Letter Love รักนะ อยากบอกให้รู้

ตอนที่ 7 : Episode 6 : เป็นข่าวเสียแล้ว [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 มิ.ย. 63


6

เป็นข่าวเสียแล้ว


ข่าวด่วน! พบภาพนักร้องหญิง ปันฝันกับหนุ่มปริศนา

พบภาพหลุด!! นักร้องหญิงกับชายปริศนา

#ปันฝันกับหนุ่มหล่อในร้านอาหาร

.

.

.

ฉันเลื่อนดูข่าวไปทางไหนก็เจอแต่ข่าวตัวเองกับพี่ซิวเวอร์เต็มไปหมดเลยจ้า ผ่านไปแค่ไม่กี่วันเป็นข่าวได้ขนาดนี้เลยหรอ แล้วรูปที่ถ่ายมาแต่ละรูปนี่หน้าฉันชัดมาก ส่วนพี่ซิวเวอร์แค่เห็นด้านข้างกับด้านหลังสะเป็นส่วนใหญ่

Piano : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

Guitar : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

Piano : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

Guitar : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

Piano : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

Guitar : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

Guitar : นี่แค่บางส่วนนะ ยังมีเยอะกว่านี้อีก

Piano : ถ้าจะเป็นข่าวขนาดนี้คราวหน้าก็ระวังตัวหน่อย

Piano : สงสารพี่ซิวเวอร์เขา

Punfan : รู้แล้วจ้า

ฉันพิมพ์ตอบกลับไปทันทีที่เห็นเพื่อนตัวเองทั้งสองคนส่งรูปข่าวฉันและพี่ซิวเวอร์มาเต็มในกลุ่ม เข้าไลน์ก็เจอข่าว ทวิตก็เจอข่าว ไอจีก็เจออีก ไม่ว่าจะเข้าแอปพิเคชั่นไหนก็เจอแต่ข่าวฉันเต็มไปเลย

“ จะเป็นลม~~ ” ฉันเอ่ยบอกกับตัวเองแล้วทิ้งตัวลงนอนกับเตียง

ครืน ครืน~~

เสียงสั่นของโทรศัพท์ฉันดังขึ้น ทำให้ฉันต้องคว้ามันมาในมืออีกครั้งเพื่อดูว่าใครโทรมา ก่อนที่จะกดรับสายในทันทีเมื่อรู้ว่าเป็นพี่ซิวเวอร์

‘ Silver is calling… ’

“ ฮัลโหลค่ะ ”

[ ข่าวเต็มไปหมดเลยนะ เป็นยังไงบ้าง ]

“ ไม่เป็นไรเลยค่ะ ” ฉันน่ะชินกับการเป็นข่าวแล้ว เลยไม่เป็นไรเท่าไหร่ แต่เขานี่สิ... “ แล้วพี่ละ ”

[ พี่โอเค ขอโทษนะที่ทำให้เป็นข่าว ]

“ ไม่เป็นไรค่ะ ฝันต่างหากที่ต้องขอโทษพี่ ”

[ อืม...แล้วเราจะเอายังไงกับข่าวล่ะ ]

นั่นสิ ฉันจะเอายังไงกับข่าวนี้ดี จะปล่อยไปเลยหรือจะโพสต์แถลงข่าวดี?

ฉันคิดแล้วคิดอีก จนท้ายที่สุดฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยมันไป เดี๋ยวมันก็ซาลงเองเหมือนข่าวทั่วไปเองนั้นแหละ

“ ก็คงปล่อยมันไปก่อน เดี๋ยวมันก็ซาลงเองแหละค่ะ ”

[ โอเค งั้น...เรายังเหมือนเดิมใช่ไหม ]

“ ก็...เหมือนเดิมสิคะ ”

ทำไมคำถามนี้มันทำให้ฉันรู้สึกเขินขึ้นมาแปลกๆวะ กรี๊ดดดด นี่ฉันเขินพี่เขาจริงๆหรอเนี่ย

[ ดีจัง ]

“ คะ?

