จอมมารบงการรัก

ตอนที่ 3 : บทที่ 2.เตชิลา(จันทร์เจ้า) ตรีทิพย์อาภา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    29 ธ.ค. 56


บทที่ 2.เตชิลา(จันทร์เจ้า) ตรีทิพย์อาภา

                คุณปราโมทแยกตัวไปทักทายเพื่อนสนิทที่พาครอบครัวมาพักผ่อนที่ชายทะเลเหมือนกันโดยปล่อยให้เตชิลาอยู่เพียงลำพังเพราะมั่นใจว่าสาวน้อยสามารถดูแลตัวเองได้ดี เตชิลาจึงลงสระไปอีกครั้งเพราะอยากเล่นน้ำมากๆก่อนจะขึ้นไปพักผ่อนด้านบนกับผู้เป็นมารดา

                เงือกน้อยรูปร่างเร้าใจแหวกว่ายอย่างร่าเริงและมีร่างสูงใหญ่ของอีธานว่ายวนอยู่ใกล้ๆจนหนุ่มๆแถวนั้นถอนหายใจอย่างเสียดายเพราะหนุ่มหล่อแบบนั้นสนใจสาวน้อยคงไม่เหลียวแลพวกตน อีธานพยายามหาช่องทางเพื่อเข้าไปใกล้ชิดสาวน้อยแสนงามด้วยหวังว่าจะดื่มด่ำกับเรือนร่างงดงามเพราะตัวเองน่าจะมีภาษีกว่าชายสูงวัยที่เดินจากไป ถ้าถามถึงความร่ำรวยอีธานเป็นต่อหลายขุม และถ้าถามถึงพละกำลังอีธานมั่นใจว่าสามารถทำให้สาวน้อยแทบจะสำรักความสุขจนล้นใจ คงจะลืมบทรักอัดจืดชืดที่ชายสูงวัยนำพา

                “สวัสดีสาวน้อย ผมอีธาน มาส์วาเลสยินดีที่ได้รู้จัก”เสียงทุ้มเป็นกังวานร่าเริงยามอีธานเอ่ยทักเมื่อเตชิลาหยุดพักเหนื่อยเกาะขอบสระลอยตัวอยู่เฉยๆ

                “ค่ะสวัสดี...”เตชิลาทักทายตอบเป็นมารยาทเจ้าบ้านที่มีหนุ่มต่างชาติทักทาย ก่อนจะโผว่ายไปกลางสระโดยไม่สนใจจะสานสัมพันธ์

                อีธานมองตามสาวเจ้าไปแบบงงๆเมื่อสเน่ห์มากล้นที่เคยมี ใช้ชักจูกสาวน้อยแสนงามไม่ได้ จึงกลอกตามองฟ้านึกเรียกหาพระเจ้าในใจและเริ่มฮึดขึ้นมาว่าเรื่องจิ๊บจ้อยแบบนี้คนอย่างอีธานไม่เคยหวั่นเกรง

                “คนสวยทำเป็นเล่นตัว อย่าให้หลวมตัวมาเชียว พ่อจะเล่นงานให้คลานลงจากเตียงเลย”อีธานฝากคำอาฆาตตามหลังเตชิลาโดยที่สาวน้อยยังไม่รู้ตัว ก่อนจะว่ายน้ำเล่นอยู่ข้างๆเตชิลาจนสาวน้อยรำคาญจึงหนีขึ้นจากสระสร้างความขุ่นเคืองให้กับอีธานยิ่งนัก

                “สงสัยจะชอบคนแก่ หนุ่มหล่อล้ำไม่ยักกะมอง”อีธานส่ายหน้าก่อนจะมองตามเรือนร่างของเตชิลาไปจนลับตา และขึ้นจากน้ำเมื่อหมดสิ่งจูงใจเดินไปหยิบกางเกงผ้าขึ้นสวมใส่และเดินกลับไปยังห้องสวีทของตัวเอง

                “ปัง”อีธานปิดประตูเสียงดังอย่างต้องการระบายอารมณ์ขุ่นเคือง จนเอพิลนางแบบสาวทรงโตสะดุ้งตื่นจากนิทราเนื่องจากหมดแรงจากการโรมรันของอีธาน ร่างเปลือยเปล่าอะลางฉ่างหน้าอกอวบอัดใหญ่โตนอนมองอีธานด้วยสายตาหยาดเยิ้มพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานๆให้ชายหนุ่มอย่างเรียกร้อง

