Change!! วุ่นนัก ดันตกหลุมรักยัยเลสเบี้ยน!

ตอนที่ 2 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 เม.ย. 58

คำพูดของเพื่อนเมื่อวานยังดังก้องอยู่ในหัวของผม...

เธอมีเส้นผมสีดำที่ยาวสลวย ถักเปียเรียบร้อยมาโรงเรียนทุกวัน ใบหน้าที่สวยหวานนั้นถ้าหากได้บึ้งตึงลงแล้วจะน่ากลัวมาก...

เสียดายที่ตอนนั้นผมไม่ได้เห็นใบหน้าของเธอ... เฮ้อ!

“คิดไรอยู่คะพี่ชาย” เสียงของน้องสาวทำให้ผมที่กำลังยืนคิดถึงเรื่องผู้หญิงคนนั้นอยู่ถึงกับสะดุ้ง

“เอ๋? เปล่าหรอก”

“งืมๆ งั้นไปได้แล้วค่า” เธอจูงมือผมให้เดินตามอย่างไว

“จะรีบไปไหนเนี่ย”

“ไปโรงเรียนค่ะ สายแล้วนะคะ” ใช่...ปกติผมจะมาโรงเรียนคนเดียวแต่ตั้งแต่วันนี้ผมจะมาโรงเรียนกับยัยน้องตัวแสบเพราะเกรงว่า...

ยัยนี่จะแอบไปหาเจ้าหมอนั่นน่ะสิ!!!

ตึกตึก...

พวกเราสองพี่น้องไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาเลย มันทำให้บรรยากาศชวนอึดอัด

“นี่ๆ” ในที่สุดผมก็เป็นฝ่ายชวนคุย

“คะ?”

“ปกติมาโรงเรียนกับใคร?”

“เอ่อ....” เธออึกอักเล็กน้อย “รุ่นพี่ที่โรงเรียนค่ะ”

“เหรอ... ผู้หญิงผู้ชายล่ะ” ผมจ้องใบหน้าที่เจือสีแดงอ่อนๆ ด้วยความสงสัย

“ผะ...ผู้หญิง ค่ะ”

“หืม...ไว้วันหลังพามาให้พี่รู้จักบ้างล่ะ...”

“จะ...จะดีเหรอคะ”

“แล้วมันไม่ดียังไง” ยิ่งพูดก็ยิ่งไม่เข้าใจยัยน้องคนนี้

“เกรงว่ารุ่นพี่เค้าจะไม่ยอมคุยกับพี่ชายน่ะค่ะ...”

“???? ทำไมล่ะ????”

“ไม่รู้สิคะ... ไม่รู้เหมือนกัน” เธอเลี่ยงตอบคำถามของผมด้วยคำว่าไม่รู้ ก่อนจะเดินหนีผมไปอย่างรีบๆ

“อ้าว...จะรีบไปไหนล่ะนั่น”

ผมรีบก้าวเท้าให้เร็วขึ้นในที่สุดก็ทันจนได้...

“พี่ชายคะ หนูว่าเราแยกกันตรงนี้เถอะค่ะ”

“เอ๋?”

“เดี๋ยวเดินไปสักพักก็ถึงตึกเรียนของหนูแล้ว พี่ชายไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”

“....”

“ไม่ต้องเป็นห่วง...นะคะ” เธอส่งยิ้มมาให้ผมแบบนี้มีหรือที่ผมจะไม่ใจอ่อน

“เฮ้อ...ก็ได้ ระวังตัวนะ” ผมเลยเดินเลี่ยงไปอีกทางแทน ยัยน้องบ้าเอ้ย...

คิดๆ แล้วมันก็ปวดหัวนะ ไอ้การที่ผมจะคอยขวางมันก็ไม่ใช่สิ่งดีเสมอไปใช่มั้ยล่ะ เรื่องนั้นผมรู้ดีแต่ว่าผมน่ะ... ก็ยังไม่อยากให้ยัยนั่นเสียใจนี่นา

ฮึ่มๆ ผมควรจะทำยังไงดีนะ...

ตุบ!!!

“โอ้ะ!!!

เฮ้ย...ซวยแล้วคิดเพลินเดินชนใครก็ไม่รู้เข้าเต็มๆ สงสัยเจ็บมากแน่ๆ เลย

“ขอโทษนะฮะ ผมไม่ได้ตั้งใจ”

“อีตาบ้า!!!!” เฮ้ย...เสียงแบบนี้มันคุ้นๆ แฮะ... แต่ไม่ทันได้คิดอะไรฝ่ามือนุ่มๆ ก็ปะทะลงบนแก้มข้างขวาของผมอย่างจัง

“โอ้ย!!!!

