ด้วยรักดุจหทัย

ตอนที่ 24 : เงาร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    27 ก.พ. 61

.A FC K a.

Ebook

จักรวรรดิรัก
หิมวันต์
www.mebmarket.com
หญิงพรหมจารีถูกส่งเข้าวังในฐานะรัตนกัลยา...นางในแห่ง 'เจ้าชายอนาวิล'ทุกๆ ปี'พันดารา' ยอมเป็นหนึ่งในร้อยนางนั้นเพื่อเป้าหมายแห่งไฟแค้นหากเธอจะทำเช่นไรเมื่อหัวใจถูกความรักขององค์อนาวิลเข้าครอบครอง



จักวรรดิหัวใจ
หิมวันต์
www.mebmarket.com
อาจเพราะไม่เคยรู้จักรักกว่าจะรู้ตัวก็เกือบสายทันทีที่โอกาสมาถึง ‘เจ้าชายเขมินท์’...เสือยิ้มยากแห่งราชวงศ์ธันยา จึงรีบเดินทางมายังแคว้นโปษัณเพื่อทวงดวงหทัยที่หล่นหายกลับคืนสิ่งที่หวังก็เพียงแต่ ‘เจ้าหญิงอินทุภาลาวัณย์’ จะเข้าใจและยอมรับหรือไม่...


ด้วยรักดุจหทัย
หิมวันต์
www.mebmarket.com
เพราะไม่เคยรักและคิดจะรัก ‘ราชาวัณณุวรรธน์’ จึงไม่ทรงทราบว่าความรักมักจู่โจมหัวใจในเวลาที่ไม่ตั้งตัวไม่ทรงทราบด้วยซ้ำว่ารักแรกพบที่เคยทรงเชื่อว่าไม่มีเกิดขึ้นแล้วเมื่อทรงสบพระเนตร ‘เจ้าหญิงธิษณามตี’ เพียงแวบแรก!



ราชาวัณณุวรรธน์ทรงจูงพระหัตถ์เจ้าหญิงพระชายาพร้อมกับทรงรับรู้หัตถ์เล็กขยับยุกยิกพยายามขืนออกอยู่ตลอด เส้นทางเสด็จจากห้องพระสำราญผ่านห้องต่าง ๆ ก่อนวกลงบันไดด้านทิศตะวันตกของพระราชวังยาวไกลพอสมควร วรองค์สูงใหญ่ที่เสด็จนำเหมือนภูเขาเคลื่อนที่ไม่แม้หันกลับมาทอดพระเนตรคนข้างหลัง คนข้างหลัง จึงตามเสด็จด้วยพระพักตร์งออย่างไม่เข้าพระทัยระคนกริ้วกรุ่นกับความแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้...ไม่อ่อนโยนอ่อนหวานซ้ำยังไม่ยอมอธิบายเอาแต่ลากพระองค์ท่าเดียว

ดวงอาทิตย์ยามบ่ายทอแสงสีส้มอมแดงอยู่หลังม่านหมอกหนา ผู้เสด็จนำหยุดกึกตรงบันไดขั้นสุดท้ายแล้วยังหมุนพระวรกายกลับหลังกะทันหันทำให้อีกพระองค์ทรงยั้งฝีพระบาทไม่ทันโผเข้าปะทะพระอุระหนา ราชาวัณณุวรรธน์ทรงรวบได้ทัน

ในอ้อมพระพาหาอบอุ่น พระวรกายเจ้าหญิงธิษณามตีร้อนผ่าวทั้ง ๆ อากาศเย็นจัด พักตร์งามก้มลงทอดพระเนตรเฉพาะกระดุมเสื้อทรง อีกครั้งแล้วกับสัมผัสใกล้ชิด เพียงแต่ครั้งแรกนั้นทรงตกใจมากกว่าจะทันรู้สึกอย่างอื่น ไม่เหมือนเวลานี้ที่ในอีกไม่กี่วันเจ้าของอ้อมพระกรจะได้ชื่อว่า...พระสวามี

