ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 34 : ดาราเชื่อมหทัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    7 เม.ย. 61

.A FC K a.


Ebook

จักรวรรดิรัก
หิมวันต์
www.mebmarket.com
หญิงพรหมจารีถูกส่งเข้าวังในฐานะรัตนกัลยา...นางในแห่ง 'เจ้าชายอนาวิล'ทุกๆ ปี'พันดารา' ยอมเป็นหนึ่งในร้อยนางนั้นเพื่อเป้าหมายแห่งไฟแค้นหากเธอจะทำเช่นไรเมื่อหัวใจถูกความรักขององค์อนาวิลเข้าครอบครอง



จักวรรดิหัวใจ
หิมวันต์
www.mebmarket.com
อาจเพราะไม่เคยรู้จักรักกว่าจะรู้ตัวก็เกือบสายทันทีที่โอกาสมาถึง ‘เจ้าชายเขมินท์’...เสือยิ้มยากแห่งราชวงศ์ธันยา จึงรีบเดินทางมายังแคว้นโปษัณเพื่อทวงดวงหทัยที่หล่นหายกลับคืนสิ่งที่หวังก็เพียงแต่ ‘เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์’ จะเข้าใจและยอมรับหรือไม่...


ด้วยรักดุจหทัย
หิมวันต์
www.mebmarket.com
เพราะไม่เคยรักและคิดจะรัก ‘ราชาวัณณุวรรธน์’ จึงไม่ทรงทราบว่าความรักมักจู่โจมหัวใจในเวลาที่ไม่ตั้งตัวไม่ทรงทราบด้วยซ้ำว่ารักแรกพบที่เคยทรงเชื่อว่าไม่มีเกิดขึ้นแล้วเมื่อทรงสบพระเนตร ‘เจ้าหญิงธิษณามตี’ เพียงแวบแรก!



       ถ้อยรับสั่ง เราจะอยู่ด้วยกัน ยังเขย่าพระหทัยราชินีธิษณามตีตลอดเส้นทางเสด็จ หัตถ์ชื้นนิ่งสงบอยู่ในความอบอุ่นของหัตถ์ใหญ่ราวกับคำยินยอม สายพระเนตรลดลงจับผืนพรมปลายพระบาทราวกับจะทอดพระเนตรให้เห็นถึงเส้นไย

       ขบวนเสด็จจากมีเพียงราชองครักษ์ประจำสองพระองค์ เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ องค์ราชินีเพิ่งทรงสังเกตเห็นเมื่อสุรเสียงเข้มตรัสเตือน

       “ระวัง”

       ระวังที่ว่าคงเป็นระวังตกบันได เพิ่งรู้สึกพระองค์อีกนั่นล่ะว่าเสด็จออกมาถึงอัฒจันทร์ทอดสู่ลานหินแคบทิศใดทิศหนึ่งของพระราชวัง ทหารรักษาพระองค์หลายสิบนายตั้งแถวรอรับเสด็จเคียงม้าคู่กายอยู่ก่อน ด้านหน้าสุดคือรถม้าพระที่นั่งแบบเปิดประทุน

       ราชาวัณณุวรรธน์ให้พระพักตร์ราชองครักษ์โภคิน ฝ่ายนั้นรีบสาวเท้าเข้ามาถวายฉลองพระองค์คลุมขนสัตว์สีเทาเข้ม

       “ฝ่าบาทอาจทรงชินกับอากาศหนาวจัดของเมธัสแต่อย่างไรก็ไม่ควรต้านลมหนายโดยตรง...เพิ่งทรงหายประชวร”

กระแสรับสั่งเรื่อย ๆ กึ่งดุเสียด้วยซ้ำดังพร้อมทรงคลุมฉลองพระองค์เนื้อหนานุ่มนั้นพระราชทานลงแล้วผูกเชือกด้านหน้าเรียบร้อย

ให้สวมเสื้อคลุมหนาอีกชั้นแสดงถึงปลายทางเสด็จคือนอกพระราชวังหลวง ดวงเนตรสีม่วงเข้มสบพระเนตรตอบราวกับทรงถาม...จะพาหม่อมฉันไปไหน

หากองค์ราชาไม่ทรงตอบ เพียงแต่ตรัสว่า

“ไปกันเถอะ”

