ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

ตอนที่ 225 : SS3 Episode Seventy : แบบจำลอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,071 ครั้ง
    31 ต.ค. 63

SS3 Episode Seventy

 

         เซรอส แอชเชอร์กำลังพิจารณาภาพวาดแบบแปลนของสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ที่มีความทันสมัยอย่างผิดธรรมชาติ ด้วยวิทยาการความก้าวหน้าในปัจจุบันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสามารถผลิตกระดาษเนื้อดีคุณภาพเยี่ยมแบบนี้ออกมาได้ ยังมีเรื่องของน้ำหมึกสีที่นำมาใช้เห็นได้ชัดเลยว่าไม่ใช่ของที่มีอยู่บนโลกใบนี้มาก่อน พอจะเดาได้ไม่ยากว่าภาพวาดแบบแปลนเหล่านี้เป็นฝีมือของใครเพราะมีอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่ครอบครองเครื่องปริ๊นท์เอกสารเพื่อใช้ในการผลิตโดจินชิไว้สำหรับอ่านเล่น

         ภาพวาดแบบแปลนจำนวนหลายสิบแผ่นเกือบทั้งหมดนั้นล้วนเป็นเพียงดีไซน์ภายนอกเท่านั้น มีเพียงแบบแปลนห้องอาหารเท่านั้นที่มีการวาดภาพบรรยากาศภายในประกอบแนบมาให้ดูเป็นตัวอย่าง จากเดิมที่เคยเป็นห้องโถงกว้างที่ค่อนข้างเงียบเหงาก็เปลี่ยนมาเป็นห้องอาหารที่สว่างไสวและดูคึกคักไม่เบา ไม่น่าแปลกใจเลยสักนิดว่าเหตุใดแบบแปลนโรงอาหารจึงเป็นแผ่นแรกที่ถูกผู้อำนวยการยื่นมาให้ดู

         “เจ้าคิดว่ายังไง?” อินโนเซนเทียร์เอ่ยถาม และตักคัพเค้กช็อกโกแลตทานอย่างเอร็ดอร่อย

         “ทุกชิ้นล้วนเป็นการออกแบบที่ไม่เลวเลย ถามแบบนี้คงไม่ใช่ว่าอยากจะให้ฉันสร้างพวกมันขึ้นมาหรอกใช่ไหม?”

         นับตั้งแต่ที่ถูกเรียกตัวมาพบกับผู้อำนวยการเป็นการส่วนตัวและถูกยัดเยียดให้มานั่งพิจารณาดูแบบแปลนสิ่งปลูกสร้างหลายต่อหลายแผ่นก็สังหรณ์ใจเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเรื่องที่วุ่นวายมากแน่ๆ ยิ่งได้เห็นการตอบรับของผู้อำนวยการก็มั่นใจแล้วว่าสิ่งที่กังวลอยู่เป็นความจริง

         “เราผู้นี้อยากให้เจ้าสร้างพวกมันขึ้นมา แน่นอนว่านี่เป็นคำสั่ง”

         เซรอสพลิกแบบแปลนดูจนครบก็วางมันกลับคืนบนโต๊ะ

         “ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยที่จะให้สร้างอาคารออกมาตามแปลนพวกนี้หรอกนะ แต่ถ้าจำเป็นต้องสร้างพวกมันขึ้นมาเพื่อใช้งานจริงๆ ก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนดีไซน์ให้มีความกลมกลืนและเข้ากับสภาพแวดล้อมของสังคมในปัจจุบัน”

         ดีไซน์การออกแบบของวาคาบะนั้นต้องยอมรับว่ามีกลิ่นอายของความเป็นโรงเรียนเวทมนตร์อยู่มากทีเดียว เพียงแต่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับสภาพความเป็นอยู่ในสังคมแล้วก็ออกจะโดดเด่นมากเกินไปสักหน่อย ยกตัวอย่างเช่นห้องอาหารที่เลือกจะปูหลังคาด้วยกระจกใสซึ่งมันเป็นสิ่งที่วิทยาการในปัจจุบันยังทำได้ไม่ถึงระดับนั้น บางทีคงเป็นการเข้าใจผิดหลังจากที่ได้เห็นบานเลื่อนกระจกในห้องน้ำที่บ้านอย่างไม่ต้องสงสัย นอกจากนี้หากสร้างตามแบบแปลนนี้ขึ้นมาจริงก็อาจจะมีปัญหาอื่นตามมาในภายหลังอีกเป็นแน่

         “นั้นเป็นปัญหาที่เจ้าจะต้องหาทางแก้ไขด้วยตัวเอง”

         “เป็นผู้อำนวยการที่เอาแต่ใจเกินไปแล้ว” เซรอสบ่นอุบแสดงความไม่พอใจเบาๆ

         “นั่นเป็นเพราะเราผู้นี้มีความสามารถพอให้เอาแต่ใจได้อย่างไงล่ะ” อินโนเซนเทียร์กล่าวและหยิบคัพเค้กชิ้นใหม่ขึ้นมาทานต่อ “แล้วก็ไม่ต้องกังวลเรื่องที่จะถูกจับได้ว่าอยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลง เราผู้นี้จะประกาศบอกกับทุกคนเองว่าจะทำการปรับปรุงโรงเรียนใหม่ทั้งหมดและห้ามไม่ให้มีผู้ใดเข้ามาวุ่นวายเป็นอันขาด หากต้องการวัสดุอะไรเพิ่มเติมก็ให้ไปบอกกับริซาน่าประเดี๋ยวก็คงไปรื้อหาเอาวัสดุจากซากโบราณที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์มาให้เองแหละ”

         “ใจคอไม่คิดจะจ่ายเงินซื้อวัสดุเลยหรือยังไง?”

