fantasy of ures worl 1 เร็วๆ นี้กับสนพ.ธิ๊งค์ บียอนค่ะ

ตอนที่ 33 : ห้องเก็บสมบัติราชา และหนังสือแห่งความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 51

ตอนที่สามสิบสาม ห้องเก็บสมบัติราชา และหนังสือแห่งความลับ

 

ร่างบางในชุดคลุมยาวสีดำสนิท นั่งอยู่ในห้องใต้ดินที่ค่อนข้างมืด นัยน์ตาสีดำสนิทกำลังมองร่างเด็กชายผิวขาวที่ดูขมุกขมัวเพราะผงฝุ่นและดินโคลนหากแต่ยิ้มร่าเพราะสิ่งในมือที่ส่องประกาย ชายชราร่างเล็กก็กำลังมองเด็กชายอยู่เช่นกันแต่สายตาเป็นคนละแบบกันกับเขา มือเหี่ยวย่นเอื้อมลูบศรีษะเล็ก ๆ เบา ๆ อย่างรู้สึกเอ็นดู ไม่เสียแรงที่เขาเก็บคริสไว้

                ดูเหมือนท่านจะรักเด็กคนนี้เอามากอยู่นะ เสียงห้าวจากริมฝีปากอิ่มดังขึ้น เมื่ออยู่กันตามลำพัง ดร.เปดาลอสพยักหน้า แล้วจิบกาแฟ

                จะว่าอย่างนั้นก็ได้ คนอย่างฉันไม่เคยมีครอบครัวทั้งชีวิตทุ่มเทให้แต่กับงานทดลอง หึ หึ จะว่าไปคริสก็อาจจะเหมือนเป็นครอบครัวของฉันก็ได้

                กาลาสหลุบเปลือกตาลงบังประกายตาบางอย่างไว้เสีย มือขาวนวลหยิบธาตุสีเขียวเข้มมาพิจารณา ชายชราหัวเราะหึ หึ แล้วหยิบหลอดแก้วที่บรรจุน้ำและธาตุสีเขียวออกมาให้เขาดู

                นี่เป็นความสำเร็จอีกขั้นหนึ่ง ฉันให้ทหารไปขุดแร่วิเศษที่คริสเจอมาแล้ว แต่มันยังมีจำนวนน้อยอยู่ถ้าเราจะต้องการปราสาทลับใต้ทะเล เห็นไหม? เปดาลอสชี้ให้เขาดูธาตุสีเขียวเข้มที่ทำให้น้ำแหวกเป็นช่อง เราต้องเอามันมาหลอมครอบปราสาทไว้มันจะอยู่ใต้ทะเลอย่างสบาย อากาศจะมีพอให้คนเป็นร้อยอยู่ได้

                กาลาสมองแร่ธาตุในมือ เขายิ้มที่มุมปาก เปดาลอสทำงานคืบหน้าไปมากทีเดียวสำหรับการสร้างฐานลับใต้มหาสมุทรให้กับลูคัส

                แล้วเรื่องของหนังสือแห่งความลับละคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว ?

                ถ้าท่านหมายถึงเรื่องหนังสือแห่งความลับละก็ เขาพ่นลมออกจากจมูกอย่างไม่พอใจ ท่านซีซ่ายังหากุญแจไม่เจอ ไม่รู้ว่าถ่วงเวลาหรือเปล่า

                ถ้าท่านซีซ่าหาไม่เจอ เราก็อาสาไปหาให้ซิ  ห้องเก็บสมบัติของราชามีอะไรน่าสนใจตั้งหลายอย่าง เปดาลอสทำหน้าเจ้าเล่ห์ กาลาสตาเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาพยักหน้า

                นั่นสิ ! ข้าไม่น่าโง่นั่งรอเลย ถ้าท่านซีซ่ากลัวห้องเก็บสมบัตินัก ข้าก็จะเข้าไปเอง        

