ตอนที่ 23 : บทที่ 7 เกิดอะไรขึ้นกับใจ (ของเธอ) [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    3 ม.ค. 62

ต่อ


วิมลกานต์ยิ้มเมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้น  หญิงสาวปิดโน้ตบุ๊กก่อนจะหันไปคว้าตะกร้าผ้าที่ยังไม่ได้ซักทั้งของเขาและเธอไปยังมุมซักผ้า

ก่อนจะจับแยกผ้าสีและผ้าขาวออกจากกัน  ตอนนี้เองที่เธอรู้สึกแปลกไปกับเสื้อผ้าของกานต์พงศ์ตัวที่เขาใส่เมื่อคืน

กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงติดเสื้อผ้าของเขา!

พลันอกข้างซ้ายก็รู้สึกหวิวโหวงขึ้นมา  อัตราการเต้นผิดปกติทั้งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมานาน  จนหญิงสาวต้องสูดลมหายใจเข้าลึก  พลางย้ำบอกกับตัวเองในใจ

อาจจะเป็นลูกค้าของกานต์พงศ์  เพื่อนหรือคนรู้จักของเขา...

แต่ทว่าความคิดอีกด้านหนึ่งกลับบอกเธอว่าอาจจะไม่ใช่อย่างนั้น...  ความรู้สึกกลัวเกิดขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ  แค่คิดว่าหากไม่ได้เป็นแบบที่เธอบอกกับตัวเองในคราแรก... 

ไม่เอาน่ามล  อย่าคิดในแง่ร้ายสิ”  หญิงสาวบอกกับตัวเอง  แต่อาการเจ็บหน่วงที่หัวใจทำให้ต้องยกมือขึ้นจับเอาไว้ถอนหายใจเข้าลึกและปลดปล่อยออกมาอย่างเป็นจังหวะในทุกคราที่หัวใจผิดปกติแบบนี้

ทำไมจึงรู้สึกแบบนี้นะ...  มันเกิดอะไรขึ้นกับใจของเธอกันแน่!

 

บ้านกานต์ตระกูล

รสสปอร์ตคันหรูจอดลงตรงหน้าบ้าน  ครั้นกานต์พงศ์เปิดประตูออกมาเขาก็ได้ยินเสียงต้อนรับในทันที

คุณหนูของนมกลับมาแล้ว

คนพูดว่าแล้วเดินตรงเข้ามาหา  กานต์พงศ์ยิ้มร่า  ก่อนจะเดินไปหาท่านเช่นกัน

คิดถึงนมที่สุดเลยครับ

ฮึปากบอกคิดถึงแต่หายไปเลยนะคะ”  ท่านส่งค้อนให้จนกานต์พงศ์หัวเราะออกมา

โธ่...  ผมต้องทำงานนะครับ  แต่ถึงจะไม่มาหาผมก็คิดถึงนมนะ” 

งั้นก็แล้วไปค่ะ

กานต์พงศ์หัวเราะเสียงดังอีกครา  มองหญิงชราหันไปสั่งสาวใช้จัดเตรียมน้ำท่ามาให้เขา  ก่อนจะพากันเดินเข้าห้องครัว

คุณพ่อมีแขกหรือครับนม”  ชายหนุ่มถามเมื่อเห็นรองเท้าที่ไม่น่าจะใช่ของสมาชิกในบ้าน  

อ้อค่ะ  คุณอาทิตย์กับลูกสาวน่ะค่ะ

ลูกสาว...  คงจะเป็นรวิกานต์สินะ

 

อ้าวตากานต์มาพอดีเลย”  ไม่ผิดจากที่กานต์พงศ์คิดไว้เมื่อเดินเข้ามาพร้อมนมแก้ว  กานต์พงศ์ก็พบว่ารวิกานต์นั่งอยู่พร้อมหน้ากับบิดาของเธอและบิดาของเขา  ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้ใหญ่ก่อนจะถอดเสื้อตัวนอกออก

มาค่ะ  เดี๋ยวนมเอาไปเก็บให้”  นมแก้วยื่นมารับเอาเสื้อตัวนอกที่เขาเพิ่งถอดออกมา

ขอบคุณครับนม”  กานต์พงศ์บอกก่อนจะนั่งลงข้างบิดา  อยู่ตรงข้ามคุณอาทิตย์และเยื้องกับรวิกานต์เล็กน้อย 

