ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,256,892 Views

  • 13,680 Comments

  • 22,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,370

    Overall
    2,256,892

ตอนที่ 1 : Episode Zero : นักฆ่าจากต่างโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1333 ครั้ง
    7 มี.ค. 60

Episode Zero

 



        หมายเลขศูนย์คือความน่ากลัวเพียงหนึ่งเดียวในโลกเบื้องหลัง

        สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างจากการทดลองด้วยเทคนิคล้างสมอง และการปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายให้มีความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ มวลกระดูกแข็งแกร่งชนิดที่กระสุนต่อต้านรถถังไม่อาจทำให้มันหักได้ ผิวหนังที่ถูกเปลี่ยนคุณสมบัติให้มีความทนทานต่ออาวุธมีคมและกระสุนเจาะเกราะ ร่างกายที่ถูกหยุดการเจริญเติบไว้ในช่วงอายุที่มีความพร้อมที่สุด ไม่มีขีดจำกัดด้านอายุขัย

        จากเด็กกำพร้าที่ถูกพาตัวออกมาสู่สถานที่เรียกว่านรก กับชื่อใหม่ที่เรียกว่า 713 โปรแกรมการฝึกฝนสำหรับการสร้างนักฆ่าตลอดเวลาห้าปีก็ได้เริ่มขึ้น มีเด็กหลายคนเสียชีวิตจากการฝึกที่สุดหฤโหด เหลือรอดกลับมาได้เพียงไม่กี่พันคนเท่านั้น แต่ความโหดร้ายไม่ได้มีแค่นั้น โปรแกรมล้างสมองเองก็มีเพื่อการเพาะสร้างสุดยอดนักฆ่า ทำให้มีความรู้ตั้งแต่อดีตไปจนถึงปัจจุบัน การสร้างเทคโนโลยี การสร้างอาวุธ และข้อมูลต่างๆ มากมาย ที่ยัดเข้าไปจนบางคนถึงกับกลายเป็นนักฆ่าพิการเลยก็ยังมี

        เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนเหล่านี้จึงได้เริ่มต้นการปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายเพื่อให้เป็นเครื่องจักรสังหารที่แสนร้ายกาจที่สุด และ 713 คือตัวอย่างการทดลองแรกที่สำเร็จจึงได้รับหมายเลขศูนย์เป็นชื่อใหม่ และที่ถูกเรียกว่าเป็นความบกพร่อง นั่นคือเขาเกิดความลังเลในการฆ่ามนุษย์ทดลองในระหว่างการทดสอบประสิทธิภาพการรบ

        ดังนั้นแล้วคำสั่งที่ได้รับมาคือการกำจัดทิ้ง แต่นั่นทำให้สัญชาตญาณในการฆ่าของเขาเกิดขึ้นจากภาวะแรงกดดัน ตัวทดลองหมายเลขสิบเก้า เป็นเหยื่อรายแรกที่สังเวยให้กับการฆ่าของหมายเลขศูนย์ ทั้งที่ประสิทธิภาพของหมายเลขสิบเก้าเหนือกว่าในทุกด้าน ต่อมาก็เป็นหมายเลขสิบสองที่ได้รับคำสั่งให้กำจัดหมายเลขศูนย์ พวกเขาจึงเชื่อแล้วว่าหมายเลขศูนย์นั้นมีความสามารถในการเรียนรู้เทคนิคใหม่ๆ ด้วยตัวเอง ไม่ใช่การป้อนคำสั่ง

        แต่สิ่งที่ควบคุมไม่ได้ก็ต้องถูกกำจัดทิ้ง หมายเลขศูนย์ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากมาย บางครั้งก็หนีรอดการจับกุมของนักฆ่าหลายสิบคนไปซ่อนตัวได้เป็นเดือนและก็กลับมาพร้อมวิธีการต่อสู้ในแบบที่เรียกได้ว่า 'คนมีกึ๋น' เขาใช้กัน ไม่ยึดติดกับความรุนแรงของอาวุธแต่หาวิธีใช้งานได้อย่างเหมาะสมชนิดที่นักฆ่าหมายเลขอื่นๆ เทียบไม่ติด แต่ในท้ายที่สุดมันก็หนีจากชะตากรรมไม่พ้น หมายเลขศูนย์ถูกจับและถูกผลักลงสู่ปากปล่องภูเขาไฟ มันคือทางเดียวที่สามารถกำจัดนักฆ่าที่มีร่างกายแข็งแกร่งที่สุดได้

