ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,257,285 Views

  • 13,681 Comments

  • 22,797 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,763

    Overall
    2,257,285

ตอนที่ 2 : Episode One : หมู่บ้านที่ร้างผู้คน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1091 ครั้ง
    7 มี.ค. 60

Episode One

 



        ท้องฟ้ามืดครึ้มและเริ่มมีเม็ดฝนโปรยปรายลงมา มันทวีความรุนแรงมากขึ้นจนทัศนียภาพรอบตัวแทบจะมองไม่เห็นอะไรเลย เบื้องหน้าของหมายเลขศูนย์...ไม่สิ เซรอสตอนนี้มีสถานที่ที่พอจะใช้หลบฝนได้ จึงรีบเดินเข้าไปหลบฝนอย่างรวดเร็ว

        มองอย่างไรก็เห็นเป็นบ้านร้างสองชั้นที่ไม่มีใครมาอาศัยมานานหลายปีแล้ว มีฝุ่นจับหนาเตอะในหลายจุด แมงมุมเองก็เหมือนจะมาทำรังอยู่ด้วย บันไดเสียหายหนักมาก ตัวไม้เองก็ไม่ได้แข็งแรง หลังคาบางส่วนก็น่าจะปลิวหายไปกับพายุ สภาพของบ้านหลังนี้ไม่อาจอาศัยอยู่ได้ หรือหากต้องการจะอยู่ก็คงต้องรื้อออกมาทำใหม่ทั้งหมด พอจะหาที่หลบฝนได้อยู่แต่พื้นที่มันก็แค่พอจะใช้หลับนอนได้โดยไม่โดนน้ำฝนสาดใส่

        ด้วยนิสัยดั้งเดิมคือเมื่อหาที่พักสำหรับวันนี้ได้แล้วก็ต้องมองหาของที่จะช่วยให้มีชีวิตอยู่ในวันพรุ่งนี้ น้ำและอาหารคือสิ่งจำเป็น เซรอสไม่ได้มีนิสัยเจ้าระเบียบจนแขยงที่จะดื่มน้ำจากภาชนะที่สกปรก เท่าที่จะมองหาได้นั้นพบเจอเพียงแค่กระเบื้องหลุมหลายใบ มีบางชิ้นที่แตกหักแต่ก็มากพอจะเอามารองรับน้ำฝนได้

        เป็นฝนที่ตกหนักมากจริงๆ มันเหมือนเป็นพายุเลยก็ว่าได้ มีฟ้าผ่าดังเป็นระยะ จึงใช้เวลานี้เดินสำรวจบ้านมองหาของที่พอจะมีประโยชน์และนำมาประยุกต์ใช้ได้ ห้องที่เขาอยู่นี่มันน่าจะเป็นห้องครัวเพราะเห็นว่ามีเตาอยู่ด้วย สภาพของมันยังใช้การได้ดี นอกจากนี้ก็ยังพบเจอเศษไม้ที่น่าจะเคยถูกใช้เป็นฟืนซึ่งมันเหลืออยู่น้อยมาก

        ถึงร่างกายจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า แต่ก็ยังหนาวสั่นจนจับไข้ได้อยู่ดี ในกรณีที่ถูกลบตัวตนโดยสมบูรณ์ต่อให้อาการแย่แค่ไหนก็จะไม่มีความรู้สึกใดๆ แถมยังเคลื่อนไหวได้เหมือนปกติ ทว่าตอนนี้ได้รับตัวตนคืนมาจนรับรู้ความรู้สึกบางอย่างได้ มันก็เป็นทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดีในเวลาเดียวกันล่ะนะ

        ราวกับว่าคนที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่ต้องอพยพไปที่ไหนสักแห่งอย่างเร่งด่วน สัมภาระที่นำติดตัวไปด้วยจึงมีไม่มากนัก ก็เลยเหลือทิ้งไว้ที่บ้านร้างแห่งนี้เยอะเอาเรื่อง ส่วนใหญ่มันค่อนข้างจะไร้ประโยชน์ในสายตาคนอื่น แต่ถ้าเป็นเรื่องของการเอาชีวิตรอดแล้วมันมีประโยชน์สุดๆ เลยเชียวล่ะ เฟอร์นิเจอร์ไม้พวกนี้ถึงจะพุพังจนใช้งานไม่ได้ยังพอจะเอามาใช้เป็นเชื้อฟืนได้อยู่ จึงต้องนำไปกองรวมกันในครัว ไม่จำเป็นต้องมีขวาน ค้อน หรือเลื่อย แค่ใช้มือเปล่าออกแรงนิดหน่อยก็แยกส่วนมันได้แล้ว

        ชั้นสองนั้นขึ้นไปได้ลำบากอยู่ แต่สำหรับนักฆ่ามากประสบการณ์มีร่างกายที่พิเศษกว่า กระโดดเหยียบผนังปีนขึ้นไปอย่างง่ายดายและเริ่มสำรวจที่ชั้นสองต่อ ซึ่งพื้นไม้มันเปราะบางมากจึงต้องระวังให้ดี เซรอสมองว่าเขาโชคดีที่น้ำหนักร่างกายยังอยู่ในมาตรฐาน มันคือความสำเร็จที่เห็นได้ชัดเจนและไม่ขัดขวางการเคลื่อนไหวใดๆ ในงานลอบสังหาร

