ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 25 : ของขวัญพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    1 มี.ค. 61

.A FC K a


ปราสาทฤดูหนาวแคว้นเมธัสถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา ใบไม้ปลิดขั้วทิ้งตัวเหลือไว้แต่ลำต้นยืนตระหง่านรอคอยฤดูกาลผันเปลี่ยนรายล้อม ลำธารใสบางส่วนเริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็ง โลกข้างนอกเย็นยะเยือกยกเว้นในที่ประทับส่วนพระองค์ราชินี

“ราชินีงั้นหรือ”

ราชินีจุฑามาสตรัสทวนสุรเสียงแหลมสะท้อนออกจากพระอารมณ์ร้อนรุ่มภายใน พระพักตร์งามหากเมื่อเทียบกับราชินีแคว้นเมธัสพระองค์ก่อนยังถือว่าด้อยกว่ามากนักบึ้งไม่สบพระอารมณ์ ใครเล่าจะนึกว่าการผลักไส หนามยอกอก อย่างเจ้าหญิงธิษณามตี พระธิดาในองค์ราชารังสิภากร...พระสวามี กับ ราชานีพระองค์ก่อนเพื่อให้พ้นพระเนตรพระกรรณกลับพลิกผันส่งเสริมจนได้ดี...เกินควร

แรกเริ่มทรงได้ข่าวการเชื้อเชิญเข้าร่วมงานพระราชทานเลี้ยงแฝงนัยแห่งการเลือกพระชายาจากแคว้นโปษัณออกจะทรงสะพระทัยยามดำริถึงอนาคตเจ้าหญิงต่างเมืองในฐานะพระชายาพระองค์หนึ่งในจำนวนพระชายามากมาย ตำแหน่งนั้นแม้จะสุขสบายพอควร ได้รับเกียรติความเคารพด้วยมีพระสวามีศักติถึงราชาผู้ครองแคว้น หากก็เหมือนไม้ปักเลนไม่รู้จะล้มลงซ้ำถูกเหยียบตอนไหน การแก่งแย่งความรักและอำนาจของฝ่ายในมีมาทุกหน้าประวัติศาสตร์ นั่นคือที่ทรงหวัง หากคำ ราชินี เหนือความคาดหมาย

“ได้ยังไงกันน่ะ ข่าวผิดหรือเปล่า”

กระแสรับสั่งถามค่อนข้างกริ้ว คุณหญิงภรรยาเสนาบดีต่างประเทศที่เข้านอกออกในพระตำหนักองค์ราชินีเพื่อหวังพึ่งพระบารมีอันจะเป็นบันไดให้สามีมาเนิ่นนานหลายปีก่อนสะดุ้ง เหงื่อกาฬผุดพราย

“ไม่ผิดแน่นอนเพคะ”

อำนาจของผู้หญิงแฝงเร้นอยู่ในทุกซอกมุม คุณหญิงเอง ดูภายนอกเชื่อฟังสามีอย่างดีหากลับหลังมักทำตามใจตัวเอง พระราชสาส์นจากแคว้นโปษัณถูกคนของนางคัดลอกข้อความก่อนถึงมือสามี มีหรือข่าวที่ได้จะผิดพลาดในเมื่อทราบดีว่า ข่าว...ยิ่งทรงความสำคัญเท่าไหร่ รางวัลจากองค์ราชินียิ่งมาก

แต่ด้วยเข้าเฝ้าใกล้ชิดช้านานจึงทราบน้ำพระทัย ราชินีจุฑามาสทรงชังพระธิดานอกสายพระโลหิตอย่างยิ่งแต่ทรงเก็บพระอาการมิดเม้นไม่ให้ราชารังสิภากรทรงระแคะระคาย ข่าวเจ้าหญิงธิษณามตีจะได้เถลิงพระยศเป็นองค์ราชินีแคว้นโปษัณย่อมไม่เป็นที่สบพระอารมณ์

สีพระพักตร์ราชินีจุฑามาสเข้มขึ้นเป็นลำดับ อำนาจในอุ้งหัตถ์ในฐานะราชินีแคว้นเมธัสรวมถึงว่าที่พระชนนีองค์ราชาในอนาคตแผ่ไพศาลหามีใครในราชสำนักเมธัสกล้าดูแคลน ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยทรงได้ดังปรารถนา

...ความรักหมดพระหทัยจากพระสวามี...

