Naughty Melody...เมโลดี้วุ่นลุ้นรัก

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    5 ก.ค. 53




          ผ่านมาเป็นเวลาหลายวันแล้วที่ฉันเลี่ยงพบหน้าใครคนนั้น ให้มีเรื่องคุยกันก็เพียงแค่เรื่องงานไม่มีมากกว่า มันไม่เหมือนการหลบหน้าในคราวก่อนๆ ที่หากหลบไม่ทันก็อาศัยหาเรื่องทะเลาะแทนความอิหลักอิเหลื่อ หนนี้ฉันเลือกที่จะเงียบปิดปากตัวเองสนิท พูดให้น้อย ไม่มองหน้า ไม่สบตา เพราะฉันไม่รู้ว่าจะทำตัวเองให้เป็นปกติได้อย่างไรหลังจากที่รู้คำตอบภายในหัวใจของตัวเองดี

          ชอบ...

          มันเกิดขึ้นแล้ว และไม่ว่าพยายามเช่นไรก็ไม่มีทางให้มันเลือนหาย ไม่มีทางแกล้งทำเป็นไม่รับรู้ เพราะเมื่อใดที่ได้เห็นแม้เศษเสี้ยวเพียงน้อยนิดของใครคนนั้น หัวใจก็ไม่อาจต้านทานความหวั่นไหวนั่นได้แล้ว

          “เป็นอะไรไปจ๊ะหนูอิน หมู่นี้ดูหน้าเครียดเชียว” พี่แบมที่ชวนฉันมาทานกลางวันด้วยเอ่ยถาม ฉันเลยพยายามทำหน้ายิ้มแย้มตอบกลับไปเหมือนปกติ

          “ไม่มีอะไรนี่คะพี่แบม”

          “ที่ไหนไม่มี ดูหน้าตัวเองสิ ผูกเงื่อนพิรอดไว้เชียว” พี่แบมว่าพร้อมกับยื่นกระจกบานเล็กมาตรงหน้า ฉันมองตัวเองผ่านกระจกของพี่แบม แล้วก็ต้องถอนหายใจเมื่อหน้าตัวเองเหมือนผูกเงื่อนเอาไว้จริงๆ

          “เครียดเรื่องอัลบั้มเชอรี่เหรอ ผลตอบรับก็ดีนี่นา” เจ้าตัวเก็บกระจกใส่กระเป๋าไว้ที่เก่า แล้วกลับมาสนใจก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยในชามตัวเองต่ออย่างรอฟังคำตอบ ในขณะที่เส้นก๋วยเตี๋ยวในชามฉันเริ่มอวบอ้วนเหมือนขึ้นอืดมาได้แล้วสองวัน เพราะตั้งแต่สั่งมาฉันก็ไม่ได้แตะต้องมันเลยสักคำ

          “เรื่องอัลบั้มก็มีนิดหน่อยค่ะ” ซึ่งความจริงจะเรียกว่าเครียดก็ไม่ถูก เพราะยังเป็นกังวลกับวันเปิดตัวอัลบั้มอยู่มากกว่า แต่ก็ไม่น่าห่วงเท่าไหร่เพราะผลตอบรับหลังจากเปิดตัวทีเซอร์วันนั้นดีมากกว่าที่ฉันคาดเอาไว้เลยทีเดียว

          “งั้นก็เครียดเรื่องอื่น เรื่องอะไรเหรอจ๊ะ” พี่แบมถามต่อ ทำเอาฉันอึกอักเพราะหาคำแก้ตัวไม่ถูก

          “เออ..คือ”

          “หรือว่าเครียดเรื่องหัวใจ”

          เหมือนถูกคำถามพี่แบมฮุกเข้าเต็มหมัด เกือบเผลอทำตะเกียบหลุดมือแล้ว แต่โชคยังดีที่เสียงแตรรถยนต์ด้านนอกร้านที่ดูเหมือนเกือบจะชนกันช่วยเอาไว้ พี่แบมเลยหันเหความสนใจไปยังความชุลมุนด้านนอก ปล่อยให้ฉันลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่เกือบจะปกปิดความลับเอาไว้ได้ไม่ทัน

         

          ออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว พี่แบมกับฉันก็มุ่งหน้ากลับเข้าออฟฟิศที่วันนี้คนดูบางตาเนื่องจากทีมงานบางส่วนต้องไปเตรียมงานคอนเสิร์ตรวมศิลปินดังของค่ายที่อาปวินท์เป็นโต้โผ เหลือกันอยู่ไม่กี่คนซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็เป็นทีมที่รับผิดชอบอัลบั้มใหม่ของเชอรี่นั่นเอง

