<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 24 : ตอนที่๒๓ อ่อนโยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

การรักษาของนภาผ่านไปด้วยดีโดยที่ดิลกเป็นคนจ่ายให้ทั้งหมด หลายวันต่อมานภาก็อาการดีขึ้นมากจนกลับบ้านได้ พอกลับมาถึงก็ดึกดื่นมืดค่ำ นภาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จทุบหลังตัวเองบรรเทาความเมื่อยล้า เอนกายลงบนเตียงแล้วก็พูดบ่นไปตามประสา

“โอ๊ย ปวด... ปวดเหมือนใจจะขาด”

“ปวดเหรอแม่ มา ฉันนวดให้”

ฉัตรเงินเข้ามานวดให้นภา พอหายเมื่อยนภาก็ลูบหัวลูกสาว

“นางฉัตร แกนี่มันดีกว่าอีธูปจริงๆ พอฉันเจ็บป่วยก็ดูแลป้อนข้าวป้อนยา อีธูปกว่าจะกลับมาก็ดึกดื่น นอนขลุกอยู่แต่ในห้องอย่างเดียว ใช้ได้ที่ไหนกัน” นภาพูดอย่างน้อยใจ กลับมาทีไรน้ำสักแก้วธูปทองก็ไม่เคยหยิบมาให้กิน ฉัตรเงินรู้สึกละอายเล็กน้อยเลยตอบไป

“มัน... มันก็ทำงานนะแม่”

“ทำงานจนไม่ดูแลแม่มันไม่ได้ ฉันเลี้ยงมันมาผิดจริงๆ แกดีกว่ามันตั้งเยอะ”

นภายังคงบ่นต่อไป ธูปทองที่อยู่นอกบ้านกำลังจะก้าวเท้าเข้ามาได้ยินก็เสียความรู้สึก เธอทุ่มเทหาเงินให้แม่แทบตายแต่กลับไม่เคยมีคุณค่าในสายตานภาเลย

......................................................................................................................................................

ผ่านไปอีกหลายเดือน

“แง!!

เป็นเสียงของธนินทร์ที่ร้องไห้ลั่นบ้านจนทุกคนต้องละจากงานวิ่งเข้ามาดู ถ้าให้ฟังจากเสียงเฉยๆ ทุกคนคงคิดว่าธนินทร์จะโดนลักพาตัวไปอย่างไรอย่างนั้น เพราะเสียงนั้นดังและดูร้าวรานมากมาย ทั้งที่ความจริงเป็นแค่ความเอาแต่ใจตามประสาเด็กเท่านั้น

“มีอะไรวะไอ้นินทร์?”

“พี่เทียนแย่งผมดูทีวี”

“ไอ้เทียน แกไปแย่งน้องดูทีวีทำไม?”

“ก็การ์ตูนผมมันจะจบวันนี้ ผมขอดูหน่อยจะเป็นอะไรไป?”

“เมื่อวานพี่ก็ดูไปแล้ว วันนี้มันคิวผม” เด็กทั้งสองโวยวายเอาแต่ใจ ฉัตรเงินเข้ามาโวยใส่เทียนชัย เธอรักลูกคนเล็กมากกว่าอยู่แล้ว

“ทำแบบนี้ได้ยังไงไอ้เทียน โตก็โตกว่ายังมาแย่งทีวีน้องดู มันน่าตีจริงๆ”

“พี่ฉัตร แต่ทีวีเครื่องนี้ฉันซื้อมา ลูกฉันจะดูมากหน่อยมันจะมีปัญหาอะไร?” ธูปทองย้อนบ้าง เครื่องใช้แทบทุกชิ้นในบ้านมันก็เงินเธอทั้งนั้น มันจะทำไมถ้าเธอกับลูกจะใช้มากกว่าคนอื่น “อีกอย่าง เวลาพี่ดูละครของพี่ บางทีฉันอยากดูละครของฉัน ฉันยังไม่ว่าพี่สักคำ”

“แกเข้าข้างไอ้เทียนอีกแล้วนะ”

“พี่ก็เข้าข้างไอ้นินทร์เหมือนกัน”

“ไอ้เทียนมันลูกเทวดา แตะต้องไม่ได้เลยใช่ไหม?”