         “เจ้าคิดว่าโรงเรียนของเราผู้นี้มีงบประมาณมากพอจะทำอะไรแบบนั้นอย่างงั้นรึ?”

         งบประมาณของโรงเรียนที่ถูกจัดสรรให้จากสำนักพระราชวังไม่ได้มีมากมายนัก ยิ่งเป็นโรงเรียนขนาดกลางด้วยแล้วงบประมาณที่ได้ก็เพียงพอสำหรับจัดซื้ออุปกรณ์สำหรับฝึกซ้อมหรือว่าจ้างครูพิเศษอย่างพวกนักผจญภัยมาให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับมอนสเตอร์และดันเจี้ยน หากคิดจะก่อสร้างอาคารหลังใหม่ก็จำเป็นจะต้องเขียนรายงานส่งไปให้ทางสำนักพระราชวังพิจารณาซึ่งใช้เวลาค่อนข้างนานมาก ยกเว้นว่าจะสามารถขอรับบริจาคจากบรรดาขุนนางโดยตรงอย่างน้อยก็ช่วยลดขั้นตอนให้ดำเนินการได้เร็วขึ้น

         “นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เราผู้นี้เลือกเจ้ามารับหน้าที่ในการก่อสร้างโรงเรียนยังไงล่ะ”

         “แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันจะทำเรื่องแบบนี้ได้” เซรอสยังคงพยายามหาเหตุผลมาบ่ายเบี่ยงที่จะไม่รับทำงานนี้

         “คิดว่าเราผู้นี้ไม่รู้เรื่องที่เจ้าแอบดัดแปลงปราสาทสร้างห้องลับไว้สอดแนมโรงเรียนหรือยังไง?”

         ถึงแม้ว่าอินโนเซนเทียร์จะอยู่แต่ในห้องทำงานตลอดทั้งวันก็ยังรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงเรียนแห่งนี้ได้ทั้งหมด การที่จะรู้ว่าเซรอสแอบดัดแปลงโรงเรียนสร้างห้องลับเพื่อสอดแนมและทางลับเข้าออกไปสู่ร้านอาหารนางเงือกจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด นอกจากนี้เธอยังรู้อีกด้วยว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังการทำลายโบสถ์ของวิหารศักดิ์สิทธิ์เมื่อปีที่แล้วก็เป็นเซรอสด้วยเช่นกัน เพียงแต่เธอไม่สนใจเรื่องหยุมหยิมไร้สาระเพราะส่วนตัวเองก็ไม่ชอบใจความเจ้ากี้เจ้าการของพวกวิหารศักดิ์สิทธิ์อยู่ก่อนแล้ว

         ให้เจอสั่งสอนเสียบ้างจะได้รู้ว่าไม่ควรแอบอ้างนามของพระเจ้าแล้วนำไปทำเรื่องหยาบช้า

         สิ่งที่เซรอสเปิดเผยกับอินโนเซนเทียร์ในตอนนั้นคือทางลับที่จะพาไปยังร้านอาหารนางเงือกเท่านั้น แต่เขากลับเลือกจะปกปิดเรื่องห้องลับที่แอบสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นเซฟเฮาส์ในสถานการณ์ฉุกเฉิน พอทราบว่าอินโนเซนเทียร์ทราบเรื่องนี้อยู่ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้นึกประหลาดใจสักเท่าไหร่

         “ดูเหมือนทางเลือกของฉันคงมีอยู่ไม่มากสินะ”

         “พูดอะไรแบบนั้น เจ้าไม่มีทางเลือกอยู่ตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก”

         “เข้าใจแล้ว” ชายหนุ่มถอนหายใจและหันไปกดปุ่มบางอย่างบนนาฬิกา “มีเวลาให้แค่ไหน?”

         พลังในการสร้างของเซรอสมีข้อจำกัดในการสร้างสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ การจะสร้างอาคารขึ้นมาสักหนึ่งหลังยิ่งมีรายละเอียดโครงสร้างมากเท่าไหร่ก็ยิ่งต้องใช้เวลาในการสร้างนานมากเท่านั้น ดังนั้นหากจะต้องปรับปรุงและสร้างอาคารใหม่หมดทั้งโรงเรียนก็ต้องมีการวางแผนการสร้างอย่างเป็นขั้นเป็นตอน นอกจากนี้ระหว่างการสร้างยังต้องระมัดระวังไม่ให้ถูกพบเห็นโดยบุคคลอื่นอีกด้วย

         “เจ้ามีเวลาเพียงสามวัน อย่างน้อยก็ต้องมีห้องอาหารกับอาคารไว้รองรับกลุ่มกิจกรรมชมรมทั้งหมด”

         หากสามารถใช้พลังได้ตามปกติระยะเวลาเพียงสามวันก็น่าจะเพียงพอสำหรับการปรับปรุงโรงเรียนให้เป็นรูปเป็นร่างได้ไม่ยาก น่าเสียดายที่เซรอสไม่สามารถสร้างมันในตอนกลางวันที่มีคนพลุกพล่านได้อาจจะต้องใช้เวลาในตอนกลางคืนเท่านั้น และนั่นหมายความว่าการจะสร้างโรงเรียนใหม่ให้เสร็จสิ้นได้ภายในระยะเวลาเพียงสามวันนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

