BTS | CLOSED TERRARIUM (KOOKGA)

ตอนที่ 6 : PROCESS 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    23 มิ.ย. 59





PROCESS 5










 

 






ร่างเล็กก้มมองนาฬิกาข้อมือ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าคนที่เขากำลังรอก็จะเลิกเรียนแล้ว ตาเรียวเหลือบมองน้ำแอปเปิลปั่นที่แวะซื้อมาจากคาเฟ่แถวๆนั้น ใจก็กลัวว่ามันจะละลายและไม่อร่อยไปเสียก่อน แม้ว่าเขาจะกะเวลามาพอดีแล้วก็ตามเถอะ ยุนกิกดล็อคโทรศัพท์หลังจากที่เล่นเกมตายรอบไปที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ เขาอารมณ์ดีกว่าปกตินิดหน่อยเพราะจองกุกกดติดตามอินสตาแกรมเขากลับมาเมื่อเช้านี้ พนักงานผู้หญิงของสถาบันสอนพิเศษมองเขายิ้มๆ หล่อนคงจำหน้าเขาได้แล้วล่ะก็เล่นมาบ่อยขนาดนี้ มินยุนกิลุกขึ้นทันทีที่เห็นใครเดินออกมาจากห้องด้านใน อีกฝ่ายหยุดตรงหน้าเขาก่อนจะโค้งให้น้อยๆ ในมือถือหนังสือที่ยังไม่ได้เก็บใส่กระเป๋าออกมาด้วย

 




“สวัสดีครับพี่ยุนกิ” ปาร์คจีมินที่เดินตามมาทีหลังเอ่ยทักทายกับเขาก่อนจะโค้งเก้าสิบองศาให้ เขาชอบเด็กนี่นะ มีมารยาทดี


“ไงจีมิน” มือขาวยื่นน้ำแอปเปิลปั่นให้ร่างสูง ก่อนจะส่งแก้วช็อคโกแลตคาราเมลให้เพื่อนสนิทของเจ้าตัว “อันนี้ของจองกุกนะ ส่วนนี่ของจีมิน”


“โห ขอบคุณนะครับพี่ เป็นเพื่อนจองกุกนี่ดีจังเลยน้า” จีมินหัวเราะร่าจนยุนกิเผลอหัวเราะตามไปด้วย “ผมล้อเล่นนะ คราวหน้าไม่ต้องซื้อมาเผื่อผมแล้วก็ได้นะครับ ผมเกรงใจอ่ะ”


“เฮ้ยไม่เป็นไรๆ เราเอาแต้มแลกมาอ่ะ ฟรี๊”


“อ๋อออ อย่างนั้นเหรอครับ งั้นผมไปก่อนดีกว่า ขอบคุณสำหรับน้ำนะครับพี่ยุนกิ” จองกุกที่ยืนเงียบอยู่นานส่งหนังสือที่ถือมาให้จีมินพร้อมกับบอกว่าอย่าลืมเอามาคืนวันพรุ่งนี้ “ไปนะจองกุก พรุ่งนี้เจอกัน ไปนะครับพี่ยุนกิ”

 



ร่างเล็กโบกมือตอบจีมินที่เดินออกไปแล้วยังหันกลับมาโบกมือให้อีก สดใสเป็นเลิศจริงๆ เขาเดินนำอีกคนไปที่ประตู ก่อนจะหันกลับมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าจองกุกยังยืนอยู่ที่เดิม น้องไม่ได้ตอบอะไรเมื่อเขาถามว่าไม่ไปเหรอ แล้วก็แค่เดินตามมาเงียบๆเท่านั้น ยุนกิแอบยิ้มเมื่อเหลือบไปเห็นอีกคนกำลังดูดน้ำแอปเปิลปั่นที่เขาซื้อมา อย่างน้อยจองกุกก็ไม่ทิ้งมันอ่ะนะ



 

“พี่ไม่ต้องซื้อน้ำซื้อขนมให้ผมบ่อยๆก็ได้นะครับ”


“อ๋อไม่เป็นไรๆ ไม่ลำบากอะไรเราหรอก อันนี้เราเอาแต้มแลกมาอ่ะ ส่วนอันอื่นๆบางครั้งเขาก็แถม” เขาโบกไม้โบกมืออธิบายเป็นพัลวัน ความจริงเขาก็ซื้อมาทั้งนั้นแหล่ะ ไม่มีแถมไม่มีแลกแต้มอะไรหรอก แล้วเขาก็รู้ด้วยว่าน้องรู้ ปกติเขาพูดตรงไปตรงมาทุกเรื่องนะ แต่เรื่องนี้ขอยกเว้นละกัน


“พี่นี่ได้ของแถมบ่อยจังเนอะ ผมไม่เห็นเคยได้เลย”


“ก็เพราะคนขายเขาไม่รักจองกุกไงล่ะ” ยุนล้วงกุญแจรถจากกระเป๋าเสื้อนักศึกษา ก่อนจะยิ้มตาหยีแล้วเอื้อมมือตบไหล่ของคนสูงกว่าเบาๆสองสามที “แต่ก็ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเรารักแทนเอง”

 




ร่างเล็กกดปลดล็อครถก่อนจะหมุนตัวรีบเดินมาขึ้นฝั่งคนขับ เขากัดฟันแน่นก่อนจะดิ้นอยู่คนเดียวในรถเมื่อความอับอายเริ่มมาเยือน ยุนกิก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองกล้าพูดแบบนั้นออกไปได้ยังไง เขาก็แค่อยากแกล้งหยอดจองกุกเท่านั้นแต่ทำไมถึงมาเขินเองก็ไม่รู้ เขาหยุดทึ้งหัวตัวเองเมื่อประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับถูกเปิดออก และได้แต่ส่งยิ้มโง่ๆให้จองกุกที่ยังคงมีสีหน้าปกติ พลางสูดหายใจลึกๆสงบสติอารมณ์ก่อนจะเปลี่ยนเกียร์เพื่อถอยรถ ทว่ามือของเด็กข้างๆกลับเอื้อมมาดึงเบรกมือเอาไว้ก่อน

 




“ห๊ะ มีอะไรเหรอ?”