[ แต่จะดีกว่านี้ถ้าเปลี่ยนสถานะจากพี่น้องเป็น... ]

“ เป็นอะไรคะ ”

[ นั้นสิ เป็นอะไรดีนะ~~~~ ]

“ ... ”

[ เป็นแฟนพี่ดีไหมคะ ]

“ หะ...อะไรนะ!? ” ฉันถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนที่จะค่อยๆตอบกลับไปอย่างตะกุกตะกักเหมือนไม่มั่นใจสิ่งที่ได้ยินเท่าไหร่

ล้อเล่นกันเปล่าเนี่ย!!

[ เป็นแฟนพี่ไง ไม่ดีหรอคะ ]

“ อะ...เอ่อ...คือ.... ”

[ ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นครับ ]

“ อย่างกับอ่อยจริงๆเลยนะคะ ”

[ แล้วถ้าพี่อ่อยเราจริงๆ เราจะรับไว้ไหมละ ]

“ มามุกแบบนี้ เดี๋ยวฝันหลงรักพี่ขึ้นมาจริงๆจะรับผิดชอบความรู้สึกฝันยังไงละคะ ” ฉันพูดออกไปแบบขำๆ ทั้งๆที่จริงแล้วมันไม่ขำเลยสักนิด ใจนึงฉันก็แอบกลัวใจตัวเองเหมือนกันว่าจะเผลอไปชอบเขาเข้าจริงๆแล้วก็ไม่รู้จะทำยังไง

ก็พี่แกเล่นอ่อยและหยอดเก่งมาสะขนาดนี้  ใครจะทนไหววะ

มันก็ต้องมีเขินบ้างแหละ!

[ เราอยากให้พี่รับผิดชอบยังไง พี่ก็จะรับผิดชอบแบบนั้นแหละครับ ]

“ หึ จะรอดูแล้วกันนะคะ ”

[ … ]

“ ว่าจะทำแบบที่พูดได้หรือเปล่า ”

คำตอบของฉันหลุดออกไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าที่กว้างมากขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิในร่างกายเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนไปถึงใบหน้า โอ๊ยย ทำไมมันร้อนแบบนี้ละเนี่ย!

[ ก็ต้องลองรอดูกันไปนะครับ ]

“ ... ”

[ ดึกแล้ว ไม่นอนหรือไง ]

“ ก็ว่าจะนอนแล้วค่ะ พี่ละ ไม่นอนหรอ?

[ อยากส่งเราเข้านอนก่อน ค่อยนอน ]

“ งั้นฝันดีนะคะ ”

[ ครับ ฝันดีครับ ]

“ ... ”

ความเงียบถูกปกคลุมอีกครั้ง เพราะไม่มีใครยอมวางสายเลย จนกระทั่งฉันตัดสินใจจะกดวาง แต่แล้วก็มีเสียงของอีกฝ่ายโผล่ออกมาจากสายก่อนที่จะถูกตัดออกไป

[ ฝันถึงพี่ด้วยนะครับ ]

สิ้นสุดคำพูดของฝ่ายตรงข้าม เขาก็ตัดสายหนีไปในทันที ทิ้งให้ฉันอึ้งอยู่นิดหน่อยกับประโยคสุดท้ายที่พี่ซิวเวอร์ทิ้งให้ฉันไว้ก่อนนอน

สงสัยคืนนี้...