         อินโนเซนเทียร์ส่งข้อมูลรายละเอียดพื้นที่ของโรงเรียนมาให้ซึ่งพิจารณาจากข้อมูลที่ยังไม่ผ่านการรังวัดที่ดินพบว่ามันมีตัวเลขที่คลาดเคลื่อนไปจากความเป็นจริงอยู่บ้าง น่าเสียดายที่โลกใบนี้ยังไม่ค่อยเห็นความสำคัญของการรังวัดที่ดินสักเท่าไหร่ และถึงแม้ว่ามันจะไม่มีผลกระทบอะไรต่อการสร้างอาคารเรียนหรือปรับปรุงโรงเรียนมากนัก แต่การได้รู้ตัวเลขที่แม่นยำจะช่วยให้จัดการกับพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

         อุปกรณ์โลหะรูปทรงคิวบ์ถูกนำออกมาบิดสองสามรอบก่อนจะนำไปวางไว้บนโต๊ะ รอไม่ถึงสองวินาทีมันก็แผ่กางออกก่อนจะมีแสงสีน้ำเงินทำการแสกนวัตถุทั้งหมดที่อยู่ภายในห้องอย่างละเอียดยิบ อินโนเซนเทียร์ที่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนจึงค่อนข้างให้ความสนใจกับเจ้าอุปกรณ์ชิ้นนี้และอยากรู้ว่ามันสามารถทำสิ่งใดได้บ้าง จากนั้นไม่นานการแสกนก็จบลงพร้อมกับที่แสงสีน้ำเงินรวมตัวกันเป็นรูปร่างของหญิงสาวปริศนาในชุดของสาวรับใช้ผู้สูงศักดิ์

         “น่าสนใจ สิ่งนี้ของเจ้าสามารถประดิษฐ์วิญญาณเทียมขึ้นมาได้ด้วยอย่างนั้นรึ?”

         “วิญญาณเทียม!?” เซรอสทวนถาม มองดูปัญญาประดิษฐ์รูปร่างมนุษย์แล้วตอบ “อ่า...สำหรับคนบนโลกนี้จะเข้าใจแบบนั้นก็ไม่ผิดนักหรอก เธอคนนี้ชื่อ อีวา เป็นเพียงระบบปัญญาประดิษฐ์ที่ฉันสร้างขึ้นมาเป็นผู้ช่วยในการจัดการระบบต่างๆ ภายในบ้านเท่านั้น”

         สายตาของปัญญาประดิษฐ์สาวราวกับมองเห็นทุกสิ่งอย่างในห้อง เธอหันไปมองทางอินโนเซนเทียร์และโน้มศีรษะแสดงความเคารพจากนั้นจึงค่อยหันกลับไปพูดกับชายหนุ่มที่ผู้สร้างโดยใช้การยืนยันตัวอัตลักษณ์บุคคลที่มีความละเอียดสูงมาก

         [สวัสดีค่ะนายท่าน ไม่ทราบว่าต้องการความช่วยเหลือในเรื่องใดหรือคะ?]

         เซรอสหยิบแบบแปลนทั้งหมดบนโต๊ะออกมาวางแยกเรียงลำดับหมายเลข

         “รบกวนช่วยแสกนภาพเหล่านี้และสร้างออกมาเป็นโมเดลจำลองสามมิติที”

         [รับทราบค่ะ]

         อีวาขยับตัวเดินมาที่โต๊ะและวาดมือแสกนภาพทีละแผ่นอย่างรวดเร็ว ทันทีที่แสกนครบทุกภาพปัญญาประดิษฐ์สาวก็หลับตาลงครู่หนึ่งเพื่อใช้ระบบประมวลผลขั้นสูงในการสร้างโมเดลจำลองสามมิติ ภาพวาดของวาคาบะอาจไม่ได้มีการเจาะลึกรายละเอียดมากนักก็จริงแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับระบบปัญญาประดิษฐ์อย่างอีวาที่ถูกสร้างขึ้นมาให้มีตรรกะความคิดเฉกเช่นมนุษย์ และสามารถเรียนรู้เพื่อพัฒนาตนเองต่อไปได้ไม่ต่างอะไรกับสิ่งมีชีวิตประเภทหนึ่ง การจะปรับแต่งรายละเอียดเพื่อให้ได้แบบจำลองที่สมบูรณ์ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

         การสร้างโมเดลจำลองสามมิติของอาคารเรียนทั้งหมดใช้ระยะเวลาไม่ถึงสามนาที ตอนนี้บนโต๊ะปรากฏภาพอาคารสามมิติขนาดย่อส่วนวางเรียงกันอยู่เหนือแบบแปลนของมัน อินโนเซนเทียร์ตาลุกวาวหลังได้เห็นความสามารถอันน่าตื่นตะลึงของอีวาและทดลองสัมผัสกับแบบจำลองแต่ทว่ามันกลับทะลุผ่านมือไปอย่างน่าอัศจรรย์

         […] อีวาเก็บมือกลับไปอยู่ในท่าสำรวมและรอรับคำสั่งต่อไป

         “แสกนภาพสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร ลบรายละเอียดสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ย่อขนาดให้พอดีกับโต๊ะทำงานแล้วแสดงผล”

