{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 13 : การแข่งกีฬา1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 380 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

[เทศกาลกีฬาของยูเอย์ เรื่องราวของเหล่าฮีโร่ตัวน้อยที่ห้ำหันกันเพื่อไปยังจุดสูงสุด งานสุดยิ่งใหญ่ที่สู้กันดุเดือดทุกปี แล้วให้ผมเดาพวกคุณคงไม่อยากพลาดการมาถึงของพวกเขา เด็กใหม่ปีหนึ่งที่เป็นดาวแห่งปฏิหาริย์ที่ดิ้นรนสู้กับเหล่าวิลเลินมาได้ สาขาฮีโร่ปี1 ห้องA มาแล้ว!!!!!] เสียงประกาศดังสนั่น พร้อมเหล่านักเรียนห้องA ค่อยๆ ก้าวเข้ามาในสนาม

 

บนอัฒจรรย์สนามกีฬาเต็มไปด้วยเหล่าโปรฮีโร่ นักข่าว และผู้คนอีกนับพันนับหมื่น ที่ต่างมารอชมการแข่งขันกันเพื่อไปอยู่จุดสูงสุด

 

'คนเยอะกว่าที่คิดแฮะ แต่เสียงดังหนวกหูชะมัด' แอคเซลที่เดินออกมาเป็นคนสุดท้ายคิดพร้อมกับใช้พลังของเขาสะท้อนเสียงรบกวนออกไป

 

[แล้วก็ตามกันมาติดๆ กับห้องB และห้องC D และห้องE จากสาขาธรรมดา และห้องF G และ H จากสาขาสนับสนุน และต่อไปคือ.......] เสียงประกาศยังคงดังอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับเหล่านักเรียนห้องอื่นที่ค่อยๆ ทยอยกันออกมา

 

'หืม?' แอคเซลหันไปมองห้องอื่นๆ แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยสนใจห้องอื่นเท่าไร แต่ดูเหมือนจะมีอยู่สองคนที่พอจะดึงดูดความสนใจของเขาได้อยู่บาง

คนแรกคือคนจากห้องB เขาเป็นเด็กหนุ่มผมสีทอง มีการพูดจาที่อวดดีสุดๆ และดูเหมือนจะไม่ชอบห้องA เอามากๆ

กับคนที่สองคือเด็กหนุ่มผมสีน้ำเงิน มีขอบตาดำคล้ำ จากสาขาธรรมดา

เหตุผลที่แอคเซลรู้สึกสนใจในตัวของเด็กหนุ่มทั้งสองคนนี้ก็เป็นเพราะ ทั้งสองคนมีรอยยิ้มที่แสดงถึงความมั่นใจและมีสายตาที่แสนเย็นชา ทั้งสองสิ่งนี้มันทำให้แอคเซลนึกถึงตัวของเขาเอง และเพราะแบบนั้นเลยทำให้แอคเซลรู้ได้ว่า เด็กหนุ่มผมทองไม่ได้มีดีแค่คำพูด และเด็กหนุ่มตาคล้ำก็มีอะไรดีๆ ซ่อนเอาไว้เหมือนกัน

 

"นักกีฬาปฏิญาณ!!!" และผู้ประกาศอีกคนที่ยืนบนเวที ก็คือฮีโร่18+ มิดไนท์ ซึ่งเมื่อเธอพูดก็เรียกเสียงร้องฮือฮาจากผู้ชมได้เป็นอย่างดี

"อาจารย์มิดไนท์ แต่งชุดอะไรของเขาเนี่ย?!"

