[END อีบุ๊ค] HOT LOVE รักร้อน..ซ่อนอันตราย

ตอนที่ 14 : CHAPTER 13 :: Penalize 100% [Complete] [NC Cut to Thunwalai]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 เม.ย. 59



13

Penalize [NC cut to Thunwalai]

            ฉันเบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยิน นี่เขาคิดจะทำจริงๆหรอเนี่ย นึกว่าไอ้บ้านี่มันจะพูดกวนประสาทฉันเล่นๆซะอีก แล้ววันนี้ชะตาชีวิตฉันมันจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย

            เตรียมรอรับได้เลย!”

            ไม่! อย่าทำนะ! ขอร้องล่

            “ไม่ทันแล้วเบบี๋” เบบง..เบบี๋อะไรกันล่ะ ไอ้บ้านี่!

            “ไม่นะ! ฉันไม่ยอมนายแน่!”

            “ก็คงต้องลองดูว่ะว่าฉันจะทำให้เธอยอมได้หรือเปล่า”

            “ไม่นะ..อื้อ!”

            ไมเนอร์ฉกริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็ว ไม่ปล่อยให้ฉันได้พูดอะไรอีกเลย ฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาลูบไล้ไปตามสีข้างของฉันเรื่อยๆมาจนถึงด้านหลัง ภาพวันนั้นย้อนเข้ามาในความทรงจำของฉันอีกรอบ ไหลเข้ามาอย่างกับสายน้ำเชี่ยวกราก ภาพที่เขา..ข่มขืนฉัน!

            อื้อ!”

            ฉันพยายามดันแผงอกแกร่งนั่นให้ออกห่างจากตัว แต่ทว่ามันกลับไม่ข่วยอะไรเลย แรงของฉันหมดไปเสียดื้อๆ ไมเนอร์พลิกใบหน้าเพื่อจะจูบฉันให้ถนัดมากยิ่งขึ้น แต่ฉันกลับเอียงใบหน้าหนี ไม่อยากได้แบบนั้นอีกแล้ว สัมผัสแบบนั้น..

            จะเอียงหนีทำไมวะ!?”

            “ปล่อยฉันไอ้สารเลว!”

            ไมเนอร์แสยะยิ้มที่มุมปากก่อนจะก้มลงมาจูบฉันอีกรอบ เพิ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของฉันก่อนจะไต่ไปตามไรฟัน แล้วตวัดรัดเกี่ยวกับลิ้นของฉัน ดูดดึงจนมันมีเสียงน่ารังเกียจออกมา

            ตั้งแต่ฉันรู้จักเขามา นี่มันกี่ครั้งแล้ววะที่เขาจูบฉันแบบนี้ แถมยังเป็นจูบที่ขโมยเอาหน้าด้านๆอีกด้วย ฝ่ามืออีกข้างของเขาไต่เข้ามาในชุดคลุมไล้จากหน้าท้องของฉันขึ้นมาเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ระหว่างอกตูมทั้งสองข้าง

            เฮือก..

            ฉันเบิกตากว้างตกใจเมื่อผิวเนื้อด้านในเสื้อคลุมสัมผัสกับมือร้อนๆของเขา ไมเนอร์เลื่อนฝ่ามือเข้ามาบีบเคล้นหน้าอกของฉันหนักสลับเบา ทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วมุ่น

            ปากก็โดนจูบ นมก็ถูกบีบ ให้ตายเถอะพระเจ้า!


อ่านNC คลิก


            วันนี้ฉันทำโทษเธอแล้ว.. นอนซะ!” คำพูดแกมคำสั่งถูกบอกออกมาในขณะที่เขากำลังสวมกอดฉันจากทางด้านหลัง

            ฮึก..” ฉันยังคงร้องไห้ไม่หยุด ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ ทีกับหมวย..เขาทำไมถึงอ่อนโยน แต่ทีกับฉัน..เขามีแต่จะรังแก!

            “หยุดร้องซะเถอะ ร้องไปก็ไม่มีอะไรดีๆเกิดขึ้น

            “เมื่อไหร่..ฮึก.. เมื่อไหร่ที่นายจะเลิกยุ่งกับฉัน?ฉันถามออกไปเสียงแผ่วเบา

            ไม่มีวินาที!” เขาตอบกลับมาเสียงห้วน สำหรับคำว่าไม่มีวันคงใช้ไม่ได้กับเขาสินะ เขาถึงได้ใช้คำว่าไม่มีวินาทีแทน ซึ่งนั่นก็หมายความว่าทุกวินาทีเขาจะสามารถรังแกฉันได้ตามใจชอบเลยงั้นสิ

            แต่ฉันไม่ได้รักนาย.. และนายก็ไม่ได้รักฉัน!”

