คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน

ตอนที่ 2 : ประกาศข่าว


     อัพเดท 13 มี.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: โทโฮ, Touhou
ผู้แต่ง : SCORPIO KID. ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SCORPIO KID.
My.iD: https://my.dek-d.com/asmodeus
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 17 Overall : 1,965
41 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 22 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน ตอนที่ 2 : ประกาศข่าว , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 280 , โพส : 2 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


“หนังสือพิมพ์บุนบุนมารุจ้า” เสียงเจื้อยแจ้วของเทนกุอีกาข้ามผ่านเหนือหลังคาศาลเจ้าไปอย่างรวดเร็วจนมองเห็นแต่เงา สิ่งที่ตามมาหลังจากเสียงนั้นคือหนังสือพิมพ์หนึ่งฉบับที่ถูกขว้างทะลุประตูกระดาษเข้ามาจนเรย์มุวิ่งหน้ายักษ์ออกมาจะเอาเรื่อง

“ยัยกาบ้า ขว้างลงมาไม่ดูตาม้าตาเรือ กลับมาซ่อมเดี๋ยวนี้นะ”

“โว้ๆๆ โมโหอะไรอีกล่ะ” มาริสะที่แวะมาดื่มชาที่ศาลเจ้าค่อยๆ ร่อนไม้กวาดลงกับพื้น

“อายะ ยัยกาจอมจุ้นนั่นมันขว้างหนังสือพิมพ์ทะลุประตูกระดาษของฉัน”

“โธ่เอ๊ย แค่นี้เอง เธอก็เอาไอ้หนังสือพิมพ์นั่นปะแทนเข้าไปก็สิ้นเรื่อง” มาริสะเปิดประตูเข้าไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่ถูกพูดถึงขึ้นมาอ่านก่อนที่มันจะถูกแปรสภาพโดยมิโกะขี้โมโห ทันทีที่กางออกดูพาดหัวข่าวเท่านั้นมาริสะถึงกับร้องลั่น

“นี่มันอะไรกัน!”

“อะไรอีกล่ะ หา!” เรย์มุแสดงอาการไม่แตกต่างกันกับจอมเวทย์ขาวดำนัก พาดหัวข่าวนั้นเขียนว่า

‘เตรียมพบกับการแข่งขันครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในเกนโซเคียว! เกนโซเคียวมินิมาราธอน การแข่งขันวิ่งข้ามแดนเกนโซเคียวโดยเริ่มสตาร์ทจากเรือนนิรันด์ ‘เอย์เอนเทย์’ ในป่าไผ่ทางตะวันตก ไปสิ้นสุดที่ศาลเจ้าฮาคุเรย์ในฝั่งตะวันออก ผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวจะได้รับรางวัลใหญ่นั่นคือสามารถขอให้ผู้แพ้ทำตามความปรารถนาของตนได้หนึ่งอย่าง กำหนดการแข่งขันคืออีกสามวันข้างหน้า ผู้ที่สนใจขอให้ไปรวมตัวกันที่เรือนนิรันด์ ไม่มีการจำกัดผู้เข้าแข่งขันไม่ว่าจะเป็นมนุษย์, โยวไค, เทนกุ, โอนิ (เผ่ายักษ์), ชาวสวรรค์, ผี หรือเผ่าพันธุ์ไหนก็ตาม ผู้ที่จัดการแข่งขันครั้งนี้คือฮาคุเรย์ เรย์มุ, คิริซาเมะ มาริสะ และอลิส มากาทรอยด์ ทั้งนี้ทั้งสามคนได้ทำการทดลองวิ่งสำรวจเส้นทางไว้แล้ว’ พาดหัวข่าวที่มีรูปของเรย์มุ, มาริสะ และอลิส กำลังวิ่งแข่งกันกลับมาที่ศาลเจ้าฮาคุเรย์ตามเส้นทางโยวไคนั้นยิ่งสนับสนุนกันและกัน เรย์มุตอนนี้หน้าแดงก่ำเหมือนสีชุดของตน เธอเดินไปหยิบเอาไม้ปัดรังควาน, เข็มพิฆาตมาร และยันต์คาถาแบบเต็มอัตราศึกแล้วรีบเหาะออกไป

“เฮ้! เรย์มุ! จะไปไหนน่ะ” มาริสะรีบเรียกไม้กวาดมาเหาะตามไปแทบไม่ทัน

“ฉันจะไปถามอะไรจากยัยเทนกุนั่นหน่อย” เรย์มุบินไปตามทิศที่อายะมุ่งหน้าไปจนไปเจอตัวการกำลังลอยอยู่เหนือป่าแห่งเวทย์มนต์

“มุโซ ฟูอิน!” โดยไม่พูดพล่ามทำเพลง เรย์มุใช้ยันต์คาถาจู่โจมอีกฝ่ายแบบไม่เปิดโอกาสให้ตั้งหลัก

“อายะยะยะยะยะ!”

