ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 33 : ราชินีองค์ใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

 .A FC K a.


ฝากฉบับEbook ด้วยนะฮับ

จักรวรรดิรัก
หิมวันต์
www.mebmarket.com
หญิงพรหมจารีถูกส่งเข้าวังในฐานะรัตนกัลยา...นางในแห่ง 'เจ้าชายอนาวิล'ทุกๆ ปี'พันดารา' ยอมเป็นหนึ่งในร้อยนางนั้นเพื่อเป้าหมายแห่งไฟแค้นหากเธอจะทำเช่นไรเมื่อหัวใจถูกความรักขององค์อนาวิลเข้าครอบครอง



จักวรรดิหัวใจ
หิมวันต์
www.mebmarket.com
อาจเพราะไม่เคยรู้จักรักกว่าจะรู้ตัวก็เกือบสายทันทีที่โอกาสมาถึง ‘เจ้าชายเขมินท์’...เสือยิ้มยากแห่งราชวงศ์ธันยา จึงรีบเดินทางมายังแคว้นโปษัณเพื่อทวงดวงหทัยที่หล่นหายกลับคืนสิ่งที่หวังก็เพียงแต่ ‘เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์’ จะเข้าใจและยอมรับหรือไม่...


ด้วยรักดุจหทัย
หิมวันต์
www.mebmarket.com
เพราะไม่เคยรักและคิดจะรัก ‘ราชาวัณณุวรรธน์’ จึงไม่ทรงทราบว่าความรักมักจู่โจมหัวใจในเวลาที่ไม่ตั้งตัวไม่ทรงทราบด้วยซ้ำว่ารักแรกพบที่เคยทรงเชื่อว่าไม่มีเกิดขึ้นแล้วเมื่อทรงสบพระเนตร ‘เจ้าหญิงธิษณามตี’ เพียงแวบแรก!







       พระราชพิธีแรกในช่วงเช้าเป็นงานของพระราชวงศ์และขุนนางระดับสูงเท่านั้น ท้องพระโรงใหญ่พร้อมพรั่งด้วยสักขีพยานอันสำคัญ เมื่อถึงเวลาตามพระฤกษ์ ราชาวัณณุวรรธน์เสด็จประทับเหนือสุวรรณบัลลังก์ด้วยฉลองพระองค์สีดำล้วน เสื้อทรงคอปิดประดับแถบคอสีแดงเลือดนกติดตราประดับยศทองอร่าม แขนทรงกระบอกยาวจรดข้อพระหัตถ์ อินทรธนู กระดุม และสายสร้อยพระยศพาดจากอังสาข้างหนึ่งมาอีกข้างกึ่งกลางห้อยตราประจำพระองค์ไว้หว่างพระอุระทำจากทองแท้วะวาววับ สวมทับอีกชั้นด้วยฉลองพระองค์คลุมพระองค์สำคัญอันรับสืบทอดจากบรรพกษัตริย์นับแต่ต้นราชวงศ์เป็นต้นมา

       เจ้าชายหรรษธรเสด็จประทับหัวแถวพระประยูรญาติตรงข้ามแถวเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ทั้งหมด จากนั้นสมุหพระราชพิธีทูลเชิญเจ้าหญิงธิษณามตีเข้าสู่ท้องพระโรงจากพระทวารด้านซ้าย

       พรมแดงเลือดนกที่ทอดรับทุกย่างพระบาท เจ้าหญิงธิษณามตีทรงรู้สึกราวเหยียบอยู่บนปุยเมฆแสนเบาละล่องลอย วรองค์อ้อนแอ้นในฉลองพระองค์ทิ้งตัวสีเทาอมฟ้าเปิดพระอังสา ชายยาวขนาดต้องมีผู้จัดชายกระโปรงตามหลัง ทรงพระดำเนินแช่มช้าหากมั่นคง พระกุณฑล พระวลัย สร้อยพระศอ ประกอบขึ้นจากเพชรน้ำเอกเข้าชุดกับพระธำมรงค์พระราชทานในวันงานพระราชทานเลี้ยง

       พระปิลันธน์คณานับอันได้รับพระราชทาน เจ้าหญิงธิษณามตีทรงเลือกชุดเล็กอันเรียบง่ายหากเข้ากันอย่างที่สุด ทรงหยุดเมื่อเสด็จถึงหน้าบัลลังก์ ช้อนพระเนตรขึ้นสบดวงเนตรแลตะลึงขององค์ราชาที่ทรงเผลอรำพึงในพระอุระ...

