look in my Eyes ไม่จำเป็นต้องบอกรักฉันก็ได้

ตอนที่ 3 : สมชาย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    29 มี.ค. 62


สมชาย?

            09:54

Something Café

          สุดท้ายฉันก็มาตามนัดในไลน์ของสมชายจนได้สินะ เฮ้อถ้าใช่ว่าฉันกลัวว่าอิตานั่นจะเอาเรื่องนี้มาขู่ไม่ก็ไปฟ้องตำรวจฉันคงไม่มาหรอก อีกอย่างฉันยังจำไม่เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรลงไปเมื่อคืนน่ะT_T

อเมริกาโน่เย็นแก้วนึงค่ะฉันสั่งกาแฟที่เคาน์เตอร์พร้อมกับมองไปมาภายในร้านว่าอิตาสมชายอยู่ตรงไหน

อ๊ะ!! เจอแล้ว..นั่นไง สมชายนั่งรออยู่ที่โต๊ะติดหน้าต่างของร้าน เส้นผมสีดำขลับที่ไม่เคยผ่านการย้อมผมแต่อย่างใด ใบหน้าคมเข้มที่กำลังหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างสัมผัสกับแสงอรุณยามเช้า สันจมูกโด่งไร้การศัลยกรรม นัยย์ตาที่ดูต่างไปจากเดิมเล็กน้อยทำให้ในอกของฉันเต้นระรัวเพราะ….ความเกลียดไง!!!

อเมริกาโน่ได้แล้วครับฉันรับกาแฟมาถือไว้ในมือพร้อมกับจ่ายเงินเสร็จสรรพ

ฉันมุ่งตรงเดินไปทางโต๊ะที่สมชายนั่งอยู่ นายมีอะไรถึงเรียกฉันมาห๊ะ สมชาย

เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันเล็กน้อยและเอ่ยประโยคที่เหมือนฉันจะเคยได้ยินขึ้นมา ผมไม่ใช่สมชายครับ

 

ผมไม่ใช่สมชายครับ

จะไม่ใช่ได้ไงก็นายไง!! สมชายไง!!! อิตาผู้ชายเลวที่ทิ้งฉันไปไง!!!!’

‘…’

เงียบทำไมล่ะ!! ฮึ!!!’

เพี๊ยะ!!!

‘…’

‘…’

.

.

.

 

โถ่เอ้ยนี่ฉันตบหน้าใครก็ไม่รู้กลางผับเลยเหรอTOT

อย่างไรก็ตามเชิญนั่งครับ

ฉันนั่งลงตามที่อีกฝ่ายเชิญชวน

นายไม่ใช่สมชาย?”

ใช่ครับ….ผมดล

อะเอ๊ะอิตานี่ไม่ใช่สมชาย…? แล้วนายเป็นใครล่ะ!!!

ดล???”

ใช่ครับ ผมชื่อดลน้องของพี่สมชายครับเขาหยิบแก้วชาเขียวร้อนขึ้นมาจิบ

นี่มันอะไรกันเนี้ย!!!!!!!! มองจากสายตาแล้วก็ไม่ได้โกหกจริงๆ

งั้นเมื่อคืนคนที่ฉันตบหน้าไปก็คือ….

ขะขอโทษค่ะ!!” ฉันรีบขอโทษขอโพยเมื่อรู้ตัวว่าทำอะไรผิดลงไป แต่ฉันก็ยังคงงงอยู่ว่าสมชายมีน้องชายด้วยเหรอ

ไม่เป็นไรครับอีกฝ่ายยิ้มมุมปากเล็กๆ เป็นรอยยิ้มที่เหมือนกับสมชายมากแต่กลับให้อารมณ์ที่แตกต่างกันจนฉันสามารถแยกมันออกจากกันได้อย่างเห็นได้ชัด ว่าแต่คุณ…”

แวนด้าค่ะฉันฉันเป็นแฟนเก่าของพี่ชายคุณ ฉันถึงได้ทำแบบนั้น…” ฉันล่ะละอายใจซะจริงๆ T_T

อ๋อคุณแวนด้าได้เตรียมเงินชดเชยความเสียหายมารึเปล่าครับ

ค่าชดเชยอะไรเหรอคะ…” ทำไมฉันถึงได้เสียความมั่นใจไปเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้กันนะคงจะเป็นเพราะใบหน้านั่นที่เหมือนกับแฟนเก่าของฉันนี่ล่ะ

คุณคงจำไม่ได้สินะครับเขาถอนหายใจเล็กน้อยงั้นผมจะเล่าให้ฟังเองครับ

หลังจากที่เขาเล่าก็ทำให้ฉันจำเหตุการณ์เมื่อคืนได้ทันที

 

วู้วววววเสียงคนในผับก็ยังคงดังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน

ตัวของฉันเดินหน้าเต็มกำลังไปหาชายผู้ที่เคยรัก นี่สมชาย ทำไมนายต้องมาที่นี่วันนี้ด้วยเนี้ยยยยยยหา…’

ห๊ะ?’

ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นงงเลยไอ้บ้าสมชาย..!! นายมันเลวเป็นบ้าเลยฉันชี้หน้าแฟนเก่าคนเลวของฉันด้วยนิ้วเรียวสวย

ผมไม่ใช่สมชายครับ

จะไม่ใช่ได้ไง ก็นายไง!! สมชายไง!!! อิตาผู้ชายเลวที่ทิ้งฉันไปไง!!!!’

