LOST IN LOVE (Yong & Seo) Fin.

ตอนที่ 10 : Lost in love Chapter 9 รางวัลของผู้รักษาความลับยอดเยี่ยม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ต.ค. 58



Lost in love Chapter 9

รางวัลของผู้รักษาความลับยอดเยี่ยม

 

 


 

 

 

จองยงฮวาเป็นพ่อของเลิฟลี่

แค่ประโยคเดียวสามารถทำลายล้างได้ทุกสิ่งอย่าง ทิฟฟานี่ไม่เคยรู้มาก่อนเลย ที่ผ่านมาทั้งแม่หรือแม้กระทั่งตัวของจูฮยอนเองไม่เคยพูดถึงพ่อของเลิฟลี่เลยแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งทิฟฟานี่เองก็ไม่คิดจะถามซ้ำรอยบาดแผลในหัวใจของน้องสาว จูฮยอนกับเธอต่างกัน เพราะเธอยังมีนิชคุณพร้อมที่จะอยู่เคียงข้าง ต่างกับจูฮยอนที่ไม่เหลือใครเลย

….

แม้จะจบจากการสัมภาษณ์งานไปแล้วแต่ซึงยอนก็ยังไม่ได้กลับบ้าน เธอใช้เวลาอีกครึ่งวันที่เหลือเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า เดินทั้งในห้างนอกห้าง เลือกซื้อของกินตามแต่ที่ใจต้องการ อยากหยุดพักนั่งตรงไหนก็เลือกตามใจตัวเองเป็นหลัก โลกภายนอกกว้างมาก มีอะไรหลายสิ่งหลายอย่างที่ได้มองดูแล้วทำให้เพลิดเพลินจนลืมความทุกข์ในใจไปจนเกือบหมดเลย

ทำไมมาเร็วจัง? ซึงยอนเอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ เธอนัดจองชินเอาไว้ตอนบ่ายสองโมงเพราะเขาบอกว่าจะเข้ามาส่งของในช่วงเวลานั้น แต่ตอนนี้มันเพิ่งจะบ่ายโมงครึ่งเท่านั้นเอง

แล้วมาก่อนเวลา ไม่ดีหรือไง จองชินส่งยิ้ม ได้เห็นซึงยอนในวันนี้แล้วทำให้เขาอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อปีที่แล้วในตอนที่ซึงยอนมาบอกว่าจะแต่งงาน ตอนนั้นชีวิตของเขามืดมนไปหมด

นักเรียนนอกที่แอบหลงรักเพื่อนสนิท อกหักโครมใหญ่จนตัดสินใจไปใช้ชีวิตในไร่ เมื่อทำใจได้ว่าซึงยอนไม่ได้มีใจให้ตน จองชินกลับยิ่งเป็นทุกข์หนักกว่าเดิมเมื่อซึงยอนมาระบายความทุกข์ของเธอให้ได้ฟังจนหมดสิ้น ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีจองชินทำหน้าที่เป็นเพื่อนที่ดี คอยให้คำปรึกษาและบอกให้ซึงยอนอดทนตลอดมา

พี่จงฮยอนได้พูดอะไรมั่งไหม?

เหมือนจะพูดไม่ออกน่ะ ฉันเอ่ยปากขอเองแบบนั้น ถึงพี่เค้าจะไม่เห็นด้วย แต่เค้าก็ต้องยอมอยู่ดีนั่นแหละ

ได้ฟังแล้วจองชินก็ยิ่งเป็นห่วงซึงยอนมากขึ้น แม้ว่าการพยายามแยกตัวห่างออกมาอาจทำให้ซึงยอนหายอึดอัดได้ก็จริง แต่น่ากลัวว่ามันจะยิ่งเพิ่มระยะห่าง และสุดท้ายปัญหาที่มีอยู่อาจจะหนักกว่าเดิมก็ได้

แล้วไปสัมภาษณ์งานมา เป็นยังไงบ้าง?

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าจะรับหรือเปล่า? ไม่เคยมีประสบการณ์การทำงานเลย พอเรียนจบก็แต่งงานทันที แต่เขาบอกว่าได้ผลยังไงจะติดต่อกลับมาอีกที ฉันยังมั่นใจว่าตัวเองยังไม่แก่เกินที่จะทำงานหรอกนะ ยังไงก็จะต้องหาไปเรื่อยๆ มันต้องได้สักที่นั่นแหละ

อยากไปทำไร่ไหมล่ะ ถ้าอยากขุดดินถางหญ้าก็บอกนะ ฉันช่วยฝากให้ได้

ซึงยอนหัวเราะคิกคัก ทำเอาคนที่แอบตามดูมาตลอดทั้งวันถึงกับยืนปั้นหน้าบูดบึ้ง แม้จะรู้ดีว่าซึงยอนกับจองชินเป็นเพื่อนกัน แต่ในฐานะผู้ชาย จงฮยอนดูออกว่าจองชินคิดกับซึงยอนแบบไหน

อยากออกมาทำงานจริงๆ เพราะเบื่อที่บ้านหรือว่าเบื่ออะไรกันแน่?

….

จองชินรับอาสาว่าจะไปส่ง แต่ซึงยอนอยากกลับเองมากกว่า หลังแยกทางกับจองชินแล้ว ซึงยอนยังคงเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย ไร้วี่แววว่าจะกลับบ้าน ทำเอาคนที่เฝ้าติดตามอดที่จะรู้สึกแปลกใจไม่ได้

อยู่ที่ไหนหรอ กลับบ้านแล้วหรือยัง? จงฮยอนอดใจไม่ไหวจนต้องโทรไปถาม ส่วนซึงยอนนั้นลำบากใจที่จะตอบคำถามแต่เธอก็ต้องเลือกที่จะพูดโกหก

อยู่หน้าบ้านแล้วค่ะ วันนี้พี่จะกลับกี่โมง?ซึงยอนเอ่ยถามพร้อมกับหันมองดูผู้คนไปจนทั่ว ใบหน้าสวยซีดเผือดลงในพริบตาเมื่อหนึ่งในผู้คนที่เธอมองเห็นมีคนที่ชื่อว่าเป็นสามียืนปะปนอยู่ในนั้นด้วย

พี่จงฮยอน!”