       แต่เห็นอนงค์รา-           มะประเสริฐวิเศษวิสัย

ไม่มีอนงค์ใด                นะจะเทียบจะเทียมจะทัน

งามผิวประไพผ่อง                กลทาบสุภาสุพรรณ

งามแก้มแฉล้มฉัน                พระอรุณแอร่มละลาน

งามเกศะดำขำ              กลน้ำ ณ ท้องละหาน

งามเนตรพินิศปาน               สุมณีมะโนหะรา

งามทรวงสล้างสอง                วรถันสุมนสุมา-

ลีเลิศประเสริฐกว่า                วรุบลสะโรชะมาศ

งามเอวอนงค์ราว                 สุระศิลปิชาญฉลาด

เกลากลึงประหนึ่งวาด           วรรูปพิไลยพะวง

งามกรประหนึ่งงวง               สุระคชสุเรนทะทรง

นวยนาฏวิลาศวง                  ดุจะรำระบำระเบง

 

**มัทนะพาธา พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

 

       พระราชพิธีหยุดชะงักอยู่ครู่หนึ่ง สักขีพยานทั่วท้องพระโรงลอบยิ้ม นัยน์เนตรสีลูกหว้าสุกไหวระริกขัดเขินกึ่งประหม่าเรียกพระสติราชาวัณณุวรรธน์ได้สำเร็จ

       เจ้าหญิงธิษณามตีทรงพระดำเนินไปจนใกล้บัลลังก์เมื่อถึงเวลาอันสำคัญ ราชาวัณณุวรรธน์รับพระมงกุฎสวมพระราชทาน มงกุฎองค์นี้เป็นองค์เดียวกับที่พระมารดา...ราชินีพระองค์ก่อนเคยได้รับพระราชทานในวันเฉลิมพระยศราชินี ตัวมงกุฎเล็ก น้ำหนักเบา หากเพชรยอดมงกุฎมีค่ารองจากพระมงกุฎองค์ราชาเท่านั้น

เรียบร้อยแล้วอาลักษณ์จึงอ่านสถาปนาเจ้าหญิงธิษณามตีเป็น

...สมเด็จพระราชินีธิษณามตี...

       ขณะคำประกาศสถาปนาดังกึกก้องท้องพระโรง พระโลมาเจ้าหญิงธิษณามตีลุกชัน น้ำพระเนตรคลอมีพระดำริถึงพระมารดา หากวันนี้พระมารดายังอยู่และได้เสด็จเข้าร่วมเป็นสักขีพยานคงโสมนัสยิ่ง

       นอกจากเสนาบดีต่างประเทศ ผู้แทนพระองค์ราชารังสิภรกร พระองค์มีคนคุ้นเคยตามเสด็จเพียงหยิบมือ นับจากนี้พระชนม์ฝากไว้แด่ผู้ประทับบนบัลลังก์เบื้องพระพักตร์เท่านั้น

      

       “ยังประชวรอยู่หรือทำไมพระหัตถ์เย็นนัก”

       ราชาวัณณุวรรธน์ทรงกระซิบถามเพราะเมื่อรับพระหัตถ์ราชินีคู่พระทัยเสด็จประทับเคียงจึงทรงทราบถึงอุณหภูมิของพระหัตถ์บาง

       “ไม่เป็นไรเพคะ หม่อมฉันหายดีแล้ว อากาศเย็นมือก็ต้องเย็นเป็นธรรมดาสิเพคะ”

       แค่ทรงได้รับคำยืนยันก็เพียงพอให้คลายพระทัยห่วงใย สองพระองค์ยังไม่มีเวลาส่วนพระองค์เพราะยังอยู่ระหว่างพิธีหยุดรับสั่งเพียงเท่านั้น

       หลังการสถาปนาองค์ราชินี เดิมควรเป็น ราชาวัณณุวรรธน์พระราชทานของขวัญส่วนพระองค์หากในส่วนนี้ถูกตัดออกไปเพราะพระราชทานเครื่องประดับมีค่าทั้งหมดให้เจ้าหญิงธิษณามตีก่อนวันพระราชพิธีแล้วโดยอีกพระองค์คงหาได้ทรงทราบ เพียงแต่ดำริว่าขนกันมาให้ทรงเลือกจึงทรงเลือกชุดเล็กอย่างเจียมพระองค์ตามประสา เจ้าหญิงนอกสายตา ที่ทรงเป็นมาแต่พระเยาว์ ส่วนของขวัญส่วนพระองค์ที่ควรมีองค์ราชาทรงคิดได้เมื่อเช้าว่านอกจาก ของสวย ๆ ของผู้หญิง ควรพระราชทานสิ่งไหน

