[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 21 : สงครามรักของสองคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    11 เม.ย. 50


  

ความมืดที่เข้าครอบคลุมอาณาบริเวณนี้ยังไม่จางหาย นินจาโคโนฮะทั้งสองที่ตกอยู่ภายใต้ความมืดมิดนี้กำลังปะทุอารมณ์โกรธ เนื่องจากอยู่ดีๆก็มาเล่นงานกันแบบนี้ ไร้เหตุผลที่สุด!!

เด็กหนุ่มนัยน์ตาสีดำนิ่งที่โดนหาว่าไร้เหตุผลนั้นรู้ว่าคนทั้งสองกำลังโกรธ แต่ตัวเค้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเมื่อกี้ทำไมต้องลงมือถึงขนาดนี้ด้วย เพียงแค่เห็นเขา!! กำลังพาซากุระไปงั้นเหรอ? แล้วร่างบางที่ยืนเคียงข้างกายมาตลอดก็เอ่ยกระซิบกลั้วหัวเราะ

“คิดไม่ถึงเลยนะ ว่าคนเฉยๆอย่างนายจะหึงเป็นด้วย”

“คายูริเงียบเถอะ แล้วรีบไปตามหา อุจิวะ ซาสึเกะดีกว่า” พูดจบก็รวบรัดลากเพื่อนสาวไปด้วยกัน โดยยังปล่อยให้นินจาโคโนฮะทั้งสองตกอยู่ภายใต้คาถานั้น ทว่าคนที่โดนลากกลับส่ายหัว

“นายไปดีกว่า ชั้นจะอยู่เฝ้าไว้ให้ ถ้าซากุระออกมาได้ เรื่องคงไม่จบแบบสั้นๆแน่ เพราะงั้น....นายรีบไปรีบมาดีกว่า” นัยน์ตาสีดำของคนฟังมีแววไม่ชอบใจปรากฏขึ้นมาแวบนึง แต่เขาก็ถอนหายใจและยอมรับในการตัดสินใจของเพื่อนที่อยู่เคียงข้างตลอดมาคนนี้

“งั้นเดี๋ยวชั้นกลับมานะ แต่ต้องทำภารกิจให้ลุล่วงสมบูรณ์ก่อน

“อื้อ!! สิ้นเสียงตอบรับของเธอ ซาอิก็หายวับไปจากสายตา

หลังจากซาอิไปแล้วได้สักพัก คายูริก็พูดขึ้นเสียงดังให้คนที่ตกอยู่ภายใต้คาถาได้ยิน

ซาอิไปแล้ว ชั้นจะปล่อยนารูโตะคุงออกมาให้ นายอยากจะไปไหนทำอะไร หรือจะห้ามซาอิก็ได้ แต่ว่าสำหรับซากุระ ชั้นมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอสองต่อสอง เพราะงั้นต้องสัญญามาก่อน ว่าถ้าชั้นช่วยคลายคาถานี้ เธอจะต้องไม่หนีไป”

“ซะ..ซากุระจัง?” นารูโตะหันมามองหน้าเพื่อนสาว เธอกำมือแน่นอีกครั้งแล้วหลับตาก่อนจะตอบเสียงดังให้คนที่อยู่ข้างนอกได้ยิน

“ชั้นตกลง!! สิ้นเสียง แสงสว่างก็ค่อยๆสาดแสงเข้ามาจากทุกทิศทาง ความมืดดำจากน้ำหมึกจำลองนี้ค่อยๆสลายหายไปกับอากาศ รวมแม้กระทั่งกลิ่นน้ำหมึกที่เคยฉุนกึกเมื่อกี้ก็ด้วย แล้วร่างของคนทั้งสองก็ปรากฏออกมาสู่โลกภายนอกอีกครั้ง

“ออกมาได้แล้วนายก็ไปเถอะ นารูโตะ!! ไปหยุดยั้งซาอิไว้ เราจะยอมให้หมอนั่นทำวิธีรุนแรงแบบนั้นกับซาสึเกะคุงไม่ได้เด็ดขาด” นัยน์ตาสีเขียวฉายแววมุ่งมั่นฝากไว้กับเพื่อน นารูโตะที่ได้ยินดังนั้นแม้จะลังเลใจเล็กๆที่จะปล่อยให้ซากุระอยู่กับคายูริเพียงลำพัง แต่ก็ยอมทำตามที่เธอบอก

ไปแล้วสินะ ” คายูริเอ่ยประเด็นขึ้นก่อน แล้วเธอจึงหาทำเลที่นั่ง ม้านั่งในสวนใกล้ๆที่ว่างสำหรับ2ที่พอดี เด็กสาวคู่สนทนาตอนนี้ที่ยืนอยู่ข้างๆออกจะงงสักเล็กน้อย ตอนแรกนึกว่าที่ให้นารูโตะไปเพราะมีแผนว่าจะดวลสู้ตัวต่อตัวหรืออะไรทำนองนั้น แต่นี่กลับชวนนั่งคุย มันยังไงกันแน่?