 

 

 


 

นับตั้งแต่อาอึนฮีพาเลิฟลี่กลับบ้านไป เราสองคนแม่ลูกก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย จูฮยอนทำได้แค่มาแอบยืนดูเลิฟลี่ที่ห้องเรียน เด็กน้อยเห็นว่าคุณน้ามาหาตน แต่เลิฟลี่ฝังใจไปแล้วว่าตัวเองทำให้น้าจูฮยอนต้องถูกตี ดังนั้นเลิฟลี่จึงทำได้แค่จ้องมองกลับมาดวงตาเศร้า

ท่าน ผอ.คะ มีแขกมารอพบค่ะ

จูฮยอนต้องรีบร้อนกลับมาที่ห้องทำงาน ทว่าระหว่างทางต้องผ่านห้องเรียนเด็กเล็ก ได้ยินเสียงร้องเพลงเจื้อยแจ้วดังมาแต่ไกล ต้นเสียงไม่ใช่ใครที่ไหนซึ่งก็คือชินบีนั่นเอง

กับคนที่ไม่คุ้นเคย ชินบีแทบจะไม่พูดด้วยเลย แต่พอได้อยู่กับเพื่อนๆ กับคุณครูประจำชั้น ชินบีก็จะดูร่าเริงสดใสไม่ต่างไปจากเด็กทั่วไป

ชินบีมีผู้ปกครองมารับกลับบ้านค่ะ

เด็กน้อยวิ่งปรี่เข้าหาพี่เลี้ยง ดีใจเป็นอย่างมากที่จะได้กลับบ้าน ทั้งที่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียนเลยด้วยซ้ำ

 

 

ทิฟฟานี่วิ่งโร่มาหาน้องสาวถึงโรงเรียนด้วยความร้อนใจ สืบเนื่องมาจากในวันที่เธอพาเลิฟลี่ไปหาจูฮยอนที่วิลล่า ทิฟฟานี่มั่นใจว่าคนที่พักอยู่ห้องตรงข้ามห้องของจูฮยอนก็คือจองยงฮวา

มารอรับเลิฟลี่หรอคะ? เพิ่งจะบ่ายโมงครึ่งเอง

ไม่ใช่จ๊ะ พี่มาเพราะเพราะเรื่องของจองยงฮวา

“….” จูฮยอนเกิดอาการอ้ำอึ้ง ตลอดมาเธอไม่เคยบอกทิฟฟานี่เลยว่าพ่อของเลิฟลี่เป็นใคร และทิฟฟานี่เองก็ไม่เคยถามเลยด้วย

ย้ายออกมาเถอะนะจูฮยอน อย่าอยู่ใกล้เขาเลย เขาแต่งงานมีครอบครัวใหม่ไปแล้ว ถึงเธอจะบริสุทธิ์ใจ แต่พี่ไม่อยากให้เค้ามาเกี่ยวข้องอะไรกับเลิฟลี่ รวมไปถึงตัวของเธอเอง มันจะเจ็บไม่มีที่สิ้นสุด

“….”

ท่าน ผอ. แย่แล้วค่ะ!”

ยังไม่ทันที่จูฮยอนจะได้พูดอะไร เลขานุการหน้าห้องก็เข้ามาพร้อมกับข่าวไม่สู้ดี

คุณปาร์คชินเฮให้ข่าวบอกว่าจะเอาเรื่องทางโรงเรียนให้ถึงที่สุดเลยค่ะ เธอบอกว่าหลานสาวของ ผอ. เป็นคนผลักลูกสาวของเธอหกล้ม



 

ข่าวของชินบีกลายเป็นข่าวใหญ่ในชั่วพริบตา ยงฮวาตกใจเป็นอย่างมาก ทั้งที่เขากำชับเรื่องนี้กับลีจงซอกแล้ว แต่ก็ยังเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้

ผมบอกแล้วไง ว่าให้เล่าเรื่องตามความเป็นจริง

ผมกลับมาก่อนเพราะมีงานด่วน ก็เลยไม่ทันได้อยู่เล่า

ยงฮวากดตัดสายทิ้งด้วยความหงุดหงิดโมโห คราวนี้ชินเฮทำเกินไปจริงๆ เห็นทีว่าเขาจะอยู่เฉยไม่ได้แล้ว

….

ทิฟฟานี่นั้นถึงขั้นโกรธหนักจนปรอทแทบแตก แม่นางเอกดังให้ข่าวโอเวอร์เกินความจริง กล่าวหาว่าเลิฟลี่เป็นฝ่ายผิด ทั้งที่ลูกสาวของตัวเองเป็นฝ่ายเรื่องเยอะเองแท้ๆ

โทรติดไหม? ถ้าคราวนี้เจ้าหล่อนไม่รับสายอีก พี่จะบุกแล้วนะ

ชื่อเสียงของโรงเรียนเสียหายป่นปี้ เพราะผู้บริหารเข้าข้างหลานสาวของตัวเอง ตอนนี้ข่าวทุกสำนักกำลังพัดโหมข่าวนี้กันอย่างสนุกสนาน

จูฮยอนพยายามติดต่อหานางเอกคนดัง แต่ปาร์คชินเฮไม่ยอมรับสายเลย เธอมีหลักฐานครบทุกอย่าง ถ้าฝ่ายนั้นยังกล่าวหาใส่ความกันอยู่แบบนี้ เธอเองก็มีความจำเป็นที่จะต้องรักษาชื่อเสียงของโรงเรียน ปกป้องเลิฟลี่และรักษาชื่อเสียงของตัวเองด้วยเหมือนกัน

ถ้าภายใน 3 โมงเย็นวันนี้ปาร์คชินเฮไม่รับสาย ฉันคงต้องพึ่งพี่แล้ว

ทิฟฟานี่เงยหน้ากลับขึ้นมาจากโทรศัพท์มือถือ เธอรอให้ถึงสามโมงไม่ไหว เธอไม่ชอบรออะไรนานๆ มันทรมานมากเกินไป

พี่ยินดีให้เธอพึ่งพา เชื่อเถอะว่ายัยปาร์คชินเฮได้หน้าแตกยับแน่ๆ ถ้าไม่เชื่อก็ดูนี่สิ

จูฮยอนตาโตตกใจเมื่อได้รู้ว่าทิฟฟานี่จัดการอัพโหลดคลิปเหตุการณ์ในวันนั้นเสร็จเรียบร้อย และเธอก็กดเผยแพร่มันแล้วด้วย