"โอ้โฮ้ สมกับเป็นฮีโร่18+"

พวกนักเรียนต่างพากันส่งเสียงซุบซิบถึงชุดที่มิดไนท์ใส่ด้วยใบหน้าแดงๆ โดยเฉพาะมิเนตะ ที่แสดงอาการหื่นจนออกนอกหน้าสุดๆ

ส่วนแอคเซลที่พึ่งคลายพลังสะท้อนเสียง ก็มองไปที่มิดไนท์ด้วยสายตาเรียบนิ่งพร้อมกับคิดว่า

'แต่งชุดเรต ฉ 18+ ซะขนาดนั้นมั่นใจเหรอว่าเป็นอาจารย์สอนเด็กมัธยม เอ่อ...... แต่ก็คงไม่แปลกเท่าไร ขนาดวิลเลินอย่างเรายังเอามาเป็นอาจารย์ผู้ช่วยได้เลย'

"อยู่ในความสงบ! ตัวแทนนักกีฬา ห้องหนึ่งA บาคุโ คัตสึกิ!!" มิดไนท์เรียกให้บาคุโกขึ้นไปกล่าวบนเวที ซึ่งก็คงไม่ต้องบอกว่าอย่างบาคุโกพอกล่าวจบก็ทำเอานักเรียนคนอื่นๆ พากันเลือดขึ้นหน้า เพราะสิ่งที่บาคุโกกล่าว มันอวดดีสุดๆ

 

.

.

.

.

.

.

 

และแล้วการแข่งขันรอบคัดตัว

 

[การแข่งขันรอบคัดเลือก วิ่งวิบาก เริ่มได้!!!] สิ้นเสียงประกาศ จุดสตาร์ทก็ตกสู่ความวุ่นวายในทันที เนื่องจากจุดออกตัวที่ค่อนข้างแคบ ทำให้ไม่สามารถรองรับจำนวนผู้เข้าแข่งขันทุกคนได้ แน่นอนว่าเป้าหมายของทุกคนคือการขึ้นเป็นที่หนึ่ง ทุกคนจึงดึงเอาศักยภาพของตัวเองออกมาใช้กันอย่างเต็มที่

 

บางคนใช้อัตลักษณ์ของตัวเองในการชะลอคู่แข่งให้ช้าลง หรือบางคนก็ใช้อัตลักษณ์ในการเพิ่มความเร็วของตัวเอง ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคน ต่างประยุกต์ใช้อัตลักษณ์ไปตามความถนัดของตัวเอง

 

[ว้าว!!! ทุกคนเริ่มออกสตาร์ทกันแล้ว!!! ผู้เข้าแข่งขันโทโดโรกิอยู่อันดับหนึ่ง เขาแช่แข็งจุดสตาร์ทเพื่อให้ผู้เข้าแข่งคนอื่นๆ ขยับตัวช้าลง แต่แน่นอนว่าก็ยังมีผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่เคลื่อนตัวเร็วมากเช่นกัน ใครจะเป็นผู้ชนะกันแน่นะ?!! เอ๊ะ??...]

เสียงของผู้ประกาศชะงักไป เพราะเขาสังเกตุเห็นว่ามีใครบางคนที่ตั้งแต่การแข่งเริ่มขึ้น ยังไม่แม้แต่จะขยับตัวออกจากจุดสตาร์ทเลยด้วยซ้ำ

[อะไรกันเนี่ย?! ผู้เข้าแข่งขันแอคเซลาเลเตอร์ยังไม่ยอมขยับตัวเลยตั้งแต่เริ่มแข่งขัน! เขาถอดใจแล้วงั้นเหรอหรือมีแผนการอะไรซ่อนอยู่กันแน่?!!!]
 

ทันทีที่ผู้ประกาศเอ่ยชื่อของแอคเซล มันก็ได้สร้างความงงและสับสนในกลุ่มคนดูเป็นอย่างมาก

 

 “แอคเซลาเลเตอร์เหรอ?”

 “มีเด็กชื่อแบบนั้นด้วยเหรอ?”

 “เป็นชื่อจริงงั้นเหรอ? ไม่หรอกมั้ง...”

 “ทำไมต้องใช้ชื่อปลอมด้วยล่ะ? หรือว่าจะเป็นเด็กนักเรียนพิเศษกัน?”