“คาดเบลท์ด้วยสิครับ” เจ้าตัวว่าด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่น้ำเสียงกลับดุยิ่งกว่าอาจารย์วิชามหาลัยเขาเสียอีก


“อ้อ ใช่ๆๆ ลืมอ่ะ”

 




เขาหัวเราะแห้งๆก่อนจะรีบดึงสายเข็มขัดนิรภัยมาคาด ไม่เคยมีสักครั้งที่เวลาขับรถมารับจองกุกแล้วจะไม่มีอะไรผิดพลาด ลืมคาดเบลท์มั่งล่ะ ลืมดึงเบรกมือมั่งล่ะ บางครั้งดึงเบรกมือลงแล้วแต่ลืมเปลี่ยนเกียร์ซะอย่างนั้น ทำให้เขาโดนเด็กม.ปลายนี่ดุเอาตลอด มินยุนกิวอแวมารับอีกคนไปส่งบ้านได้สองอาทิตย์แล้ว แต่ก็เขาก็ไม่ได้ว่างขนาดมาทุกวันหรอก มาบ้างไม่มาบ้าง แล้วแต่ว่าวันไหนจะว่าง ช่วงแรกๆก็โดนปฏิเสธตลอดตามแบบของจอนจองกุกนั่นแหล่ะ แต่พอทำหน้าหงอยๆนิดหน่อยอีกฝ่ายก็ยอมกลับด้วยแล้ว ซึ่งมันทำให้เขารู้ว่าน้องน่ะขี้ใจอ่อนจะตาย หรือไม่ก็คงรำคาญเขาเลยยอมกลับด้วยไปงั้นๆ แต่จะเพราะอะไรก็ช่างเถอะ ผลประโยชน์มันก็ตกที่ยุนกิอยู่ดีนั่นแหล่ะ

 




“เออเราเห็นจีมินลงรูปในไอจีอ่ะ ไปเที่ยวไหนมาเหรอ?”


“อ่อ ทริปของโรงเรียนปีก่อนน่ะครับ”


“ดูอากาศดีเนอะ อยากไปภูเขามั่งอ่ะ” มือขาวเปิดไฟเลี้ยวซ้ายก่อนจะหมุนพวงมาลัยมาถึงทางเลี้ยว เขาเริ่มชินแล้วจริงๆกับความเงียบของจองกุกเนี่ย “พรุ่งนี้เราต้องไปออกกองแหล่ะ จองกุกจะไม่เจอเราไปกวนตั้งสามวัน จะดีใจก็ได้แต่อย่าแสดงออกชัดนะ เราปวดใจ”


“ฮึ” ยุนกิรีบหันไปมองคนข้างๆทันที เมื่อกี้เขาว่าเขาได้ยินน้องหลุดขำนะ แถมตอนนี้ใบหน้าที่หันออกไปมองนอกหน้าต่างยังมีรอยยิ้มแปะอยู่อีกต่างหาก “กับพวกพี่ซอกจินเหรอครับ?”


“อื้อ แต่ไม่ใช่กลุ่มจินหรอก ถ่ายให้กลุ่มอื่นอ่ะ พวกนิเทศฯนี่ถ่ายอะไรตลอดเล้ยยย จองกุกคงชินแล้วดิ จีซูเรียกไปช่วยบ่อยขนาดนั้น”


“ก็..ประมาณนั้นมั้งครับ”

 





เขาไม่ได้ถามอะไรต่อ ทำแค่หยิบโทรศัพท์มือถือมาเล่นเมื่อรถติดไฟแดง ตาคมของเด็กข้างๆละจากหน้าจอมือถือของตัวเองขึ้นมามองเขาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ข้อเท็จจริงของจองกุกที่เขาแอบรู้มาอีกอย่างก็คือเจ้าตัวไม่ชอบให้เขาเล่นโทรศัพท์ตอนขับรถ ทุกครั้งที่เขาหยิบมือถือขึ้นมาจะทำอะไรสักอย่าง น้องเป็นอันต้องถามทุกทีว่าจะทำอะไรแล้วก็เสนอตัวทำแทนให้ตลอด ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เขาจะโทรศัพท์หาที่บ้าน ตอนที่จะเปิดเพลง หรือตอนที่เขาจะตอบไลน์เพื่อนก็ตาม จองกุกก็จะทำให้ทั้งหมด ยุนกิไม่รู้หรอกว่าทำไมอีกคนถึงมีท่าทีแบบนั้น มันอาจจะดูจุกจิกสำหรับคนอื่น แต่เขาชอบมันนะ ที่จริงแล้วอะไรที่เป็นจอนจองกุกเขาก็ชอบทั้งหมดนั่นแหล่ะ

 




ยุนกิเอื้อมมือไปกดเปิดวิทยุหลังจากที่วางสายของม๊า ตั้งใจว่าจะให้เสียงเพลงทำลายความเงียบ แม้ว่าเงียบแล้วมันจะไม่อึดอัดก็เถอะ เขาเลยจุดนั้นมาแล้วล่ะ ร่างเล็กกดถ่ายสแนปแชทไปเรื่อยเปื่อย ถ่ายรถติดบ้าง ถ่ายหน้าตัวเองบ้าง บางครั้งก็ทำใจกล้าสะกิดจองกุกมาถ่ายด้วยบ้าง แต่ก็นานๆครั้งนั่นแหล่ะ เขาเปิดดูสแนปของเพื่อนก่อนจะพบว่าแอคเคานต์ JJKXXJ ก็อัพสแนปไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเหมือนกัน ยุนกิเหลือบมองคนข้างๆก่อนจะหันไปมองไฟจราจรที่ยังเป็นสีแดง เมื่อเห็นว่าเหลืออีกร้อยกว่าวินาทีกว่ามันจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวก็เลยตัดสินใจหยิบหูฟังที่อยู่ในช่องเก็บของหน้ารถขึ้นมาเสียบเข้ากับโทรศัพท์ ยุนกิเอียงตัวไปทางกระจกรถเล็กน้อยเพราะไม่อยากให้เจ้าของสแนปแชทรู้ตัว ก่อนจะเปิดดูสแนปที่จองกุกถ่ายมาเมื่อกี้ มันเป็นวิดีโอที่ถ่ายบรรยากาศรถติดด้านหน้า มีตัวเลขบอกเวลา 19:43 แปะทับอยู่ ถึงแม้จะเรียกว่าวิดีโอก็เถอะแต่กลับไม่มีอะไรเคลื่อนไหวเลยสักอย่าง ยกเว้นมอเตอร์ไซค์ที่เลี้ยวผ่านหน้ารถน่ะนะ ทว่ายุนกิกลับต้องรีบยกมือขึ้นปิดปากและกลั้นยิ้ม เมื่อได้ยินเสียงของตัวเองที่กำลังตอบแม่ไปว่ากำลังจะไปส่งน้องที่บ้านในช่วงสองสามวินาทีสุดท้ายก่อนจะภาพจะตัด ปกติเวลายุนกิดูสแนปเพื่อนก็กดให้มันผ่านๆไปตลอด แต่พอเป็นจองกุกเขาก็ยอมดูจนจบสิบวินาทีทุกครั้ง แม้ว่าบางครั้งจะเป็นแค่ภาพนิ่งธรรมดาๆก็เถอะ

 




ร่างเล็กถอดหูฟังออกก่อนจะหันไปมองคนข้างๆที่เอาแต่มองออกไปนอกกระจก เขาคงจ้องนานเกินไปหน่อย อีกฝ่ายถึงรู้สึกตัวแล้วหันมาถามแบบนี้

 



“มีอะไรเหรอครับ?”

