{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 11 : เด็กหาย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 589 ครั้ง
    13 มี.ค. 63

“ต้องการอะไรอีก!” แอคเซลเปิดประตูเข้ามาในห้องด้วยความหงุดหงิด

ผอ.ที่ยืนรออยู่ตรงหน้าต่างค่อยๆหันมายิ้มให้แอคเซล

 

“ต้องพูดว่า ‘ขออนุญาต’ ต่างหากล่ะ แอคเซลคุง”

 

“จะยังต้องขออะไรอีกในเมื่อแกเป็นคนเรียกฉันมา” แอคเซลตอบกลับพร้อมกับเดินไปนั่งแกว่งขาที่โซฟา ผอ.เนสุที่เห็นแบบนั้นก็เดินไปนั่งที่โซฟาข้างตรงข้าม

 

“เธอเนี่ยไม่ยอมเปลี่ยนง่ายๆจริงๆ แล้ววันแรกในห้องเรียนเป็นยังไงบ้าง เข้ากับคนอื่นได้รึเปล่า”

 

“เท่าที่ดูเจ้าพวกนั้นคงเกลียดขี้หน้าฉันเต็มที่เลยล่ะ” แอคเซลตอบด้วยใบหน้าเซ็งๆ

 

“หึๆ ก็คงจะอย่างงั้น ฉันเองก็ได้ยินชื่อเสียงนักเรียนห้องเอมาเยอะเหมือนกัน ก็คงอยู่แบบสงบๆยาก แต่ถ้ามีเรื่องอะไร ก็ขอให้เธอช่วยเบาๆมือไว้หน่อยล่ะกัน อย่างทำใครตายเชี่ยวล่ะ”

แอคเซลค่อยๆเลื่อนสายตาไปทางอื่น ผอ.เนสถที่เห็นแบบนั่นก็หรี่ตาราวกับรู้ความหมายในท่าทางนั้น

 

“ฉันขอเธอไม่ทันแล้วใช่ไหมเนี่ย”

 

แอคเซลยกมือขึ้นมาเกาหัวเล็กน้อย

 

“ก็.... ยังไม่มีใครตายหรอก แค่เกือบๆคอหักเท่านั้นเอง” แอคเซลกล่าวราวกับมันเป็นเพียงเรื่องธรรมดา

 

“หืม... เอาเถอะ ฉันจะไม่ห้ามเธอป้องกันตัวหรอก แต่ก็อยากจะให้ช่วยเบาๆมือเอาไว้หน่อย ถ้าเธอเผลอทำใครตายขึ้นมา ฉันเองก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้วล่ะ” กล่าวเสร็จผอ.เนสุก็ยิ้มออกมาทำเอาแอคเซลเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความงง เพราะเรื่องที่พูดเมื่อกี้มันไม่ใช่เรื่องที่น่าจะพูดไปยิ้มไปได้เลย

 

“ตอนนี้เธอกลับไปห้องเรียนได้แล้วล่ะ ต้องขอโทษด้วยที่รบกวนเวลา”

 

เมื่อได้ยินดังนั้นแอคเซลก็ลุกไปจากโซฟาแล้วเดินออกจากห้องไป

 

.

.

.

.

.

 

อีกด้านหนึ่งที่บาร์ของสหพันธ์วิลเลิน

 

“ไอ้แอคเซลลาเลตอร์!.... ฉันต้องฆ่าแกให้ได้!... ไอ้คนทรยศ!....” โทมุระกำลังนั่งพึมพำอย่างหัวเสียพร้อมกับเกาคอตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

ทำเอาคุโรคิริที่ยื่นอยู่ในเคาเตอร์ถึงกับต้องส่ายหน้า

ตั้งแต่กลับมาจากUSJ โทมุระก็เอาแต่ทำท่าทางแบบนั้นอยู่ตลอดเวลา ในหัวของมีแต่เรื่องเหตุการณ์ในวันนั้น เรื่องของแอคเซล กับความคิดที่จะล้างแค้น จนแม้แต่คุโรคิริก็หมดปัญญาที่ทำให้เขาสงบลงแล้ว

 

 

“ว้าว.... เธออาการกว่าที่คุโรคิริเล่าให้ฉันฟังอีกนะเนี่ย” เสียจากโทรทัศน์ดังขึ้นเรียกความสนใจของทั้งคุโรคิริและโทมุระให้หันไปมอง

 

“อาจารย์... นี่มันก็ผ่านมาหลายวันแล้วนะ จะให้ผมอยู่เฉยๆแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน

เมื่อไรจะถึงแล้วเวลาที่ผมจะได้ฆ่าเจ้าแอคเซลาเลเตอร์!?” โทมุระกล่าวในขณะที่มียังคงเกาคอตัวเองไม่หยุด