         ขั้นตอนการทำงานใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีเท่านั้น ไม่นานภาพจำลองสถานที่รัศมีหนึ่งกิโลเมตรโดยมีโรงเรียนเซเวียร์เป็นศูนย์กลางก็ปรากฏขึ้นอยู่บนโต๊ะทำงาน เพราะเป็นคำสั่งที่กว้างจึงมีรายละเอียดของสิ่งปลูกสร้างนอกรั้วโรงเรียนติดมาด้วยเป็นจำนวนมาก ชายหนุ่มสวมถุงมือควบคุมและเริ่มหยิบจับภาพโฮโลแกรมส่วนที่ไม่ต้องการทิ้งไปจนเหลือเพียงแค่ภาพจำลองสามมิติของโรงเรียนเซเวียร์เท่านั้น

         ข้อมูลรายละเอียดของพื้นที่ที่ปัญญาประดิษฐ์ช่วยคำนวณออกมาให้ทำให้สามารถจัดสรรพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยความที่อาคารเรียนที่ออกแบบมาให้คล้ายคลึงกับปราสาทจึงใช้พื้นที่ค่อนข้างมาก แต่ในฐานะนักเรียนที่เป็นผู้ใช้งานจริงกลับพบว่าภายในอาคารเรียนมีพื้นที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์อยู่เยอะมากเกินไป การลดขนาดพื้นที่ของอาคารเรียนลงมาจะช่วยให้มีพื้นที่สำหรับทำสิ่งอื่นได้มากขึ้น ส่วนต้นแบบของอาคารเรียนใหม่ที่จะนำมาใช้นั้นก็เลือกเอาการออกแบบของวาคาบะมาเป็นแนวทางไปก่อน เพราะถึงอย่างไรก็ต้องมีการปรับปรุงให้เข้ากับสภาพสังคมอยู่ดี

         อาคารหลายแห่งถูกลบทิ้งและมีอาคารใหม่ถูกนำเข้ามาวางแทนที่ตามแผนผังที่ถูกกำหนดเอาไว้คร่าวๆ ชายหนุ่มกวาดสายตาพิจารณาดูรายละเอียดก็รู้สึกได้เลยว่ามันขาดความสมดุลทำให้ภาพลักษณ์ออกมาดูไม่สวยงามสักเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าปัญหาจะอยู่ที่ดีไซน์การออกแบบที่วาคาบะทำเอาไว้ให้ก็ตามทีเถอะ แน่นอนว่าแม้แต่อินโนเซนเทียร์ที่คะยั้นคะยอให้มีการปรับปรุงโรงเรียนใหม่ทั้งหมดก็ยังไม่เห็นด้วยที่จะให้โรงเรียนออกมาเหมือนแบบจำลองสักเท่าไหร่

         เป็นเวลาเกือบสิบห้านาทีที่ต้องวุ่นวายอยู่กับการปรับแก้ไขและจัดวางสิ่งปลูกสร้างให้ออกมามีความสมดุลและความสวยงามสมกับเป็นโรงเรียนเวทมนตร์ ในที่สุดก็ผ่านความเห็นชอบของผู้อำนวยการและอนุมัติให้เริ่มดำเนินการก่อสร้างทันที

 

         คาบเรียนวิชาสมุนไพรมนตราขั้นพื้นฐานเป็นหลักสูตรภาคบังคับที่นักเรียนซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์จำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจเพื่อนำไปใช้ประโยชน์หรือต่อยอดในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนจากสาขาเวทมนตร์หรือสาขานักรบก็ล้วนต้องผ่านหลักสูตรนี้กันทั้งสิ้น

อาจารย์ผู้สอนวัยสี่สิบกว่าพยายามอธิบายเกี่ยวกับตัวอย่างของสมุนไพรทั้งสิบอย่างละเอียดและนำข้อมูลทางวิชาการออกมาชี้แจงเพื่อเพิ่มพูนความรู้ความเข้าใจให้แก่นักเรียนทุกคนโดยทำเป็นไม่สนใจมนุษย์สัตว์สายพันธุ์กระต่ายขาวที่นอนหลับสนิทหลังจากที่เขาอธิบายสรรพคุณของสมุนไพรต้นแรก เคยได้ยินมาจากบรรดาอาจารย์ผู้สอนท่านอื่นถึงวีรกรรมความป่วนแสบของนักเรียนคนนี้มาก็ไม่น้อยแม้แต่อัศวินศักดิ์สิทธิ์เดลฟีโอน่าก็ยังยอมแพ้ ตราบใดที่ไม่รบกวนการสอนการปล่อยให้นอนอยู่แบบนั้นน่าจะเป็นการดีที่สุด

         ความสนใจของเซรอสไม่ได้อยู่ที่เนื้อหาบนกระดานที่เขียนอธิบายวิธีจำแนกลักษณะของสมุนไพรมนตรา เพราะเบื้องหน้าของชายหนุ่มในตอนนี้คือหน้าต่างระบบการก่อสร้างที่กำลังทำการประมวลผลโครงสร้างภายในของอาคารที่เพิ่งจะออกแบบเสร็จ ประสบการณ์ลองผิดลองถูกกว่าสามปีที่ใช้งานระบบการสร้างทำให้เขามีความเชี่ยวชาญอย่างมากในการออกแบบสิ่งปลูกสร้างและคำนวณพื้นที่ที่ต้องใช้งานได้อย่างแม่นยำ รวมไปถึงการออกแบบสิ่งปลูกสร้างที่จะไม่แสดงผลลัพธ์พิเศษเพื่อใช้ในการพัฒนาเมืองที่อาจจะต้องได้ใช้งานมันในสักวัน

         ติ้ง!