 



ยุนกิคิดว่าใบหน้าของตัวเองตอนนี้คงประหลาดน่าดู พอเป็นเรื่องของจองกุกทีไร กลไกร่างกายดูจะทำงานผิดเพี้ยนไปหมด อย่างเช่นตอนนี้ที่ริมฝีปากของเขาไม่ได้ยิ้ม แต่ดวงตาของเขากลับทำหน้าที่นั้นแทน นิ้วเรียวเอื้อมไปดันแว่นสายตาของอีกคนที่ตกลงมาอยู่ปลายจมูกให้เข้าที่ ก่อนจะเลื่อนมือไปขยี้ผมสีเข้มนั่นเบาๆ

 






“น่ารักนะเราอ่ะ”

 




 

 

 

 

 

 








ตอนนี้เป็นเวลาสิบหกนาฬิกายี่สิบนาที มินยุนกิที่ใบหน้าถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอางกำลังยืนกลอกตาอย่างเหนื่อยหน่ายอยู่ตรงบันไดหนีไฟของชั้นสิบห้าที่อยู่นอกตัวตึก เขามาถ่ายงานให้เพื่อนในเอกของซอกจินซึ่งคนละกลุ่มกันที่คอนโดแถวๆมหาวิทยาลัย เหมือนว่าตากล้องกลุ่มนี้พ่อเป็นเจ้าของคอนโดล่ะมั้ง เลยใช้ห้องในชั้นสิบห้าที่ยังไม่เปิดขายได้ทั้งชั้นเลย ตอนนี้เขาอยู่ในช่วงพักกองเลยออกมาสูบบุหรี่ตรงนี้ ยังไม่วายเจอคู่รักที่ยืนคุยกันหวานแหววอยู่ก่อนหน้าแล้ว เขามองคิมซอกจินกับคิมนัมจุนที่เดี๋ยวเถียงเดี๋ยวอ้อนกันไปมาด้วยสายตาเอือมระอา พูดได้คำเดียวเลยจริงๆ

 



“โอ้ยรำคาญโว้ย” ว่าพลางอัดควันเข้าปอดด้วยความหงุดหงิด ง่วงก็ง่วง เหนื่อยก็เหนื่อย เด็กก็ไม่ได้เจอ แล้วยังต้องมาดูเพื่อนสวีทกันอีก โคตรน่ารำคาญ


“อิจฉาดิมึง”


“เออ กูมันคนโสดนี่ครับ ไม่มีแฟนมาเฝ้าที่กองเหมือนคนแถวนี้”

 



ยุนกิเบ้ปากทันทีที่ใช้มือข้างที่ว่างเลื่อนหน้าฟีดอินสตาแกรมแล้วเจอแคปชั่นหวานแหววของคู่รักตรงหน้าที่เพิ่งหยุดเถียงกันได้สักพัก คิมนัมจุนเพื่อนเขาผู้เล่นโซเชี่ยลทุกอย่างแต่มันดันไม่เล่นอินสตาแกรมซะอย่างนั้น เวลาจะอัพรูปนู่นนี่นั่นก็ใช้แอคเคานต์ซอกจินเล่น เห็นมันบอกของแฟนก็เหมือนของเราอะไรเทือกนั้น

 

 




โคตรจะน่ารำคาญ

 

 




“แล้วคิมซอกจินนี่ยังไงอ่ะ ปากก็เถียงไอ้นัมจุนไปเถอะ ไอจีนี่อวยสุด เบื่อจริง”


“ยุนกิหงุดหงิดที่ไม่ได้เจอน้องเหรอ” เจ้าตัวหัวเราะร่าเดินเข้ามากอดคอเขา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยประโยคที่แทงใจดำสุดๆ


“อือดิ ถ้าปกติไปหาที่โรงเรียนแล้วเนี่ย เฮ้ย วันนี้วันเสาร์นี่หว่า ไปหาที่เรียนพิเศษดิ”


“สมน้ำหน้า” เสียงจากเพื่อนสนิทที่ยักคิ้วกวนตีนอยู่ฝั่งตรงข้ามทำให้ยุนกิต้องชูนิ้วกลางกลับไป ซึ่งมันก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรหรอก ยืนดื่มโค้กกระป๋องที่ได้มาจากเสบียงกองหน้าตาเฉย


“มึงกลับไปเลยไปนัมจุน งานก็ไม่ได้ทำ มาเกะกะเขาอีก”


“ไม่กลับครับ แฟนยังถ่ายไม่เสร็จ”


“กูล่ะเบื่อ” ร่างเล็กถอนหายใจพลางเขี่ยบุหรี่ลงที่พื้นแถวนั้น เท้าเตะไปเตะมาด้วยความเซ็งอย่างที่สุด “แม่ง คิดถึงจองกุกว่ะ”


“แล้วมึงคบกันยัง?”