          “เงียบเลยเนอะหนูอิน” พี่แบมหันมาถาม ท่าทางคงจะเหงาเพราะปกติแล้วไม่ว่าเดินไปไหนมาไหนในออฟฟิศพี่แบมก็จะคุยกับคนนั้นคนนี้ไปตลอด พอหลายคนไม่อยู่ก็เลยไม่มีเพื่อนชวนคุยกัน

          “ค่ะ เงียบเลย”

          “เฮ้อ ทำไมไม่ให้ฝ่ายบุคคลไปช่วยจัดคอนเสิร์ตบ้างก็ไม่รู้เนอะ”

          “นั่นซิคะ” ไม่รู้จะตอบว่าอะไรในอารมณ์นี้ ฉันเลยได้แต่เออออห่อหมกไปด้วย อย่างน้อยมีคนรับคำคงจะช่วยพี่แบมคลายเหงาได้บ้างเหมือนกัน

          เดินคุยกันจนเกือบจะถึงทางแยกที่จะเดินเข้าห้องทำงาน จู่ๆ พี่แบมก็หยุดเดินแล้วก็ร้องทักขึ้นเสียงดังว่า

          “อ้าวพี่เหน่ง คุณต้นฝน”

          ฉันแทบสะดุ้งเมื่อได้ยินชื่อหลัง ก่อนจะตัวแข็งทื่อไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าเมื่อได้ยินเสียงรองเท้ากระทบพื้นที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

          มุดดินหนีได้ไหมเนี่ย!

          เสียงเดินหยุดลงแล้วไม่ไกลเบื้องหน้า แล้วเสียงพี่เหน่งก็ดังขึ้นมาก่อน

“อิ่มแล้วสิ ไม่ยอมรอเลยนะแบม”

          “ก็ประชุมกันเข้าไปไม่ยอมกินข้าวกินปลา ใครจะรอ ใช่ไหมจ๊ะหนูอิน” พี่แบมว่าพลางหันมาหาพวกที่กินข้าวแล้วอย่างฉัน ทำให้ต้องร่วมวงสนทนาด้วยอย่างช่วยไม่ได้

          “ค่ะ”

          “ว้า อย่างนั้นก็ต้องไปกินกับไอ้หล่อสองคน มองหน้ากันหมดอร่อยพอดี” พี่เหน่งพูดเสียงเศร้า ฉันเกือบจะหลุดขำตามพี่แบมไปแล้ว หากไม่ได้ยินเสียงของอีกใครบางคนต่อขึ้นมาเสียก่อน

          “นั่นสิครับพี่เหน่ง ใครเค้าจะอยากกินข้าวกับเรากัน”

          รู้สึกเหมือนคำว่า ใครเค้าในประโยคนั้นแฝงด้วยความประชดประชันและน้อยอกน้อยใจอย่างไรก็ไม่รู้ แต่ฉันก็ไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นไปถามคนที่ฉันพยายามหลบหน้ามาตลอดหรอก การเงียบเฉยจึงเป็นสิ่งที่ฉันคิดว่าดีที่สุด

          พี่เหน่งหยอกล้อกับพี่แบมอีกสักพัก ก่อนที่จะถูกไล่ให้ไปทานกลางวันเพราะเกือบบ่ายโมงแล้ว พอพี่เหน่งกับใครคนนั้นเดินออกไป ฉันก็รีบเผ่นกลับเข้าห้องทำงานทันที

        โอย ไม่ไหว แค่นี้ก็ใจเต้นเป็นจังหวะแดนซ์รีมิกซ์แล้ว

          ฉันยกมือกดหัวใจตัวเองเอาไว้ สูดลมหายใจลึกยาวเพื่อเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง ไม่รู้จะเป็นไปนานอีกเท่าไหร่กันหนอ กว่าที่ใจจะยอมรับและทำตัวให้เป็นปกติได้

          “คงต้องหลบหน้าไปอย่างนี้ก่อนละนะ”

          “หลบหน้าใครเหรออินรินทร์”

          ฉันสะดุ้งสุดตัว เมื่อจู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย พอหันกลับไปมอง หัวใจก็ตกไปอยู่ที่ตาตุ่มในทันที

          “คุณหัวหน้า!

          ร่างนั้นย่างสามขุมเข้ามาหา ใบหน้าถมึงทึงเหมือนกำลังโกรธจัดชนิดที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

          “ผมถามว่าคุณหลบหน้าใคร” น้ำเสียงเข้มคาดคั้น ความกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างสูงตรงหน้าทำเอาสั่นสะท้าน เหงื่อไหลซึมทั่วแผ่นหลังและใบหน้าทั้งที่ในห้องก็เปิดแอร์เย็นฉ่ำ

          “เปล่า”

          “ทำไมต้องโกหก คุณกำลังหลบหน้าผมใช่ไหม”

          ฉันเลือกที่จะไม่ตอบ เม้มริมฝีปากตัวเองจนแน่นเมื่อรู้สึกถึงขอบตาที่เริ่มร้อนผ่าวขึ้นทุกขณะ

          รู้ตัวจนได้สินะ...