จากนั้นเป็นพิธีการ พระบรมวงศานุวงศ์และพระประยูรญาติใกล้ชิดทูลเกล้าฯ ถวายของขวัญ ก่อนสองพระองค์รวมถึงสักขีพยานทั้งหมดออกสู่อัฒจันทร์หน้าลานพระราชวังเพื่อชมการสวนสนามถวายพระเกียรติแด่องค์ราชินี

 

“อุ๊ย ๆ เสด็จแล้ว”

นางพระกำนัลจากตำหนักต่าง ๆ ยืนแอบตรงนั้นตรงนี้เพื่อดูพระราชพิธียิ่งใหญ่ หนึ่งในจำนวนนั้น พระพี่เลี้ยงรมณีย์ยึดพื้นที่หน้าสุด พอเห็น ทูลกระหม่อม เสด็จ น้ำตาแห่งความตื้นตันที่คลออยู่ตลอดก็รินลง

“งามสมกันแท้ ๆ ราวกับเทพบุตรเทพธิดา”

ไม่ใกล้ไม่ไกล พระพี่เลี้ยงสี่คนผู้รับหน้าที่ดูแลวายุไม่ให้วิ่งซุกซนออกไปทำลายพิธีส่งเสียงฮือฮาตื่นเต้นที่ได้เห็นเจ้านายในฉลองพระองค์เต็มอิสริยยศครบทุกพระองค์ วายุในอ้อมแขนนางพระกำนัลคนหนึ่งพลอยได้ดูไปกับเขาด้วยปรบมือหัวเราะร่วน

“หม่อมสวย”

แล้วดิ้นแถกทำท่าจะลงหวังวิ่งออกไปหาองค์ราชินี นางพระกำนัลจุปากดุ

“ไม่ได้นะ ทรงยุ่งอยู่ ถ้าวายุออกไปต้องโดนดุ”

สีหน้าวายุไม่เชื่อถือนักเพราะที่ผ่านมาไม่เคยถูกหม่อมของตนดุสักครั้งเดียว เด็กชายทำปากยื่น ดิ้นไปมาแถมทำท่าจะส่งเสียงร้องเป็นการออกฤทธิ์ นางพระกำนัลอีกคนจึงรีบส่งขนมให้เป็นการเผด็จศึก วายุค่อยสงบลงได้อีกครู่ใหญ่เพราะหันมาสนใจขนมแทน

 

กองกำลังทหารแคว้นโปษัณในอดีตเป็นแต่เพียงมีไว้โดยไม่ได้รับการสนใจให้ฝึกฝนเท่าไรนัก แต่เพราะเหตุการณ์ในรัชกาลก่อนทำให้ราชาวัณณุวรรธน์ทรงมีพระบัญชาให้ฝึกฝนอยู่เสมอ ทหารหาญท่าทางองอาจทุกสังกัดที่กำลังเดินสวนสนามอยู่นั้นน่าเกรงขาม เครื่องแบบทหารหลากสีละลานตาเป็นที่สนพระทัยแก่ราชินีพระองค์ใหม่

“ทรงทราบไหมการสวนสนามคราวนี้มีความหมายอย่างไร”

องค์ราชาทรงก้มพักตร์ลงเกือบชิดพระกรรณ ตรัสถาม ปลายพระนาสิกที่เกือบจรดลงมาเรียกสีระเรื่อจับนวลปราง

“อย่างไรเพคะ”

“หมายถึง จากนี้หัวใจและความจงรักภักดีของคนทั้งกองทัพถวายแด่ฝ่าบาท...ราชินีของพวกเขา”

ราชินี พระยศอันเหนือความคาดหมาย...ทรงทราบก็เมื่ออาลักษณ์อ่านสถาปนา

จากเจ้าหญิงภายใต้การถวายการดูแลจากพระอภิบาล ประทับเงียบ ๆ มาโดยตลอดกลับได้รับพระเกียรติสูงสุดเหนือหญิงสาวทั่วทั้งแผ่นดิน

“ขอบพระทัยเพคะ”

ตรัสออกไปอย่างพระทัยโดยไม่ทรงอธิบาย

“เรื่องอะไร”