ขอเบอร์โทรยัยนางเอกนั่นหน่อยสิ งานของเจ้าหล่อนคงยุ่งมาก คงไม่มีเวลามาดูยูทูปอะไรนี่หรอก มั่นหน้าฟ้องนักข่าวดีนัก ต้องจัดซะให้เข็ด

 



 

นักข่าวพากันยกขบวนมาโอบล้อมประตูโรงเรียนเอาไว้ ยงฮวาวิ่งโร่ฝ่าดงนักข่าวเข้ามาด้วยความร้อนอกร้อนใจ เหมือนชินเฮจะรู้ตัวล่วงหน้า เธอก็เลยให้คนมารับชินบีกลับบ้านไปก่อนที่ข่าวจะถูกปล่อยออกมาไม่กี่นาทีเท่านั้น

โอ้โห… ” ฮโยยอนยืนมองกองทัพนักข่าวด้วยความตกใจ แม้แต่เด็กๆ ก็ยังไม่เป็นอันร่ำเรียนเขียนอ่านกันแล้ว ถ้าไม่รีบเคลียร์ให้จบโดยเร็ว ไม่อยากคิดเลยว่าในช่วงเวลาไม่กี่สิบนาทีหลังจากนี้ที่เหล่าผู้ปกครองจะต้องมารอรับลูกหลานกลับบ้าน จะต้องเกิดความโกลาหลหนักอย่างแน่นอน

คือผมผมต้องการพบจูฮยอนตอนนี้เลยครับ

ฮโยยอนชี้ปลายนิ้วเข้าหาตัวเองเพื่อความแน่ใจว่าคนตรงหน้ากำลังพูดกับเธออยู่จริงๆ

ครับ ผมพูดกับคุณนั่นแหละ ยงฮวายืนยันคำตอบด้วยความร้อนใจ

 

 

ชินเฮได้ดูคลิปวีดีโอที่ถูกส่งมาจากเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่คุ้นเคย เหตุการณ์ในคลิปชี้ชัดว่าหลานสาวของซอจูฮยอนไม่ได้เป็นคนผลักชินบี แต่ชินบีหกล้มเพราะเกิดจากการยื้อยุดฉุดกันไปมา

ในคลิปมันชัดมากเลยนะ ทำไมเธอถึงชอบฟังความข้างเดียวเรื่อยเลย เห็นคอมเม้นท์หรือเปล่า? กระแสกำลังตีกลับมาหาเธอแล้วนะ ผู้จัดการของดาราสาวพูดท้วงติงหน้าเครียด คิดจะทำลายฝ่ายตรงข้ามทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้เห็นว่าอันที่จริงแล้วเกิดอะไรขึ้น ผลเสียกำลังย้อนกลับมาแล้ว

ชินเฮรู้สึกเสียหน้าและเสียความมั่นใจจากการอ่านความเห็นในอินเทอร์เน็ต หลายคนด่าทอเธอด้วยถ้อยคำรุนแรง ยิ่งได้อ่านก็ยิ่งอารมณ์เสีย

ไม่รู้แหละ ถึงยังไงฉันก็คิดว่าชินบีไม่ผิด ยัย ผอ. นั่นรับปากว่าจะดูแลลูกสาวของฉันเป็นอย่างดี ชินบีหกล้มในโรงเรียนของหล่อน ไม่ว่าจะเกิดจากอะไรก็ตาม ยัย ผอ. นั่นจะต้องรับผิดชอบ

ผู้จัดการของนางเอกดังส่ายหน้า เรื่องดันทุรังขอให้บอก นี่คือนิสัยงี่เง่าของปาร์คชินเฮอย่างแท้จริง

ฉันจะฟ้องคนเผยแพร่คลิปนี่ด้วย ลูกสาวของฉันแค่ 3 ขวบ จะเอาคลิปวีดีโอมาลงจะต้องขออนุญาตฉันก่อน ไปตามทนายมาเลยนะคะ งานนี้ยังไงฉันก็ไม่ยอม จะเล่นให้โรงเรียนมันเจ๊งเลย คอยดู

 

 

 

จูฮยอนกับทิฟฟานี่นั่งเปิดทีวีรอด้วยใจระทึก เมื่อครู่นี้ยงฮวาเข้ามาบอกว่าเขาจะจัดการปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเอง อีกทั้งยังขอร้องให้จูฮยอนออกไปร่วมการแถลงข่าวด้วย แต่จูฮยอนปฏิเสธ เป็นตายยังไงเธอก็จะไม่ยอมนั่งโต๊ะแถลงข่าวพร้อมกับยงฮวาแน่นอน

เป็นครั้งแรกหลังจบจากการเข้ารับใช้ชาติที่ยงฮวาปรากฎตัวต่อสื่อมวลชน นี่ไม่ใช่งานแถลงข่าวละครหรือภาพยนตร์ แต่เป็นงานแถลงข่าวเรื่องอุบัติเหตุของลูกสาวต่างหาก

มาแล้วจูฮยอน!…เขามาแล้วทิฟฟานี่คว้ารีโมทคอนโทรลมากดเพิ่มระดับเสียง เพราะเธอไม่อยากพลาดเลยแม้สักประโยคเดียว

ยงฮวาบอกว่าวันเกิดเรื่องตนก็อยู่ที่โรงเรียนด้วย แม้จะไม่ได้เห็นทุกอย่าง แต่ตนเป็นคนประคองชินบีกลับขึ้นมาเอง

คลิปที่ทุกคนได้ดูกันไปแล้ว มันมาจากกล้องวงจรปิดครับ ซึ่งผมเองได้ดูคลิปนั้นนับตั้งแต่วันแรกที่เกิดเรื่องแล้ว เรื่องมันเกิดเพราะว่าผมมารับชินบีช้าเกินไป แกก็เลยพยายามที่จะวิ่งออกไปหน้าประตู แต่ว่าโชคดีที่หลานสาวของท่านผู้อำนวยการช่วยหยุดยั้งชินบีเอาไว้

ปาร์คชินเฮนั่งกำมือแน่น เนื้อตัวของเธอสั่นเทาทุกครั้งที่ได้รับฟังยงฮวาพูดปกป้องเด็กอีกคน ราวกับว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของตัวเอง

กรี๊ด!!”