“เดินชนฉันได้ยังไง ทำไมไม่ดูทางบ้างเล่า”

“อ่า...” ผมลูบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อคลายความเจ็บแต่มันก็ไม่ดีขึ้นเลยสักนิด

“เห็นมั้ยว่าทำคนอื่นเค้าเสียเวลาน่ะ เคยรู้สึกผิดอะไรบ้างหรือเปล่า”

“...!!!

“ยังเงียบอยู่อีก!!!

“ก็บอกว่าขอโทษยังไงเล่า ยัยบ้า!!!” ผมเงยหน้ามองคู่สนทนาให้เต็มๆ ตา กล้าดียังไงมาว่าผมเสียๆ หายๆ เนี่ย

“ห้ะ!!!

“...” ผมจ้องหน้าเธออย่างไม่วางตา ดวงหน้าสวยไร้เครื่องสำอาง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนที่กลมโต กับเส้นผมสำดำสลวยที่ถูกถักเปียเรียบร้อย...บวกกับน้ำเสียงนั่นแล้ว...

“ผู้หญิงคนนั้น!!!

“อะไร!!!???” เธอจ้องหน้าผมอย่างเอาเรื่อง “ฉันไม่รู้จักนายสักหน่อย อย่ามามั่วนิ่ม”

สงสัยเธอจะจำหน้าผมไม่ได้ล่ะมั้ง...หรือว่าเธอไม่อยากจำกันนะ

“อะ...”

พอผมเห็นใบหน้าของเธอเต็มๆ ตา ร่างกายของผมก็เริ่มควบคุมไม่อยู่ ผมพูดอะไรไม่ออกนอกจากจ้องมองใบหน้าของผู้หญิงคนนี้เท่านั้น

........นี่น่ะเหรอ...... ความรู้สึกที่เรียกว่า รักแรกพบ น่ะ

ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้ชายอย่างผม...จะตกหลุมรักยัยผู้หญิงโหดคนนี้ซะแล้ว!!!!

“มองหน้ามีปัญหาเหรอ”

“เอ่อ...” คำพูดนั้นของเธอทำให้ผมที่กำลังตกอยู่ในมนต์สะกดแห่งรัก (พูดซะเว่อร์) รู้สึกตัวในโลกแห่งความเป็นจริง

“หือ...”

“ปะ...เปล่า”

“แล้วมองทำไม?”

“อยากมองนี่นา...”

“ไม่ต้องมอง ไม่ชอบ!!!” เธอจ้องหน้าผมด้วยใบหน้าบึ้งตึงแสดงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก เห็นแล้วความรู้สึกอยากแกล้งเริ่มเข้ามาในหัวผมซะแล้วสิ

“ก็ผมอยากมองนี่ฮะ ผิดเหรอ”

!!!!

“หือ...??? ^^

“ผิด!!!!! ผิดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ด้วย”

ฉึก!!!

ดังหอกเล่มใหญ่ปักลงกลางใจแดงๆ ของผมอย่างจังเลยล่ะครับ อะเฮือก...

“ง่า... คนสวย”

“อย่ามาเรียกฉันแบบนั้นนะ!!” เอาล่ะสิ คุณเธอเริ่มขึ้นเสียงสูงเมื่อผมชมเธอ คิ้วเรียวยาวนั่นขมวดลงมากขึ้นใบหน้าก็เริ่มแดงซ่านด้วยความโกรธ

“อ้าว... ถ้าไม่ให้ผมเรียกแบบนี้จะให้ผมเรียกแบบไหนล่ะฮะ”

“ไม่ต้องเรียกอะไรทั้งนั้น ฉันไม่อยากเสวนากับนายเลยด้วยซ้ำ”

เมื่อเธอตั้งท่าจะเดินหนีผมจึงรีบคว้าข้อมือเธอเอาไว้ “เดี๋ยวสิฮะ”

“เอ๊ะ! นายนี่ถ้าจะพูดไม่รู้เรื่องสินะ”

“รู้สิฮะ”

“รู้ว่า?”

“รู้ว่า............”

“จะลากเสียงยาวเพื่ออะไรกันยะ!! กวนประสาทหรือไงกัน” เธอเริ่มฮึดฮัดใส่ผมละ ซึ่งตอนนี้ผมก็รู้แล้วว่าถ้าผมแกล้งเธอมากกว่านี้ผมจะเจออะไร...

ซึ่ง...ผมขอเลี่ยงไม่เจอจะดีที่สุด!!! ^^;

“ขอโทษฮะ...ผมจะปล่อยให้คุณไปก็ได้” ผมสบตากับเธอที่เริ่มเดือด “แต่...”

“แต่อะไรอีก!!!!