“คบห่าอะไรล่ะครับ น้องเปิดใจให้กูบ้างรึยังเถอะ”


“อ้าว เห็นไปรับตลอดเลย เรานึกว่าคุยๆกันแล้วนะเนี่ย”


“ยังอ่ะจิน บางครั้งก็เหมือนจะดีนะ แต่บางครั้งก็ไม่ว่ะ”


“แปลกๆอ่ะ ปกติจองกุกไม่เป็นแบบนี้หรอกนะ” ซอกจินขยับไปยืนกอดอกพิงราวเหล็กข้างๆเขา คิ้วขมวดอย่างครุ่นคิด “ปกติน้องชัดเจนมากนะ ไม่ชอบก็จะไม่ยุ่งเลยอ่ะ ไม่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายทำให้สับสนแบบนี้หรอก”


“โห นี่หวังเลยนะเนี่ย” เขาหัวเราะก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่สั่นเบาๆในกระเป๋ากางเกงออกมา “พูดถึงก็มาเลยอ่ะ ไม่ตอบมาทั้งวัน พอพูดถึงปุ๊บตอบเลย”


“ให้น้องเขาเรียนบ้างเถอะมึง แค่มีมึงเข้าไปวอแววนเวียนในชีวิตนี่อนาคตเขาก็ดับไปครึ่งนึงแล้ว”


“ไอ้นัมจุนนี่มึงจะเอาให้ได้เลยใช่มั้ยห๊ะ” ยุนกิปากระป๋องโค้กเปล่าๆใส่เพื่อนตัวสูงที่เอาแต่หัวเราะ


“ยุนกิใจเย็นน่า”

 

 




เขาเลิกสนใจคิมนัมจุนทันทีเมื่อเห็นซอกจินเดินไปหา คู่รักเขาสวีทกันอีกละ ยุนกิเบื่อ มือขาวยกมวนบุหรี่ขึ้นสูบครั้งสุดท้ายก่อนจะโยนลงพื้นแล้วใช้เท้าเหยียบๆอย่างไม่ใส่ใจนัก เขาเดินเข้ามาด้านในตัวตึกพลางกดเข้าหน้าโปรแกรมแชทของจองกุก อย่าว่าแต่น้องตอบช้าเลย วันนี้เขาก็ถ่ายงานทั้งวันแทบไม่มีเวลาจะจับโทรศัพท์ เพิ่งจะได้หยุดหายใจหายคอก็ช่วงกลางวันกับตอนนี้นี่แหล่ะ

 

 

 



JJKXXK :


ผมเพิ่งเลิกเรียน



Yooongi_ :


ทำไมเลิกช้าอ่ะวันนี้


นี่เราก็เพิ่งพักกอง อย่างเหนื่อย



JJKXXK :


อาจารย์เขาเลิกเลทครับ

 



Yooongi_ :


แล้วนี่กลับบ้านเลยป่ะ?



JJKXXK :


ผมไปทำรายงานที่บ้านจีมินต่อ



Yooongi_ :


อื้อ


ตั้งใจนะ


สู้ๆ

 

 

 




“ยุนกิ! เตรียมเข้าเซ็ตค่า!

 

 


เสียงทีมงานที่ตะโกนมาจากทางเดินทำเอาเขาถอนหายใจรอบที่สิบ แต่มันก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นหรอก อาจจะเป็นเพราะเขาได้คุยกับจองกุกแล้วด้วยมั้ง ความรู้สึกเหมือนโทรศัพท์ที่เหลือแบตหนึ่งเปอร์เซนต์แล้วได้ชาร์จอะไรประมาณนั้นแหล่ะมั้ง จองกุกนี่ดีกับใจยุนกิจริงๆ

 





คร้าบบ กำลังไปแล้วครับ”

 

 

 

 

 

 

 















อันที่จริงปาร์คจีมินก็ไม่ได้อยากยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของเพื่อนหรอกนะ แต่เห็นกดโทรศัพท์มาตั้งแต่นั่งอยู่ในห้องเรียน จนตอนนี้หิ้วกระเป๋าออกมาแล้วก็ยังไม่หยุดกด มันก็อดไม่ได้ที่จะแอบชะโงกดูบ้าง พอเห็นชื่อในแชทแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้รุ่นพี่ศิษย์เก่าโรงเรียนเขาคงมารับจองกุกอีกแน่ๆ พอถามว่ากับพี่ยุนกินี่ยังไง รู้สึกยังไง คิดอะไร ก็เอาแต่ตอบเลี่ยงไปเลี่ยงมาจนจีมินเบื่อจะถาม

 



“จีมิน” แม้ว่าจะเรียกชื่อเขาก็เถอะ แต่หน้ายังไม่เงยขึ้นจากจอเลยด้วยซ้ำ “วันนี้เราไม่เตะบอลนะ”


“ทำไมอ่ะ?”


“ก็ไม่ทำไม แค่ไม่เตะเฉยๆ” จีมินกลอกตาให้กับคำตอบที่ไม่ค่อยตรงกับความจริงสักเท่าไรของเพื่อนสนิท


“พี่ยุนกิยังไม่มาหรอก เตะได้


“มาแล้ว”


“นี่ถ้าเป็นแฟนกันจองกุกคงติดพี่เขาน่าดูเลยสิน้า” จองกุกที่พูดสวนขึ้นมาทันทีทำให้จีมินอดไม่ได้ที่จะแซว มือกอดกระเป๋าพลางเอื้อมไปสะกิดแขนคนข้างๆราวกับจะแหย่


“ไม่ติดหรอกน่า” ร่างสูงขมวดคิ้ว เขานึกภาพตัวเองแบบที่จีมินบอกไม่ออกจริงๆ “แล้วเราก็คงจะไม่มีแฟนด้วย”


“อ่ะๆๆ พูดไปนะ เราจะรอดูละกัน”

 



จองกุกส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อคนที่พวกเขาพูดถึงมาตลอดทางเริ่มจะคุยกันไม่รู้เรื่อง เขาถึงไม่ชอบพิมพ์คุยก็เพราะแบบนี้แหล่ะ พอไม่ได้ยินเสียงก็เลยไม่รู้ว่ารู้สึกยังไงกันแน่ จองกุกโบกมือตอบจีมินที่บอกว่าจะไปหาเพื่อนที่สนามบอล ใช้มือข้างที่ว่างไล่ดูเบอร์โทรศัพท์ก่อนจะหยุดเมื่อถึงเบอร์ที่บันทึกไว้ว่า พี่ยุนกิสมองพลันนึกถึงตอนที่รุ่นพี่ตัวขาวหยิบโทรศัพท์เขาไปกดโทรออกเองเพื่อจะขอเบอร์เก็บไว้ แล้วยังลามไปนึกเสียงหัวเราะคิกคักอย่างพออกพอใจของอีกฝ่ายเสียอีก จองกุกสะบัดหัวไล่ความคิดก่อนจะกดโทรออก ไม่ทันทีที่เสียงสัญญาณจะจบดีด้วยซ้ำคนปลายสายก็รับสายแล้ว เสียงโทนกลางที่เขาได้ยินบ่อยๆในช่วงนี้ตอบรับอย่างกระตือรือร้น

 



((โทรมาไมอ่ะ))


“ผมจะไปเลย”


((เฮ้ยไม่เป็นไร เรารอได้ๆ ปกติเราก็รออยู่แล้ว))

 