“เอาน่าอีฉัตร อีธูป เรื่องเด็กมันอย่าถือสาเลย”

“แม่อย่ายุ่งน่า อีพี่ฉัตรมันจะหาเรื่องตีลูกฉันอีกแล้ว”

“ก็มันสมควรตีไหมล่ะ ไอ้เด็กอันธพาล!!” ฉัตรเงินพาลนึกถึงสามีเก่าทำให้อารมณ์เสียขึ้นมาอีก ธูปทองรู้ทันชี้นิ้วด่าไม่ยอมแพ้ ธนินทร์ได้ยินเสียงดังก็ร้องไห้ออกมาอีกรอบ ในขณะที่เทียนชัยก้มหน้านิ่ง ส่งสายตาไปให้นภาช่วยยุติ รู้ตัวว่าเป็นต้นเหตุของเรื่อง

“พอแล้วลูก”

“ฉันไม่พอหรอกแม่ ฉันต้องตีไอ้เทียนมันบ้าง ไม่งั้นจะเสียนิสัยเหมือนอีธูปมัน”

“เอ้า พี่ตีมันพี่ได้ตบกับฉันแน่”

“ก็เอาสิวะ แกคิดว่าฉันกลัวแกเหรอ?”

“ได้สิ พี่คิดว่ามีปัญญาสู้ฉันก็เข้ามา”

สองสาวปะทะฝีปากเสร็จก็ถลาเข้าไปจะตบกัน ธนารีบดึงตัวเมียรักเข้ามาไม่ให้มีเรื่อง นภาก็ดึงธูปทองออกห่าง กว่าจะหยุดวิวาทกันได้ก็ปาเข้าไปทุ่มเศษ

......................................................................................................................................................

พอดึกหน่อยธูปทองก็ส่งเทียนชัยเข้านอนโดยไม่วายกำชับแม่

“ฝากดูแลไอ้เทียนมันด้วยนะแม่ ถ้าอีพี่ฉัตรตีมันล่ะก็ ฉันเอาจริง”

“แกก็อย่าดุเดือดนักเลย ยังไงอีฉัตรมันก็...”

“มันไม่มีสิทธิ์เรียกร้องคำนั้นหรอกแม่” ธูปทองทราบว่านภาหมายถึงเรื่องอะไร ถ้าเป็นเรื่องสายสัมพันธ์แม่ลูก ฉัตรเงินยกเทียนชัยให้เธอตั้งแต่ยังไม่ทันลืมตาดูโลกแล้ว เทียนชัยก็ต้องเป็นของเธอ จะมาเรียกร้อองความเป็นแม่ตอนนี้ไม่ทันทั้งนั้น เธอไม่มีวันคืนให้

“เออๆ ฉันจะดูให้แล้วกัน แล้วนี่แกจะไปไหน?

“ไปหาคุณดิลก”

“ดึกดื่นป่านนี้เนี่ยนะ”

“เขาทำงานเช้านี่ แม่จะให้ไปเจอตอนไหนล่ะ?”

“แกจริงจังกับเขาไหมวะ?”

“แม่เคยเห็นฉันเล่นๆ หรือไง?”

ธูปทองเดินออกนอกบ้านไปก็เจอรถที่ดิลกจอดอยู่ ดิลกยกมือไหว้นภาและพาธูปทองขึ้นรถไปที่ห้างสรรพสินค้า ธูปทองชะงักเล็กน้อยเพราะมันเป็นที่เดียวกับที่วิชชาเคยพามาดูหนัง เธอคิดถึงเขา แต่ก็รู้ว่าเรื่องที่ผ่านมามันผ่านไปแล้ว ตอนนี้เธอเป็นแค่อดีต ปัจจุบันของเขาคือจีรวัชร

นึกขึ้นมาก็เสียใจ แต่เธอก็ต้องเดินหน้าต่อไปเช่นกัน

“มีอะไรหรือเปล่าครับธูป?”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่นึกถึงเรื่องที่ผ่านมานิดหน่อย”

“ไปกินข้าวกันเถอะครับ วันนี้ผมจองร้านอร่อยไว้ให้”

ดิลกยิ้มและพาสาวสวยไปยังร้านอาหารที่ตบแต่งไว้อย่างเรียบหรู คนที่เข้ามากินก็มีแต่ผู้ดีมีเงินกันทั้งนั้น ธูปทองสั่งแกงรสจัดมากินอย่างเอร็ดอร่อย

และระหว่างที่กำลังกิน ดิลกก็พูดขึ้นมา

“ผมไปเข้าห้องน้ำครู่หนึ่งนะครับ”

“ตามสบายค่ะ”

ชายหนุ่มลูบศีรษะเธออย่างเอ็นดู เขาเดินออกจากร้านไปได้สักระยะ ธูปทองกินข้าวได้ไม่นานไฟในร้านก็มืดดับลง หญิงสาวมองซ้ายมองขวาแบบงงๆ ก็เห็นดิลกเดินเข้ามาพร้อมกับเพลงบรรเลงหวานๆ เข้าบรรยากาศ เธอตื่นเต้นมาก ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร

ดิลกคุกเข่าลง หยิบกล่องแหวนออกมา

“แต่งงานกับผมนะครับธูป”

“คุณดิลก!!”