        โดยที่ไม่มีใครรับรู้ ตั้งแต่ที่ตัวหมายเลขศูนย์จมสู่บ่อลาวา ตัวตนของหมายเลขศูนย์ก็ได้หายไปจากโลกนี้ถาวร

        ใช่แล้ว...หายไปไม่เหลือหลักฐานที่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกนี้เลย

 

        หมายเลขศูนย์ถูกทำให้คิดว่าตัวเองไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด แม้จะโดนลาวาหลอมร่างจนละลายไปแล้วก็ไม่อาจเปล่งเสียงร้องเจ็บปวดขึ้นมาได้ การล้างสมองที่แสนจะน่ากลัวนั้นเปลี่ยนให้เขาเป็นคนที่ไม่รู้จักความเจ็บปวดไปซะแล้ว

        "ยังไม่ตาย?" น้ำเสียงแข็งกร้าวดูสับสน หมายเลขศูนย์กำลังส่องสายตามองเหมือนหุ่นยนต์ในช่วงแรกเริ่มการทำงาน

        กุญแจมือที่แขนกับขาที่สร้างจากวัสดุที่แข็งพอๆ กับกระดูกบัดนี้มันได้หายไปแล้ว รู้แค่ว่ากุญแจมือนี่สามารถทนความร้อนได้สูงมาก ต่อให้โยนลงไปในลาวาก็จะคงสภาพอยู่ได้นานเป็นชั่วโมงก่อนจะถูกหลอมเหลว

        "ที่จริงต้องบอกว่า 'ควรจะตาย' ไปแล้วมากกว่า แต่เพราะถูกพามาที่นี่ก็เลยไม่ตายน่ะ เราไม่ได้อยากจะได้แค่จิตวิญญาณแต่อยากจะได้คุณสมบัติร่างกายที่ถูกพัฒนาซะมากกว่า จะว่าไปแล้วโลกของคุณนี่โหดร้ายน่าดูเลยนะ ถึงขนาดทดลองกับมนุษย์เปลี่ยนคนให้กลายเป็นอาวุธมีชีวิตแบบนี้ เราคิดว่าพวกเราคงจะคุยกันไม่รู้เรื่องหากคุณยังเป็นแบบนี้ เอาเป็นว่าจะช่วยแก้ไขสภาพจิตใจให้ก็แล้วกัน"

        สิ้นเสียงของใครบางคนที่พูดขึ้น หมายเลขศูนย์ก็เริ่มมีปฏิกิริยาออกมาจากดวงตาที่เรียบนิ่งเริ่มมีความสั่นไหวเล็กๆ ใบหน้าที่นิ่งสนิทราวกับคนตายเริ่มมีความวิตกกังวลขึ้นมาและมองซ้ายมองขวาอย่างตื่นตระหนก ทดลองขยับร่างกายตัวเอง ซึ่งปกติแล้วเขาจะอยู่ในสภาพที่ถูกสงวนท่าทีเอาไว้จึงไม่มีการทำอะไรไร้สาระ เห็นได้ชัดว่าสภาพของเขากลับมาเป็นผู้เป็นคนขึ้นเยอะ

        "เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย"

        หมายเลขศูนย์มีความทรงจำสมัยเด็กอยู่แต่ช่วงหลังจากนั้นจนถึงปัจจุบันมันขาดๆ หายๆ เหมือนภาพยนตร์ที่ฉายภาพบางช่วงบางตอนเท่านั้น พอจะทำความเข้าใจได้อยู่ว่าตนเองเป็นมนุษย์ที่ถูกดัดแปลงให้มีความแข็งแกร่งมากเพื่อใช้เป็นอาวุธในการทำสงคราม แต่ตอนนั้นคิดว่าตัวตนเดิมน่าจะหายไปตั้งแต่การเข้าโปรแกรมล้างสมองแล้ว

        "แค่การกู้คืนตัวตนก่อนที่จะถูกลบออกไปด้วยวิทยาการยังไงล่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกเราไม่ได้ทำอะไรกับความสามารถที่พวกนั้นมอบให้แม้แต่นิดเดียว"

        "ใครกัน?"

