[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 24 : คำสารภาพกับซากุระที่ร่วงหล่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 เม.ย. 50


กลิ่นดอกไม้หอมรัญจวนใจลอยเข้ามาเตะจมูก สัมผัสที่อ่อนนุ่มจนเกือบจะจักจี๋ที่ปลายจมูก ทำให้เปลือกตาบางเริ่มขยับ ภาพข้างหน้ายังเลือนรางเห็นไม่ชัด แต่แสงไฟที่ส่องมาจากทั้งในและนอกก็ทำให้ดวงตาเขียวใสต้องเบิกขึ้นเพื่อมองภาพตรงหน้าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

นารูโตะ....ครูคาคาชิ....อิโนะ...ทุกคน!!

เด็กสาวผมสีซากุระลุกฟึ่บจากเตียง ทำเอาคนเฝ้าอยู่ข้างๆสะดุ้งตื่นจากอาการเหม่อเช่นกัน นารูโตะลุกลี้ลุกลนทำหน้าไม่ถูกเมื่อซากุระมองหน้าตนอย่างกับจะร้องไห้ นัยน์ตาสีเขียวของเด็กสาวเลื่อนมองคนทุกคนที่มารุมล้อมให้กำลังใจเธอมากมาย ภาพข้างหน้าเริ่มพร่ามัวอีกครั้งเมื่อน้ำตาจะไหล แต่เธอก็ฝืนยิ้มออกมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณ

“ขอบคุณทุกคนนะ ที่อุตส่าห์อยู่เฝ้าและมาเยี่ยม ขอบคุณ....จริงๆ..”

“อ๋า~ ร้องไห้อีกแล้ว ยัยโหนก!! ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยแค่เนี้ยเอง เธอเองก็หายดีแล้วนี่นา อืมมม....งั้นชั้น...ไปก่อนนะ” อิโนะเพื่อนสาวที่เป็นคู่แข่งพูดตัดบทเพียงแค่นั้นแล้วก็จากไป แต่ซากุระรู้ดีว่าถึงเธอจะทำเป็นล้อเลียนหรือกัดกันในบางครั้ง แต่ที่จริงแล้วอิโนะเป็นเพื่อนที่สนิทและดีกับเธอไม่น้อยกว่าใคร

“เอ่อ...ซากุระซัง รู้สึกตัวแล้วดีจังเลย ! ผะ..ผม ฮึก....ฮือ...” ทางลีพูดไปก็สะอื้นไป มือขวาปาดน้ำตาที่ไหลไว้ไม่หมด ไก อาจารย์สุดเคารพยืนมองลูกศิษย์อย่างชื่นชมในรักแท้ ส่วนเนจิกับเท็น เท็นที่มาเยี่ยมเช่นกันก็ได้แต่ส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ใจแล้วเดินกลับไปโดยลากลีไปด้วย เผลอแปปเดียวเวลาก็ผ่านไปอย่างไม่ทันได้รู้ตัว ทุกคนบอกลาซากุระเพื่อให้เธอพักต่อ เหลือเพียงนารูโตะที่ยืนอมพะนำเหมือนกับจะพูดอะไรมาตั้งนานแล้ว

นารูโตะ มีอะไรเหรอ? เออ...แล้วนายไม่เป็นไรแล้วใช่มั้ย”

“คือซากุระจัง ชั้นน่ะไม่เป็นอะไรหรอก แต่เจ้าหมอนั่น ซาอิน่ะ...”

เพียงแค่ได้ยินชื่อนั้นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขไปทั่วใบหน้าก็ต้องหยุดชะงัก เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีซาอิอีกคนที่บาดเจ็บหนักกว่าใคร แววตาแห่งความเศร้าเคลื่อนเข้ามาแทนที่ แล้วซากุระก็รีบตะโกนถามคนตรงหน้าอย่างใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

“ซาอิเป็นอะไรหรือเปล่า? หมอนั่นบาดเจ็บหนักกว่าพวกเรานี่นา!! แล้ว...แล้วคายูริล่ะ?”

“ใจเย็นๆซากุระจัง!! ตอนนี้ซาอิปลอดภัยแล้ว เพียงแต่ว่ายังไม่ฟื้นเท่านั้นเอง อวัยวะภายในเค้าบอบช้ำหลายแห่ง ก็คงต้องใช้เวลาหน่อยล่ะกว่าแผลข้างในจะสมานดี ส่วนคายูริทางนั้นหายดีตั้งนานแล้วเพราะแค่สลบไป และก็กลับไปอยู่หน่วยรากเหมือนเดิมแล้วล่ะ”

ทั้งหมดเป็นเพราะชั้นแท้ๆ” ซากุระพูดตัดพ้อสั้นๆและก้มลงมองมือตัวเอง ราวกับไม่อยากจะสบตาใคร

