วอนรัก โดย จุมพิตหวาน (ปลอบขวัญ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,928 Views

  • 146 Comments

  • 661 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    136

    Overall
    63,928

ตอนที่ 24 : บทที่ 7 เกิดอะไรขึ้นกับใจ (ของเธอ) [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    4 ม.ค. 62

ต่อ


คุณพ่อออกไปแล้วหรือคะ

ครับ  วิอยากไปไหนก่อนกลับหรือเปล่า  ตอนนี้ยังไม่ดึกเท่าไหร่

อืม...  วิแล้วแต่กานต์ค่ะ  มีที่ดีๆ  แนะนำวิหรือเปล่าคะ”  หญิงสาวถามพร้อมกับมือเข้ามาคล้องแขน  ท่าทีน่ารักคล้ายออดอ้อนทำให้หานต์พงศ์ไมคิดปฏิเสธ

งั้น...จัดไปครับคนสวย

 

สงสัยพ่อแกคงติดลูกค้าอีกแล้วเจ้ากีวี่

วิมลกานต์เอ่ยกับเจ้าแมวที่ไม่ยอมเข้าไปในบ้านของตัวเองเช่นทุกครา  วันนี้ทั้งวันมันอยู่ข้างๆ เธอราวกับจะปลอบใจกัน  หญิงสาวเทอาหารให้เจ้ากีวี่ใส่ภาชนะที่อยู่ข้างกายแทนอันที่อยู่นบ้านเจ้าแมว  

แต่ครั้นตัวเองจะลงมือทานอาหารที่วางนิ่งอยู่บนโต๊ะทานข้าวของตัวเองกลับไม่รู้สึกหิวสักเท่าไหร่  จึงเปลี่ยนความตั้งใจเดิมเปลี่ยนมาเป็นรอกานต์พงศ์ที่โตีะทำงาน  โดยใช้เวลารอไปลงกับงานฆ่าเวลาอีกเช่นเคย

 

ณ  ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

โหสวยจังค่ะ”  ร้านที่เข้ามาตกแต่งได้อย่างสวยงาม  ดวงไฟหลากสีสันส่องแสงออกมาในความสลัวทำให้รัตติกาลนี้ดูสวยอยู่ในความสงบเงียบ

ดีใจนะครับที่วิชอบ  มาทางนี้ดีกว่าครับผมจองโต๊ะไว้แล้ว

รวิกานต์ไม่ขัด  หญิงสาวยอมให้เขาโอบบ่าเดินตามไปอย่างว่าง่าย

มุมที่กานต์พงศ์พามามืดกว่าด้านหน้าของร้านเล็กน้อย  ก่อนจะพบว่ามันเงียบสงบกว่าอีกด้วย  แต่เงียบสงบจนเกินไป  โต๊ะว่างมากมายมีแค่โต๊ะของเธอและกานต์พงศ์เท่านั้น  เสียงดนตรีเคล้าคลอบรรเลงเบาๆ  ผ่านไวโอลิน

ผมเหมาหมดแล้ว  จะได้ไม่มีใครมารบกวนเรา

แล้วกานต์พงศ์ก็เฉลยว่าทำไมที่ตรงนี้จึงสงบและมืดลงไปกว่าที่อื่นภายในร้าน  

รวิกานต์มองแสงเทียนสว่างไสว  ความพอใจผ่านรอยยิ้มพรายให้คนมองปฏิกิริยานั้นยิ้มออกมาอย่างพอใจ 

ครู่ต่อมาพนักงานก็เดินเข้ามาหา  กานต์พงศ์สั่งไวน์และสต็กส์เนื้อนุ่มให้เขาและเธอเพียงเท่านั้น  เพราะทั้งสองคนได้รับประทานอาหามาบ้างแล้วก่อนหน้านี้

เต้นรำกันก่อนที่อาหารจะมาสักเพลงดีไหมครับ

ก็ได้ค่ะ

จบคำตอบรับ  ชายหนุ่มก็มาหยุดยืนตรงหน้า  โค้งคำนับแล้วยื่นมือไปหา  หญิงสาวหัวเราะเบาๆ  ก่อนจะวางมือลงพากันเต้นรำตามท่วงทำนองบทเพลงหวาน

 

กร๊อก...

อุ๊ย!”  ท้องที่ร้องดังประท้วงขึ้นจนวิมลกานต์หัวเราะออกมา  เพิ่งนึกได้ว่าเธอเพลินกับงานจนเกินไป  หากปล่อยท้องให้ว่างไปกว่านี้คงไม่ดีแน่  แต่กระนั้นเธอก็ใจเย็นด้วยการโทร.หากานต์พงศ์อีกครั้ง

จนกระทั่งพบว่ามันเป็นแบบเดิมจึงได้เลิกรากับเจ้าโทรศัพท์  แล้วตรงไปรับประทานอาหาร 

เจ้ากีวี่ละจากลูกบอลสีสดของมัน  แล้วมานั่งลงบนตักไม่รู้ว่าเพราะเล่นจนเหนื่อยหรือง่วงนอนกันแน่  หญิงสาวลูบคอมันเบาๆ  สักพักมันก็หลับปุ๋ยคาตักของเธอ

ก็ยังดีที่มีแกอยู่ตรงนี้  มลขอบคุณกีวี่นะ”  หญิงสาวว่าแล้วกดหอมดอมดมลงบนหัวของมัน  มันร้องประท้วงใส่หนึ่งทีคล้ายขัดใจที่มีคนขัดนิทรารมณ์  ก่อนจะซุกตักของเธอใหม่แล้วหลับต่อ  ปล่อยให้เจ้าของของมันรับประทานอาหารไปโดยมีมันนั่งอยู่บนตัก