“เรื่อง...ช่างเถอะเพคะ”

ทรงตัดบทเพราะถัดจากนี้จะต้องเสด็จพร้อมองค์ราชาออกสู่มุขเด็จเพื่อให้ประชาชนชื่นชมพระบารมีอีกทั้งถวายพระพรชัยมงคล

 

คลื่นมหาชนหน้าพระราชวังหลวงมากเสียจนทอดพระเนตรเห็นเป็นผืนผ้าสีดำขนาดใหญ่นั่นเพราะยืนเบียดกันจนศีรษะแทบชิด

ทันทีที่สองพระองค์เสด็จออก เสียงแซ่ซ้องถวายพระพรดังกึกก้อง กลีบกุหลาบโปรยปรายลงมาผสานกับสายหมากส่งกลิ่นหอมชื่นทั่วทั้งบริเวณ

ราชาวัณณุวรรธน์มีพระราชดำรัสกับประชาชนในวาระราชาภิเษกเพียงสั้น ๆ จากนั้นองค์ราชินีจึงตรัสบ้างว่า

“ฉันขอขอบใจทุกคนที่มาในวันนี้ ฉันประทับใจอย่างยิ่งในความรักรวมถึงการต้อนรับอันอบอุ่นของชาวโปษัณทุกคน ฉันขอสัญญาว่าจะตอบแทนความรักนี้ด้วยความรักและใส่ใจ ถวายงานช่วยเหลือองค์ราชาเพื่อชาวโปษัณตลอดไป”

เสียงปรบมือดังกระหึ่มพร้อมตะโกนคำ

“ทรงพระเจริญ ๆ ๆ”

ราชินีธิษณามตีโบกพระหัตถ์ โปรยรอยแย้มพระโอษฐ์หวาน เป็นที่ชื่นตาชื่นใจของประชาชน

 

พระราชพิธีราชาภิเษกสมรส นอกจากกลางวันแล้วยังยาวนานถึงงานพระราชทานเลี้ยงช่วงค่ำ ห้องพระราชทานเลี้ยงวับแวมด้วยแสงจากช่อชวาลาสลักเสลา พรมหนาสีน้ำเงินสดตัดกับโต๊ะพระราชทานเลี้ยงยาวเหยียดปูทับด้วยผ้าสีขาวขลิบทอง แจกันดอกไม้สีสวยวางสลับเชิงเทียนตลอดความยาวโต๊ะแลสุดลูกหูลูกตา การจัดสถานที่ประณีตสวยงาม พระกระยาหารรสเลิศ ราวกับไม่เคยเกิดการฉุกละหุกเรื่องเลื่อนหมายกำหนดการมาก่อน

เจ้าชายหรรษธรประทับอยู่เป็นพระองค์สุดท้าย ทรงโค้งคำนับราชาวัณณุวรรธน์และราชินีพระองค์ใหม่พลางตรัสถวายพระพรเป็นการส่วนพระองค์อีกครั้ง

“กระหม่อมขอให้ทรงพระสำราญทั้งสองพระองค์” หลิ่วพระเนตรใส่พระเชษฐา “และมีโอรสธิดาเร็ว ๆ นะพระเจ้าค่ะ”

องค์ราชินีทรงสังเกตแต่แรกได้เข้าเฝ้าเจ้าชายพระองค์รองว่ามักแทนพระองค์ด้วยคำ กระหม่อม กับองค์ราชาเสมอเหมือนนายทหารผู้หนึ่งมากกว่าพระอนุชาอันเป็นความรักเทิดทูนที่ไม่เคยทรงพบเห็นในเมธัส

“ขอบใจ” ราชาวัณณุวรรธน์ตรัส ถ้อยรับสั่งหลังยังผลให้พระพักตร์เจ้าชายหรรษธรเหย “หลังจากนี้ก็ถึงตาเธอ พี่ไม่ลืมแน่นอน”

“กระหม่อมไม่รีบ”

เจ้าชายหรรษธรทรงค้านพักตร์ยุ่ง แล้วรีบกราบทูลลาโดยเร็ว

 

หนทางเสด็จสู่ที่ประทับไม่ใช่เส้นทางเดิมอันเสด็จทุกวัน ตามราชประเพณีส่วนมาก เจ้านายฝ่ายในทรงมีพระตำหนักส่วนพระองค์ไม่เว้นแม้แต่องค์ราชินี องค์ราชาจะประทับแยกและเสด็จมาหาเป็นครั้งคราวหรือบ่อยครั้งตามแต่พระราชประสงค์

องค์ราชินีเพิ่งดำริได้ พ้นจากพิธีการทั้งหมดจะเป็น...เข้าหอ

“ฝ่าบาทเพคะ” กระแสรับสั่งเบาอย่างไม่ทรงต้องการให้เหล่าราชองครักษ์ได้ยิน “หม่อมฉันยังไม่ทราบว่าได้รับพระราชทานตำหนักไหน...”

