ผูกรักคล้องใจ ( สนพ. เขียนฝัน)

ตอนที่ 10 : คำผูกมัด2 105 ครบ %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    30 ส.ค. 59

       

          คนที่ถูกจับมือไว้รีบดึงมือออกทันที พร้อมกับตั้งท่าจะโวยวายหากแต่ชายหนุ่มที่ก่อประเด็นไว้ดึงมือเธอกลับพร้อมกับโน้มเข้ามาใกล้ๆ โดยไม่สนสายตาของผู้คนรอบข้าง โดยจงใจใช้จมูกเข้ามาสัมผัสแก้มใสอย่างถือดีและไม่เกรงใจ

        เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าคุณดึงดันจะปฏิเสธแล้วเรียกสายตาคนให้สนใจก็เชิญ ผมรับรองว่าได้ดังกว่านี้แน่

        คนที่คิดว่าเปรียบเสมือนถูกขู่จึงเค้นเสียงพูดออกมาอย่างอัดอั้น ถ้าฉันยืนกรานจะปฏิเสธไม่ยอมรับซะอย่างว่าคุณเป็นพ่อของใบตอง ไม่แต่งงานด้วย แล้วคุณจะทำยังไง คุณก็มีแต่เสียชื่อเสียงนะ และที่สำคัญ ฉันกำลังจะหมั้นเร็วๆ นี้คุณทำแบบนี้ก็ไม่ต่างจากทำลายชื่อเสียงฉันไปแล้ว

        คนได้ยินคำว่า คู่หมั้น อดไม่ได้ที่จะโมโห...นี่ขนาดเขาพูดยืนยันมัดตัวขนาดนี้ยังห่วงคู่หมั้นว่าจะมองตัวเองว่ายังไงอีกเหรอ?!...อย่าฝันเลยว่าจะได้หมั้นกัน! เขานี่แหละที่จะเป็นคนขวางก่อนจะได้จัดงานขึ้นจริง!

ดวงตาใสสวยเหมือนจะมีแววน้ำตาคลอออกมา ไม่ว่าเธอจะทำอะไรในตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว จากพยายามเลี่ยงเหตุการณ์ที่ทำให้พ่อแม่ต้องเจ็บช้ำ ตอนนี้กลับทำให้ผิดหวังหนักเสียยิ่งกว่า เมื่อคนที่เป็นต้นเหตุของครั้งนั้นเขากลับมาทำร้ายเธอพร้อมกับการกระทำที่ไม่ต่างจากหักหน้ามารดาเรื่องการหมั้นกับธีรภพ

เมื่อได้เห็นหยาดน้ำใส กันตภัทรจึงค่อยๆ คลายมือที่บีบแม่ของลูกเขาแรงไปสักนิด ก่อนจะปาดน้ำตาเช็ดให้เบาๆ จนคนเป็นลูกก็พยายามจะเอื้อมแขนเข้าไปแตะมารดาด้วยเช่นกัน...เขาอยากให้เราเป็นครอบครัวเดียวกันเหลือเกิน...รอเวลาอีกนิด อีกไม่นานหรอก

ช่างเป็นคู่รักที่น่ารักกันจังเลยนะคะเนี่ย ดูเหมือนว่าคุณบัวจะซึ้งจนน้ำตาซึมเลยพิธีกรที่ยังคงจับตามองพูดแซว สามพ่อ แม่ ลูก สุขสันต์หน้าใหม่ที่เพิ่งจะเปิดตัวในวันนี้

มันเป็นน้ำตาแห่งความอัดอั้นและอึดอัดมากต่างหาก ไม่ได้มีความซาบซึ้งใจเลยสักนิด

เอาอย่างนี้ดีกว่าค่ะ เรามาร่วมทำกิจกรรมเล่นเกมกับ BS Lily โดยให้คุณกันต์ คุณบัว แล้วก็น้องใบตอง ร่วมเล่นกันต่อจิ๊กซอว์ของ BS Lily โดยให้น้องต่อเองโดยมีคุณพ่อคุณแม่แนะนำ และขอพ่อแม่ลูก จากทางผู้ชมหน้าเวทีอีกห้าท่านนะคะ มาร่วมเล่นกันนะ ถ้างั้นคนขอคนอาสาหน่อยค่า

----

ขณะที่ทุกคนกำลังขันอาสาอยากเล่นเกมเพื่อชิงรางวัล พิธีกรและทีมงานก็พาคุณแม่และน้องใบตองซึ่งเป็นแขกรับเชิญไปจุดที่เตรียมของเล่นไว้ ซึ่งเป็นจิ๊กซอว์สำหรับเด็กแต่ที่แปลกตากว่าทั่วไปคือลวดลายอันเป็นเอกลักษณ์และลิขสิทธิ์ของแบรนด์

แต่ไม่เพียงคุณแม่ที่ร่วมเข้าไปเล่นกิจกรรมตามมารยาทอย่างจำใจและลูกน้อยที่ดวงตาพราวระยับเมื่อได้เห็นของเล่นใหม่ หากแต่ยังรวมคุณพ่อที่ไม่ได้รับเชิญซึ่งโผล่มาเซอร์ไพรซ์เมื่อครู่ตามมาด้วย

