BTS | CLOSED TERRARIUM (KOOKGA)

ตอนที่ 28 : PROCESS 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    23 ม.ค. 61












PROCESS 25

 

 









ชาเขียวอยู่ในถุงอ่ะ

 




มินยุนกิว่าพลางวางถุงพลาสติกลงตรงหน้าเด็กปีหนึ่งที่กำลังนั่งตัดกระดาษชานอ้อยอยู่ด้านล่างโซฟาห้องนั่งเล่น ก่อนจะเดินผ่านเข้าห้องครัวไปเพื่อลำเลียงขวดน้ำเปล่าเข้าตู้เย็น ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าและเมื่อกี้เขาเพิ่งจะลงไปมินิมาร์ทใต้คอนโดมา ตั้งแต่มาอยู่กับน้องเขาก็ต้องสนใจเรื่องภายในบ้านมากขึ้น ปกติถ้าอยู่บ้านก็จะมีพี่จูกับหม่าม้าคอยจัดการทุกอย่าง แต่พอมาอยู่เองแบบนี้ก็รู้เลยว่าเรื่องจุกจิกแบบนี้มันไม่ง่ายเลย ร่างเล็กยกขวดน้ำอัดลมขึ้นดื่มขณะเดินออกมาจากห้องครัว ก่อนจะเห็นว่าคนเด็กกว่าถืออะไรอยู่ในมือ เขาเผลอกลืนน้ำลายพร้อมกระพริบตาถี่ด้วยความประหม่า แม้มันจะเป็นเรื่องที่คุ้นเคยกันแล้วแต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกๆ อยู่ดี



 

เธอซื้อหลายรอบแล้ว เราซื้อมั่งไง ผลัดกันเขานั่งลงบนพื้นหน้าโซฟาแล้วรีบชิงพูดขึ้นก่อนที่อีกฝ่ายจะเอ่ยปาก


ชอบอันนี้ทำไมไม่บอกผมล่ะครับ


ก็มันแพงอ่ะ แล้วมีสองชิ้นเอง เปลืองเงินเธอไง ที่จริงเราอะไรก็ได้ยุนกิไหวไหล่พลางยกน้ำอัดลมขึ้นดื่มอีกครั้ง


ใช้เลยมั้ยครับ?” ตาเรียวเบิกกว้างก่อนจะรีบวางขวดน้ำแล้วตะครุบจับมือหนาที่กำลังทำท่าจะแกะกล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นั่นออก


เฮ้ยบ้าเหรอ ไม่ทำงานไง?” ยุนกิเลี่ยงสายตาของคนข้างๆ ที่มองเข้ามาเหมือนพยายามจะอ่านใจเขาให้ได้


งานส่งตั้งมะรืนนะครับเขากลอกตาพลางถอนหายใจเมื่อได้ยินอีกคนพูดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง จองกุกชอบแกล้งเขาแบบนี้ตลอดเลย ให้ตายเถอะ


งั้นก็เอาเลยป่ะ? มาๆยุนกิเลื่อนมือไปถกชายเสื้อยืดสีขาวของน้องขึ้นอย่างแกล้งๆ ถ้ายังทำเป็นแพ้อยู่ละก็จองกุกจะยิ่งได้ใจน่ะสิ ไม่ต้องทำละงาน— เฮ้ย!


งั้นเอาเลยละกันนะครับมือหนาจับมือของเขาออกก่อนจะถอดเสื้อยืดออกมาด้วยตัวเองพร้อมกับโถมตัวเข้าหา


จองกุก ไม่เอา...ไม่เล่นมือขาวทั้งสองข้างเปลี่ยนจากการดันบ่ากว้างมาเป็นกอบกุมใบหน้าของน้องที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจกั้น


ก็เอาจริงๆ ไม่เล่นยุนกิรู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายความตามที่พูดจริงๆ แม้ว่าจะทำหน้ายิ้มๆ เหมือนแกล้งก็เถอะ เพราะแค่ดูจากสายตาก็รู้แล้ว ปกติทุกครั้งจะกอดกันส่วนใหญ่ก็ตามอารมณ์ที่พาไป แต่ครั้งนี้ทำไมจองกุกถึงน่าหมั่นไส้และพูดมากกว่าปกติก็ไม่รู้เนี่ย


ทำไมเป็นเด็กแบบนี้ห๊ะเขาดึงใบหน้าคมคายให้เข้าใกล้กว่าเดิมก่อนจะจุ๊บที่ริมฝีปากของน้องไปหนึ่งครั้งอย่างมันเขี้ยว


ก็เป็นเด็กแบบนี้แหล่ะครับ ไม่งั้นจะเติมเต็มพี่ได้พอเหรอ


จอนจองกุก! ว่าเราเหรอ


เปล่าเลยครับ จริงๆน้องพูดติดหัวเราะก่อนจะลุกขึ้นนั่งพร้อมดึงตัวเขาขึ้นมานั่งบนตัก ยุนกิมุ่ยหน้าอย่างช่วยไม่ได้แล้วกัดลงไปบนเนื้อเปลือยเปล่าของอีกคนหนึ่งทีจนมันขึ้นรอยฟัน


โอ๊ย ทำไมเธอเป็นคนอย่างนี้วะ อยากตีให้ช้ำเลยให้ตายเถอะ


เอาเลยครับ อยากทำอะไรก็ตามใจเลย ยังไงผมก็เป็นของพี่อยู่แล้ว


น้องงงงง อย่าพูดอย่างนี้ยุนกิทำหน้าเหมือนจะร้องไห้พร้อมส่ายหัวไปมา เขาไม่ชอบเวลาจองกุกพูดจาหวานๆ เลย เพราะว่าเขาจะเขินมากๆ จนทำอะไรไม่ถูกน่ะสิ


จริงๆ เป็นของพี่ยุนกิคนเดียวเลย


ร้ายอ่ะร่างเล็กโอบแขนทั้งสองข้างเพื่อกอดคนตรงหน้า ซุกหน้าลงบนลาดไหล่กว้างที่คอยเป็นที่พึ่งพิงให้อยู่เสมอ ก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงอู้อี้รักเธอมากๆ รู้ใช่มั้ย


รู้ครับ


พี่ยุนกิรักจองกุกมากๆๆๆ จริงๆ นะ


ทำไมงอแงจัง เครียดเหรอครับ?” เขาส่ายหน้าเป็นคำตอบทั้งๆ ที่ยังซุกหน้าอยู่นั่นแหละ มือหนายกขึ้นลูบผมเขาเบาๆ ยุนกิรู้สึกได้ถึงริมฝีปากของอีกฝ่ายที่กดจูบลงมาเบาๆ บนไหล่ของเขาตรงส่วนที่พ้นเสื้อออกมาพี่ยุนกิคนเมื่อก่อนที่มั่นใจๆ นี่หายไปไหนแล้วนะ


ยังอยู่เหอะจองกุกหัวเราะเบาๆ พลางลูบผมเขาอีกครั้ง


คิดอะไรอยู่ต้องบอกผมนะ


จองกุก... จองกุกก็รักพี่ยุนกิใช่มั้ย?” ตอนที่พูดประโยคนี้เขาไม่กล้ามองตาน้องด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าตัวเขาเองกำลังกลัวอะไรอยู่


หือ เป็นอะไรจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย?” มือหนาดึงเขาให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา ยุนกิไม่ได้หลบสายตาน้อง แต่ก็มองกลับไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลอย่างไม่ปิดบัง


เปล่า ตอบมาเร็วๆ ไม่รักใช่มั้ยเนี่ย?”