“ไม่มี” ทรงตอบ “เราจะอยู่ด้วยกัน”

ฝีพระบาทองค์ราชินีหยุดทันควัน ตอบพระองค์ไม่ถูกว่าพระหทัยรัวดั่งกลองศึกนี้มีสาเหตุเพราะทรงเขิน ตื่นเต้น หรือกลัว

“แต่...”

รับสั่งไม่ออกเพราะทรงทราบดี การที่ทรงอิดเอื้อนมากท่ารังแต่ทำให้ราชาวัณณุวรรธน์ไม่พอพระราชหฤทัย เจ้าหญิงไม่เคยมีชีวิตของตนตั้งแต่ประสูติ พระชนม์ชีพเหมือนหนึ่งสมบัติของแผ่นดิน เมื่ออภิเษกสมรสพระชนม์ชีพรวมถึงความเกษมสำราญทั้งหมดย่อมขึ้นอยู่กับพระสวามี

ราชาวัณณุวรรธน์ทรงกุมหัตถ์เล็ก ไม่เคยทรงลืมคำขอพระราชทานสองสามข้อของคู่อภิเษก

“ที่ทรงขอหม่อมฉันให้ได้ทุกข้อยกเว้นแยกกันอยู่หรือแม้แต่แยกห้องนอน” ทรงก้มกระซิบ มองอย่างผิวเผินเหมือนกำลังทรงหยอกล้อ “พวกเจ้าคุณจุ้นจ้านอยากให้หม่อมฉันมีทายาทเร็ว ๆ และคงทำหม่อมฉันปวดหัวอีกถ้ารู้เข้า ฝ่าบาทยินดีช่วยหม่อมฉันใช่ไหม”

ช่วย...เรื่องไหนหนอ บรรทมห้องเดียวกับองค์ราชาหรือ...มีรัชทายาท

พระปรางนวลผะผ่าว ถ้อยรับสั่งติดอยู่แต่ในพระศอ องค์ราชายืดพระองค์ขึ้น จับจูงให้เสด็จเคียงโดยไม่ตรัสบอกจุดหมาย เพียงแต่รับสั่งสุรเสียงอ่อนหวานที่สุดเท่าที่อีกพระองค์ทรงเคยได้ยิน

“ฝ่าบาทตรัสเองว่าเรายังรู้จักกันไม่ดีพอ นับแต่วันนี้เรามาทำความรู้จักกันให้ดีขึ้นเถอะนะธิษณามตี”



โปรดติดตามตอนต่อไป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1141 fsn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 23:24
    น่ารักมากๆ เลยคะ องค์ราชา
    #1,141
    0
  2. #702 pinkyza (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 01:14
    แอบเสียดาย อิอิ ดีใจกับทุกคนด้วยค่ะ


    #702
    0
  3. #696 nuntapun (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 13:27

    ดีใจคะที่ได้รางวัล ขอบคุณคะ

    #696
    0
  4. #693 biggermim (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 21:47
    555  พระเจ้ายอด มันจอร์จมากกกกก
    มิมได้ด้วยแหละ ฮ๋ะ ฮ่ะ ฮ่ะ  ดีจายเหมือนได้โล่ หุหุหุ

    ขอบคุณมากมายยยยยย คร้า ^_^
    #693
    0
  5. #692 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 15:37
    ไม่ได้อีกแล้ว



    TT TT (กระซิกๆๆๆๆๆๆๆๆ)



    (ปาดน้ำตา) คราวหน้าเอาใหม่ วะหะห้า



    ปล.ยินดีกับคนที่ได้ด้วยนะคะ ^^
    #692
    0
  6. #691 กระดาษใส (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 15:32
    ได้ด้วยละ

    ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ

    เป็นแรงกายให้ท่านอัคนีไม่ได้...ขอเป็นแรงใจแล้วกัน

    ซู้...สู้ค่าท่าน
    #691
    0