หางพระเนตรราชาวัณณุวรรธน์ทรงเห็นราชองครักษ์ประจำพระองค์ที่มักตามเสด็จดังเงาสองนาย ราชองครักษ์โภคิน รวมถึงทหารบริเวณใกล้เคียงทั้งหมดพยายามทำตัวให้หายไปกับอากาศหรือกลืนกับตัวพระราชวังให้มากที่สุดเพื่อไม่ให้เกะกะสายพระเนตร ดีแล้ว...ไม่เช่นนั้นเจ้าหญิงธิษณามตีคงยิ่งซุกพระองค์ด้วยความขัดเขินยิ่งขึ้นกว่าเก่า ความร้อนอันนุ่มนวลในอ้อมกอดพานทำพระหทัยเต้นแปลก เหมือนกับตอนจูงมือกันเมื่อครู่ ทั้ง ๆ ทรงสนิทพระขนิษฐามากเคยทรงทำเช่นนี้บ่อย ๆ แต่เมื่อหัตถ์นั้นเป็นของเจ้าหญิงธิษณามตี ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม เป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่พระองค์เพิ่งรู้จักนับจากวันที่สายพระเนตรแลพบเจ้าหญิงซุกซนพระองค์หนึ่งกำลังพยายามหลีกหนีพระองค์สุดชีวิต

เพราะทรงไม่เคยรู้จักจึงทำพระองค์ไม่ถูก ไม่ทราบว่าต้องวางพระองค์และจัดการกับความรู้สึกใหม่ที่เพิ่มขึ้นทีละน้อยได้อย่างไร พระขนงเข้มขมวดนิดหนึ่งอย่างกริ้วพระองค์เองค่าที่ทรงนึกหาถ้อยรับสั่งต่อไปไม่ได้แม้คำ

“ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันอึดอัด”

กระแสรับสั่งท้วงหวิวสั่น แทนที่ราชาวัณณุวรรธน์จะเข้าพระทัยได้ถูกต้องถึงสาเหตุกลับดำริผิดไปอีกทางหนึ่ง

“ทรงหนาวหรือ” คลายอ้อมพระกร ถอดฉลองพระองค์คลุมสวมทับประทานให้อีกชั้นหนึ่ง ไออุ่นที่ติดมากับฉลองพระองค์คลุมสีทึบคลี่คลุมทั่วพระวรกายเจ้าหญิงธิษณามตี ทรงพึมพำขอบคุณด้วยสุรเสียงหนักแน่นขึ้นกว่าเมื่อครู่เพียงเล็กน้อย แล้วเผลอสรวลคิกอย่างกลั้นไม่อยู่เรียกรอยสงสัยจนเกิดเป็นถ้อยรับสั่งถาม “ทรงขันอะไร”

นัยน์เนตรสีลูกหว้าเป็นประกายประหลาดเมื่อเลื่อนสบพระเนตรผู้ทรงถาม ประกายนั้นเต้นระริกเริงร่าราวกับระบำ

“เปล่าเพคะ”

จะทรงตอบได้อย่างไรในเมื่อคำตอบนั้นเหมือนเป็นการวิจารณ์องค์ราชากลาย ๆ ถ้าไม่ทรงทราบมาก่อนว่าทรงมีพระขนิษฐาคงได้ทรงคิดว่าราชาวัณณุวรรธน์ไม่เคยทรงใกล้ชิดผู้หญิงจึงไม่เข้าใจแม้แต่ความคิดเล็กน้อยเช่น

...หม่อมฉันเขิน ไม่ใช่หนาว...

ต้องมี เพียงแต่ไม่ยอมรับสั่ง ราชาวัณณุวรรธน์ทรงแน่พระทัย ถ้าทรงคาดคั้นจริงจังคงได้หากเมื่อไม่ทรงทราบด้วยซ้ำว่าจะรับสั่งสิ่งใดต่อไป สู้ปล่อยให้รอยแย้มสรวลใสคลี่คลายบรรยากาศแบบนี้เรื่อยไปจะดีเสียกว่า

หัตถ์ใหญ่ยื่นมาจับจูงข้อพระหัตถ์เล็กอีกครั้งด้วยน้ำหนักมั่นคงขึ้นและอ่อนโยนกว่าเดิม ราชองครักษ์ซ้ายขวาจับจองพื้นที่คนละฟากสบตากันยิ้ม ๆ ทหารยืนเวรก้มหน้าชิดอกซ่อนยิ้มเช่นกัน นานมากแล้วที่ราชสำนักโปษัณเต็มไปด้วยระเบียบอันเคร่งครัดนับจากเกิดเหตุกบฎหลายปีก่อน กองกำลังทหารหละหลวมในกาลก่อนถูกฝึกใหม่ทั้งหมด การวางหน่วยรักษาความปลอดภัยพระราชวังหลวงแข็งขัน ประชาชนอาจไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนัก แต่ในราชสำนักเอง แม้เป็นสุขร่มเย็นภายใต้พระบรมโพธิสมภารหากก็ตึงเครียดอยู่ในที