รักสิครับ รักจะตายอยู่แล้วเนี่ยคนเนี้ยจองกุกจับแก้มเขายืดไปมา ยุนกิพยายามกลั้นยิ้ม รู้สึกสบายใจขึ้นก่อนจะถามต่อ


รักจะตายนี่ขนาดไหน?”


ขนาดที่ว่าใครก็แทนที่พี่ไม่ได้แล้ว ไม่ต้องห่วงเลย



 

ร่างเล็กไม่ได้พูดอะไรต่ออีก เขาประกบจูบคนตรงหน้าในทันที มินยุนกิเชื่อในทุกคำที่จอนจองกุกพูด เขารู้ว่าน้องไม่เคยโกหก เขาสามารถเชื่อใจ ให้ใจ ให้ทุกอย่างได้กับคนคนนี้ เขารักจองกุกมากเสียจนถ้าหากจะถอยหลังกลับก็คงทำไม่ได้อีกแล้ว ยุนกิไม่เคยรับรู้ความรู้สึกที่ว่ารักหมดใจจนกระทั่งวันนี้เลยจริงๆ เพราะตอนนี้เขากำลังรู้สึกว่าตัวตนของเขา หัวใจของเขา ทุกๆ อย่างของเขา ไม่ใช่ของเขาอีกต่อไป พวกมันเป็นของจองกุก แค่จอนจองกุก

 




จอนจองกุกรู้สึกว่าวันนี้คนตัวขาวรุกเขามากกว่าทุกครั้ง ทั้งริมฝีปากรสโคล่าที่ยังจูบเข้ามาอย่างจาบจ้วงและรุนแรงกว่าปกติ มือไม้ที่ไม่อยู่นิ่งเพราะเอาแต่ลูบตามลำตัวของเขา หรือแม้แต่ช่วงล่างที่บดเบียดอยู่บนตักของเขาอย่างช่ำชองจนรู้สึกร้อนและเฉอะแฉะไปหมด



 

พี่ยุนกิ ใจเย็นๆเขาถึงกับต้องเอ่ยปากเมื่อร่างเล็กที่ไล่ริมฝีปากลงเริ่มใช้ลิ้นกับฟันที่ลำคอและแผ่นอกของเขา สาบานได้ว่ามันคงไม่ได้มีแค่รอยแน่ๆ เพราะจองกุกรู้สึกแสบในบางทีที่ยุนกิกดริมฝีปากลงมาด้วยซ้ำ


เธออยากเจอเราสมัยก่อนเหรอ?” คนตัวขาวเอียงศีรษะพลางยกยิ้มมุมปาก ถึงแม้ว่าจะน่ารัก แต่กลับดูร้ายกาจจนเขาต้องชะงัก ขึ้นไปนั่งบนโซฟาดิ

 










 

CUT

(จิ้มเลย)











“แบบนี้...ชอบมั้ย?” ยุนกิเอ่ยถามล้อเลียนคำพูดที่เขาชอบพูด จองกุกไม่ได้ตอบอะไรแต่กดจูบลงบนแผ่นอกของอีกฝ่ายที่กำลังยกขึ้นลงเพราะหอบหายใจ “เธอ ตอบเร็ว”


“ชอบครับ” เขาผงกหัวขึ้นมามองร่างเล็กที่นอนมองหน้าเขาอยู่ มือขาวเอื้อมมาลูบผมเขาเบาๆ ทำหน้าทำตาเป็นแมวขี้สงสัยก่อนจะถามต่อ


“แล้วชอบพี่ยุนกิคนเก่าหรือคนใหม่มากกว่าอ่ะ?”


“คนไหนก็ชอบทั้งนั้น” ยุนกิหัวเราะร่า ก่อนจะยิ้มตาหยีให้เขาพร้อมเอ่ยถามอีกครั้ง


“ต่อมั้ย? ถุงยางยังไม่หมดเลย”

 

 










 

อ่า ให้ตายสิ มินยุนกินี่ชักจะเกินไปแล้วจริงๆ

 

 








































มินยุนกิกดหยุดเพลงแล้วพับหน้าจอแล็ปท็อปลง ก่อนจะเลื่อนมือมาบีบนวดตรงสันจมูกเบาๆ เขาตัดสินใจลุกขึ้นยืนพลางบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้าจากการนั่งทำงานติดต่อกันหลายชั่วโมง ขณะที่เท้าก็เดินออกจากห้องอย่างเอื่อยเฉื่อย ตาเรียวเหลือบไปเห็นร่างสูงของจอนจองกุกที่ยังนั่งจมอยู่ตรงหน้าโซฟาตั้งแต่บ่ายๆ จนตอนนี้ก็ห้าทุ่มได้แล้ว นอกจากลุกมากินข้าวเย็นด้วยกันแล้วก็เข้าห้องน้ำ เขาก็ไม่เห็นว่าอีกฝ่ายจะลุกไปไหนอีก ร่างเล็กเดินไปนั่งคุกเข่าที่ด้านหลังของน้อง ก่อนจะโอบแขนทั้งสองข้างล้อมรอบแผ่นหลังกว้างพลางโยกไปมาเบาๆ ได้แต่หวังว่าการกระทำแบบนี้จะช่วยผ่อนคลายให้น้องได้บ้าง ยุนกิแนบแก้มของเขาชิดกับใบหน้าด้านของจองกุก มือหนาวางกรรไกรก่อนจะเลื่อนมือมาลูบตรงท้ายทอยของเขาแล้วละออกไป

 



“เหนื่อยมั้ย?”