         [การประมวลผลสำเร็จ ต้องการบันทึกรายละเอียดสิ่งปลูกสร้าง ‘Cafeteria’ นี้ไว้หรือไม่?]

       [ตกลง/ปฏิเสธ]

         รายละเอียดข้อมูลของสิ่งปลูกสร้างในชื่อ Cafeteria มีการระบุถึงจำนวนทรัพยากรและระยะเวลาที่จำเป็นต้องใช้ในการก่อสร้างอย่างแม่นยำ ด้วยขนาดของพื้นที่ที่กว้างกว่าบ้านแอชเชอร์ทั้งสองหลังรวมกันและยังมีโครงสร้างภายในที่ค่อนข้างละเอียดจึงเป็นธรรมดาที่ระยะเวลาในการก่อสร้างนั้นอาจใช้เวลาประมาณ 8-10 ชั่วโมง ดังนั้นในการออกแบบจึงต้องกำหนดให้มีการแบ่งออกเป็นสามระยะเพื่อไม่ให้เป็นที่น่าสงสัย

         นอกจากห้องอาหาร (Cafeteria) นี้แล้วก็ยังมีแบบจำลองสิ่งปลูกสร้างอื่นๆ ในชื่อ เรือนกระจก (S), แบทเทิลฟิลด์, อาคารเรียน ไปจนถึงอาคารกิจกรรมซึ่งถูกสร้างเสร็จเป็นที่เรียบร้อย

         เหลือเพียงแค่นำมาติดตั้งบนแผนที่สำหรับการก่อสร้างเพื่อคำนวณระยะเวลาที่ต้องใช้ น่าเสียดายที่ด้วยข้อจำกัดของพลังนี้ไม่สามารถวางซ้อนทับบนสิ่งปลูกสร้างเดิมได้นอกเสียจากว่าจะมีการรื้อถอนหรือปรับปรุงพื้นที่เบื้องต้น สิ่งเดียวที่พอจะทำได้ในตอนนี้คือการตกแต่งทางเดินรอบโรงเรียนเพื่อปรับภูมิทัศน์ให้ดูสวยงามเท่านั้น

         “บทเรียนในวันนี้จบลงเพียงเท่านี้ ครูต้องการให้พวกเธอไปเขียนรายงานเกี่ยวกับสมุนไพรที่มีคุณสมบัติต้านทานมากันคนละห้าชนิด แน่นอนว่าสิ่งที่พวกเธอเพิ่งจะเรียนไปนั้นครูจะไม่เอามานับรวมด้วยอย่างเด็ดขาด ครูเชื่อว่าข้อมูลของสมุนไพรพวกนั้นคงหาได้จากห้องสมุดถ้าพวกเธอไม่ขี้เกียจกันจนเกินไป ครูจะให้เวลาเพียงครึ่งเดือนเท่านั้นพยายามเข้าล่ะ”

         มีเสียงโอดครวญของพวกนักเรียนดังขึ้นราวกับต้องการจะประท้วงงานที่ครูผู้สอนเพิ่งจะมอบหมายให้ ยังดีที่ครูผู้สอนอนุญาตให้ร่วมมือกันได้ขอเพียงแค่ช่วยกันศึกษาสมุนไพรกันคนละหนึ่งชนิดก็น่าจะช่วยประหยัดเวลาในการเขียนรายงานได้บ้าง เพียงแต่หนังสือเกี่ยวกับสมุนไพรมนตราในห้องสมุดนั้นมีอยู่จำกัดและนั่นหมายความว่าหากไม่ต้องการขลุกตัวอยู่ที่นั่นตลอดทั้งวันก็มีแต่ต้องรีบไปแย่งกันหยิบยืมหนังสือที่มีจำนวนจำกัด

         “อ๊ะ! ครูเกือบจะลืมเตือนพวกเธอแล้วสินะ” ครูผู้สอนเอ่ยขึ้น รอจนกระทั่งเสียงของพวกนักเรียนเบาลงก็กล่าวต่อ “พอดีว่าครูเพิ่งจะได้รับคำสั่งมาจากท่านรองผู้อำนวยการว่าวันนี้จะมีการปรับปรุงโรงเรียนครั้งใหญ่ดังนั้นพวกเธอทุกคนควรจะรีบกลับหอพักก่อนหกโมงเย็น”

         สิ่งที่ครูผู้สอนเพิ่งประกาศไปนั้นสร้างความสงสัยแก่นักเรียนทุกคน ปกติแล้วทุกเย็นจนถึงเวลาประมาณสองทุ่มก็จะยังมีนักเรียนบางส่วนที่อาศัยสิทธิ์จากการพักอยู่ในหอพักนักเรียนใช้งานอุปกรณ์และสนามฝึกซ้อมของโรงเรียนแทบทุกวันอยู่แล้ว พวกเขาไม่มีปัญหาเรื่องการปิดพื้นที่บางส่วนเพื่อปรับปรุงตราบใดก็ตามที่ทางโรงเรียนจัดหาสถานที่ชั่วคราวเอาไว้ให้ แต่การที่ออกคำสั่งห้ามไม่ให้มีนักเรียนคนใดอยู่หลังหกโมงเย็นเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะรู้สึกต่อต้าน