ทรงพอพระทัยที่ราชารังสิภากรเพิกเฉยต่อความเป็นไปของเจ้าหญิงธิษณามตี ทรงปีติยิ่งเมื่อมีพระโอรส ขณะทรงยิ่งใหญ่ขึ้นตามกาลเวลา ความรักเป็นสิ่งเดียวที่ทรงได้มาน้อยกว่าน้อย พระสาทิสลักษณ์อดีตราชินีถูกอัญเชิญไว้ในหอรวมพระบรมฉายาลักษณ์บรรพกษัตริย์ องค์ราชาเสด็จลำพังบ่อยครั้งและมักประทับอยู่ภายในได้เป็นเวลานานราวกับต้องการเวลาส่วนพระองค์กับผู้เป็นที่รัก

เจ้าชายปิยังกูรทรงเป็นที่สนิทเสน่หาของพระบิดาแต่เมื่อใดเจ้าหญิงธิษณามตีปรากฎพระองค์ สายพระเนตรราชารังสิภากรมักฉายแววรำลึกรักใคร่อาดูร

เกลียด...ทรงเกลียดทั้งอดีตราชินีและเจ้าหญิงธิษณามตี

จะไม่ทรงยอมให้เส้นทางของเจ้าหญิงธิษณามตีโรยด้วยกลีบกุหลาบ

เด็กคนนั้นจะต้องทรมานเหมือนเรา!’

ทรงอาฆาตด้วยจิตริษยาไม่ดำริเพียงสักนิดว่าทุกอย่างในอุ้งหัตถ์ล้นเหลือแล้ว ไม่ควรไขว่คว้าหรือทำสิ่งใดอันจะเป็นการทำลายทุกอย่าง

“คุณหญิง” กระแสรับสั่งให้เกียรติเรียกรอยยิ้มปลื้ม “ฉันมีเรื่องจะไหว้วานสักหน่อย พอจะทำให้ฉันได้ไหม”

“รับสั่งมาเถิดเพคะ หม่อมฉันยินดีทำถวายสุดความสามารถ”

รอยแย้มพระโอษฐ์แฝงเล่ห์ร้ายผุดพราย

“ขอบใจมาก ถ้าเช่นนั้น...”

กระแสรับสั่งถัดมาเบาราวกระซิบ ใจความยืดยาวถูกถ่ายทอดอย่างช้า ๆ เพื่อไม่ให้ตกหล่น ข้อความ...อันเปรียบเหมือนหนามกุหลาบที่จะทรงหยิบยื่นให้เจ้าหญิงธิษณามตี

 

คอกม้าหลวงอยู่สุดปลายสะพานอันงดงาม โรงม้าเรียงรายเป็นระเบียบเต็มไปด้วยม้าพันธุ์ดี ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเล่าถึงสิ่งต่าง ๆ พระราชทานเจ้าหญิงพระชายาอย่างไม่ทันสังเกตพระองค์ว่ายามรับสั่งเล่า สีพระพักตร์แช่มชื่นเพียงใด

แต่เหล่าอัศวานึกเห็นขณะตั้งแถวเฝ้ารับเสด็จ การเสด็จกะทันหันทำให้นายทหารบางคนวิ่งวุ่นใส่เสื้อแทบไม่ทันเพราะกำลังทำความสะอาดโรงม้าบ้าง อาบน้ำให้ม้าบ้าง

เจ้าหญิงธิษณามตีพระพักตร์แดงอย่างทรงเขินแกมขัน เป็นการเสด็จออกฝ่ายหน้าครั้งแรกที่แผกจากพระดำริคาดค่อนข้างมาก ราชสำนักโปษัณแตกต่างกับราชสำนักเมธัสเหมือนหน้ามือเป็นหลังมือ ขณะฝ่ายเมธัสเก็บงำฝ่ายในมิดชิด ผู้หญิงหาได้มีสิทธิ์มีเสียงใดในเรื่องการบ้านการเมืองเป็นแต่เพียงเครื่องประดับอันงดงามหาควรที่ใครผู้ใดแตะต้อง ฝ่ายโปษัณกลับดูใกล้ชิดเจ้านายทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายในแม้การปฏิบัติตัวต่อฝ่ายในจะเป็นไปอย่างระวังตัวขึ้นบ้างก็ตาม

“เจ้าหญิงโปรดจะทรงม้า”

องค์ราชาตรัสบอกหัวหน้าหน่วยอัศวานึก

“เคยทรงม้ามาก่อนหรือไม่กระหม่อม”

คำกราบทูลถามแสดงความรอบคอบแม้ดูไม่แปลกใจนักกับการที่เจ้าหญิงจะทรงม้าทั้ง ๆ ฉลองพระองค์กรุยกราย

“ไม่เคยจ้ะ”

“ถ้าเช่นนั้นคงต้องทรงฝึกในโรงม้าฝึกหัดก่อน”

แววพระเนตรตื่นเต้นเรียกรอยเอ็นดูในดวงเนตรองค์ราชา

...เหมือนเด็กกำลังจะได้ซุกซน...

