Star Wars Fiction(s) by Arielqueen

ตอนที่ 9 : (Reylo) Rewrite the star: The Last Jedi side story

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    11 ก.พ. 61



Rewrite the star: the last Jedi side story

-During-

(Kylo ren x Rey)

Inspired by rewrite the star – Zac Efron & Zendaya










**แนะนำให้ฟังเพลงก่อนอ่านค่ะ เพื่ออรรถรส 5555555



You know I want you
It’s not a secret I try to hide

 

เธอก็รู้ว่าฉันต้องการเธอ

มันไม่ใช่ความลับที่ฉันพยายามซ่อนเอาไว้


I know you want me
So don’t keep saying our hands are tied

 

ฉันรู้ว่าเธอก็ต้องการฉันเหมือนกัน

ฉะนั้นโปรดอย่าพูดว่าพวกเราทำอะไรที่อยากทำไม่ได้


You claim it’s not in the cards
But fate is pulling you miles away
And out of reach from me

 

เธอว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้

แต่โชคชะตามันพรากเธอไปแสนไกล

ไกลเกินที่ฉันจะเอื้อมถึง

 


But you’re here in my heart
So who can stop me if I decide
That you’re my destiny?

 

แต่เธออยู่นี่ ในใจของฉัน

แล้วใครจะหยุดฉันได้ถ้าฉันตัดสินแล้ว

ว่าเธอคือพรหมลิขิตของฉัน

 

 

 

You think it’s easy
You think I don’t want to run
away with you

 

คิดว่ามันง่ายนักเหรอ

คิดว่าฉันไม่อยากหนีไปกับเธองั้นเหรอ


But there are mountains
And there are doors that we can’t walk through

 

แต่มันมีภูเขามากมายเหลือเกิน

และประตูที่พวกเราผ่านไปไม่ได้


I know you’re wondering why
Because we’re able to be
Just you and me
Within these walls

 

ฉันรู้ว่าเธอคงสงสัย

เพราะหลังกำแพงเหล่านี้

เรายังคงมีแค่เราได้


But when we go outside
You’re gonna wake up and see that it was hopeless after all

 

แต่พอเราออกไปข้างนอกนั่น

เธอจะตื่นขึ้น และจะรู้ว่ามันสิ้นหวังแค่ไหน

 

Everything keeps us apart
It’s not up to you
, it’s not up to me
When everyone tells us what we can be

 

ทุกๆอย่างมันแยกเราออกจากกัน

มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเธอหรือฉัน

ในเมื่อทุกๆคนต่างบอกว่าเราสามารถเป็นอะไรได้
















“เบน ตอนที่เราสัมผัสกัน ฉันมองเห็นอนาคตของนาย”

 

 

“นายจะอยู่ข้างฉัน นายจะเปลี่ยนใจ”

 

 

“ฉันจะช่วยนายเอง”

 

 

 

     สายตาเว้าวอนของเธอ ไคโลเห็นมันตั้งแต่ตอนที่ยานหลบหนีของเธอเปิดออกบนยานของเขา และสายตาของพวกเขาประสานเข้าด้วยกัน เธอเชื่อในตัวเขา หรือจะพูดให้ถูก เชื่อในเบน โซโล

 


     เขารู้ดีว่าการที่เรย์เดินทางมาถึงที่นี่ ชีวิตของเธอก็ตกอยู่ในอันตราย ราวกับเธอเดินเข้าถ้ำเสือก็ไม่ปาน เขารู้ว่าสโนคจะต้องจัดการเธอ เพราะเธอคือเสี้ยนหนามที่น่ากลัว และภายในช่วงเวลาเล็กๆนั้น แทบไม่มีความลังเลในจิตใจของไคโล เมื่อสโนคสั่งให้เขาจัดการฆ่าเธอซะ เขาก็รู้ดีว่าเขาควรจะทำอะไร

 



     “เบน”

 