ประโยคที่ตอบกลับมาทำเอาเขาต้องหรี่ตามองคนที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงโซนสูบอย่างสงสัย เจ้าตัวคงไม่รู้ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในจุดที่เขามองเห็นได้ล่ะมั้ง จองกุกไม่เคยเห็นยุนกิสูบบุหรี่ตอนอยู่กับเขา ถ้าอยู่ด้วยกันร่างเล็กไม่เคยหายไปเข้าห้องน้ำนานๆหรือขอตัวออกไปสูบเลยสักครั้ง ยกเว้นตอนมารอแล้วเขาออกมาเร็วทันเห็นพอดีนั่นแหล่ะ

 



“ไหนพี่ว่ามาพอดีเวลาตลอดไง”


((ก็รอบ้างพอดีบ้างแหล่ะน่า ไปเตะบอลไปเพื่อนรอแล้วมั้ง))


“ผมบอกพวกมันแล้วว่าไม่เตะ”


((เฮ้ยไม่เป็นไรจริงๆ เรารอได้))


“พี่เลิกเถียงผมแล้วรีบสูบรีบมาเถอะครับ ผมรอหน้าตึก”


((เห้ย อยู่ตรงไหนเนี่ย))

 




จองกุกกดวางสายพลางหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นรุ่นพี่มหาลัยหันซ้ายหันขวามองหาเขา ยุนกิไม่ได้รีบสูบตามที่เขาบอก แต่กลับทิ้งบุหรี่ที่เหลือเกินครึ่งมวนทิ้งและใช้รองเท้าผ้าใบเหยียบให้มันดับสนิท เขามองอยู่สักพักก่อนจะตัดสินเดินไปยังจุดที่นัดอีกคนไว้ พร้อมกับคิดอะไรบางอย่างไปตลอดทาง

 

 

 

 

 











ยุนกิก้มลงมองหน้าตู้กระจกที่มีขนมแบบจำลองตั้งเอาไว้ด้านใน มือไล่ไปตามเมนูต่างๆ ในทีแรกเขาก็ตั้งใจจะไปส่งจองกุกที่บ้านตามปกตินั่นแหล่ะ เพราะวันนี้เขาไม่ได้แพลนเอาไว้ว่าจะชวนอีกฝ่ายไปไหน แต่จู่ๆเจ้าเด็กม.ปลายก็พูดขึ้นมาว่าอยากให้แวะร้านอะไรสักอย่างก่อนเพราะยังไม่อยากกลับบ้าน เขาเลยต้องแวะร้านขนมใจกลางเมืองที่ชอบมากินบ่อยๆกับพวกโฮซอก เขาเหลือบมองร่างสูงที่ดูไม่ค่อยสนใจของกินอะไรเท่าไรนัก เจ้าตัวแค่ยืนนิ่งๆอยู่ข้างๆเขาเท่านั้น

 



“จองกุก อยากกินรสอะไรอ่ะ?”


“แล้วแต่พี่เถอะครับ”


“งั้นสตรอว์เบอร์รี่นะ?” อีกคนพยักหน้า “แค่นี้เนาะ”

 



เขายืดตัวขึ้นก่อนจะเดินไปสั่งขนมที่เคานต์เตอร์ แต่กลับช้ากว่าจองกุกที่เดินไปสั่งให้เรียบร้อยแล้วแถมยังกำลังหยิบเงินจ่ายพอดิบพอดี ยุนกิรีบเดินเข้าไปกะว่าจะบ่นเด็กนี่ซะหน่อยที่ทำป๋าจ่ายให้เขาทั้งๆที่ตกลงกันไว้แล้วว่าแชร์กันทุกครั้งที่เข้าร้านอาหารไม่ว่าร้านอะไรก็ตาม (จองกุกเป็นคนตั้งกฎนี้ขึ้นมาเองแหล่ะเพราะไม่ชอบที่เขาเลี้ยงข้าวบ่อยๆ) แต่กลับเป็นอีกฝ่ายพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

 



“ผมมีแบงค์ใหญ่ ไว้พี่ค่อยให้คืนคราวหน้าละกันครับ”


“งั้นก็แสดงว่าเราต้องได้ไปกินข้าวด้วยกันอีกอ่ะดิ” เขาทำหน้าทะเล้นใส่ร่างสูงขณะที่เดินขึ้นไปชั้นสองด้วยกัน


“งั้นพี่คืนผมวันนี้เลยละกันครับ”


“โห ใจร้ายอ่ะ”

 



เขาเบ้ปาก ก่อนจะต้องรีบหันซ้ายหันขวาเมื่อได้ยินชื่อตัวเองจากที่ไหนสักแห่ง ตาเรียวกวาดไปพบกับตัวต้นกำเนิดเสียงแล้วได้แต่ยิ้มแห้งๆ ผู้ชายตาสองชั้นหลบในที่ส่วนสูงน้อยกว่าเขานิดหน่อยคนนี้คือพยอนแบคฮยอน เพื่อนคณะเดียวกันแต่คนละเอก พวกเขารู้จักกันตอนประกวดดาวเดือนของคณะนั่นแหล่ะ ซึ่งตกรอบด้วยกันทั้งคู่ เขากระซิบบอกให้จองกุกเดินไปหาที่นั่งก่อนเลยพร้อมกับใช้มือดันหลังน้องให้รีบๆไป แต่ร่างสูงก็ยังไม่วายโค้งให้เพื่อนเขาก่อนจนได้ ยุนกิชักจะเกลียดความมีมารยาทของจองกุกก็วันนี้

 



“มากับใครอ่ะ?” สายตาแพรวพราวของแบคฮยอนก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ถูกจัดเข้าอันดับสิ่งที่เขาเกลียดไปเรียบร้อยแล้วเช่นกัน


“มากับน้อง”


“น้องหล่อเนาะ มีแฟนยังอ่ะ?”


“หยุด หยุดเลย แฟนก็นั่งอยู่นั่นมั้ยอ่ะเออ” ยุนกิพยักพเยิดไปทางผู้ชายตัวสูงผมสีไวน์ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะไม่ใกล้ไม่ไกล


“แฟนอะไร ยังไม่ได้คบน่า แล้วนี่ทำไมหวงจังอ่ะ แค่น้องจริงป่ะเนี่ย?”


“เอาเป็นว่าคนนี้ไม่ได้ เคนะ?”