        มีเศษผ้าเก่าๆ ที่ขึ้นราและกลิ่นเหม็นมากอยู่ในลิ้นชัก เสื้อผ้าส่วนใหญ่ที่เหลือนั้นคงเพื่อลดน้ำหนักลงก็เลยเหลือทิ้งเอาไว้อยู่เป็นจำนวนมาก มีหนังสือที่หมึกจางลงไปหมดแล้ว กับถุงบรรจุเหรียญเบี้ยวๆ ซ่อนอยู่ด้วย บางทีนี่อาจจะเป็นเงินตราที่ใช้ในโลกนี้ก็ได้ เซรอสยังไม่มีความคิดที่จะเข้าไปในหมู่บ้านแต่มันก็น่าจะมีประโยชน์พอสมควรจึงต้องขอเก็บเอาไว้ก่อน เดินสำรวจทั้งชั้นและเก็บของทั้งหมดที่ใช้ประโยชน์ได้มากองรวมไว้ที่ชั้นล่าง

        "มีของใช้ประโยชน์ได้เยอะแยะเลยแหะ"

        ต้องขอบคุณประสบการณ์การฝึกเอาชีวิตรอดของนักฆ่า และความรู้มากมายที่ถูกฝังอยู่ในสมอง เขาคิดสารพัดวิธีในการใช้ประโยชน์จากสิ่งที่มีอยู่รอบตัวได้เยอะแยะ (โดยเฉพาะผลลัพธ์ในการสังหาร) แต่ถึงอย่างนั้นการจะเรียกความทรงจำแต่ละอย่างมันก็ต้องใช้เวลาพอสมควร คิดเล่นๆ ว่าถ้ามีระบบจำแนกข้อมูลในสมองออกมาให้เห็นอย่างชัดเจนเหมือนคอมพิวเตอร์ก็ยังดี และก็ต้องตกใจเมื่อปรากฏหน้าต่างบานหนึ่งขึ้นมา

        มันแบ่งแยกหมวดหมู่เอาไว้หลากหลายมาก และเป็นหน้าต่างแบบสัมผัส คล้ายกับระบบจัดเรียงข้อมูลของคอมพิวเตอร์ มีให้เลือกด้วยว่าจะค้นหาความรู้อะไร ทั้งศาสตร์การต่อสู้ซึ่งจะมีบันทึกเก็บเอาไว้ การสร้างอาวุธแต่ละชนิด ขั้นตอนการสร้างเทคโนโลยีแต่ละอย่างตั้งแต่อดีตไปจนถึงปัจจุบันของโลกที่เคยอาศัยอยู่ มันไม่ต่างอะไรกับสารบัญครอบจักรวาลเลย

        ยิ่งไปกว่านั้นระบบค้นหาที่สามารถใช้คำสั่งเสียงหรือความคิดเพื่อเลือกหัวข้อในการค้นหาได้ เป็นอะไรที่สะดวกมากเวลาเข้าถึงข้อมูล บางทีนี่อาจจะเป็นผลมาจากการปรับแต่งที่ว่าก็ได้

        "ใช้ประโยชน์ได้ดีนี่นา ขอบคุณมากพระเจ้า"

        และเพราะว่ามันเป็นเวลากลางคืน เซรอสไม่คิดจะนอนทั้งที่เสื้อผ้าเปียกแฉะ เขาย้ายมานอนพักในครัวซึ่งมันดูแข็งแรงกว่าและป้องกันไม่ให้ฝนสาดเข้ามาได้ดีด้วย และก่อไฟด้วยวิธีที่ง่ายแสนง่าย จนกระทั่งไฟติดได้ที่ก็ค่อยๆ วางไม้ที่ใช้เป็นเชื้อไฟลงไปในเตา จากนั้นก็ปลดเสื้อผ้ากับกางเกงออกให้หมดและนำไปตากใกล้กับเตา สวมเพียงแค่ผ้าม่านบางๆ เอาไว้เท่านั้น ไม่ต้องกลัวพวกยุง เห็บ หรือหมัดจะกัดผิวหนัง หากสามารถทะลวงผ่านเข้าไปในชั้นผิวหนังได้ก็ต้องยอมรับเลยว่าพวกมันเก่งมาก

        จำไม่ได้แล้วว่าเขาได้นอนหลับเต็มอิ่มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เพราะที่นี่แทบจะไม่มีอันตรายอะไรที่เขาจะต้องระแวงเลยนอนหลับได้เต็มที่ ตื่นเช้ามาก็ยังมีฝนตกอยู่แต่ก็เบาลงจากเมื่อคืนมาก เสื้อผ้าที่ตากเอาไว้ก็แห้งหมาดๆ พอใส่ได้แล้ว หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อและรอจนกระทั่งฝนหยุดลงก็ได้เวลาออกไปสำรวจพื้นที่ที่เขาอยู่