ฉันคงจะได้ฝันถึงพี่เขาจริงๆแล้วแหละ

 

 

[ Silver  Part  ]

ผมคิดอยู่ตั้งนานว่าจะกดวางสายเลยดีไหม หรือจะให้ปันฝันเป็นคนตัดสายผมดี คิดไปคิดมาผมก็เลยสรุปได้ว่ารอน้องตัดสายดีกว่า

ห้านาทีผ่านไปน้องก็ยังคงถือสายอยู่ ไม่มีใครกดวางสายสักที มันก็รู้สึกดีนะ แต่ผมคิดว่าเราจะปล่อยให้สายมันว่างทิ้งไว้แบบนี้ไม่ได้

เลยตัดสินใจที่จะพูดบางอย่างออกไป

“ ฝันถึงพี่ด้วยนะครับ ”

จบประโยคนั้นผมก็กดวางสายไปในทันที ก่อนที่จะดีดดิ้นบนเตียงไปมาด้วยความเขิน

ผมเอามือของผมมาวางแนบไว้ที่อก แล้วพบว่าตอนนี้หัวใจผมเต้นแรงมากจนแทบจะทะลุออกมา

“ อ๊ากกกกกกกกกกกก ทำไปได้ไงวะเนี่ย ”

พูดจบก็หงายหลังลงนอนแล้วดีดดิ้นต่อบนเตียงทันที ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูสายที่เพิ่งตัดไปอีกรอบ นี่ผมไม่ได้ฝันไปจริงๆใช่ไหม

โครตรู้สึกดีเลย

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ผมต้องลุกจากเตียงและเดินไปดูทันทีว่าใครมา ก่อนจะพบกับพี่สาวตัวเองที่มองมาที่ผมอย่างแปลกใจ

“ มีอะไร ” ผมเอ่ยถามทันทีที่เห็น

“ แกเป็นอะไร ส่งเสียงดังเชียว ”

“ เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร ” ผมพูดตอบไปอย่างนั้นแหละ แต่ในใจผมนี่กรี๊ดไปหลายรอบแล้ว บ้าเอ๋ย! หุบยิ้มไม่ได้เลย เล่นเอง เขินเองก็ได้หรอวะ

แต่เออ...ได้ก็ได้

“ แหมน้องรัก ไม่ได้เป็นไรแต่ยิ้มจนปากฉีกเลยนะ ” เคอิเอ่ยแซวขึ้นหลังจากที่เห็นท่าทางของผมที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แล้วก็ขำออกมาด้วยความตลกกับท่าทางของผม

แล้วไงวะ ก็คนมันมีความสุขอะ

“ เออๆ แล้วนี่พี่มีอะไรหรือเปล่า ”

“ มี ฉันเห็นข่าวแกกับน้องปันฝันหมดแล้วนะ ”

“ อ่าหะ แล้วไง?

“ ยังจะมาแล้วไงอีก! แกไม่คิดจะรับผิดชอบน้องเขาหน่อยหรอ ”

ก็ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากรับผิดชอบ แต่น้องบอกผมเองว่าไม่ต้องทำอะไร ปล่อยให้ข่าวมันซาลงเอง ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน สิ่งที่ผมทำได้ก็เหมือนจะมีแค่...

“ พี่ ผมคิดอะไรออกล่ะ ”

“ อะไร ”

“ มีเบอร์พวกนักข่าวไหม ”

“ จะเอาไปทำไม ”

“ จะโทรไปสั่งปิดข่าว ”

“ แกนี่มัน... ”

เพียะ!

เสียงฝ่ามือเล็กๆของคนตรงหน้าฟาดมาที่ต้นแขนผมอย่างรุนแรง เล่นทำผมถึงกับร้องโอดโอยด้วยความเจ็บแสบ ตัวแค่นี้ แต่มือหนักไม่น้อยเลยนะครับคุณพี่สาว

“ โอ๊ย! ตีน้องทำไมเนี่ย ”

“ สมองคิดได้แค่นี้เองหรอ ”

“ แล้วจะให้ผมทำไงละวะ ก็น้องเขาบอกว่าปล่อยให้ข่าวมันซาลงเองอ่ะ 

“ ก็แล้วทำไมไม่ทำให้ข่าวนั้นเป็นจริงสะเลยล่ะ คบกับน้องไปเลย เวลาไปไหนมาไหนกับน้องเขาบ่อยๆจะได้ไม่เป็นข่าว เพราะคนเขารู้กันแล้วก็เลิกพูดถึงเองนั้นแหละ”