                “อีธานค่ะ ลงมานอนกับเอพิลดีกว่า คุณหายไปไหนมาตั้งนานปล่อยให้เอพิลอยู่คนเดียว”เสียงหวานแหลมเจือไปด้วยไอปรารถนาเอ่ยชักชวนอย่างแสนหวาน อีธานจึงสลัดกางเกงผ้าจนหลุดไปจากตัวก่อนจะก้าวขึ้นเตียงกว้างที่ร่างอวบอัดของเอพิลรออยู่

                 ขอลบน้ากลัวแบนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
 http://www.lightoflovebooks.com/fiction.php?id=1033

อ่านในเว็ปนี้น้าถ้าอยากอ่านเต็มๆๆๆๆเค้ากลัวแบนจร๊า

                “โธ่เว้ย...”อีธานทุบพนักเย็นเฉียบของห้องน้ำกว้างระบายอารมณ์ที่อัดแน่นอยู่ในช่องท้อง ร่างกายร้อนเร่าอย่างแข็งขืนเมื่อสร้างมโนภาพสาวน้อยกลางสายน้ำขึ้นมา ความฮึกเฮิมลำพองใจทำให้อีธานดึงกำลังทั้งหมดที่มีส่งความสุขจนสุดแรงแต่เมื่อลืมตามาพบความจริงว่าคนที่กำลังโรมรันอยู่ไม่ใช่สาวน้อยที่ปรารถนา เรี่ยวแรงที่มีก็หดหายปลดปล่อยสายธารร้อนๆอย่างเสียดาย

                เตชิลาอาบน้ำจนชุ่มช่ำใจก่อนจะแต่งกายเรียบร้อยและออกมานั่งรับลมที่ระเบียงกว้างอยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องสวีทของอีธาน สวมแว่นสายตาเพื่อพักผ่อนดวงตาก่อนจะเริ่มสำรวจไปรอบๆตัวอย่างสนใจ เอพิลเดินเปลือยเปล่าลุกไปเคาะประตูห้องน้ำเรียกชายหนุ่มเพราะเห็นว่าเงียบหายไปนาน และนึกอยากจะทำความสะอาดร่างกายที่เนอะนะไปด้วยคราบเงื่อไคล่ อีธานเปิดประตูออกมาด้วยหน้าตาบึงตึง ยังไม่สามารถสลัดภาพสาวน้อยออกไปจากใจได้จึงเบี่ยงตัวหลบนางแบบสาวเมื่อเธอโผเข้ามาจะถูกเนื้อตัว เอพิลจึงหมดความสนใจเดินสวนเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย

                อีธานรูดม่านผ้าหนาหนักเปิดแสงสว่างให้ส่องเข้ามาในห้องโดยที่ยังไม่ได้นุงผ้าเพราะอยู่ในห้องส่วนตัว กายแกร่งผงาดง้ำพุ่งชูชันอย่างอวดศักดิ์ดาจนเตชิลามองมาอีกฝั่งมองเห็นชัดเจนหลุดเสียงกรีดลั่นก่อนจะผลุนผลันเข้าไปในห้องปิดประตูระเบียงมือไม่สั่นและยังจำภาพร่างสูงใหญ่และความใหญ่โตของตัวตนได้ติดตา

                “อี้...อีตาบ้าหน้าไม่อายแก้ผ้าแก้ผ่อนกลางวันแสกๆจันทร์เจ้าจะเป็นตากุ้งยิงไหมนี่”เตชิลายกมือขยี้นัยน์ตาและรีบเข้าห้องน้ำร่างหน้าล้างตาแต่ก็ไม่สามารถสลัดภาพที่ติดตาออกไปได้ เพราะเห็นได้อย่างชัดเจนจนแอบขนลุกซู่เมื่อนึกถึง