คุณลุงกับวิมานานแล้วหรือครับ”  ชายหนุ่มยิ้มรับทักทายคนมาก่อน

สักพักแล้วแหละ  วันนี้ลุงว่าจะออกรอบกับพ่อของกานต์สักหน่อย  ฝากกานต์ไปส่งน้องหน่อยนะ”  ท่านคงหมายถึงการเล่นกีฬาที่มักจะทำเป็นประจำร่วมกับบิดาของเขา

ได้สิครับคุณลุง

ครั้นได้รับคำตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มที่เป็นดังคำมั่น  คนฟังก็ยิ้มรับอย่างชอบใจ  ก่อนคนหัวโต๊ะจะบอกให้สาวใช้ตักข้าว  และทั้งหมดก็รับประทานอาหารร่วมกัน

 

คุณพ่อมีอะไรจะคุยกับผมหรือครับ”  กานต์พงศ์เอ่ยถามเมื่อมาหยุดอยู่ในห้องของบิดา

แกคิดว่าหนูวิเป็นคนยังไง

ก็...น่ารักดีครับ  ฉลาด  และก็...เก่ง

บิดาหัวเราะอย่างชอบใจให้กับคำพูดตรงไปตรงมาของเขา  ก่อนจะเดินเข้าหามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า  มือทั้งสองของท่านวางตรงสองบ่าของเขา  สบตามองมาที่เขาอย่างแน่วแน่และบอกในสิ่งที่ต้องการ

พ่อชอบหนูวิ  หากกานต์ไม่ติดขัดอะไรพ่ออยากได้หนูวิมาเป็นคนในครอบครัวของเรา  พ่อคิดว่าไม่มีใครจะเหมาะสมกับเราเท่าหนูวิอีกแล้ว  กานต์คิดแบบพ่อหรือเปล่า

กานต์พงศ์นิ่งคิดตามคำบอกกล่าวของท่าน  สุดท้ายชายหนุ่มก็เอ่ยออกมาหลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน

ผมก็ไม่คิดว่าจะมีใครดีและเหมาะสมเท่าวิแล้วครับ  ถ้าหากไปได้สวยกับวิผมจะทำตามที่คุณพ่อต้องการ

ฮ่าๆๆ  ให้มันได้อย่างนี้สิลูกพ่อ

 

19:40  น.

ทำไมพ่อแกยังไม่กลับมาอีกล่ะเจ้ากีวี่”  วิมลกานต์ถามเจ้าแมวที่นั่งอยู่ข้างกันบนโซฟาตัวยาว

จากที่คิดว่าจะรอสุดท้ายก็ทนรอไม่ไหวจนต้องกดโทร.หาชายหนุ่ม

แต่ทว่าโทรศัพท์ของการพงศ์กลับร้องสั่น  ครืด...ครืดอยู่ในกระเป๋าเสื้อตัวนอกที่นมแก้วเอาไปเก็บ  และไม่ได้รับความสนใจจากใครอีกเลย...





ขอบคุณสำหรับทุกๆ  กำลังใจนะคะ  ทั้งคอมเมนต์และการกดให้กำลังใจ  กดหัวใจมาให้  รวมทั้งยอด  Fav.  ยอดเข้าชั้นหนังสือที่เพิ่มมามากกว่าทุกทีด้วย  ^^

หลังจากนี้ถ้าไม่ติดอะไรคงจะมาอัปให้ได้ทุกวันค่ะ  ใกล้จบแล้ว!  เหลือปิดเรื่องอีกนิดเเดียว  

ป.ล.  มีคนบอกว่าอยากเห็นคุณกานต์เจ็บปวดเร็วๆ  อดทนรออีกนิดค่ะ  ไรต์จัดให้แน่นอน  หึหึ!


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #10 sungkyunglee (@sungkyunglee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 15:39
    อีบุ๊คมาเมื่อไรคะ
    #10
    1
    • #10-1 arynight (@arynight) (จากตอนที่ 23)
      4 มกราคม 2562 / 16:50
      ไม่เกิน 10-15 ค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านวอนรักนะคะ :)
      #10-1