‘ตูม

แม้ว่าอายะจะมีฉายา (ตั้งเอง) ว่าผู้ที่เร็วที่สุดในเกนโซเคียวก็ตาม เมื่อถูกโจมตีด้วยกระสุนที่พุ่งเข้าใส่รอบทิศแบบไม่ทันตั้งตัวก็สุดปัญญาจะหลบพ้นเหมือนกัน สาวน้อยผมสั้นสีดำในชุดเสื้อเชิ้ตกระดุมหน้าสีขาว กระโปรงสั้นแค่เข่าสีดำ สวมเกตะตามแบบเทนกุ ร่วงลงสู่พื้นดินพร้อมกับควันสีดำที่พวยพุ่งออกมา ขนปีกกาที่งอกออกมาจากหลังหลุดร่วงเป็นทางตามวิถีที่ตกลงไป

“เอ่อ... เรย์มุ... เมื่อกี้นี้คือประโยคคำถามเหรอ” มาริสะมองตามอีกาดวงซวยด้วยสายตาเวทนา เรย์มุไม่ตอบคำถาม เธอเหาะตามลงไปยืนหน้าบึ้งอยู่ต่อหน้าอายะ

“ชาเมย์มารุ อายะ!”

“อายะยะยะยะยะ ดะ... เดี๋ยวก่อน... ฉันไม่อร่อยหรอกนะ... อย่ากินฉัน...”

“ใครจะกินหล่อนไม่ทราบ หา?”

“อูย... แล้วอยู่ดีๆ มาเล่นงานฉันทำไมกัน” อายะลูบมือไปตามร่างกายเพื่อไล่ความเจ็บปวด

“ยังมีหน้ามาถามอีก” เรย์มุชี้ไปที่หนังสือพิมพ์ที่ตกเป็นซากอยู่ข้างตัวอายะ “ไอ้ข่าวที่พาดหัวนั่นมันอะไรกัน ฉันไปจัดการแข่งขันวิ่งบ้าบอนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ไม่... ไม่ใช่ความคิดของฉันนะ เป็นยูคาริซังต่างหาก”

“ยูคาริ... ฮึ่ม!” เรย์มุมองไปรอบๆ เธอสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างในบริเวณนี้และนั่นก็ไม่ใช่ใครอื่น “ออกมาเดี๋ยวนี้นะ ยัยแก่แร้งทึ้งที่อยู่แต่ในช่องว่างของมิติ”

“เธอเรียกใครแก่ ฮึ พูดจาหยาบคายจริงๆ” ยูคาริปรากฏตัวออกมาจากรอยแตกของมิติ ทันทีที่โผล่ออกเธอก็ต้องรีบสะบัดพัดที่อยู่ในมือเพื่อปัดป้องเข็มของเรย์มุก่อนจะโบกร่มกันแดดที่ถืออยู่ในมือยิงกระสุนออกไปทำลายยันต์ที่เรย์มุซัดใส่อีกชุด

“แหมๆ เดี๋ยวนี้มิโกะแห่งศาลเจ้าฮาคุเรย์กลายเป็นพวกชอบใช้ความรุนแรงที่เที่ยวไประรานโยวไคตนอื่นๆ ไปแล้วเหรอเนี่ย”

“ไม่ต้องมาพูดมาก บอกมาว่าเธอวางแผนอะไรอยู่กันแน่”

“เอ... ตกลงเธอจะให้ฉันพูดหรือเปล่าล่ะ” ยูคาริยิ้มยียวนเรย์มุที่ทำท่าจะระเบิดได้ทุกวินาที “เอาล่ะๆ มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันก็แค่อยากให้พวกเราได้ออกกำลังกายกันบ้างเท่านั้นเอง”