                อีธานแอบอมยิ้มอย่างอารมณ์ดีขึ้น เมื่อมองเห็นด้านหลังที่ผลุบหายไปหลังม่านแม้จะมองไม่เห็นด้านหน้าแต่สายตาปานนกเหยี่ยวก็จำสาวน้อยคนที่สนใจได้อย่างไม่ลืม ตัวตนใหญ่โตขยับตัวงึกงัก อีธานจึงหัวเราะชอบใจสาวน้อยคงตกใจปานนี้คงไปนอนฝันละเมอเพราะขนาดอันใหญ่โตไม่เคยเป็นรองใครสร้างความภูมิใจให้อีธานเรื่อยมา อารมณ์เสียๆก่อนหน้านั้นมลายหายไปในพริบตาก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวผืนโตมาห่มพันกายและชะโงกหน้าไปมองระเบียงฝั่งตรงข้ามที่ปิดผ้าม่านแน่น ก่อนจะยิ้มอย่างอารมณ์ดี

                “ผมเขียนเช็คไว้ให้แล้วเชิญคุณกลับไปก่อนได้เลย และอย่าให้ข่าวอะไรเกี่ยวกับตัวผมตอนนี้ผมยังไม่อยากเป็นข่าว ขอให้เข้าใจด้วย”อีธานชี้นิ้วไปที่กระดาษแผ่นเล็กๆหัวเตียงที่ชายหนุ่มเป็นคนเขียนขึ้นมาด้วยตัวเองหลังจากตรึกตรองดูแล้วเห็นว่ามีเป้าหมายใหม่ที่เร้าใจกว่าจึงส่งเอพิลกลับอย่างไร้เยื้อใย เอพิลพยักหน้ารับก่อนจะถลาเข้าไปตะคลุบกระดาษแผ่นน้อยที่มีจำนวนเงินมหาศาสก่อนจะยิ้มร่าอย่างยินดีเมื่อมองเห็นเลขศูนย์หลายตัวบนเช็คที่อีธานมอบให้

                นางแบบสาวทรงโตโบกมือไหวๆขณะเอ่ยลา “กริ่งกร้างหาเอพิลได้ตลอดเวลานะค่ะ ถ้าคุณต้องการ”เสียงจุ๊ฟตามมาเมื่อสาวน้อยชะโงกหน้ามาจุมพิตปลายคางเป็นขณะเดียวกันที่เตชิลาเปิดประตูมาจะเอ๋พอดี ดวงตากลมโตตะลึงมองภาพสวีทหวานแหว๋วจนตาค้างก่อนจะหลุบเปลือกตาปิดบังความอายของตนและค่อยปิดประตูห้องเสียงแผ่วเบา แต่อีธานก็ยังได้ยินและมองเห็นพอดี บานประตูเปิดกว้างโดยใช้ไหล่หนาค้ำยันไว้ พร้อมกับกอดอกเปล่าเปลือยที่มีเพียงขนหน้าอกประปรายแต่หนั่นแน่นไปด้วยกร้ามเนื้อ เตชิลาเดินผ่านหน้าห้องของอีธานอย่างเหนียมอายพยายามไม่เหลือบแลสายตาไปกลัวเห็นภาพที่ไม่น่ามอง

                “คนของผมหนีกลับไปแล้ว ประตูห้องนี้เปิดให้คุณเสมอถ้าคุณต้องการคนสวย”อีธานพูดเสียงดังฟังชัดจนเตชิลาเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่เข้าใจก่อนจะวิ่งหนีเข้าลิฟท์ไปอย่างแตกตื่นเมื่อเห็นอีธานขยับตัว

                “เฮ้ย...หัวใจจะวายคนอะไรโรคจิตชะมัด”เตชิลาเข้าไปในลิฟท์ทันพอดีก่อนที่ลิฟท์จะปิดผ่ามือเรียวยกขึ้นลูบอกปลอบใจตัวเองที่เต้นกระหน่ำรัวเร็ว เอพิลปรายตามองสาวน้อยหน้าหวานที่ร่วมทางมาหมิ่นๆแต่งตัวปกปิดเนื้อตัวจนมิดหาความเจริญหูเจริญตาไม่มี “ตู๊ด...”เสียโทรศัพท์ส่วนตัวดังกังวานจึงล้วงมือเข้าไปกดรับก่อนจะคุยจ้อถึงค่ำคืนเร่าร้อนกับอีธาน มาส์วาเลสให้เพื่อนสาวฟังโดยที่เตชิลาได้ยินได้ฟังเต็มสองหูและแอบนินทาชายหนุ่มในใจถึงความหืนกามไม่เลือกที่