         “ไม่ทราบว่าคำสั่งของท่านรองผู้อำนวยการมีผลบังคับใช้กี่วันคะ?” เลธิเซีย เคอร์ริชยกมือถามอย่างสุภาพ

         กลุ่มกิจกรรมชมรมอัศวินที่เลธิเซียเข้าร่วมได้มีการยื่นเรื่องขอใช้งานสนามฝึกซ้อมช่วงเย็นไปจนถึงเวลาประมาณหนึ่งทุ่ม การที่มีคำสั่งห้ามไม่ให้นักเรียนอยู่ภายในเขตโรงเรียนหลังหกโมงเย็นนั้นทำให้เธอสูญเสียผลประโยชน์อย่างมาก

         “ท่านรองผู้อำนวยการบอกเพียงว่าหากพวกเธอให้ความร่วมมือในเรื่องนี้เป็นอย่างดี การปรับปรุงโรงเรียนครั้งนี้น่าจะใช้ระยะเวลาประมาณสามวันเท่านั้น” ครูผู้สอนตอบตามที่ได้รับทราบมา

         เกี่ยวกับเรื่องนี้ในฐานะครูคนหนึ่งที่ต้องการสถานที่เงียบสงบเพื่อทำงานวิจัยทางวิชาการย่อมไม่พอใจเช่นกันที่คำสั่งนี้เหมารวมไปถึงบรรดาอาจารย์ทุกท่านทำให้พวกเขาต้องขนย้ายอุปกรณ์ส่วนใหญ่ออกไปไว้ที่ห้องพักส่วนตัวเป็นการชั่วคราว ต่อให้อยากจะร้องเรียนหรือคัดค้านเรื่องนี้มากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์เพราะนี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากท่านผู้อำนวยการร่างเล็กที่แทบจะไม่ปรากฏตัวมาวุ่นวายจนหลายคนเริ่มลืมการมีอยู่ของเธอคนนี้ไปแล้ว

         “แล้วแบบนี้ทางโรงเรียนได้มีการจัดหาสถานที่ชั่วคราวสำหรับทำกิจกรรมชมรมไว้ให้พวกเราหรือเปล่าครับ” เซรอสยกมือถามทั้งที่ทราบเบื้องลึกเบื้องหลังของเรื่องนี้แก่ใจดี

         “หากเป็นกิจกรรมชมรมทั่วไปที่ใช้เวลาไม่เกินประมาณห้าโมงเย็นสามารถทำกิจกรรมได้ตามปกติ อันที่จริงแล้วคนที่น่าจะมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้มากที่สุดก็เห็นจะเป็นนักเรียนชั้นปีสามกับปีสี่ สำหรับนักเรียนชั้นปีหนึ่งกับปีสองอย่างพวกเธอคงไม่ได้รับผลกระทบสักเท่าไหร่”

         ได้ยินแบบนี้นักเรียนทุกคนก็สบายใจมากขึ้นเป็นเพราะคิดว่าอาจต้องยุติการทำกิจกรรมชมรมชั่วคราวซะอีก กลายเป็นว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่ทางโรงเรียนขอความร่วมมือก็มีแค่ให้นักเรียนออกห่างจากเขตโรงเรียนก่อนหกโมงเย็นเพื่อความปลอดภัย อีกทั้งการปรับปรุงโรงเรียนก็ใช้ระยะเวลาเพียงสามวันนับว่าค่อนข้างเร็วมากทีเดียว เป็นไปได้ว่าการก่อสร้างครั้งนี้อาจจะมีการใช้เวทมนตร์เข้ามาเกี่ยวข้องซึ่งนั่นจะช่วยอธิบายเหตุผลได้เป็นอย่างดีว่าเหตุใดจึงต้องกันนักเรียนออกไป

         คำถามของเซรอสนี้มีเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความวุ่นวายโดยเฉพาะกับนักเรียนที่เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์ซึ่งมีบางส่วนเป็นพวกเลือดร้อนและไม่ค่อยจะรับฟังเหตุผลสักเท่าไหร่จึงจำเป็นต้องมีการอธิบายให้เข้าใจมากกว่าปล่อยให้คิดไปเอง

         ครูผู้สอนเดินออกจากห้องไปแล้วพวกนักเรียนก็ถึงเวลาที่จะต้องแยกย้าย ซาริที่หลับไปตั้งแต่เริ่มสอนเกี่ยวกับสมุนไพรต้นแรกก็สะดุ้งตื่นขึ้นมามองซ้ายมองขวาและรีบเช็ดคราบน้ำลายที่เปื้อนมุมปากจนเปียกแฉะ จากนั้นจึงรีบเก็บกวาดหนังสือเรียนใส่กระเป๋าอย่างรีบร้อนและรีบเดินตามหลังเซรอสเพราะกลัวว่าจะถูกทิ้งไว้ที่ห้องเรียนตามลำพังเหมือนที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