‘…’

เงียบทำไมล่ะ!! ฮึ!!!’

เพี๊ยะ!!! ฉันละเลงฝ่ามือลงไปบนใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความแค้นที่เคยได้รับมาสมัยเรียนม.ปลาย  พอตบเสร็จฉันก็ปิดท้ายด้วยการเทเครื่องดื่มสีม่วงใสในมือลงบนหัวของอีกฝ่ายด้วยความสะใจ

 ‘…’

‘…’

พอกระทำการอันน่ารังเกียจเสร็จฉันก็เดินหนีออกมาจากตรงนั้นซะ

ระหว่างทางเดินฉันก็พบเจอกับผู้ชายคนหนึ่งที่เข้ามาขวางทางฉัน

จะไปไหนจ๊ะคนสวย

ไปไหนก็ได้เรื่องของฉัน!!’ ฉันพยายามเดินผ่านแต่อีกฝ่ายก็จับข้อมือของฉันไว้ กรี๊ดดดด ปล่อยฉันนะไอ้บ้า!!’

เรื่องอะไรจะปล่อยไปล่ะจ๊ะ หืม?’ อีกฝ่ายดึงตัวของฉันเข้าไปใกล้พร้อมกับพยายามลวนลามฉัน

ปล่อยฉันนะยะ!!!’ ฉันกระทืบเท้าใส่เท้าอีกฝ่าย

ด้วยความเจ็บที่โดนส้นเข็ม อีกฝ่ายเผลอปล่อยมือออกจากตัวฉัน ฉันจึงรีบวิ่งหนี แต่ยังไม่ทันวิ่งมันก็คว้าเอวฉันเอาไว้

จะไปไหนนังตัวแสบ!! คิดว่าทำฉันเจ็บแล้วจะหนีไปได้ง่ายๆ รึไง!!’ อีกฝ่ายใช้จมูกซุกไซร้ไปตามลำคอของฉัน

ปล่อยนะ!!’ ฉันพยายามใช้มือทุบอกอีกฝ่ายแต่ก็ไม่เป็นผล

ตุ่บ!!!

โอ๊ย!! เชี่*เอ้ย!!!’ ไอ้หน้าheeนี่โดนไม้หน้าสามทุบจากด้านหลังจึงละความสนใจจากตัวฉันไปหาชายอีกคนที่เอาไม้ทุบอีกฝ่ายนายนั่นสมชายไม่ใช่เหรอ?

ทั้งสองคนตบตีกันชุลมุนวุ่นวายกัน ถึงแม้สมชายจะตัวเล็กกว่าไอ้บ้านั่นแต่ก็สามารถป้องกันและต่อสู้ได้อย่างชำนาญ ตอนนี้ไม้ที่สมชายใช้ฟาดในตอนแรกถูกปัดกระเด็น ฉันจึงรีบวิ่งหยิบไม้นั่นเอาไว้และเดินโซเซเข้าไปแทรกระหว่างชายสองคนที่กำลังชกต่อยกันอยู่

แวนด้าอย่า!!!’ เสียงของยัยอีฟตะโกนมาจากทางเข้าขณะที่ฉันกำลังเงื้อมือขึ้นจะฟาดไอ้งั่งนั่น

ตุ่บ!!!

ด้วยความมึนเมาฉันฟาดพลาดไปโดนฝาผนังจนไม้นั่นหักเป็นสองท่อน และบังเอิญมากที่ไม้ส่วนที่หักนั่นปลิวกระเด็นไปโหม่งโดนหัวชายชั่วคนที่พยายามจะข่มขืนฉันพอดี

ยะฮู้!’ ฉันร้องออกมาอย่างดีใจพลางกระโดดเด้งดึ๋งไปมา

คุณขอบคุณนะอีตาสมชายยิ้มให้ฉันก่อนจะถอดเสื้อแจ๊คเก็ตที่มีกลิ่นเหล้าติดออยู่มาคลุมไหล่ให้ฉัน ขอโทษนะคุณ ที่เสื้อผมมันเลอะค็อกเทลที่คุณเอามาราดหัวผมน่ะ

ไม่ต้องมายิ้มให้ฉัน!! ไอ้บ้า!!’ ฉันเตะหน้าแข้งเขาไปทีนึงก่อนจะเดินกลับไปหาเพื่อนฝูง กลับกันเถอะเพิ่ลลลลล วันนี้สนุกม๊ากมาก ได้ออกกำลงกายด๊วยยย…’

.

.

.

 

อ่ะจ้ะฉันจำไหมดแล้วว่าฉันทำอะไรลงไปบ้าง T_T

รีบเปลี่ยนเรื่องดีกว่า

แล้วนายไปเอาไลน์ฉันมาจากไหน แล้วทำไมถึงตั้งชื่อไลน์ว่าสมชายล่ะ

ผมจับใจความจากที่คุณพูดได้ว่าคุณเป็นคนรักเก่าของพี่  ผมก็เลยขอยืมโทรศัพท์ของพี่ผมติดต่อคุณน่ะ

อ๋ออย่างนี้นี่เองฉันยกกาแฟขึ้นมาดื่มก่อนจะมองตาอีกฝ่ายที่มองฉันแปลกๆ

แล้วตอนนี้คุณหายเมาค้างรึยัง?”

นั่นในคำถามที่ใช้ถามผู้หญิงรึไงยะ!!

ก็ปวดหัวอยู่นิดหน่อยน่ะนะ ทำไมเหรอ

หาอะไรกินแก้เมาค้างกัน J


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น