ขณะที่วินาทีของกิจกรรมเริ่มหญิงสาวก็เริ่มช่วยลูกด้วยการยื่นส่วนที่คิดว่าจะใช่ให้ลูกสาวได้ต่อ ซึ่งใบตองก็รับไว้แต่โดยดี ภาพนี้ช่างเป็นความทรงจำอันสวยงามหากไม่รวมคนที่เธอไม่อยากให้มาตรงนี้ร่วมมองอยู่ด้วย

เขาไม่เพียงมองลูกเท่านั้น แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องเธอเป็นระยะๆ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาจึงไม่พ้นที่จะต้องเห็นหน้าเขาที่ห่างไม่ใกล้ไม่ไกล

อภิญญาถอนหายใจพรืด เธอไม่อยากจะเก็บมาใส่ใจกับการกระทำที่ไร้จิตสำนึกของเขา เพียงแค่เมื่อครู่ที่เขาแสดงออกมามันก็มากเกินพอแล้วสำหรับเธอและลูก ซึ่งเธอไม่เข้าใจว่าทั้งที่เรื่องก็ผ่านพ้นไปแล้ว ทำไมยังคงต้องตามที่คล้ายกับอยากรับผิดชอบหนักหนาทั้งที่เกิดเหตุการณ์ในอดีตนั้นเขาก็ดูไม่มีท่าทีจะใส่ใจ หรือรู้สึกผิดเลยสักนิด และเธอเชื่อว่าเขาไม่ได้มีจุดประสงค์ดีเป็นแน่

สิ่งที่ไม่พอใจมากที่สุดคือการเข้ามารุกล้ำในชีวิตเธอถึงขนาดประกาศจะแต่งงานและประกาศถึงการเป็นพ่อของใบตอง ซึ่งมันส่งผลกระทบต่อตัวเธอและลูกเป็นอย่างมาก ไม่สิ...ครอบครัวของเธอเลยต่างหาก คุณพ่อ คุณแม่ รวมถึงชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล...เธอไม่สามารถจะรับมันได้จริงๆ...ต้องทำอย่างไรนะ ถึงจะหนีได้จากบุคคลตรงนี้ไปได้

คนที่โดนหญิงสาวก่นด่าอยู่ในใจหาได้รู้สึกอะไรไม่ เขาทำทีท่าเขยิบเข้าไปหาคนที่ส่งสายตามาว่าเกลียดเขาหนักหนาโดยไม่ใส่ใจว่าเธอจะคิดอย่างไร ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจเธอ...แต่เขายอมโดนเกลียดดีกว่าต้องเสียเธอไป

เขายอมถูกมองว่า เห็นแก่ตัว นิสัยไม่ดี หรืออะไรก็ตามแต่ ขอเพียงให้ได้เธอมา เขาก็จะทำ...แม้ว่าตอนนี้หัวใจของเธอยังไม่ยอมรับเขา แต่เขาเชื่อว่าอีกไม่นานหัวใจอันบริสุทธิ์ของคนตรงหน้านี้จะต้องเป็นของเขาแน่นอน

อภิญญากระเถิบหนีเมื่อโดนอีกฝ่ายที่เธอตราหน้าว่าชังนั้นรุกเข้าให้ เธอพยายามเลี่ยงที่จะขยับโดยไม่ให้ลูกรู้สึกว่าเธอกำลังทำอะไร โดยเมื่อเด็กน้อยเงยหน้ามา เธอก็ยังคงเห็นใบหน้าของมารดาเปี่ยมสุข หากจะรู้ไม่ว่าภายในใจของคนเป็นแม่นั้นร้อนรนแต่อยากจะออกห่างจากคนเป็นพ่อมากเท่าใด แต่ก็ไปไม่ได้ในเมื่อลูกยังคงอยู่ตรงนี้

แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนข้างๆ ที่ยืนร่วมดูลูกที่ต่อจิ๊กซอว์โดยใช้ความคิดอย่างตั้งใจบนโต๊ะกลมซึ่งถูกจัดไว้อยู่เดินเข้ามาเบี่ยงยืนซ้อนเธอก่อนจะใช้มือแตะเข้าที่เอวบางอย่างถืออภิสิทธ์

คุณ!”

คนที่ทนไม่ไหวจึงต้องหันหน้าไปต่อว่าแต่ไม่ทันที่ความโมโหจะทำงาน ความตกใจก็เกิดขึ้นก่อนเมื่อจมูกของเขาแตะสัมผัสกับปลายจมูกเธอจึงทำให้ร่างบางสะท้านเพราะรู้สึกได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย

อย่าเสียงดังสิ เดี๋ยวลูกตกใจนะครับริมฝีปากของเขาพูดเบาๆใกล้กับเธอโดยห่างไม่กี่เซนติเมตร

ด้วยความสูงที่ค่อนข้างต่างกันอยู่กว่าเกือบยี่สิบเซนติเมตร แน่นอนว่าหากคนตัวสูงไม่โน้มมา ไม่มีทางแน่นอนที่จะได้เข้ามาใกล้ชิดเธอได้ขนาดนี้

