึ้นเป็นระยะๆ ซึ่งแทบจะไม่มีส่วนรวมกับการสนทนาแม้แต่น้อย


    ทั้งสามคนทำเป็นไม่สนใจชายหนุ่มคนนั้น ทำให้เขามีความโกรธเกี้ยวปรากฏในดวงตาขึ้นมาในแวบหนึ่ง ก่อนที่กลับไปเหมือนเดิมแล้วปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาแทน ก่อนจะหันไปพยายามพูดคุยกับทั้งสามคนต่อไป


    ครรชิตที่สังเกตการสนทนาอยู่ที่ทางเข้า เขาได้เดินเข้าไปยังศาลาอย่างช้าๆ ด้วยอาการสงบนิ่งและไม่มีความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นมาแม้แต่น้อย


    เพียงเขาเดินเข้าไปตามทางเดินริมสระบัว นั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ในศาลาพักผ่อนสีแดง รู้สึกถึงตัวตนของชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้าไป ทุกคนหันมองมายังชายหนุ่มเป็นตาเดียว ก่อนที่ชาย-หญิงที่มีดวงตาสีอเมทิสต์จะยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่น


    มีเพียงชายหนุ่มที่หน้าตาคล้ายเขาเท่านั้น ที่สายตาเต็มไปด้วยเจตนาร้ายที่ปรากฏขึ้นให้เห็นเพียงเสี้ยวพริบตา แต่มันก็ไม่รอดสายตาของชายหนุ่มไปได้ ซึ่งเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรกับชาายคนนั้น เขาหันไปยิ้มตอบกับบรรดาลุงป้าน้าอาที่ยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่นแทน


    "หลานชาย มานั่งข้างอาหญิงของเจ้าสิ" ท่านอาอเมทิสต์ที่ยังคงเป็นสาวทรงเสน่ห์เช่นเดิม ได้ชวนเขาไปนั่งที่ด้านข้างของเธอ ซึ่งเป็นทางฝั่งเดียวกับพวกเธอ ซึ่งฝั่งตรงข้ามมีเพียงชายผู้นั้นเพียงคนเดียว


    "ได้ครับท่านอา" เขาตอบรับคำชวนนั้น ก่อนจะเดินอย่างไม่สนใจท่านลุงที่นั่งอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปอย่างไม่ใยดี


    "เป็นยังไงบ้างจูเนียร์ ได้ข่าวว่าออกไปผจญภัยตั้งสองปีนี้นะ" อเมทิสต์ถามด้วยความสนใจ เพราะหลังจากที่เธอได้ยินข่าวการตายของพี่ชายเธอ หลังจากที่เธอกลับไปที่บ้านได้ไม่นาน ทำให้เธอเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและได้ไปเยี่ยนเด็กหนุ่มถึงบ้านตระกูลดีลเลอร์ แต่กลับกลายเป็นว่าเด็กหนุ่มออกเดินทางไปเสียแล้ว


    เมื่อเขานั่งลงแล้ว การสนทนาระหว่างพวกเขาทั้งสี่คนก็เริ่มต้นขึ้น ซึ่งส่วนมากก็เป็นการถามสารทุกข์สุขดิบกัน โดยที่พวกเขาเลือกที่จะเมินชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับพวกเขาไป


    "ก็ได้เรื่อยๆครับท่านอา อยากฟังเรื่องราวการผจญภัยของผมไหมครับ" เด็กหนุ่มถามอย่างอารมณ์ดี


    "ได้สิ อาอยากรู้เหมือนกันว่าเธอไปผจญภัยที่ไหนมาบ้าง" สิ้นเสียงของหญิงสาว ครรชิตก็เล่าเรื่องการผจญภัยออกไป เพียงแต่เขาเล่าเพียงการไปผจญภัยที่อาณาจักรพฤษร้อยปีเท่านั้น ส่วนการผจญภัยหลังจากนั้นเขาไม่ได้เล่าให้ใครฟังสักนิดเดียว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1132 phairatw (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 19:30
    ขอบคุณครับ
    #1,132
    0
  2. #1060 Gnuh (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 13:31
    ขอบคุณครับ
    #1,060
    0
  3. #1042 kamol1122 (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 08:53
    สนุกดีครับ
    #1,042
    0
  4. #1041 มังกรอหังการ (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 07:47
    จะมีตอนแบบนั้นด้วยหรอ
    #1,041
    0
  5. #1039 Impact Thunder (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 00:40
    ยังไงก่ะรอตอนจูเนียโชว์เทพนะ ขอบคุณครับ
    #1,039
    0
  6. #1038 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 23:02
    ดูกันต่อไป...
    #1,038
    0
  7. #1037 Warakorn Triamthaisonglg (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 22:12
    เมื่อไร่จะฉะกันใกล้แล้วใช่มั้ยไรต์ รอนะครัช 
    #1,037
    0