“อีกอย่าง กระหม่อมคิดว่าควรเปลี่ยนฉลองพระองค์ให้รัดกุมเพราะคนหัดใหม่ ๆ ต้องตกม้าทุกคน ฉลองพระองค์ยาวขนาดนี้หาความคล่องตัวยาก โอกาสเกิดอุบัติยิ่งง่ายพระเจ้าค่ะ”

“จ้ะฉันทราบแล้ว วันนี้ขอชมก่อนไว้วันหลังจะมาขอฝึก”

“กระหม่อม”

สายตาหัวหน้าอัศวานึกฉายรอยสงสัยบางประการ ราชาวัณณุวรรธน์จึงตรัสคลายข้อข้องใจ

“ไม่ต้องหาใครเพราะฉันจะสอนเจ้าหญิงเอง”

เป็นรับสั่งตอบแสนธรรมดาที่เรียกรอยชื่นในดวงตานายทหารถ้วนหน้า เอาพระทัยใส่พระชายาขนาดนี้ ไม่นานแคว้นโปษัณคงได้ชื่นชมเจ้านายพระองค์น้อย

 

ขบวนเสด็จเริ่มใหญ่ขึ้นเมื่ออัศวานึกบางส่วนตามเสด็จ โรงม้าที่อื่นเป็นอย่างไรเจ้าหญิงธิษณามตีไม่ทรงทราบ ในความเห็นส่วนพระองค์ โรงม้าเบื้องพระพักตร์ใหญ่โตนัก ม้าพันธุ์ต่าง ๆ ถูกแยกแยะ บางพันธุ์ตัวใหญ่กว่าองค์ราชาที่ทรงยืนเคียงพระองค์เสียอีก

“ตรงนี้เป็นโรงอภิบาลไว้สำหรับม้าเพิ่งเกิดใหม่”

ราชาวัณณุวรรธน์พระราชทานคำอธิบาย ม้าหลากสี ขาว เทา ดำและน้ำตาลตัวเล็กสูงแค่บั้นพระองค์หน้าตาน่ารัก ตาแป๋วไร้เดียงสา เจ้าหญิงธิษณามตีสืบพระบาทเข้าใกล้และแทบพร้อมกับองค์ราชาทรงยึดข้อพระกรรั้งเข้าปะทะพระอุระ

“อย่าทรงทำอย่างนั้น ม้ามันตกใจจะทำร้ายเอา”

เข้าพระทัยม้ายิ่งกว่าพระองค์เสียอีกแน่ะ...เจ้าหญิงธิษณามตีทรงค่อน แกะพระหัตถ์ออกจากการเกาะกุม

“ขอบพระทัยเพคะ”

คราวนี้เสด็จเข้าใกล้คอกม้าอีกครั้ง ลูกม้าสีน้ำตาลเข้มมองพระองค์ตาปริบ อาจเพราะโปรดสัตว์แทบทุกชนิดจึงไม่ทรงกลัว ยื่นพระหัตถ์ขาวลูบหัวมันอย่างอ่อนโยน ม้าขี้ประจบโยกหัวไปมาแล้วเอาจมูกเย็นดุนก่อเสียงสรวลใส

“มันชอบฝ่าบาท”

“หม่อมฉันก็ชอบมัน น่ารักจัง มันชื่ออะไรเพคะ”

พวกผู้ชายตั้งแต่องค์ราชาลงไปทำหน้าเหลอ ไม่เคยมีใครสนใจตั้งชื่อม้ามาก่อน ที่นี่นิยมฝึกสัตว์ให้สามารถรับคำสั่งทุกคนในหน่วย มันจะทำตามคำสั่งของเจ้านายที่มันคุ้นกลิ่นรวมถึงสัญญาณอันคุ้นเคย

“ไม่มีหรอกพระเจ้าค่ะ”

หัวหน้าอัศวานึกกราบทูลตอบให้เจ้าหญิงธิษณามตีทรงอัศจรรย์ใจ

“ไม่ตั้งแล้วมันจะรู้ได้ยังไงจ๊ะเวลาเราเรียกมัน”

สีหน้าแบบเดิมยังคงดำเนินต่อไปอย่างจนด้วยคำตอบ ที่ผ่านมาก็ไม่เห็นเป็นปัญหาในการใช้งานม้าสักครั้ง