 ร่างบางพยายามขยับตัวออกห่างแต่แขนแกร่งของเขาพันธนาการเธอไว้แน่นจนไม่สามารถขยับออกห่างไปได้ หญิงสาวจึงได้แต่รีบเบือนหน้าหนีสายตาที่เธอไม่สามารถทนสบได้ แต่นั่นคือการเปิดโอกาสให้คนชอบฉวยคลอเคลียข้างแก้มใสพร้อมกับกระซิบที่ข้างหู

"กลิ่นหอมไม่เปลี่ยนเลยนะ จะหอมทั้งตัวเลยรึเปล่า...อย่างนี้ต้องพิสูจน์นะ"

คนได้ยินแทบโมโห มือบางหยิกเข้าที่แขนและมือของเขา แต่คนหน้าทนก็ไม่ได้ยอมปล่อยง่ายๆ เพราะหากเป็นเธอแล้วไม่ว่าจะทำร้ายเขามากเท่าใด...ก็เจ็บเหมือนเพียงมดกัด

นอกจากจะไม่ยอมปล่อยแล้วยังกล้าล่วงล้ำชิดใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนเธอชักจะกลัวสายตาที่อาจจะจับจ้องขึ้นมาบนเวทีในขณะนี้
                "ถะ ถอยออกไปนะ..."

                เธอดันแขนเขาออกจากเอวสุดกำลัง แต่นั่นก็ไม่มีผล...ช่างไม่ต่างจากการเข็นครกขึ้นภูเขา ที่แม้ว่าจะใช้แรงมากเท่าใด ก็ไม่สามารถจะทำให้ครกนั้นขึ้นไปได้

ไม่เห็นต้องอายใครเลย เราเป็นสามี ภรรยากันแล้วนะ ลูกก็อยู่นี่ทั้งคน จะแสดงความรักต่อกันบ้างก็ไม่เห็นจะผิดตรงไหน คนพูดยิ้มกว้าง เขาไม่ได้รู้สึกกระดากอายเหมือนเธอเลยสักนิด อภิญญาจึงทำได้เพียงเลี่ยงก้มหน้ามองลูกน้อยโดยไม่พยายามคนที่กำลังกลั่น แกล้งคลอเคลียเธออยู่ในขณะนี้

แต่พอปล่อยไปก็ชักจะหนักขึ้นไปอีกเมื่อแขนที่แตะเอวของเธออยู่นั้นเริ่มไต่ขึ้นมาเรื่อยๆ หญิงสาวผู้ไม่เต็มใจจึงเบิกตากว้างพร้อมกับพยายามดึงตัวออกจากเขาให้ได้เด็ดขาด หากแต่เสียงใสๆของคนตรงหน้าก็ดังขึ้นก่อน

ม่าบัว ได้แล้ว

สายตาหวานละความสนใจของคนที่ไม่ชอบไปชั่วครู่ แล้วหันไปมองผลของลูกสาวตรงหน้าซึ่งทำให้เธอลืมเลือนสิ่งที่เขากำลังกระทำทั้งหมดด้วยความตื้นตันใจของผลงานลูก

 

                คนเป็นพ่อก็เช่นกัน เขามองมาดูผลงานลูกด้วยความภาคภูมิ ลูกสาวของเขาเก่งจัง อาจจะดูพูดน้อยกว่าเด็กทั่วไปแต่เรื่องพัฒนาการนั้นไม่แพ้เด็กคนไหนเลย

                หลังจากนั้นไม่นานกิจกรรมก็ครบกำหนดเวลาที่จัดให้ คนเป็นแม่ที่อึดอัดกับการกระทำของพ่อของลูกจึงได้พ้นจากการตีมึนเข้ามา สัมผัสซึ่งไม่ต่างจากลวนลาม เธออุ้มลูกแล้วพาไปนั่งที่เดิมโดยมีชายหนุ่มที่เธอพยายามถอยออกห่างตามมา ด้วยและยังคงนั่งสนิทชิดเธอโดยไม่ยอมขยับให้อีกฝ่ายได้นั่งตอบคำถามพิธีกร ได้อย่างสบาย(ใจ)

                จนงานของแขกรับเชิญพิเศษจบลง อภิญญาจึงรีบพาลูกลงมาจากเวทีทันทีโดยไม่เหลียวมองร่างสูงที่เดินตามมาติดๆ

                เธอไม่รู้เหมือนกันว่าจะพาลูกไปที่ไหนต่อ แต่ที่คิดได้คือต้องไปให้พ้นจากที่นี่...และเขาคนนี้

                แล้วนี่คุณจะไปไหนต่อ จะกลับเลยไหมเขายังคงเดินตามมาไม่เลิกขณะที่เธอกำลังเดินไปหยิบกระเป๋าเตรียมพร้อมที่จะเดินจากไปอยู่หลังเวที

                หญิงสาวทำหน้าเคร่ง ไม่ตอบคำถามเขาแล้วเบือนหน้าหนี อุ้มลูกเดินออกไป แต่เพียงก้าวพ้นฉากกั้นประตูของหลังเวที ก็พบสื่อที่รอสัมภาษณ์ดักไว้ทันที

