ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 99 : คฤหาสน์แอสลาส (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    29 ต.ค. 59

บทที่ 2 : คฤหาสน์แอสลาส (2)




    ยามเช้าของวันรุ่งขึ้น ครรชิตที่เพิ่งตื่นนอนได้เดินลงจากชั้นสอง เพื่อตรงไปยังโรงอาบน้ำของบ้านพักหลังนี้


    มันเป็นบ้านไม้ขนาดหนึ่งในสี่ของบ้านพัก มันมีทั้งหมดสามหลัง โดยสองหลังแรกเป็นโรงอาบน้ำของพ่อบ้านและแม่บ้าน ซึ่งมันจะแยกเป็นโรงอาบน้ำชายหนึ่งหลังและโรงอาบน้้ำหญิงอีกหนึ่งหลัง ทั้งสองหลังเป็นโรงอาบน้ำแบบอาบรวม มีการตกแต่งภายในเพียงเล็กน้อย


    ส่วนอีกหลังหนึ่งมีการตกแต่งอย่างหรูหราพอสมควร และมีการเตรียมน้ำร้อนให้แช่อยู่ตลอดเวลา พร้อมทั้งมีเครื่องประทินโฉมรองรับอยู่ภายใน มันแบ่งเป็นสองส่วนด้วยกันคือ ส่วนห้องแต่งตัวที่จะมีฉากกั้นและโต๊ะประทิมโฉมพร้อมกับห้องแต่งตัว อีกส่วนเป็นบ่อน้ำร้อนที่มีการติดตั้งวงเวทย์ทำน้ำร้อนเอาไว้


    ตลอดทางเขาพบกับพวกแม่บ้านหลายคน พวกเธอกำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ เช่นเดียวกับพวกพ่อบ้านที่กำลังตกแต่งบ้านใหม่ พวกเขาทักทายครรชิตด้วยความเป็นมิตรตลอดเวลาที่เขาเดินผ่าน จนกระทั่งเขาไปถึงโรงอาบน้ำจึงไม่มีใครรบกวนเขาอีก


    ทางเดินจากบ้านพักจนถึงโรงอาบน้ำของเขา มีรั้วปิดมิดชิดที่ทำจากไม้ มันมีความสูงเกือบสามเมตรได้ บนไม้แกะสลักเป็นรูปภาพของภูเขาหลายสิบลูกต่อกันไป มีฝูงวิหคที่มีสีสันสวยงามบินพาดผ่านท้องฟ้าไป


    ทำให้การเดินไปยังห้องอาบน้ำไม่น่าเบื่อเกินไปนัก เมื่อไปถึงในห้องอาบน้ำมันก็มีน้ำร้อนรออยู่แล้ว จนเกิดเป็นม่านไอน้ำสีขาวตลบอบอวนอยู่ภายใน


    เขาไม่รอช้าผลัดผ้าเป็นผ้าขนหนูผืนหนึ่ง ก่อนจะล้างตัวด้วยน้ำอุ่นในถังขนาดเท่าตัวคน แล้วลงไปแช่น้ำร้อนในบ่อน้ำร้อนทันที


    ด้วยบรรยากาศที่สงบและมีอุณหภูมิน้ำที่เหมาะสม ทำให้ร่างกายของเขารู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ด้วยการแช่น้ำร้อนเพียงไม่นาน มันกลับทำให้เขาเหมือนได้ผ่อนคลายมาอย่างยาวนาน


    "ไม่คิดว่าจะมีวงเวทย์แบบนี้ด้วย ช่างสบายเสียจริง" เขาอดที่จะพึมพำออกมาเบาๆไม่ได้ แต่ทว่าเสียงของเขาฟังดูมีความสุขเป็นอย่างมาก


    ด้วยการผ่อนคลายมากเกินไป ทำให้เขาเผลอปลดปล่อยการควบคุมลมปราณไปเสียสิ้น ทำให้พลังลมปราณในร่างกายของเขาเริ่มแสดงผลของมัน กลิ่นหอมของดอกไม้ลอยออกมาจากร่างกายของเขา มันส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งห้องอาบน้ำแห่งนี้


    ไม่เพียงแค่ที่ห้องอาบน้ำนี้เท่านั้น กลิ่นหอมของดอกไม้นี้ยังตลบอบอวนไปทั่วทั้งบ้านพักของเขาด้วยเช่นกัน ทำให้ผู้ที่สูดดมกลิ่นมันเข้าไปต่างตกอยู่ในอาการเหม่อลอย แล้วแทบจะไม่ทำอะไรนอกเสียจากอยู่นิ่งๆ เพื่อสูดดมกลิ่นหอมนี้อย่างหลงไหล