“งานนี้หม่อมฉันยกให้” ราชาวัณณุวรรธน์รับสั่งพระพักตร์เฉย “หมดทั้งคอกม้านี่ทรงตั้งได้ตามพระทัยเลยว่าตัวไหนจะให้ชื่ออะไร”

ทั้งคอก! เจ้าหญิงธิษณามตีถวายค้อนขวับ

ก่อนตัดสินพระทัยในเรื่องตั้งชื่อม้าทั้งคอกม้าหลวง เสียงเอะอะเกิดขึ้นจากอีกด้านหนึ่ง หัวหน้าอัศวานึกมีทีท่าละล้าละลังขึ้นทันใด

“เกิดอะไรขึ้น”

เป็นราชาวัณณุวรรธน์ที่ออกพระโอษฐ์ถาม

“ม้าตกลูกพระเจ้าค่ะ ตามกำหนดต้องเป็นเมื่อสองวันก่อนแต่มันไม่ยอมคลอด คงเป็นเจ้าตัวนี้ล่ะพระเจ้าค่ะที่ส่งเสียง”

เสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าหญิงธิษณามตีพระพักตร์ตื่น ไม่ใช่ตระหนกแต่ทรงสนพระทัยเต็มที่

“เสด็จเร็วสิเพคะ”

“หืม”

“หม่อมฉันไม่เคยเห็นม้าออกลูก”

ถ้าอายุเท่าวายุจะไม่ทรงสงสัยสักนิด นี่พระชนมายุตั้งเท่าไหร่ทำตื่นเต้นเป็นเด็ก พระขนงหนาขมวด

“อย่าทอดพระเนตรเลย ไม่ใช่ภาพน่าดูนักหรอก อาจจะทรงกลัวมากกว่า”

“ไม่เพคะ หม่อมฉันไม่กลัวแน่นอน”

พระเนตรสีลูกหว้าทอประกายมุ่งมั่นยืนยัน ราชาวัณณุวรรธน์แสร้งถอนพระทัยก่อนจูงพระหัตถ์อันเป็นสิ่งคุ้นเคยโดยไม่รู้พระองค์พามายังอีกคอกหนึ่ง

แม่ม้าสีขาวตัวโตถูกรุมล้อมด้วยทหารกลุ่มหนึ่ง ทันทีที่ได้ทอดพระเนตร เจ้าหญิงธิษณามตีพระพักตร์เผือด เลือดแดงฉานกระจายเป็นกองใหญ่ กลิ่นคาวและเสียงร้องระงม แต่แทนที่จะเสด็จหนีกลับดึงพระหัตถ์องค์ราชาใกล้เข้าไป พระโอษฐ์อิ่มเม้มแน่นเป็นเส้นตรง ลุ้นระทึกเอาพระทัยช่วย

“มันคงเจ็บน่าดูนะเพคะ”

“ประเดี๋ยวก็หาย”

“พระทัยร้าย”

“อ้าว”

ทรงร้องอย่างไม่รู้จะรับสั่งตอบว่าอย่างไร นาทีนั้นแม่ม้าคลอดสำเร็จ ทรงรู้สึกถึงแรงบีบจากหัตถ์เล็กที่คงเกร็งพระองค์ตาม ลูกม้าแรกเกิดไม่นานก็พยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแต่มีอันล้มแผละลงแทบทุกครั้ง เจ้าหญิงธิษณามตีเพิ่งหายพระทัยคล่องจึงเริ่มเกร็งพระองค์ใหม่ระหว่างรอทอดพระเนตรลูกม้ายืนเป็นครั้งแรก

นัยน์เนตรสีม่วงเข้มจับอยู่เฉพาะลูกม้าตัวใหม่ขณะสายพระเนตรราชาวัณณุวรรธน์จับนิ่งอยู่ที่วงพักตร์ปลั่งอย่างเผลอไผล

“ฝ่าบาท ทรงอยากมีม้าเป็นของพระองค์เองไหม”

“เพคะ?” สีพระพักตร์หันขวับมาตื่นเต้น “อยากเพคะ”

“เจ้าตัวนั้น” ปลายดัชนีชี้ไปยังลูกม้าใหม่ “หม่อมฉันยกให้”

พระโอษฐ์อิ่มคลายออกเป็นรอยแย้มสรวลกระจ่างทั้งพระเนตรเป็นประกายอย่างองค์ราชาเพิ่งทรงเห็นเป็นครั้งแรกถึงกับทำให้พระเนตรพร่า

“ขอบพระทัยเพคะ เป็นของขวัญที่ดีที่สุดเท่าที่หม่อมฉันเคยได้มาเลย”

...ของขวัญหรือ...