แถวรับเสด็จเป็นระเบียบพรั่งพร้อมแสดงถึงทุกอย่างอยู่ในหมายกำหนดการหากแต่คงเป็นหมายกำหนดการนอกเหนือจากในหนังสือแจ้งที่ทรงได้รับ แสงนวลตาจากชวาลาดูพราวพรายในความมืดยามเสด็จตามวรองค์สูงใหญ่ผ่านแถวนายทหารในเครื่องแบบเต็มยศไปยังรถม้าพระที่นั่งด้านหน้าสุด ผ้าห่มนภาคืนนี้เป็นสีดำสนิท ประดับแต้มด้วยเพชรเม็ดงามนับร้อยพันส่องแสงระยิบระยับ องค์ราชินีจึงไม่แน่พระทัยนักว่ารถพระที่นั่งที่ทรงเห็นเพียงว่าสีเข้มนั้นเป็นสีดำหรือน้ำตาลทราบแต่เพียงคันใหญ่สูงเกือบระดับพระอุระพระองค์ทีเดียว อาชาเทียมสองตัวด้านหน้าหรือก็ตัวใหญ่ ราชาวัณณุวรรธน์คงทรงทราบพระดำริ หันมายกบั้นพระองค์ลอยขึ้นประทับอย่างง่ายดายแล้วก้าวขึ้นประทับเคียงผิดความคาดหมายองค์ราชินีที่ทรงเดาว่าจะเสด็จโดยการทรงม้า

ราชองครักษ์ประจำพระองค์สองนายทำหน้าที่บังคับม้าเทียมรถพระที่นั่ง ที่เหลือประกบซ้ายขวา หลังเสียงสัญญาณแหลมยาวหนึ่งครั้ง ขบวนเสด็จเริ่มออกเดินทางในทันที

บนรถพระที่นั่ง วรองค์ใหญ่โตบังวรองค์เล็กกว่าเกือบมิด รถคันใหญ่ดูแคบถนัดตาเมื่อประทับสองพระองค์ซ้ำอีกพระองค์ที่พระวรกายสูงใหญ่ยังเบียดชิดเข้ามาราวกับต้องการขอไออุ่น องค์ราชินีทรงคาดว่าหากกราบทูลถามถึงปลายทางคงไม่ได้รับคำตอบจึงทรงเลือกเงียบ ลดทอนพระอาการหวิวไหวภายในด้วยการทอดพระเนตรชมทิวทัศน์ยามรัตติกาล

เกือบม้ายามกระทบพื้นหินดังก้องอยู่ในความเงียบของค่ำคืน กลิ่นหอมของกุหลาบโชยชายมาให้ราชินีโฉมงามสูดพระนาสิกพาเอาทั้งกลิ่นหอมหวานและไอเย็นจัดเข้าพระปับผาสะ สองข้างทางเสด็จเห็นเป็นเงาตะคุ่มสลับความสว่างไสวตรงจุดที่ตั้งเสาแขวนชวาลา กระนั้นแสงนั้นยังแลอ่อนนุ่มกว่าปกติเพราะถูกบดบังด้วยหมอกหนาขึ้นทุกขณะ ยิ่งนานยิ่งเหมือนเดินทางสู่ดินแดนแห่งความฝันที่มีปลายทางข้างหน้าเป็นแสงมลังเมลืองจุดเล็กเท่าปลายพระดัชนี...หากทรงเดาไม่ผิด

“ทรงง่วงไหม” กระแสรับสั่งถามดังขึ้นข้างพระองค์ ยังไม่ทันทูลตอบอีกพระองค์ก็ตรัสต่อว่า “ถ้าง่วงก็บรรทมได้เลย ยังอีกพักหนึ่งกว่าจะถึง”

“ไม่เพคะ” ความเงียบของขบวนเสด็จที่นอกจากเสียงเกือกม้ากระทบพื้นแล้วไม่มีเสียงอื่นใดทำให้ต้องลดพระสุรเสียงลงเหลือเท่ากระซิบ “หม่อมฉันไม่เคยนั่งรถม้าเที่ยวชมธรรมชาติยามค่ำคืนมาก่อน กำลังเพลินเชียว”

ผู้ฟังทรงผูกพระขนง

“ทรงถูกกักบริเวณนักหรือไงถึงโปรดท่องเที่ยวเป็นพิเศษ”

“ไม่หรอกเพคะ แต่ก็ไปไหน ๆ ไม่ได้ดั่งใจ ได้แต่เที่ยวสำรวจทั่ววังกับที่ปราสาทฤดูหนาวเท่านั้น”

“ปราสาทฤดูหนาว?

“เพคะ เป็นปราสาทเก่าแก่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของแคว้นเรา ทูลหม่อมพ่อจะเสด็จแปรพระราชฐานไปที่นั่นในช่วงฤดูหนาวเพื่อทรงพักผ่อนและรับข้อร้องทุกข์ของราษฎรในแถบนั้นซึ่งในฤดูหนาวจะลำบากกว่าที่อื่นเพราะพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกหิมะปกคลุมหนา อุ๊ย!

