Change!! วุ่นนัก ดันตกหลุมรักยัยเลสเบี้ยน!

ตอนที่ 3 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 เม.ย. 58

ก๊อกๆ

“นี่...”

ผมเคาะประตูห้องยัยน้องบ้าสองที ซึ่งกว่ายัยนี่จะเปิดก็ทำให้ผมต้องยืนรอนานเกือบห้านาที

“พี่ชายมีอะไรคะ”

“ทำอะไรอยู่ทำไมเพิ่งมาเปิด”

“แง่ง เมื่อกี๊กำลังอยู่ในห้องน้ำค่ะ ขอโทษนะคะ พี่ชายมีธุระอะไรหรือเปล่า”

“เปล่าหรอก พี่แค่จะบอกว่าพี่จะออกไปเดินเล่นนอกบ้านหน่อยน่ะ ไปด้วยกันมั้ย?” ผมชวน

“ไม่ล่ะค่ะพี่ชาย เดี๋ยวหนูต้องทำรายงานน่ะค่ะ”

“เอ๋... รายงานเหรอ”

“ใช่ค่ะ รายงานส่งอาทิตย์หน้า”

“อ๋อ...อืม งั้นพี่ไปก่อนนะ เฝ้าบ้านดีๆ ล่ะ”

ผมหมุนตัวเดินออกห่างจากห้องของยัยนั่น ก่อนจะหยิบรองเท้าคู่ใจและเดินออกมาข้างนอกบ้าน

ตึกตึก ตึกตึก

เสียงฝีเท้าของผมย่ำไปบนถนนที่ว่างเปล่าไร้รถราและผู้คน ถนนเส้นนี้เป็นถนนที่ผมได้เจอและรู้จักกับเธออย่างเป็นทางการ...

ผมยังจำแววตาร้อนรนของเธอในวันก่อนได้ดี แต่ตอนนั้นเธอจะรีบไปไหนกันนะ...

“เฮ้อออออออ!!!” ผมเผลอถอนหายใจออกมาเสียงดัง เมื่อนึกถึงคำพูดของเจ้าสองคนนั้น

เธอไม่ได้ชอบผู้ชาย

                ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายเลย เธอไม่ได้ชอบผู้ชาย เธอเกลียดผู้ชาย หรือว่าที่เธอปฏิเสธเพราะว่าเธอมีแฟนอยู่แล้วกันนะ...

เฮ้ย!! ไม่เอาดันท์ ไม่คิดแบบนี้... ผมไม่ยอมรับหรอกว่าเธอจะมีแฟนอยู่แล้วน่ะ...

ฉับพลันสายตาอันแหลมคมของผมก็โฟกัสอยู่ที่ร่างบางของผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมเสื้อยีนส์แขนยาวกับกางเกงสามส่วน สะพายกระเป๋าเดินอยู่อีกฟากหนึ่งของริมถนน ในมือถือโทรศัพท์อยู่

“...”

นั่นมัน... ไอด้า ไม่ใช่เหรอ!? เธอจะไปไหนกันน่ะ...

ผมเปลี่ยนเส้นทางข้ามถนนและเดินตามเธอไปเงียบๆ และแอบเสียมารยาทแอบฟังเมื่อเธอยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู

“ฮัลโหล...”

“...” ผมได้แต่เดินตามเงียบๆ

“แล้วนี่ตัวอยู่ไหน?”

“...”

“พี่ใกล้จะถึงบ้านแล้วนะ ตัวออกมารออยู่ที่มุมตึกได้มั้ยพอดีพี่จำทางไม่ค่อยได้น่ะ โอเคนะ”

“...”

“ว่าแต่เจ้าหมอนั่นไม่อยู่สินะ โชคดีจัง”

“...!!!” เจ้าหมอนั่น... ใคร?

“เอ๋... คิกๆ คิดถึงสิ รักมากๆ หวงมากๆ ด้วย”

“...” อ่า...กำลังคุยกับใครอยู่กันแน่...

“งั้นแค่นี้นะตัว ตัวไปรอพี่ได้เลยเดี๋ยวพี่วางสายก่อนเดินไปด้วยพี่คุยไม่ถนัดน่ะ บายจ้ะจุ๊บๆ”

“...”

โอยตายๆๆๆๆๆๆๆ มีจุ๊บๆ ด้วย งือออออออออ อยากเขกกะโหลกตัวเองให้ตายๆ ไปเลยตอนนี้ T__T

ไอด้ามีแฟนแล้วเหรอ... ไม่จริงน่า!!!!! ผมไม่เชื่อหรอก สงสัยเธอคงคุยกับรุ่นน้องเฉยๆ มั้ง รุ่นน้องเฉยๆ

แต่ทำไมแค่รุ่นน้องต้องพูดคำว่ารัก คำว่าคิดถึงด้วยล่ะ!! ม่ายยยยยย!!!