        มันเป็นหมู่บ้านที่ถูกทิ้งร้าง อาจจะด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างแต่เห็นว่ามีความเสียหายจากการต่อสู้ ไม่น่าจะใช่สงครามเพราะเขาไม่พบเห็นวัตถุที่น่าจะเป็นอาวุธตกอยู่เลย และท่าทางจะถูกทิ้งร้างเอาไว้นานมากจนมีหญ้ารกชัฏสูงครึ่งตัวอยู่ทุกที่ สำรวจในแต่ละบ้านเพื่อรวบรวมของใช้ที่พอจะมีประโยชน์ในการดำรงชีวิตเอาไปรวบรวมไว้ในบ้านที่เห็นว่ายังมีสภาพดีอยู่

        เซรอสเห็นว่ามันมีหอตรวจการณ์อยู่แต่สภาพของมันผุพังจนต้องระวังเรื่องการปีนขึ้นไป จากนั้นจึงเริ่มมองสำรวจหมู่บ้านจากมุมสูง ระยะกระจัดของหมู่บ้านจากหลังที่อยู่ไกลสุดมาจนถึงที่อยู่ประมาณห้าร้อยเมตร เป็นหมู่บ้านที่เล็กมากแต่เมื่อมองออกไปข้างนอกจะเห็นร่องรอยของทางน้ำไหล มีประกายระยิบระยับสะท้อนให้เห็น บางทีมันอาจจะเป็นน้ำฝนที่ขังเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนก็ได้และมันเป็นสิ่งสำคัญที่เขาไม่ควรมองข้ามมันไป

        เมื่อจดจำแผนที่ของหมู่บ้านได้ขึ้นใจก็ตรงไปดูแหล่งน้ำก่อนเป็นอันดับแรก ระหว่างทางเขาพบกับอสรพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า มันพยายามจะฝังเขี้ยวแต่กลับทะลวงผ่านชั้นผิวหนังไม่ได้ เขาเลยจับมันฟาดให้ตายและเก็บมาใช้เป็นอาหาร

        โชคร้ายที่แม่น้ำแห่งนี้มันแห้งไปแล้ว ที่เห็นอยู่จึงมีเพียงแค่แอ่งน้ำขังเท่านั้น เสียใจไปก็ใช่ที่เซรอสจึงมุ่งหน้ากลับไปยังหมู่บ้าน เขาตัดสินใจย้ายออกไปหาบ้านที่ดีกว่านี้แทนก่อนจะเริ่มหาทางทำอะไรสักอย่างกับหมู่บ้านแห่งนี้ ซึ่งบ้านที่เซรอสเลือกนั้นเป็นบ้านหลังเล็กๆ ที่อยู่ในส่วนของลานกว้างวงกลม ของที่พอจะมีประโยชน์วางเรียงรายอยู่ภายในบ้าน น่าเสียดายที่ไม่มีของมีคมอะไรเหลืออยู่เลย ถ้าจะมีก็คงเป็นก้อนหินที่เก็บมาจากข้างทางนี่แหละ

        เซรอสคิดจะทำเครื่องมือหินจากวัสดุที่หาได้จากธรรมชาติ เพียงแค่ครึ่งวันก็ได้มีดหินมาเป็นอาวุธประจำตัว ตอนนั้นมีหน้าต่างเด้งขึ้นมาบอกคุณสมบัติให้ทราบ

        - มีดหิน อาวุธที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้งานอย่างง่าย

        "อ่า ถ้าไม่บอกนี่คิดว่าเป็นไลท์เซเบอร์นะเนี่ย"

        ถึงแม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับความสามารถในการสร้าง แต่ถ้าใช้เวลาศึกษาอีกสักหน่อยก็คงจะทำความเข้าใจได้

        แต่ก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะได้มีโอกาสบุกเบิกสถานที่ที่ซึ่งไม่มีอะไรเลยด้วยเครื่องมือยุคหินแบบนี้

        มีคำพูดหนึ่งที่เซรอสจดจำได้ขึ้นใจ 'เมื่อใดที่คุณพบเจอกับปัญหา จงแก้ไขมันทีละอย่าง สุดท้ายมันก็จะคลี่คลาย' ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นคำพูดของใคร แต่มันช่วยเขาได้จริงๆ

        อาหารเย็นวันนี้เป็นงูย่างที่โยนลงไปในกองไฟให้สุกดี รสชาติมันไม่ได้แย่ซะทีเดียวถ้ามองแค่ว่ามันทำให้อิ่มได้ก็ถือว่าเป็นอาหารชั้นเลิศของวันนี้เลยเชียวล่ะ อย่างไรซะก็ต้องคิดว่าจะออกไปจัดการปัญหาเรื่องน้ำก่อนเป็นอันดับแรก เท่าที่มีอยู่นี้คงพอให้อยู่ได้ถึงวันพรุ่งนี้ หรือถ้าดื่มแบบประหยัดก็น่าจะได้อีกสองวัน