    นอกจากกลิ่นหอมจากร่างกายของเขาแล้ว พลังลมปราณที่ถูกปลดปล่อยออกมา ยังทำให้ร่างกายของเขาดูมีสง่าราศีเสียอย่างมาก มันทำร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยรัสมีพลังลมปราณสีทอง ซึ่งเป็นสีของลมปราณบริสุทธิ์


    เส้นผมของเขายาวขึ้นจนแผ่กระจายไปทั่วทั้งห้องอาบน้ำ มันมีความยาวที่มากกว่าความสูงของเขาเสียอีก เส้มผมของเขาเหมือนกับมีชีวิตเป็นของตัวเอง แต่ละเส้นต่างเคลื่อนไหวไปมาอย่างแผ่วเบา ราวกับไม่ต้องการรบกวนเจ้าของร่างกาย


    พวกมันดูดกลืนมานารอบข้างที่มีอยู่อย่างหนาแน่นพอสมควร ทำให้ผู้ที่กำลังฝึกฝนอยู่โดยรอบถึงกับตกตะลึง ถ฿งปรากฏการที่มานาในธรรมชาติต่างพร้อมใจกันไหลไปยังจุดๆเดียว จุดนั้นอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลมันอยู่ที่โรงอาบน้ำของครรชิต


    เส้นผมสีดำคมเข้มต่างส่องประกายสีทองออกมา เมื่อพวกมันได้ดูดกลืนมานาเข้าไปมากพอ ที่จะกลั่นได้พลังลมปราณจำนวนมหาศาล ซึ่งมากกว่าที่ชายหนุ่มดูดกลืนเองเสียอีก


    เมื่อเส้นผมเหล่านั้นเปล่งประกายสีทองจนเข้มข้นแล้ว มันก็หดตัวเองกลายเป็นยาวประเอวเช่นเดิม ก่อนที่มันจะรั้งรัศมีลมปราณสีทองเข้าสู่ตัวมัน กลายเป็นเส้นผมสีดำเงางามธรรมดาเช่นเดิม


    เช่นเดียวกลับร่างกายของชายหนุ่ม ที่เริ่มดูดซับรัศมีสีทองบนผิวหนังกลับเข้าสู่ด้านในร่างกายเช่นเดิม การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ราวกับว่าไม่เคยเกิดอะไรขึ้นมาก่อน ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ชายหนุ่มรู้สึกตัวขึ้น


    "เวรแล้ว!" เขาสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะเริ่มควบคุมลมปราณและกลิ่นหอมที่เผลอปล่อยออกมา จนกลิ่นหอมนั้นหายไปในเสี้ยววินาที


    ผลของกลิ่นหอมนั้นหมดฤทธิ์ไปในเวลาไม่นาน หลังจากที่ครรชิตรั้งกลิ่นกายกลับไป ทำให้ทุกคนตื่นจากภวังค์แล้วกลับไปทำงานต่อจากเดิม ไม่มีใครสงสัยถึงช่วงเวลาที่ตนเองตกอยู่ในภวังค์แม้แต่น้อย เหมือนกับว่าพวกเขาไม่ได้รับรู้เวลาที่ผ่านไป


    ชายหนุ่มลุกขึ้นจากบ่อน้ำร้อน ห่อนจะแต่งตัวด้วยชุดผ้าไหมสีขาวตลอดทั้งตัว มีผ้าขาดเอวสีน้ำเงินเข้มตัดกับเสื้อไหมสีขาว พร้อมกับสวมใส่ปลอกแขนทั้งสองข้าง โดยข้างหนึ่งเป็นปลอกแขนหนังสีน้ำตาล ส่วนอีกข้างก็เป็นปลอกแขนสีเงินของโลหะ รองเท้าเป็นรองเท้าหนังหุ้มส้นสีขาวเช่นกัน


    เมื่อออกมาจากห้องอาบน้ำมา ผมที่ยังเปียกอยู่ของเขาก็สยายตัวก่อนจะแห้งสนิท แล้วตกลงตามแร้งโน้มถ่วงของโลกนี้ มันถูกมัดด้วยเชือกสัดำที่กลมกลืนไปกับเส้นผม จนแทบจะแยกไม่ออกถ้าไม่ได้สังเกตให้ดี


    เขาก้าวเดินผ่านทางเดินไม้ที่แกะสลักเป็นทิวทัศน์ ก่อนจะมุ่งตรงไปยังส่วนห้องรับแขกของบ้าน