“ แล้วถ้าน้องเขาไม่ยอมคบกับผมล่ะ ”

“ ... ”

“ น้องเขาจะเลือกผมหรือเปล่า ผมก็ยังไม่รู้หรอกนะ รู้แต่ว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็มีความสุขมากแล้ว แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับผมแหละ ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลา ”

ความคิดของผมในตอนนี้มันมีแค่นี้จริงๆ ผมรู้แค่ว่าเวลาผมอยู่กับปันฝัน ผมมีความสุข เธอมีความสุข แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับผม ส่วนในอนาคตนั้นจะเป็นยังไงไม่รู้ รู้แต่ว่าถ้าวันนึงผมกับเธอสามารถคบกันได้หรือรักกันได้ก็ตาม ผมก็อยากที่จะคบและรักกับเธอนะ

คงต้องให้ข่าวมันซาลงสักพักก่อนนั้นแหละ ค่อยเข้าหาเธอใหม่ ช่วงนี้น้องเองก็น่าจะยุ่งๆกับการเรียนด้วยแหละมั้ง อีกอย่างการที่น้องเป็นน้องในสายของซีเคแฟนเพื่อนผม มันก็ยิ่งทำให้มีเรื่องเจอกันได้ง่ายขึ้น โดยมีซีเคเป็นข้ออ้างในการไปมาหาสู่นั้นแหละ เพราะคนอย่างไอ้ซีเคอะ มันติดแฟนจะตาย ไม่ค่อยไปไหนมาไหนกับพี่น้องในสายตัวเองมากนักเท่าไหร่หรอก บางทีก็ฝากเพื่อนมันคนนู้นคนนี้ไปรับไปส่งบ้าง แต่รอบนี้มันกลับส่งน้องสายสุดฮอตคนล่าสุดอย่างน้องปันฝันมาให้ผมเช่นนี้...

รู้สึกขอบคุณมันจริงๆ

“ พูดเหมือนหล่อ ” เคอิถึงกับมองบนทันทีที่ได้ยินผมพูดแบบนี้

“ แล้วไม่หล่อหรือไง ”

“ หล่อน้อยกว่าผัวฉันนิดนึง อิอิ ”

“ แหม เรียกว่าผัวได้อย่างเต็มปากเต็มคำเลยนะ ”

ก็ไม่ค่อยจะอิจฉาคนมีแฟนเท่าไหร่เลยจริงๆนะครับ  ผมละหมั่นไส้จริงๆเวลาเห็นคนรอบข้างเขามีแฟนและอยู่กันเป็นคู่ๆ สวีตกันต่อหน้าต่อตาผม ให้ตายเถอะ!

เพื่อนก็มีแฟนกันหมดแล้ว

พี่สาวก็กำลังจะแต่งงาน

เหลือผมคนเดียวเนี่ย!!

“ อายุปูนนี้แหละ สละโสดได้ละน้องรัก ”

“ เหอะ เท่าที่จำได้พี่ก็มีแฟนตอนอายุเท่านี้ไม่ใช่ไง ”

“ ต่อปากต่อคำเก่งจริงๆเลยนะไอ้เด็กนี่ ”

“ ก็ได้พี่มานั้นแหละ ”

“ หึ ปากเก่งแบบนี้ ขอให้จีบน้องปันฝันให้ติดละกัน ”

“ ผมบอกตอนไหนว่าผมจะจีบน้อง ”

เท่าที่จำได้ ผมยังไม่เคยพูดสักคำเลยนะว่าจะจีบปันฝัน มีแต่คนตรงหน้าเนี่ยแหละที่ค่อยพูดเชียร์และชี้ทางให้ผมตลอดเลยนะ

“ หรือจะไม่จีบ?