          ฉันเบือนหน้าหนีจากสายตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ ทำไมไม่ช่วยทำเป็นไม่รับรู้ หรือจะไม่สนใจไปเลยฉันก็ไม่ว่า ขอเวลาให้ฉันอีกสักหน่อยไม่ได้หรือยังไง

          ให้ฉัน...ได้ตั้งตัว

          ทว่าคงไม่มีเวลาเหลือให้ทำอย่างนั้น เพราะเมื่อฉันเงียบ ดูเหมือนความโกรธที่แผ่ออกมาจากร่างตรงหน้านั้นจะยิ่งมีมากขึ้นทุกขณะ รับรู้ได้จากประโยคที่เพิ่งพุ่งพล่านออกมาด้วยแรงอารมณ์จนแทบเป็นเสียงตะโกน

          “ตอบมาสิอินรินทร์!        

          แล้วในที่สุด ความอดกลั้นสุดท้ายของฉันก็ขาดผึงลง

“คุณจะสนใจไปทำไมล่ะ ไม่เกี่ยวกับคุณสักหน่อย” ฉันตะคอกกลับบ้าง หวังใช้ความโมโหนี้แอบซ่อนความรู้สึกของตัวเองไว้ให้ลึกที่สุดเพื่อไม่ให้คนๆ นี้ได้รู้

นายฆนากรเงียบไปเหมือนตกใจที่จู่ๆ ฉันก็ตะคอกออกมา แต่แล้วก็โต้กลับด้วยน้ำเสียงที่ดูจะโกรธขึ้นมายิ่งกว่าเก่าว่า

“ทำไมจะไม่เกี่ยว คุณอย่าลืมสิว่าคุณเป็นลูกน้องผม ผมก็ต้องดูแลคุณ ดูแลลูกน้องทุกๆ คนไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม”

เหมือนอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่หัวใจ หรือที่สนใจดูแลก็เพราะฉันเป็นแค่ ลูกน้อง...เท่านั้น

ภาพที่นายฆนากรดูแลและให้กำลังใจเชอรี่ผุดขึ้นมาในความคิด ทั้งภาพที่ทั้งคู่ยิ้มแย้มหัวเราะให้แก่กัน นั่นเองทำให้ฉันหลุดปากออกไปว่า

“คุณก็ไปดูแลน้องเชอรี่ซิ ไม่ต้องมาสนใจฉัน!

ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวหยุดนิ่งลงทันทีที่ฉันพูดจบ นายฆนากรมองหน้าฉันด้วยแววตาบางอย่างที่อ่านไม่ออก แต่ที่แน่ๆ มันทำให้หัวใจฉันปวดร้าวไปหมด

แล้วจู่ๆ ร่างฉันก็ถูกคว้าเข้าไปกอดจนแน่น พร้อมกับประโยคที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนถูกจับโยนลงมาจากที่สูงว่า

“ฟังนะ คนที่ผมอยากดูแลตลอดเวลาไม่ใช่เชอรี่ แต่เป็นคุณ อินรินทร์!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,138 ความคิดเห็น

  1. #1112 saber (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 15:24

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จัดไปอย่าให้เสีย

    #1,112
    0
  2. #1056 nunpanu (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 11:47
    สุดยอดดดดดด
    #1,056
    0
  3. #966 aoistar (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 02:53
    กรี๊สสสสสสสสส
    #966
    0
  4. #828 namjai___-_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 17:22
    sa nook makkkkkkkkkkk ka!!!!
    #828
    0
  5. #759 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2553 / 08:16
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กอดแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    ปล.ว่าจะอ่านตอนเดียวแล้วไปลุย แต่ว่า ทนไม่ได้ขอตามต่อหน่อยนะคะหัวหน้า เดี๋ยวหนูจะตั้งใจทำงานชดเชย
    #759
    0
  6. #709 pretty-p (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2553 / 16:08
    โถ โถ โถ พ่อผู้ร้ายปากแข็ง ในมี่สุดก็ยอกรับตัวเองแล้วสินะ ว่าพ่อน่ะชอบเด็กเส้นเข้าเต็มเปา
    แล้ว แม่เสือสาวล่ะ ทำยังไงปากถึงจะอ่อน หรือว่าจะรอรีมิกซ์เหตุการณ์เก่า
    เอาน่า จุ๊บ เดียว เดี๋ยวดีเอ๊งงงงงงง
    #709
    0
  7. #687 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2553 / 12:01
    มารอค้ามารอ
    #687
    0
  8. #686 กิ๊งก้อยแก้ว (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2553 / 14:11
    ในที่สุด ในที่สุดก็
    กรี๊ดดดดดดดดดดด
    ()><()
    #686
    0
  9. #685 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2553 / 13:17
    เอากำลังใจมาฝากแล้วถ้าจะตอบแทนเป็นมาอัพเลยก็ดีเน้อ (ไม่งก)555
    #685
    0
  10. #684 stdo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2553 / 10:48
    เค้าอยากอ่านต่อแล้วจ้า
    #684
    0
  11. #683 จุดจุดจุด (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2553 / 22:13
    ค้างๆๆๆๆๆ