“โกหก! อย่างเธอน่ะเหรอจะทำอะไรพื้นๆ แบบนี้ บอกมาว่ามีแผนอะไรแอบแฝงอยู่อีก”

“ฮึๆๆ ผู้ชนะการแข่งขันจะขออะไรจากผู้แพ้ก็ได้ เธอก็เอาชนะฉันแล้วใช้เงื่อนไขนั้นสั่งให้ฉันพูดสิ นั่นถ้าเธอเอาชนะฉันได้นะ” ยูคาริยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

“หมายความว่าเธอก็จะลงแข่งด้วยเหรอ” มาริสะไม่ค่อยอยากเชื่อเพราะยูคาริไม่ใช่โยวไคประเภทที่จะถนัดการใช้กำลัง

“แน่นอน ของรางวัลสุดวิเศษแบบนี้ไม่ใช่แค่ฉันหรอกแต่ทุกคนในเกนโซเคียวคงจะสนใจจนอดเข้าร่วมไม่ได้แน่ๆ แต่ฉันไม่ได้ลงแข่งเองหรอกนะ”

“อย่าบอกนะว่าเธอ...”

“ใช่ ฉันจะให้รันกับเชนลงแข่งแทน” ยูคาริพูดถึงภูติรับใช้ทั้งสองตนของเธอ จิ้งจอกเก้าหาง ‘ยาคุโมะ รัน’ กับปีศาจแมวสองหาง (เนโกะมาตะ) ‘เชน’

“เฮ้ย ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ”

“แน่นอน มีโยวไคหลายตนที่ไม่ถนัดเรื่องการออกแรงแต่มีบริวารที่เหมาะกับเรื่องแบบนี้อยู่ ฉันว่าพวกเขาก็ต้องใช้วิธีเดียวกันนี้แหละ พวกเธอเองก็อย่าประมาทล่ะ ฝึกฝีเท้าเข้าไว้นะ”

“ใครบอกว่าฉันจะลงแข่งการแข่งขันบ้าๆ ของเธอ” เรย์มุทำท่าไม่สนใจ ยูคาริชี้มือไปที่ซากหนังสือพิมพ์บุนบุนมารุ

“หนังสือพิมพ์นั่นไงล่ะที่บอก พวกเธอสามคนเป็นผู้จัดการแข่งขัน จะถอนตัวหรือเลิกล้มไม่ได้นะ เพราะถ้าทำแบบนั้นบรรดาโยวไคที่ตั้งใจจะเข้าร่วมคงไม่ยอมแน่ เธอคิดว่าจะรับมือกับพวกเขาทั้งหมดพร้อมกันได้หรือเปล่าล่ะ”

“อายะ เธอส่งหนังสือพิมพ์ไปที่ไหนบ้างแล้ว” เรย์มุหันไปถามอายะ

“เอ่อ... ป่าไผ่แห่งการหลงทาง, หมู่บ้านมนุษย์, หอหยกขาว ‘ฮาคุเกียวคุโร’, ยมโลก, สวรรค์, นรก, คฤหาสถ์มารแดง, ทะเลสาบแห่งหมอก,  ภูเขาโยวไค”

“สรุปก็คือทั่วทั้งเกนโซเคียวรู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว” มาริสะถามแทนเรย์มุที่ยืนอึ้งอ้าปากค้างอยู่

“ใช่ ฉันไปส่งที่ศาลเจ้าฮาคุเรย์เป็นที่สุดท้ายตามที่ยูคาริบอก”

“นี่เธอวางแผนเอาไว้แล้วใช่มั้ย”

“โฮะๆๆ ใช่แล้ว เพื่อให้มีคนรู้เรื่องและสนใจมากๆ เธอจะได้ถอนตัวไม่ได้ไงล่ะ เอาล่ะ ฉันยังต้องไปเตรียมการอีกหลายอย่าง ขอตัวก่อนนะ หวังว่าพวกเธอจะทำให้แข่งขันนี้ให้ออกมาราบรื่นนะ รวมถึงเธอด้วย” ยูคาริหันไปทางต้นไม้ต้นหนึ่งที่อลิสแอบฟังการสนทนาอยู่ เธอยิ้มออกมานิดหนึ่งแล้วเดินหายเข้าไปในห้วงมิติ

 