                ขอให้สำเร็จก็แล้วกัน กาลาส

                มอนเตอร์หนุ่มยิ้มมุมปากนิด ๆ ให้กับดร.เปดาลอส เขาเดินขึ้นมาจากห้องใต้ดิน ออกมาจากปราสาทตรงไปยังสระน้ำที่ซีซ่าสร้างไว้เพื่อคลายร้อน ลมเย็นปะทะหน้าของเขากาลาสหลับตาเขาสูดลมหายใจเข้าปอด นัยน์ตาดำสนิทมองมือขาวนวลของลีล่า หากเป็นร่างกายของเขาจริง ๆ คงจะดีกว่านี้ไม่น้อย เขาถอนหายใจอีกครั้งอย่างหงุดหงิด อยากจะหาทางแยกร่างกายออกมาจากร่างกายของมาสเตอร์สาว แต่ก็ยังไม่มีวิธีจนแล้วจนรอด ขณะที่เขาหลับบางครั้งเหมือนจิตใจที่เขาควบคุมไว้จะรู้สึกตัวขึ้นมา จนเขาไม่กล้าที่จะหลับเต็มที่ พลังชีวิตของลีล่ากลายเป็นสิ่งสำคัญที่เขาต้องถนอมไว้ ยิ่งเขากดพลังจิตของหล่อนไว้เท่าไหร่ร่างกายของหญิงสาวก็ยิ่งอ่อนแอลงทุกที จนเขาต้องคลายพลังบ้างเป็นระยะแม้จะเสี่ยงกับการที่ทำให้ลีล่าฟื้นคืนพลังเต็มที่ก็ตามที

                เขาก้าวเท้าไปเรื่อย ๆ ตามทางที่ปูกระเบื้องอย่างดี ได้ยินเสียงหัวเราะต่อกระซิกดังขึ้นทุกทีตามทางที่ก้าวเดินไป สระน้ำขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ตรงหน้า มีน้ำพุ รูปสิงโตมีปีกกำลังพ่นน้ำอยู่ทำด้วยทองคำ รอบ ๆ สระปูด้วยหินอ่อนสีเขียวงดงาม มีดอกไม้หลากสีปลูกไว้ ซีซ่ากำลังสำราญอยู่กลางสระท่ามกลางนางกำนัลสาวสวยที่กำลังปรนเปรอรินเหล้าบ้าง ป้อนอาหารบ้าง บีบนวดบ้างคอยฉอเลาะอยู่ มีการจัดการฟ้อนรำเพื่อความสนุกสานนอยู่ด้วย นางรำงดงามในชุดผ้าบางพลิ้วกำลังร่ายรำอย่างอ่อนช้อยเข้ากับจังหวะดนตรีที่แผ่วหวาน

                อ้าว ! กาลาส ซีซ่าตะโกนเรียกเมื่อเห็นเขาเดินเข้าไปใกล้ ทหารองครักษ์ต่างค้อมคำนับให้กับสตรีสาวสวยในชุดคลุมสีดำสนิท ทุกคนต่างเกรงกลัวเขาเพราะพลังลึกลับบางอย่าง รวมทั้งการที่เขามีสองวิญญาณในร่างเดียว ดวงตาสีดำสนิทส่งประกายเหยียดนิด ๆ ให้กับร่างอ้วนใหญ่ที่ดูเหมือนหมูกำลังถูกลวกในน้ำร้อน เขาก้มศรีษะให้กับซีซ่านิดหนึ่ง

                อยากเล่นน้ำกับข้ารึเปล่า นัยน์ตากรุ้มกริ่มกวาดมองร่างบางในชุดคลุมสีดำสนิท ยังไง ยังไงหมอนี่มันก็อาศัยร่างของหญิงสาวอยู่ แถมสวยด้วย หน้าตาหวาน ๆของลีล่าถูกใจเขาตั้งแต่แรกเห็นอยู่แล้ว