    ไรเตอร์อัพด่วนนะค่า ^_^ หนูอินจะว่าไงเนี้ย ใจตรงกันซะงั้น
    #683
    0
  12. #682 ไอศครีมโบราณ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2553 / 21:34

    หนุกคะเรื่องนี้กวน...ดี แต่อัพช้ามากกกกกกกกกก

    #682
    0
  13. #681 Chii_Elda (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2553 / 15:58
    ก็สองคนเค้าใจตรงกันนี่
    #681
    0
  14. #680 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2553 / 13:13
    ตาค้างรอตอนต่อไป แล้วเร็ว ๆ เน้อค้า เดี๋ยวคนอ่านลงแดงตายกันหมดหรอก
    #680
    0
  15. #679 กางเกงยีนส์ขาสั้น ^^ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2553 / 10:59
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด >O<

    อึ้ง ทึ่ง เขินกันเลยทีเดียวเนอะหนูอินเนอะ

    #679
    0
  16. #678 yeewayayee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 22:55
    จบมาเป็นวิศวกร
    จะมีโอกาสเจอหัวหน้าหล่อๆ
    นิสัยแปลกๆ แบบนี้บ้างไหม
    อยากได้หัวหน้าอย่างนี้บ้างจัง
    จะทำงานให้เกินร้อยเลย
    (แอบอิจฉาหนูอินนะเนี่ย)
    #678
    0
  17. #677 นานะ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 21:30
    ยาวๆหน่อยได้มั๊ยค่า



    คนอ่านแบบว่าไม่ไหวแล้วนะ



    ค้างคาค่า
    #677
    0
  18. #676 N_นางมาร_N (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 17:36
     โอ้ย...คุณต้นฝนตรงได้อีกจ้า

    แบบนี้ซิ ลุกผู้ชายตัวจริง กระทิงแดง เอ๊ย. ม่ะช่าย

    พูดโดนใจกองเชียร์มากเลย

    งานนี้นู๋ิอินอึ้งไปเลย ใบ้กินของแท้
    #676
    0
  19. #675 hatchi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 14:53
    อ๊ากกกก ตายแน่ คนอ่านตายแน่ๆ อยากอ่านต่อมิไหวแล้วค่ะพี่น้องงงง



    อ่านไปลุ้นไป กลัวนางเอกจะหัวใจวายตายก่อนนิยายจบ ฮ่าๆๆๆ หนูอินน่ารักไม่ไหวแล้วจริงๆ



    ชอบประโยคสุดท้ายมากค่ะ พี่ต้นฝนแมนได้อีก เป้นพระเอกแนวติสแตกก็ต้องตรงไปตรงมาแบบนี้สิดีที่ซู๊ดดดดดด เชียร์พี่ต้นฝนขาดใจ ต้นฝนสู้ สู้ โย่วๆๆๆ
    #675
    0
  20. #673 belindaz (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 14:34
    ตรงต่อความรู้สึกกันดีมากกก อิอิ
    #673
    0
  21. #671 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 14:16
    เฮ้อ จบแบบค้างคา ว่าคนที่ผมอยากดูแลเป็นหนูอินของป้า แล้วต่อจากนั้นก็ให้ป้า

    ตาค้างนับวันที่จะลงตอนต่อไป แง แง้ ไม่ยอมหรอก เค้าลุ้นของเค้ามาตั้งนานจะมา

    ให้ค้างคานะไม่ยอมนะ มาต่อซะเร็ว ๆ ด้วย



    #671
    0
  22. #670 picasso3 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 12:00
    ลงยาวๆหน่ยได้ไหมค้าสั้นจังเลย
    #670
    0
  23. #669 MoOk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 11:50
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #669
    0
  24. #668 แบมบู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 11:48
    หนุกหนานหวานแหววมากค่ะ มาอัพเร็วนะจ๊ะคนอ่านลุ้นมาก
    #668
    0
  25. #667 SoM^0^ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 11:47
    คุณหัวหน้าพูดได้ใจมาั๊กๆๆ
    #667
    0