        "ปฏิกิริยาแบบนี้สิ ค่อยสมกับที่เป็น 'มนุษย์' ขึ้นมาหน่อย"

        "แต่เดิมฉันก็เป็นมนุษย์อยู่แล้ว"

        "ไม่มีมนุษย์คนไหนมีกระดูกที่แข็งแกร่งได้ขนาดนี้หรอก แถมผิวหนังก็กันได้กระทั่งกระสุนเจาะเกราะด้วย"

        "แค่ถูกทำให้ 'เป็น' เท่านั้นแหละ คิดว่าฉันอยากเป็นนักหรือยังไง" หมายเลขศูนย์แก้ความเข้าใจผิด ที่ว่าตัวเขาแข็งแกร่งนั้นมาจากการถูกบังคับเปลี่ยนต่างหาก แถมตอนนั้นก็ถูกล้างสมองไปแล้วด้วยเลยทำได้แค่ทำตามคำสั่งเพียงอย่างเดียว ยังดีที่การล้างสมองไม่สมบูรณ์ก็เลยพอจะมีความคิดเป็นของตัวเองอยู่บ้าง

        "คุณดูเป็นคนตลกดีนะ นักฆ่าช่างจ้อหรือยังไง"

        "ก็ถ้าเห็นว่าอยู่ในชุดผ้ายืดสีแดงล่ะก็ใช่ แต่อย่างไรซะก็ต้องขอบคุณที่ช่วยไม่ให้ฉันต้องกลายเป็นคนที่ไร้ซึ่งความรู้สึกไป...อืม...ถึงตอนนี้จะหยิกตัวเองแล้วแทบจะไม่รู้สึกเจ็บเลยก็ตามที บางทีมีดแทงตัวคงไม่รู้สึกเหมือนกัน" หมายเลขศูนย์ตอบด้วยรอยยิ้มขบขัน ถึงตอนนี้จะรับรู้สัมผัสได้อยู่บ้างก็ตามแต่เหมือนร่างกายจะถูกดัดแปลงความรู้สึกเจ็บปวดไม่ให้แสดงผลออกมาอย่างเห็นได้ชัด

        จำได้ลางๆ ว่าเคยทรมานนักฆ่าหมายเลขอื่นด้วยแต่พวกมันไม่แสดงความเจ็บปวดใดๆ ออกมาเลย

        "เราจะคิดซะว่านั่นเป็นมุขตลกของคุณก็แล้วกัน แต่กลับกันพอคิดว่าคุณพูดเก่งขึ้นเยอะแบบนี้ ชักรู้สึกผิดที่กู้คืนตัวตนให้ซะแล้วสิ" เสียงปริศนานั่นยังคงตอบกลับอย่างติดตลก

        บางทีมันก็เป็นเรื่องปกติเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่ หมายเลขศูนย์สูญเสียตัวตนไปตั้งแต่เด็กๆ ก็เลยไม่เกิดความรู้สึกอื่นใดนอกจากความต้องการอยู่รอดเท่านั้น พอได้ตัวตนกลับคืนมาสภาพจิตใจของเขาก็แทบจะไม่ต่างจากช่วงเวลาที่สูญเสียตัวตน อาจพูดได้ว่าเป็นเด็กในร่างของผู้ใหญ่

        "แล้วที่นี่มันที่ไหนกันล่ะ" หมายเลขศูนย์เริ่มควบคุมตัวเองได้แล้ว ก็เริ่มถามเข้าประเด็นที่อยากรู้ทันที

        "คิดว่าเป็นที่ไหนล่ะ?"

        "ภายในตู้ตำรวจสีน้ำเงินจากปี 1963"

        "สถานีต่อไปจะเป็น อดีต หรือ อนาคต?"

        "ก็ยังดีที่ไม่ได้อยู่ในลิ้นชักโต๊ะล่ะนะ"

        "ที่จริงแล้วที่นี่แม้แต่เราก็ไม่รู้ว่าจะให้คำจำกัดความว่าอะไรหรอกนะ"

        "เป็นงั้นไป เอาเป็นว่าเรียกที่นี่ว่าเป็นแอเรียสิบเอ็ดดีไหม"

        "จะทำคดีเอ็กซ์ไฟล์หรือยังไง"

        เป็นการพูดคุยกันที่แปลกประหลาดซะจริง และก็ไม่คิดด้วยว่าเสียงปริศนานั่นจะยอมตบมุขให้ด้วย ตรรกะของหมายเลขศูนย์นั้นขอแค่เป็นคนที่คุยกันถูกคอถือว่าเชื่อถือได้ในระดับหนึ่ง

        "เอาเถอะ อย่างไรซะก็มีเหตุผลที่ต้องเรียกคุณมาที่นี่อยู่แล้ว และที่สำคัญเห็นคุณเองก็หมดอาลัยกับโลกใบเดิมถึงขนาดที่ยอมทิ้งชีวิตไปแล้วด้วย ก็เลยคิดว่าน่าเสียดายที่จะปล่อยให้คุณสมบัติร่างกายที่แสนพิเศษนั่นกลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกไป"