 

“มันยังไม่ถึงเวลาเธอต้องอดทนเอาไว้

ฉันว่าเพราะตอนนี้เธอกำลังอารมณ์ร้อนอยู่ทำให้เธอลืมมองไปว่าคนอย่างแอคเซลาเลเตอร์ไม่ใช่คนที่สหพันธ์ของเราในเวลานี้จะสู้ได้หรอกนะ ตอนนี้เขาน่ะเป็นตัวปัญหาของเราซะยิ่งกว่าออลไมล์ซะอีก

ขืนทำอะไรไม่ยั้งคิดสหพันธ์มีหวังถูกเขาทำลายในพริบตาเดียวแน่ๆ” คำกล่าวย้ำเตือนสติจากอาจารย์ก็ทำให้โทมุระเริ่มที่จะสงบใจลงได้บาง และมือที่เกาคออยู่ก็หยุดลงเช่นกัน

แต่ก็ยังไม่วายที่จะถามกลับด้วยน้ำเสียงเก็บกด

 

“แล้วจะต้องทำยังไงล่ะครับ ขนาดโนมุยังโดนมันจัดการได้ง่ายๆแบบนั้น แล้วผมควรจะทำยังไงถึงจะฆ่าเจ้านั่นได้ล่ะ”

 

“เรื่องนั่นเธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ตอนฉันกำลังรวบรวมไพ่ตายให้เธออยู่”

 

“ไพ่ตายงั้นเหรอครับ?” คุโรคิริเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

 

“ตอนนี้ฉันยังไม่สามารถบอกพวกเธอได้ แต่ฉันรับประกันว่าไพ่ตายเหล่านี้จะเป็นหนทางที่จะนำไปสู่การเอาชนะแอคเซลาเลเตอร์แน่นอน และฉันขอสัญญาว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาระสมฉันจะยกไพ่ตายเหล่านี้ทั้งหมดให้เธอเลย”

เมื่อได้ยินคำสัญญาจากผู้เป็นอาจารย์ก็ทำให้โทมุระสงบใจลงได้ในที่สุด

 

“เพราะฉะนั้นตอนนี้เธอช่วยอดทนรออีกสักหน่อยได้ไหม...”

 

“ครับอาจารย์...” เมื่อสิ้นสุดบทสนทนาปลายสายก็ตัดไป

 

 

อีกด้านหนึ่งของปลายสาย ชายวัยกลางคนในชุดสูทผู้นั่งอยู่ในความมืด หลังจากวางสายจากโทมุระไปเขาก็กดปุ่มคีย์บอร์ดเพื่อติดต่อไปหาใครบางคน

 

“ว่าไง...” เมื่อเสียงปลายสายตอบรับเขาก็เริ่มพูด

 

“สวัสดี นี่ฉันเอง ทางด้านเธอเป็นยังไงบ้างแล้ว เธอตามหาเด็กคนนั้นเจอรึยัง

 

“ฉันกำลังตามหาอยู่ อย่ารีบนักจะได้ไหม” เสียงปลายสายตอบมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เมื่อได้ยินดังนั้นเขาก็แอบถอนหายใจเบาๆ

 

“หืม.... จริงๆเลยนะ ทั้งๆที่พลังระดับเธอการตามหาเด็กแค่คนเดียวไม่น่าจะใช่เรื่องยากเลยแท้ๆ ทำไมถึงได้ใช้เวลานานขนาดนี้”

 

“หนวกหูนา!! ถ้าคิดว่ามันง่ายนักล่ะก็ทำไมแกไม่มาตามหาเองล่ะฟ่ะ!” อีกฝ่ายตะโกนมาด้วยความหงุดหงิด

 

“ฉันเองก็มีงานของฉันเหมือนกัน ถึงได้ต้องใช้เธอไงล่ะ เข้าใจว่ามันน่ารำคาญแต่เธอช่วยเร่งมืออีกสักหน่อยได้ไหม ฉันสัญญาว่าถ้าได้แบบนั้น ฉันจะให้ผลตอบแทนเธอเร็วยิ่งขึ้น”

 

“........” เสียงปลายสายเงียบไปสักพัก

 

“หุบปากเหอะ ฉันจะจัดการเรื่องนี้ตามแบบของฉันเอง ไม่ต้องการให้แกหรือใครมาสั่งหรอก” แม้การพูดจะยังเหมือนเดิมแต่น้ำเสียงก็สงบลงมาก บ่งบอกว่าปลายสายใจเย็นลงบางแล้ว

 