“โอเค้” แบคฮยอนตอบพลางตบไหล่เขาเบาๆ “แต่ถ้าเบื่อก็แลกกันได้นะ”


“แบคฮยอน!” อีกฝ่ายหัวเราะร่า “ไม่กลัวชานยอลได้ยินรึไง”


“ได้ยินก็ได้ยินไปสิ นี่ไม่ล้อเล่นด้วย นี่จริงจัง”


“กลับไปโต๊ะเลยไป”

 



ร่างเพรียวไหวไหล่พลางโบกมือให้เขาเล็กน้อย ยุนกิกลอกตาให้กับความเจ้าชู้ของแบคฮยอน ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้คนคุยของเพื่อนที่กำลังมองเขาอยู่ แล้วรีบเดินไปหาจองกุกที่โต๊ะด้านในทันที เขานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม และพบว่าขนมที่สั่งวางอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

 



“กินเลยดิๆ” ร่างสูงพยักหน้าพลางหยิบช้อนขึ้นมาตักน้ำแข็งใสตรงหน้า ยุนกิชะงักมือเมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวแสบของตัวเองยังมองจองกุกอยู่ “จองกุกๆๆ สลับที่กันนะ”


“ทำไมล่ะครับ”


“เราไม่ชอบหันหน้าเข้ากำแพงอ่ะ น้าาา นะ”

 



น้องไม่ได้พูดอะไรแค่ลุกขึ้นสลับที่นั่งกับเขาแต่โดยดี ยุนกินั่งลงแทนที่ก่อนจะหันไปว่าแบคฮยอนแบบไร้เสียง อีกฝ่ายหัวเราะคิกคักก่อนจะหันกลับไปคุยกับคนที่มาด้วยเช่นเดิม เขาถอนหายใจก่อนจะหันกลับมาหาจองกุกที่กินขนมอยู่เงียบๆ ยุนกิหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปก่อนจะแชร์ลงอินสตาแกรมของตัวเอง เขาชั่งใจอยู่นานว่าจะแท็กจองกุกไปดีไหม แต่สุดท้ายก็พิมชื่อแอคเคานต์ของอีกฝ่ายจนได้ โทรศัพท์ของคนตรงข้ามสั่นเตือน เจ้าของเหลือบมองมันแค่เล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้หยิบขึ้นมาดู ร่างเล็กหยิบช้อนขึ้นมาตักขนมกินบ้าง จากที่เคยชินกับความเงียบ ตอนนี้เขาว่าเขาเริ่มชอบมันขึ้นมานิดหน่อยแล้วล่ะ

 



“แล้วนี่ไปทำไรมาอ่ะโทรศัพท์ถึงจอร้าวแบบเนี้ย”


“ตกตอนเล่นบอลครับ”


“ซุ่มซ่ามจริงเล้ยย”




 

มือเล็กเอื้อมไปหยิบมือถือของอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะ เจ้าของก็ไม่ได้ว่าอะไรแม้ว่าเขาจะกดเข้าไปเล่นนั่นเล่นนี่ แต่ยุนกิก็มีมารยาทพอที่จะไม่อ่านแชทหรือดูรูปของจองกุกหรอก เขากดเข้าสแนปแชทก่อนจะขอยืมแว่นของน้องมาใส่ ร่างสูงก็ถอดมันให้เขาแต่โดยดี ร่างเล็กสวมแว่นของอีกคนก่อนจะต้องหยีตาเล็กน้อยเพราะไม่ชินกับค่าสายตา เขาปัดผมด้านหน้าให้เข้าที่ก่อนจะถ่ายรูปตัวเองและพิมพ์แคปชั่นว่า เจ้าของสแนปนี้ มินยุนกิจองแล้ว แล้วอัพลงสแนปแชทของจองกุกให้เสร็จสรรพ ยุนกิหัวเราะเบาๆด้วยความพอใจก่อนจะส่งโทรศัพท์คืนเจ้าตัวพร้อมกับแว่น จองกุกรับมันมาสวมก่อนจะกดดูผลงานที่เขาทำเอาไว้ ยุนกิยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าอีกคนไม่ได้ลบรูปนั้นออกจากสแนปแชทแต่อย่างใด

 




“วันนี้จองกุกแปลกๆนะ อยู่ๆก็ไม่อยากกลับบ้านเฉยเลย”


“เหรอครับ”


“อื้อ ปกติถ้าเราไม่ชวนก็ไม่มากินอะไรกันแบบนี้หรอก” ยุนกิเอาช้อนชี้หน้าคนตรงข้าม “ใจร้ายจะตายยังไม่รู้ตัวอีก”


“มาตามผมทุกวันแบบนี้ พี่ไม่เหนื่อยเหรอ?”


“อืม เหนื่อยเหรอ” เขาเขี่ยช้อนไปมาก่อนจะฉีกยิ้มให้ “ก็ไม่หนิ”


“เอาจริงๆนะ” จองกุกวางช้อน เอนหลังพิงพนัก “ผมว่าเราต่างกันเกินไป คบกันไปก็ไม่รอดหรอกครับ”


“ก็ถ้าไม่ลองแล้วจะรู้ป่ะวะ?”

 




เขาไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ตัวเองกับน้องเอาแต่มองหน้ากันอยู่แบบนั้น แต่มันก็นานพอที่จะทำให้น้ำแข็งละลายกลายเป็นนมผสมรวมกับสตรอว์เบอร์รี่และชีสเค้กด้านล่าง ยุนกิไม่ใช่คนร้องไห้ง่าย และตอนนี้เขาก็ไม่ได้จะร้องไห้ด้วย แต่ความรู้สึกมันแย่กว่านั้น เขาเกลียดการที่จะต้องยอมแพ้ทั้งๆที่ยังไม่ทันจะทำอะไรให้เต็มที่ เขาเกลียดการถูกปิดโอกาส

 




“ผมลองคิดดูแล้ว ผมว่าผมยังไม่พร้อมจะมีใครหรอกครับ พี่จะเสียเวลาเปล่าๆ”

 




ร่างเล็กหลุบตาหนีอีกฝ่าย พยายามกลืนก้อนความรู้สึกที่ขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ซึ่งมันทำให้ยากต่อการเอ่ยปากพูดเหลือเกิน ยุนกิเพิ่งจะรับรู้ตอนนี้นี่เองว่าทำไมวันนี้น้องถึงดูตามใจเขาทั้งๆที่ปกติแทบจะไม่เลยด้วยซ้ำ จอนจองกุกมีอิทธิพลต่อเขาทั้งด้านบวกและลบ ตอนที่ผลเป็นบวกทุกอย่างมันก็ดีต่อใจจนแทบจะล้นออกมานอกอก แต่พอผลเป็นลบ มันกลับฝังอยู่ในความรู้สึกของเขาอย่างง่ายดาย เขารู้ดีว่าตอนนี้เขากำลังยึดจองกุกเป็นศูนย์กลาง ความคิด ความรู้สึก การกระทำทุกอย่างของเขาถูกจองกุกควบคุมไว้จนเกือบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ น้องกำลังทำให้เขากลายเป็นคนที่ไวต่อความรู้สึก ทำให้เขากลายเป็นคนอ่อนแอ ซึ่งยุนกิจะไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นง่ายๆแน่