        หลังทานอาหารเสร็จก็ยังมีเวลาอีกตั้งมากมาย เซรอสจึงออกมาถอนหญ้าและนำไปกองรวมกันตั้งใจว่าจะทำเป็นมัดฟางเพื่อทำเป็นอย่างอื่นที่มีประโยชน์ต่อ มันควรจะเป็นงานที่เหนื่อยและใช้แรงมาก แต่กลับแค่ออกแรงดึงเบาๆ ต้นหญ้าเหล่านั้นก็หลุดออกมาง่ายดาย เซรอสไม่ได้แปลกใจกับพลังกายของตัวเอง เขารู้ว่าต่อให้แบกซุงท่อนใหญ่ก็ยังทำได้สบายมาก เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากลงมือทำ พื้นที่ลานกว้างหน้าบ้านก็โล่งเตียน

        การจะพัฒนาหมู่บ้านให้เหมาะที่จะพักอาศัยอาจจะต้องใช้เวลานานหลายเดือน ซึ่งเซรอสยังไม่รู้ว่าเขามาอยู่ในช่วงฤดูอะไรกันแน่ อย่างไรก็ตามเขาจำเป็นจะต้องทำให้สถานที่แห่งนี้ปกป้องความหนาวเย็นได้เสียก่อน หญ้าที่ถอนมานี่สามารถทำอะไรได้ตั้งหลายอย่างและค่อนข้างจะมีประโยชน์ทีเดียว

        "หืม...มีตะขาบด้วยงั้นเหรอ ดีเลยกำลังคิดอยู่ว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินอะไรดี" เซรอสไม่ได้ตกใจกลัวที่เห็นมันวิ่งอยู่ต่อหน้า โดยเฉพาะขนาดของมันใหญ่พอๆ กับท่อนแขนของเขาเลยล่ะ ถ้าไม่นับว่ามันมีพิษและรูปร่างน่ากลัวก็ถือว่าเป็นอาหารชั้นเยี่ยม การจะสู้กับมันไม่ใช่เรื่องยากเย็นต่อให้มันพยายามจะแทงเขี้ยวพิษลงมาก็ไม่ทะลุชั้นผิวอยู่แล้ว อาศัยจังหวะนั้นแท่งมีดหินเข้าไปใต้ตัวมันและตัดหัวออกปล่อยให้มันดิ้นอยู่แบบนั้นและจับใส่ไหปิดฝาเอาไว้

        เซรอสมีช่วงเวลาที่เคยต้องเอาชีวิตรอดโดยการล่าพวกสัตว์มีพิษและกินมันสดๆ เคยกระทั่งเอาชีวิตรอดอยู่ในเกาะอสรพิษเป็นเดือนจนหมดช่วงเวลาการทดสอบ นั่นเป็นเหตุผลให้นักฆ่าไม่มีความจำเป็นต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น คิดเพียงเรื่องเดียวคือการเอาชีวิตรอดสำหรับวันนี้และวันต่อไปเท่านั้น แต่เซรอสแตกต่างจากคนพวกนั้นตรงที่เขาอยู่รอดได้ด้วยการคิดล่วงหน้าไปถึงวันจบการทดสอบ

        เช้าวันถัดมาหลังจากทานมื้อเช้าเสร็จแล้วจึงออกเดินทางพร้อมด้วยมีดหินคู่ใจ เดินย้อนทวนแม่น้ำขึ้นไป ไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาว่าแม่น้ำนั้นไหลมาจากทางไหน ความเร็วในการเดินทางของเซรอสเทียบกับคนทั่วไปไม่ได้อยู่แล้ว มันเป็นความเร็วที่เทียบได้กับการปั่นจักรยานด้วยความเร็วปานกลาง จนกระทั่งในที่สุดเขาก็พบสาเหตุที่ทำให้น้ำไม่ไหลไปทางหมู่บ้าน ภูเขาที่ถล่มลงมาจนดินและหินตกลงมาปิดกั้นทางน้ำ ส่งผลให้แม่น้ำที่มีอยู่สองสายเหลือเพียงสายเดียวเท่านั้น

        ปัญหานี้แก้ไขได้ไม่ยากนัก เพียงแต่การที่ดินและหินถล่มลงมาปิดทางน้ำพวกนี้เป็นเวลานานทำให้มันมีความยากมากขึ้น จำเป็นจำต้องใช้คนจำนวนมากและเวลาหลายสัปดาห์เพื่อขุดเส้นทางน้ำขึ้นมาใหม่ เซรอสที่ไม่มีอะไรเลยนั้นก็ไม่ได้สิ้นหวัง เพราะถ้าจะให้พูดเขายังมีเครื่องมือที่พกติดตัวอยู่เสมอ นั่นคือสองมือและสองเท้า

        ผิวหนังที่ทนต่อแรงเสียดทานไม่มีทางถลอกได้เพียงเพราะเอาไปใช้ขุดดินอยู่แล้ว กระดูกและเอ็นกล้ามเนื้อก็มีความทนทานสูง หยุดได้กระทั่งรถถัง เพราะฉะนั้นถ้าหินไม่ได้หนักจนเกินไปเขาสามารถยกมันออกมาได้อยู่แล้ว ดินและหินที่ขุดออกมาต้องนำไปทิ้งไว้ข้างทางเพื่อไม่ให้มันเกะกะ และเลือกจะขุดทางน้ำเล็กๆ ขึ้นมาก่อนหวังจะใช้ความแรงของกระแสน้ำช่วยจัดการในภายหลัง