                “คุณบัวคะถ้าสามีตัวจริงคือคุณกันต์แล้วก่อนหน้านี้ที่มีผู้ชายทำหน้าที่ไปรับไปส่ง ที่สวมแว่นซึ่งมีภาพหลุดก่อนหน้านี้เป็นใครคะ

                ไม่เพียงคนเดียวที่ถามมาแต่ยังมีอีกสองถึงสามคำถามตามมาด้วย ทั้งที่ยังไม่ได้ตอบคำถามแรก

                แล้วที่มีข่าวซุบซิบๆ ออกมาว่าเลิกกับคนเก่าและเตรียมจะหมั้นกับคนใหม่นี่คือเรื่องจริงๆ รึเปล่าคะ

                “คนที่บอกว่าหมั้นได้ยินว่าเป็นคุณธีรภพ ลูกชายของคุณหญิงน้ำหวาน นี่มาได้ยังไงคะ แล้วคุณกันต์เห็นเรื่องนี้ว่ายังไงบ้าง

                คนที่ไม่เคยเผชิญกับความวุ่นวายของสื่อแทบเป็นลมจบ แข้งขาอ่อนพับลงไปตรงหน้า ตลอดมาพวกเขารู้จักเธอจากที่เคยออกงานกับมารดาเมื่อก่อนจะเกิดเรื่องจึงพอจะรู้จักและเคยเห็นกันบ้าง ซึ่งที่ผ่านมาไม่จำเป็นต้องการสัมภาษณ์ไม่เคยจะต้องถึงมือเธอในเมื่อมีมารดาคอยตอบให้อยู่แล้ว

                มือบางลูบศีรษะเล็กที่หันหน้าซบกับไหล่ของเธอเพื่อหลีกเสียงแฟรชจากกล้องที่สาดส่องเข้ามาอย่างไม่ขาด น้องยังตัวเล็กอยู่ ไม่น่าจะมาเจอสถานการณ์แบบนี้เลยจริงๆ...แม่ขอโทษนะลูก

                แต่เพียงไม่นานหลังจากถูกโจมตี เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาไม่ไกลและชิดอยู่กับเธอไม่ห่างจากริมหู ขณะนี้เดาสถานการณ์ไม่ออกเลยจริงๆ ว่าสิ่งที่เขากำลังพูดอยู่นี้นั้นมันเป็นเหมือนเสียงสวรรค์ที่ช่วยเธอในขณะนี้ หรือนรกที่จะฉุดเธอกับลูกลงไปพร้อมกับเขากันแน่

ที่เห็นรับส่งมาตลอด พี่ชายของเธอครับ คนที่มีข่าวว่าเป็นสถาปนิกนั่นล่ะ ส่วนข่าวหมั้นนั้นไม่เป็นความจริงเลย กับคุณธีรภพนั้น เธอก็แค่รู้จักกับเขาครับ ไม่ได้สนิทเป็นการส่วนตัว

ชายหนุ่มที่เธอพยายามสลัดทิ้งอยู่เมื่อครู่เดินเข้ามาซ้อนหลังพร้อมกับโอบเอวของเธอไว้ขณะยืนข้างๆ อย่างแนบชิด ราวกับสามีภรรยากันจริงก็ไม่ปาน

แล้วทำไมที่ผ่านมาถึงไม่เคยเห็นรูปของคุณกันต์กับคุณบัวออกมาให้เห็นบ้างเลยล่ะคะ  หรือตั้งใจจะปิดบังไว้ตั้งแต่แรกเลยนักข่าวคนหนึ่งถามขึ้นขณะที่ไมโครโฟนก็ตามจ้อไม่ห่างจากปากของเขา

ไม่มีการตั้งใจปิดบังอะไรทั้งนั้นครับ เราเปิดเผยกันมาตลอด แต่เพียงที่ผ่านมาอาจจะโชคดีไม่มีใครเห็นเราสองคนอยู่ด้วยกันก็ได้คนตีเนียนพูดราวกับเป็นเรื่องจริงทั้งที่ทั้งหมดเป็นเรื่องกุออกมาเพื่อโกหกสื่อคล้ายกับละครฉากใหญ่ที่คนยืนข้างๆ ได้แต่ทึ่งกับการกระทำและคำพูดของเขา

ทั้งที่ก่อนหน้านี้คุณกันต์มีข่าวควงกับผู้หญิงมาก คุณบัวรับได้และเข้าใจเหรอครับเสียงทุ้มของนักข่าวชายพูดขึ้นพร้อมกับยื่นไมโครโฟนมาให้หญิงสาว แต่เธอก็ได้เพียงยืนนิ่งเหมือนน้ำท่วมปากไม่สามารถจะขยับพูดอะไรออกไปได้ทั้งที่อยากปฏิเสธหนักหนา

เพียงชั่วอึดใจเสียงของคนข้างกายก็ดึงความสนใจโดยการตอบคำถามให้เธออีกครั้ง และครั้งนี้สายตาของเธอก็หันไปมองใบหน้าของเขาซึ่งก็อยากรู้เหมือนกันว่าคน เจ้าชู้ที่มีข่าวว่าจริงยังจะมีสีหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกไหม

ก่อนหน้านี้อาจมีมาบ้างตามข่าวที่เห็น แต่ก็ไม่มีมูลนี่ครับ อาจเป็นเพียงการเข้าใจผิดกัน แต่ที่ผ่านมาคุณบัวเข้าใจดี แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วสำหรับผมสายตาของเขาหันกลับมามองเธอด้วยแววตาวับวาวที่คนเห็นไม่มีท่าทีเล่นด้วย

เขาพูดออกมาได้ยังไงว่าเป็นการเข้าใจผิด! อีกทั้งยังมาบอกเธออีกว่าเธอเข้าใจ! ผู้ชายคนนี้ยังมีหัวใจและจิตสำนึกอยู่บ้างไหม!?