                สิ้นเสียงทักของซีซ่า ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นสมทบ เขามองไปที่ข้างตัวของซีซ่า ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของชิน และพรรคพวกนายกองกำลังหัวเราะกันเสียงดังพวกเขามาลงสระร่วมกับซีซ่าท่ามกลางอากาศอบอ้าว เขาไม่ค่อยชอบเจ้าชินมากนักเท่าไหร่ ดูมันมีเล่ห์เหลี่ยมค่อนข้างมาก มานูเอลที่บัดนี่แผลจากการต่อสู้กับกองโจรลูคัสค่อยทุเลาแล้วก็มายืนดูความเรียบร้อยอยู่ด้วย

                ไม่หรอกครับ ในร่างนี้ข้าพระองค์คงไม่ค่อยสะดวกสักเท่าไหร่ ข้าพระองค์มีเรื่องอยากจะคุยกับท่าน

                เรื่องอะไรกันเล่า ซีซ่าว่า ตาเล็กหยีสีฟ้าไม่สนใจคนตรงหน้าหันไปสนใจสาวสวยที่ป้อนผลไม้ให้มากกว่า เขาคว้าหล่อนมาหอมฟอดใหญ่ สาวเจ้าหน้าแดงก่ำ พวกนายกองหัวเราะกันร่วนอีกครั้ง ตอนนี้ข้าไม่ค่อยอยากคุย ไว้ตอนเย็น ๆ หน่อยได้ไหม ตอนนี้อากาศร้อนข้าไม่ค่อยอยากจะคุยอยากแช่น้ำกับสาว ๆ มากกว่า

                แต่ข้าพระองค์อยากจะคุยเรื่องหนังสือ........... กาลาสเน้นเสียง ซีซ่าหรี่ตา เขามองมอนเตอร์ตรงหน้าเหมือนไม่ค่อยพอใจ ข้าทำงานให้ท่านเรียบร้อยแล้ว และอยากจะให้ท่านช่วยข้าบ้าง

                พอ พอ ซีซ่ารีบโบกมือร่างอ้วนใหญ่รีบลุกขึ้นจากน้ำเย็นที่แช่อยู่ นางกำนัลรีบนำเสื้อคลุมลายปักงดงามมาสวมให้ทันที พร้อมผ้าขนหนูเนื้อนุ่มผืนใหญ่เขาเช็ดปลายผมที่เปียกแล้วเดินนำเข้าไปยังห้องกระจกที่ทำเป็นห้องอาหาร  มานูเอลรีบเดินตามซีซ่าเข้าไปทันที

                กาลาสยิ้มมุมปาก เขาสะบัดเสื้อคลุมแล้วเดินตามเข้าไป ชินและพวกนายกองมองตามด้วยสายตาแปลก ๆ พวกเขาหยุดดื่มเหล้าและซุบซิบกันเบา ๆ

                จะเอาอะไรอีกละ ก็บอกแล้วว่าข้ายังหาคทากับกุญแจไม่เจอ ซีซ่าระเบิดอารมณ์ใส่ทันทีเมื่อกาลาสนั่งลง เขาจิบน้ำส้มที่มานูเอลยื่นให้อึกใหญ่ ตอนนี้ งานของเจ้าคืบหน้าไปมากแล้วไม่ใช่เหรอ หนังสือนั่นยังจำเป็นอีกหรือไง

                กาลาสมองชายตรงหน้า เขาซ่อนสายตาชิงชังไว้ภายใน นัยน์ตาดำสนิทจ้องเข้าไปในนัยน์ตาสีฟ้าซีดเล็กหยีนั่น ทำเอาซีซ่าถึงกับขนลุกด้วยความรู้สึกประหลาด เขาพูดเสียเย็น