        หมดไปหนึ่งวันเซรอสขุดดินได้มากถึงยี่สิบเมตร ความยากก็คือก้อนหินที่พบนั้นมีขนาดใหญ่มาก เขาสามารถเคลื่อนย้ายมันออกมาได้อย่างยากลำบาก แต่เขาจำเป็นต้องแบ่งเวลาเพื่อไปจับปลาในแม่น้ำด้วย ซึ่งเทคนิคการขว้างมีดของเขาอยู่ในระดับชำนาญอยู่แล้ว พอเปลี่ยนมาใช้หอกไม้ที่ทำออกมาเป็นแบบฉมวก การจับปลาในแม่น้ำทำได้อย่างง่ายดาย

        เป็นอีกครั้งที่เซรอสได้รู้ความสามารถที่พระเจ้ามอบให้ หน้าต่างพิเศษนี้จะแสดงข้อมูลของทุกอย่างที่ค้นพบครั้งแรกและบันทึกข้อมูลเก็บเอาไว้ มันจะช่วยได้อย่างมากเวลาเข้าป่าและหาอาหารกับสมุนไพรเอาไว้ทำยา สำหรับนักฆ่าไม่มีอาวุธใดอะไรสำคัญไปมากกว่าข้อมูลหรอก

        "ปลานี่รสชาติไม่เลวเลย ถ้าแม่น้ำนี่ตัดผ่านหมู่บ้านอะไรๆ ก็คงง่ายขึ้น"

        เซรอสไม่ได้อยากจะทำตามความต้องการของพระเจ้าสักเท่าไหร่ แต่ในโลกนี้เขามีอิสระเป็นของตัวเอง ถึงจะรู้สึกเหงาปากนิดๆ แต่ถ้าทุกอย่างไปได้ดีหมู่บ้านแห่งนี้ก็จะเป็นของเขา เมื่อถึงเวลานั้นหากมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นคงน่าสนุกไม่น้อยเลยล่ะ

        ก่อนอื่นเลยก็ต้องค่อยๆ แก้ปัญหาที่ละอย่าง ซึ่งก็คือ น้ำ

        ถ้าทำด้วยความเร็วแบบนี้อาจจะใช้เวลาราวๆ สองอาทิตย์ก็น่าจะเสร็จ อย่างไรซะเซรอสก็มีเวลาเหลือเฟือ ไม่เห็นต้องรีบร้อนทำอะไรเลยด้วยซ้ำ เป็นชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ที่เคยเฝ้าฝันถึง

        ชีวิตประจำวันของเซรอสไม่ได้มีอะไรมากเลย ก็แค่ตื่นนอน ขุดดิน หาอาหาร อาบน้ำ และนอน พออยู่ใกล้แม่น้ำมันก็ทำอะไรหลายอย่างได้ง่ายขึ้น ที่จริงก็มีความคิดที่จะลองข้ามไปยังอีกฝั่งของแม่น้ำเพื่อสำรวจ แต่คิดว่าควรทำสิ่งที่ต้องทำให้เสร็จก่อนจะดีซะกว่า หลังจากพยายามมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ก็ขุดไปได้ถึงครึ่งทาง เซรอสก็พบกับอุปสรรคที่ยากจะผ่านไปได้

        มันคือก้อนหินใหญ่ที่หนักกว่าหนึ่งตัน...

        ต่อให้มีร่างกายที่แข็งแกร่งและไร้เทียมทานมากแค่ไหน แต่หินก้อนนี้มันก็ใหญ่เกินไปอยู่ดี ถึงเขาจะสามารถชกเพื่อทำลายมันได้ แต่ก็มีวิธีที่ดีกว่านั่นก็คือการขุดขยายทางน้ำให้มันกว้างขึ้น ปล่อยให้ก้อนหินนี่กลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ มันเป็นวิธีการคิดที่ฉลาดไม่เบาเลยเชียวล่ะ

        ความพยายามนี้ดำเนินต่อไปจนเกินกำหนดวันเวลาถึงสามวัน ในที่สุดทางน้ำก็เปิดและเริ่มไหลเข้าสู่หมู่บ้าน เท่านี้ก็น่าจะช่วยให้อะไรหลายๆ อย่างดีขึ้น เซรอสมองดูมือของตนที่ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ พลันยิ้มเยาะให้กับมัน นี่คือหลักฐานที่ว่าเขาแตกต่างจากมนุษย์ปกติ

        มองดูสายน้ำที่ไหลเข้าหมู่บ้าน ปะทะเข้ากับก้อนหินใหญ่ที่ขวางเส้นทาง แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งมันได้ ช่องว่างที่อยู่ใต้หินถูกทะลวงออกทำให้มันเป็นกระแสน้ำสองสาย เพียงไม่กี่อึดใจแม่น้ำแห่งนี้ก็ไหลไปด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนผ่านหมู่บ้านในที่สุด ปัญหาเรื่องน้ำที่ต้องใช้ประจำวันก็หมดไป อาหารเองก็หาได้จากแม่น้ำนี่เช่นกันเลยเท่ากับแก้ปัญหาเรื่องความขาดแคลนอาหารได้ ที่ต้องทำก็คงจะเป็นการทำความสะอาดหมู่บ้านครั้งใหญ่

