ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 32 : เตรียมตัวเตรียมใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    30 มี.ค. 61

.A FC K a.



อ๊ายอาย เพิ่งเห็นว่าตอนที่แล้ววางเนื้อหาขาดไปจิ๊ดนึง
แปะทบให้ละกันนะ แฮะๆ ^ ^'
.............




“ดูแลเจ้าหญิงอย่าให้คลาดสายตา” ทรงสั่งพระพี่เลี้ยงรมณีย์ที่ยืนอยู่ไม่ห่างจากเขานัก “อย่าให้มีสิ่งใดเกิดขึ้นก่อนงานอภิเษกฯ พรุ่งนี้เด็ดขาด”

แทบทรุดลงตรงนั้นเมื่อฟังจบ พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสคืออีกเกือบหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า ไม่ใช่...พรุ่งนี้

ราชาวัณณุวรรธน์เสด็จผ่านเขาไปอีกตามเคยแต่ไม่ก่อนปรายพระเนตรคาดโทษทีหนึ่ง สายพระเนตรปรานีจากผู้มีพระคุณที่มองเขาวันนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

เขาเองเป็นผู้เร่งวันคืนอภิเษกสมรสเข้ามา ใบหน้าชายหนุ่มบิดเบ้

แต่อย่าทรงหวังถึงความสุข...เจ้าหญิงธิษณามตี กระหม่อมไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นแน่!



       “พระอาการเป็นอย่างไรบ้างเพคะ”

       หลังปลาบปลื้มกับข่าวพระราชพิธีอันยิ่งใหญ่อยู่พัก พระพี่เลี้ยงรมณีย์ตกอยู่ในสภาพห่วงหน้าพะวงหลัง อยู่ถวายรับใช้เจ้าหญิงธิษณามตีไม่ห่างทั้ง ๆ ยังมีงานอีกมากอยากกำกับดูแลด้วยตนเอง ก่อนราชาวัณณุวรรธน์เสด็จกลับ ตรัสย้ำนักให้นางเฝ้าพระอาการอย่าได้คลาดสายตา ป่านนี้ข้างนอกคงเตรียมงานโกลาหล

       “หายแล้ว รมณีย์มีอะไรก็ไปทำเถอะฉันอยู่คนเดียวได้”

       นอกจากทรงง่วงงุนอย่างรุนแรงทำให้จมอ่างสรง พระอาการหลังจากนั้นค่อยดีขึ้นเป็นลำดับ ที่ทรงปวดพระเศียรเนื่องจากสูดเอาน้ำเข้าพระวรกายมาก แพทย์ก็ได้ถวายพระโอสถจนขณะนี้เรียกได้ว่าปกติทุกอย่าง

       พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสตระเตรียมในขั้นสุดท้ายคงใกล้เรียบร้อยแต่เมื่อถูกเลื่อนเข้ามาคงขลุกขลักไม่น้อย ทรงเห็นแววตาพระพี่เลี้ยงก็พอเข้าพระทัย เรื่องส่วนพระองค์หลายอย่างทรงไว้วางพระทัยให้รมณีย์เท่านั้นเป็นผู้จัดการแต่ต้องเสียเวลาเฝ้าพระองค์ทำให้งานไม่เดินเสียที

       “ได้อย่างไรเพคะ องค์ราชาทรงย้ำหม่อมฉันหนักหนา ขืนไม่ถวายการดูแลพระองค์ให้ดีหม่อมฉันมีหวังได้หัวหลุดจากบ่า”

       พระหทัยเจ้าหญิงธิษณามตีไหวสั่นขึ้นทันทีทรงได้ยินพระนามอีกพระองค์ ความห่วงใยนั้นทีเดียวทำให้ทรงเผลอตอบรับ ยอมให้มีการเลื่อนหมายกำหนดการ คงสร้างความยุ่งยากให้คนจำนวนไม่น้อย

       “ฉันทำให้ทุกคนยุ่งยากสินะ”

       “ทูลกระหม่อม! รับสั่งอะไรยังงั้นเพคะ” ถวายเอ็ด “พวกหม่อมฉันเสียอีกถวายการดูแลไม่ดีจึงเกิดเรื่องขึ้น ส่วนงานพิธี แม้ฉุกละหุกบ้างแต่หม่อมฉันเชื่อว่าเพื่อนายเหนือหัวแล้ว พวกเขาย่อมเต็มใจทำอย่างถวายหัว”