 




“เรารู้แหล่ะ รู้ว่าเราคงไม่ได้ดีขนาดที่จะทำให้จองกุกเปลี่ยนใจได้ง่ายๆ”

 





ยุนกิเงยหน้าขึ้นสบตากับเด็กตรงหน้าที่ยังคงมองเขาอยู่ และไม่ได้เลื่อนสายตาหนีไปไหนเช่นเดียวกับหลายนาทีที่แล้ว

 





“แต่ให้เราได้ลองพยายามก่อนได้มั้ย?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




#สวนขวดกุกก้า

 

 

 

 

 

 

TALK.

 

ตอนนี้เรามีไอจี 5 แอคเคานต์แล้วนะคะ ก็คือของคุณยุนกิ น้องกุก โฮซอก จีมิน แล้วก็คู่นัมจินที่เล่นด้วยกัน ใครอยากส่องก็ไปฟอลได้ค่ะ อัพบ่อยกว่าไอจีตัวเองอีกค่ะตอนนี้5555 ก็จะเห็นรายละเอียดมากกว่าที่เราบรรยายอ่ะนะคะ คือไม่ต้องฟอลก็ได้ค่ะ ไร้สาระสุดๆ555555 แต่เราไม่ได้เล่นทั้งหมดคนเดียวนะคะ ไม่ไหวค่ะ เยอะเกินขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ คอมเมนต์ติชมดุด่าว่ากล่าวเราได้เลยค่ะ @sollyclntp (ทวิตเตอร์กับ Ask.fm)




แจกไอจี




- จองกุก






- ยุนกิ






- จีมิน






- โฮซอก






- ซอกจิน/นัมจุน





   


















T
B
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

3,568 ความคิดเห็น

  1. #3542 Monstarx093 (@Monstarx093) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:05
    เป็นเราคงถอยแล้วTT
    #3542
    0
  2. #3529 moonchild_kim (@moonchild_kim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 10:06
    อะไรอ่ะจองกุก พี่มินจะร้องไห้แล้วเนี่ยย คิดอะไรอยู่คับลูกกก
    #3529
    0
  3. #3429 crescent_moon2 (@Crescent_Moon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:02
    จองกุกกกก ทำไมใจร้ายยย
    #3429
    0
  4. #3356 aqua11 (@aqua11) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:47

    แงงงงง กำลังเขินตามที่น้องดูตามใจพี่ยุนกิมาก รูปในสแนปแชทก็ไม่ลบด้วยงี้ กลายเป็นว่าน้องมาพูดปิดโอกาสพี่เขาอีกรอบแล้ว หน่วงขึ้นมาทันทีเลยค่ะ ;-;

