{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 12 : เทศกาลกีฬา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 376 ครั้ง
    10 พ.ค. 63

วันเวลาผ่านไป เทศกาลกีฬาก็เริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ช่างแตกต่างกับความของแอคเซลกับเพื่อนคนอื่นๆในห้อง ที่นับวันก็ยิ่งดูเหมือนจะยิ่งห่างเหินกันมากขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาก็ไม่ใครกล้าเข้ามาคุยหรือหาเรื่องแอคเซลอีกเลย เพราะทุกคนต่างตระหนักถึงความต่างชั้นของพลังพวกเขากับแอคเซล แม้แต่เด็กใจร้อนชอบหาเรื่องอย่างบาคุโก ก็ยังทำได้แค่ส่งสายตาไม่พอใจมาเป็นบางครั้งทำให้ทุกคนหันไปให้ความสนใจกับเทศกาลกีฬาซะมากกว่า ส่วนแอคเซล ถ้าไม่มาหาเรื่องก่อนเขาก็ไม่ยุ่งกับใครอยู่แล้ว ทำให้เขาไม่ได้คุยกับใครอีกเลย แต่ถึงจะไม่ได้คุย แต่เขาก็แอบฟังที่คนอื่นพูดกันบ้างเป็นบางครั้ง จนตอนนี้เขาสามารถจำชื่อกับอัตลักษณ์ของทุกคนได้หมดแล้วทั้งห้อง คงจะมีแค่เขาคนเดียวแล้วมั้งที่จนถึงตอนนี้ไม่มีใครรู้ทั้งชื่อจริงหรือพลังของเขา

และในที่สุดวันเวลาก็ล่วงเลยมาถึงวันเทศกาล

‘เหลือเชื่อเลยว่าเราจะยอมเข้าร่วมเทศกาลเด็กๆ แบบนี้ แถมยอมใส่ชุดคอสตูมบ้าๆ นี่ด้วย’ แอคเซลคิดในขณะที่ตัวเขาเองกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องเตรียมตัว เขาเปลี่ยนมาใส่ชุดกีฬาของโรงเรียนอย่างช่วยไม่ได้ นักเรียนคนอื่นๆ ก็ต่างพากันเตรียมตัวยืดเส้นยืดสายสำหรับการแข่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ก็ไม่แปลกเพราะงานนี้มีทั้งนักข่าว โปรฮีโร่ และคนปกติ หลักพันคนแห่กันมาดู มันคืองานโอลิมปิกของโลกนี้ดีๆ นี่เอง

แต่สำหรับแอคเซล งานนี้ไม่ต่างอะไรกับงานเทศกาลของเด็กๆ มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่เขาจะชนะงานนี้แล้วคว้าที่หนึ่งไปแบบสบายๆ แต่เหตุผลที่เขายอมเข้าร่วมก็เพราะก่อนหน้านี้หนึ่งวัน ผอ. เนสุ ได้เรียกเขาไปที่ห้องและพูดกับเขาว่า

“ฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนเธอหน่อย แอคเซลาเลเตอร์คุง เธอรู้ใช่ไหมว่าก่อนหน้านี้เหตุการณ์ที่พวกของเธอบุกมาที่USJ มันสร้างความหวาดกลัวและความตกใจให้กับประชาชนแค่ไหน ตอนนี้UA ก็เลยถูกจับตาอย่างมากจากเหล่าสื่อต่างๆ โดยเฉพาะเทศกาลกีฬาครั้งนี้ ที่ทุกคนกลัวกันว่าอาจเกิดเหตุการณ์อย่างUSJอีก ปีนี้ก็เลยเพิ่มการรักษาความปลอดภัยเป็นพิเศษ และฉันก็อยากให้เธอแฝงตัวไปเข้าร่วมการแข่งขันกีฬากับพวกนักเรียนด้วย ซึ่งเหตุผลจริงๆ ก็คือหากเกิดเหตุการณ์ไม่ขาดฝันเธอจะได้ปกป้องพวกนักเรียนได้ทันเวลา”

ก็ตามนั้นแหละ เขาเลยต้องเข้าร่วมการแข่งขันอย่างช่วยไม่ได้ แถม ผอ. เนสุ ยังขอเรื่องน่ารำคาญมาอีกเรื่องด้วยก็คือ

“อ้อ! จริงสิ ถ้าหากทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีและไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอก็ช่วยเบาๆ มือกับนักเรียนคนอื่นหน่อยนะ และอีกอย่างถึงมันจะฟังเหมือนขี้โกงไปหน่อย แต่เธอช่วยอย่าชนะจะได้มั้ย ถ้าไม่งั้นฉันกลัวว่าเด็กๆ คนอื่นจะไม่ได้เกิดกัน ช่วยทำให้ดูเนียนๆ หน่อยล่ะ แล้วก็ ที่สำคัญที่สุด...   อย่าเผลอฆ่าใครตายล่ะ” ผอ. เนสุ พูดพร้อมกับกล่าวอย่างยิ้มๆ แต่สายตาของเขาไม่ได้ยิ้มด้วย....