       “แล้วจะทำยังไงล่ะจ๊ะ รมณีย์เอาแต่เฝ้าฉัน ใครจะช่วยดูแลความเรียบร้อย”

       ฉลองพระองค์ เครื่องยศ พระปิลันธน์ ทั้งของส่วนพระองค์แล้วยังที่ได้รับพระราชทานต้องตรวจสอบแลอัญเชิญให้เสร็จสิ้นในคืนนี้ พระพี่เลี้ยงรมณีย์ถอนใจก่อนปลงได้ว่าคงจะรอส่งเข้าที่บรรทมค่อยออกไปจัดการ

       คืนนี้ไม่ต้องนอนเสียก็หมดเรื่อง!’

       ราวกับเจ้าหญิงธิษณามตีทรงล่วงรู้ความคิดจึงตรัสขึ้นว่า

       “ถ้าห่วงนักก็ขนงานเข้ามาทำเสียในนี้ มีอะไรต้องตรวจต้องจัดการก็เรียกเข้ามา ดีไหมจ๊ะ”

       พระพี่เลี้ยงแทบลืมตัวตบเข่าด้วยความดีใจ

       “โอ๊ยทูลกระหม่อม ขอบพระทัยเพคะ หม่อมฉันมัวห่วงนั่นนี่จนลืมเรื่องง่าย ๆ เท่านี้” หันไปสั่งนางพระกำนัล “เธอแน่ะ ช่วยเชิญคุณท้าวมาพบฉันที”

 

       คุณท้าวเดินตุบตับนำขบวนพนักงานเชิญฉลองพระองค์พระปิลันธน์มาถึงหลังด้วยสีหน้าแช่มชื่นกึ่งเหนื่อยอ่อน เจ้าหญิงธิษณามตีเสด็จย้ายจากห้องพระบรรทมมายังห้องพระสำราญแทนและแม้ห้องนี้จะใหญ่กว่าเมื่อเทียบกับจำนวนคนเข้าเฝ้าก็แลเล็กลงถนัดตา

       คนทั้งหมดยอบกายลงถวายความเคารพ เจ้าหญิงธิษณามตีทรงให้พระพักตร์ก่อนทรงสั่งนางพระนัลให้นำของว่างและน้ำชาชั้นดีจากห้องเครื่องแจกจ่าย

       “ฉันไม่ทราบว่าได้ทานอาหารกันบ้างหรือยัง รองท้องด้วยชากับขนมพวกนี้ก่อนละกันนะจ๊ะ” นางพระกำนัลพากันยิ้มหน้าบาน มีแต่คุณท้าวกับพระพี่เลี้ยงทำหน้าพิกล เจ้าหญิงตรัสอย่างรู้ใจว่า “พักทานสักเดี๋ยวไม่เสียเวลาเท่าไหร่กระมัง กองทัพเดินด้วยท้อง รมณีย์เคยบอกฉันยังงี้ไม่ใช่หรือจ๊ะ”

       “ขอบพระทัยเพคะ”

       ดูท่าทุกคนคงทำงานลืมหิว พอขนมเข้าปากจึงทำหน้าเหมือนเพิ่งรู้สึกว่าร่างกายต้องการ เจ้าหญิงธิษณามตีทรงสั่งให้นำมาเพิ่ม ไม่นานทั้งชาและขนมก็หมดเกลี้ยง

      

สินค้าขึ้นชื่อของแคว้นเมธัสได้แก่ผ้าไหมแพรพรรณเจ้าหญิงธิษณามตีจึงทรงมีความเชี่ยวชาญยิ่งในการทรงพิจารณาถึงคุณภาพเนื้อผ้าชนิดต่าง ๆ อาจเพราะภูมิอากาศทางแคว้นเมธัสหนาวถึงหนาวจัด เครื่องนุ่งห่มจึงเป็นสิ่งสำคัญอันดับต้น ทรงลงความเห็นในพระทัยว่าผ้าของชาวโปษัณมักเนื้อบางทิ้งน้ำหนักเน้นให้ผู้สวมใส่สบายเหมาะกับอากาศทางนี้ ขนาดนี่เป็นฤดูหนาวเนื้อผ้ายังบางกว่าของเมธัสอยู่ดี