ที่หอหยกขาว ดินแดนปรโลกที่เหล่าวิญญาณจะถูกส่งไปหากไม่ถูกตัดสินให้ตกนรกหรือขึ้นสวรรค์ ดินแดนที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกนโซเคียวในอีกฟากหนึ่งของเขตแดนซึ่งกั้นระหว่างโลกคนเป็นและโลกคนตาย แม้ว่าเขตแดนที่อยู่เหนือท้องฟ้านั้นจะถูกทำลายไปแล้วและยังไม่ได้รับการซ่อมแซมก็ตาม การที่คนเป็นจะเดินทางไปยังหอหยกขาวได้ก็นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย บันไดที่ทอดยาวจากปากทางขึ้นไปถึงหอหยกขาวนั้นยาวจนมองไม่เห็นปลายทาง ว่ากันว่าไม่มีมนุษย์คนใดสามารถเดินขึ้นไปจนสุดทางได้แม้แต่คนเดียว แม้แต่เทนกุที่รวดเร็วอย่างอายะยังต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะไปถึงหอหยกขาวได้ ที่เรือนทรงญี่ปุ่นโบราณนั้น ‘ไซเกียวจิ ยูยูโกะ’ ราชินีแห่งโลกคนตายกำลังนั่งเพลิดเพลินกับน้ำชาและข้าวเกรียบของว่างอยู่ที่ระเบียง แม้ว่าหน้าที่ของเธอคือการสะกดต้นซากุระแห่งความตาย ‘ไซเกียว อายาคาชิ’ ไม่ให้ผลิบานก็ตามแต่สิ่งที่เธอต้องทำก็ไม่ต่างกับการนั่งเฉยๆ

“ท่านยูยูโกะคะ เทนกุอีกาตนหนึ่งเอาหนังสือพิมพ์มาให้ค่ะ” หญิงสาวผมขาวสั้นในชุดสีเขียว สะพายดาบสองเล่มกับตัวเดินนำเอาหนังสือพิมพ์บุนบุนมารุมาส่งให้นายหญิงของตน

“ขอบใจมากจ้ะ โยวมุ อืม... ไหน ข้างล่างนั่นมีเรื่องอะไรน่าสนใจบ้าง” ยูยูโกะกางหนังสือพิมพ์ออกดู แล้วเธอก็ไม่ต้องเสียเวลาหาเพราะเรื่องน่าสนใจนั้นพาดหัวอยู่ที่หน้าแรกแล้ว “เกนโซเคียวมินิมาราธอน...”

“มีอะไรหรือเปล่าคะ ท่านยูยูโกะ”

“ลองอ่านตรงนี้ดูสิ” ยูยูโกะส่งหนังสือพิมพ์ให้กับคนสวนครึ่งคนครึ่งผีแห่งหอหยกขาว ‘คอนปาคุ โยวมุ’

“การแข่งขันวิ่งข้ามแดนเกนโซเคียว... ผู้ชนะจะสามารถเรียกเอารางวัลใดๆ ก็ได้ เอ๋ ไม่น่าเชื่อว่ามิโกะแห่งฮาคุเรย์จะทำอะไรแบบนี้”

“ฮึๆๆ ไม่ใช่หรอก” ด้วยการที่ดำรงอยู่มานานทำให้ยูยูโกะรู้จักกับยูคาริเป็นอย่างดีและเธอก็เดาออกว่าครั้งนี้ต้องเป็นฝีมือของเพื่อนคนนี้แน่ “โยวมุ”

“คะ ท่านยูยูโกะ”

“ฉันมีความปรารถนาบางอย่างอยากจะให้เป็นจริงขึ้นมา” ยูยูโกะมองมาที่โยวมุ “ถ้าให้ทุกคนในเกนโซเคียวช่วยกันก็คงจะสำเร็จได้แน่”

“ท่านยูยูโกะหมายความว่า... จะให้ฉันลงแข่งเหรอคะ”

“จ้ะ ถ้าเป็นฝีเท้าของเธอต้องชนะได้แน่”

“ท่านยูยูโกะปรารถนาอะไรเหรอคะ ถ้าเป็นเรื่องที่จะทำให้ซากุระบานล่ะก็ฉันว่าทุกคนคงไม่ยอมเด็ดขาด”

“ไม่หรอก ดอกไม้น่ะลงไปดูที่ศาลเจ้าก็ได้” ยูยูโกะกวักมือให้โยวมุเข้าไปหาแล้วกระซิบบอกความปรารถนาของตนให้เธอรู้

“เอ๋! ระ... เรื่องแบบนั้น...”