        "เป็นส่วนหนึ่งของโลก...รู้สึกดูดีขึ้นเยอะ" หมายเลขศูนย์ประชดประชัน

        เสียงปริศนาพอจะรับรู้ได้ว่าหมายเลขศูนย์ไม่ได้จงใจประชดประชันอย่างจริงจังก็หัวเราะแล้วอธิบายต่อ

        "เกี่ยวกับเหตุผลที่ต้องเรียกคุณมาที่นี่ในสภาพสมบูรณ์พร้อมทั้งยังกู้คืนตัวตนในอดีตก่อนจะถูกลบหายไปให้มีเพียงเรื่องเดียว เราต้องการให้คุณไปยังโลกแห่งหนึ่งและช่วยยับยั้งไม่ให้เกิดการล่มสลายของโลกนั้นจะได้หรือไม่"

        หมายเลขศูนย์นิ่งเงียบไปพักหนึ่ง ถึงตอนนี้ตัวตนของเขาจะมีนิสัยติดตลกอยู่บ้างแต่พออยู่ในสถานการณ์ที่ต้องจริงจังก็ทำได้ไม่เลวเลย และข้อเสนอของเสียงปริศนานั่นก็ฟังดูแปลกๆ เกินกว่าสามัญสำนึกจะรับได้ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้สำนึกทั่วไปตัดสินได้อยู่แล้ว

        "ให้นักฆ่าไปเป็นผู้กอบกู้ เป็นความคิดที่เฉียบคมมาก"

        "อย่างน้อยก็ดีกว่าให้คนธรรมดาไปแทนก็แล้วกัน" เสียงปริศนาย้อนด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง "ถ้าเราส่งคนพวกนั้นไปก็ต้องแทรกแซงอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะ แถมคนเหล่านั้นก็ไม่ได้มีความกล้าในการต่อสู้แบบเสี่ยงตายเลย ขืนส่งไปก็จะต้องมีการร้องขอนู้นนั่นนี่ไปซะหมด แต่ถ้าเป็นคุณที่มีความสามารถอยู่แล้ว แถมยังถือครองความรู้จากโลกแห่งนั้นทั้งหมด แค่ปรับแต่งให้มีพรสวรรค์ด้านภาษาได้ กับแต่งเพิ่มให้สามารถฝึกฝนเวทมนตร์ได้ก็เพียงพอแล้ว"

        "แล้วคิดว่าฉันจะไม่ขออะไรแบบนั้นบ้างหรือยังไง" หมายเลขศูนย์ย้อนถาม

        "ถ้าอย่างนั้นคุณต้องการอะไรล่ะ"

        "อืม...ขอร่างกายที่ไม่ได้รับบาดเจ็บดีไหม"

        "อาวุธในตำนานที่ทำจากแร่ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนั้นยังสะกิดผิวหนังคุณไม่ค่อยจะเข้าเลย"

        "แปลว่ายังได้รับบาดเจ็บอยู่สินะ อืม...เอาเป็นอมตะเลย นี่แหละเจ๋งสุดๆ"

        "ร่างกายถูกหยุดการเจริญเติบโตไปแล้ว อายุขัยก็ไม่มีความจำเป็น เป็นเหมือนหุ่นยนต์ที่ซ่อมแซมตัวเองได้จะเอาความเป็นอมตะไปทำไม?" และก็ถูกถามกลับมาแบบนั้น หมายเลขศูนย์เห็นว่ามันเป็นจริงก็ยอมรับเรื่องนี้ในทันที

        "อีกอย่างในโลกนั้นก็มีเวทมนตร์ประเภทการรักษาสุดยอดอยู่ คุณเองก็เรียนรู้ได้"

        "ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นสมบัติจากเจ้าคุณปู่เป็นยังไง"

        "คิดจะปลูกผักทำฟาร์มไปตลอดชีวิตหรือไง"

        "งั้นขอให้ตัวเองอ่อนแอที่สุด" หมายเลขศูนย์ยังคงก่อกวนอารมณ์ต่อไปอีก

        "แบบนั้นเราเลือกคนทั่วไปก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นคุณหรอก"

        อย่างไรก็ตามหมายเลขศูนย์ไม่ได้มีความคิดที่จะขอให้ทำอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นจากที่ทบทวนมาดูเหมือนเสียงปริศนานั่นต้องการคุณสมบัติร่างกายที่เกือบจะไร้เทียมทานและยังเป็นกึ่งอมตะ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะฆ่าไม่ตายอยู่ดี ขอเพียงแค่ใช้ชีวิตไม่ให้ประมาทก็เพียงพอ หมายเลขศูนย์เองก็ไม่ได้อยากเป็นคนที่ตายไม่ได้เหมือนกัน