       การลองฉลองพระองค์ครั้งสุดท้ายผ่านไปพร้อมอาการลอบถอนหายใจของฝ่ายภูษามาลาที่ไม่มีจุดต้องแก้ไขอีก แต่ที่นานเห็นจะเป็นตอนเลือกพระปิลันธน์ที่องค์ราชาพระราชทานมาจำนวนมากแทบว่าหากทรงทั้งหมดคงทรงพระดำเนินไม่ไหว คุณท้าวกับพระพี่เลี้ยงรมณีย์ที่เวลานี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยช่วยกันทูลเสนอแนะเป็นที่สนุกสนาน

       รัตติกาลคืบคลานทีละน้อย อัจกลับแก้วกลางห้องพระสำราญสว่างไสวล้ออัญมณีน้ำงามในหีบทอง กุหลาบในแจกันเนื้อดีกรุ่นกลิ่นหอม รอยยิ้มและเสียงหัวเราะคิกคักกระจายตัวกลบความวุ่นวายภายในที่ประทับหลายชั่วโมงก่อนสิ้น

       สองพระองค์...เจ้าหญิงธิษณามตีและราชาวัณณุวรรธน์ไม่ได้ทรงพบกันอีกหาใช่เพียงเพราะตามโบราณราชประเพณีหากเป็นเพราะต่างทรงยุ่ง

 

       ที่ประทับราชาวัณณุวรรธน์พลุกพล่านด้วยผู้เข้าเฝ้าไม่แพ้ทางด้านเจ้าหญิงธิษณามตีทว่าในชั้นแรกเป็นไปด้วยเรื่องตรงข้าม

       เจ้าชายหรรษธรทรงยกหน้าที่กราบทูลรายงานผลการตรวจค้นทั้งสอบสวนผู้เกี่ยวข้องเหตุการณ์เจ้าหญิงธิษณามตีทรงจมน้ำให้แก่ราชองครักษ์อัสนี ปรากฏว่าไม่มีผู้ใดน่าสงสัยรวมถึงไม่มีหลักฐานใดพอปักใจเชื่อได้ว่าเป็นต้นเหตุ

       “เราอาจคิดมากกันไปเองก็ได้”

       เจ้าชายหรรษธรทรงเปรย ลดทอนบรรยากาศตึงเครียดในห้องทรงงาน ลอบชำเลืองสีพระพักตร์พระเชษฐาแล้วรีบตรัสขึ้นอีกว่า

       “ตอนนี้กระหม่อมว่าเจ้าพี่เตรียมองค์ให้พร้อมสำหรับพิธีพรุ่งนี้ดีกว่า” รอยแย้มพระโอษฐ์กึ่งล้อ “ไม่เช่นนั้นเจ้าหญิงคงตกพระทัยพักตร์หมอง ๆ ของเจ้าพี่”

       พระอาการที่ลูบพระพักตร์เป็นไปอย่างรวดเร็ว

       “สวยสง่าสมกับเป็นเจ้าสาวน่ะยกให้ผู้หญิงเขาสิ พี่ต้องทำหน้าหล่อเตรียมเข้าพิธีด้วยรึ”

       เมื่อเห็นว่าไม่มีข้อรับสั่งสำคัญอีก ราชองครักษ์อัสนีค่อยโค้งคำนับพลางถอยห่างออกไปยืนคุมเชิงอยู่ห่าง ๆ ในมุมที่เห็นคนเข้าออกห้องทรงงานได้ชัดแต่ผู้เข้ามาหากไม่สังเกตจะไม่มีทางเห็น สีหน้าในเงามืดเจือรอยยิ้มกับถ้อยรับสั่งวูบหนึ่งหากสำหรับเจ้าชายหรรษธรถึงกับทรงพระสรวลดัง

       “ใช่สิพระเจ้าค่ะ แต่งงานทั้งทีทรงปล่อยพระพักตร์คล้ำได้ยังไง”

       “ฮื้อ” สุรเสียงในลำคอไม่บ่งชัดว่าทรงเห็นแย้งหรือทรงเขินแน่ “เอาเถอะ พูดยังงี้แสดงว่าจะไล่นอน เธอก็ไปพักผ่อนเสีย ขอบใจมากที่ช่วยจัดการเรื่องยุ่ง”