เอาเป็นว่าเท่านี้ก่อนดีกว่านะครับ คุณบัวกับน้องน่าจะเหนื่อยแล้ว ขอบคุณที่มาร่วมงานของ BS Lily ในวันนี้นะครับ

จากคำพูดของเขาทำให้เธอเริ่มคิดทันทีว่าแบรนด์ของเล่นนี้อาจจะเป็นทางบริษัทเขาก็ได้ที่เป็นตัวแทนนำเข้ามา

หญิงสาวไม่มีเวลาได้คิดมากเมื่อร่างสูงที่สร้างปัญหาดันตัวเธอให้เดินห่างออกจากคนกลุ่มที่คอยจะจับประเด็นไปทำข่าวเมื่อครู่ จนเมื่อลับตาคนร่างบางจึงรีบดึงตัวออกห่าง พร้อมกับหันหน้าเผชิญเตรียมที่จะต่อว่าแต่เขาก็ถามขึ้นเสียก่อน

-----


กลับยังไง ให้ผมไปส่งนะกันตภัทรอาสาทั้งที่ใบหน้าสวยๆ ของแม่ของลูกเขาไม่อยากจะมองหน้าเขาสักนิด

พี่ธีร์ ว่าที่คู่หมั้นมารับค่ะเธอพูดเสียงเรียบ โดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปสบตา จึงไม่เห็นว่าดวงตาของชายหนุ่มนั้นวาวโรจน์มากเพียงใด ในเมื่อคุณก็สนุกกับการแกล้งและโกหก สร้างปัญหาให้ฉันกับลูกมากพอแล้ว ถ้างั้นขอตัวก่อนนะคะเธอพยายามทำสีหน้านิ่งเฉย ไม่แสดงความโกรธออกไปแล้วรีบพาลูกสาวเดินเลี่ยงออกไป

อภิญญาจงใช้คำสนิทสนมเรียก ธีรภพว่าพี่พร้อมกับย้ำว่าเขาอยู่ในสถานะใดให้คนที่กำลังก่อเรื่องขึ้นเลิกเล่นตลกเสียที

กันตภัทรขบกรามแน่น จากที่อารมณ์ดียิ้มแย้มที่ทุกอย่างกำลังจะเป็นไปตามที่เขาวางแผนไว้ แต่คนที่เดินจากไปกลับพลิกอารมณ์เขาจากหน้ามือเป็นหลังมือด้วยการเรียกว่าที่คู่หมั้นซึ่งจะไม่มีว่า พี่ให้ได้ยินเต็มสองหูของเขา ขายาวๆ จึงก้าวเข้าไปประชิดร่างบางพร้อมลูกและฉวยมือนุ่มที่เขาจับมันไว้ตลอดบนเวทีไว้ แล้วพาเดินไปในรถที่เขาจอดไว้อยู่ แม้ว่าเธอจะพยายามดึงดันออกไปเท่าไร เขาก็ไม่ยอมปล่อยออกให้เธอเป็นอิสระ

คุณจะพาฉันกับลูกไปไหน?!” เธอถามขึ้นเมื่อเขาพาเธอมาหยุดอยู่ที่รถเก๋งสี่ประตูคันหรูซึ่งเดาว่าน่าจะเป็นของเขา

กลับบ้าน จะกลับไหม…” ใบหน้าของเขาโน้มเข้ามาใกล้ก่อนจะมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์คล้ายกับกลั่นแกล้ง หรือจะให้พาไปหารังรักใหม่ของเราสองคนดีน้าไม่เพียงแค่คำพูดแต่รอยยิ้มที่ยกริมฝีปากขึ้นมาข้างหนึ่งนั้นช่างยียวนยิ่งนักจนเธออยากจะยกมือตี แต่ก็ติดที่ว่ามือของเธอนั้นติดทั้งลูกและกระเป๋า

หยุดพูดอะไรน่าเกลียดได้แล้ว และก็ปล่อยฉันไปซักที คุณไม่เห็นหรือไงว่าลูกต้องลำบากขนาดไหน

คำว่า ลูกคล้ายกับเตือนสติเขา เมื่อก่อนหน้าความโกรธเคืองและหึงหวงเข้ามาบังตา แต่พอได้เห็นได้ยินและเห็นใบหน้าของลูกน้อยปรือตาจะหลับด้วยความเหนื่อยล้านั่นก็ทำให้เขาเริ่มคิดได้ที่จะไม่กวนประสาทคนตรงหน้าต่อไป

ขึ้นรถ เดี๋ยวพาไปส่งเขาว่าพร้อมกับเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ ขณะที่เสียงของคนเป็นแม่ก็ท้วงขึ้นทันควัน