        "แล้วการล่มสลายนี่น่ะเกิดจากอะไร ภัยพิบัติธรรมชาติหรือน้ำมือของมนุษย์กันล่ะ" หมายเลขศูนย์ถามเข้าประเด็น สีหน้ายังทำเหมือนเป็นเรื่องเล่นๆ

        "ภัยพิบัติธรรมชาติน่ะไม่มีปัญหาหรอกหากมันจะเกิด ยังไงพวกนั้นก็อ้างว่าเป็นความพิโรธของเราอยู่แล้ว"

        "จะบอกว่าตัวเองเป็นโดราเอม่อนหรือไง"

        "พระเจ้าต่างหาก" เสียงปริศนาแก้ให้ เริ่มคิดแล้วว่าไม่ควรกู้คืนตัวตนให้เลย

        "ล้อเล่นหรอกน่า..." หมายเลขศูนย์ยิ้มขำ และเริ่มทำหน้าจริงจัง "ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าเป็นฝีมือของมนุษย์ใช่หรือเปล่า ปัจจัยที่ทำให้เกิดการล่มสลายนั้นมีอยู่ไม่มากหรอก ถ้าไม่ช่วยระบุสาเหตุอย่างชัดเจนก็คงช่วยได้ลำบากขึ้น ไม่รู้ด้วยหรอกว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน อาจจะตลอดชีวิตของฉันเลยก็ได้"

        "ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ ถ้าไม่บ้าจี้เดินลงปล่องภูเขาไฟหรือบังเอิญว่ายน้ำไม่เป็น ตลอดชีวิตของคุณนี่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นนิรันดร์เลยนะ"

        หลังได้ฟังเรื่องราวแล้วพบว่ามันเป็นภารกิจตลอดชีวิตที่ไม่มีวันจบสิ้น หมายเลขศูนย์ไตร่ตรองอยู่สักพักก็ถามว่า

        "นอกจากปรับแต่งร่างกายให้ฟัง พูด อ่าน เขียน กับใช้เวทมนตร์ได้ จะให้ความสามารถอีกอย่างหนึ่งคืออะไรก็ได้สินะ"

        "ก็ถือเป็นรางวัลล่วงหน้าเลยก็ได้"

        "ก่อนอื่นขอถามว่ามันเป็นโลกแบบไหน"

        "ลองจินตนาการถึงโลกที่มีอารยะธรรมของโลกยุคก่อนประวัติศาสตร์ และเพิ่มจินตนาการถึงเวทมนตร์ที่ใช้ได้ในชีวิตประจำวัน สิ่งมีชีวิตในตำนานความเชื่ออีกมากมาย และใช่...เป็นโลกที่วิทยาการทางเทคโนโลยียังล้าหลังจากความรู้ที่คุณมีราวๆ หนึ่งหมื่นปี แต่กลับมีวิทยาการทางเวทมนตร์ก้าวหน้ามาก เป็นโลกแห่งเวทมนตร์นั่นแหละ อย่างน้อยที่นั่นก็น่าจะทำให้คุณรู้สึกสนุกได้"

        ในฐานะนักฆ่าย่อมไม่หลงเหลือความรู้สึกตื่นกลัว หลังจากที่ไตร่ตรองคำพูดก่อนหน้านี้ของเสียงปริศนาที่เรียกตัวเองว่า 'พระเจ้า' พบว่าร่างกายของเขานั่นแข็งแกร่งมากถึงจะไม่รู้ว่าแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม อย่างน้อยอาวุธทั่วไปก็ไม่ระคายผิวอยู่แล้ว เกิดความรู้สึกว่าน่าสนุกขึ้นมานิดหน่อย แต่รู้สึกไม่ชอบใจเลยที่ต้องทำตามคำสั่งแบบนี้ และเสียงปริศนาก็คล้ายจะอ่านความคิดของเขาได้

        "อย่าได้กังวลไปเลย เราไม่มีความคิดที่จะออกคำสั่งให้คุณทำอะไรในแต่ละวันหรอก ความต้องการมีเพียงอย่างเดียวคือให้คุณใช้ชีวิตอย่างอิสระ ลงหลักปักฐานสักแห่งสร้างดินแดนที่ผู้คนทุกเผ่าพันธุ์สามารถอาศัยอยู่ได้..."