        วันเวลาผ่านไปได้หนึ่งเดือน จากหมู่บ้านร้างที่มีแต่หญ้ารกชัฏจนเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์เลื้อยคลาน (ทั้งหมดคืออาหารของเซรอส) ตอนนี้มันเป็นหมู่บ้านที่สะอาดมากขึ้น หญ้าทั้งหมดถูกถอนออกไปกองรวมกันเพื่อใช้ในอนาคต บ้านที่มีสภาพเสื่อมโทรมจนอาศัยอยู่ไม่ได้ก็ถูกรื้อออกมาทำประโยชน์อย่างอื่น ก้อนหินที่เคยวางทิ้งเอาไว้ที่ต้นแม่น้ำถูกขนมาเก็บไว้ในหมู่บ้านจนหมด

        อาหารหาได้จากแม่น้ำและป่าที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง ที่นั่นเขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างโดยเฉพาะพืชและผลไม้ที่กินได้ นอกจากนี้ก็ยังมีสมุนไพรรักษาโรคกับสมุนไพรที่เป็นพิษอีกตั้งมากมาย อย่างไรก็ตามในป่านั้นก็ยังอันตรายอยู่เพราะมีสัตว์ป่ารูปร่างพิลึกอาศัยอยู่ตั้งมากมาย แต่มันไม่ได้ทำให้นักฆ่าหนุ่มหวาดกลัวแถมยังล่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย ด้วยธนูที่เขาสร้างขึ้นมา

        พูดถึงธนู มันเป็นความงี่เง่าของเซรอสที่มองข้ามความสามารถที่พระเจ้ามอบให้มาซะจริง เพียงแค่เรียกหน้าต่างข้อมูลขึ้นมาและเลือกไปที่เมนูการสร้าง ก็จะมีรูปแบบสิ่งของสำเร็จมาให้พร้อมสรรพ หน้าที่มีเพียงแค่เติมเต็มวัสดุตามกำหนดเท่านั้นก็สามารถสร้างขึ้นมาได้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาฝีมือของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว

        แต่มันสร้างได้เฉพาะเครื่องมืออย่างง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้นมันสามารถแปรรูปวัสดุให้เหมาะสมกับงานได้อีกด้วย เซรอสสามารถแปรรูปไม้ชิ้นใหญ่ๆ ให้เป็นฟืนได้ กระทั่งกองหญ้าที่รวบรวมเอาไว้ทำให้มันเป็นมัดฟางที่ดูเป็นระเบียบมากขึ้น นี่มันพลังแห่งพระเจ้าชัดๆ จากงานที่ควรจะใช้เวลานานเป็นปีเขาสามารถย่นระยะเวลาให้ลดลงมาได้เร็วขึ้นหลายเท่าตัว

        อยากจะบอกพระเจ้าเหมือนกัน ว่าที่ขอให้ย่นระยะเวลาน่ะมันคือการบ่มเหล้า ไม่ใช่การสร้างสิ่งปลูกสร้าง

        ซึ่งก็หลังจากที่รู้ว่ามันมีความสามารถอะไรบ้าง ตอนนี้เซรอสก็สร้างสิ่งของอื่นๆ ตั้งมากมายขึ้นมา เซรอสเรียนรู้อีกด้วยว่าการสร้างอุปกรณ์ย่อยขึ้นมาหนึ่งชิ้นจะสามารถสร้างของอย่างอื่นขึ้นมาได้อีก

        ยกตัวอย่างเช่น ค้อนหิน

        หลังจากที่สร้างมันขึ้นมาแล้วก็พบว่ามีหน้าต่างการสร้างย่อยเพิ่มขึ้นมา นอกจากนี้ยังมีระบบเพิ่มเติมคือการซ่อมแซม เพียงแค่ถือค้อนเดินไปยังเป้าหมายก็จะปรากฏหน้าต่างวัสดุที่จำเป็นขึ้นมา

        กรณีที่เป็นสงครามล่ะก็ความสามารถนี่เข้าขั้นไร้เทียมทานเลย

        "คงไม่ใช่ว่าต้องการให้ฉันทำสงครามแล้วก็ยึดครองโลกหรอกใช่ไหม"

        ตอนที่พูดออกไปแบบนั้นก็พลันมีฟ้าผ่าเฉียดลงมาใกล้ๆ จนสะดุ้งโหยง

        เท่านี้ก็รู้ชัดแล้วว่าทุกการกระทำนั้นพระเจ้าเฝ้ามองอยู่ ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่ถ้ำมองเวลาอาบน้ำล่ะนะ