                ของที่ข้าพระองค์ต้องการมากที่สุดก็คือหนังสือแห่งความลับ ถ้าท่านไม่ปรารถนาเข้าไปในห้องเก็บสมบัติของราชาเพราะกลัว ข้าพระองค์ก็จะขออนุญาตเข้าไปเอง ข้าพระองค์ขอสาบานว่าข้าพระองค์จะเข้าไปเพียงอ่านหนังสือ อย่างอื่นข้าพระองค์จะไม่นำออกมาด้วยเด็ดขาด

                ............................... ซีซ่าเงียบลงไปทันที เหตุที่เขาไม่ได้กุญแจและคทาเพราะขลาดเกินกว่าจะก้าวเข้าไปในห้องเก็บสมบัติที่มีคาถาและคำสาปลงไว้นับร้อย ถ้าไม่เก่งพอรับรองว่าไปไม่ถึงห้องเก็บสมบัติแน่ ๆ มันก็ดีเหมือนกันถ้ากาลาสอาสาไปเอง เพราะเขาไม่ต้องเสี่ยงอะไรมาก ถ้ากาลาสพร้อมจะเสี่ยง ซีซ่าลอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ถ้าพลาดเขาก็ไม่ต้องเสียอะไรมากเพราะตอนนี้เขามีชินที่พร้อมจะทำทุกอย่างให้เพียงแค่มีเงินให้มันมาก ๆ เท่านั้น ต่างกับกาลาสที่เขาต้องคอยระวังว่ามันจะมาไม้ไหน

                ท่านจะว่าอย่างไรเล่าท่านซีซ่า

                ตกลง เจ้าจะเข้าไปที่ห้องเก็บสมบัติก็ได้ข้าอนุญาต

                ขอบคุณมาก รับรองว่าข้าพระองค์จะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง กาลาสยิ้มแล้วลุกขึ้นเขาค้อมศรีษะให้กับซีซ่า

                มานูเอล เจ้าพากาลาสไปที่ห้องเก็บสมบัติด้วย มานูเอลพยักหน้า เขามองกาลาสก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้ม

                เชิญทางนี้ !” เขาเดินนำมอนเตอร์หนุ่มออกไปจากห้องกระจกใส ก่อนจะเรียกองครักษ์สองคนมาไว้แทนตัว ซีซ่ายังจิบน้ำส้มเย็นเชียบอยู่ในห้องอย่างใจเย็น ริมฝีปากหนายิ้มกับตัวเอง เขากำลังมีความคิดชั่วร้ายบางอย่างอยู่ในสมอง จะอย่างไรเขาก็ไม่เคยวางใจมอนเตอร์ผู้นี้ได้สนิทสักที

...........................................................................................................................................

               

                มานูเอลเดินนำกาลาสไปยังเบื้องหลังปราสาทที่เป็นป่ารกทึบแสงอาทิตย์แทบไม่ส่องผ่านพื้นดิน หญ้าขึ้นรกสูงเหมือนไม่มีคนเดินผ่านบริเวณนี้มานานมากแล้ว อิฐสีแดงที่ปูไว้เป็นทางเดินมีรอยแตก มีวัชพืชขึ้นแทรกตามรอยแตกเต็มไปหมด ทันใดที่ลับแสงอาทิตย์ กาลาสก็เว้นระยะเดินให้ห่างจากมานูเอลพอสมควร เพื่อเรียกบางอย่างออกมา

                เดินเร็วหน่อยได้ไหม ? มานูเอลหันมาเรียก หน้าตาเคร่งขรึมเป็นนิตย์ของเขายิ่งดูเครียดเป็นเท่าตัว ฉันจะได้รีบกลับฉันไม่อยากปล่อยท่านราชาไว้กับพวกนายกองเพียงลำพัง

                ดูเหมือนว่าท่านจะซื่อสัตย์ต่อท่านซีซ่าเอามาก ๆ เลยนะมานูเอล คนอย่างนั้นมีค่าพอที่ท่านจะสละชีวิตคุ้มครองอย่างนั้นหรือ กาลาสเอ่ยขึ้น นัยน์ตาของมานูเอลมีประกายวาบขึ้นเหมือนไม่พอใจ แต่เขาก็เลือกที่จะเงียบมากกว่าจะโต้ตอบอะไรด้วย