นั่งไม่ได้หรอกนะ เพราะรถของคุณไม่มีคาร์ซีท ฉันไม่วางใจให้ลูกขึ้นหรอกเธอพูดความจริง ตลอดที่ผ่านมารถทุกคนที่พาลูกขึ้นจะต้องมีคาร์ซีท ซึ่งรถทุกคันที่บ้านซึ่งใช้รับส่งเธอและลูกมีติดไว้ทุกคัน รวมถึงรถของพี่ตั้ม พี่ชายของเธอด้วย อีกทังยังธีรภพที่อาสาติดมาโดยไม่ได้ขอ

ผมติดมาแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก ลูกอยู่กับผมปลอดภัยแน่

                แม้ได้ยินดังนั้นเธอก็ยังคงลังเลที่จะขึ้น ชายหนุ่มที่โมโหจนรีบไปขึ้นรถ จึงลืมไปว่าลูกน้อยยังอยู่ในอ้อมแขนคนเป็นแม่และหากยังอยู่ต่อไปเธอก็ยังคงไม่ขึ้นเช่นเดิม

                ร่าง สูงเดินกลับมาหาอีกครั้งพร้อมกับอุ้มใบตองไว้แล้วเปิดประตูพาลูกเข้าไปนั่ง ที่คาร์ซีทก่อนจะรัดเข็มขัดให้ลูกเรียบร้อยแล้วเปิดประตูดันเธอเข้าไป แต่ร่างบางก็ยังคงขืนไม่ยอมโอนอ่อนตาม

                ผมไม่พาคุณกับลูกไปฆ่าหรอกนะ ขึ้นรถแล้วผมจะพาไปส่งที่บ้านเมื่อเห็นแววตาจริงจังของชายหนุ่ม อภิญญาจึงลองเสี่ยงที่จะเข้าไปกับเขา และหวังว่าเขาจะทำตามอย่างที่พูดจริงๆ

               

ตลอดการเดินทางผู้หญิงที่นั่งข้างคนขับเงียบมาตลอด ไม่ปริปากพูดหรือเถียงอะไรออกมา แม้ว่าเขาจะพูดหยอกล้อหรือกลับมากวนประสาทของเธอก็ตามที

เขาไม่ชอบเลย...ไม่ชอบที่เธอทำเมินเฉย ไม่ชอบให้เธอโกรธ หรือทำหน้าเหมือนรำคาญ...ทั้งที่ก็รู้เหตุผลว่าทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้ แต่เขาก็ยังคงรู้สึกนึกไม่ชอบใจอยู่ดี

...รอยยิ้มหวานๆ ที่ส่งให้ใครๆ นั่นน่ะ...ช่วยยิ้มส่งมาทางเขาหน่อยได้ไหม

นี่คุณ จะนั่งเงียบอยู่แบบนี้ไปอีกนานไหม หรือว่าจะต้องให้ผมง้างปากคุณขึ้นมา คุณถึงจะยอมพูดด้วยเขาถามขึ้นขณะที่การจราจรบนท้องถนนกำลังติดขัด และรถของเขาก็จอดรอเมื่อทางข้างหน้ามีรถอีกนับร้อยคันติดไม่ขยับไปไหน อาจจะเป็นเพราะเริ่มใกล้ช่วงสี่โมง ผู้คนจึงเริ่มทยอยออกมาจากที่ทำงาน

แต่คำพูดของเขาก็ไม่ได้ส่งผลใดๆ ต่อเธอ หญิงสาวยังคงเบือนหน้าหนีไม่มีท่าทีสนใจ ไม่ต่างจากลูกน้อยที่ผลอยหลับไปตั้งแต่ขึ้นรถ

ถ้างั้นผมจะง้างปากคุณแล้วนะเขา ไม่รอให้เธอมีปฏิกิริยาโต้ตอบ ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าไปใกล้จนลมหายใจเป่ารดแก้มและฝังลงไปบนนั้น ซึ่งก็เรียกความสนใจได้ผลเมื่อใบหน้านวลหันมาเพื่อตำหนิและต่อว่าเขาแต่ก็ ต้องตกใจเมื่อใบหน้าคมของคนที่เธอนึกชังนั้นอยู่ใกล้จนปลายจมูกต้องสัมผัส กัน

มือบางที่วางบนตักจึงยกขึ้นมาทำงานผลักคนที่นึกฉวยโอกาสออกไป แต่มันกลับไม่เป็นผล ยิ่งด้วยอีกฝ่ายเข้ามาใกล้จนริมฝีปากต้องผิวปากล่างเธอด้วยแล้ว ความตกใจก็ยิ่งส่งผลให้ร่างกายไม่ทำงานหนักยิ่งขึ้น

หญิงสาวเบิกตากว้าง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ในเมื่อคนหน้ามึนไม่ยอมถอยออกห่าง มิหนำซำยังเล่นจ้องตากับเธอในระยะใกล้ขนาดที่สายตาห่างกันแทบจะไม่ถึงเซนติเมตร

ด้วยการที่เขาเข้ามาใกล้ได้ขนาดนี้ ทำให้หญิงสาวนึกเจ็บใจ เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าคนขับนั้นปลดเข็มขัดนิรภัยออกตั้งแต่เมื่อไร

เปลือกตาบางจึงต้องปิดตาลงทันทีเมื่อไม่สามารถทนสบตาเขาได้ ขณะที่ริมฝีปากก็พยายามขบเม้มไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายรุกไล้และได้ใจทำไปมากกว่านี้ แม้ว่าเขาจะพยายามใช้ทั้งปากและลิ้นดันให้เธอเผยอปากขึ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

แม้ว่าจะใช้ความพยายามมากเท่าใดก็ตาม...เธอไม่มีทางยอมหรอก!