        "หยุดก่อนเลย ฟังจากที่พูดมาแล้วคงเป็นโลกที่นับถือความเชื่อเรื่องเทพกับพระเจ้า แถมยังกีดกันเรื่องชาติพันธุ์อย่างแน่นอน แบบนั้นฉันได้ถูกมองว่าเป็นพวกนอกรีตแน่ๆ เป็นศัตรูกับทั้งโลกมัน...เดี๋ยวก่อนนะ..." หมายเลขศูนย์ไตร่ตรองอีกครั้ง พอจะเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงต้องเป็นตนเอง พูดถึงความสามารถนี่กับอายุขัยที่เรียกได้ว่าเป็นนิรันดร์ "เข้าใจล่ะ มันไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ในทันที แต่จะต้องค่อยๆ ทำให้ทุกคนยอมรับ คนที่มีความสามารถใกล้เคียงกับคำว่าอมตะที่สุดอย่างฉัน สามารถควบคุมมันได้"

        "นั่นคือประสงค์ของเรา ช่วงชีวิตของมนุษย์นั้นไม่อาจเปลี่ยนแปลงโลกไปในทางที่ดีได้ แต่ถ้าเป็นคุณมันคือความเป็นไปได้สูงสุดที่จะทำให้ไม่เกิดการล่มสลาย เอาล่ะ...เราจะมอบความสามารถอย่างหนึ่งให้เป็นรางวัลล่วงหน้าของคุณ"

        "อันที่จริงฉันชอบดื่มเหล้า...โดยเฉพาะเหล้าที่บ่มระยะยาว แต่ปัญหาคือระยะเวลาที่ยาวนานเกินไป"

        "อย่างนี้นี่เอง คุณต้องการที่จะลดระยะเวลาของมันลงมาสินะ แต่คุณก็มีอายุขัยที่ไม่จำเป็นไม่ใช่หรือ"

        "ถ้าสามารถลดระยะเวลาให้เหลือ 1/3 หรือ 1/4 ได้มันก็คงจะดี"

        "เช่นนั้นเราขอมอบพลังในการสร้างให้ พร้อมทั้งคำอธิบายวัตถุดิบที่ท่านถืออยู่ในมือ"

        หมายเลขศูนย์ยังไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ แต่มันก็คงจะดีกว่าไม่ได้อะไรเลย เขาเชื่อว่าเสียงปริศนาที่เรียกตัวเองว่า 'พระเจ้า' น่าจะเป็นผู้ที่มองการณ์ไกลอยู่พอสมควร วินาทีนั้นก็ปรากฏแสงห่อหุ้มร่างกายแต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว

        "เมื่อคุณได้ลองสร้างสิ่งใดขึ้นมา คุณก็จะเข้าใจเองว่ามันคืออะไร"

        ประมาณว่าให้ไปเรียนรู้ด้วยตัวเองสินะ แต่ถึงอย่างไรหมายเลขศูนย์ก็มองว่าการที่รู้ทุกอย่างแต่แรกมันน่าเบื่อ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ก็ได้ตัวตนกลับคืนมาแล้วสามารถตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเองได้มากกว่าการฆ่าหรือการเอาชีวิตรอด มีตรรกะและเหตุผลเป็นของตัวเองพอจะตัดสินได้ว่าต้องทำอะไรถึงจะดีที่สุด แต่ก็คงคิดเรื่องอะไรที่มันซับซ้อนไม่ได้อยู่แล้ว

        "เมื่อคุณไปถึงแล้วเรามีสิ่งหนึ่งที่อยากให้คุณทำ..."

        "เล่นสั่งงานล่วงหน้าเลยเหรอ?" หมายเลขศูนย์ทำเสียงเซ็งๆ "แล้วจะให้ทำอะไรล่ะ"

        "รบกวนเปลี่ยนชื่อด้วย คุณคิดจะชื่อ 'หมายเลขศูนย์' ต่อไปแบบนั้นหรือ?"

        "อ่า...ก็นะ อันที่จริงฉันก็ลืมไปแล้วด้วยล่ะว่าตัวเองชื่ออะไรกันแน่"

        ทุกคนเรียกเขาว่า 'หมายเลขศูนย์' เรื่อยมาจนไม่ว่าใครเรียกก็ต้องหันไปมองแล้ว ส่วนชื่อจริงนั้นมันก็แทบจะไม่มีความหมายสำหรับเด็กกำพร้าพ่อแม่ ก็จะมีแค่ชื่อที่ตั้งลวกๆ และนามสกุลก็ใช้ชื่อของสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า พอออกจากที่นั่นมาก็ได้ชื่อหมายเลขว่า '713' เลยไม่รู้ว่าตนมีชื่อเรียกว่าอะไรกันแน่

        "ช่วยคิดสักหน่อยไม่ได้เหรอ"