เสียงกรีดร้องของนางเอกสาวก้องดังแสบแก้วหูจนทำให้ผู้จัดการของดาราสาวยกมือขึ้นมาปิดหูตัวเองไว้จนแน่น

ได้ยินไหมคะ!? ได้ยินหรือเปล่า สามีของฉันบอกว่า ยัย ผอ.นั่น เสียใจมาก และยังรับผิดชอบด้วยการพาชินบีไปโรงพยาบาล ยงฮวาพูดให้ยัยนั่นเป็นนางฟ้า แล้วฉันกลายเป็นนางมาร

ก็พี่บอกเธอแล้ว ว่าให้ใจเย็นๆ แต่เธอไม่ฟังเลย ขาดคำของผู้จัดการ ชินเฮก็ส่งเสียงกรีดร้องตามมาอีกชุดใหญ่ ยงฮวาไม่ไว้หน้าเธอเลย เขาไปเข้าข้างคนอื่นได้ยังไง

สุดท้ายนี้ผมต้องขอโทษแทนภรรยาของผมด้วยนะครับ พอดีว่าผมเองก็ยุ่งอยู่กับงาน ชินเฮเองก็ไปทำงานต่างประเทศ พอกลับมาบ้านเห็นลูกเจ็บก็คงทนไม่ไหว จนทำให้เกิดเรื่องเข้าใจผิดกันขึ้น ผมขอโทษท่านผู้อำนวยการโรงเรียนและผู้บริหารทุกท่านด้วยนะครับ ขอโทษและขอบคุณที่ทุกคนช่วยดูแลชินบีเป็นอย่างดี

….

จูฮยอนกับทิฟฟานี่ถอนใจได้อย่างโล่งอก มรสุมผ่านพ้นไปด้วยความรวดเร็วเพราะมีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยเอาไว้

 

พี่ทิฟฟานี่ ลบคลิปเถอะค่ะ

จะให้ลบได้ยังไง ปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้นแหละ แม่นั่นอยากปากเก่งดีนัก คงคิดว่าตัวเองพูดก่อนได้เปรียบ วันๆต้องรับมือกับคนแบบนี้ ประสาทเสียตายแน่เลย

แต่ในคลิปนั้นมีเลิฟลี่ด้วยนะคะ เห็นแก่เด็กเถอะค่ะ ให้เรื่องมันจบแค่วันนี้แหละดีแล้ว

ถูกของจูฮยอน มัวแต่จะเอาความสะใจจนลืมคิดไปเลยว่าในคลิปนั้นมีลูกสาวของเธออยู่ด้วย แค่เรื่องเข้าใจผิดบ้าบอ ปล่อยให้มันจบวันนี้ดีที่สุดแล้ว

ลบก็ลบ นี่เห็นแก่เลิฟลี่หรอกนะ ถ้าในคลิปไม่มีเลิฟลี่ พี่ไม่ลบหรอก

 

 

ยงฮวาให้สัมภาษณ์แค่ในส่วนของเรื่องเข้าใจผิด แม้จากนั้นนักข่าวจะอยากให้ตนตอบคำถามอีกมากมาย โดยเฉพาะอนาคตในวงการบันเทิง แต่ยงฮวาก็ปฏิเสธที่จะตอบคำถามทั้งหมด บอกแค่ว่าตอนนี้เขายังไม่มีแผนการที่จะรับงานแสดงใดๆเลย

เลิฟลี่รีบวิ่งมาแอบซ่อนตัวที่หลังเสา ทว่าก่อนหน้านั้นยงฮวามองเห็นหนูน้อยก่อนเสียแล้ว เขาประวิงเวลารอให้นักข่าวพากันทยอยกลับออกไปจนหมด จากนั้นยงฮวาถึงได้เดินตรงรี่มายังเสาต้นที่เลิฟลี่แอบซ่อนตัวอยู่

ไม่กี่วันที่ไม่ได้พบกัน ยงฮวาคิดว่าเลิฟลี่โตขึ้นอีกแล้ว โตมากพอที่จะรับรู้ข่าวสารว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง ทั้งที่ตอนแรกเขาคิดว่าแกคงไม่มีโอกาสได้ดูหรือรับรู้ข่าวพวกนี้หรอก

ลุงจัดการทุกอย่างให้หมดแล้ว จากนี้ไปจะไม่มีเรื่องแบบนี้มากวนใจเลิฟลี่กับน้าจูฮยอนอีกแล้วนะ

ขอบคุณค่ะ เด็กหญิงเอ่ยคำขอบคุณหน้าเศร้า เลิฟลี่ไม่ยิ้ม ในแววตามีแต่ประกายของความเจ็บปวด คล้ายกับในตอนที่เขาบอกเลิกจูฮยอนไม่มีผิด

มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ลุงพาไปหาน้าจูฮยอนดีไหม? ยงฮวาเอื้อมมือออกมาตั้งใจว่าตนนั้นจะพาเลิฟลี่ไปด้วยกัน แต่เด็กน้อยไม่ยอมให้จับ ซ้ำยังชิงเดินหนีไปก่อนอีกด้วย ทำเอายงฮวาถึงกับต้องยืนอึ้ง รู้สึกแปลกใจและเป็นห่วงอย่างเลี่ยงไม่ได้

เรื่องข่าวก็จบแล้ว แล้วยังมีเรื่องอะไรอีกกันแน่?

 

 

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ทิฟฟานี่มีโอกาสได้พบเจอกับจองยงฮวาตัวจริง ถ้าย้อนกลับไปเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนั้นเธอเพิ่งจะเริ่มมีความคิดอยากทำนิตยสารบันเทิงเท่านั้นเอง

เรื่องจบแล้ว ก็ปล่อยให้มันจบไปเถอะ ยังไงก็ขอบคุณ ที่ช่วยแก้ข่าวให้

ถึงแม้ก่อนหน้าจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ยงฮวาจำได้ดีว่าตนนั้นเคยเห็นผู้หญิงคนนี้ที่ไหนที่หน้าห้องในวันนั้นนั่นเอง

คุณคือ… ”

ฉันเป็นแม่ของเลิฟลี่ค่ะ

ยงฮวาหันมองหน้าจูฮยอน แต่เธอกลับแทบจะไม่มองหน้าหรือสบตาเขาเลย ทั้งน้าทั้งหลานสาว ต่างคนต่างแสดงออกด้วยท่าทีที่แปลกเหมือนๆกัน