“ไม่เหนื่อยหรอกครับ แค่เมื่อยเฉยๆ”


“ไหนๆ เมื่อยตรงนี้ป่ะ? มาๆ พี่ยุนกินวดให้” มือขาวบีบลงที่ไหล่ทั้งสองข้างของคนตรงหน้าด้วยแรงที่ไม่มากไม่น้อยเกินไป “โห ไหล่แข็งมากเธอ พักได้แล้วนะ”


“เหรอครับ” อีกฝ่ายว่าพลางหัวเราะเบาๆ


“ทำไมดูเครียดจัง ยากเหรอ?” จองกุกพยักหน้ารับทั้งๆ ที่ยังก้มหน้าให้เขานวดอยู่ ก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งมาจับมือเขาเอาไว้


“งานมีปัญหาตรงไหนเหรอ?” ร่างเล็กเปลี่ยนลงมานั่งขัดสมาธิหันหน้าหาอีกคนโดยที่ยังไม่ปล่อยมือ


“ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ ผมแค่ทำไม่ได้ตามที่คิดเอาไว้ คือมีภาพในหัวชัดแล้ว แต่พอทำจริงๆ มันออกมาไม่ดีเลยไม่ค่อยพอใจ”


“แล้วลองถามเพื่อนหรือปรึกษารุ่นพี่รึยัง? พี่รหัสเธออ่ะ”


“ถามแล้วครับ พี่เขาบอกให้เอางานไปให้ดูพรุ่งนี้ เขาจะช่วยดูให้”


“ก็ดีแล้วนี่นา งานส่งอาทิตย์หน้าใช่ป่าว? ยังมีเวลาอีกเพียบ”


“ผมแค่หงุดหงิดน่ะครับที่คิดไม่ออก”


“โอเคๆ ไม่เป็นไรนะ คิดไม่ออกก็พักก่อน สมองมันล้าแล้วไง” มือขาวขยับไปถอดแว่นสายตาของร่างสูงออก แล้วขยับมากอบกุมใบหน้าอีกฝ่าย ก่อนจะใช้ปลายนิ้วโป้งนวดวนที่ข้างขมับทั้งสอบข้างเบาๆ


“ทำไมพี่ตัวหอมตลอดเลย” อีกคนขยับหน้ามาใกล้ ก่อนจะใช้ปลายจมูกโด่งไล่ไปตามสันกราม ข้างแก้ม และลำคอของเขา “ได้กลิ่นแล้วสบายใจ”



 

ยุนกิหลุดหัวเราะเมื่อได้ยินคำชมนั้น จองกุกผละหน้าออกไปพร้อมกับหลับตาลงและให้เขานวดต่อไปเรื่อยๆ ร่างเล็กถือโอกาสนี้พินิจพิจารณาใบหน้าของคนรักไปด้วย ใต้ตาคล้ำๆ กับผิวหน้าที่แห้งขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าของมันกำลังได้รับการพักผ่อนที่ไม่เพียงพอ ถ้าเป็นเมื่อก่อนสี่ห้าทุ่มน้องก็นอนแล้ว แต่พอเข้ามหาวิทยาลัยมาก็พักผ่อนน้อยลงเรื่อยๆ แน่นอนว่ายุนกิที่อยู่ด้วยแทบตลอดเวลาจับสังเกตได้ถึงจุดนี้ บางวันเขายังเข้านอนเร็วกว่าน้องเสียด้วยซ้ำ มันไม่ใช่แค่เรื่องงาน การบ้าน กิจกรรม หรือการปรับตัวกับสังคมใหม่ มันยังมีความคิดความรู้สึกอันซับซ้อนที่เกิดจากปัจจัยต่างๆ ซ่อนอยู่ภายในจิตใจซึ่งน้องจะต้องคอยรับมือกับมัน และนั่นอาจเป็นพื้นที่ส่วนที่เขาไม่สามารถที่จะย่างเท้าเข้าไปได้ ซึ่งยุนกิเข้าใจดีอย่างมากๆ ดังนั้นเขาไม่โกรธหรือรู้สึกแย่หรอกถ้าจองกุกมีอะไรที่ไม่สามารถพูดคุยกับเขาได้ตรงๆ



 

“เธอ”


“หืม”


“ไปขับรถเล่นกันมั้ย?” จองกุกลืมตาขึ้นทันที เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาละมือออกไป


“ตอนนี้น่ะเหรอครับ?” มือหนาขยี้ตาเล็กน้อยก่อนจะหยิบแว่นของตัวเองที่วางอยู่ข้างๆ ตัวขึ้นมาสวม “จะเที่ยงคืนแล้วนะ”


“อื้อ เดี๋ยวพี่ยุนกิขับให้เอง” เขาฉีกยิ้มกว้างให้คนตรงหน้าอย่างกับต้องการจะยืนยังสิ่งที่พูดไป













 

ในที่สุดพวกเขาทั้งคู่ก็มาอยู่ในรถมินิคูเปอร์ของคนเป็นพี่ เขาขับไปตามทางเรื่อยๆ ไม่ได้มีจุดหมายอะไร แค่เพียงเลี่ยงเส้นทางที่รถอาจจะเยอะก็เท่านั้น ยุนกิขับรถมือเดียว นิ้วเรียวเคาะลงบนพวงมาลัยตามจังหวะเพลงที่เปิด ส่วนอีกมือหนึ่งวางไว้บนหน้าขา เขาไม่สามารถเปิดหน้าต่างได้อย่างที่ต้องการ เพราะอากาศในเมืองแบบนี้ไม่ค่อยดีสักเท่าไรนักหรอก เด็กปีหนึ่งนั่งเท้าคางกับที่วางแขน ดวงตามองออกไปนอกหน้าต่าง ยุนกิเองไม่ได้ชวนคุยอะไร เขาปล่อยให้น้องคิดอะไรของตัวเองไปเรื่อยเปื่อย มีบ้างบางครั้งที่หันไปมองอีกฝ่ายแล้วก็เผลอหลุดยิ้มออกมา เพราะนึกย้อนไปถึงช่วงที่ไปรับส่งจองกุกแรกๆ แล้วน้องก็ไม่ได้มีท่าทีสนใจเขาแบบนี้เลยเป๊ะๆ



 

คนขับแตะเบรกเมื่อเห็นสถานที่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนใจจากตรงเป็นเปิดไฟเลี้ยว จองกุกละสายตาจากหน้าต่างแล้วหันมามองเขา ยุนกิยิ้มให้ขระเคลื่อนรถไปจอด มันคือใต้สะพานริมแม่น้ำที่พวกเขาทั้งคู่เคยมาด้วยกันวันที่โฮซอกไปเจอว่าจองกุกอยู่ที่คอนโดวี ร่างเล็กคว้ากล่องบุหรี่ลงไปด้วย ก่อนที่จะกดล้อกรถเมื่อเห็นว่าอีกคนตามลงมาจากรถแล้ว ขาเรียวเดินนำไปนั่งที่ม้านั่งตัวเดิม มือขาวหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดบุหรี่ จองกุกที่กำลังจะนั่งลงข้างๆ ก็เอื้อมมือมาหาเขาเป็นเชิงขอ ซึ่งยุนกิก็หยิบให้โดยไม่อิดออด เพราะเขาคิดว่าถ้าจองกุกทำแบบนี้แสดงว่าคงเครียดเอาเรื่องเลยทีเดียว เพราะปกติแล้วน้องแทบไม่คิดจะแตะด้วยซ้ำถ้าไม่จำเป็น