“ฮึๆๆ โยวมุ ความปรารถนาของฉันต้องฝากไว้กับฝีเท้าของเธอแล้วนะ เธอจะทำได้หรือเปล่า” ยูยูโกะหรี่ตามองคนรับใช้ของตน

“คะ... ค่ะ...” โยวมุรับคำแบบไม่เต็มเสียงนักแต่ยูยูโกะก็ไม่ได้สนใจ เธอยิ้มร่าออกมาพร้อมกับออกคำสั่ง

“ตั้งแต่นี้ไปงานบ้านงานเรือนทุกอย่างปล่อยให้เป็นหน้าที่ของวิญญาณคนตายจัดการ เธอเร่งฝึกซ้อมฝีเท้าเข้าไว้นะ”

“ค่ะ ท่านยูยูโกะ”

“ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่วันนี้ไปจนถึงวันแข่งเธอต้องวิ่งรอบสวนวันละห้ารอบ”

“อะไรนะคะ!” โยวมุร้องลั่นออกมา หอหยกขาวนั้นเป็นสถานที่เลื่องชื่อว่ามีสวนที่กว้างขนาดสองร้อยโยชน์ตั้งอยู่ ถ้าวิ่งหนึ่งรอบก็จะเป็นระยะทางสี่ร้อยโยชน์ ห้ารอบก็เท่ากับสองพันโยชน์ (ประมาณ 32,000 กิโลเมตร)

“ฮุๆๆ พยายามเข้านะ โยวมุจัง” ว่าแล้วร่างในชุดกิโมโนสีฟ้าอ่อนก็เดินหายกลับเข้าไปทางห้องนอนของหอหยกขาว ทิ้งให้คนรับใช้ยืนแข้งขาอ่อนอยู่นอกระเบียงผู้เดียว

 

ที่ตำหนักยาคุโมะ ตำหนักลึกลับซึ่งตั้งอยู่ที่ใดสักแห่งภายในห้วงมิติ ยาคุโมะ รันกำลังสาละวนอยู่กับงานบ้านต่างๆ อยู่ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงเรียกของนายหญิงของตน

“รัน”

“คะ ท่านยูคาริ” จิ้งจอกเก้าหางในชุดนักบวชสีขาวคลุมทับด้วยผ้าสีน้ำเงินเข้ม หมวกสองแฉกรับกับหูประดับด้วยยันต์สี่แผ่นหันไปมองทางต้นเสียง

“เรียกเชนมาซิ ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย”

“ค่ะ” รันวิ่งออกไปนอกตำหนักพักหนึ่งเธอก็กลับมาพร้อมกับเนโกะมาตะซึ่งเป็นภูติรับใช้ของตน

“มีอะไรเหรอคะท่านรัน ท่านยูคาริ”

“ท่านคงจะพูดเกี่ยวกับเรื่องการแข่งขันใช่มั้ยคะ” รันเดาความคิดของผู้เป็นนาย

“ใช่ การแข่งครั้งนี้คงเป็นอะไรที่ลำบากไม่น้อย หากไม่วางแผนไว้ล่วงหน้าก็คงเอาชนะได้ยาก เจ้าคิดว่าใครเป็นตัวเก็ง”

“คงจะเป็นเทนกุมั้งคะ” ปีศาจแมวในชุดกระโปรงสีแดงเดา ยูคาริส่ายหน้าให้กับคำตอบนั้น

“อายะไม่ได้ลงแข่ง งานนี้พวกที่ถนัดเรื่องบินหมดสิทธิ์”

“งั้นก็ครึ่งคนครึ่งผีที่ใช้ดาบนั่น”

“ถ้าเป็นการวิ่งธรรมดาก็อาจจะใช่แต่การแข่งขันครั้งนี้ฉันจะให้มีการใช้ยันต์คาถาได้ด้วย”

“หมายความว่าสามารถต่อสู้ขัดขวางกันได้เหรอคะ” รันสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินกติกา

“ใช่ รัน เจ้าคิดว่าใครน่าจะเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ร้ายกาจที่สุด”