“คุณต้องบอกชื่อคุณมาก่อน”

“ทำไมฉันต้องบอกนายด้วยฮะ!!

“อ้าวววว......” ผมทำหน้ายียวนกวนประสาทใส่ “บอกผมมาสิฮะ”

“...” เธอจ้องหน้าผมนิ่งก่อนที่ผมจะสังเกตเห็นว่าเธอแอบชายตาไปข้างหลังผม มองอะไรอยู่นะ...

“ก็ได้ๆ ฉันชื่อไอด้า พอใจหรือยัง” น้ำเสียงที่เหนื่อยหน่ายของเธอถูกเปลี่ยนเป็นร้อนรนแทน

“อื้อ...ขอบคุณฮะ”

“ปล่อยได้แล้ว ฉันจะได้รีบไปทำธุระ”

“ธุระไรเหรอฮะ”

“ไม่เกี่ยวกับนาย!!!” เธอสะบัดมือออกจากผมแล้วรีบวิ่งไปอย่างไว จนผมมองตามแทบไม่ทัน ตลกจัง...

แต่ว่า... ชื่อไอด้าเหรอ...

...

ยัยนั่น...เกลียดผู้ชายจริงๆ หรือเปล่านะ...

“ดันท์...”

“...” ถ้าหากเรื่องนี้เป็นความจริงผมจะทำยังไง

“ดันท์!!

“...”

“ดันเทล!!!

“...” โอ้ย...ผมคิดอะไรไม่ออกเลย

“ไอ้บ้าดันเทล!!!!!

“เย้ย!” ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงตะโกนอยู่ข้างหู “นายจะตะโกนทำไมเนี่ย”

“ก็ฉันเรียกแกตั้งหลายรอบแกมัวเหม่ออะไรอยู่ฟระ”

“อ่า... นายเรียกฉันเหรอ”

“เออ!!!

“ทำไมฉันไม่ได้ยินอะไรเลยล่ะ =.,=” จริงๆ นะ ผมไม่ได้ยินจริงๆ

“เฮ้อ...นายนี่นะ...” อีกฝ่ายส่ายหัวไปมาก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ข้างๆ “กำลังคิดถึงเรื่องผู้หญิงคนนั้นอยู่ล่ะสิ”

“...!!!” ...เจ้าบ้ามาแอบรู้ได้ไงเนี่ย

“ใช่มั้ยเพื่อน?”

“อ่า...อืม”

“นั่นไงว่าแล้วเชียว!” เจ้านั่นดีดนิ้วดังเป๊าะ! “ชอบเธอเหรอ”

“เปล่าสักหน่อย... -/////-”

“เปล่าแล้วทำไมต้องหลบตาฉันด้วย”

“...”

“อ่ะๆ เข้าใจแล้ว งั้นฉันไม่กวนละบาย”

“...” ผมนั่งมองเพื่อนซี้เดินออกจากห้องไปอย่างไม่ค่อยพอใจ ก็เจ้าบ้านี่ดันอ่านใจผมออก แค่มองตาหมอนั่นก็รู้แล้วว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ ผมก็เลยไม่ค่อยอยากอยู่ใกล้มันซักเท่าไหร่ไง -/////-

“เฮ้อ...” เสียงถอนหายใจดังขึ้นจากโต๊ะข้างหลัง

“ถอนหายใจทำไม”

“เสียดาย...”

“เสียดายอะไรของนาย”

“ก็ไอด้าน่ะสิ...”

...ไอด้า เจ้าพวกนั้นพูดกันถึงเรื่องยัยผู้หญิงคนนั้นเหรอ

“ฮ่ะๆ ทำไมล่ะ”

“ฉันอุตส่าห์ชวนเธอเดทแต่กลับถูกปฏิเสธอย่างเยือกเย็นเลย ทั้งๆ ที่ผู้หญิงมากมายต่างอ้อนวอนขอฉันเป็นแฟนแท้ๆ แต่ไอด้ากลับ...”

“ทำใจเถอะเพื่อน ข่าวลือที่ว่านั่นคงจะเป็นจริงล่ะมั้ง” ...ข่าวลือ

“งือๆๆ เสียดายผู้หญิงสวยๆ แบบนั้นจัง...”

“มันช่วยไม่ได้นี่นา ก็เธอไม่ได้ชอบผู้ชายนี่...”

“...” ผมชะงักกึกนิ่งอึ้งไม่ไหวติง หูอื้อไปหมดหลังจากได้ยินบทสนทนานั้น เธอไม่ได้ชอบผู้ชาย... หมายความว่าไงกัน...

...คงจะหมายถึง เกลียดผู้ชายล่ะมั้ง แล้วผมควรจะทำไงต่อไปดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น