ผมแค่อยากมาบอกว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว

ก็ดีค่ะ หวังว่าจะไม่มีเรื่องอะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีกนะคะ ทิฟฟานี่รับหน้าที่พูดทุกอย่าง ไม่รู้เวรกรรมอะไร เลิกกันไปแล้วกลับต้องมาเจอะเจอกันแบบนี้ ลูกสาวของภรรยาใหม่ดันมาเรียนโรงเรียนเดียวกันกับเลิฟลี่ ถ้าเธอเป็นจูฮยอน เธอจะไม่รับลูกของอดีตแฟนเข้าเรียนเป็นอันขาด

จบแล้วก็กลับได้แล้วค่ะ ฉันกับจูฮยอนยังมีเรื่องต้องคุยกันต่อ

ยงฮวายอมกลับออกมาแต่โดยดี หากแต่เขากลับต้องแปลกใจที่เห็นเลิฟลี่มายืนแอบอยู่ข้างเสา แถวๆหน้าห้องทำงานของจูฮยอน ทำตัวลับๆล่อๆ เหมือนมาแอบดูน้าหรือแม่ของตัวเองก็ไม่รู้ได้

…!!

พอหันมาเห็นคุณลุงยงฮวา เลิฟลี่ถึงกับสะดุ้งตกใจเฮือกใหญ่ หนูน้อยแค่มาแอบดูน้าของตัวเอง เพราะไม่กล้าเข้าไปหา กลัวว่าถ้าคุณตารู้เข้าจะทำให้น้าจูฮยอนถูกตีอีก

มีอะไรหรือเปล่า? ถ้ามีอะไรเลิฟลี่บอกลุงได้หมดทุกอย่างเลยนะยงฮวาย่อตัวลงพูดคุยกับเด็กหญิง แต่เลิฟลี่กลัวว่าแม่หรือน้าจะออกมาเห็น จึงเป็นฝ่ายจูงมือพายงฮวาเดินหลบมุมมาอีกทาง

ยงฮวานั้นรู้สึกประหลาดใจกับพฤติกรรมของเลิฟลี่เป็นอย่างมาก คราวแรกตนรับอาสาว่าจะพาไปหาน้ากับแม่ แต่เลิฟลี่กลับวิ่งหนี แล้วมาคราวนี้ถึงขั้นต้องแอบมาพูดคุยกันเลยเชียวหรือ

ตอนนี้พอจะพูดได้แล้วใช่ไหม?

บริเวณนี้ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปผ่านมาสักเท่าไหร่นัก เลิฟลี่เรียนที่นี่มาตั้งแต่เด็ก หนูน้อยรู้จักสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดี

มันเป็นความลับ คุณลุงห้ามไปบอกใครเชียวนะคะ

ยงฮวามึนงง แต่ก็ยินดีพยักหน้ารับด้วยความเต็มใจ

หนูคือว่าหนู… ” เลิฟลี่ยังคงมีความลังเลอยู่มาก ยงฮวาเห็นดังนั้นจึงอยากช่วยทำให้เด็กหญิงรู้สึกผ่อนคลาย

ฝ่ามือหนาลูบลงบนศีรษเล็กๆอย่างแผ่วเบา มันเป็นยิ่งกว่าความเอ็นดูหรือแค่ถูกชะตาในแบบธรรมดาๆ ยงฮวาคิดว่าเขาชอบเด็กผู้หญิงคนนี้จริงๆ ทว่าไม่ใช่เชิงชู้สาว ยงฮวาเองก็บอกไม่ถูกว่ามันคือความรู้สึกพิเศษแบบไหนกันแน่

กับลุงไม่ว่าหนูจะมีเรื่องอะไร บอกลุงได้ทุกอย่าง ลุงสัญญาว่าจะไม่บอกใครแน่นอน ลุงเป็นคนเก็บความลับเก่งมาก เคยได้รางวัลรักษาความลับยอดเยี่ยมมาแล้วด้วย

รางวัลแบบนั้นมีด้วยหรอคะ?

มีสิ ทำไมเด็กสมัยนี้เชยจัง ไม่รู้จักรางวัลแบบนี้ได้ยังไง

ยิ่งคุณลุงพูดก็ยิ่งทำให้เลิฟลี่งงหนักไม่หาย มุกของยงฮวาทำให้เลิฟลี่เขวจนเกือบลืมเรื่องที่ตั้งใจจะพูดไปเลย

จริงสิ สรุปว่าหนูมีเรื่องอะไรอยากบอกกับลุงหรอ? ลุงสัญญาด้วยเกียรติของคนหล่ออันดับหนึ่งของประเทศเลยว่าจะไม่บอกใคร

มุกคราวนี้ไม่ได้ทำให้เลิฟลี่รู้สึกขำขัน ยงฮวายิ่งใจคอไม่สู้ดีเมื่ออยู่ดีดีสีหน้าของหนูน้อยกลับดูหมองเศร้าลงภายในชั่วพริบตา

ถ้าที่นี่ไม่สะดวก เอาไว้ค่อยบอกลุงในตอนที่หนูพร้อม หรือว่าจะเป็นที่วิลล่าก็ได้

คงไม่ได้แล้วค่ะ หนูคงไปที่นั่นไม่ได้อีกแล้ว

ยงฮวาขมวดคิ้วแน่น ไม่เข้าใจว่าทำไมเลิฟลี่ถึงพูดอย่างนี้ ปกติน้ากับหลานก็ดูรักกันดี ยิ่งจูฮยอน เขาดูออกเลยว่าเธอรักเลิฟลี่มากแค่ไหน

ไม่รักน้าจูฮยอนแล้วหรอ เลิฟลี่ก็เลยไม่อยากเจอน้าจูฮยอนอีกแล้ว น้าจูฮยอนดุหรือว่าตีเลิฟลี่หรือเปล่า ลุงจะไปจัดการให้เอง

ไม่ใช่ค่ะ เด็กหญิงส่ายหน้า ความรุนแรงครั้งเดียวที่ได้เห็นด้วยตามันฝังลึกลงในหัวใจที่แสนบริสุทธิ์ ลืมยังไงก็ลืมไม่ลง สำหรับเลิฟลี่เหตุการณ์ในวันนั้นเป็นเหมือนกับฝันร้ายไม่มีผิด