    "เรียกพ่อบ้านโฮซาเอลให้ข้าด้วย" เขาสั่งพ่อบ้านคนหนึ่ง ที่กำลังเติมศิลาจิตอสูรลงในโคมไฟข้างทาง ซึ่งต้องเปลี่ยนใหม่แทบทุกสามวัน เพราะมันใช้พลังมานาอย่างสิ้นเปลืองจนใช้ได้เพียงแค่ไม่กี่วัน


    "ได้ขอรับนายน้อย" มันตอบรับชายหนุ่มก่อนจะเร่งเปลี่ยนศิลาจิตอสูรไร้ธาตุ แล้วเดินจากไปยังทางแยกหนึ่งของทางเดิน


    ถึงแม้จะเดินไปยังห้องนั่งเล่นอย่างช้าๆ เขากลับไปถึงห้องนั่งเล่นก่อนที่พ่อบ้านโฮซาเอลเสียอีก เพราะด้วยความเร็วการก้าวของเขานั้น ถึงแม้จะเดินอย่างช้าๆ แต่ก็มีความเร็วเท่ากับผู้ใช้ศาสตราวุธระดับสูงที่ใช้ความเร็วสูงสุด


    ปรกติแล้วเขาจะรั้งพลังมานาในร่างกายไม่ให้ใช้ออก แต่เพราะตั้งแต่เขาแช่อยู่ในบ่อน้ำร้อน เขาก็แทบจะเสียการควบคุมพลังมานาจนเสียหมด เพราะต้องเอาสมาธิไปสะกดพลังลมปราณที่พุ่งพล่านอยู่ในร่างกายในตอนนี้ นั้นจึงทำให้เขาเผลอปล่อยพลังมานาทุกการเคลื่อนที่โดยไม่ตั้งใจ


    เมื่อถึงห้องนั่งเล่นแล้ว เขาก็นั่งรอพ่อบ้านโฮซาเอลอยู่ที่ชุดรับแขกอย่างสบายอารมณ์


    "ช่วยเตรียมชาและของทานเล่นด้วยนะ" ในตอนที่กำลังนั่งสบายๆอยู่นั้น เขาก็ได้เห็นเมดคนหนึ่งกำลังเดินผ่านไป เขาจึงร้องขอของทานเล่นระหว่างรอพ่อบ้านโฮซาเอล


    "เจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการของทานเล่นเป็นอะไรดีค่ะ นายน้อย" เมดสาวเดินมาหยุดที่ด้านข้างของเขา พร้อมกับถามขึ้นเบาๆ


    "เอาเป็นเค้กก็ได้ ถ้าเป็นของหวานอื่นๆก็ดีนะ"


    "ได้ตามที่ต้องการค่ะ" เมดสาวเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการ เพราะปรกติแล้วนายน้อยคนอื่นๆ มักจะสั่งเป็นพวกสุราพร้อมกับแกล้มเป็นส่วนมาก ไม่ค่อยมีใครสั่งพวกชาและของหวานเช่นนี้ ถึงจะมีก็เป็นพวกคุณหนูเสียมากกว่า


    เมื่อเมดสาวเดินออกไปไม่นาน เธอก็กลับมาพร้อมกับชุดชาที่พร้อมชงในมือหนึ่ง พร้อมกับถาดเงินที่มีฝาครอบอีกมือหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นของหวานที่ชายหนุ่มสั่งไป


    "ได้แล้วเจ้าค่ะ ขออนุญาตนะเจ้าค่ะ" เมดสาววางถาดเงินพร้อมเปิดฝาแล้ววางของหวาน มันเป็นเค้กสีขาวตกแต่งหน้าด้วยครีมสีน้ำตาล ก่อนจะเตรียมชุกชงชาไว้ด้านข้าง


    เธอรินน้ำร้อนในกาที่ใช้วงเวทย์ในการทำน้ำร้อน ใส่ลงไปในถ้วยชาที่มีถุงชา เมื่อน้ำร้อนสัมผัสกับถุงชา จากน้ำไร้สีก็กลายเป็นน้ำชาสีเขียวเข้มที่ส่งกลิ่นหอมออกมา


    เขารับถ้วยน้ำชามาจากเมดสาว ก่อนจะค่อยๆจิบชาพร้อมกับกินเค้กเลิศรสไปด้วยอย่างช้าๆ เพื่อรอให้พ่อบ้านส่วนตัวของเขามาถึงเสียที