 

ในขณะที่กลุ่มคนดูกำลังสับสน ทางด้านแอคเซลก็ยังคงเอาแต่ทำหน้าเหม่อลอยมองท้องฟ้า พร้อมกับคิดอะไรเรื่อยเปื่อย

 

 ‘เฮ้ออออ~..... จะเอายังไงดีล่ะ ไอ้เราก็ดันมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้กับการแข่งน่าเบื่อนี่จนกว่าจะจบซะด้วยสิ จะให้มาแพ้ตั้งแต่รอบแรกแบบนี้ก็คงจะไม่ได้’

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นแอคเซลก็ค่อยๆ หันหน้าไปมองผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่ตอนนี้ถูกน้ำแข็งของโทโดโรกิชะลอการเคลื่อนไหว สลับกับมองโทโดโรกิที่ตอนนี้ใช้น้ำแข็งช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่

 

 ‘ใช้น้ำแข็งชะลอการเคลื่อนไหวของคนอื่นๆ แล้วก็ใช้เพิ่มความเร็วให้กับตัวเองด้วยในเวลาเดียวกันเหรอ? ก็เป็นวิธีที่น่าสนใจดี ขอเลียนแบบหน่อยแล้วกัน’

ตุบ! 

แอคเซลกระทืบเท้าหนึ่งที เพื่อส่งเวคเตอร์ลูกโซ่ไปตามพื้น

 

เพล้ง!

ครืดดดดด!!!!

 

[เอ๊ะ?! เอ๋!!!!!!! นี่มันอะไรกานนนนน!!!!!!!!?????] ทั้งผู้ประกาศและผู้ชมต่างพากันตกตะตึงกับภาพที่เห็นที่เห็นเป็นอย่างมาก เพราะเมื่อแอคเซลกระทืบเท้า พื้นน้ำแข็งที่ถูกโทโดโรกิแช่แข็งอยู่ก็แตกออก ก่อนจะแยกตัวเป็นหลุมตามจุดที่ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนอยู่และฝั่งพวกเขาไว้ใต้พื้น จนเหลือแต่หัวที่โผล่พ้นดินขึ้นมา

 

 “นี่มันอะไรกันเนี่ย?!”

 “เกิดอะไรขึ้น?!”

 “ฉันขยับตัวไม่ได้!!” 

 

 ผู้เข้าแข่งขันต่างพากันแตกตื่นสับสน ไม่มีใครสามารถขยับตัวหรือทำอะไรได้เลย ในขณะที่แอคเซลควบคุมเวคเตอร์ของลมเพื่อสร้างเป็นปีกข้างหลังเขา

 

 “หึ! ลาขาดล่ะ! ไอ้พวกเด็กขี้แพ้!!” 

 เมื่อพูดจบแอคเซลก็บินผ่านเหล่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่ตอนนี้ทำได้แต่มองแอคเซลด้วยความเจ็บใจ

 

.

.

.

.

.

 

อีกด้านหนึ่ง เหล่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่ออกตัวมาไกลจนไม่ได้รับผลกระทบจากพลังของแอคเซล กำลังแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

 “ฮ่าๆๆ คิดว่าจะหนีฉันพ้นรึไงไอ้หัวสองสี!!!” ถึงแม้ว่าจุดสตาร์ทจะถูกแช่แข็งไปแล้ว แต่นั่นก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับเหล่านักเรียนห้องA เลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะกับคนที่กำลังตามหลังโทโดโรกิมาแบบติดๆ อย่างบาคุโก

 

 “แน่นอนคิดอยู่แล้วว่าพวกนายที่อยู่ห้องเดียวกับฉันต้องผ่านมาได้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะตามมาเร็วขนาดนี้” โทโดโรกิพูดออกมาเมื่อเห็นว่าบรรดาเพื่อนร่วมชั้นกำลังไล่ตามเขามา

 

แต่พอโทโดโรกิหันไปมองบนฟ้า เขาก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น

 

[เอาแล้วคับ! ผู้เข้าแข่งขันแอคเซลาเลเตอร์บินตามมาแล้วครับ!!! แถมกำลังตามอันดับหนึ่งมาติดๆ อีกด้วย!!]
 