 

“แปลกอ่ะ มาที่นี่ทีไรเธอต้องเครียดทุกที ละก็ขอบุหรี่เราแบบนี้ตลอด”



 

จองกุกหันมายิ้มให้ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เอาจริงๆ ตั้งแต่ออกจากห้องมาพวกเขาแทบไม่ได้คุยอะไรกันด้วยซ้ำ ยุนกิอัดควันบุหรี่เข้าปอดก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น เขาไม่ได้เบื่อหรืออะไร แต่แค่อยากจะให้เวลากับน้องมากๆ ปกติจองกุกก็เป็นคนประเภทโลกส่วนตัวสูงมาแต่ไหนแต่ไร พอมาคบกับเขาก็ต้องปรับตัวอยู่หลายอย่างเพื่อที่จะให้ชีวิตของพวกเราเข้ากันได้ แถมยังอยู่ห้องเดียวกันอีก กลายเป็นว่าน้องอยู่กับเขาตลอดเวลา ไม่ได้มีเวลาส่วนตัวที่จะได้ใช้มันอยู่กับตัวเองจริงๆ สักเท่าไร ยุนกิเข้าในจุดนี้ดี บางวันกลางสัปดาห์เขาเลยกลับบ้านบ้าง ออกไปหาเพื่อนบ้าง เพื่อที่จะให้เวลาอีกคนได้อยู่คนเดียว เพราะปกติเขาจะกลับบ้านวันศุกร์และเสาร์ พอวันอาทิตย์ค่ำๆ ก็กลับมาที่คอนโดพร้อมน้อง จองกุกก็ทำแบบนี้เหมือนกัน



 

“แต่พี่ยุนกิดีใจนะ ถึงจะเครียดหรือว่าไม่ดียังไง แต่ก็ได้อยู่ข้างๆ จองกุกแบบนี้”


“ขอบคุณนะครับ”



 

จองกุกพูดยิ้มๆ ก่อนจะทิ้งบุหรี่ลงบนพื้นแล้วใช้รองเท้าอดิดาสเหยียบมันให้ดับ เขาเห็นอีกคนคีบเอาไว้ซะมาก ไม่ค่อยได้สูบอะไรหรอก ร่างเล็กลุกขึ้นยืนพร้อมส่งมือให้คนตรงหน้าได้จับ ยุนกิไม่เอื้อมมือไปจับมือน้องให้ลุกขึ้นเหมือนวันนั้นที่คอนโดวีอีกแล้ว ตอนนี้เขาเชื่อใจและไม่ลังเลใจเลยสักนิด ยุนกิเชื่อว่าน้องต้องจับมือเขาเอาไว้อย่างแน่นอน ทว่าร่างสูงที่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินแยกไปโดยที่ไม่แตะมือเขาแม้แต่นิดทำเอายุนกิใจเสีย จองกุกหันกลับมามองเขา ใบหน้าที่เรียบนิ่งกลายเป็นอมยิ้มก่อนจะเอื้อมมาจับมือของเขาเอาไว้ให้เดินกลับไปที่รถด้วยกัน เขาเผลอเบ้ปากออกมาทันที อีกคนเหมือนจะรู้และจำได้อยู่ตลอดว่าเขาคิดอะไร แล้วก็ชอบแกล้งให้เขาไปไม่เป็นอย่างนี้ประจำ

 












“พี่ยุนกิ” จองกุกเอ่ยขึ้นในขณะที่เขากำลังดึงเข็มคัดมาคาด


“หืม?” เขาตอบรับกลับไปโดยที่ไม่ได้หันไปมองเพราะมัวแต่ขยับมือเปิดแอร์ เปิดเพลง เปลี่ยนเกียร์ แต่ประโยคถัดไปนี่แหละที่ทำให้ยุนกิต้องชะงัก


“ขอหอมแก้มหน่อย”


“ออะไร?”


“ขอหอมแก้มครับ” อีกฝ่ายดันแว่นให้เข้าที่พร้อมกับมองตรงมาที่ยุนกิที่เอาแต่กระพริบตาเพราะทำอะไรไม่ถูก


“หอมทำไม จองกุกเป็นอะไรเนี้ย”


“เร็วๆ ครับ เอาแก้มมาหน่อย” ยุนกิทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่ก็เอียงแก้มไปหาคนข้างๆ เสียงฟอดเหมือนว่าหอมจริงๆ ที่ดังอยู่ข้างหูทำเอาใบหน้าเห่อร้อนไปหมด


“โอ๊ยน้องงงง ทีหลังไม่ต้องขอนะ ทำเลยดีกว่าอ่ะ คือมันยังไม่เขินเท่านี้ป่ะ” มือขาวจับพวงมาลัยแน่น พยายามที่จะไม่เสียงดังกลบเกลื่อนความเขินแต่สุดท้ายก็โวยวายออกมาเป็นชุด


“แก้มเยอะขึ้นรึเปล่าครับ?”


“น้อง!


“อ่า ก็เยอะอยู่แล้วนี่นะ”


“จองกุก! พอแล้ว!




ร่างสูงหัวเราะเสียงดังก่อนจะยกมือเป็นเชิงว่ายอมแล้วพลางดึงเข็มขัดมาคาด เขาเกลียดท่าทางแบบนั้นของอจองกุกชะมัด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าชอบมันมากพอๆ กันนั่นแหละ










 

ยุนกิคิดว่าตัวเองคงรักจองกุกมากไปหน่อย

 

 





 
















ตอนนี้เป็นเวลาสิบเจ็ดนาฬิกา มินยุนกิและคิมนัมจุนกำลังยืนรอใครบางคนด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์สักเท่าไรนัก ก็จองโฮซอกไอ้เพื่อนตัวดีน่ะสิ นัดกินข้าวกันแต่เลทมาครึ่งชั่วโมงได้แล้ว และพวกเขาก็กำลังหิวมากซะด้วย ก็เข้าใจนะว่ากรุงเทพรถมันติด แล้วมันก็มาเส้นที่รถโคตรติดอีกต่างหาก แต่ก็อดหงุดหงิดไม่ได้อยู่ดี ยุนกิแอบคิดว่าถ้าเห็นเดินโฮซอกมันเดินมานะจะจับมันตีเข่าให้จุกตาย แต่ก็นั่นแหละ ก็ได้แต่คิดน่ะนะ ถึงเวลาจริงก็ได้แต่ด่าๆ มันไปเท่านั้น



 