            มีเซกซ์โดยที่ไม่ได้รักกันมีเยอะแยะไปคำพูดนี้..คำพูดที่สุดแสนจะเอาแต่ใจตัวเอง

            แต่ฉันไม่ได้เต็มใจ!ฉันตอบกลับไปอย่างหัวเสีย เขามันคนเห็นแก่ตัว!

             แต่ตอนมีอะไรกัน ฉันไม่เห็นเธอจะค้านได้สักที

            “ก็เพราะนายมันเอาแต่ใจตัวเองไงไมเนอร์ นายมันคิดถึงแต่ตัวเอง นายมันไม่เคยคิดถึงคนอื่น!”

            “ก็แล้วไงวะ! ใครสน?” คำพูดที่ปัดความรับผิดชอบ คำพูดของผู้ชายหน้าตัวเมีย ถ้าฉันหลุดพ้นจากเขาเมื่อไหร่ สาบานเลยว่า..ฉันจะไปให้ไกลจากเขามากที่สุด!

            “.......”

            ฉันไม่ตอบอะไรกลับไป น้ำตาไหลออกมาอย่างกับเขื่อนแตกจนมันเปรอะเปื้อนหมอนไปหมด ฉันหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน ชีวิตฉันมันคงไม่เจอใครที่คู่ควรอีกแล้ว เพราะฉันเสียครั้งแรกให้ไอ้บ้านี่ไปแล้ว!

            “เธอ.. นี่เธอ!” ไมเนอร์เรียกฉัน แต่ฉันไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว

            “.......”

            หัวสมองของฉันตอนนี้ปวดไปหมด ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนถูกหยุดเอาไว้ด้วยกาลเวลา ฉันไม่อยากคิด ไม่อยากรู้สึก ไม่อยากรับรู้อะไรอีกต่อไปแล้ว ยิ่งฉันรู้สึก..ฉันก็ยิ่งเจ็บมาก.. และถ้ายิ่งเจ็บมาก.. มันจะตอกย้ำความจริงมาก และนั่น..มันทำให้ฉันเจ็บปวด..

           

            หนึ่งชั่วโมงผ่านไป..

          MINER TALK ::

          ความจริงวันนี้ผมจะทำโทษยัยนั่นให้แรงกว่านี้ เอาให้ลุกไม่ขึ้นเลยด้วยซ้ำ เพราะยัยปากหมานี่กล้าเชิญผู้ชายอื่นเข้าห้อง ถึงจะเป็นแฟนเก่าของกันและกันก็เถอะ แต่ประเด็นคือผมเป็นผัวป่ะวะ! แต่พอเห็นแววตากับน้ำเสียงที่ตัดพ้อของเธอมันกลับทำให้ใจผมกระตุกวูบ ไม่รู้สิ.. ปกติยัยนี่ไม่ค่อยร้องไห้ แต่พอผมเห็นเธอร้องไห้แบบนี้ ผมรู้สึกไม่ชอบใจเลย

            เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนในอ้อมกอด บ่งบอกว่าเธอหลับไปแล้ว ผมจึงค่อยๆพลิกตัวเธอให้หันมาทางผมก่อนที่จะโน้มใบหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้หน้าสวยเฉี่ยวคมของเธอ ผมกดจมูกของตัวเองลงบนแก้มซีกซ้ายของเธอเบาๆ สูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างบาง ให้ตายสิ!

            หอมชิบหาย!

            ผมยิ้มออกมา แสงไฟจากด้านนอกที่ส่องเข้ามาผ่านบานหน้าต่างสะท้อนลงบนใบหน้าสวย คราบน้ำตาที่แห้งเกรอะกรังอยู่บนหน้าของเธอทำให้ใจผมสั่นไหว

            ทำไมต้องร้องไห้ด้วยวะ!”

            ผมสบถเบาๆอย่างหัวเสีย ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่ชอบที่ยัยนี่ร้องไห้

            ผมรั้งร่างของเธอเข้าใกล้มากขึ้นก่อนจะกดหัวของเธอให้ซบลงบนอกของผม ผมลูบผมยาวสลวยของเธอเบาๆ แล้วกดจูบลงที่หน้าผากกลมกลึงอีกครั้ง พลางหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทรา..