แอคเซลที่กำลังบินอยู่บนฟ้านั้นเคลื่อนตัวเร็วมาก จนแซงพวกมิโดริยะที่กำลังตามโทโดโรกิไปอย่างง่ายดาย 

 

“บ้าน่า! บินบนฟ้าได้เนี่ยนะ!!”

 

 “ปีกลมหมุนนั่นมันอะไรกัน!? อัตลักษณ์ของหมอนั่นทำแบบนั้นได้ด้วยงั้นเหรอ?!!”

 

ทุกคนที่เห็นต่างพูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน เพราะว่าการบินอยู่บนฟ้าได้อย่างอิสระแบบนั้นถือว่าเป็นอะไรที่โกงมากๆ แม้ว่ามันจะไม่ได้ผิดกฎของการแข่งขันก็เถอะ

 

แน่นอนว่าโทโดโรกิที่ตอนนี้ยังขึ้นนำอยู่นั้น ไม่ยอมให้ใครแซงหน้าได้แน่ๆ จึงใช้อัตลักษณ์สร้างน้ำแข็งขวางทางไม่ให้แอคเซลแซงหน้าได้

แต่ทว่าแอคเซลยังไม่ทันทำอะไรก้อนน้ำแข็งนั้นก็ถูกทำลายโดยอย่างอื่นแทน

 

ตู้มมมม!!!!

 

[มาแล้วครับ!! อุปสรรคอย่างแรกของการแข่งนี้ และยังเป็นสุดยอดการโจมตีของอุปสรรคอันดับหนึ่ง โรโบอินเฟอร์โน!!!]
 

หุ่นยนต์ยักษ์ปรากฎตัวขึ้นต่อหน้าผู้เข้าแข่งขัน ทำเอาผู้เขาแข่งขันหลายๆ คนต้องขวัญเสียกันไปตามๆ กัน แต่สำหรับแอคเซลแล้วนั้น เขาเพียงแค่แสยะยิ้ม

 

 “เฮ้ยๆ ไปเอาของเล่นพวกนี้มาจากไหนกัน ผอ. ได้มาเป็นของขวัญรึไง!”

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 380 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

304 ความคิดเห็น

  1. #88 phannawithlazy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 11:43

    "เศษขยะต่อให้เอามาต่อรวมกันแค่ไหนก็เป็นได้แค่เศษขยะอยู่วันยังค่ำ" คำนี้เข้ามาในหัวเลย สุดยอดจริงๆพี่แอคตู

    #88
    0
  2. #87 แมวน้ำ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 20:47

    ถ้ามีโทวมะอยู่ด้วยคงจะน่าสนุกดีนะ555

    #87
    0
  3. #84 rishkkkk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:23
    คือ แอคเซลไม่จำเป็นต้องควบคุมลมเพื่อบินนะ เค้าสามารถควบคุบตัวเองให้ลอยได้นะ แบบควบคุมทิศทางของร่างกายตัวเอง
    #84
    4
    • #84-1 red code(จากตอนที่ 13)
      21 พฤษภาคม 2563 / 16:30
      ขอบคุณที่ช่วยชี้แจ้งคับ
      #84-1
    • #84-3 red code(จากตอนที่ 13)
      21 พฤษภาคม 2563 / 16:44
      บอกได้แค่ว่าเป็นช่วงหลังงานกีฬาคับ
      #84-3
  4. #83 abzd- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:11
    สู้ๆนะฮัฟฟฟ
    #83
    0
  5. #81 [Shiro-san] (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:33
    รอน้องเจอมิซากะมิซากะ อร้ายยยยขอบคุณที่อัพค่าาา
    #81
    0
  6. #80 Sayhi18499 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:51

    ขอบคุณและรอตอนต่อไปเคิ้ฟฟฟฟฟฟ
    #80
    0