“ไอ้เหี้ย กว่าจะมา” ในที่สุดร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีแดงเข้มกับกางเกงยีนส์ก็ผ่านเข้ามาในกรอบสายตา นัมจุนผลักหัวมันไปแรงๆ หนึ่งด้วยความหมั่นไส้ที่โฮซอกมันยังคงยิ้มแป้นและไม่ได้มีความรู้สึกผิดแต่อย่างใด


“โทษทีมึง ไปส่งคุณนายเขามา กว่าจะวนหาที่จอดอีก นี่มันวันไปห้างแห่งชาติหรือยังไงวะครับ”


“โอ้โห ลูกชายดีเด่นสุดๆ ไปเลยครับ”


“ไอ้สัด” ยุนกิหัวเราะร่าพลางหลบมือของโฮซอกที่เหวี่ยงมา “แม่ฝากไวน์มาให้มึงด้วยยุนกิ อยู่ในรถ ขากลับเตือนกูด้วยอ่ะ”


“เชี่ยๆๆ จริงดิ โอ้ยยยย รักแม่มึงว่ะ ไว้ว่างๆ บอกเดี๋ยวกูแวะไปหา”



“บอกตัวเองเถอะคร้าบเพื่อน ให้เลิกติดผัวให้ได้ก่อน”


“ไอ้เชี่ย กูบอกว่าไม่ให้เรียกผัวไง!


“เอ๊าๆ ขอโทษๆ เลือดพี่ยุนกิเจ้าพ่อมิวส์คนที่สาวล้อมหน้าล้อมหลังมันยังพลุ่งพล่านว่ะ ขอโทษครับพี่ๆ”


“โฮซอกมึงแม่งกวนตีน”



 

เขาผลักหัวมันไปทีก่อนเร่งฝีเท้าเดินนำไปยังร้านเนื้อย่างที่ตั้งใจมากินทันที พวกเขาไม่ได้มากินข้าวกันสามคนนานมาแล้ว นอกจากที่มหาลัยก็ไม่ค่อยได้ไปที่อื่นด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน ก็ตั้งแต่ต่างคนต่างมีแฟนก็ใช้เวลาอยู่แฟนตัวเองซะเยอะ ไม่นับนัมจุนที่คบกับจินมาก่อนนานมากแล้วน่ะนะ นานๆ ทีได้มาด้วยกันแค่กลุ่มเพื่อนบ้างก็ดีเหมือนกัน เพราะมันก็มีเรื่องบางเรื่อง (อันที่จริงก็หลายเรื่อง) ที่อยากคุยกันแค่สามคนเท่านั้น




“มึง สรุปไอ้ชานยอลมันมีแฟนรึยังวะ?” โฮซอกถามขึ้นในระหว่างที่พวกเขากำลังวางเนื้อบนเตาเป็นรอบที่เท่าไรก็นับไม่ไหว แน่นอนว่ามันเป็นหัวข้อสนทนาที่น่าสนใจพอให้คิมนัมจุนวางโทรศัพท์ที่กำลังแชทคุยกับแฟนได้


“ไม่รู้ว่ะ แต่ก็เห็นไม่ได้อะไรกับใครชัดเจนขนาดนั้นนะ”


“ยุนกิมึงรู้ป่ะ มันไม่ได้บอกมึงเหรอ?”


“ไม่รู้ มันไม่ได้บอก แล้วมาจี้ไรกูนิ” เขาทำหน้าเอือมใส่จองโฮซอกที่ทำหน้ากรุ้มกริ่ม แม่งโคตรไม่น่าไว้ใจเลยเหอะ


“แหม ก็รู้ๆ กันอยู่ป่ะว้า


“กวนตีนอีกแล้วนะมึง หลายรอบแล้ววันนี้ อยากแดกไม่ลงป่ะครับ?” เขาจิ้มตะเกียบใส่หน้ามันเป็นเชิงขู่ว่า ถ้าไม่หยุดกูจิ้มลูกมึงแน่ อะไรประมาณนี้ แต่ก็ไม่มีอะไรห้ามโฮซอกให้มันกวนตีนต่อไปได้


“โอ๊ยกลัวๆๆ ขอโทษครับพี่”


“ไอ้ห่า กลับเข้าเรื่องก่อน ตีกันตลอดอ่ะพวกมึงเนี่ย” สุดท้ายก็เป็นนัมจุนที่ต้องคอยสงบศึกระหว่างพวกเขา และทำหน้าที่ที่ดีอย่างการดึงการสนทนาให้กลับเข้าเรื่อง


“หรือว่าสุดท้ายมันจะลงเอยกับไอ้แบคจริงๆ วะ?”


“ก็ไม่แน่ว่ะ กูไม่เห็นไปไหนรอดเลย ทั้งคู่อ่ะ” ยุนกิว่าพลางคีบเนื้อชิ้นที่สุกแล้วใส่จานโฮซอกที่นั่งข้างๆ และกำลังทำหน้าสงสัยขั้นสุด ก่อนจะคีบอีกชิ้นใส่ปากตัวเอง


“เออ กูเห็นแบคมันเปลี่ยนแฟนมาสองคนแล้วป่ะ คบไวเลิกไวฉิบหาย”


“รอดูกันต่อไปครับ”









 






พวกเขาเรียกเช็คบิลล์ในอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา ตอนนี้เป็นเวลาเกือบทุ่ม ซึ่งก็ใกล้ได้เวลานัดของเขากับจองกุก วันนี้น้องมีนัดทำงานที่มอกับเพื่อน เลยตกลงกันว่าจะมาเจอกันที่ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ตอนหนึ่งทุ่มเพราะน้องอยากจะแวะมาร้านสวนขวดด้วย อีกฝ่ายไม่ได้มาที่นี่นานหลายเดือนแล้วเพราะมัวแต่ยุ่งๆ กับเรื่องมหาลัย



 

“มึงไปไหนต่อ?” เขาเอ่ยถามขณะที่เดินไปร้านสวนขวดซึ่งต้องลงไปอีกสองชั้น


“กูกลับห้อง หาจิน”


“อ้าวจินกลับมาจากภุเก็ตแล้วเหรอ?”