“ จีบ ”

เออ ยอมรับก็ได้ว่าอยากจีบอยู่ ก็คนมันอยากได้เปล่าวะ

แค่ไม่รู้จะจีบยังไงก็เท่านั้นเอง

“ ว้ายๆๆ ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าชอบน้องเขา ฮ่าๆ ”

“ ใครๆก็ชอบน้องเขากันทั้งนั้นปะ ทำไมผมจะชอบบ้างไม่ได้ละ ”

“ แล้วถ้าน้องเขาไม่ชอบแกละ จะทำไง?

“ ก็ต้องทำให้น้องเขาชอบผมให้ได้นะสิ ”

“ ทำไง ”

“ ไม่รู้ ยังไม่ได้คิด ”

ไม่ใช่แค่ยังไม่ได้คิดนะ แต่เพราะยังคิดไม่ออกด้วยเนี่ยแหละ ถึงผมจะไม่ใช่คนที่หล่ออะไรมากมาย แต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นปะ ดีกรีเดือนคณะเลยนะเว้ย และหลายๆคนคงจะรู้ว่าผมจะไม่เข้าหาใครก่อน ถ้าผมไม่ได้สนใจในตัวผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

แล้วที่ขยันอ่อย ขยันหยอดเนี่ย ก็มีแค่น้องปันฝันคนเดียวเท่านั้นแหละ

ทำขนาดนี้แล้ว ผมเชื่อว่าน้องมันก็ต้องหวั่นไหวกับผมบ้างแหละนะ....

“ เฮ้อ~ เอาเป็นว่าสู้ๆแล้วกันนะ ” เคอิเอ่ยบอกกับผมพร้อมกับตบบ่าให้กำลังใจสองสามรอบ ก่อนที่จะเดินจากห้องผมไปและเข้าห้องตัวเองทันที

ส่วนผมที่เห็นแบบนั้นก็ปิดประตูลงแล้วเดินกลับมาที่เตียงแล้วนั่งคิดในสิ่งที่คุยกับพี่สาวตัวเองไปเมื่อกี้ แล้วทีนี้ผมต้องทำยังไงต่อวะ

พูดไปสะดิบดีเลยว่าจะจีบอย่างนั้นอย่างนี้ แต่สุดท้ายแล้วนั้น...

“ จะจีบยังไงวะเนี่ย ”

 

 

[ Punfan  Part ]

และแล้วเมื่อคืน...ฉันก็ฝันถึงพี่ซิวเวอร์เขาจริงๆ

โอ๊ย! ผู้ชายอะไรวะ น่ารักเป็นบ้าเลย เทคแคร์ ดูแลดี แถมยังขยันหยอด ขยันอ่อยฉันอยู่นั้นแหละ แบบนี้จะไม่ให้ฉันเผลอหวั่นไหวได้ไงวะเนี่ย

“ ปันฝัน ”

“ ... ”

“ ปันฝัน ”

“ ... ”

“ ไอ้ฝัน!! ” เสียงของเปียโนและกีตาร์เอ่ยขึ้นเรียกสติฉันขึ้นอีกครั้ง ทำให้ฉันต้องตื่นจากภวังค์ และรีบตอบเพื่อนทันที

“ วะ...ว่าไง ”

“ เป็นอะไรของมึงวะ ” กีตาร์เอ่ยถามขึ้นหลังจากที่ฉันได้สติ

“ เปล่า ไม่ได้เป็นไร ”

“ คิดถึงพี่ซิวเวอร์อยู่หรือไง ” เปียโนเอ่ยแซวขึ้นพร้อมกับยกยิ้มมุมปากให้เหมือนรู้อะไรบางอย่าง เล่นทำฉันถึงกับสะดุ้งเลย มันรู้ได้ไงวะ

“ ปะ...เปล่าหนิ!!