“อย่าโทษตัวเองเลย ซากุระจัง ไม่มีใครที่สามารถทำทุกอย่างได้ด้วยตัวเองหรอก เอาไว้...พรุ่งนี้เราไปเยี่ยมซาอิกัน ส่วนวันนี้ก็พักให้สบายก่อนเถอะนะ”

“อะ..แต่ว่าหมอนั่น....อืมม์” เธอรู้ดีว่าถึงพยายามขอออกไปนารูโตะก็คงไม่ยอมเป็นแน่ เธอจึงได้แต่รอวันพรุ่งนี้ รอวันที่เธอจะได้ขอโทษ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันรุ่งขึ้น

ในห้องพักฟื้นอีกห้องนึงที่ดูท่าจะเงียบเหงากว่าห้องข้างๆ เด็กหนุ่มผมดำที่เคยนอนสลบไสลมาหลายวัน ตอนนี้เปลือกตาหนาเริ่มปรือๆขยับขึ้นลง จนในที่สุดก็ลืมขึ้น ภาพแรกที่ฉายชัดเข้าสู่โสตประสาทคือเพดานสีขาวที่ไม่คุ้นตา เขาพยุงตัวเองลุกขึ้นช้าๆ และมองไปยังรอบๆห้อง

ที่นี่...โรงยาบาลสินะ แล้วเรา...ยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ?

รอยยิ้มน้อยๆผุดขึ้นที่ริมฝีปากบางนั่นอีกครั้งราวกับจะขอบคุณในโชคชะตาที่ยังทำให้เขาได้อยู่บนโลกใบนี้ ซาอิค่อยๆเดินไปยังหน้าต่างข้างเตียงและเลื่อนมันเปิดออก สายลมโชยเข้ามาพัดผ่านร่างเขา และหอบเอากลิ่นสดชื่นของฤดูใบไม้ผลิกับรุ่งอรุณแห่งวันใหม่มาให้ นัยน์ตาสีดำนิ่งจ้องมองไปยังต้นซากุระที่ขึ้นสูงมาจนถึงหน้าต่างห้องเขาอย่างฉงน มือเรียวยื่นไปลูบกลีบดอกเบาๆอย่างอ่อนโยน ดอกไม้ชนิดนี้ทำให้เขานึกถึงคนคนนั้นขึ้นมาทันที คนที่ชื่อเหมือนดอกไม้ชนิดนี้

“คุณซากุระ...”

ปึงงง!!!

บานประตูเลื่อนเปิดออก คนที่เพิ่งคิดถึงไปเมื่อครู่ยืนหน้าตาตื่นอยู่หน้าประตู ซาอิหันไปมองทำให้ทั้งสองสบตากันและกันอยู่ครู่นึง แต่แล้วฝ่ายชายก็เป็นฝ่ายเบนออกก่อน นั่นยิ่งทำให้เธอคนนั้นรู้สึกเจ็บปวดเข้าไปใหญ่ เด็กสาวผมสีซากุระก้าวเข้ามาในห้องช้าๆ และหอบอะไรบางอย่างที่ดูคุ้นตาดีสำหรับเขาเข้ามา และนั่นก็คือ......สมุดภาพ!!

ซากุระวางของลงบนโต๊ะข้างเตียงเบาๆ และเดินเข้าไปใกล้เด็กหนุ่ม ทว่าซาอิกลับหันหน้าออกไปมองทางหน้าต่างและยังคงลูบกลีบซากุระเล่นต่อไปราวกับไม่ใส่ใจคนในห้องอีกคนที่เพิ่งเข้ามา ดวงหน้าของเด็กสาวแสดงความเศร้าใจออกมาแวบนึง แต่เธอก็รวบรวมความกล้าขึ้นใหม่ จนนัยน์ตาสีเขียวใสไม่ฉายแววความเศร้าใจออกมา

“เอ่อ...ซาอิ! นายไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย? ” ซากุระลองโพล่งถามออกไปเพื่อลองเชิงดูก่อน แต่ก็เป็นดังคาด เพราะคนถูกถามนิ่งเงียบเหมือนกับไม่ได้ยินคำถามนั้น

ชั้นขอโทษนะที่เข้าใจนายผิด และก็...ไม่สามารถช่วยรักษานายได้” พอพูดถึงเรื่องนี้แล้ว น้ำเสียงของผู้พูดเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความเสียใจ

คุณ....ออกไปเถอะครับ”