        ท้องฟ้ามืดครึ้มตั้งเค้าเมฆฝนมาแต่ไกลจึงเร่งเดินทางกลับบ้าน เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องแต่ไม่ได้ทำให้นักฆ่าหนุ่มหวาดกลัว เขาฮัมเพลงและร้องออกมาด้วยเสียงที่นุ่มลึกฟังแล้วระรื่นหู ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมถึงร้องเพลงได้ก็เถอะ

        "อยู่คนเดียวแบบนี้มันเหงาปากชะมัด"

        ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เขารู้สึกว่าการอยู่คนเดียวมันเงียบเกินไป ถึงตัวเขาจะเป็นนักฆ่าที่ต้องมีความสงบและปลีกตัวจากสังคมเบื้องหน้าและทำงานเบื้องหลังก็ตาม ใจจริงก็นึกว่าอยากจะมีคนมาอยู่ด้วย ไม่ก็สัตว์เลี้ยงสักตัวก็ยังดี

        ทานมื้อค่ำเสร็จก็เข้านอน อากาศมันค่อนข้างจะเย็นสบายแต่คิดว่าถ้ามีผ้าห่มสักหน่อยคงดีมาก ลองเปิดดูหน้าต่างการสร้างสิ่งของนั้นเห็นว่ามีหมวดเครื่องมือเล็ก ซึ่งก็คือ เข็มเย็บผ้า ลองอ่านข้อมูลดูเหมือนจะสนับสนุนการสร้างวัสดุจำพวกเครื่องนุ่งห่ม จำเป็นต้องใช้แท่งเหล็กขนาดเล็ก 1 แผ่น ตราบใดก็ตามที่ยังไม่ได้สร้างอุปกรณ์ชิ้นนั้นก็จะหาข้อมูลการสร้างของในหมวดนั้นๆ ไม่ได้

        เดี๋ยวสิ...นี่มันอะไร

        หางตามองเห็นคำว่า 'สื่อบันเทิง' บนหน้าต่างที่เขามองเห็นเพียงคนเดียว จำได้ว่าในหัวมีข้อมูลทุกอย่างที่อยู่บนเน็ตเวิร์ค เพื่อให้สามารถสื่อสารและตบมุขกับคู่สนทนาที่มีความชอบแตกต่างกันออกไปได้โดยไม่มีติดขัด อย่างพวกวลีเด็ดๆ ในภาพยนตร์ หรือเพลงยุคเก่าที่ยังเป็นที่รู้จักกันมาอยู่

        กดเข้าไปดูถึงได้รู้ว่ามันมีวิดีโอฉายให้ดูด้วยเป็นภาพยนตร์ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน รวมไปถึงเพลงนับล้านๆ เพลงจากทั่วทุกมุมโลก เทคนิคการล้างสมองด้วยการยัดข้อมูลเป็นอะไรที่น่ากลัวเกินไปแล้ว เป็นอีกครั้งที่รู้สึกว่าอยากจะขอบคุณพระเจ้าเสียเหลือเกิน

        "บางทีการมีไอ้เจ้านี่อยู่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป"

        เลิกสนใจกับผลลัพธ์ที่เกิดจากการทดลองขององค์กรและสนุกไปกับความสามารถของมันยังจะดีซะกว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.091K ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #13066 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:04
    แจ่มมาก
    #13066
    0
  2. #12711 ณิษา (@cakkypool-pn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 20:56

    ขอบคุณค่ะ
    #12711
    0
  3. #12452 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:59
    น่าสนใจอ่ะ ตามอ่านเลยยย ประทับใจการเขียนนะ
    #12452
    0
  4. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 02:30