ท้ายถ้อยรับสั่งเปลี่ยนเป็นสุรเสียงอุทานเพราะหางพระเนตรทันเห็นเพชรงามบนฟากฟ้าร่วงกลางฟ้าแล้วหายลับที่ขอบฟ้าด้านหนึ่ง พระพักตร์ราชาวัณณุวรรธน์ประดับรอยแย้มพระโอษฐ์วูบหนึ่งยามทอดพระเนตรเห็นพระอาการตื่นเต้นของอัครมเหสี มิเสียแรงกับที่มีพระราชดำริให้ใช้รถพระที่นั่งเปิดประทุน

“ดาวตกเพคะ” กระแสรับสั่งเล่ายังคงแฝงรอยตื่นเต้น “เคยได้ยินทูลหม่อมแม่เล่าว่าสวยนัก เพิ่งเห็นกับตาว่าสวยมาก มากกว่าที่คิดเสียอีก”

สีพระพักตร์องค์ราชาแปลกพระทัย

“หืม ทำไมถึงไม่เคยเห็น ปี ๆ หนึ่งดาวตกออกมาก”

วงพักตร์ในเงามืดบึ้งนิด ๆ ยามดำริถึงอดีต สุรเสียงกระแทกเหมือนเด็กยามไม่ได้ดั่งใจ

“หลับน่ะสิเพคะ หม่อมฉันนั่งรอดูอยู่ริมหน้าต่างทุกคืน แต่ไม่เคยได้ดูเพราะหลับก่อนทุกที”

สุรเสียงสรวลห้าวดังขึ้นให้ได้ยินทั้งขบวนเสด็จ องค์ราชินีทรงค้อน ผินวรองค์หนีแก้เขินทั้งยังแอบบ่นในพระทัย

เล่าให้ฟังแล้วหัวเราะเยาะวันหลังจะไม่เล่าเลยคอยดู!’




โปรดติดตามตอนต่อไป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1142 fsn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 09:50
    น่าเอ็นดูจริงๆ เอาใจภรรยา
    #1,142
    0
  2. #731 pharahoo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2553 / 14:10
    พระพี่เลี้ยงจ้า จงคิดต่อไปนายตุ๊ดนั่นมันเนียน
    #731
    0
  3. #721 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2553 / 13:51
    อดทนไว้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ





    555+
    #721
    0
  4. #719 biggermim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2553 / 11:31
    รมณีย์จ๋า มิมอยากจะบอกว่า รมมี คิดถูกแล้วจร้า
    รมมีต้องช่วยระวังโภคินเยอะๆน่ะคร้า ม่ายงั้นงานนี้อาจกลายเป็นน้ำผึ้งขมซะก่อนอ่ะจร้า
    #719
    0
  5. #716 digital_lady (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2553 / 22:54
    คงต้องทรมานใจไปอีกหลายราตรีแหง๋ ๆ เล่นไม่รู้จักเอาใจสาวเจ้านี่นา
    #716
    0
  6. #710 weewan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 14:36
    เปนกำลังใจนะค่ะ
    #710
    0
  7. #709 nuntapun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 12:31

    อย่าให้พระราชาทรงรอนาน

    #709
    0
  8. #707 bonggee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2553 / 21:05
    น่ารักจังเลย
    #707
    0
  9. #706 pirisa_linn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2553 / 16:42
    นั่นซิ อย่าทรมานกันนักเลย


    ใครกะได้ทำให้ธิษณามตียอมๆ
    #706
    0
  10. #705 rmuay151 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2553 / 16:32

    เอ่อ.....อึดอัดค่ะ
    อ่านไปยิ้มไป
    เหมือนคนบ้า
    องค์ราชินีอย่าทัยแข็งนานไปนะเจ้าคะ

    #705
    0
  11. #704 kredkaew (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2553 / 01:10
    อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักมากมาย อิ อิ

    กลั้นยิ้มไม่อยู่อ่ะ จากจะไปนอน เลยตาสว่างเลย 5555
    #704
    0
  12. #703 ple (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 15:31
    อิ่มเอิบ อิ่มใจ อิ่มท้องด้วย
    #703
    0
  13. #701 Buay (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 21:31
    น่าปลื้มแทนองค์ราชาเนอะ
    #701
    0
  14. #700 pirisa_linn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 20:49
    น่ารักจิงเลย
    #700
    0
  15. #698 sodafire (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 16:37
    เสน่ห์ปลายจวักมัดใจสามี ^____^
    #698
    0
  16. #697 biggermim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 15:47
    อู๊ว ก้อแหละน๊า รสมือใด จะเท่ารสมือศรีภรรเมีย คริ คริ คริ
    รอว่าเมื่อไหร่จะได้ไปฮันนีมูนกันเสียทีคร้า อยากให้ไปจนใจจะขาดแว้วววว หุหุหุ
    #697
    0