                “สุดๆเลยละเธอเอ๋ย...ไอ้ข่าวลือในวงการนะเด็กๆตัวจริงคุณอีธานเด็ดกว่านั้นเยอะ ทั้งดิบทั้งเถื่อนจนลืมไม่ลง อืมม์...ไว้จะเล่าให้ฟังตอนนี้อยู่ในลิฟท์กำลังจะกลับ...ก็พอสมควรหล่อนก็รู้นี่ว่าคุณอีธานนะใจป้ำขนาดไหน แต่ให้ฟรีฉันก็ยอมแค่นี้ก็เกือบตายมันจุกอกนะ...”เสียงหัวเราะคิกคักกับถ้อยคำที่เปิดเผยทำให้เตชิลาหน้าแดงกล่ำอย่างอายแทนเพราะเคยเห็นตัวตนอลังการของอีธานมาสดๆร้อนๆเลยเข้าใจความรู้สึกของสาวน้อยทรงโตที่ไม่สามารถลืมลงเพราะเหตุอันใด

                “คนบ้าพลังหืนกามชอบโชว์”เตชิลากระซิบต่อว่าอีธานลับหลังเมื่อนางแบบสาวชื่อดังนวยนาดออกไปจากลิฟท์อย่างสง่างามโปรยยิ้มหวานๆจนหนุ่มหันมาสนใจไม่ได้เหลือบแลมายังสาวน้อยหน้าใสที่แสนกระโปโลถ้าเทียบกับเอพิลนางแบบชั้นนำ

                เตชิลาเดินออกมาจากลิฟท์พร้อมกับเอพิลนางแบบชั้นนำโดยแยกไปคนละทาง เตชิลาเดินเล่นเลียบชายหาดที่มีคนเดินไปเดินมาควักไขว่และปล่อยความคิดลอยไปไกลแต่ไม่มีอีธานอยู่ในห้วงคำนึง เตชิลาคิดถึงอนาคตที่เคยขอบิดาไว้ว่าอยากทำตามความฝันตัวเองก่อนที่จะมารับช่วงต่อกิจการจากบิดา คุณปราโมทเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างทั่วไป ซึ่งเตชิลาไม่ค่อยชอบเท่าไรแต่ก็จำต้องทำเพราะเป็นลูกสาวคนเดียวที่ต้องดูแลต่อจากผู้เป็นพ่อ แต่เนื่องจากเรียนจบเร็วกว่ากำหนดจึงอยากจะหาประสบการณ์ก่อน อาชีพที่ใฝ่ฝันมานานคือการเป็นตากล้องถ่ายภาพจึงเอ่ยปากขออนุญาตคุณปราโมทซึ่งบิดาก็อนุญาตโดยดีแต่มีเวลาจำกัด

                ดังนั้นหลังจากกลับไปเตชิลาต้องตะเวณหาที่สมัครงานเพราะช่วงเวลาที่คุณปราโมทอนุญาตมันน้อยนิดจนไม่สามารถรอการเรียกตัวจากสำนักพิมพ์หลายๆที่ๆส่งใบสมัครไว้แล้ว แค่เป็นตากล้องถ่ายภาพในร้านเล็กๆเตชิลาก็เอาเธอไม่ได้เรียนมาโดยตรงอาศัยความชอบส่วนตัวและฝึกปรือฝีมือมานาน เพราะฉะนั้นจึงมีฝีมือพอตัว

                “จันทร์เจ้าสู้ๆ”เสียงตะโกนให้กำลังใจตัวเองดังก้องหาดนางรำจนมีคนหันมามอง เตชิลาหมุนตัวกลับไปยังโรงแรมที่พักโดยเร็วเมื่อลืมตัวตะโกนออกมาและมีหลายคนอมยิ้มตามกับภาพความน่ารักแบบนี้



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #19 rainbow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 20:34
    เอาใจช่วยจันทร์เจ้าจ้า
    #19
    0