    #3356
    0
  5. #3333 lookpangg (@lookpangg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 13:39
    จองกุกพูดโคตรน่าตี โอ๋ๆนะคะพี่ยุงกิ แงๆ กอดด
    #3333
    0
  6. #3296 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 21:26
    โอ๋นะยุนกิ
    #3296
    0
  7. #3281 Whale.Girl.91 (@Prince_B) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 19:45
    คือ สงสารยุนกินิดนึง แต่จองกุกคงรู้สึกอะไรหน่อยๆแหละ
    Same process มันก็ต้อง same product สิ
    ตอนนี้น้องไม่นิ่งเหมือนเดิม แลดูน้องจะแคร์พี่มันด้วยซ้ำนะ ขอเดาว่าคิดอะไรหน่อยๆๆละกัน ลุ้นๆๆๆๆ
    #3281
    0
  8. #3049 eunpink (@eunpink) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:16
    อย่างงี้ก็ได้เหรอจองกุก ._. //ยุนกิชอบน้องขนาดไหนไปนะ...
    #3049
    0
  9. #2234 52hz_sweet (@52hz_sweet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 21:43
    งืออออ ยุนกิมาซบอกเลาได้นะ ;~;
    #2234
    0
  10. #2104 ceixx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 02:30
    กุกอย่าใจร้ายกับยุนกิสิ อยากโอ๋กิน่ารักขนาดนี้ไม่นานน้องต้องใจอ่อนนะ
    #2104
    0
  11. #2003 pinwaris (@pinwaris) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 16:15
    เราเองก็เกลียดการปิดกั้นโอกาสเหมือนกันนะ คุณยุนกิสู้ๆนะคะ จองกุกให้โอกาสเค้าหน่อย
    #2003
    0
  12. #1789 ARDS; (@babyshorttyrd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 05:09
    สะอึกไปสิ แหมม น้ำตาจิไหลแทนพี่ก้าของบ่าว
    #1789
    0
  13. #1782 pair135 (@pair135) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 10:14
    นัมจิน นี่งุ้งงิ้งเหมือนเดิม5555
    สงสารยุนกิอ่ะ ฟังแล้วมันเจ็บจี๊ดแทนเลยตอนที่เค้าปฏิเสธ ไม่ใช่อะไรมันแทงใจดำ55555 อ่านแล้วน้ำตาคลอ จะร้องงงงง
    #1782
    0
  14. #1769 MITA ALIZE (@pop1916041) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 15:54
    นัมจินสติลความดีกับใจเหมือนเดิม โอ๊ยจะบ้า อ่านแลวอยากมีแฟน ขอเข้าทีมพี่ยุนกิค่ะบทสองคนนั้นมันบททำร้ายจิตใจคนโสดชัดๆ 555555 ตอนพี่ยุนกิเอาสแนปน้องไปเล่นนี่แบบสะดุ้งเลย พี่ออกตัวแรงมากๆค่ะ -- แต่พี่ตอนใส่แว่นน้องนี่มันจั๊กจี้ใจมาก ชอบบบบ
    หมดพาร์ทมุ้งมิ้งแล้วก็แทบจะทรุด...
    โอ้ละหนอใจน้อง ;___________;
    อย่าว่าแต่พี่ยุนกิใจหายเลย เราก็ใจหาย ฮือ
    ชอบเขามากใช่มั้ยคะพี่ ไม่เป็นไรนะ /คว้าพี่มากอด เก็ทฟีลที่พี่บอกเลยอ่ะเพราะเขาเป็นคนที่เราชอบมากๆอะไรนิดหน่อยก็มีอิทธิพลไปหมด เขาดีนิดหน่อยก็ฟูลกู้ดเกินเบอร์ บทเขาจะออกห่างนี่ก็เล่นเอาโหวงแบบใจหายเลย หน่วงไปหมด
    จากที่อ่านมาคือเรายืนยันได้ค่ะพี่ พี่ชอบเขามากเลยฮืออออออออ น้องจะอยู่ข้างพี่เอง เราจะเป็นทีม(ไม่)แอบรักเจ้ากุกด้วยกัน #เดี๋ยวเขารับเธอร่วมทีมหรอมิตา แต่เราเข้าใจคาร์แรคเตอร์จองกุกนะ ถึงเราจะอ่านความคิดน้องไม่ออกเท่าไหร่แต่เราว่าน้องทำน้องพูดกับพี่แบบนี้มันก็เป็นเหตุผลของน้อง เราว่าการกระทำของน้องมันโอเคมากนะถ้ามองในมุมน้อง ไม่ชอบก็คือไม่ชอบน้องเองก็คงไม่อยากจะทำร้ายความรู้สึกใครจากการให้ความหวังด้วยแหละ (ถึงเราจะแอบเขินตอนพี่จินบอกปกติน้องไม่เป็นงี้กับใครก็เถอะ TT) แต่ถึงกระนั้นพี่ยุนกิก็ยังสตรอง โฮฮฮฮฮฮฮ T____T พยายามเข้าค่ะพี่ หนูจะไปเหมาเรดบูลทั้งร้านมาให้พี่ตอนนี้เลย
    #1769
    0
  15. #1624 SVTJH (@SVTJH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 11:16
    สงสารรอ่าาาากุกใจร้ายยยตะไมเปนคนเเบบนี้
    #1624
    0
  16. #1594 dewjjk (@dewjjk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:04
    อ่าว จกุกไมเป็นคนแบบนี้อ่ะ อ่าวเห้ย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หน่า งงเลย อ่าว งง ไม่ใช่แค่ยุนกิที่จะร้องนะ คนอ่านก็จะร้อง อ่าว
    #1594
    0
  17. #1535 Mo_mo (@12343234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:03
    อู้ยยย เข้มแข็งนะยัยย ตะกุกใจร้าย!
    #1535
    0
  18. #1256 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 21:58
    ทำไมเหมือนจะร้องตาม ฮอล ;-;
    #1256
    0
  19. #1211 เซ็นสึยะ (@aor1987) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 02:37
    สงสารยัยกิอะแงงงงง กิต้องสู้ๆนะอย่ายอมแพ้ง่ายๆนะ
    #1211
    0
  20. #1150 xdipperx (@xdipperx) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 23:09
    อ่านไปนี่เขินไปอ่ะ ชอบบบบบ แต่จองกุกก็ยังยืนยันในจุดๆนี้ค่ะฮือ ยุนกิต้องไม่นกนะ;_;
    #1150
    0
  21. #818 Supikakan99 (@sonelittsw99) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 00:43
    ตัดกำลังสุด 55555555 ว้อยยยย หงุดหงิดแทนยุนกิ สตรองไว้ค่ะที่รักกกกกก จะต้องไม่นกสิ้!!! จองกุกนี่ร้ายเนอะ 55555 ทำไมอยู่มอปลายแต่ล้ำลึกขนาดนี้ ชอบเวลายุนกิอยู่กับน้องจริงๆนะ ดูชอบหยอดชอบรุก แต่สุดท้ายก็เขินเอง บ้าบออ่ะ 555
    #818
    0
  22. #679 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 02:13
    ยุนกิทำตัวน่ารักอีกแล้วเนาะ มารอน้องด้วยอะ อะไรเอาแต้มแลกมาฟรี ฮ่าๆๆ
    เป็นคำแก้ตัวที่น่ารัก ยุนกิทำอะไรเราก็ว่าน่ารักหมดแหละ ไบแอส
    จองกุกที่ใจดีเพราะแบบนี้นี่เองจะมาบอกให้ยุนกิเลิกพยายาม
    ถ้าเราเจองี้ก็คงไม่รู้ดิชอบดักไว้ก่อนอะอารมณ์จีบได้ปะ ลองคุยกันก่อนดิ
    แต่นี่จองกุกมาเลยไปไม่รอดหรอก บลาๆ ยุนกิคงเจ็บแหละ
    แต่ก็อยากลองพยามดูก่อนปะ วันนี้ไม่ใช่วันหน้าก็ไม่แน่นี่นา
    บางทีระยะเวลามันก็มีส่วนให้ความรู้สึกเปลี่ยน
    ประโยคก่อนจะจบตอน คือแบบ ... เราก็ไม่ได้ดีพอที่จะทำให้จองกุกเปลี่ยน
    โหยยยย ยุนกิย่าาา 
     
    #679
    0
  23. #648 myOwπ (@aOnw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 16:43
    ขำชื่อไอจีโฮซอก
    มันแบบ โฮ้ววววววววววววซอก! แบบนี้อะ 555555555555

    ตกลงน้องไม่ได้ชอบยุนกิเลยหรอ สักนิดก็ไม่หวั่นไหวเลยหรออออ
    #648
    0
  24. #608 birdwings (@birdwings) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 20:43
    ใจพังงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ใจพังงงงงงตามยุนกิไปแล้ว ฮืออออ จองกุกคนใจร้าย
    เอาลูกเราคืนมาเลย ไม่ให้แล้ว ทำไม ทำไม เย็นชาแล้วยังใจร้ายกับเขาอีก
    หน่วงงงงงงง หัวร้อนเลยยยยยยยย
    #608
    0
  25. #511 Yes! SUGA (@kawpoonn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 15:18
    อกหักไปกับยุนกิเลยค่ะตอนนี้ จะบอกว่าน้องใจร้ายก็ไม่เต็มปาก น้องเขาชัดเจนมากว่าไม่อยากให้มาเสียเวลา แต่ถ้าน้องไม่โอแต่แรกก็ไม่น่ายอมออกมากับยุนกินี่นา ยุนกิเข้มแข็งมากเลยค่ะ เป็นเราคงแบบหนีกลับมาร้องไห้แล้ว ;___;
    #511
    0