          MINER END TALK ::

 

            เช้าวันรุ่งขึ้น..

            อื้อ..”

            ฉันรู้สึกถึงอะไรที่กำลังขยับยุบยับอยู่ตามร่างกายก่อนจะปัดมันออกเบาๆอย่างรำคาญแล้วนอนต่อ เพราะเมื่อคืนฉันรู้สึกว่าตัวเองเสียพลังงานไปเยอะมาก ชนิดที่ว่าต้องนอนพักเอาแรงอีกวันเลย ดีนะที่วันนี้ไม่มีเรียน

            อะไรที่ยุบยับๆนั่นหายไปแล้ว แต่ดันกลับมาอีก และที่สำคัญ..มันไม่ได้ยุบยับอยู่ที่ลำตัวเหมือนเคย แต่มัน..ยุบยับอยู่ที่หน้าอกฉัน!

            ฉันลืมตาโพลงอย่างตกใจ ใบหน้าของผู้ชายหน้าคมที่ห่างเพียงไม่กี่คืบ กับฝ่ามือ..

            อะ..ไอ้บ้าไมเนอร์!”

            ฉันร้องออกมาเพราะตัวเองก้มลงไปมองที่หน้าอก ก็พบว่าเขากำลังบีบเคล้นหน้าอกของฉันอย่างเมามัน ไอ้บ้านี่มันจะหื่นกามไปไหนวะ!

          “เรียกไอ้ได้ยังไงกัน ฉันเป็นผัวเธอนะ!”

            “นี่นาย! ยังไม่กลับไปอีกหรือไง?” ฉันเด้งตัวขึ้นจากที่นอนอย่างรวดเร็วพลางกระชับชุดคลุมที่สวมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนเข้าหากันแน่น

            ฉันเพิ่งตื่นมาก่อนเธอประมาณห้านาทีเองเขาบอก สายตาที่เขามองฉันมีแต่ความเจ้าเล่ห์กรุ้มกริ่ม

            แล้วไง? กลับห้องนายไปสิ!”

            “ทำอาหารให้ฉันกินก่อนสิ ฉันถึงจะยอมกลับห้องเขาบอกแล้วขยับตัวเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นส่งผลให้ฉันต้องรีบถอยหลังมาชิดขอบเตียงด้านข้าง

            ดูปากฉันนะ.. ไม่-ทำ-โว้ย!!!” ฉันบอกเพียงเท่านั้นก่อนจะก้าวขาลงจากเตียง แต่ทว่า..

            หมับ!

            มือหนาของเขาคว้าเข้าที่เอวบางของฉันก่อนจะเบียดกายแกร่งกำยำนั่นเข้าหาฉัน ความใกล้ชิดทำให้ทั้งตัวของฉันร้อนวูบวาบไปหมด ยิ่งถ้าคิดถึงเรื่องเมื่อคืน..ฉันยิ่งอาย และหน้าร้อนเห่ออย่างกับมีไฟมาจุดลงบนหน้า

            ปล่อยนะ!”

            “ไม่ยอมทำอาหารให้ฉันสินะ งั้นฉันจะกินเธอแทนอาหารเช้า!คำพูดของเขาที่กระซิบข้างๆใบหูทำให้ฉันต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

            โอเคๆ ยอมแล้วก็ได้ ฉันยอมทำอาหารให้นายก็ได้ แล้วนายจะยอมกลับไปห้องของนายใช่มั้ย?” ฉันถามพลางเอียงคอหนีลมหายใจร้อนผ่าวของคนตัวสูง

            มันก็ขึ้นอยู่กับว่า..เธอจะทำได้ถูกปากฉันหรือเปล่าน่ะนะ ถ้าทำไม่ถูกปากฉัน เธอก็..” เขาเว้นช่วงคำพูดเอาไว้ก่อนจะค่อยๆโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆใบหน้าฉันมากขึ้น แก้มข้างขวาของตัวเองสัมผัสกับจมูกโด่งได้รูปของเขาก่อนจะเอ่ยต่อ ไม่รอด!!!