     เขาเห็นแววตาที่สั่นไหวของเธอ ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอเผชิญหน้ากับสโนค เธอไม่มีความหวั่นเกรง เธอต้านพลังของสโนคเอาไว้ เธอพร้อมที่จะใช้ไลท์เซเบอร์ของลุคฟาดลงไปที่สโนคทุกเมื่อ แม้มันจะเปล่าประโยชน์ก็ตาม แต่เมื่อเธอเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาของเรย์สั่นเทา เสียงเรียกชื่อของเขาจากริมฝีปากบางช่างแผ่วเบา หากแต่ก้องกังวานชัดเจนในโสตประสาทของไคโล

 


     เธอรู้ดี ว่าฉันทำร้ายเธอไม่ได้

 



     เสียงของไคโลดังขึ้นในหัวของเรย์ และแทบจะในทันที หลังจากสโนคพล่ามถึงการที่ไคโลจะเติมเต็มโชคชะตาของตนด้วยการฟาดฟันไลท์เซเบอร์ลงไปบนศัตรูที่แท้จริงของเขา ไคโลก็จัดการสั่งการดาบไลท์เซเบอร์ที่วางอยู่ข้างๆท่านผู้นำสูงสุดให้แทงทะลุกลางลำตัว ท่ามกลางความตกใจของทุกๆคนในห้อง

 




     หลังจากการต่อสู้อันแสนยาวนานกับเหล่าทหารภายในห้องของสโนค เขากับเรย์ร่วมมือกัน จัดการพวกมันไปได้หมด และเหมือนเรื่องจะจบลงด้วยดี แต่ร่างบางกลับพูดถึงเรื่องช่วยกองยานของพวกฝ่ายต่อต้าน ไคโลคิดคนละอย่างกับเธอ คนละอย่างอย่างสิ้นเชิง เขาคิดว่าเรย์จะไปกับเขา และร่วมมือกับเขา เคียงข้างเขา นำกฎใหม่มาสู่กาแล็คซี่

 

 






     “เบน อย่าทำแบบนี้” เสียงของเรย์เจือไปด้วยความผิดหวัง สีหน้าของเธอเจ็บปวด

 


     “ไม่ เธอยังยึดติดมันอยู่! ปล่อยมันไปซะ” ไคโลตะโกนเสียงดังลั่น ก่อนจะพยายามควบคุมอารมณ์ตนเอง เขาเดินเข้าไปหาเรย์ พูดถึงเรื่องพ่อแม่ของเธอ ว่าพวกนั้นเป็นเพียงคนชั้นต่ำที่ขายเธอแลกค่าเหล้า และเรย์ก็รู้ความจริงข้อนั้นแล้ว ว่าพ่อแม่ของเธอนั้นไร้ค่า

 


     “เธอไม่มีบทในเรื่องนี้ เธอมันไร้ค่า” วาจาที่เฉือดเฉือนนั่น ทำให้หญิงสาวน้ำตาไหลอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่

 


     “แต่ไม่ใช่กับฉัน” ประโยคถัดมาราวกับเป็นน้ำเย็นชโลมรอยแผลจากความเป็นจริงในใจของเรย์ ไคโลไม่พูดเปล่า เขายื่นมือออกมาหาเธอ

 


     “มากับฉัน .. เถอะนะ” เว้นระยะชั่วครู่ ไคโลก็ตัดสินใจใช้คำร้องขอแทนคำสั่งที่เคยใช้เป็นประจำ เขายอมศิโรราบ เขาทิ้งศักดิ์ศรี ความทะนงตนของจอมอัศวินแห่งเร็น เพื่อวอนขอผู้หญิงตรงหน้า หญิงสาวที่เขารอคอยมาตลอด เขาไม่เหลืออะไรอีกต่อไป ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงเรย์ ... เรย์คนนี้เท่านั้น

 



     และเขาเชื่อว่าเขาและเธอ จะช่วยกันลิขิตโชคชะตาใหม่ให้กับกาแล็คซี่ และให้กับเรื่องราวของพวกเขาทั้งคู่