“สักพักละ”


“มึงอ่ะ?” เขาหันไปถามจองโฮซอกที่เดินก้มหน้ากดโทรศัพท์อยู่ข้างหลัง เห็นรูปในไลน์แวบๆ ก็ไม่พ้นว่าคุยกับคิมแทฮยองนั่นแหละ


“ไปหาแทที่กอง รอรับกลับ”


“ถ่ายงานตลอดเลยคนนี้ ระวังน้องดังนะมึง”


“หวั่นใจสัดๆ แค่นี้กูก็ไม่เป็นส่วนตัวจะแย่แล้ว” เขาหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิททำหน้าตาละเหี่ยใจ โชคดีจริงๆ ที่จองกุกไม่ได้ดังอะไร ไม่งั้นเขาคงมีอาการเหมือนมันแน่ๆ


“ร้านนี้ป่ะวะ? ไม่ได้มานานกูลืม” ตาเรียวมองตานิ้วยาวๆ ของนัมจุนที่ชี้ที่ไปร้านที่เป็นกระจกใสๆ ล้อมรอบ


“เออ ใช่ๆ นั่นแหละ”


“เห้ยเดี๋ยวนะ นั่นจอนจองกุกเหรอ? เสื้อสีขาว”


“อ่า น่าจะ..ใช่” ร่างเล็กพยักหน้ารับช้าๆ ดวงตายังจดจ้องอยู่ที่ร่างของคนสองคนที่กำลังดูสวนขวดอยู่ในร้าน


“กูนึกว่าลูกค้าคนอื่นที่มากับแฟนนะเนี่ย หนุงหนิงเวอร์”


“ศัพท์เหี้ยไรของมึงวะ หนุงหนิง” เขาว่าพลางส่ายหัวอย่างอดขำไม่ได้ให้กับคำพูดแบ๊วๆ ที่ไม่น่าหลุดจากปากของคนอย่างโฮซอก


“เอ้า ก็เออนั่นแหละ”


“นั่นน้องเอมี่ป่ะที่พวกไอ้จงอินบอกว่าน่ารักๆ ที่อยู่กลุ่มแฟนมึง?” นัมจุนเอ่ยถามพลางผลักประตูกระจกเข้าไปก่อน


“ใช่ๆ น้องน่ารักจริง นิสัยดี”

 




ร่างสูงหันมาทางพวกเขาเมื่อได้ยินเสียงกระดิ่งที่ประตู คนตัวขาวยกมือไหว้พี่เจ้าของร้านที่ยืนอยู่หลังเคานต์เตอร์ที่เมื่อก่อนเจอกันบ่อย ก่อนจะหันไปส่งยิ้มบางๆ ให้กับเด็กปีหนึ่งที่ยังคงยืนอยู่หน้าชั้นวางขวดโหล เขาพยักหน้ารับไหว้จากเอมี่แล้วหันไปคุยกับพวกนัมจุนระหว่างที่รอน้องทำอะไรให้เสร็จ ยุนกิยิ้มและหัวเราะไปกับเรื่องตลกที่โฮซอกสรรหามาเล่า แต่ทำไมข้างในเขาถึงรู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนที่แสดงออกไปก็ไม่รู้ เป็นเพราะว่าเขากินเนื้อเยอะเกินไป หรือเป็นเพราะมือของจองกุกที่วางอยู่บนกลุ่มผมสีเข้มของเอมี่เมื่อสองนาทีก่อนกันแน่





















#สวนขวดกุกก้า





















TALK

 

คืนกำไรสู่สังคมค่า55555555555 กด99เป็นกำลังจัยให้ด้วยค่ะ คือแบบฮือออ ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ คือทำโพลในทวิตให้เลือกระหว่าง 1 กับ 2 ถ้าเลือกถูกเลขก็จะมีอะไรดีๆ ให้ นั่นก็คือสิ่งนี้ค่ะ5555555555 ถือว่าเป็นของขวัญแล้วกันนะคะ เราคอมพังนี่ต้องยืมคอมเพื่อนอัพ คือแบบล่าท้าผีมากๆ เสี่ยงสุดๆ กลัวเพื่อนตกใจว่าเอ๊ะมึงมาพิมอะไรในคอมกู555555 เราไม่เคยขอคอมเม้นท์เลย แต่ว่าครั้งนี้ขอหน่อยก็แล้วกันน้า เราไม่เก่งแต่งคัทเลย แต่ว่าก็อยากจะเขียนให้ทุกคนเนาะ ฮือ เอนจอยค่า






TALK (2)


มาแล้ววววว จริงๆ คือจะมาตั้งแต่เมื่อวานแต่ว่าพิมพ์ๆ อยู่ดันขยับขาไปโดนปลั๊ก ละปลั๊กมันไม่แน่นจอก็ดับไปเลย T_____T ละคือเราไม่ได้เวฟในเวิร์ดเพราะกำลังจะก็อปใส่กุเกิลไดรฟ์ ก็หายไปหมดเลยค่ะ จังหวะนั้นคือจะร้องไห้แล้วว นอยด์มากๆ เพราะว่าที่เขียนไปคืดีมากๆ ชอบมาก นอยด์ข้ามวันเลย แต่ก็เป็นความผิดเราเอง ด้วยแรงโมโหก็เลยรีบปั่นวันนี้เลย อยากอัพ!! 5555555 เราเขียนแชทของจองกุกกับพี่ยุนกิสมัยพี่จีบน้องแรกๆ ไว้ในจอยนะคะ ไปอ่านกันได้เน้อ ( https://goo.gl/VtJhVY ) เอนจอยนะค้า คอมเมนต์ติชมได้เหมือนเดิมค่ะ ป.ล. ยังไม่ได้พรูฟคำผิดค่า



