            .......ฉันไม่พูดอะไรกลับไปแต่กลับดิ้นออกจากอ้อมกอดของเขาจนมันหลุด

            ไมเนอร์แสยะยิ้มเย็นๆอย่างผู้มีชัยส่งมาให้ฉัน ฉันจึงส่งค้อนไปให้เขาแทน เขาหัวเราะหึในลำคออย่างคนโรคจิต แล้วสายตาเร่าร้อนนั่นน่ะ จะส่งมาทำไมนักหนา จะเผากันให้ตายไปเลยหรือไงวะ

            ฉันเดินออกมาจากห้องอนชองตัวเองแล้วตรงไปยังโซนครัวทันที ไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดประตูตู้เย็นเพื่อจะดูว่ามีอะไรที่จะสามารถทำให้ไอ้บ้านั่นกินได้ แต่พอเปิดตู้เย็น ฉันก็ต้องตะลึง.. ให้ตายสิ! ทั้งตัวตู้เย็นมีเพียงแครอท หอมหัวใหญ่ แล้วก็หมูสับเท่านั้น แล้วฉันจะทำอะไรให้ไอ้บ้านั่นกินล่ะเนี่ย ถ้ามันไม่ได้กินข้าว มันก็คงจะกินฉันแทน! นี่มันเรื่องบ้าชัดๆเลย!!!

            “ว่าไง? อาหารของฉันน่ะ ไปถึงไหนแล้ว?เขาพูดในขณะที่กำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องนอนของฉัน ส่งสายตามาท้าทายกัน

            ก็..”

            “ก็อะไร? ฉันให้เวลาเธอห้านาที ถ้ายังคิดเมนูอาหารไม่ออกอีก ฉันจะกินเธอแทนข้าวเช้านี่แหละ

            คำพูดของเขายิ่งทำให้ฉันคิดไม่ออกไปกันใหญ่ ฉันพยายามคิดว่าจะทำอะไรให้ไอ้บ้านี่มันกินดี แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเลย ยิ่งพอเห็นสายตากรุ้มกริ่มปนท้าทายที่ส่งมาให้จากไอ้คนตัวสูงที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูแล้วผิวปากอย่างสบายอารมณ์ด้วยแล้ว ฉันยิ่งสมองตื้อกว่าเดิม

            สิบ.. เก้า.. แปด.. เจ็ด..” เสียงนับหมดเวลาของเขาถอยหลังลงเรื่อยๆแล้ว ฉันก็เริ่มปาดเหงื่อของตัวเองแล้วเช่นกัน

            “.......”

            “หก.. ห้า.. สี่..”

            “.......”

            “สาม.. สอง.. นึ่..?

            ข้าวผัด!” ฉันรีบตะโกนออกไปทันทีที่คิดออกโดยที่เขายังนับหนึ่งได้ไม่เต็มปากเต็มคำเท่าไหร่นัก

            เฉียดฉิวเลยนะ อีกนิดฉันก็จะได้กินเธอแล้วนะ หึ!” กินฉันบ้าบออะไรล่ะ! ไอ้บ้านี่!

            “เออ.. ฉันมีของในตู้เย็นนิดเดียว ทำให้นายได้แค่ข้าวผัดเท่านั้นแหละ จะกินหรือเปล่า? ถ้าไม่กินก็เชิญเสด็จออกจากห้องฉัน

            “กินสิ เมียอุตส่าห์ทำให้” เขาบอกด้วยน้ำเสียงเล่นๆ

            เมียเมอบ้าบออะไรล่ะ!” ฉันรีบส่งค้อนไปให้เขาทันที แต่แทนที่เขาจะกลัวเขากลับยิ้มแบบกวนประสาทส่งมาให้ฉันแทน บอกเลยว่า..มันกวนตีนสุดๆ!

            “หรือจะเถียง? อยากให้ทำให้ดูอีกสักรอบมั้ยล่ะ? เอาให้หมดแรงคาเตียง ลุกไม่ขึ้นเลย ดีมั้ย?ย๊า! ไอ้บ้านี่มันบ้ากามที่สุด!

            “ฉันจะทำอาหารให้นายแล้ว!” ฉันบอกเพราะไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเขาอีกแล้ว ยิ่งต่อล้อต่อเถียงมาก ถ้าไอ้บ้านี่ไม่พอใจ มีหวัง..จับฉันลากขึ้นเตียงแล้วทำมิดีมิร้ายฉันอีกแน่!

            ครึ่งชั่วโมงผ่านไป..

            เสร็จแล้ว! มาเอาไปกินสิ!”