                คนอย่างท่านไม่น่าจะมารับใช้ คนอย่างซีซ่าเลย

                คนเราย่อมจะมีเหตุผลของตัวเอง และฉันไม่จำเป็นต้องอธิบาย คนอย่างนายเองยังมายอมอยู่และทำงานกับท่านซีซ่าได้เลย มันก็ไม่แปลกหรอกที่ฉันจะมาทำงานให้ท่านซีซ่า

                ทำเพราะเงินอย่างนั้นหรือ? กาลาสยังไม่หยุด ดวงตาสีดำสนิทมองกวาดไปทั่วแผ่นหลังกว้างที่เดินนำเขาไปเรื่อย ๆ ฉันว่าไม่ คนอย่างท่านน่าจะทำเพราะอย่างอื่นมากกว่า แต่เอาเถอะถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร

                ฉันหวังว่านายคงไม่คิดร้ายกับท่านซีซ่าหรอกนะ มานูเอลหยุดเดิน ทันที กาลาสทำหน้ายิ้ม ๆ ใส่แผ่นหลังกว้างในชุดเกราะ เพราะฉันคงจะไม่ไว้ชีวิตคนที่คิดทำร้ายท่านซีซ่า

                ไม่หรอกน่า ขอให้วางใจเถอะ กาลาสรีบโบกมือ เขาซ่อนแววตาเจ้าเล่ห์ไว้ จะอย่างไรข้าก็ต้องพึ่งพาท่านราชาแห่งแอนตีสอยู่แล้ว ข้าไม่โง่ที่จะทำลายที่พึ่งพิงของตัวเองหรอกน่า

                ถ้าอย่างนั้นก็ดี มานูเอลหันมามองกาลาสเต็มตา นัยน์ตาสีเทามีแววมุ่งมั่นเอาจริงเมื่อสบสายตากับนัยน์ตาดำสนิทของกาลาส ฉันไม่อยากสู้กับนายมากเท่าไหร่นัก

                ข้าเองก็ไม่อยากจะสู้กับท่านเหมือนกันกาลาสหลิ่วตาให้เหมือนกับจะล้อเลียนเพราะถึงยังไงข้าน่าจะแพ้ท่านแน่นอน

                มานูเอลหันหลังกลับ ยุติการสนทนาไว้แต่เพียงเท่านั้นเขาเดินก้าวยาว ๆ นำกาลาสเดินลึกเข้าไปในป่าลึกเรื่อย ๆ ทั้งสองต่างคนต่างเงียบตลอดทางมีแต่เสียงฝีเท้าเมื่อเดินฝ่าดงหญ้าเท่านั้น มานูเอลเดินอยู่เบื้องหน้าจึงไม่ได้สังเกตว่าเงาของกาลาสไม่เหมือนกับปรกติ มันมีขนาดใหญ่และคนละรูปทรงกับรูปร่างของลีล่า

                ในที่สุดจุดหมายของทั้งคู่ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ถ้ำขนาดใหญ่แทรกตัวอยู่ในภูเขาหินที่รกทึบ บานประตูสีทองสลักไว้ด้วยอักขระคาถานับพันตัวอักษร รูปปั้นหินรูปงูขนาดใหญ่ที่ขดขวางบานประตูไว้ดูน่าเกรงขาม นัยน์ตาของรูปปั้นถูกประดับไว้ด้วยทับทิมสีแดงก่ำราวกับสีเลือด ส่องประกายจ้า เหมือนงูใหญ่มีชีวิตและกำลังจับจ้องผู้มาเยือนอยู่ทุกขณะ มานูเอลหยุดตรงหน้ารูปปั้น แล้วหันมายื่นกุญแจสีสนิมเก่าคร่ำคร่าให้กาลาส