บางทีการที่ทรงตัดความรำคาญยอมจัดงานพระราชทานเลี้ยงเพื่อเลือกพระชายาอาจนำมาซึ่งบางสิ่งดี ๆ ที่เกินความคาดหมายก็เป็นได้




โปรดติดตามตอนต่อไป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #643 pharahoo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 23:13

    5555 กลายเป็นว่าได้เลือ่นงานแต่งให้เร็วขึ้นซะงั้น สมน้ำหน้านายโภคิน

    #643
    0
  2. #583 nuntapun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 / 20:40
    หวานมากเพคะ
    #583
    0
  3. #578 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 17:15
    อ้อนเข้าไว้ค่ะ



    รับรองเสร็จทุกเรื่อง



    วะหะห้า
    #578
    0
  4. #563 sopa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2553 / 16:12
    รักก็บอกเถอะค่ะ
    #563
    0
  5. #544 k-a-t-y (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 23:35
     อ๊ายยยยยหวานสุดๆ 
    #544
    0
  6. #543 rinchie (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 22:07
    กรี๊ดค่ะกรี๊ด



    "หม่อมฉันเป็นห่วง ..."
    #543
    0
  7. #542 lunlunla (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 21:38
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    หวานอ๊าาาาา
    #542
    0
  8. #541 1777 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 20:08
    วันนี้กับ  พรุ่งนี้  เฮ้อ
    #541
    0
  9. #540 ranoo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 17:36
    หวานมากมายจริง ๆ
    #540
    0
  10. #539 parm (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 16:55
    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหวานได้ใจมากๆ อย่างนี้ต้องแต่งเยยยยยบ
    #539
    0
  11. #533 ทาบุ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 13:05
    ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    กำลังหวาน กำลังพอดี โอ้ยย ๆๆๆๆๆๆๆ ชอบอ่ะ
    #533
    0
  12. #532 jikopl (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 09:05
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    เป็นจิ๊จะเลือก "เดี๋ยวนี้เลยเพคะ" 
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย
    #532
    0
  13. #531 sodafire (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 08:55
    กรี๊ด เป็นเราจะเลือกวันนี้เลยค่ะ อยากให้มาดูแลใกล้ๆ อิอิ
    #531
    0
  14. #529 แก้วใส (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 04:11
    แหม แค่คำว่า ห่วงก็ดีใจมากมาย ฮ่าๆๆ เริ่มไปด้วยดี
    #529
    0
  15. #528 jeab51 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 02:26
    เจ้าหญิงเลือกผิดหรือเปล่า น่าจะเลือกวันนี้นะ
    #528
    0
  16. #527 pirisa_linn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 01:13
     ดีๆๆ แต่งเลย

    แต่ก็แอบสงสารโภคิณอยู่น๊า

    เค้ารักของเ้ค้า แถมมาก่อนอีกต่างหาก

    ฮ่าๆๆๆ
    #527
    0
  17. #526 pvzcle (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 23:20
    เย่ๆ
    แต่งงานกัน
    แต่งงานกัน
    #526
    0
  18. #525 star_dust (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 23:01
     แต่งตอนนี้เลยมั้ยค้าาาาาา  พร้อมเสมอค่ะ  >.<
    #525
    0
  19. #524 natty ^^ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 21:54
    ฮ่าๆๆ พรุ่งนี้ แล้ว พรุ่งนี้ ก็จะแต่งงานแล้ว หุหุหุ ทำอย่างกับว่าจะแต่งเองงันแหละ แหะๆๆๆ
    #524
    0
  20. #523 koffee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 21:50
    โอ้ว ฟังว่า "แต่งงานกันเถอะนะ" เพราะกว่า "เราควรจะจัดพิธีอภิเษก" ตั้งแยะน่ะ

    ราชาเริ่มรู้จักเปิดปากแล้ว "เป็นห่วงนะ" ไม่เห็นจะพูดยากเลย

    เดี๋ยวอีกหน่อยก็ "รักนะ" ฮ่าๆ
    #523
    0
  21. #522 แพน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 21:45
    ไม่ต้องรอแล้วค่ะ

    แต่งวันนี้เลย
    #522
    0
  22. #521 jikopl (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 21:23
    Say Yes!!!!!!!!!!!!
    #521
    0
  23. #519 digital_lady (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 20:30

    อย่างไวอะ

    #519
    0
  24. #515 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 17:10
    ปัง!!~ (ตบโต๊ะทำงาน)



    มันต้องอย่างนี้สิเพคะองค์ราชา



    555+
    #515
    0
  25. #507 sarin0325 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 09:53
    กรี๊ดดดดด.....ตกลงเพคะ แต่งเลย.....^0^
    #507
    0