            เอามาให้ด้วยสิ เป็นเมียประสาอะไรวะ?เอาอีกแล้ว.. ไอ้ไมเนอร์จอมกวนตีนมันพูดแบบนั้นกับฉันอีกแล้ว ให้ตายสิ!

            “.......” ฉันเงียบ แต่ในใจตอนนี้กำลังก่นด่าเขาอยู่เป็นชุด

            เร็วๆสิวะ ชักช้าอยู่นั่น!” เขาบอกแล้วเดินมาทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาหน้าทีวีอย่างสบายใจ นี่มันห้องใครกันแน่วะ!? ฉัน..หรือเขา?

            ได้แล้วค่ะคุณไมเนอร์ มีอะไรจะสั่งอีกมั้ยคะ? ดิฉันจะได้รับมาปฏิบัติ!” ฉันพูดประชดออกไป บอกเลยว่าตอนนี้รู้สึกหมั่นไส้ไอ้บ้านี่มาก!

            “เอาน้ำมาให้ฉันด้วย” เรื่องมากชิบ!

            “นี่ค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ!” ฉันกระแทกเสียงใส่เขาอย่างหงุดหงิด ในใจบอกว่าขอให้ข้าวติดคอไอ้บ้านี่ให้ตายไปเลยได้ยิ่งดี

            จะไปไหน?” เขาถามออกมาเมื่อเห็นว่าฉันกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ ก็เห็นอยู่ว่าจะเข้าห้องน้ำ คนเข้าห้องน้ำคงไปสวดมนต์มั้งไอ้บ้า!

            “แหกตาดูสิคะ! ดิฉันจะเข้าห้องน้ำค่ะ คนเข้าห้องน้ำคงไปนั่งสวดมนต์มั้งคะ!”

            อืม.. ออกมาแล้วก็ช่วยมาเช็ดปากให้ฉันด้วยเป็นง่อยหรือไงวะ! ถึงได้เช็ดปากตัวเองไม่เป็น!

            “เออค่ะ!” ฉันกระแทกเสียงใส่เขาอย่างหงุดหงิดก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องน้ำ

            หลายนาทีผ่านไป..

            ความจริงฉันเข้าไปแปรงฟันแล้วก็อาบน้ำทำธุระส่วนตัวไปพร้อมเลย เป็นเวลานานหลายนาทีเหมือนกัน ไมเนอร์คงจะเบื่อแล้วก็อาจจะกลับไปแล้วก็ได้ นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดตอนนี้

            ฉันค่อยๆแง้มบานประตูห้องน้ำออกมา แต่ก็ปรากฏว่า..เขายังนั่งอยู่แถมกำลังดูทีวีอย่างสบายอารมณ์อีกต่างหาก สิ่งที่ฉันคิดมันมีอะไรที่จะเป็นจริงบ้างไหมเนี่ย? ให้ตายสิพับผ่า! ซวยชะมัดเลย!

            “อะแห้ม!” เสียงกระแอมของเขาดังขึ้น นี่คงรู้นานแล้วล่ะว่าฉันออมาจากห้องน้ำแล้ว

            ฉันจะเข้าห้องไปแต่งตัว!” ฉันบอกเสียงห้วน

            มาเช็ดปากก่อนนี่อย่าบอกนะว่า..ที่ฉันเข้าห้องน้ำไปหลายนาที เขายังไม่ได้เช็ดปากตัวเองเพื่อรอฉันมาเช็ดให้เนี่ยนะ!

            “เป็นง่อยหรือไง? ทำอะไรเองมั่งดิวะ!”

            “หรืออยากให้ฉันปล้ำ!” โอ๊ย! เอะอะปล้ำตลอด! เอากูไปเป็นเซ็กซ์ทอยเลยสิคะไอ้บ้า!!! (ประชด)

            เออๆ รอแป๊บ ฉันไปใส่เสื้อผ้าก่อน!”

            ฉันเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเองก่อนจะหยิบเสื้อยืดคอวีสีเทามาสวมใส่พร้อมกับกางเกงยีนส์ขาสั้นรัดรูปพอดีตัว แล้วเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเอง ตรงมายังร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงโซฟาหน้าทีวี

            นี่ผ้า!” เขาบอกแล้วโยนผ้าสีขาวผืนบางมาใส่หน้าฉัน กวนตีนซะไม่มี!

            ฉันนั่งลงข้างๆเขา..