‘เฮ้อดันขออะไรน่ารำคาญแบบนั้นมาด้วยซะได้ แต่เอาเถอะ... ยังไงเราก็ไม่ได้สนใจไอ้การแข่งอะไรนี่อยู่แล้ว...’

“อยากใส่ชุดของฉันเองจัง”

 “ไม่ได้หรอก ต้องยุติธรรมนี่นา”

“อืม... ถ้าพูดถึงความยุติธรรม ฉันว่ามันไม่ยุติธรรมตั้งแต่โรงเรียนยอมให้ใครบางคนเข้าร่วมการแข่งแล้วล่ะ”

“อึก!” คำพูดโทโคยามิทำเอาทุกคนกับสะอึกพร้อมกับมองไปที่คนๆ เดียวกันด้วยความกลัวว่าคนๆ นั้นจะมีปฎิกิริยาอย่างไร

แม้ภายนอกทุกคนจะดูตื่นเต้นกับการแข่ง แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้พวกเขาทุกคนมีความกังวลอย่างมาก ตั้งแต่ที่พวกเขารู้ว่าแอคเซลเองก็เข้าร่วมการแข่งขัน มันก็ทำเอาความหวังที่พวกเขาจะชนะการแข่งขันลดลงไปจนเกือบจะไม่เหลือ

แต่เหมือนว่าแอคเซลจะไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่โทโคยามิพูด ทำให้ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก

 

 “ทุกคน พร้อมกันหรือยัง!” ตอนนั้นเองที่อีดะเปิดประตูเข้ามาในห้อง พร้อมกับกล่าวเสียงดัง ทำเอาบรรยาในห้องเปลี่ยนกลับมาสดใสพริบตา

 “เกือบได้เวลาต้องไปแล้ว!”

 “ตื่นเต้นๆๆๆ” ในระหว่างที่ทุกคนกำลังตื่นเต้นอยู่นั้นเอง

 “มิโดริยะ” หนุ่มหน้านิ่งโทโดโรกิก็ได้เดินเข้าไปหามิโดริยะ

 “มีอะไรเหรอ โทโดโรกิ” มิโดริยะถามด้วยความสงสัย และดูเหมือนจะไม่ใช่แค่มิโดริยะ แต่คนอื่นๆ ในห้องก็สงสัยเช่นกัน แม้แต่แอคเซลยังแอบมองด้วยหางตา เพราะโดยปกติโทโดโรกิจะไม่ค่อยพูดกับใครเหมือนกับแอคเซล 

“มองอย่างไม่มีอคติ ฉันว่าฉันเก่งกว่านาย” สิ่งที่โทโดโรกิพูดเป็นสิ่งที่ไม่มีใครคิดว่าเอาจะพูด ทำเอามิโดริยะถึงกับทำหน้าไม่ถูก

 “แต่นายเป็นนักเรียนคนโปรดของออลไมต์”

 “........”

 “ฉันจะไม่ถามอะไรเรื่องนั้น”

 “........”

 “แต่ฉันจะเอาชนะนาย” โทโดโรกิมองด้วยสายตาจริงจัง ทำให้มิโดริยะกดดันขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

 “หัวกะทิของห้องประกาศสงครามเหรอเนี่ย?” เสียงซุบซิบเริ่มเกิดขึ้น แต่ก็มีอยู่เสียงหนึ่งที่เข้าไปห้ามพวกเขาสองคน ก่อนที่เรื่องนี้จะกลายเป็นการวางมวย คนๆ นั้นคือคิริชิมะนั่นเอง

 “หยุดเถอะน่า อยู่ๆ จะมาทะเลาะกันทำไม” คิริชิมะกล่าวพร้อมกับจับไหล่ของโทโดโรกิ แต่ก็ถูกโทโดโรกิปัดออก

 “เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่นบทเพื่อนนี่นา มันสำคัญหรือไง” โทโดโรกิกล่าวพร้อมกับเดินจากไป แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยเสียงของมิโดริยะ

 “ฉันไม่รู้เหตุผล เบื้องหลังการที่นายบอกจะเอาชนะฉัน”

 “.......” โทโดโรกิหันกลับมามองมิโดริยะ

 “แต่ก็ใช่ นายเก่งกว่าฉันมาก ถ้าพูดถึงความสามารถแล้ว นายเก่งกว่าคนส่วนมาก”

 “..........”