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

3,568 ความคิดเห็น

  1. #3549 Immiexz (@imsrdcd) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 17:47
    จองกุกอย่าทำแบบนั้นนะ!
    #3549
    0
  2. #3512 stinkllamas (@stinkllamas) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 09:24
    พี่ยุนกิ กอดๆๆๆ
    #3512
    0
  3. #3449 crescent_moon2 (@Crescent_Moon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 02:40
    อะไรอะ มีจับหงจับหัว เป็นเรา เราวีนแล้ววว ฮึ่ยยยย
    #3449
    0
  4. #3344 lookpangg (@lookpangg) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:29
    จองกุก... /เสียงเข้ม
    #3344
    0
  5. #3324 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 19:52
    ไม่เอานะจองกุก อย่าทำยุนกิเสียใจนะ
    #3324
    0
  6. #3311 Nulaw (@Nulaw) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 09:59
    ;-; สงสารนว้อง
    #3311
    0
  7. #3168 Milk-Chocolate (@mashi-maro) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 07:31
    ดีคือแบบดี ไรท์เขียนดีแล้วจริงๆนะ
    พี่กิต้องมีอะไรมากมายอ่ะ ผ่านหลายตอน ค่อยๆมีเรื่องนั้นเรื่องนี้ออกมา คุยกับน้องนะ อยาาเก็บไว้ น้องต้องมีเหตุผลบอกพี่กิแน่ๆ เชื่อใจน้องนะ
    #3168
    0
  8. #2931 `Youknowwho_ (@everytingforyou) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 23:04
    ก็ยังคงเป็นกังวลเรื่องเอมี่อีกอยู่ดี เห้ออ มันแบบ ...
    แล้วยิ่งน้องมีเรื่องกังวลใจด้วย นี่แอบคิดเตลิดไปไกลมากกับการที่น้องมานั่งเครียดเนี้ย
    แถมท้ายตอนพี่โฮซอกยังแอบหย่อนระเบิดเบาๆอีก 
    คือรู้นะว่าน้องรักพี่ยุนกิอะ แต่การกระทำน้องกับมี่แต่ละอย่างมันโครตกวนใจเราเลยอะ
    จนแบบที่จริงควรจะหวีดบ้าบอกับฉากคัท แต่นี่เราอ่านฉากคัทไปด้วยความแบบกังวลใจอะ
    นี่ไม่รู้ว่าอ่านไปขมวดคิ้วไปด้วยหรือเปล่า 55555555555
    ไม่รู้อะ คือแบบนี่ก็แอบสัมผัสได้ถึงความกังวลใจของพี่ยุนกิอะ
    เลยแอบคิดไปว่าที่พี่ทำงี้นี่มันมีเหตุผลอะไรในใจพี่เค้าเปล่านะ ?
    พี่เค้าถึงขุดตัวเองเวอร์ชั่นเดิมออกมาให้น้องเห็นพอกรุบกริบเนี้ยย 
    แต่คือพี่ยุนกิเวอร์ชันคนฮอตปรอทแตกนี่มันดาเมจแรงมาก ฮวืออ อยากร้องไห้
    โครตฮอต น้องกุกนี่คงอึ้งไปเลย ไม่เคยเห็นพี่มุมนี้
    แต่นี่กรี๊ดหนักมากตอนที่บอก ต่อมั้ย ถุงยางยังไม่หมดเลย
    คือแบบ โอ้ยยย โครตพี่ยุนกิอะ ไม่รู้จะอธิบายคำไหนนอกจาก โครตพี่ยุนกิเลย 55555555555
    แต่ถึงแม้จะกรี๊ดหนักมากเมื่อเจอพี่ยุนกิดาเมจไปแล้ว พอถึงตาน้องกุกนี่แบบ
    เราได้ตายไปแล้วค่ะ ตายไปพร้อมๆกับประโยคขอหอมแก้มหน่อย ฮวืออ
    น้องง น้องทำอย่างนี้ได้ไง ร้ายกาจ และร้ายแรงมากค่ะ ตายยยย TT______TT
    ชอบความแก๊งเพื่อนมานั่งคุยกันแค่สามคนมากๆอะ
    เหมือนเป็นคอมฟอร์ทโซนเล็กๆอะ คุยนู่นคุยนี่
    นี่ว่าสักวันพี่ยุนกิคงต้องเอาความไม่สบายใจส่วนตัวมาคุยกับเพื่อนบ้างนี่แหละ
    แอบอยากให้พี่เค้าระบายบ้างงะ

    #2931
    0
  9. #2806 Auo06 (@Auo06) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:47
    หวงก็บอว่าหวงสิคะพี่ยุนกิ!!!!
    ไรท์สู้ๆนะ
    #2806
    0
  10. #2724 gifnkt (@gifnkt) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:51
    มาต่อได้แย้วววว คิดถึงแย้วว
    #2724
    0
  11. #2722 Monstarx093 (@Monstarx093) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 08:11
    เราไว้ใจเอมี่นะแต่ว่าด้วยความที่ชอบอะไรเหมือนๆกุกไปหมดมันเลยทำให้ดูสนิทกันมากจนบางครั้งมันอาจจะมากเกินไปและพี่ยุนกิเห็นแฟนตัวเองไปลูปหัวคนอื่นแบบเอ็นดูอ่ะมันก็คงจะรู้สึกโหว่งๆหน่อย
    #2722
    0
  12. #2721 gabbabe (@namdew) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 10:43
    เดี๋ยวไรท์ทำให้เขวอีกละะะเห้อมมมๆๆๆๆๆๆแต่ก็คิดว่าไม่มีอะไรนะพี่กิน่าจะคิดมากละต้องรอเคลียร์กับกุกอีกที /โอ้ยยยแต่น่ารักมากเลยความเอาใจใส่ของพี่และการสกินชิพเล็กๆน้อยๆชอบมากค่ะะ
    #2721
    0
  13. #2720 vii (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 23:45
    พี่ยุนกิอย่าคิดมากน้าาาาาา
    #2720
    0
  14. #2719 ZAYO_O (@ZAYO_O) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 18:38
    ครึ่งแรกพี่ยุนกิร้ายกาจมากกกกโอ้ยยยแงงฟฝอนดมอบไอรกวฮือออๆๆ เรานึกภาพไม่ออกเลยถ้าพี่ยุนกิคนเก่าเป็นคนจีบจองกุก คือพี่แซ่บมากๆๆ เจ้าพ่อมิวส์ยังไม่ทิ้งลายจริงๆ แงทำไงดี ใจมันกามอยากจะเม้นอะไรไม่ดีแต่อยากรักษาภาพฟิคฟีลกู้ดของสวนขวด เฮ้อ ช่างมันละกันไม่คิดแล้ว5555555555

    อย่างแรกเลยคือตอนเลื่อนอ่านแล้วเจอคัทเราตกใจมากกกกกๆๆๆ ไม่คิดว่าคัทจะมาตอนนี้เลย แบบ โอ้ยจะบอกยังไงดี เอาเป็นง่าปลื้มมากๆค่ะ พี่ยุนกิคนเก่าเราก็ชอบมากๆเหมือนจองกุกเลย555555555 เห็นพี่ยุนกิแพ้จองกุกตลอดเลย จนตอนนี้เราพอใจแล้วค่ะ5555555555555 คือปกติพี่ยุนกิแทนตัวว่าพี่ยุนกิใช่ไหม แล้วมันน่ารักมากๆเลยสำหรับเรา แต่พอประโยคที่พี่ยุนกิถามว่า ซื้อมาแล้วได้ใช้เลยพี่ยุนกิเก่งไหม เราแบบบบบฮือาอมแจกใแแวไทแวนใอนดกรี้ดอัดโอ่ง ยุนกิคนเดิมหายไปแล้วจริงๆ ยอมแล้วค่ะ ฮืออ รักพี่หลงพี่

    ส่วนเอมี่เราไม่คิดอะไรแล้วค่ะ55555555555 ส่วนตัวว่าจองกุกก็ไม่คิดเหมือนกัน แล้วจากตอนที่แล้วเอมี่ก็ไม่น่าจะอยากเป็นส่วนเกินคู่หลักเขานะ เพราะไรท์เตอร์ให้คยอมดูมีซัมติงเราถึงวางใจ กุกมี่เขาคงแค่สนิทกันเกินไป เราจะคิดอย่างงั้นแล้วกันเนอะ5555555555

