「OS | SF 」 INHEAVEN ☂ ( B.A.P , INFINITE )

ตอนที่ 3 : 「OS | bangzelo 」 secret love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 เม.ย. 56
















 
SECRET LOVE
( Bang Yongguk x Choi Junhong )
 


 
















        ' เราจะปิดบังเรื่องนี้ไว้ได้อีกนานแค่ไหนนะพี่ยงกุก '

















        นี่คือคำถามแรกที่แว้บเข้ามาในหัวผมตอนนี้  ผมค่อยๆลืมตาขึ้น ตาของผมกระพริบถี่เพื่อปรับตัวเข้าความแสงสว่างอันน้อยนิด  ภาพแรกที่ผมเห็นคือแผงอกกว้างสมชายชาตรีของใครคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้าของอ้อมแขนแกร่งที่โอบกอดผมเอาไว้แน่น  ผู้ชายที่ทำให้ผมมีความสุขตลอดเวลาที่อยู่ใกล้เขา ผู้ชายเพียงคนเดียวที่กุมหัวใจของ ชเวจุนฮง เอาไว้   ผู้ชายที่ชื่อ บังยงกุก



        ผมเงยหน้าขึ้นมองพี่ยงกุกที่ยังคงหลับสนิทด้วยความเพลียจากการทำงาน  ใบหน้าคมที่มักแสดงออกถึงอารมณ์ขุ่นมัวตลอดเวลา เข้ากันได้ดีกับปากหนาหยักได้รูปที่คอยพร่ำบ่นราวกับคนแก่อยู่เป็นประจำ แต่ถึงกระนั้นมันก็ไม่สามารถปกปิดเสน่ห์ของเขาได้เลย  การกระทำแบบห่ามๆของเขาที่คนส่วนใหญ่มองเป็นเรื่องดีคือข้อพิสูจน์  นั่นคือด้านที่พี่ยงกุกอยากให้ทุกคนเห็น  แต่สำครับผมแล้ว..เขาคนนี้เป็นเพียงผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง คนที่มักมีรอยยิ้มกว้างส่งมาให้ผมเสมอ คนที่คอยปกป้องผมอยากพวกอันธพาลและคอยปลอบประโลมผม  สำหรับผมแล้วเขาเป็นมากกว่าพี่ชายร่วมชายคา  บังยงกุกคือคนที่ชเวจุนฮงรัก..รักมาตลอด..








.        ใช่แล้วครับ..ผมหลงรักคนตรงหน้าตั้งแต่แรกเห็น  ผมเคยเจอเขาเมื่อนานมาแล้ว  ทุกอย่างเกิดจากความประทับใจในเสน่ห์อันเหลือล้นของเขา  พี่ยงกุกในตอนนั้นทำให้ผมไม่สามารถละลายตาไปจากเขาได้แม้แต่วินาทีเดียว  เด็กผู้ชายอายุมากกว่าที่ไม่ยอมพูดยอมจากับใครกำลังขะมักขเม้นดีดกีตาร์อยู่ คนเดียวภายในร้านขายเครื่องดนตรีกลางห้างดังประจำจังหวัด  ท่วงทำนองที่ถูกบรรเลงออกมาราวกับเวทมนต์  ใครก็ตามที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างพากันชื่นชมความสามารถของพี่ยงกุก ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น..



        วันต่อมา ผมตั้งใจที่จะกลับไปที่เดิมอีกครั้ง แต่น่าเสียดายที่ครอบครัวของผมต้องย้ายไปยังเมืองหลวงอย่างกรุงโซล  นับตั้งแต่นั้นมาผมก็ไม่เคยได้เจอเขาอีกเลย จนเวลาล่วงเลยไปหลายปี เด็กผู้ชายในควาทรงจำคนนั้นกลับมายืนอยู่ตรงหน้าผม  เขาดูแปลกไปก็จริงแต่ผมก็จำได้แม่นว่าเป็นเขาแน่นอน ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าที่ไม่ได้พบเจอมานาน ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของผมก็เริ่มเต้นรัวจนเหมือนมันจะหลุดออกมาซะอย่าง นั้น  แต่ประโยคต่อมาที่พ่อพูดขึ้นกลับทำให้หัวใจของผมแทบหยุดเต้น






        ' จุนฮง  ต่อไปนี้พี่เขาจะมาเป็นสมาชิกในครอบครัวเรานะ  พี่เขาชื่อยงกุก '  






        ทำไมนะ..แม้ว่าพ่อจะพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มและน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนั้น  แต่ผมกลับรู้สึกเหมือนมีคนกำลังบีบหัวใจของผมไว้แน่น  ผมเจ็บจังเลยฮะพ่อ






        ให้ตายสิ..  ทำไมนายถึงขี้แยขนาดนี้นะจุนฮง  ฮึก...