“เอ...” ไอด้าตั้งท่าจะเลี้ยวไปตรงมุมตึก แต่ว่านี่ใช่มุมตึกที่ผมเจอเธอครั้งแรกหรือเปล่าเนี่ย...

“หือ!?

!!!!

เมื่อเธอตั้งท่าจะหันหลังมามอง ผมจึงรีบหลบอย่างไว เฮ้อ...เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ

“อ้าว...”

“ดีจ้า”

“มารอพี่นานหรือยัง” นั่น...เธอกำลังคุยอยู่กับใครน่ะ ขอเสียมารยาทแอบดูหน่อยนะ...

...ผมชะโงกหน้าออกไปนิดหน่อยพอให้มองเห็น นั่นไอด้ากำลังยืนคุยอยู่กับใครสักคนท่าทางสนิทสนม แต่เสียดายที่ผมไม่เห็นหน้าคนๆ นั้นน่ะสิ!!

รู้สึกจะเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก...หรือเปล่านะ

“เมื่อกี๊นี้เองค่ะ พี่อะ...” เสียงเด็กผู้หญิงคนนั้น... คุ้นๆ แฮะ

“หือ...จะอ้อนอะไรอีกล่ะ”

“คิดถึง...”

“อ่าฮะๆๆ เด็กบ้า” เธอลูบหัวเด็กคนนั้นอย่างอ่อนโยน งืมๆๆๆ ชักทะแม่งๆ แล้วนะเนี่ย

“เง้อออ มาว่าเค้าบ้าได้ไง ก็พี่ชายคุมเค้าอยู่ตลอดนี่นา”

“ฮึ! เจ้านั่นน่ะนะ”

“เค้าก็เลยคิดถึงพี่สุดๆ ไปเลยยยยย”

หมับ!!

เฮ้ย!! อะไรกัน... มีกอดกันด้วยยยยย คนหล่อจะเป็นลม... =_=

“เฮ้อ... ตัวนี่นะ...”

“ก็เค้าคิดถึงพี่นี่”

“พี่ก็คิดถึงตัวนะ...”

ทั้งคู่กอดกันแน่นเหมือนไม่ได้เจอกันมาสามชาติเศษ =*= อะไรกัน... หมายความว่าไงเนี่ย ผมไม่เข้าใจเลยนะ

“นี่...” ไอด้าพูดเสียงเบาก่อนจะค่อยๆ โน้มใบหน้าลงไปใกล้ๆ กับเด็กผู้หญิงคนนั้น... เรื่อยๆ...

“คะ?”

“...”

Kiss!!!

นี่มันอะไรกันเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!

ผะ... ผู้หญิงจูบกันนนนน!!! นี่ผมกำลังฝันอยู่ใช่ม้ายยยยย!!

O()O;;

ผมยืนช็อกมองทั้งคู่จูบกันนานกว่าห้านาที สมองผมว่างเปล่าไปหมด ผมทำอะไรไม่ถูกเลย...

“อื้อ... พอแล้วค่ะ”

“ไหนบอกคิดถึงพี่ไม่ใช่เหรอ...”

“ตะ...แต่เดี๋ยวมีคนอื่นมาเห็นนะคะ -////-”

“อืม...ก็ได้ งั้นเราไปกันเถอะ...” ไอด้าจูงมือเด็กสาวปริศนาเดินหายลับไปจากสายตาของผมแล้ว...

ดังนั้นที่ตรงนี้จึงเหลือแค่ผมกับสายลมที่พัดผ่านตัวผมดังหวิวๆ ไปเท่านั้น...

“อ้ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!

เมื่อสติของผมกลับคืนมา ผมเลยตะโกนขึ้นมาอย่างเหลืออด ผมไม่อยากเชื่อ มันไม่เป็นความจริง ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องโกหก!!!

ตึกตึกตึกตึก

ผมวิ่งเป็นคนบ้าไปทางสวนสาธารณะที่ไม่ค่อยมีคน แล้วตะโกนอย่างบ้าคลั่งไม่สนใจสายตารอบข้างที่มองมาทางผมเป็นจุดเดียว...

“โถ่เว้ยยยยยยยย!!!! ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ยยยยย!!!!!

ผมยืนเตะน้ำในสวนสาธารณะอย่างแรงจนกางเกงของผมเปียกโชกไปหมด แต่ผมไม่สนใจแล้วตอนนี้...

“บ้าที่สุดเลย!!!!!” ผมไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของผมจะต้องมาเจอกับไอ้เรื่องแบบนี้...

รักครั้งแรกของผม... รักแรกพบของผม... ผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุด...

เธอ... เป็นเลสเบี้ยน!!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น