    "ชารสชาติดีมากเลย ส่วนเค้กก็อร่อยดีนะ" ครรชิตพูดขึ้นเบาๆ


    "ถ้านายน้อยชอบ เช่นนั้นให้ข้าเตรียมให้ท่านทุกวันดีหรือไม่ เจ้าค่ะ" เมดสาวพูดอย่างดีใจ พร้อมกับแสดงท่าทีตื่นเต้นเป็นอย่างมาก


    "ได้สิข้าอนุญาต แต่ยังไงก็แค่ช่วงการประลองเท่านั้นที่ข้าจะอยู่ที่นี้ หลังจากนั้นข้าคงกลับไปยังเมืองอเคเซียละนะ"


    "ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ เพียงแค่นั้นก็เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ"


    "อืม เจ้าออกไปก่อน ข้ามีเรื่องจะพูดกับพ่อบ้านโฮซาเอล" เขาหันไปพูดกับเมดสาว เมื่อเห็นพ่อบ้านโฮซาเอลเดินเข้ามา


    "เจ้าค่ะ"


    เมื่อในห้องเหลือเพียงครรชิตและพ่อบ้านโฮซาเอล เขาก็พูดคุยกันเป็นการส่วนตัว ซึ่งแน่นอนว่าชายหนุ่มได้ใช้จารึกเวทย์ในการสร้างอาณาเขต เพื่อป้องกันการแอบฟัง


    "ช่วยเล่าเรื่องทั่วไปในบ้านอย่างคร่าวๆให้ฟังที รวมทั้งเรื่องกองกำลังต่างๆด้วย" ถึงแม้เรื่องที่เขาถามจะไม่ใช่ความลับ แต่ก็ไม่อาจจะปล่อยให้คนอื่นทราบได้ เพราะเขาอาจจะใช้ประโยชน์จากความไม่รู้ในเรื่องเช่นนี้ได้


    เรื่องราวคร่าวๆนั้นไม่มีเรื่องอะไรสำคัญมากนัก ตระกูลแอสลาสแบ่งสายตระกูลออกเป็นเจ็ดสายตระกูลลองด้วยกันและหนึ่งตระกูลหลัก โดยแต่ละสายตระกูลรองก็จะมีหัวหน้าตระกูลหนึ่งคน เมื่อหัวหน้าตระกูลรองลงจากตำแหน่ง เขาก็จะกลายเป็นหนึ่งในผู้อาวุธโสของตระกูลหลัก โดยมีอดีตผู้นำตระกูลหลักเป็นหัวหน้าผู้อาวุธโสอีกทีหนึ่ง


    ตระกูลหลักจะมีอำนาจตัดสินใจในการเพิ่มตระกูลรองหรือยุบตระกูลรองใดก็ได้ โดยต้องได้รับความเห็นชอบจากผู้อาวุธโสทั้งหมด ส่วนมากแล้วตระกูลรองจะเป็นคนในตระกูลหลักที่มีความสามารถสูง แต่กลับมีสายเลือดที่ไม่เข้มข้นมากกว่าครึ่ง


    นั้นทำให้คนคนนั้นมีสิทธิ์ที่จะขอจัดตั้งตระกูลรองได้ ซึ่งปู่ของเขาท่านปู่ยูโซก็เป็นหนึ่งในคนที่เป็นเช่นนี้ เมื่อเขาได้แยกออกมาเป็นตระกูลรอง ท่านปู่ก็ได้พื้นที่ตรงนี้เป็นที่สำหรับตั้งตระกูลรองขึ้นมา ซึ่งที่ตรงนี้เคยเป็นของตระกูลรองที่ล้มสลายไปแล้ว


    ในอดีตมีตระกูลรองอยู่มากมายนับร้อยตระกูล แต่ส่วนมากก็ล้มสลายหายไปในระยะเวลานับพันปีที่ผ่านมา แทบจะไม่มีตระกกูลรองตระกูลไหนที่มีอายุมากกว่าร้อยปีเลยสักตระกูล


    คนในตระกูลรองนั้นส่วนมากแล้ว มักจะเป็นลูกหลานของคนจากตระกูลหลักที่แต่งงานกับตระกูลนอก ส่วนคนในตระกูลหลักมักจะแต่งงานกับคนในตระกูลรอง เพื่อให้สายเลือดนั้นเข้มข้นที่สุด


    การแย่งชิงอำนาจภายในตระกูลรองต่างๆนั้น จะไม่มีพวกคนจากตระกูลหลักเข้ามายุ่งเกี่ยว ทำให้ส่วนมากมักเป็นการแย่งชิงอย่างเปิดเผยเสียส่วนมาก ยิ่งมีอำนาจมากเท่าใดก็ยิ่งจะได้ทรัพยากรจากตระกูลหลักมากยิ่งขึ้นเท่านั้น