 



     หญิงสาวยื่นมือออกมาช้าๆ ในห้วงความคิดหนึ่ง ไคโลรู้สึกดีใจและมีความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับลืมไปแล้วว่าความรู้สึกดีใจมันเป็นอย่างไร แววตาของเขาฉายแววมีความหวังขึ้นมา เขาคิดว่าเธอจะเอื้อมมือมาหาเขา เหมือนดั่งที่เธอทำเมื่อตอนที่เธออยู่กับลุค


 

     เท่านี้เขาก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

 

     จะพวกต่อต้าน ปฐมภาคี จะบ้าจะบออะไรก็ช่าง

 


     ขอแค่เธอก็พอ

 


     ไม่ถึงอึดใจ ความรู้สึกดีใจนั่นก็มลายหายไป และถูกบดขยี้โดยเธอ เธอคนเดียวกับที่เขาต้องการมาตลอด คนที่ทำให้เขาหลงดีใจเมื่อครู่ เธอใช้พลังของเธอ พยายามดึงไลท์เซเบอร์ของลุคกลับมา และด้วยสัญชาตญาณ ไคโลเองก็ต้านมันเอาไว้เช่นเดียวกัน

 



     เธอหักหลังเขา

 



     ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาในจิตใจอันสั่นไหวของไคโล เขาเคยรู้สึกแย่มาหลายครั้งหลายหน ตั้งแต่ที่พ่อไม่ค่อยสนใจเขา แม่เลือกส่งเขาให้ไปอยู่กับใครก็ไม่รู้ที่เขาไม่รู้จักเพื่อฝึกวิชาบ้าบอ ลุงแท้ๆที่คิดจะปลิดชีพเขา  คนในปฐมภาคีที่ต่างก็ทั้งหวาดเกรงและเกลียดชังเขา แต่ไม่มีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้ซึ้งถึงคำว่าตายทั้งเป็นเท่ากับครั้งนี้เลย ไคโลไม่มีสมาธิมากพอ สิ่งสุดท้ายที่เขาเห็นคือไลท์เซเบอร์ที่แยกออกจากกัน และร่างของเขาและเธอที่กระเด็นออกจากกันเช่นกัน และภาพทุกอย่างก็มืดไป

 





 

 

     เรย์เป็นฝ่ายได้สติก่อน

 


     เธอสะดุ้งสุดตัว กวาดสายตามองไปรอบๆ พบกับห้องของอดีตผู้นำสูงสุดแห่งปฐมภาคีที่บัดนี้ปรากฏรอยไฟไหม้ไปทั่ว ผนังห้องฉีกขาด มองออกไปเห็นด้านนอก และมองเห็นยานของฝ่ายต่อต้านที่กำลังเคลื่อนตัวไปยังดาวจุดหมาย พวกปฐมภาคีหยุดยิงแล้ว และนั่นทำให้เรย์โล่งใจเป็นอย่างมาก

 


     เรย์หันกลับมา พบกับร่างไร้สติของชายผู้ซึ่งเธอตั้งใจจะมาเพื่อช่วยเหลือเขา ช่วยเหลือไคโล เร็น แต่ดูเหมือนเขากับเธอจะคิดกันคนละแบบโดยสิ้นเชิง อุดมการณ์ของพวกเขาต่างกัน พลันน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลลงมาอีกครั้ง เรย์เดินเข้าไปหาไคโล เธอนั่งลงบนพื้น ก่อนจะตระกองกอดร่างของเขาเอาไว้แนบอก มือของเธอลูบศีรษะของเขาเบาๆ เธอไม่คิดมาก่อนว่าเส้นผมสีดำของอีกฝ่ายจะนิ่มได้เพียงนี้ และกลิ่นก็หอมเสียเหลือเกิน เรย์นึกอยากจะมีโอกาสเล่นกับกลุ่มผมสีดำนั่นอีกหลายๆครั้ง