“แต่ก็นะ.... ฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเรื่องทั้งหมดที่เธอเล่าให้ฉันฟังจะเป็นเรื่องจริง ถ้าฉันไม่ได้เห็นพลังของหนุ่มน้อยแอคเซลาเลเตอร์หรือของเธอมาก่อนคงไม่ยอมเชื่อแน่

แต่เท่าที่ฟังมาเนี่ยเธอแน่ใจเหรอว่าเด็กคนนั้นจะอยู่ที่นี่จริงๆ”

 

“แน่ใจสิ เพราะพวกเราถูกส่งมาพร้อมกัน ยัยเด็กนั่นต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกนี้แน่ คำถามคืออยู่ที่ไหนแค่นั้นเเหละ”

 

 

“....แล้วหนุ่มน้อยแอคเซลาเลเตอร์ล่ะ เขารู้รึเปล่าว่าเด็กคนนั้นอยู่ที่นี่ด้วย” เมื่อได้ยินดังนั้นเสียงปลายสายก็เงียบไปสักพักราวสิบวิก่อนจะตอบว่า

 

 

“.....คิดว่าไม่รู้”

 

 

“อืม.... ถ้างั้นก็คงขึ้นอยู่กับเวลาแล้วล่ะ ยังไงก็แล้วแต่ตอนนี้เราต้องรีบตามหาตัวเด็กคนนั้นให้เจอ ก่อนที่หนุ่มน้อยแอคเซลาเลเตอร์จะรู้เรื่องนี้เข้า ถ้าเขาเข้าถึงตัวเด็กคนนั้นได้ก่อนพวกเราจะเสียไพ่ตายสำคัญไป ช่วยรีบหน่อยล่ะกัน”

 

“เอ่อ รู้แล้วนา” เมื่อพูดเสร็จปลายก็ตัดไป

 

ชายในชุดสูทค่อยๆหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาดู ในนั้นมีข้อมูลและรูปถ่ายของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่นอนแช่อยู่ในตู้น้ำขนาดใหญ่

 

 

“หืม.... เด็กคนนี้นะเหรอ ที่เธอย่อมเสียชีวิตเพื่อช่วยเอาไว้น่ะแอคเซลาเลเตร์ ลาสออร์เดอร์งั้นเหรอ?....

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 589 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

306 ความคิดเห็น

  1. #271 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2563 / 08:03
    กรี๊ดดดดดกดดดกกดกเกเหรวกสดบกบห อย่าทำอะไรน้องนะพวกเวงงงงง
    #271
    0
  2. #229 Alious (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 10:54
    มาทำไมกันเนี่ย ลาก่อนยำรวมมิตร
    #229
    0
  3. #64 phannawithlazy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 22:15

    พี่หมี!! พี่หมีกลับมาแล้ว

    #64
    0
  4. #61 0965325998 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 11:55
    หวังว่าลาสออเดอร์ไม่ตายต่อหน้าพี่แอคนะ
    #61
    1
    • #61-1 เทียร์น่า(จากตอนที่ 11)
      17 สิงหาคม 2563 / 20:50
      ถ้าทำงั้นก็คงโลกแตก
      #61-1
  5. #60 BC MG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 00:28
    จบกัน นึกว่าพอออกมาจะไปห้อง A ไปกระทืบคนต่อ เสียดาย
    #60
    0
  6. #59 Brother of Thong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 00:07
    แกคิดผิดแล้วออลฟอร์วัล แกจะทำให้พี่แกคลั่งกว้าเดิมอีกเตรียมตัวตายหะ
    #59
    0
  7. #58 666nooker666 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 23:34
    มึ*ตายออลฟอวัน!!!
    #58
    0
  8. #57 Android Wc (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 22:29
    และแล้วพวกเราก็กำลังจะได้พีาหมีของพวกเราคืนมา...
    #57
    0
  9. #56 jirayut25403 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 22:17
    ยังไงก่อไม่ชอบฮีโร่เลยแหะอยากให้เป็นแอนตี้ฮีโร่มากกว่าสีเทาๆ
    #56
    0
  10. #55 poonum2546 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 22:10
    พี่หมีจะกลับมาแล้ว
    #55
    0
  11. #54 marsmahik (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:51
    มิซากิ........//จุดเริ่มต้นพี่หมีอีกครั้ง
    #54
    0
  12. #53 KHNEZ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:43
    มิซากะแบบร้ายที่สู้กับแอคเซอเรเตอร์?
    #53
    0
  13. #52 .... (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:43

    ไหนๆแล้วส่งมิซากะร่างโคลนมาทุกคนเลยไม่งั้นจะไม่มีมิซากะเน็ตเวิร์ค

    #52
    0
  14. #51 ugimigok (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:35
    มิซากิรึป่าว
    #51
    0