 

เสียงดนตรีหยุดลงเมื่อคนบรรเลงพบว่าสองหนุ่มสาวอยากใช้เวลาส่วนตัวด้วยกันมากกว่า  

ในเวลาต่อมาหลังจากที่ละเลียดชิมอาหารเลิศรสพร้อมการสลับพูดคุยกัน  สเต็กส์เนื้อนุ่มเกลี้ยงจานก็เกลี้ยงจาน  ทั้งไวน์เลิศรสก็หมดไปสองขวด  

เอาอีก  วิจาดื่มอีก”  หญิงสาวคะยั้นคะยอให้กานต์พงศ์รินให้  น้ำเสียงนั้นอ้อแอ้ลงไปกว่าปกติ

วิเมาแล้ว  เรากลับกันดีกว่านะครับ

แน่นอนว่าหญิงสาวไม่ยอม  จนกานต์พงศ์ต้องปล้ำจับ  จนกระทั่งหญิงสาวล้มพบคาอกของเขา

ให้ตาย  เวลาเมาทำไมฤทธิ์เยอะจริง

กานต์พงศ์บ่นออกมา  คงต้องหาที่ทำให้หญิงสาวสร่างเมาก่อนกระมังจึงจะพากลับบ้านได้  เพราะหากกลับไปในสภาพนี้บิดาของเธอคงไม่ชอบใจแน่

           

            ดีขึ้นไหมครับวิ

            กานต์พงศ์ถามเมื่อพาเธอมานั่งบนเก้าอี้ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง  ก่อนหน้านี้เขาให้หญิงสาวดื่มน้ำตามไปเยอะแล้วเหมือนกัน

            ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ  ลืมบอกกานต์ไปเลยว่าวิคออ่อน”  คนบอกว่าแล้วส่งยิ้มแหยให้กันอีก  กานต์พงศ์ส่ายหน้าราวกับจะอ่อนใจกับสิ่งที่ได้พบเจอ

            “ไม่น่าเชื่อ  แต่ตอนนี้ผมเชื่อแล้วล่ะครับ

            หญิงสาวหัวเราะให้กับคำพูดนั้นของเขา  ไม่ใช่แค่กานต์พงศ์หรอกที่แปลกใจ  ภายนอกเธอเป็นสาวสังคมแต่ทว่ามีหลายอย่างที่เธอแต่ต่างจากสาวสังคมหลายคนที่คอทองแดง  และรักการสังสรรค์เป็นชีวิตจิตใจ  ต่างกับเธอที่ทำไปเพราะมันทำให้ลืมความเจ็บปวดหลายๆ  อย่างไปได้...

            ถ้าอย่างนั้นกลับกันเถอะครับ  คุณพ่อคงรอแย่”  คำพูดของกานต์พงศ์ปลุกรวิกานต์จากสิ่งที่คิดก่อนตาคู่โตจะเบิกกว้างรัวคำถามใส่กานต์พงศ์

            “ตายจริง!  นี่กี่ทุ่มแล้วคะกานต์

            “จวนจะห้าทุ่มครับ

            “หาว้าย!”  เพราะการรีบลุกทั้งที่ร่างกายไม่ปกติทำให้รวิกานต์ซวนเซ  และเกือบจะล้มลงไป  แต่กานต์พงศ์กลับรับเอาไว้ได้ทัน

            ตาประสานตา  มือของหญิงสาววางอยู่บนบ่ากว้างของชายหนุ่ม  ลมหายใจที่มีกลิ่นไวน์อ่อนๆ  ของกันและกันทำให้กานต์พงศ์เคลื่อนเข้าหาใบหน้าของเธอช้าๆ

          


มีคนถามว่า  E-book  จะมาเมื่อไหร่  ตามที่แจ้งไว้ไม่เกินวันที่  15  ค่ะ  แต่ตอนนี้คิดว่าจะปิดเรื่องได้  2-3  วันนี้  ระหว่างที่เขียนตรวจทานอยู่เรื่อยๆ ค่ะ เพราะฉะนั้น  E-book  อาจจะมาก่อนกำหนดสักเล้กน้อย  :)  ขอบคุณที่ไถ่ถามเข้ามานะคะ  ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ  ดีใจที่ทุกคนเข้ามาอ่านวอนรักค่ะ ^^




คิดว่าจะจูบไหม????

เชิญด่าคุณกานต์ตรงนี้ได้เลยค่ะ  ชิชะ!  ผู้ชายมักมาก!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #14 Minmin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:23

    ก็ให้เค้าเลือกไป ส่วนนางก็ให้เจอคนดีๆรักเธอจริงๆบ้าง ไม่ต้องเลิศเลอเพอร์เฟค สวรรค์คงเมตตาเธอบ้างนะ

    #14
    1
    • #14-1 arynight (@arynight) (จากตอนที่ 24)
      8 มกราคม 2562 / 20:31
      ไรต์เตรียมหาคนใหม่ไว้คอยขวางทางคุณกานต์แล้วค่ะ หึหึ! ขอบคุณที่เข้ามาอ่านวอนรักนะคะ :)
      #14-1
  2. #13 Sirikamol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:20

    ถูกรักเผื่อเลือกอีกแล้ว. ให้นางเอกเป็นฝ่ายเลือกบ้างได้ไหม

    #13
    0
  3. #12 0925932730 (@0925932730) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:24
    ผูชายเห็นแก่ตัวอย่ารอเลยหนูมล
    #12
    0
  4. #11 pakaija (@pakaija) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:57
    ก็นะ เค้าคือคนที่เหมาะสมสำหรับคุณนี่นะ
    #11
    0