    รอต่อนะคะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆค่ะ ชอบมากๆเหมือนเดิม เรากระปรี้กระเปร่าทุกครั้งที่เห็นสวนขวดมีคัทเลย555555555 โดยเฉพาะตอนนี้ที่จองกุกไปแกล้งเขาก่อน สุดท้ายโดนปราบเองเลย ฮือเขินจัง ขอบคุณอีกครั้งนะคะ รักก
    #2719
    0
  15. #2717 NuttraKantapokai (@NuttraKantapokai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 11:57
    มันมาล้าวววว มาล้าวครับผมมม ดราม่าแน่เลยฮืออออ ไม่เอาา ไม่เอาเอมี่สิแงๆๆๆ
    #2717
    0
  16. #2716 ปย๊ง (@baitong092) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 16:54
    แงงพี่ยุนกิอย่าคิดมากนะ เราจะไว้ใจเอมี่ได้มั้ยยย พี่ยุนกิไว้ใจจองกุกมากๆเลย จองกุกห้ามทำพี่ยุนกิเสียใจนะะ;-;
    #2716
    0
  17. #2715 wellxwhale (@wellxwhale) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 23:39
    ฮือออออออ พี่ยุนกิิิิ แอบตัดตอนท้านมากแต่ก็ลุ้นตอนท้ายมานานมากว่าเมื่อไหร่พี่ยุนกิจะหึง แบบพี่ยุนกิดีมากเลย ไว้ใจน้องขั้นสุด นี่แบบชอบฉากที่ไปสูบบุหรี่ด้วยกันสุดแล้วว ฮือออ ชอบความที่เคารพนิสัยส่วนตัวกันทากๆ;-; ชอบไปหมดเลยค่ะะ
    #2715
    0
  18. #2714 Sodium97 (@Sodium97) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 16:01
    จองกุกอย่าใจร้ายกับพี่ยุนกินะนี่คือเราสังเกตุมาตั้งแต่ให้ปากกาที่พี่ให้เป็นของขวัญล่ะเพราะเราเป็นคนคิดมากอ่ะของสำคัญแบบนั้นไม่ควรให้คนอื่นยืมป่ะแต่แบบในมุมของน้องคงไม่ได้คิดอะไรอ่ะคือเพื่อนเฉยๆแต่พี่ยุนมารู้ก็อาจจะไม่ไดคิดงั้นไงมันมองคนละมุมอ่ะจองกุกก็ระวังตัวไว้น้าแต่อยากให้เคลียกันได้แบบแฮปปี้นะไม่อยากให้เป็นแบบช่วงแรกที่ที่พี่ยุงพยายามอยู่ฝ่ายเดียวอ่ะมันเศร้าเกินไป5555555
    #2714
    0
  19. #2713 Inmtwnk (@Inmtwnk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 01:04
    จองกุกอาจจะมีฟีลสนิทกับเอมี่เหมือนที่ยุนกิสนิทกับโฮซอกมั้ย แต่แบบ นังนั่นเปนผู้หญิงงงงงง
    #2713
    0
  20. #2712 hansolvn (@hansolandme) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 23:48
    แง้ไม่เอาา ไม่คิดมากนะพี่ยุนกิ ;--;
    เราคิดว่าจองกุกอ่ะไม่คิดอะไรหรอก พี่ยุนกิเคลียร์เถอะค่ะ ไม่อยากให้พี่ยุนกิของน้องคิดเรื่องนี้ไปนานๆจริงๆนะ แง
    #2712
    0
  21. #2711 SNW ...Kya ing (@vasuntara-ink) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 23:39
    อ้ากกกกกกกก อย่าโหดร้ายกับใจพี่ยุนกินะ
    #2711
    0
  22. #2710 chubbyjk (@byyebua) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 22:29
    T____Tคุงไรท์คะ 50%บนทำเราสบายใจมากๆ แล้วก็มาปวดใจกับตอนสุดท้ายอีกแล้ว ทำยังไงดีอยากโอ๋พยกมากๆๆๆ มากที่สุดในโลก ฮือ มันอึดอัดใจ มันแบบ รู้สึกไม่ดีไปหมดเลย จัเคลียก้ไม่เคลียมันแบบหงุดหงิดงุ่นง่านในใจเล็กๆแบบ ฮือ ช่วยน้องด้วย เมื่อไหร่ปมนี้จะหมดไป แง555555555555สู้ๆนะคะ รอเสมอ
    #2710
    0
  23. #2709 noowoonpim44 (@noowoonpim44) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 18:21
    เราว่าแล้ววว ฮืออออ
    #2709
    0
  24. #2708 MARSKTOKI (@matoki_ting) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 18:17
    แน่ะ
    ไรท์เตอร์ก็ยังไม่วายขยี้ด้วยโมเม้นเพื่อนรัก555555555555555555
    จองกุกก็สกินชิพเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนี่นา
    พี่ยุนกิอาจจะไม่ชินที่เห็นจองกุกสกินชิพกับคนอื่นแหละ
    จองกุกแค่เอ็นดูเพื่อนเองน่า เอมี่ก็ตัวเล็กด้วยแหละ มันเลยเป็นโพซิชั่นที่ง่ายต่อการลูบหัวงะ
    หรือจองกุกทำกับพี่ยุนกิจนชินเลยเผลอทำแบบนี้ออกไปรึป่าว
    แต่การที่พี่ยุนกิแอบรู้สึกแปลกๆแบบนั้นมันก็เป็นสัญญาณที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ล่ะนะ
    เลาเชื่อว่ายังไงก็คุยกันได้ ต่างคนต่างก็ไม่ได้งี่เง่าอยู่แล้วนี่ แค่พูดออกไปให้เข้าใจก็พอแล้ว
    แล้วก็นะ
    คำว่า CUT นะ....
    ฟฟฟาแทดสดยงเอสดลชไมอเากาสแวแ
    ไม่รู้จะหวีดยังไงแล้ว
    เลาชอบมากนะ
    คือไม่จำเป็นต้องเร่าร้อนรุนแรงอะไร ก็ตื่นเต้นจะแย่แล้วเนี่ยยยย ;---;
    เลาชอบความนิ่มนวลแบบนี้มากกว่า มันอินได้นานกว่า
    ต่างคนต่างยอมให้อีกคนเป็นคนนำ หรือการที่ถามว่าชอบมั้ย เนี่ยฮือออออ
    ต้องใส่ใจกันขนาดไหนอ่ะㅠ ㅠ
    ถึงจะแอบมีกลิ่นไม่ชอบมาพากลทำให้เกิดความสับสนกันบ้าง
    แต่เลาเชื่อในความรู้สึกที่ต่างคนต่างก็ไว้ใจต่อกันแบบนี้น่ะ
    โอ่ยดีมากกอไก่แปดพันล้านตัว
    ปอลอ ยังคงรอพาร์ทของปาร์คจีมินผู้ที่ยังแอบคิดถึงใครซักคนอยู่ลึกๆหิหิ
    #2708
    0
  25. #2707 HI PEACH (@thispeach_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 16:46
    อ้าว กำลังหวานเลยนะ ;-;
    #2707
    0