“เธอบอกความจริงมาดีกว่า มีธุระอะไรกันแน่! ถ้าไม่พูดชั้นจะไปล่ะนะ แม้ว่าจะต้องสู้กับเธอก็ตาม”ซากุระโพล่งออกมาเพราะอดรนทนไม่ได้ คายูริแอบขำเล็กๆก่อนจะเอ่ยตอบ

“ชั้นไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรหรอก ชั้นก็แค่อยากรู้จักเธอ อยากรู้ถึงความรู้สึกของเธอ เพื่อที่จะช่วยหมอนั่นเท่านั้นเอง”

“หา???” ๐ ๐ !!

และแล้วการเล่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับพฤติกรรมของซาอิหลังจากแยกกับซากุระเมื่อภารกิจครั้งนั้นก็เริ่มต้นขึ้น โดยมีเพื่อนสาวที่คอยห่วงใยซาอิตลอดมาเป็นคนเล่า......

เธอจะเชื่อหรือเปล่ามันก็เรื่องของเธอ แต่ที่จะชั้นจะช่วยได้มันก็มีเท่านี้แหละ” คายูริพูดขึ้นหลังจากเล่าเรื่องราวทั้งหมดจบ ซากุระจึงคลายมือที่กุมมาตั้งแต่เริ่มฟัง พร้อมกับเอ่ยปากตอบ

ชั้นน่ะ อยากจะเชื่อ อยากเชื่อในตัวเค้าที่เป็นแบบนั้น รอยยิ้มที่มาจากใจจริงในวันนั้น ชั้นไม่มีวันลืมหรอก!

“งั้นเหรอ? หึๆ...”

“ขำทำไมน่ะ?” เด็กสาวเจ้าของนัยน์ตาสีเขียวใสรีบหันมามองคนข้างๆทันทีที่ทำเสียงแปลกๆ ทว่าเธอกลับคลี่รอยยิ้มที่ดูงดงามนักออกมา ซากุระเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วคายูริก็ตอบกลับกลั้วหัวเราะ

“รีบไปเถอะ ไปยังเขาคนนั้นที่รอเธออยู่ ซากุระ! เธอน่ะไม่ได้เป็นฝ่ายที่โหยหาคำว่า รัก อยู่คนเดียวหรอกนะ ชั้นเองถ้าทำได้ก็อยากจะเป็นแบบเธอ แต่ว่า...พอแล้วล่ะ...” คายูริเอ่ยจบด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ นัยน์ตาสีน้ำตาลทอดมองอาทิตย์ยามเย็นที่กำลังจะลาลับขอบฟ้า

ก็ซาอิเลือกซากุระนี่นะ สิ่งที่เราพอจะทำได้ก็มีเพียงเท่านี้ เรื่องที่คนในหน่วยรากจะมีความรู้สึกที่ดีให้กันเองมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เพราะมันเป็นกฎ พอคิดแบบนั้นแล้ว แค่มีเค้า....แค่มีซาอิในใจ แค่นั้นก็พอแล้วจริงๆ

คายูริ? เอ่อ...เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?”มือเรียวบางเอื้อมมาจับมือที่เย็นเยียบ คายูริสะดุ้งตื่นจากพะวงพลางรีบปรีบสีหน้าไม่ให้ซากุระสังเกต

“ไม่เป็นไรหรอก รีบไปเถอะ ชั้นฝากหมอนั่นด้วยนะ” ซากุระพยักหน้ายิ้มรับแล้วร่างของเธอก็หายวับไปจากสายตา

ชั้นฝากใจของซาอิด้วยนะ ช่วยเยียวยาบาดแผลให้เค้าที และถ้าเธอทำไม่สำเร็จเพราะความโลเลใจในเรื่องของซาสึเกะคุง ถึงตอนนั้นนินจาแพทย์อย่างชั้นจะรักษาให้เค้าเอง