“มันอาจจะเร็วเกินไป แต่อายุผมก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว ผมรักคุณ อยากสร้างครอบครัวกับคุณ ถ้าไม่รังเกียจ... แต่งงานกับผมนะครับ” ดิลกวิงวอน คนในร้านมองอย่างอิจฉา ธูปทองที่อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่และมีเงินทองใช้ อีกทั้งยังได้ไปจากบ้านที่แม่ก็ไม่ได้รักเธอมากมายจึงตอบตกลง

“ค่ะ ฉันจะแต่งงานกับคุณ”

......................................................................................................................................................

งานแต่งงานของดิลกกับธูปทองจัดอย่างอลังการ คนมาร่วมงานเยอะแยะ แม้ว่าแขกทุกคนจะแสดงความยินดี ฉัตรเงินส่ายศีรษะ ไม่ยินดีกับน้องสาวนัก

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นวะ?”

“แม่คิดว่ากับผัวคนนี้มันจะอยู่กันถึงปีไหม?”

“แหม มันอาจจะอยู่กันยืดก็ได้”

“ขนาดวิชชายังทนมันไม่ไหว ผู้ชายที่ไหนจะไปทนมันไหว”

“เอาเถอะ อย่าไปแช่งมันเลย”

“ฉันไม่ได้แช่งมันน่า อีธูปนะอีธูป ทำอะไรไม่เห็นใจคนรอบข้างเลย นึกอยากเอาผัวก็เอา อยากเลิกก็เลิก ฉันเป็นพี่สาวยังขายหน้า” ฉัตรเงินส่ายหัวกับนิสัยของธูปทองที่อยู่กับใครไม่ได้นาน พอถึงเวลาก็เลิก ไม่รู้เทียนชัยจะคิดยังไงที่แม่เปลี่ยนผัวเป็นว่าเล่นแบบนี้

“ยังไงแม่ไปให้พรมันหน่อยแล้วกัน”

นภาเข้าไปอวยพรลูกสาวกับลูกเขย

“รักกันนานๆ นะลูกนะ หนักนิดเบาหน่อยก็ยอมๆ กันไป”

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะดูแลธูปให้ดี”

 ดิลกรับปากหนักแน่น สักพักก็ถึงเวลาส่งตัวเข้าหอ

ธูปทองตื่นเต้นเป็นกำลัง เธอห่างหายจากผู้ชายมาเป็นปีๆ ตอนนี้เธอกำลังจะได้สามีเป็นหมอรูปหล่อ พอเข้าห้องธูปทองก็แกล้งนั่งลงบนเตียงแล้วส่งสายตัวยั่วยวน

“คุณดิลกคะ ถอดชุดให้ฉันหน่อยสิคะ”

“ได้ครับ” ดิลกเดินเข้ามา รูดซิปด้านหลังให้หญิงสาวอย่างเบามือและกำลังจะไปหยิบผ้าคลุมมาให้ แต่ธูปทองไวกว่า เธอทำเป็นเซล้มเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเขา หญิงสาวเริ่มออดอ้อน ส่งสายตาหวานซึ้งชวนหลง ตอนนี้เธออยากจะมีสัมพันธ์กับเขาเต็มเปี่ยม

“คืนนี้อยู่กับฉันทั้งคืนนะคะ ฉันเหงา ฉันรักคุณ”

“ครับ เราจะนั่งมองแสงจันทร์ไปด้วยกัน”

ดิลกโอบกอดร่างสูงเพรียวไว้อย่างถนอม ธูปทองงง เขาไม่เหมือนผู้ชายที่เธอเคยเจอ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #45 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 19:08
    บางทีก็สงสารธูปเหมือนกันนะ ทำงานงกๆ แม่ไม่เห็นความดีเลย
    #45
    0