         “รอเดี๋ยวก่อนสิเซรอส” เลธิเซียเอ่ยเรียก

         ถึงจะเรียนด้วยกันมาตลอดหนึ่งปีและมีความสนิทสนมกันในระดับหนึ่ง แต่เอาเข้าจริงแล้วเธอก็แทบจะไม่ได้มีโอกาสพูดคุยกับเซรอสเป็นการส่วนตัวมากนักนอกจากขอให้เป็นคู่ฝึกซ้อมให้ทุกครั้งที่มีการจับคู่ฝึก คนที่เธอสนิทด้วยจริงนั้นนอกจากซาริที่ชอบเข้าหาทุกคนแล้วก็ยังมีวาเลนเซียร์กับฟรานที่เป็นนักเรียนจากอีกสาขาเพียงเท่านั้น ส่วนเพื่อนนักเรียนหญิงร่วมชั้นเธอก็แทบจะไม่ได้สนิทสนมสักเท่าไหร่เนื่องจากความชื่นชอบของแต่ละคนที่ไม่เหมือนกันพอขึ้นปีสองพวกเธอต่างก็แยกย้ายไปทำกิจกรรมที่ตนเองให้ความสนใจ ทำให้เธอไม่มีคนที่สามารถพูดคุยด้วยได้

         “มีอะไรหรือเปล่า” ชายหนุ่มหันกลับมาถาม

         “ฉันอยากรู้ว่าหลังจากนี้นายมีธุระสำคัญอะไรหรือเปล่า?”

         เซรอสได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญในการสร้างโรงเรียนซึ่งจะเริ่มหลังจากที่แน่ใจได้แล้วว่าไม่มีบรรดาครูและนักเรียนติดค้างอยู่ภายในเขตของโรงเรียน ตามกำหนดการเดิมที่นัดแนะกันเอาไว้คือช่วงเวลาประมาณสองทุ่มครึ่งและลากยาวไปจนถึงเช้า แน่นอนว่าเรื่องนี้เป็นความลับจึงไม่สามารถเปิดเผยออกไปได้

         “ก็ตั้งใจว่าจะลองไปสำรวจดูความต้องการของตลาดวัตถุดิบสักหน่อยน่ะ”

         อาชีพนายพรานเป็นฉากหน้าที่เซรอสสร้างขึ้นเพื่อใช้กลบร่องรอยเกี่ยวกับรายได้ที่นำมาเพื่อใช้จ่ายในปัจจุบัน เขาไม่สามารถเปิดเผยได้ว่าเม็ดเงินจำนวนมากที่ได้รับมานั้นเป็นเงินจากการร่วมมือกันกับกลุ่มการค้าเซเรน ทุกครั้งที่ใกล้ถึงวันหยุดเซรอสจะต้องไปสำรวจตลาดและออกล่าสัตว์หรือเก็บเกี่ยวสมุนไพรภายใต้ขอบเขตที่คนทั่วไปสามารถทำได้โดยไม่จำเป็นต้องเป็นนักผจญภัย

         “มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” เซรอสถามกลับ

         “อยากให้ช่วยมาด้วยกันหน่อยน่ะ”

         !?”




ขอพื้นที่บ่นสักหน่อย

คนที่เข้ามาคอมเม้นต์แล้วโฆษณาชวนให้ไปเล่นพนันออนไลน์ขอให้เลิกซะ

ถ้าหากว่าการพนันมันช่วยให้คนคนหนึ่งร่ำรวยได้จริง ผมแนะนำว่าก่อนอื่นคุณควรจะมองคนใกล้ตัวอย่าง คุณพ่อ คุณแม่ คุณตา คุณยาย คุณน้า คุณลุง คุณป้า คุณอา พี่ น้อง ญาติสนิทมิตรสหาย ชวนพวกเขาไปเล่นให้ร่ำรวยจนกลายเป็นสุดยอดมหาเศรษฐีก่อนเลย

ผมเคยเห็นคนคนหนึ่งที่ชีวิตของตัวเองพังเพราะเล่นการพนันออนไลน์ ทั้งที่อนาคตกำลังไปได้สวย มีแผนที่จะซื้อบ้าน แต่งงานกับแฟนสาว แต่เพราะแค่การตัดสินใจผิดพลาดเพียงครั้งเดียวชีวิตของคนคนนั้นก็พังทลายลง จากที่เคยมีกินมีใช้ไม่ขาดก็ต้องมาหยิบยืมเงินคนรู้จักไปโปะหนี้สิน จากที่มีรถยนต์ขับไปนู้นมานี่ก็ต้องเอาเข้าไฟแนนซ์จนท้ายที่สุดก็ถูกยึด แฟนสาวที่เคยอยู่ด้วยกันเห็นแววอนาคตตัวเองก็ตัดสินใจบอกเลิก สุดท้ายก็เริ่มเครียดกลายเป็นคนติดเหล้า เสพยา เริ่มก่ออาชญากรรมเล็กๆ ไปจนถึงใหญ่

ผมหวังว่าสิ่งที่ผมบ่นในครั้งนี้จะช่วยเตือนสติใครหลายๆ ได้

หากพวกคุณต้องการที่จะเสียเงินจริงๆ ล่ะก็...จงไปสนับสนุน น้องแกะวาตาเมะ ซะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.071K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17,182 ความคิดเห็น

  1. #16963 Erlic Smith (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 09:52

    ผมเมน suicopath ครับ 55555

    #16,963
    0
  2. #16866 ... (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 01:24

    ผมสาย เปโกร่าครับ ถถถถถ

    #16,866
    0
  3. #16826 มงคล วัฒนาวรสกุล (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 02:00
    ให้น้องแกะร้องเพลงกล่อมนอนแอด
    #16,826
    1
  4. #16822 Saishiro (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 17:39

    น้องแกะ วาตาเมะนี้ คือ Vtuber ใช่มั้ย

    #16,822
    0
  5. #16812 inruna (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 09:43