สายตาเจือความหวังหลายคู่ทอดตามวรองค์แน่งน้อยที่ทรงพระดำเนินตามองค์ราชาต้อย อาจถึงเวลาแล้วก็เป็นได้ที่ลมหนาวอันเย็นชื่นจากแคว้นเหนืออย่างเมธัสจะพัดมาคลี่คลายบรรยากาศภายในโปษัณให้สดใสขึ้น ราชาวัณณุวรรธน์ทรงเป็นตัวอย่างชั้นดีอย่างหนึ่ง พระองค์ทรงงานหนักไม่มีเว้นวันนับจากขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากองค์ราชาพระองค์ก่อนซึ่งถูกลอบปลงพระชนม์ สองพระเนตรที่แลกวาดมีไว้เพื่อสอดส่องทุกข์สุขประชาชน วันนี้ทรงแบ่งเวลาส่วนพระองค์เพื่อเจ้าหญิงพระชายา

หัวใจแห่งความภักดีปีติล้น ดวงหทัยองค์ราชาทุ่มเทเพื่อความสุขของราษฎร พระองค์คงไม่ทรงทราบ ข้าราชบริพารทั้งปวงก็หวังให้ทรงพระเกษมสำราญเช่นกัน

 

“เดี๋ยวเพคะ” เสด็จมาไกลอย่างไร้จุดหมายเจ้าหญิงธิษณามตีเพิ่งทรงนึกถึงบางสิ่ง ราชาวัณณุวรรธน์ทรงชะลอฝีพระบาทที่ช้ากว่าปกติอยู่แล้วให้ช้าลงอีก “หม่อมฉันดีใจมากที่ฝ่าบาทจะทรงสอนนั่ง...ขี่ม้า แต่...”

สายพระเนตรละห้อยทอดลงจับฉลองพระองค์งดงามชายกระโปรงยาวระพื้นอย่างทรงนึกไม่ออกว่าจะทรงม้าด้วยฉลองพระองค์เช่นนี้อย่างไรได้

“ทำไมหรือ”

อีกครั้งที่ราชาวัณณุวรรธน์ไม่เข้าพระทัย เจ้าหญิงธิษณามตีทรงแกล้งถอนพระทัยเสียงดัง

“ชุดน่ะสิเพคะ หม่อมฉันคงต้องเปลี่ยนก่อน”

ที่สำคัญกว่าคือพระองค์ไม่มี ไม่เคยทรงม้าจะต้องมีชุดทรงม้าทำไมแต่คงพอปรับเปลี่ยนฉลองพระองค์บางชุดได้

พระฉวีขาวใต้ฉลองพระองค์สีกุหลาบสีเดียวกับกลีบพระโอษฐ์ยิ่งขาวจัด อาจไม่ทรงทราบว่าสายพระเนตรยามแลทั่ววรองค์อ้อนแอ้นเป็นเช่นไรหากอีกพระองค์ทรงเห็นเต็มพระเนตร พระปรางปลั่งจึงซับสีระเรื่อ

สำหรับองค์ราชา ฉลองพระองค์กรุยกรายดูไม่น่าเป็นปัญหาเมื่อพระน้องนางยังสามารถขี่ม้าได้ด้วยชุดเช่นนี้ หากเมื่อทรงทบทวนอยู่ครู่จึงดำริได้ว่ากรณีนี้อาจใช้ไม่ได้กับเจ้าหญิงผู้ไม่เคยแม้แต่ขี่ม้าในลักษณะคร่อมซึ่งเป็นลักษณาการของคำว่าขี่อย่างแท้จริง

“ถ้าเสด็จกลับไปกลับมาจะเสียเวลา ไปเถอะ วันนี้หม่อมฉันจะแนะนำเบื้องต้นแล้วไว้ค่อยลองขี่วันหลังยังได้...เวลาของเรายังมีอีกมาก”

มาก...เท่าพระชนม์ชีพ

พระดำริมั่นคงเกิดขึ้นกะทันหันและพร้อมกับทรงหันกลับทางเดิมเสด็จนำอย่างรวดเร็วโดยไม่เบือนพระพักตร์กลับมาอีก นั่นทำให้เจ้าหญิงธิษณามตีไม่ทรงเห็นพระโลหิตที่สูบฉีดให้พระพักตร์องค์ราชาเปลี่ยนสีอย่างรวดเร็ว

 