“อืม... ถ้าเป็นเรื่องฝีเท้าก็คงจะเป็นอย่างที่เชนว่าแต่ถ้าสามารถต่อสู้กันได้ ผู้ที่ใช้ความสามารถได้น่ากลัวและทรงพลังก็สามารถตัดคู่แข่งคนอื่นออกไปได้ง่ายๆ” รันวิเคราะห์ถึงความสามารถของแต่ละคน “แบบนี้มิโกะขาวแดงกับจอมเวทย์ขาวดำก็น่ากลัวอยู่แต่พวกนั้นก็เป็นแค่มนุษย์ เรี่ยวแรงคงสู้โยวไคไม่ได้ แล้วก็ชาวสวรรค์ที่สามารถควบคุมแผ่นดินได้ ถ้าเป็นเขาคงสามารถหยุดคนอื่นได้ง่ายๆ แต่ถ้าพูดถึงความได้เปรียบด้านชำนาญพื้นที่แล้วพวกที่อาศัยอยู่ในป่าไผ่นั่นถือว่าเป็นต่อกว่าคนอื่น”

“อย่าลืมยมทูตที่ภายเรือข้ามแม่น้ำซันสึด้วยสิ” ยูคาริพูดถึง ‘โคมาจิ’ ยมทูตผู้พาวิญญาณข้ามฟากแม่น้ำที่กั้นระหว่างสองโลกไปยังยมโลกเพื่อรับการตัดสิน

“อ๊ะ จริงด้วย ยัยนั่นมีความสามารถในการควบคุมระยะทาง ถ้าโดนหยุดเอาไว้ได้ล่ะก็...”

“หึๆๆ แค่คิดก็มองเห็นอุปสรรคเต็มไปหมดแล้วใช่มั้ย”

“ท่านยูคาริมีแผนเหรอคะ” รันอ่านรอยยิ้มของเธอออก

“ที่จริงแล้วสิ่งสำคัญในการแข่งขันครั้งนี้คือนี่” ยูคาริชี้ไปที่หัวของตน “สติปัญญา ทันทีที่เริ่มแข่งฉันเชื่อว่าในป่าไผ่ต้องกลายเป็นสนามรบแน่ ถึงตอนนั้นต่อให้เก่งหรือเร็วแค่ไหนก็ไม่มีทางเอาตัวรอดออกมาได้ สิ่งที่จะช่วยพวกเจ้าได้ดีที่สุดก็คือความคิด การอ่านสถานการณ์และเลือกเส้นทางที่ดีที่สุด นั่นต่างหากที่จะพาเราไปสู่ชัยชนะได้”

“ท่านยูคาริจะให้เราคิดหาแผนการเหรอคะ”

“ถูกแล้ว ในการแข่งฉันไม่สามารถสอดมือเข้าไปยุ่งได้ ฉะนั้นเจ้าต้องใช้หัวสมองของตัวเองประเมินสถานการณ์ ความฉลาดที่ได้รับสืบทอดไปจากฉันจงนำมันมาใช้ให้เต็มที่” ยูคาริออกคำสั่งเด็ดขาด

“ค่ะ ท่านยูคาริ”

“เชน เจ้าจงคอยช่วยเหลือรันอย่างเต็มที่ ไม่ว่ารันสั่งอะไรก็ห้ามขัดคำสั่งเด็ดขาด เข้าใจมั้ย”

“ค่ะ”

“ดี จงนำชัยชนะกลับมาให้ได้ เพราะถ้าหากพ่ายแพ้พวกเจ้าคงรู้ใช่มั้ยว่าจะเป็นยังไง” ยูคาริตีร่มกับมือตนเป็นการข่มขู่ รันกับเชนถึงกับขนลุกซู่

“ถะ... ถ้าอย่างนั้น พวกเราขอตัวไปสำรวจเส้นทางก่อนนะคะ ไปเถอะเชน”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Touhou fanfic: เกนโซเคียวมินิมาราธอน ตอนที่ 2 : ประกาศข่าว , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 280 , โพส : 2 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 31
ไม่รู้้ล่ะขอเชียร์โอนิน้อยก่อนละกันไม่รู้ไปไหนก็เถอะ
PS.  ก่อนทำคิดก่อนทำ จงนำใจเขาใส่ใจเรา
Name : AnimeLovers < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AnimeLovers [ IP : 110.168.196.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2556 / 11:58
# 1 : ความคิดเห็นที่ 23
ใครจะชนะฟะเนี่ย!! = [ ] =
PS.  ลองเข้ามาคุยกับผมสิฮะ :D
Name : Belphegol < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Belphegol [ IP : 124.122.157.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 / 20:13

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android