    ชอบอ่านมากๆเลย
    #16,812
    0
  6. #16811 akazeyujin (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 09:39
    แหมมีชักชวนไปสนับสนุนน้องแกะด้วย
    555เอาเป็นว่าให้กำลังใจนะ
    #16,811
    0
  7. #16791 mummummi (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 22:41
    โดนสาวชวนไปไหนน่ะเซรอส ไปเดทป่าว อิอิ
    #16,791
    0
  8. #16789 tomtam333 (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 02:31

    การพนันผมไม่เคยแตะเลย(ยกเว้นในเกม 5555+

    #16,789
    0
  9. #16787 xzard (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 15:35
    ที่ทำงานผมก็มีคนนึง ตอนนี่หนี้สินเยอะพอควร
    #16,787
    0
  10. #16784 ImagineSystem (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 17:56
    ถ้ามีไอดอลกระต่ายซาริ อาจจะพิจารณาครับ
    #16,784
    0
  11. #16782 เต่าน้อยอารมณ์ดี (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 15:36
    จริง ใครเชื่อเรื่องการพนันออนไลน์จะทำให้รวยคือไปพักก่อนนะ ตั้งสติดับความโง่แปบนึงแล้วออกมาใช้ชีวิตใหม่ ตั้งใจทำงานหาเงินดีๆ
    #16,782
    0
  12. #16781 lnwkhunza (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 00:22
    Dododododo!!!
    #16,781
    0
  13. #16780 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 10:11
    วาตาเมะ วาตาเมะๆ โคโจว โยกหัวแบบน้องแกะ
    #16,780
    0
  14. #16777 MNN. (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 04:26
    ตอนนี้อ่านสนุกดี มีการพนันด้วย😌 ...หื้ม? การพนัน?
    #16,777
    0
  15. #16776 Sirayu Manachot (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 00:22

    เอาเงินไปถมทะเลแบบนั้น เอาไปกินของแพงยังคุ้มกว่าซะอีก


    #16,776
    1
    • #16776-1 Blue Soul(จากตอนที่ 225)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 01:26
      เอาไปขุนน้องแกะวาตาเมะสิดี
      #16776-1
  16. #16775 Katana (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 20:04

    พนันคือการเสี่ยโชคที่คนเพียง1ใน1000หรือน้อยกว่านั้นมีโอกาศรวย รวยจากใหน ก็จากคนที่เสียพนันไงละ

    #16,775
    0
  17. #16774 aboutead (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 19:46
    วาตาเมะว่ะ.... ว่ะรึคึไนโย่เนะ เนะะะ เนะะะะะ
    #16,774
    1
    • #16774-1 Blue Soul(จากตอนที่ 225)
      1 พฤศจิกายน 2563 / 19:46
      วาตาเมะไม่ผิดสักหน่อยเนอะ~!
      #16774-1
  18. #16773 Luka Sama (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 16:55

    สาวก แมวเอเลี่ยนครับ

    #16,773
    0
  19. #16772 คนอ่านแอบแอบ (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 14:46
    5555จริงเก็บตังไว้กินข้าวดีกว่าไปเล่นการพนันแบบนั้น
    #16,772
    0
  20. #16771 มายังไง (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 10:33

    โฮ่ ยังมีคนเชื่อว่าเล่นการพนันแล้วรวยได้อีกอ่ะ นอกจากเจ้าของบ่อนกับหน้าม้าที่ชวนเล่น กับโปรแกรมเมอร์(ในกรณีออนไลน์) ไม่เห็นมีใครรวยมากๆจากการพนันเลยซักคน ไหนลองหามาสักคนผมจะลองเปิดบัญขีใหม่ให้เล่นสด ๆ ให้ดูเลย

    #16,771
    0
  21. #16770 P.D.H.M (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 08:37

    เลธิเซียจะเข้าวินเป็นรายต่อไปเหรอ
    #16,770
    1
    • #16770-1 Blue Soul(จากตอนที่ 225)
      1 พฤศจิกายน 2563 / 08:38
      อีกฝ่ายนี่อาจเรียกได้ว่าเป็นบรรพบุรุษเลยมั้ง
      #16770-1
  22. #16769 ministrasterlin (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 00:26
    ทางนี้เป็นพนักงานร้านไก่ทอดน่ะ
    #16,769
    0
  23. #16768 Fikusa (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 23:44
    โฮ่ๆ เจ้าก็เป็นสาวกของสำนักแกะสินะ
    #16,768
    0
  24. #16767 เอเรน (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 23:13
    ว่าต้องแฟนคลับน้องแกะ หวังว่าจะมีตัวละครนี้ในเรื่องนะครับ 555
    #16,767
    0
  25. #16766 rusie (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 21:16
    แปป คุณเสพกลายเป็นสาวกแกะแล้วเหรอ
    ได้นอนบ้างไหม
    #16,766
    0
  26. #16764 เงามืดนี้มีนักอ่าน (จากตอนที่ 225)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 18:49

    ????!!!!!! อะไรคือน้องแกะ วาตาเมะ ???!!!


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-09.png

    #16,764
    3
    • #16764-2 จักรพรรดิ์พี่หมี(จากตอนที่ 225)
      31 ตุลาคม 2563 / 22:37
      ไม่ใช่เเล้วเว้ยยยยย
      #16764-2
    • #16764-3 นักอ่านสายขาว(จากตอนที่ 225)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 10:14
      ไปหาเสพซะ จะเข้าใจเอง
      #16764-3