“ หรอจ๊ะ? หน้านี่ชัดมากเลยนะ ”

“ ยอมรับมาสะเถอะยัยปันฝัน ”

“ ... ”

“ ... ”

“ ... ”

“ เฮ้อ~ เออ ยอมรับก็ได้ ”

สุดท้ายฉันก็ยอมรับความจริงกับเพื่อนทั้งสองของฉันไปในที่สุด ก็เล่นจับผิดเก่งขนาดนี้ แล้วฉันจะหนีไม่บอกความจริงได้ยังไงกันละ

“ ในที่สุดก็ยอมรับสักทีนะ ” กีตาร์เอ่ยขึ้นด้วยความโล่งใจ

“ ตกลงยังไงคะเพื่อน ” เปียโนเอ่ยแซวขึ้นด้วยความอยากรู้

“ จะยังไงล่ะ ตอนนี้ก็พี่น้องกันเหมือนเดิมนั้นแหละ ” ฉันเอ่ยตอบกลับไปพร้อมกับถอนหายใจออกมา นี่ถ้าไม่ติดว่าเคยเป็นนักร้องดังมาก่อน ก็คงไม่ถูกจับตามองเป็นข่าวขนาดนี้หรอกนะ

สงสารพี่เขาจริงๆที่ต้องรับกรรมเป็นข่าวร่วมกับฉันด้วย

“ พี่น้องจริงๆหรอวะ ”

“ ก็เออดิ ไม่ให้เป็นพี่น้อง แล้วจะให้เป็นอะไรละคะคุณกีตาร์ ”

“ แล้วอยากเป็นมากกว่าพี่น้องไหมละเพื่อน ”

“ ก็...ไม่รู้สิเปียโน ”

“ ... ”

“ ไว้ข่าวฉันกับพี่เขามันซาลงกว่านี้ก่อน ค่อยคิดอีกทีละกัน ”

“ ชีวิตดูลำบากเนอะ ” กีตาร์เอ่ยตอบพร้อมกับส่ายหน้าอย่างระอา

เออ ก็คงลำบากแค่ช่วงนี้แหละ ไว้ผ่านไปสักพักก็คงเป็นปกติเอง และหวังว่าฉันจะได้ใช้ชีวิตได้อย่างเป็นอิสระเหมือนคนทั่วไปปกติได้แล้วกัน ไม่อยากเป็นที่จับตามองแล้ว

“ ก็คิดดีๆแล้วกันนะยัยฝัน ” เปียโนเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกยิ้มอย่างมีเล่ห์นัยที่ไม่อาจคาดคิดได้เลยว่ายัยเพื่อนคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ จนกระทั่งมันพูดต่อ “ คิดดีๆว่าจะปล่อยผู้ชายแบบนี้ให้หลุดมือไปจริงๆหรอ คนอย่างพี่ซิวเวอร์ไม่ได้หาได้ง่ายๆตามท้องตลาดนะจ้ะ จะบอกให้ ”


100%



#ซิวเวอร์จัดให้


-----------------------------------------------------------------------------

กลับมาอัพต่อครบตอนแล้วนะคะ ขออภัยจริงๆที่หายไปนานอีกแล้ว พอดีไรท์ยุ่งๆเกี่ยวกับการเรียนด้วยอะคะ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลามาเขียนและอัพต่อให้อ่านเลย ขอโทษจริงๆนะคะ อย่าเพิ่งหายไปไหนนะคะ 55555 รออ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ ยังมีอะไรสนุกๆอีกเยอะให้อ่านกันอยู่นาาา ติดตามเรื่องนี้กันเยอะๆนะคะ คอมเม้นต์เป็นกำลังให้กันบ้างก็ได้นะคะ T^T อยากได้กำลังใจบ้างจัง แอด fav. เรื่องนี้กันไว้เลยนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่าา

ฝากเพจ Amy07

ขอบคุณนะคะ

By : Amy07

7/10/19


ขอฝากอีกเรื่องด้วยนะคะ อัพพร้อมกันเลยจ้าา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น