 “ถ้ามองอย่างไม่มีอคตินะ” 

“อย่าคิดลบแบบนั้นน่า มิโดริยะ” คิริชิมะพยายามยิ้มกลบบรรยากาศ

 “แต่ทุกคน รวมทั้งเด็กจากหลักสูตรอื่นต่างก็เล็งจะเป็นที่หนึ่ง!” 
 

 “.........”

“ฉันล้าหลังไม่ได้ ฉันเองก็จะเล็งการเป็นที่หนึ่งเหมือนกัน!” ทั้งน้ำเสียงและแววตาของมีทั้งความหนักแน่นและมุ่งมันอยู่อย่างเต็มเปี่ยม โทโดโรกิที่ได้ยินดังนั้นก็มองด้วยสายตานิ่งๆ

“.....ตกลง”

ไม่ใช่แค่โทโดโรกิหรือนักเรียนคนอื่นๆ เท่านั้นที่มองมิโดริยะกันเป็นตาเดียว แม้แต่สายตาของแอคเซลเอาก็เลื่อนไปมองมิโดริยะ พร้อมกับยิ้มและแอบคิดในใจว่า

 ‘ถึงงานนี้จะน่าเบื่อ แต่ก็ดูเหมือนจะมีเรื่องน่าสนใจเหมือนกันแฮะ.....’

 

.

.
.

.

.

.

 

จากใจของนักเขียนถึงผู้อ่าน... (เอาง่ายๆ ก็บ่นให้ฟังนั่นแหละ)

หวัดดีคับคุณผู้อ่านที่ยังอ่านกันอยู่ทุกท่าน ถ้าท่านผู้อ่านคนไหนติดตามแฟนฟิคของผมอีกเรื่อง คงจะรู้แล้วว่าผมหายไปไหนมาตั้งนาน (เอาจริงๆ ถึงอ่านแล้วก็ไม่รู้หรอก) ยังไงซะ ผมก็ทำตามคำพูดแล้วว่าผมจะอัพเดตแฟนฟิคเรื่องนี้ด้วย 

แต่ตอนแรกที่ผมจะกลับมาแต่งผมแอบชั่งใจเหมือนกันว่าจะอัพเรื่องไหนก่อนดี แต่จริงๆ แล้วแทบไม่ต้องเปิดโหวตเลย เอาแค่ยอดผู้ติดตามกับคอมเม้นก็บอกอยู่แล้วว่าเรื่องไหนใหญ่กว่า แต่สุดท้ายผมก็เลือกอัพอีกเรื่องหนึ่งก่อนด้วนเหตุผลความชอบส่วนตัวล้วนๆ

แต่ยังไงซะ ผมก็จะไม่ปล่อยให้แฟนฟิคเรื่องนี้ฝุ่นจับไปมากกว่านี้แน่นอน

เพราะฉะนั้นขอขอบคุณผู้อ่านที่ยังติดตามกันอยู่และขอโทษอีกครั้งที่หายไปนาน

ลาก่อน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้า 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 376 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

305 ความคิดเห็น

  1. #78 Yok-anime32002 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 12:23

    แต่อัปช้าจังอยากอ่านแล้ว
    #78
    0
  2. #77 parkkapon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:02
    ไม่ใช่ว่าพี่แกประกาศยอมแพ้แล้วออกจากการแข่งขันนะ
    #77
    0
  3. #76 BC MG (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:12
    นึกถึงตอนแรกๆที่โคตรสั้น พอมาเจอตอนนี้เหมือนยาวขึ้น(เพราะเนื้อหาที่คนเขียนบ่น)
    #76
    0
  4. #75 MaMaOP1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:29
    ย้อนแป๊บลืมเนื้อ
    #75
    0
  5. #74 x0802615486 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:00
    รอ~~~~
    #74
    0
  6. #73 Juko123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:00

    ไรท์อับแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
    #73
    0
  7. #72 [Shiro-san] (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:53
    อัพแล้วโว้ยยยยยย//กรีดร้อง
    #72
    0
  8. #71 kangza45782 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:47
    โย่วววว
    #71
    0