            หันมาสิ! เอียงข้างมันจะไปเช็ดได้ยังไง!”

            ไมเนอร์ชักสีหน้ารำคาญออกมาแต่ก็ยอมหันมาโดยดี เขาพุ่งพรวดเข้าหาฉันอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเราอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบด้วยซ้ำ คล้ายกับต้องมนต์สะกดที่กำลังสะกดฉันให้นั่งนิ่งมองหน้าผู้ชายหล่อเหลาตรงหน้านิ่งๆ แต่พอเรียกสติของตัวเองกลับมาได้ ฉันก็รีบผละใบหน้าออกห่างทันที

            ยื่นหน้าเข้ามาขนาดนี้..ฉันจะไปเช็ดได้ยังไงวะ!” ฉันบอกพลางหลบสายตาของเขา

            ก็รีบเช็ดสิเบาบอกแล้วเผยอปากให้ฉัน บอกเลยว่าไม่ได้น่าจูบนะ แต่น่าตบ!!

            ฉันบรรจงเช็ดปากของเขาจนมันสะอาดดีแล้วลุกเตรียมตัวเอาผ้าไปเก็บ แต่ทว่า..

            หมับ!

            พรวด!

            “อื้อ!” เกิดขึ้นเร็วมากเพียงเสี้ยววินาที

            ไมเนอร์ดึงข้อมือฉันจนฉันต้องนั่งลงที่เดิมก่อนที่เขาจะประกบริมฝีปากลงมาทาบทับับปากของฉัน ละเลงลากไล้ไปมาอยู่อย่างนั้น สัมผัสเร่าร้อนแทบเผาผลาญความเป็นตัวตนของฉันลงช้าๆ ฉันหลบตาลง หัวสมองอื้ออึงคิดอะไรไม่ออกเลย

           

          MINER TALK ::

          ผมลากไล้ริมฝีปากของตัวเองไปมาบนริมฝีปากบาง เธอไม่ได้ขัดขืนหรืออะไร แต่กลับนั่งนิ่งให้ผมจูบ มือที่เคยทุบอกผมเป็นพัลวันครั้งนั้น แต่ตอนนี้กลับไปทำอะไรเลย วางแหมะอยู่บนไหล่ผม เชลซีหลับตาลง และผมก็รับรู้ด้วยว่าเธอกำลังจูบตอบอย่างไม่ประสีประสา

            ท่าทางห้าวๆบวกกับปากเสียๆ ไม่นึกว่าจะไร้เดียงสาขนาดนี้นะ!

            “อื้อ!”

            Rrrrrrrr!

            เสียงโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้น ทำให้เชลซีผลักผมออกอย่างรวดเร็ว แล้วใช้หลังมือเช็ดที่ปากของตัวเอง

            ใครมันโทรมาตอนนี้วะ!? ขัดใจชิบ!

            หมวย!!!

            เมื่อเห็นว่าใครโทรมา.. ผมก็รีบกดรับทันทีโดยไม่ลังเล เพราะหมวยคือคนสำคัญของผม..

            ว่าไงหมวย?” ผมถามออกไป ยัยเชลซีกำลังจะลุกออกไปแต่ผมคว้าข้อมือเธอเอาไว้ซะก่อนแล้วรั้งตัวเธอมานั่งบนตักของตัวเอง

            ปล่อยนะไอ้บ้านี่!”

            [นั่นเสียงใครอ่ะเฮีย?] หมวยถามขึ้น

            ไม่มีไรหรอก โทรมามีอะไรหรือเปล่า?”

            [เฮียมารับหมวยที่มหาลัยตอนนี้เลยได้มั้ยอ่ะ ฉันจะรีบไปสนามบิน]

            สนามบิน? ไปทำไมวะ?” ยัยเชลซีที่นั่งเงียบตอนนี้กำลังพยายามจะลงจากตักของผมอยู่ นิ่งๆได้ป่ะวะ!”

            [นิ่งอะไรเฮีย?]

            “เปล่าๆ แล้วจะไปสนามบินทำไม?

          [ฉันจะไปหาลูกที่LA!]





ขอโทษด้วยน้าา ที่ต้องตัดNCไปเว็บธัญวลัยทำให้รีดเดอร์ต้องวุ่นวายสักนิด เค้ากลัวโดนแบนอ่ะ^^

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ^^ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #23 nisakhaow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:49
    ลูกใคร?????
    #23
    0