        "ถ้าเช่นนั้น...ในเมื่อคุณถูกเรียกว่า 'หมายเลขศูนย์' เอาเป็น 'เซรอส' ดีหรือเปล่านะ"

        "เซรอสงั้นเหรอ ก็ดีนี่เอาชื่อนั้นเลยก็ได้"

        หลังจากที่ได้รับชื่อใหม่เป็นของตัวเองแล้ว เสียงปริศนาก็บอกว่าจะส่งไปยังสถานที่ที่เหมาะสมแก่การตั้งตัวให้ เป็นการอำนวยความสะดวกครั้งสุดท้าย ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นที่ไหนก็คงดีกว่าให้ไปค้นหาสถานที่ด้วยตัวเอง เขาไม่ได้มีความคิดอะไรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น ก็แค่ขอเป็นสถานที่ใช้สำหรับซุกหัวนอนได้ก็พอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.333K ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #13065 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:47
    การสร้างหรอ...คิดไม่ออกเลยแฮะ
    #13065
    0
  2. #12074 l3etatest (@l3etatest) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:39

    ไรท์กลับมาต่อด่วน

    อ่านกำลังได้ฟิวเลยจบชะล่ะค้างมากมาย

    #12074
    0
  3. #11888 mybas2 (@mybas) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 14:03
    ช่วงต้น ช่วงปลายนี้คือยังไงหรอครับ เป็น ภาคหรอครับ เเล้วภาคช่วงต้นอ่านได้จากที่ไหนครับ
    #11888
    2
    • #11888-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 1)
      28 ธันวาคม 2561 / 14:07
      มันเกิน 50ตอน
      #11888-1
    • #11888-2 AABK004 (@AABK004) (จากตอนที่ 1)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:41
      ที่อ่านอยู่นี่เเหละค่ะช่วงต้น ส่วนช่วงปลายหรือช่วงอื่นๆ ไรท์ได้ทำการคั่นภาคไว้ให้แล้วค่ะ
      #11888-2
  4. #10421 mr. wicked (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 17:29

    สงสัยว่าพระเจ้าเป็นผู้หญิงตั้งแต่ตอนนี้แล้วล่ะครับ จริงมั้ยนะ น่าสงสัยจริงๆ นะครับคุณ blue soul

    #10421
    0
  5. #9364 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 14:52
    ขอบคุณครับ
    #9364
    0
  6. #8579 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 17:41
    เอ่อ...ที่บอกร่างกายแทบจะไร้ความรู้สึก...คงไม่ได้หมายรวมเจ้าหนอนดำใต้สะดือด้วยใช่มั้ย? มันฮาเร็มล่มสลายเลยนะนั่น!!!!
    #8579
    0
  7. #7267 Shuffle (@saberjung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 10:05
    ไหนบอกไม่เอาคนธรรมดาเพราะต้องแทรกแซงให้พรเยอะ แต่พระเอกนี่ก็ได้ไปอย่างเยอะแล้วนะ
    #7267
    1
    • #7267-1 เซรอสหมี (จากตอนที่ 1)
      2 มีนาคม 2561 / 14:13
      พี่แกไม่ใช่คนแต่เป็นหมี
      #7267-1
  8. #6983 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 11:18
    น่าติดตามครับ
    #6983
    0
  9. #6825 นักอ่านอัศนี (@vearanda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 17:30
    ยุคนี้อะไรๆก้เกิดขึ้นได้ ถ้ามี ปาปี้ก้า
    #6825
    0
  10. #6615 Wcrsbt (@Wcrsbt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 17:36
    น่าสนุกๆๆๆ
    #6615
    0
  11. #5968 Popy13 (@wannachart2015) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 21:21
    สนุกมากครับ ดูแลสุขภาพด้วยนะ
    จะได้มาต่อไวๆคิคิ😍
    #5968
    0
  12. #4459 wuttichaiwutti (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 14:36
    น่าจะแก้เรื่อง ยุคก่อนประวัติศาสาตร์เป็นยุคกลาง กำลังดี กับโดเรมอนน้า เปลี่ยนเป็นอ้อมหน่อยก็ดี แมวสีฟ้าจากอนาคตไรงี้ มันน่าจะดูโอกว่าบอกตรงๆน้า
    #4459
    0
  13. #4220 I'am.G :)) (@giorgiorocco) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 20:17
    ดูมีเหตุผลในการไปต่างโลกนะ ไม่ใช่สุ่มๆจากคนที่บังเอิญตาย หรือเป็นความผิดพลาดของพระเจ้า(ส่วนใหญ่พล็อตแนวๆนี้) ถือว่าใช้ได้