 


     “เบน” เธอกระซิบชิดใบหูของคนในอ้อมกอด และแน่นอน ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับใดๆ

           



     “เบน ฟังฉันนะ” 




     แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะรับรู้อะไรได้ แต่นี่คือโอกาสสุดท้ายที่เรย์จะได้พูดกับเขา “ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่ ฉันรู้ว่านายต้องการอะไร และฉันอยาก .. อยากที่จะทำตามแผนที่นายวางเอาไว้ แผนที่วางไว้เพื่อฉัน วางไว้เพื่อเรา .. ฉันอยากจริงๆ” น้ำตาของเรย์ไหลออกมาไม่ขาดสาย เสียงพูดของเธอปะปนไปกับเสียงสะอื้น เรย์ไม่สามารถกลั้นมันเอาไว้ได้อีกต่อไป


 

     “แต่สงครามยังไม่จบ ฝ่ายต่อต้านต้องการฉัน แม่ของนาย เธอต้องการฉัน .. และฉันไม่สามารถหักหลังพวกเขาได้” เรย์พยายามควบคุมน้ำเสียงที่สั่นเทาของตน “ฉันอยากให้นายเข้าใจ” และเรย์ก็หมายความแบบนั้นจริงๆ เธอไม่ต้องการให้เขายกโทษให้ ขอเพียงเขาพยายามที่จะเข้าใจเธอ แค่พยายามเท่านั้น แค่นั้นก็พอ

 



     “ตอนนี้ฉันกอดนายได้ ตอนนี้มันจะยังมีแค่เรา แต่เมื่อฉันก้าวออกไปจากยานลำนี้แล้ว และเมื่อนายตื่นขึ้นมา เบน นายจะรู้ว่าทุกอย่างมันจะไม่เป็นเหมือนก่อนหน้านี้อีก มันจะไม่เป็นเหมือนที่นายคิดไว้” เรย์ซุกหน้าลงกับกลุ่มผมสีดำยุ่งเหยิง “เพราะนิทานเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่เราสองคน และไม่ได้ขึ้นอยู่กับเราแค่สองคน” เธอไล้มือไปตามรูปหน้าของอีกฝ่าย เธอได้สัมผัสเขาแล้ว และเธอจะตักตวงมันเอาไว้ให้ได้มากที่สุด และจะจดจำสัมผัสนี้เอาไว้ เรย์สัญญากับตัวเองแล้ว ว่าหลังจากนี้ เรื่องของเขาและเธอจะกลายเป็นอดีต

 



     อดีตอันแสนเศร้า แต่ก็หอมหวานที่สุดในชีวิตของเรย์

 


 

     “ฉันก็รู้สึกถึงมันเหมือนกันนะ นายรู้หรือเปล่า” คำพูดมีนัยยะนั่น เรย์จำได้ว่าไคโลเคยพูดประโยคแบบนี้กับเธอเมื่อครั้งก่อนหน้าในห้องสอบสวน ตอนนั้นเธอไม่ค่อยเข้าใจนักว่าเขารู้สึกถึงอะไร แต่ตอนนี้เธอรู้แจ้ง รู้ชัดเจน ชัดยิ่งกว่าความรู้สึกใดๆที่เธอเคยประสบพบเจอ

 



     ไม่มีเหตุผลใดๆมาอธิบาย

 

     ตอนนี้เธอเพียงแค่อยากบอกเขาแบบนั้นเช่นกัน เหมือนที่เขาเคยพูดกับเธอ

 

     แค่อยากส่งไปให้ถึงเป็นครั้งสุดท้าย ความรู้สึกที่มันเอ่อล้นนี้

 

     แม้จะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก

 

     แม้มันจะไม่มีเรื่องของเธอในชีวิตเขาอีกต่อไปแล้ว

 