       “เต็มใจอย่างยิ่งพระเจ้าค่ะ ทูลลา”

 

       ดารกาดารดาษนภาระยิบระยับงามดุจเพชรประดับรัตติกาลค่อยอ่อนแสงลงทีละดวง จนสุดท้ายแม้แต่ดาวดวงใหญ่ตรงโค้งฟ้าก็เลือนขาวแทบกลืนกับรุ่งอรุณวันใหม่ ข้าในองค์ราชาทำงานแข่งเวลาแทบตลอดค่ำคืนสามารถกระจายข่าวการเลื่อนหมายกำหนดการพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสได้อย่างน่าชื่นชม

       แคว้นโปษัณในใต้อาณาเขตทิวาวันใหม่มลังเมลืองสดใสอย่างยิ่ง พระราชวงศ์ ขุนนางใหญ่น้อย ลงไปถึงไพร่ฟ้าประชาชนทั้งคนในแคว้นและแคว้นใกล้เคียงตื่นแต่เช้าเดินทางเข้ามารวมตัวกันหน้าพระราชวังหลวงรอเป็นสักขีพยานงานมงคลอันสำคัญ

       เสียงเพลงขับกล่อมดังแซมเสียงพูดคุยสั่งงานภายในราชสำนัก เจ้าหญิงธิษณามตีไม่ทรงมีเวลาพอสังเกตว่าเสียงนั้นมีต้นเสียงจากที่ใด ทราบแต่ไพเราะหวานจับใจส่งเสริมวันมงคลให้ยิ่งอ่อนเชื่อมปานราดรดเส้นทางด้วยน้ำผึ้ง

       พระพี่เลี้ยงนางพระกำนัลถวายการดูแลใกล้ชิดตั้งแต่สรงถึงเปลี่ยนฉลองพระองค์ พระพี่เลี้ยงรมณีย์ยกผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาป้อยยามวรองค์อ้อนแอ้นเปลี่ยนฉลองพระองค์เสร็จ

       “ทูลกระหม่อม” นางคุกเข่า จับพระหัตถ์วางเหนือศีรษะ “ขอให้ทรงพระเกษมสำราญ ขอให้ทรงพระเจริญ...”

       ปลายประโยคเปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้น วายุที่เพิ่งแต่งตัวเสร็จถูกนางพระกำนัลจูงเข้ามาวิ่งถลาเข้าหาพระพี่เลี้ยงเอามือป้ายปาดแก้มพลางเป่าปากสลับพูดปลอบ

       “โอ๋ ๆ หายร้องน้า”

       จึงทำให้ห้องแต่งพระองค์เต็มเปี่ยมด้วยเสียงหัวเราะเอ็นดู พระพี่เลี้ยงสูดหายใจ หัวเราะทั้งน้ำตาโยกศีรษะเด็กชายในชุดหล่อ

       “ขี้ประจบนักนะ เอ แล้วระหว่างพิธีใครจะดูแล ดีไม่ดีประเดี๋ยววิ่งเร่อร่าออกไปจะยุ่ง”

       “เธอสี่คนแน่ะ” เจ้าหญิงทรงสั่งนางพระกำนัล “สี่คนดูแลเด็กคนเดียวคงไหวนะ พาเล่นอยู่รอบนอกดีกว่า อย่าให้เข้าใกล้ห้องจัดพระราชพิธี”

       นางพระกำนัลที่หวังแอบดูพระราชพิธีหน้าม่อย แอบค้อนใส่วายุเป็นแถวก่อนจำต้องยอมแพ้ลูกอ้อนของวายุที่วิ่งมาหอมแก้มทีละคนจนครบราวกับจะขอฝากตัว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1140 fsn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 09:45
    ขอให้งานแต่ง ฮันนีมูน ราบรื่นนะคะ พายุสงบไว้ก่อน
    #1,140
    0
  2. #708 nunpanu (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 12:04
    น่ารักทั้ง2องค์
    #708
    0
  3. #699 aoistar (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 20:26
    น่ารักจริงๆ เจ้าชาย
    ว่าแต่ช่วยทำให้ตัวหนังสือไม่ต้องกว้างเกินหน้าได้ไหมค่ะ แหะๆ อ่านลำบาก
    แต่ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรอ่านได้ค่ะ
    #699
    0
  4. #695 anya.many@hotmail.com (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 08:44
    ขอบคุณนะคะ