ถ้าหนูไปที่นั่น น้าจูฮยอนจะต้องถูกตีค่ะ หนูไม่อยากให้น้าถูกตี หนูกลัว แล้วหนูก็ไม่อยากเห็นน้าร้องไห้อีกแล้วด้วย

น้ำตาใสบริสุทธิ์หลั่งไหลพรั่งพรูออกมาอย่างท่วมท้น ยงฮวาเป็นคนแรกที่หนูน้อยยอมปริปากพูดถึงความรู้สึกในหัวใจทั้งหมดที่มี

ยงฮวาสงสารเด็กน้อย จนต้องดึงเอาร่างเล็กมากอดไว้ หัวใจของเขาสั่นไหว อยากรู้ว่าที่เลิฟลี่พูดมามันคือเรื่องอะไรกันแน่

เล่าให้ลุงฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมน้าจูฮยอนถึงถูกตี แล้วใครที่เป็นคนตี? ลุงให้สัญญาว่าจะไม่ยอมให้ใคร มาตีน้าจูฮยอนของเลิฟลี่ได้อีกเป็นอันขาด

คุณลุงจะช่วยน้าจูฮยอนได้จริงๆใช่ไหมคะ? ร่างเล็กสะอื้นพลางใช้ทั้งสองมือปาดซับน้ำตา ซึ่งเวลานี้น้ำตาเหล่านั้นมันเลอะเทอะเปรอะเต็มทั่วหน้าของเด็กน้อยไปหมดแล้ว

ยงฮวาไม่อยู่เฉยบรรจงช่วยซับน้ำตาให้ ถ้าหากเด็กคนนี้เป็นชินบี เขาจะพยายามเข้าใจแกแบบนี้หรือเปล่า ยงฮวาแพ้น้ำตาของเลิฟลี่แล้วก็รู้สึกรุ่มร้อน อยากรู้ว่าใครกันที่กล้ามาทำร้ายจูฮยอนได้ลงคอ

ไม่ร้องนะ หยุดร้องได้แล้ว เลิฟลี่ หนูจะต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะ ถ้าเลิฟลี่อ่อนแอก็จะปกป้องน้าจูฮยอนไม่ได้นะรู้ไหม

เด็กน้อยพยักหน้าหงึกหงักพลางปาดซับคราบน้ำตา พอน้ำตาเริ่มแห้งเหือด เลิฟลี่ถึงค่อยๆเล่าเรื่องที่เห็นออกมาทั้งหมด

 

 



 

ยงฮวาใช้เวลาไม่นานก็มาปรากฏตัวที่มหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่ง เป็นเวลาเกือบสิบปีที่เขาต้องพยายามลืมทุกอย่าง ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำแท้ๆ แต่กลับต้องทนอยู่ในสภาพจำยอม ไม่เคยสักครั้งที่จะคิดเอาเรื่องให้ถึงที่สุด ทุกครั้งที่โกรธ โมโหหรือว่าเสียใจ พอได้คิดถึงจูฮยอนแล้ว บอกตรงๆว่ามันทำให้ยงฮวาใจเย็นลงได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ผมมาขอพบท่านอธิการบดีซอซอนมินครับ

แม้ว่าจองยงฮวาจะเป็นบุคคลมีชื่อเสียง แต่การมาขอเข้าพบอธิการบดีโดยไม่ได้มีการนัดหมายไว้ล่วงหน้า เป็นเรื่องยากมากพอสมควร

คือว่าคุณมีธุระอะไรหรอคะ ท่านอธิการบดีมีงานยุ่งมาก ดิฉันเกรงว่าวันนี้คงไม่สะดวก

ช่วยกราบเรียนท่าน ว่าผมจองยงฮวามาขอเข้าพบ ถ้าท่านไม่ยินดีให้ผมเข้าพบ ผมจะกลับไปทันทีเลยครับ

คุณตาค่ะ คุณตามาตีน้าจูฮยอน หนูแอบอยู่ในห้อง ตอนนั้นคุณตาเสียงดังมาก

ในที่สุดยงฮวาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมวันนั้นเลิฟลี่ถึงได้กลับไปก่อนกำหนด ที่ตาแดงๆก็เพราะร้องไห้ ตกใจที่น้าถูกพ่อบังเกิดเกล้าบุกมาตีถึงที่ เรื่องความรุนแรงกับเด็กเป็นเรื่องต้องพึงระวัง เมื่อก่อนเขาทะเลาะกับชินเฮต่อหน้าชินบีบ่อยๆ ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดเลยจริงๆ ว่าเด็กที่เป็นผู้บริสุทธิ์จะรู้สึกยังไง เด็กก็เหมือนกับผ้าขาว ยิ่งระยะเวลาผันผ่านไปก็ยิ่งซึมซับสีต่างๆเข้ามาแทนที่ พอคิดย้อนกลับไปแล้วก็ทำให้เสียใจอยู่เหมือนกัน

 

เมื่อรู้ว่าจองยงฮวามาขอพบ ซอซอนมินก็อดที่จะโมโหไม่ได้ คนคนนี้ทำลายอนาคตที่สดใสของจูฮยอนจนพังยับเยิน แล้วมาตอนนี้เขาก็ยังตามมาหลอกหลอน ซึ่งคราวนี้อาจไม่ได้ทำลายแค่จูฮยอนคนเดียว แต่เลิฟลี่เองก็ตกอยู่ในความเสี่ยงนั้นด้วย

ยงฮวาได้รับเชิญให้เข้าพบท่านอธิการบดีตามที่คาดหมาย พ่อลูกเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียว ไม่เคยเกรงกลัวกับการเผชิญหน้าเลย

รับเครื่องดื่มอะไรดี?

คำถามนั้นทำให้ยงฮวาต้องกัดเม้มริมฝีปากตัวเอง คนอย่างซอซอนมินก็มีมารยาทและมีน้ำใจด้วยเหมือนกัน

ไม่ดีกว่าครับ ที่ผมมาวันนี้ผมแค่ตั้งใจอยากมารื้อฟื้นความหลังเท่านั้นเอง เผื่อบางทีท่านอาจจะลืมมันไปแล้ว

“….”