    น่าติดตามดีค่ะ ที่สำคัญไม่มีคำผิดเลย เยี่ยมค่ะ
    #10943
    0
  5. #9365 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 15:17
    ขอบคุณครับ
    #9365
    0
  6. #8580 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 18:12
    สกิลสุดยอด
    #8580
    0
  7. #8006 iloveyg2 (@IloveYG) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 12:17
    มายคราฟชัดๆ
    #8006
    0
  8. #7276 Nine-Za (@Fantasynine) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 11:58
    สนุกใช้ได้เลยครับ
    ทั้งภาษา การดำเนินเรื่องลื่นไหล อ่านแล้วไม่น่าเบื่อชวนให้อ่านต่อ
    #7276
    0
  9. #6984 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 14:46
    ชีวิตเป็นเรื่องง่ายเลยยยย
    #6984
    0
  10. #6269 NoTtoKub (@maskung09) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 10:25
    ARK survival?
    #6269
    0
  11. #5266 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 10:48
    ไฮเทคจัง ถ้าเราทำได้บ้างก้ดี
    #5266
    0
  12. #4328 สึเดเมะ (@marchin555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 00:34
    ชอบค่ะ
    #4328
    0
  13. #4222 I'am.G :)) (@giorgiorocco) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 20:42
    บรรยายได้ดีมองเห็นบรรยากาศ แฝงความตลกร้ายเข้าไป เช่นร่างกายแข็งแกร่งที่ผิดจากคนอื่น ทำงานเสร็จมือไม่ไม่ถลอก แสนจะสะดวกแต่ถ้าคิดย้อนไปว่าได้ร่างกายมายังไง มันก็หดหู่ ปูเรื่องได้ดีมาก
    #4222
    0
  14. #4000 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 15:05
    เห็นอธิบายตัวตนที่แทบนิรันดร์ก็นึกว่าไม่ต้องกินข้าวกินน้ำ แบบนี้ก็ตายด้วยอดข้าวอดน้ำได้?
    #4000
    3
    • #4000-2 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 2)
      19 สิงหาคม 2560 / 14:59
      พระเอกเหมือนเด็กเลยอ่ะ ไม่สุขุมหรืออะไรใดๆทั้งนั้น ไม่เหมืนนักฆ่าที่ผ่านประสบการณ์อันโหดร้ายมา ดูช่างจ้อ ร่าเริง ดูไม่เก่งด้วยแม้จะบรรยายว่าดูเก่ง แต่มันให้ความรู้สึกว่าไม่เก่งอ่ะ ติดตามต่อ อาจจะเริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆก็ได้ 555
      #4000-2
    • #4000-3 13812BNKH (@13812bnhk) (จากตอนที่ 2)
      23 กันยายน 2560 / 14:40
      ผู้เขียนบรรยายบอกในบทที่หนึ่งว่าเหตุใดจึงหลงเหลือความเป็นเด็ก ท่านสามารถย้อนไปอ่านได้
      #4000-3
  15. #3761 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 08:32
    มายคราฟชัดๆเลย!!!???
    #3761
    0
  16. #3410 CrAzy_Se@L (@crazy-seal-555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:44
    นี่มัน มายคราฟ 
    #3410
    0
  17. #2799 TheDreamOfCat (@lifeOFmine) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 00:57
    มันมายคราฟหรือเปล่านี่
    #2799
    0
  18. #2776 Nonza32 (@nonza_limited) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 13:09
    เขียนได้มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองมากเลยครับ
    #2776
    0
  19. วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 08:13
    นี่มันมายคราฟ555
    #2344
    0
  20. #2226 SirIRisGame (@SirIRisGame) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 18:01
    นี่มันเปิดตอนแรก แบกิวชัดๆถ้ามีโอ้วแม่สาวน้อย ดูแม่งูตัวนี่สิ มันพยายามจะกัดผมให้ตาย แต่มันกัดคนผิดเลย ไก้เป็นอาหารเย็นของผม
    #2226
    0
  21. #1054 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 22:23
    555มีหนังให้ดูด้วยนะ
    #1054
    0
  22. #633 Yueyang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:06
    พระเจ้าพลาด ที่ไม่ลบความสามารถไม่มีวันแก่ฟื้นฟูร่างกายเป็นอนัน เพราะเซรอสได้จิตใจคืนมาแล้ว ถ้าไม่แก่ไม่ตาย สุดท้ายต้องมาดู ภรรยาทั้งหลาย ลูก หลาน เหลน หมดอายุขัย จะต้องเหงาและเสียใจแบบนี้ไปไม่วันจบราวกับคำสาปมากกว่าจะเรียกว่าพลังพิเศษ
    #633
    3
    • #633-2 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 2)
      15 เมษายน 2560 / 21:43
      มันก็แล้วแต่มุมของแต่ล่ะคนนะคะแต่ถ้าเป็นเรา หลังจากเสร็จภารกิจที่มอบให้เราจะปล่อยให้เขาใช้ชีวิตแบบที่ต้องการแต่ถ้าเขาอยากมีครอบครัวก็บอกผลเสียเขาไปแล้วค่อยให้เขาตัดสินใจเอาเองอะไรประมาณนี้
      #633-2
    • #633-3 นิยายสนุกดี (จากตอนที่ 2)
      28 มิถุนายน 2560 / 03:29
      คห.แรกแมร่งโหด55 ที่จริงผมคิดว่าเซรอสขอได้ แต่ที่เขาไม่ขอแสดงว่าเขาไม่ซีเรียสหรืออาจจะไม่ได้อยู่นานพอจะคิดถึงจุดนั้นก็เป็นได้เพราะฉะนั้นพระเจ้าไม่ได้พลาดอะไรไปหรอก ถ้าเป็นผมๆไม่ซีเรียสนะดีซะอีกจะได้คอยห้ามได้ถ้าลูกหลานอยากจะฆ่ากัน
      #633-3
  23. #595 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 09:04
    จำได้ว่ามี เศษเหรียญบู้บี้ ที่บ้านหลังแรกที่เจอนะทำไมไม่เอามาสร้างเข็มละ..เปรี้ยง!!โดนฟ้าผ่า...
    #595
    0
  24. #532 LunLoLiPop (@lkamonwan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:31
    ค่อยเป็นค่อยไปสนุกกกก
    #532
    0
  25. #422 Mayafokkusu (@Mayafokkusu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:23
    พระเอกแค่โดนเปลี่ยนแปลงหลายส่วนและยังมีความรู้สึกอยู่แสดงว่าพระเอกเรา มีอารมณ์ทางเพศจน... ได้ใช่ใหม ปล.สายหื่น ปล2.ขอให้มีนางเอก
    #422
    0