    อำนาจของตระกูลรองนั้นจะวัดจากพื้นที่ที่ครอบรองในภูเขาแต่ละลูก ซึ่งอาณาเขตของตระกูลหลักอยู่ด้านในสุดของเทือกเขานี้ มันครองพื้นที่ภูเขาไปถึงยี่สิบสองลูกจากทั้งหมดสามสิบหกลูก ที่เหลือตระกูลรองต่างๆก็ครอบครองมันอยู่


    การแย่งชิงอำนาจกันนั้นจะจัดขึ้นทุกๆห้าปี โดยจะมีการประลองระหว่างตระกูลรองต่างๆ เพื่อยึดอำนาจของกันและกัน ซึ่งต้องลงเดิมพันทุกครั้งที่ลงประลอง บ้างตระกูลแทบจะเสียพื้นที่ทั้งหมดก็มี


    เมื่ออำนาจน้อยลงจนแทบจะหมดสิ้น พวกตระกูลรองอื่นๆก็จะยืนเรื่องยุบตระกูลนั้น ส่งไปยังตระกูลหลักเพื่อให้พิจารณาในการยุบตระกูล เมื่อตระกูลรองนั้นถูกยุบไปเรียบร้อยแล้ว บุคคลกรและทรัพย์สินจะถูกแจกจ่ายไปยังตระกูลรองอื่นๆ


    ด้วยการต่อสู้กันเองภายในตระกูลนี้ ทำให้กองกำลังนั้นแบ่งเป็นสองส่วน หนึ่งคือกองกำลังของตระกูลหลักที่จะประกอบไปด้วย กองกำลังของผู้อาวุธโสแต่ละคนกับกองกำลังของตระกูลหลัก ซึ่งทั้งคู่จะมีหน้าที่ต่างกัน โดยนักรบของผู้อาวุธโสจะเป็นนักรบหลักในการต่อสู้ ส่วนนักรบของตระกูลหลักจะมีหน้าที่ค้นหาทรัพยากรและของล้ำค่าให้ตระกูล


    ส่วนที่สองของกองกำลัง คือกองนักรบของแต่ละตระกูลรอง พวกเขามีหน้าที่เฝ้ากำแพงตามตำแหน่งของภูเขาที่พวกเขาเป็นเจ้าของ และถ้านักรบในตระกูลมีมากพอสามารถส่งออกไปล่าทรัพยากร เพื่อพัฒนาตระกูลของตนเองได้อีกทางหนึ่ง นอกจากรอทรัพยากรที่ได้ทุกปีจากตระกูลหลัก


    "ปัจจุบันตระกูลของเราเป็นมีอำนาจรองสุดท้ายจากทั้งเจ็ดตระกูล สืบเนื่องมาจากการออกจากตระกูลของสองผู้โดดเด่นของตระกูล ทั้งท่านพ่อของท่าและท่านราทิส..." พ่อบ้านโฮซาเอลยังคงเล่าเรื่องราวภายในตระกูลต่อไปเรื่อยๆอย่างไม่หยุดหย่อน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1131 phairatw (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 19:23
    ขอบคุณครับ
    #1,131
    0
  2. #1059 Gnuh (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 13:22
    ขอบคุณครับ
    #1,059
    0
  3. #1036 ThanananMeesin (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 19:45
    ไม่ลงเดะเคือง55555
    #1,036
    0
  4. #1035 kamol1122 (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 01:43
    สนุกดีครับ
    #1,035
    0
  5. #1032 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:43
    รองสุดท้าย...

    ขอบคุณครับ
    #1,032
    0
  6. #1031 manima (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:27
    ขอบคุณครับ ฆ่าอย่าให้เหลือนะ
    #1,031
    0
  7. #1030 Impact Thunder (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:05
    หลังๆมานี้เนิ้อเรื่องออกน่าเบื่อนะครับ ยังไงช่วงประลองช่วยจัดเต็มๆให้หน่อยนะครับขอแบบโหดๆ ขอบคุณครับ
    #1,030
    1
    • #1030-1 daisukilolicon(จากตอนที่ 99)
      30 ตุลาคม 2559 / 19:32
      นั่นดิเนื้อเรื่องหลังๆ มึน แถมไม่หนุกเลย ออกเบื่อ วกไปวนมา งงไปหมด มึนตึบ แถมพระเอกฝึกตั้งนาน พลังยังน้อยอะ
      #1030-1
  8. #1029 Extinct Light (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 22:26
    ขอบคุณครับ
    #1,029
    0
  9. #1027 phenixdevill (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 22:08
    #1,027
    0