ชายหนุ่มตรงหน้าจ้องมองมาที่ชายแก่คราวพ่อราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แต่อย่าคิดว่ามีแต่ยงฮวาที่เป็นอย่างนั้นคนเดียว เพราะซอซอนมินเองก็เกลียดคนตรงหน้าเข้ากระดูกดำด้วยเหมือนกัน

ฉันไม่มีเวลามากนักหรอกนะ ถ้าจะมาพูดเรื่องไร้สาระก็รีบๆกลับไปเถอะ แล้วก็ถ้าจะถือว่ากรุณาก็อย่ามายุ่งเกี่ยวกับลูกสาวของฉันอีก ทุกอย่างจบแล้ว มันจบไปนานจนเกือบสิบปีแล้ว

เก่งนี่ครับ ผมดีใจที่คุณจำได้ว่ามันผ่านมานานกี่ปีแล้ว น่าเสียดายสมองดีไม่มีแววว่าจะเป็นอัลไซเมอร์เลย ยงฮวาปรบมือชื่นชมชายแก่คราวพ่อ ทว่าดวงตาคมกริบกลับยังคงแลดูแข็งกร้าวไม่ลดน้อยลงเลย

เปลวเพลิงร้อนมากแค่ไหน ยงฮวาจำได้ไม่ลืม มันร้อนมากเสียจนสามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ในพริบตา คนอย่างซอซอนมินพูดไม่เคยเป็นคำพูด เขาเป็นคนสับปลับ สามารถทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่เกะกะขวางทางจนเหลือแค่เถ้าถ่าน ลำดับแรกส่งคนมาข่มขู่ ไม่พอถึงขั้นทำให้เขากับแม่เกือบจะต้องหมดตัว แม้แต่ในวันที่เขาตามจูฮยอนไปที่สนามบิน เขาก็ถูกคนของซอซอนมินดักรุมทำร้าย

คุณห้ามผมไม่ได้หรอกครับ

แก… ” ท่านอธิการบดีส่งเสียงราวกับกำลังคำราม ทว่านาทีนั้นยงฮวากลับฉีกยิ้มกว้างเป็นการท้าทาย

ผมล้อเล่นครับ ที่ผมมาวันนี้ก็แค่อยากมาดูความเจริญรุ่งเรืองของท่าน แปลกนะครับ ขนาดว่า ชั่วขนาดนี้ แต่แผ่นดินที่นี่ไม่มีทรุดลงเลย ผมอยากช่วยบริจาคทุนการศึกษาด้วยนะครับ ถ้าท่านต้องการโทรมาขอเงินผมสิ ยงฮวายื่นนามบัตรให้พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยถากถาง ซอซอนมินทนไม่ไหวดึงเอานามบัตรนั้นมาแล้วฉีกมันทิ้งไป

ซออึนฮีเปิดประตูพรวดเข้ามาหลังได้รับรายงานว่าจองยงฮวามาหาพี่ชายของเธอถึงที่ ซอซอนมินกำลังโมโหอย่างหนัก สายตาที่เขาใช้จ้องมองยงฮวาช่างดูน่ากลัวมากเหลือเกิน

เอาไอ้บ้านี่ออกไป อึนฮี ให้คนมาลากได้เวรนี่ออกไปเดี๋ยวนี้!!”



 

ยงฮวาถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลากตัวออกมาจากห้องทำงานของท่านอธิการบดีอย่างง่ายดาย เรื่องใช้กำลังเป็นงานถนัดของซอซอนมินอย่างแท้จริง

พอแล้วปล่อยเค้าได้แล้ว

ยงฮวาถูกปล่อยตัวตามคำสั่งของซออึนฮี เธอถึงกับยืนเอามือก่ายหน้าผาก เพราะคิดไม่ถึงว่ายงฮวาจะมาที่นี่ในวันนี้

เธอนะเธอนี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมอยู่ดีดีถึงมาชวนพี่ซอนมินทะเลาะแบบนี้?

ยงฮวาเดินตามซออึนฮีเข้ามาในห้องทำงานโอ่โถง ทุกอย่างที่นี่ยังคงเดิม เจ็ดปีที่แล้วเป็นยังไง ทุกอย่างก็ยังคงเป็นอย่างนั้น ไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย

คุณอาสบายดีนะครับ

อื้มสบายดีจ๊ะ อึนฮีตอบไม่ค่อยเต็มเสียงเท่าไหร่นัก ปกติแล้วยงฮวาไม่ใช่คนใจร้อนแบบนี้เลย ไม่รู้ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น เขาถึงได้กล้ามาแหย่พี่ชายของเธอถึงที่



 

 

 


 

*********************100%*****************

วันนี้ (22-10-58) จอยจัดส่งหนังสือ The Snowman ให้กับทุกคนเรียบร้อยแล้วนะคะ

ช่วงเย็นๆค่ำๆ เลข EMS จัดส่งตามให้ในอีเมลของทุกคนค่ะ    รอรับหนังสือกันได้แล้วนะคะ

**ขอบคุณทุกคน ที่ช่วยอุดหนุนไรเตอร์ค่ะ  จุ๊บๆ**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,564 ความคิดเห็น

  1. #2418 Beam Supattra (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:39
    สมน้ำหน้าชินเฮหน้าแตกเลยเป็นไงล่ะ555555
    #2,418
    0
  2. #2300 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:04
    ไม่ปลื้มยง -- รู้สึกไม่ชอบพระเแกแรงมากด้วยเหตุอันใดก็ไม่รู้ 55555
    #2,300
    0
  3. #2160 ลูกจ๋า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:45
    พี่ยงกล้ามากกกกกก รอติดตามตอนต่อไป
    #2,160
    0
  4. #1879 Bebearboo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 18:56
    หยุดอ่านไม่ได้จิงๆค่ะ55555 มันลุ้นตลอดเลยอ้ะว่าจะมีเกิดเรื่องไรมาอีกลุ้นว่ายงจะเอาชนะพ่อซอได้ยังไง
    #1,879
    0
  5. #1647 Ponyboice (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 20:54
    พ่อของซอน่ากลัวจัง
    #1,647
    0
  6. #1616 Pae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 23:58
    เริ่มเข้มข้นเข้าไปทุกที

    ยงแกไปกวนพ่อตาแกทำไม
    #1,616
    0
  7. #1615 Pae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 23:58
    เริ่มเข้มข้นเข้าไปทุกที