        ในที่สุด น้ำตาก็ถูกหลั่งออกมาอีกจนได้  จู่ๆความรู้สึกแบบนั้นก็กลับมาอีกแล้ว  ความรู้สึกกลัวอย่างไม่รู้สาเหตุกำลังเล่นงานผม  ยิ่งภาพของพ่อของผมและแม่พี่ยงกุกที่ยิ้มอบอุ่นโผล่ขึ้นมา ยิ่งทำให้ผมกลัวมากขึ้นอีก  กลัวว่าพ่อแม่จะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วลูกชายของท่านทั้งสองทำให้ท่านผิดหวัง  กลัวว่าพ่อแม่จะชิงชังที่ลูกชายสองคนทำสิ่งที่ผิดปกติแบบนี้  กลัวว่าท่าจะห้ามไม่ให้เรารักกัน  ผมกลัวไปต่างๆนานาในทุกสถานการณ์ที่สามารถเกิดขึ้นได้  แต่สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือ การที่พี่ยงกุกหมดรักผม หรือการต้องเห็นคนอีกคนที่ไม่ใช่ผมยืนอยู่ข้างพี่ยุงกุก  ผมกลัว..


        ฮึก..


        ร่างที่สั่นเทาของผมปลุกให้คนข้างกายตื่นขึ้น   พี่ยงกุกกระชับอ้อมแขนเพื่อโอบกอดผมแน่นขึ้น มือหนาของเขาลูบหัวของผมด้วยความเอ็นดู  ไออุ่นที่ผมสัมผัสได้ถูกถ่ายทอดผ่านทางการกระทำและน้ำเสียงตามแบบฉบับของคน ข้างๆ


        ' เป็นอะไรไปเด็กดื้อ ? '  พี่ยงกุกถามด้วยเสียงแหบพร่า


        ' เปล่าฮะ '


        ' คิดมากอีกแล้วใช่มั้ย?  '



        ' ... '  ผมไม่กล้าตอบ ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าพี่เขาด้วยซ้ำ   แต่สิ่งต่อมาที่ได้ยินกลับเสริมสร้างความมั่นใจให้กับผมอีกครั้ง  น้ำเสียงทุ้มของพี่ยงกุกที่ฟังกี่ทีก็ทำให้ผมสบายใจซะทุกครั้งไปดังขึ้น อย่างต่อเนื่อง


        ' บอกแล้วไงว่าไม่ต้องคิดเผื่อในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น  ไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น  พี่ไม่มีทางทิ้งนายไปแน่นอน  คนที่พี่รักก็มีแต่นายนะ เข้าใจมั้ยจุนฮง?   บังยงกุกคนนี้รักชเวจุนฮงที่สุด.. '


        มือแกร่งของพี่ยงกุกประคองหน้าผมไว้  ก่อนจะรู้ตัวผมก็ถูกช่วงชิงริมฝีปากไปซะแล้ว  การจูบของพี่ยงกุกไม่ได้รุนแรงอย่างที่เคย แต่กลับอ่อนโยนจนผมแปลกใจแล้วเคลิ้มไปในรสจูบของเขา  ไม่นานนักพี่ยงกุกก็ผละออกไปก่อนที่ผมจะหายใจไม่ออกได้ทันท่วงที  สองแขนของพี่ยงกุกสวมกอดผมอีกครั้งและอ้อมกอดนี้ก็อบอุ่นกว่าคราวไหนๆ   ผมรู้สึกร้อนเนื้อร้อนตัวอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่ว่าการกระทำแบบนี้จะเพิ่งเคยเกิด แต่เพราะเป็นพี่ยงกุก..  ไม่ว่าเขาจะทำแบบนี้สักกี่ครั้ง ผมก็ไม่เคยจะชินกันมันเลย


        และเพราะเป็นแบบนั้น  สิ่งที่ผมทำได้ในตอนนี้คือการซุกหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อเข้าไปในอ้อมอกของอีก ฝ่าย พร้อมทั้งเอ่ยประโยคที่ทำให้หน้าของผมแดงเพิ่มขึ้นออกมา


        ' ผมก็รักพี่ฮะ  รักพี่ยงกุกที่สุด.. '


        ' เข้าใจแล้ว..นอนเถอะ '  พี่ยงกุกกระชับกอดอีกครั้งก่อนจะเข้าสู่ห้วงแห่งความฝันอย่างรวดเร็ว


        ฝันดีนะฮะ พี่ยงกุกของผม..
















 
- END -








 
note : เรื่องแรกที่ฝึกเขียนมันถึงได้สั้นปานฉะนี้แล u.u เอามาลงให้อ่านไปพลางๆก่อน เพราะตอนนี้ตันมากเลยทุกคน TT   หวังว่าจะชอบกันนะ~ เจอกันเรื่องหน้าจ้า :3















 




M u s i c ' B u r n

:)  Shalunla



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #21 KATHARIN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 20:32
    โฮรวววว ขอให้พ่อแม่เข้าใจเถอะนะ โลกมันกลมแบบนี้ล่ะ 
    #21
    0
  2. #18 Felicia_Kirisora (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 06:32
    ฟินกับบังโล่ -///-
    ตอนแรกนึกว่าจะได้กินมาม่าซะแล้ว
    ดีนะที่จบแบบอบอุ่น จูนงกับเฮียก็ยังรักกันดีอยู่
    น่ารักเวอร์ๆกับคู่นี้
    #18
    0
  3. #17 ปีศาจน้ำแข็งB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 12:24
    สั้นไปนิด แต่ก็ฟินบังโล่
    555+
    #17
    0