มาถึงตรงนี้ คำพูดนี้ฉีกกระชากใจเธอเป็นครั้งที่สอง เจ้าตัวเริ่มรับรู้แล้วว่า ท่าทางของคนตรงหน้า คงไม่คิดจะให้อภัยเธอเป็นแน่ เพราะหลังจากกล่าวคำขอโทษไป เขากลับตอบกลับคำขอโทษเธอเช่นนี้ ราวกับว่าเป็นรากที่ไร้ความรู้สึกจริงๆ แม้กระทั่งสายสัมพันธ์แห่งความเป็นเพื่อนที่เพิ่งจะมีกับเขา มันก็คงจะไม่มีค่าอีกต่อไปแล้ว

พอคิดอย่างนั้นแล้วก็ได้แต่แอบนั่งร้องไห้อยู่ในใจที่เธอคงไม่มีโอกาสได้บอกเรื่องอีกอย่าง เพราะถึงบอกไปเขาก็ไม่สามารถรับรู้ถึงความรู้สึกนั่นได้ เด็กสาวหลับตาลงและหมุนตัวกลับ ผมสีซากุระสะบัดพลิ้วตามชื่อของมัน แต่แล้วมือขาวนวลก็ถูกดึงลากเข้าไปจนร่างบางเสียหลัก ริมฝีปากอันอ่อนนุ่มประทับลงบนริมฝีปากบางของเธอ เสียงหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำดังตึกตักราวกับจะทะลุออกมานอกอก!!

ในชั่วอึดใจที่ริมฝีปากแนบชิดกัน ร่างบางก็รีบผละออก นัยน์ตาสีเขียวมองคนตรงหน้าด้วยความตกตะลึงแต่พอสบกับตาสีดำสงบ ดวงหน้าเธอกลับขึ้นสีระเรื่อ เด็กหนุ่มยิ้มกว้างให้อย่างที่เธอเคยเห็นไม่กี่ครั้ง เพราะนั่นเป็นรอยยิ้มที่ยิ้มออกมาจากใจจริงของเขา ซากุระสับสนกับเหตุการณ์ทั้งหมดจึงตั้งใจจะเอ่ยปากถามออกไป แต่ทว่านิ้วเรียวยาวเร็วกว่า กลับมาปิดที่ริมฝีปากเธอ

“ ผมพูดก่อนดีกว่า!

ผมชอบคุณ คุณซากุระ....”

กลีบซากุระที่โดนสายลมพัดพาเข้ามาร่วงหล่นอยู่ตรงหน้า คนรับฟังนิ่งเงียบนัยน์ตาเบิกกว้าง สีหน้านิ่งสงบไม่เปลี่ยนและไม่เปิดเผยอารมณ์ใดๆออกมา

ทว่าในชั่ววินาทีมุมปากก็ค่อยๆปรากฏรอยยิ้มจาง ปลายคิ้วยักขึ้นข้างนึงอย่างกับไม่แน่ใจในคนตรงหน้า ตามมาด้วยเสียงหัวเราะที่ระเบิดออกมาพร้อมๆกับที่หมัดขวาพุ่งเข้าใส่หน้าของฝ่ายชาย

เด็กหนุ่มหลับตาปี๋รู้ดีว่าอะไรจะเกิด หมัดขวาพุ่งเข้าใส่ข้างแก้มอย่างเคย แต่ทว่าครั้งนี้มันเบาเกินจะรู้สึก!! ซาอิค่อยๆลืมตาขึ้นมองคนตรงหน้า แต่กลับพบว่าเธอเข้ากอดเขาแน่นราวกับไม่ได้เจอกันนาน

ซากุระเงยหน้ามองคนสูงกว่าแล้วยิ้มขำๆ เธอเอ่ยตอบด้วยเสียงแผ่วเบาแต่แฝงความอ่อนโยน

“อืมม์... ขอบใจนะ.....”

>>To be continued

[ ตอนนี้ยังไม่ถือว่าอวสานนะ เพราะซากุระยังไมได้ตอบตกลงซาอิ ยังไงก็อย่าลืมติดตามบทสรุปเรื่องราวความรักของคู่กัดทั้งสองคนนี้นะ ^_^ ]

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #141 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 20:23
    กรี๊ดดดดดดดด นึกว่าจะไม่ได้อ่านฉากนี้ซะแล้ว
    ซาอิไม่จัดหนักไปเลยล่ะยะ!! หึๆ!!!
    #141
    0
  2. #117 poison snow (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 14:34
    ว๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยน่ารักจังเลยคู่นี้
    #117
    0
  3. #116 L E V Y (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 22:34
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!
    #116
    0
  4. #112 น้ำชา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2555 / 13:42
    แอร๊ยยย~ ซาอิอ๊ะ!!!!! >/////< น่าร๊ากกก~ ซากุระจัง...ถ้าไม่เอา...ชั้นขอ~นะยะ!!! :-V
    #112
    0
  5. #93 sasaki (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 17:19
    คาวาอี๊>//////////
    #93
    0