    ยงแกไปกวนพ่อตาแกทำไม
    #1,615
    0
  8. #1575 ปังปอน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 20:23
    สงสารเลิฟลี่
    #1,575
    0
  9. #1544 bluecherry2228 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 18:40
    เทดดี้จองคนจริงมากๆ สู้ๆ
    #1,544
    0
  10. #1075 body_wispy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 22:44
    ยิ่งอ่านเนื้อเรื่องยิ่งเข้มข้น
    สนุกมากๆๆเลยคะ
    #1,075
    0
  11. #918 ekr9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 16:32
    เลิฟลี่บอกยงแล้วจะช่วยซอได้ไหมอ่ะ  ยงสู้ๆ
    #918
    0
  12. #876 rasintt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 23:33
    เลิฟลี่น่ารักที่สุด  บอกคุณพ่อยงแล้วพ่อยงจะช่วยน้องซอได้ไหมเนี่ยรอลุ้นค่ะ
    #876
    0
  13. #854 ysggm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 14:09
    ยงฮวาลุยแล้ว เจ๋งๆ พอรู้ว่าสิ่งที่ตนเองฝืนทนมาไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขี้นเลย ลุยๆ เลย อะไรๆจะได้คลีคลายซะที
    #854
    0
  14. #790 • Min___HanrotaF,, (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 00:17
    โอ้ยยย กว่าจะได้เข้ามาอ่าน ดีใจมากค่ะที่มีสามตอนเพิ่มมาแล้วว :D

    สงสารจองชินจังนะคะ นอกจากตัวจริงจะไม่เคยมีคู่ในจอแล้วเหมือนคนอื่นในวงแล้ว ในเรื่องนี้ก้ดันอกหักอีก 555
    ดีเหมือนกันนะที่จงรุ้จักระแวงซึงยอนบ้าง วันนึงจะได้รุ้ความจริงสักที

    ตกลงคือทิฟรุ้มั้ยคะว่าเลิฟลี่เป็นลูกซอ?? หรือว่าเราอ่านพลาดตรงไหนไป เหมือนน่าจะรุ้หรือแอบรู้? พอรุ้ว่ายงเป็นพ่อก้ตกใจเลย คือถ้าทิฟรุ้ก้น่าจะเห็นใจซอหน่อนเรื่องเลิฟลี่เนอะ

    ชินเฺฮนางปัญญาอ่อนมากค่ะคอนนี้ แค่เด็กทะเลาะกันนิดหน่อยทำเป็นเรื่องใหญ่โต เป็นแม่คนแล้วนะ ไม่ฉลาดเอาซะเลยค่ะ -*- ดีมากที่ทิฟเอาคืน ให้มันรุ้ซะบ้าง ว่าจะทำตามใจตัวเองไม่ได้เสมอไป ชอบคาแรคเตอร์ยงตรงนี้มากค่ะ เป็นคนตรงและทำอะไรตามความถูกต้องเสมอ จริงๆน่าจะเอาให้เข็ดกว่านี้นะคะ แค่ไม่เปนไร แค่นี้ชินเฮนางก้ปรี๊ดแตกแล้ว หุหุ

    ต้องขอขอบคุณน้องเลิฟลี่สุดน่ารัก มีเด็กก้ดีตรงนี้แหละค่ะเพราะเด็กมันโกหกไม่เป็นนน สมใจมากค่ะที่ยงค่อยๆรู้ความเป็นจริง เรื่องจะได้เริ่มเคลียร์ ขอปรบมือดังๆกับความกล้า แต่ก้ยังน้อยไปกับสิ่งที่พ่อซอทำกับยงนะคะ ยงต้องแค้นมากแน่ๆแต่ในเวลาเดียวกัน..นั่นมันพ่อตาแก!!! 555 แต่ก้ถูกแล้ว ความถุกต้องและความยุติธรรมต้องมาก่อน อยากให้ความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผยเร็วๆ มันอึดอัดแทนค่าาาา
    #790
    0
  15. #778 saisai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 18:02
    พ่อจูยอนโหดไปนะจะโกรดอะไรนานขนาดนั้นตั้ง7ปี ใจร้ายสงสารจูยอนกับเลิฟลี่มาก
    #778
    0
  16. #774 ASYS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 15:11
    ยงกวนตรีนนะคะ นั่นพ่อตานะ อุอิ ว่าแต่ไปเพื่อกวนเค้าอย่างเดียวแค่นี้หรอ 
    #774
    0
  17. #770 momoseo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 09:26
    อยากให้น้องซอรู้ความจริงจังเลยว่ายงถูกกระทำขนาดไหน น้องจะได้ให้อภัยยงได้บ้าง
    #770
    0
  18. #728 ploveys (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 20:58
    คุณพ่อโหดมาก ไม่เจอได้ไงตั้ง7ปี ใจร้ายมากกกกกก

    #728
    0
  19. #715 onlypoiikk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 02:04
    ชอบๆๆๆค่ะ ดุเดือด
    #715
    0
  20. #708 goguma (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 10:07
    ทำไมคุณพ่อตาใจร้ายมากแบบนี้

    ยงตามน้องซอไปแต่โดนดักทำร้ายด้วยยย

    มีอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้เปิดเผยสินะ



    ยงรักเลิฟลี่ไม่แปลกหรอกเพราะเป็นคุณพ่อกะลูกสาวนี่นา

    โมเม้นนี้น่ารักจริงๆค่ะ
    #708
    0
  21. #707 goguma (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 10:06
    ทำไมคุณพ่อตาใจร้ายมากแบบนี้

    ยงตามน้องซอไปแต่โดนดักทำร้ายด้วยยย

    มีอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้เปิดเผยสินะ



    ยงรักเลิฟลี่ไม่แปลกหรอกเพราะเป็นคุณพ่อกะลูกสาวนี่นา

    โมเม้นนี้น่ารักจริงๆค่ะ
    #707
    0
  22. #706 only (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 09:50
    ยงเคลียตัวเอไหมข่อยมาเคลียกะพ่อน้อง

    #706
    0
  23. #691 data_tik (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 02:21
    คุณพ่อคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังปัญหาทุกอย่าง คงจะเป็นสายใยของพ่อลูก ที่ทำให้เลิฟลี่ไว้ใจยง และยงก็รู้สึกเอ็นดูเลิฟลี่
    #691
    0
  24. #689 cartoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 23:18
    พ่อซอร้ายอะ แอบสมน้ำหน้าชินแฮ เลิฟลี่ดูชอบและไวใจยงน้า
    #689
    0
  25. #686 aommy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 20:59
    สู้ๆนะคะไรท์ ^^
    #686
    0