    บทสนทนาดูกวนตีนแบบลึกซึ้งดี ตัวเอกคงเป็นคนตลกร้าย
    #4220
    0
  14. #3999 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 14:58
    เห็นเป็นโลกเวทมนต์นึกว่าจะขอพลังเวทย์เทพๆ แต่ก็นะวาจากวนteenซะ ไม่นึกว่าคนพึ่งกลับมามีตัวตน ปกติคนพึ่งกลับมามีตัวตนน่าจะสับสนทำอะไรไม่ถูก ไม่ก็ปฏิเสธเหตุการณ์ปัจจุบันมากกว่า อันนี้reactionผิดคนปกติมาก
    #3999
    1
    • #3999-1 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 1)
      19 สิงหาคม 2560 / 14:39
      เห้ยยย ยุคก่อนประวัติศาสตร์นี่มันแนวยุคหิน อุกะๆ เลยนะ ไม่มีตัวหนังสือ หรืออะไรใดๆเลย งงเด้อ ย้อนไปเป็นมนุษย์ถ้ำเลยเรอะ
      #3999-1
  15. #3760 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 07:50
    มีความเทพทรูนะ 555
    #3760
    0
  16. #3745 Mr. Queen (@anaunpr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 00:46
    ดูท่าแล้วน่าจะเทพดีนะ
    #3745
    0
  17. #3736 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 18:03
    เพิ่งมาจ้า น่าสนใจจ
    #3736
    0
  18. #3537 Supakorn Thammawong (@ijhs_aloha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 08:22
    เทคโนโลยีล้ำขนาดนั้นน่าจะเป็นอย่างอื่นแทนภุเขาไฟนะ โบรานจริง 5555
    #3537
    1
    • #3537-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 1)
      25 กรกฎาคม 2560 / 09:07
      ช่วยไม่ได้นี่นา กว่าจะจับตัวได้ก็ทำเอาองค์กรที่มีอยู่ทั่วโลกพังไปครึ่งหนึ่ง ทั้งที่มีตัวคนเดียว นั่นแปลว่าหมายเลขศูนย์มีความสามารถสูงมาก แถมหมายเลขอื่นๆ ก็โดนจัดการหมด คนธรรมดาจะเอาอะไรไปสู้กับนักฆ่าที่ถูกดัดแปลงแล้วได้

      กว่าจะจับได้ก็หืดขึ้นคอ แล้วไหนจะร่างกายที่ถูกสร้างให้ไร้เทียมทานนั่นอีก การจะฆ่าก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าใช้วิธีอื่น แน่นอนว่าเจ้าตัวก็หาวิธีหนีออกมาได้

      จับโยนลงในที่ที่มั่นใจว่าจะตายชัวร์เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว

      แต่ต่อให้ถูกจับโยนลงปล่องภูเขาไฟจริงๆ หมายเลขศูนย์ก็ยังอยู่ได้อีกราวๆ สิบกว่านาที ในสภาพที่ร่างกายค่อยๆ ถูกย่อยสลาย
      #3537-1
  19. #3409 CrAzy_Se@L (@crazy-seal-555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:38
    ขอมาเริ่มอ่านนะคะ อิอิ
    #3409
    0
  20. #2875 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 19:54
    น่าติดตามดีนะ
    #2875
    0
  21. #2750 gtc001bt (@gtc001bt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 09:10
    เจ็งวะเวลามีคนถามใครตั้งชื่อให้กะบอกพระเจ้าตั้งให้ 55555++
    #2750
    0
  22. #2419 fha3377 (@fha3377) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 05:58
    เราว่า ลาวา มันไม่เข้ายุคสมัยเลยอ่ะ

    เราว่าน่าเป็น เตาหลอม กี่พันกี่หมื่นกี่แสนองศาก็ว่าไป
    #2419
    1
    • #2419-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 1)
      14 กรกฎาคม 2560 / 08:22
      เหอะๆ ครับ ยุคสมัยสินะครับ ขนาดประตูที่ผนึกพลังงานที่มีความร้อนขนาดทำให้คนกลายเป็นขี้เถ้าได้เพียงไม่ถึงวินาทียังทำอะไรเซรอสไม่ได้
      #2419-1
  23. #2382 NuntaponT (@NuntaponT) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 13:15
    อ่านตอนแรกใช้ได้เลย... น่าสนุก!!
    #2382
    0
  24. #2107 K-002 (@kraw2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 17:21
    สมบัติของคุณปู่นี่ stardew แน่ๆ
    #2107
    0
  25. #1597 Violin (@jaycomma) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 15:21
    ยังดีที่ไม่อยู่บนรถไฟกับไรเดอร์
    #1597
    0