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

มาทางด้านซาอิกับนารูโตะ ในที่สุดนารูโตะก็ตามซาอิมาทันจนได้

“อะไรกันอีกเนี่ย ซาอิ! แฮ่ก...แฮ่ก....ใจคอนายจะทรยศสายสัมพันธ์ของพวกเรารึยังไง?” เข่าขวาทรุดฮวบลงทันทีด้วยความเหนื่อยล้า ทางด้านคนถูกถามเองก็เหนื่อยไม่แพ้กันเพราะต้องทั้งหนีและตามหา นัยน์ตาสีดำหรี่ต่ำมองลงยังบริเวณที่นารูโตะชันเข่านั่งหอบอยู่

“ผมไม่ได้ทรยศนะ แค่ขอแยกตัวจากพวกคุณสักพัก และก็...จะทำในสิ่งที่ควรทำเท่านั้นเอง”

“สิ่งที่ควรทำที่ว่า คือปฏิบัติภารกิจอย่างเคร่งครัดจนถึงกับต้องฆ่าเลยรึไง ฆ่าซาสึเกะน่ะ!!

“ป่านนี้แล้วจะมาพูดอะไรล่ะครับ โคโนฮะน่ะเสียหายขนาดไหนรู้บ้างมั้ย ถ้าขาดกำลังหน่วยลับไปล่ะก็ เราสู้กำจัดคนๆนึงเพื่อหยุดเหตุการณ์ที่ว่านี่ไม่ดีกว่าเหรอครับ”

“สุดท้ายก็วนไปเรื่องฆ่าซาสึเกะ อยากจะกำจัดซาสึเกะให้พ้นทางก็บอกมาเถอะ พวกรากน่ะ พวกดันโซ….

“ชั้นทำไมหรือ?...อุซึมากิ นารูโตะ” จู่ๆเสียงแหบพร่าก็ดังมาจากด้านหลังซาอิ ผู้ที่ถูกกล่าวถึงค่อยๆเดินย่างกรายออกมา เผยให้เห็นดวงหน้าและแววตาที่เย็นชาไร้ความรู้สึกไม่ผิดเพี้ยนไปจากที่เคยเห็นจากนัยน์ตาของซาอิ

ท่านดันโซ ! ท่านมาที่นี่ได้ยังไง?” ซาอิรีบหันหน้าไปเผชิญด้วยแววตาตระหนกตกใจ

“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่......”

ตุบบบบ!!!

เข่าที่ยันไว้กับพื้นเพื่อพยุงน้ำหนักตัวทรุดลงและพับสลบไสลในทันที เพียงแค่สบตาชั่วครู่ก็โดนคาถาเข้าซะแล้ว เมื่อเห็นนารูโตะที่จู่ๆก็นอนไร้สติแน่นิ่งอยู่บนพื้นปูนอันเย็นเยียบ เด็กหนุ่มหน่วยรากชะงักนิ่งกับการกระทำเมื่อครู่และเริ่มเปลี่ยนสายตากับท่าทีจากเคารพนอบน้อมกลายเป็นแข็งกร้าวและดุดัน

“ท่านทำอะไรกับนารูโตะ!! ซาอิตะโกนถามเสียงดัง พลันแววตาเย็นชาของดันโซก็หรี่ลงมองลูกน้องตนอย่างพินิจ นี่หรือคือคนที่มาจากราก ไม่มีวัน และไม่มีวัน!! หน่วยรากไม่ใช่หน่วยงานอ่อนแอที่จะมาใส่ใจกับคำว่า พวกพ้องจนลืมหน้าที่เช่นนี้ คิดถูกที่ตามมาดู ซาอิ!! เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นมือเท้าของดันโซคนนี้อีกต่อไปแล้ว

คิดได้ดังนั้น จึงตอบออกไปพลางยิ้มกริ่มอย่างคนเหนือกว่า

“ ซาอิ....ข้าจะให้อิสรภาพกับเจ้า!! อิสรภาพคือการปลดปล่อย ปลดปล่อยเจ้าจากความรู้สึกโสมมนไร้สาระซะ นั่นก็คือ มอบความตายให้กับเจ้าไงล่ะ

>>To be continued

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #138 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 20:10
    เกลียดดันโซแฮะ
    #138
    0
  2. #89 sasaki (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 16:11
    อ้ากกกกกก!! ไอชั่วดันโซ ไอแก่แล้วไม่เจียม
    #89
    0