     และแม้ต่อไป เขาอาจกลายเป็นผู้นำสูงสุดของปฐมภาคีคนต่อไปก็ตามที

 

 

     ขอโทษนะ เบน

 

 




 

“ชิววี่ มารับฉันได้เลย”

 

 




 

Writer’s talk

 

พยายามเค้นออกมาแล้ว ฮรืออออออ ขอสารภาพว่านี่คือดราม่าครั้งแรกในชีวิตเรา ที่ดราม่าแบบล้วนๆ ไม่มีอะไรผสมเลย ไม่รู้จะทำให้อินกันได้มากน้อยแค่ไหนนะคะ TwT

จริงๆพยายามหาเพลงประกอบตอนนี้มาซักพักนึงเลยค่ะ แต่รู้สึกไม่มีอะไรจะเหมาะไปกว่าเพลง rewrite the star จริงๆ แทบทุกประโยคเหมือนหมัดฮุกกระแทกใจ ถึงแม้แฟนวิดจะเอาเพลงนี้ไปประกอบคู่เรย์โลเยอะจนเกลื่อนก็ตามที ฮาาาาาาา

คิดว่าซีนในห้องแดงจะต้องให้อารมณ์แบบนี้แน่ๆถ้าคุณน้องฟื้นก่อน ต้องพูดอะไรซักอย่างกับคุณพี่ แล้วด้วยเวลาที่จำกัด น้องก็อาจจะไม่ได้พูดมากค่ะ ยานจิระเบิดอยู่ล้าวเด้อ

 

อ้อ! อยากเสริมซักนิดค่ะ ตรงประโยค ‘it’s not in the cards’ เป็นสำนวนนะคะ แปลว่า เหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น หรือไม่น่าเป็นไปได้ ค่ะ เคยเห็นเว็บไทยหลายเว็บที่แปลเพลงนี้ พอถึงประโยคนี้ดันไปแปลกันว่า มันไม่ได้อยู่ในไพ่เฉยเลย ฮือ มะช่ายน้าาาาาา

 

เหลืออีกเรื่อง ก็จะครบโปรเจ็ค TLJ side story แล้วค่ะ ฮูเร่ แอบไม่อยากให้จบเลย ช้อบชอบ

 

คำใบ้ค่ะ ตอนหน้าก็ฉีกไปอีกแนว แต่เป็นแนวที่เราชอบอ่านมากที่สุด ชอบอ่านนะ แต่จะแต่งได้ไหมไม่รู้เหมือนกัน กร้ากกกกก  เป็นเหตุการณ์หลังจากนี้ค่ะ เมื่ออฟช.ไม่แจวให้ในหนัง เราก็จะแจวเองต่อไปอย่างไม่หวาดหวั่นนนนนนน

 

เจอกันตอนหน้าค่ะ อาทิตย์หน้านะคะ  <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

58 ความคิดเห็น

  1. #20 กิฟฟรุ้ตโตะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:17
    ตอนนี้อ่านแล้วเจ็บจังเลยค่ะ T T หน่วงๆ บีบๆ งื้ออออ ปรับมู้ดไม่ทันเลย
    #20
    1
    • #20-1 arielqueenn(จากตอนที่ 9)
      10 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:59
      งืออ นี่แต่งไปก็หน่วงไปค่ะ T___T)
      #20-1
  2. #19 ploymanoy1994 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:56
    เจ็บๆไปค่ะ
    #19
    1
    • #19-1 arielqueenn(จากตอนที่ 9)
      10 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:26
      สงสารอิพี่ แง๊
      #19-1
  3. #18 Anemone2526 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:13
    เรย์ลูก หนูไม่มีความหวังอยากจะดึงเขากลับมาอีกรอบเลยฤา T T
    #18
    1
    • #18-1 arielqueenn(จากตอนที่ 9)
      10 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:26
      หน้าที่สำคัญกว่าความรู้สึกค่ะ ฮรือออ น้องเรย์ไม่มีทางเลือก T^T
      #18-1