    รีบอัพโดยด่วน

    อ่านไปยิ้มไป

    มีความสุขจริงๆเลย...เป็นคนอ่านเนี่ย
    #695
    0
  5. #694 Buay (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 23:17
    แล้วราชาจะรู้ไหมว่าโภคินคิดกำจัดราชินี
    #694
    0
  6. #690 windyChain (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 22:13
    น่ารักจังเลย อ่านแล้ว มีความสุขจัง ^^ รีบมะอัพนะคะ รออยู่
    #690
    0
  7. #689 windyChain (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 22:13
    น่ารักจังเลย อ่านแล้ว มีความสุขจัง ^^ รีบมะอัพนะคะ รออยู่
    #689
    0
  8. #688 Chii_Elda (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 21:45
    ไม่ต้องอายหรอก  อีกเดี๋ยวสาวเจ้าก็เปิดทางให้แล้ว

    ว่าแต่ถ้าโภคินทำอันตรายราชินี  แล้วจะได้อยู่ใกล้องค์ราชาอีกหรือเปล่าเหอะ

    ช่างคิดไม่เป็นเอาซะเลยนะโภคิน
    #688
    0
  9. #686 Jiko (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 16:41
    ระวัง องค์ราชาเปลี่ยนใจนา อิอิอิอิ
    #686
    0
  10. #685 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 13:32
    55555+
    #685
    0
  11. #684 ที่ตักดิน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 00:24
    สงสารองราชาจัง!
    #684
    0
  12. #683 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 11:41
    รีบๆมานะคะพี่อัคไม่ใช่อะไร



    สงสารองค์ราชา 555+

    #683
    0
  13. #682 biggermim (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 14:56
    เฮ้อ ตอนนี้สวยล่ะเครียดกะโภคินเสียจิง ทำมายเนี๊ยะคร้า ศึกหญิงชิงชายยังไม่เท่าไหร่
    แต่ถ้าให้ต้องมาชิงกะเก้งโภคินนี่ เห็นทีจะแหง๋ววววววว
    #682
    0
  14. #681 ที่ตักดิน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 / 21:24
    ว้าวๆๆวิ้วๆๆหวานมาก
    #681
    0
  15. #680 aoistar (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 / 14:05
    ยังไม่เลิกอีกนายโภคิน เค้าเป็นถึงกษัตริย์ไหนเลยจะมารักกับนายได้ บ้าอ่ะป่าว อ๊ากกกก
    #680
    0
  16. #677 mosk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2553 / 00:11

    รอได้แน่นอน
    ก็กำลังจะได้หนังสือมาเก็บอีกหนึ่งเล่มแล้วนี่นา
    ^ ^

    #677
    0
  17. #676 biggermim (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 20:45

    รับทราบคร้า แต่แ่านานนักนะคร้า เด๋วน้ำผึ้งม่ายหวาน
    มิมกำลังอิน ( เลิฟ )  เลย ประหนึ่งว่าตัวเองแต่งซะเองเลย หุหุหุ

    ปล.มิมพิมพ์รัยผิดเนี๊ยะ แค่คำว่า "แหม" เองน่ะคร้า โปรดอย่าเข้าใจข้าพเจ้าผิดเน้อ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2553 / 20:47
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2553 / 20:47
    #676
    0
  18. #675 Jiko (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 15:47
    น้ำผึ้งยังไม่ทันหวานเลยนะ
    อิอิอิอิ
    #675
    0
  19. #674 aoistar (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 13:36
    โอเค ค่า
    #674
    0
  20. #673 เศษแก้ว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 13:11
    ใครจะหนีนักเขียนแสนดีอย่างคุณอัคได้ล่ะค๊ะ   รอมาได้ตั้งนาน  จะรอต่ออีกนิดอีกหน่อย จะเป็นไรไป  เนอะ!
    #673
    0
  21. #672 zean (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 09:14
    รับทราบค่ะไรเตอร์
    #672
    0
  22. #671 กระดาษใส (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2553 / 08:34
    ไม่เป็นไรเรารอได้สำเมอ
    #671
    0