                ถึงถ้ำเก็บสมบัติของราชาแล้ว เชิญท่านตามสบาย

                ขอบใจมากที่พาเข้ามาที่นี่ กาลาสยิ้มมุมปากให้ สายตาคมดำสนิทเพ่งมองอักขระคาถาที่ถูกสลักไว้ที่ประตูข้าเห็นทีต้องขอตัวไปตามหาสมบัติของราชาก่อน .....อ้อไม่สิ หนังสือแห่งความลับต่างหาก สมบัติอย่างอื่นรับรองว่าไม่แตะต้องเด็ดขาด กาลาสรีบพูดเมื่อเห็นสายตาบางอย่างของมานูเอลเข้า มาสเตอร์หนุ่มไม่พูดอะไรต่อ เขาหายตัวไปในทันที กาลาสถอนใจ

                ออกมาได้แล้ว ดาร์คดาร์กอนเราไปหาสมบัติราชากัน ข้าว่าน่าจะมีอาวุธดี ๆ เพียบแน่ ๆ เลย เงาประหลาดที่ทอดอยู่เบื้องหลังร่างบาง เลื้อยขึ้นมาเป็นรูปทรงสามมิติ แล้วมันก็กลายเป็นชายร่างสูงในชุดคลุมสีดำสนิท เขาโพกผ้าบังใบหน้าไว้ครึ่ง ๆ ดวงตายาวรีสีทับทิมมองลอดผ้าออกมา เป็นสิ่งเดียวบนใบหน้าที่เห็นได้ชัดเจนมากที่สุดเพราะนอกจากนั้นเขาซ่อนมันไว้หลังผ้าคลุมหน้าสีดำ เขาพยักหน้าให้กับกาลาส

                พร้อมแล้วหรือยังเพื่อน ? เขาหยิบกุญแจขึ้นมาไขที่รูกุญแจ ทันใดที่ปลดล็อคกุญแจออก อักขระเวทย์ที่สลักไว้ที่ประตูก็เรืองแสงสีแดงจ้า

                ฟู่ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ! เสียงขู่ฟ่อจากงูใหญ่ที่นอนสงบเป็นรูปปั้นดังขึ้น มันขยับตัวชูคอขึ้นสูงทันที ดวงตาสีทับทิมเป็นประกายวาวโรจน์ มันอ้าปากกว้างใส่กาลาสและดาร์คดาร์กอน

                ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ! ดาร์คดาร์กอนเหาะขึ้นแล้วเหยียบกระแทกลงบนรูปปั้นงูยักษ์จนมันแตกกระจาย

                ระวังตัวหน่อย เสียงห้าวต่ำดังลอดออกมาจากใต้ผ้าคลุมดำ

                ขอบใจมาก ดูเหมือนข้าต้องระวังตัวมากขึ้น เขาถูกสะเก็ดบาดแก้มเป็นรอยแผลจนเลือดออกซิบ ๆ มอนเตอร์หนุ่มปาดเลือดสีน้ำเงินออกจากแก้ม ร่างของมาสเตอร์ยิ่งบอบบางอยู่ด้วย เมื่อเช้าที่ดากาลัสเจ้าก็เกือบเผาข้าไปด้วยเหมือนกัน

                ก็อยากเลือกร่างนี้เอง เจ้าน่าจะเลือกมาสเตอร์หนุ่มคนเมื่อกี้มากกว่า

                ตอนนั้นข้าไม่มีทางได้เลือกมากนัก แต่ก็แน่ใจว่าร่างนี้มีประโยชน์กับข้าอีกมาก มีเสียงถอนใจออกมาจากภายใต้ผ้าคลุมสีดำ กาลาสยิ้ม เขามองนิ่งที่ประตูที่เริ่มเปิดอ้า อะไรบางอย่างพุ่งมาปะทะพวกเขาทันที

                ได้เวลาสนุกกันแล้ว ดาร์คดาร์กอน ลุยกันได้เลย !!!”

 

............................................................................................................................................

 

71 ความคิดเห็น