ก่อนถึงคอกม้าตามรับสั่งราชาวัณณุวรรธน์ เจ้าหญิงธิษณามตีแทบถอนพระบาทที่หยุดนิ่งเหมือนรากงอกไม่ได้เมื่อตามเสด็จมาถึงสะพานข้ามลำน้ำใส ตัวสะพานทำด้วยหินทอดยาวจากฝั่งหนึ่งสู่ฝั่งตรงข้ามมุงหลังคากระเบื้องสีส้มเข้มบางแห่งคล้ำตามกาลเวลา ริมระเบียงสะพานด้านนอกเรียงรายด้วยกระถางดอกไม้หลากสีวางไว้ในรางเหล็กถาวรติดกับตัวสะพานแลคล้ายสะพานดอกไม้ก็ไม่ปาน ลมเหมันต์พัดแผ่วมาเป็นระยะต้องกลีบบอบบาง เจ้าหญิงธิษณามตีทรงลืมพระองค์ถึงกับหยุดทรงยืนทอดพระเนตรผึ้งบินจากดอกหนึ่งสู่ดอกหนึ่งตะลึงในความงดงามอันน่ารัก

“สายน้ำนี้ไหลมาจากไหนเพคะ ของจริงหรือจำลอง”

ทรงถามระหว่างผละจากองค์ราชาเพื่อชะโงกพระองค์ออกจากระเบียงสะพานชื่นชมดอกไม้และสายน้ำไหลเอื่อย ลมพัดมาครั้งใดก็ไหวเป็นระลอกน้อย ๆ

ความสนใจที่เปลี่ยนปุบปับไม่เป็นปัญหาต่อความเข้าใจขององค์ราชาเช่นเรื่องอื่น อย่างน้อยก็ทรงคิดว่าผู้หญิงน่าจะพิศมัยดอกไม้จริงจังกว่าหัดขี่ม้ากับยิงธนู

“ของจริง ต้นน้ำอยู่นอกเมือง ภายในวังลำน้ำสายนี้จะไหลตามคูขุดวกรอบ”

 น่ารักเหลือเกิน ชาวโปษัณช่างสรรแต่งเขตพระราชฐานได้อ่อนช้อยยิ่งแสดงถึงความสำคัญเดิมของเจ้านายฝ่ายใน เจ้าหญิงธิษณามตีมีพระดำริชื่นชมพลางเปรียบเทียบกับทางเมธัส ด้วยพระบิดามีพระราชอำนาจสูงสุดและเรียกได้ว่าทรงมีอำนาจครอบคลุมทั่วทั้งแคว้นเพียงพระองค์เดียว สถาปัตยกรรมต่าง ๆ จึงสวยแผก เป็นความงามสง่าขึงขังกว่า ยิ่งในเหมันตฤดู ปราสาทเหมันต์ยิ่งแลอ้างว้างอยู่ในความหนาวเหน็บเป็นความสวยที่เยือกเย็นนัก

“ท่าจะโปรดชมทิวทัศน์มากกว่าเรียนขี่ม้าเสียกระมัง” กระแสรับสั่งหยั่งเชิงเรียบสนิทอย่างที่เจ้าหญิงธิษณามตีทรงตั้งพระทัยมั่นว่าจะพยายามเรียนรู้ถึงพระอารมณ์ให้ได้โดยเร็ว อย่างน้อยเพื่อจะได้ทรงทราบว่าสุรเสียงเรียบนิ่งนี้สะท้อนจากพระอารมณ์ปกติหรือเริ่มกริ้วในความโยกโย้ของพระองค์ โดยไม่ต้องใช้เวลามากนัก ทรงแจ้งในคำตอบเพราะประโยคถัดมา “ถ้าโปรดชมทิวทัศน์ตรงนี้ หม่อมฉันจะได้ให้ใครยกเก้าอี้มาถวาย หรือจะเสด็จไปประทับริมตลิ่งนั่นดี”

กระแสรับสั่งเอาพระทัยได้ยินกันทั่ว นอกจากพระขนิษฐา เพิ่งมีเจ้าหญิงธิษณามตีนี่เองที่ราชาวัณณุวรรธน์ทรงสนพระทัยเป็นพิเศษ

“อย่าลำบากดีกว่าเพคะ หม่อมฉันเพียงแต่แวะชมนกชมไม้ตามประสา สะพานห่างวังมากขืนให้ทหารยกเก้าอี้มาคงหมดแรงกลางทาง”

ถ้อยกราบทูลไม่ดังนักแต่ดังพอให้ทหารผู้ติดตามชื่นชมโสมนัสในเจ้าหญิงพระชายา จะมีผู้เดียวเท่านั้นที่รู้สึกตรงข้าม

สองพระองค์ทรงยืนเคียงคู่ พระองค์หนึ่งรับสั่งถามอีกพระองค์ทรงตอบด้วยถ้อยรับสั่งเรียบติดขึงขังหากก็ด้วยสุรเสียงอ่อนโยนโดยไม่รู้พระองค์ ความรักที่ต่างไม่ทรงเคยสัมผัสแฝงตัวอยู่ในซอกหลืบหนึ่งของพระหทัย ราชองครักษ์โภคินถอนสายตาจากวงพักตร์งามหากยังไม่อาจลบรอยริษยาที่สะท้อนออกมาอย่างชัดเจนได้