เล็บบนนิ้วเรียวจิกเข้าไปบนต้นแขนของเขาผ่านเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนอย่างแรงจนเขาน่าจะรู้สึกเจ็บ แต่เขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และยังคงรังแกเธอต่อไป

เวลา ผ่านไปเท่าไรไม่รู้ แต่เธอรู้สึกว่าเนิ่นนานเหลือเกินจนคนที่รังแกต้องยอมถอยห่างออกไปเมื่อได้ ยินเสียงแตรจากรถคันข้างหลังที่ส่งมา  พอสายตาได้มองไปทางข้างหน้าจึงเห็นได้ว่ารถที่จอดอยู่ก่อนนี้ได้ขับเคลื่อน ไปไกลสักเมตรหนึ่งแล้ว

ลม หายใจของเธอแรงจนอกอิ่มใต้ร่มผ้ากระเพื่อม ซึ่งไม่พ้นที่จะอยู่ภายในกรอบภาพของชายถึงแม้เขาจะไม่ได้ก้มมองลงต่ำไป มากกว่าใบหน้างามยามนี้ที่แดงระเรื่อสวยผิวเต่งตึงเหมือนมะเขือเทศสุก

ริมฝีปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างได้ใจก่อนจะหันความสนใจโดยการขับรถให้เคลื่อนไปก่อนที่คันหลังจะลงมาดูว่ามีปัญหาอะไรกันรึเปล่า

คนบ้า!!! โรคจิต! ฉวยโอกาส! ทำไมถึงกล้าทำแบบนี้นะ! ทั้งที่ลูกก็หลับอยู่เบาะหลังแท้ๆ ยังกล้าที่จะรังแกเธออีก ไหนยังจะสถานที่ที่ไม่เหมาะไม่ควรบนท้องถนน!...ทนเอาไว้ใบบัว จนกว่าจะถึงบ้าน เธอจะปล่อยให้เขาทำตามใจไปก่อน

ตลอดทางที่มา หญิงสาวคุ้นสายตาเป็นอย่างดีเพราะด้วยเป็นทางจะไปสู่บ้านของเธอ สายตาสวยหวานนอกจากจะมีแววเคืองโกรธคนขับที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วยังคำนึงไปถึงธีรภพที่ขณะนี้คงจะมารับเธอกับลูกที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อครู่แล้ว

นึกถึงได้ไม่นาน โทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอก็ดังขึ้น ปรากฏชื่อของผู้ที่เธอกำลังนึกกังวลถึง

สวัสดีค่ะ


------------------

กราบบบทุกความคิดเห็นจ้า ขอบคุณมากนะคะ รักคนอ่านทุกคนน้า แต่เรื่องเรียกยอดวิวนั้นเพราะอัพบ่อยนั้นไม่มีเจตนาเลยนะคะ เพราะว่าส่วนตัวแล้วคิดว่าต่อให้อัพบ่อยแค่ไหนมันก็ไม่เรียกวิวหรอกหรอก ถ้าคนไม่ชอบ 5555(แอบน้อยใจนะTT 5555) ซึ่งข้าน้อยกราบทุกคนมากที่แอบสนใจเรื่องนี้กันอยู่ ^3^

ที่อัพบ่อยเพราะว่าเขียนสด และคิดสั้นไปค่ะ เขียนเสร็จแล้วอัพเลย เพราะเหมือนสนุกกับการเขียนแล้วแชร์ให้คนอ่านสนุกด้วย รักที่เขาอินกับเรื่องมากกว่า ^^ แล้วก็กะจำนวนไม่ถูกเหมือนกันว่าตอนนึงจะสิ้นสุดที่ไหน ขอโทษด้วยนะคะ TT

ก่อนหน้าที่หายไป % น้อยเพราะว่าข้าน้อยติดเรื่องพี่ตั้มจ้า บวกกับไม่สบายด้วยมาอัพเพื่อไม่ให้หลายคนลืมเฉยๆ แต่ถ้าไม่ชอบใจต้องขออภัยด้วยจ้า ^3^

ต่อไปข้าน้อยจะอัพวันละครั้งนะคะ ขั้นต่ำครั้งละ 25% ประมาณ2หน้าครึ่ง5555 ไม่น้อยกว่านี้จ้า 555 ถ้าน้อยก็จะดองไว้ทบวันต่อไปละกัน จิได้ไม่รำคาญกันเนอะ