เพราะเจ้าหญิงธิษณามตี องค์ราชาจึงทรงเปลี่ยน

เพราะเสด็จมายังแคว้นโปษัณ ชีวิตของเขาจึงสั่นคลอน

และเพราะพระองค์ผู้เดียว เขาจึงต้องห่างจากราชาวัณณุวรรธน์ทั้งที่เคยได้อารักขาใกล้ชิดแม้ยามเสด็จเข้าที่บรรทม

ถ้าเพียงแต่เจ้าหญิงธิษณามตีทรงหายไปจากโลกนี้ ทุกอย่างคงกลับคืนอย่างเคยเป็น

หายไปเสียเถิดเจ้าหญิง...กระหม่อมจะเป็นผู้นำทางเอง




โปรดติดตามตอนต่อไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,147 ความคิดเห็น

  1. #1137 fsn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:40
    เสน่ห์แรงนะคะ ฝ่าบาท
    #1,137
    0
  2. #642 pharahoo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 / 22:57
    จะจับได้ป่าว ว่าคนใกล้ตัวนั่นแหละทำ
    ส่งมาเป็นองคืรักษ์กลับ อ๊ากกก อ้ายเกย์นี่เล่นแรงนะเนี่ย
    #642
    0
  3. #520 sopa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 20:55
    คอยอ่านค่ะกำลังสนุก
    #520
    0
  4. #518 digital_lady (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 20:21

    โหย  ตื่นเหอะนะ

    #518
    0
  5. #514 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 17:06
    จูบเลยค่ะเดี๋ยวฟื้น ^^
    #514
    0
  6. #508 saeblue (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 13:03
     อือมมม... ความรัก... ก่อให้เกิดทั้งยาบำรุงและยาพิษ
    #508
    0
  7. #490 i_noo_belle (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 / 20:14
    แหมมม ท่านชายคะ
    เจ้าหญิงแค่สลบไป
    นี่กะจูบให้ฟื้นปานเจ้าหญิงนิทราเชียวเหรอ
    ร้ายกาจมากนะคะ คนนี้ ฮ่าา
    #490
    0
  8. #489 jikopl (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 / 12:54

    องครักษ์โภคิน มือวาง (ยาง) ระดับเซียนเจงๆๆๆ
    มันน่านัก อีกตรุ๊ดดดดดดบ้า เคือง

    #489
    0
  9. #488 เบลล์ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 / 03:59
    โภคินบ้า รักราชาถึงกับจะฆ่าเจ้าหญิงเชียนวหรอ ร้ายนะยะหล่อน โมโหๆ -*-
    #488
    0
  10. #487 rinchie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 22:21
    ยาอะไร และจากใครละเนี่ย

    ลุ้นๆๆๆ
    #487
    0
  11. #486 wandeedee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 19:41
    ยานอนหลับหรอ
    #486
    0
  12. #485 แก้วใส (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 19:19
    ตรวจไม่พบพิษ

    #485
    0
  13. #483 whitetiger (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 15:46
    เพิ่งเคยเข้ามาอ่านของคุณอัคนีเป็นครั้งแรกเมื่อวานตอนบ่ายและ..... กรี๊ดดดด ไม่ไหวแล้วออกไปหาซื้อตั้งแต่คมพิศวาส เจ้าชาในฝัน จักรวรรดิรัก จักรวรรดิหัวใจ ฯลฯ โดยด่วน แต่.... อันอื่นได้หมดยกเว้นจักรวรรดิรัก เฮ้อ แอบเศร้า สนุกมากๆ เขียนต่อไปนะคะ สู้ๆ จ้ะ
    #483
    0
  14. #482 sky-dream (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 00:16
    น่าสงสารนางเอกจังเลย
    #482
    0
  15. #481 แก้วใส (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 22:57
    ขอให้ปลอดภัยเนอะ
    #481
    0
  16. #480 pirisa_linn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 19:56
     งานเข้าซะแล้ว
    #480
    0
  17. #479 lunlunla (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 19:30
    Up Up Up Up naaaaaaa!!!!
    #479
    0
  18. #478 weewan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 19:02
    เร็วมาอัพไวๆๆๆเค้าค้างกำลังสนุก เปนกำลังใจนะค่ะ
    #478
    0
  19. #477 wandeedee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 17:55
    อ้ายยยยยย

    จะตายไหมเนี้ยยยย[จริงเรา-*-]
    #477
    0