ส่วนเรื่องนิสัยพี่กันต์นั้นด่าได้555 ถึงอย่างไรข้าก็จะหน้าด้านอัพต่อไป555

#ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ


ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ  ฟ้าน้ำค้าง


ขออภัยเรื่องคำเด้งนะคะ ในเว็บมันเด้งๆ TT


 เรื่องนี้จะอัพตามมาละจ้า ผูกรักเคียงใจ (พี่วุฒิกะยัยนิด) ขำๆชิลๆ ไม่ดราม่า ไม่บีบอารมณ์ หุๆ ฝากด้วยนะคะ




"ทุกคนเกลียดอะไรพี่นักหนา พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย"

5555มีการน้ำตาคลอ เกลียดเพราะอะไรถามคนอ่านเอาเอง 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

2,664 ความคิดเห็น

  1. #1564 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 18:44
    ถ้างั้นคนขอคนอาสา - ถ้างั้นขอคนอาสา
    ถึงจะหนีได้จากบุคคล - ถึงจะหนีจาก...
    หากจะรู้ไม่ว่า - หารู้ไม่ว่า
    ไม่พยายามคน - ไม่พยายามมองคน
    ความสนใจของคนที่ไม่ชอบ - ความสนใจจากคน..
    หันไปมองผลของลูกสาว - มองผลงานของ
    เขามองมาดู - เขามองดู
    แทบเป็นลมจบ - แทบจะลมจับ
    หลีกเสียงแฟลซ - น่าจะ "หลีกแสงแฟลซ"
    ไมโครโฟนก็ตามจ้อ - ตามจ่อ
    อภิญญาจงใช้คำ - จงใจใช้คำ

    เดินไปในรถที่เขาจอดไว้อยู่ - เดินไปที่รถซึ่งเขาจอดอยู่

    อีกทังยังธีรภพ - อีกทั้ง
    เสี่ยงที่จะเข้าไปกับเขา - เสี่ยงที่จะไปกับเขา
    ผลอยหลับ - ผล็อย
    กรอบภาพของชาย - ของชายหนุ่ม

    #1564
    1
  2. #1276 หวานจัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 14:53
    รุกให้ถึงที่สุดเลยพี่กันต์เอาใจช่วยยยยยยยยยย
    #1276
    0
  3. #637 หมูหวาน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 16:13
    ชอบมากค่า
    #637
    0
  4. #534 สุภลักษณ์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 08:31
    ชอบมากเลยที่มาอัพบ่อยๆแบบรักไรท์เลยล่ะเพราะติดตามตั้งแต่พี่ตั้มล่ะใครไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่านสิคะแต่เราชอบความคิดกำลังแล่นก็อยากอัพให้คนอ่านเนอะแล้วคนอ่านก็ชอบจ้าเป็นกำลังใจให้นะตัวเอง
    #534
    1
  5. #516 จุรีรัตน์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 08:25
    โดย Jom

    ชอบค่ะอัพบ่อยชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ

    รักนะ
    #516
    0
  6. #515 Takkyphat_28 (@Takkyphat_28) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 00:38
    เนื้อเรื่องสนุกคะ ตามอ่านทุกวัน แต่ขอมาเยอะขึ้นก็จะดีมากข่าาา~~~
    #515
    0
  7. #514 nudjapat (@nudjapat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 22:09
    อัพเท่าไหร่ อ่านเท่านั้นค๊าาา
    #514
    0
  8. #513 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 21:26
    บัวงานเข้า
    #513
    0
  9. #512 ัying (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 20:15
    หลงรักเลยนิยายเรื่องนี้เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #512
    0
  10. #511 ภัส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 17:52
    ชอบเรื่องนี้ที่สุดเลยสู้ๆนะคะไรท์
    #511
    0
  11. #510 ภัส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 17:52
    ชอบเรื่องนี้ที่สุดเลยสู้ๆนะคะไรท์
    #510
    0
  12. #509 ต่าย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 15:55
    แค่เพลงกับอิมเมจ ซงจุงกิ ก็ละลายแล้ว
    #509
    0
  13. #508 kumiko_chan (@monkeyfly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 14:28
    เค้าชอบให้ไรท์อัพบ่อยๆน้า
    #508
    0
  14. #507 pla5741682 (@pla5741682) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 13:53
    พากลับบ้านไหนพี่กันต์
    #507
    0
  15. #506 kunrukjin4871 (@kunrukjin4871) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 12:48
    แหม... ทุกสถานที่เลยนะ พี่กันต์
    #506
    0
  16. #505 agonis (@agonis) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 12:44
    เอาล่ะสิ มาเปิดตัวแบบนี้แม่ยายไฟลุกแน่ๆ
    #505
    0
  17. #504 Pianoboy (@Pianoboy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 12:39
    หลงเลย ชอบจัง
    #504
    0
  18. #503 jum2530 (@jum2530) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 12:36
    สู้ๆคะอัพบ่อยก็ดีแล้ว.....อัพยังไงก็ติดตามต่อคะ
    #503
    0
  19. #502 mayada (@mayada2518) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 11:59
    โอ๊ยเอาเฮียกันต์ไปเก็บที เปลี่ยนพระเอกทันไหม 5555
    #502
    0
  20. #501 Joeai (@Joeai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 11:42
    หน้าก็มึนแถมมั่นหน้ามาก พี่กันต์
    #501
    0
  21. #500 JuraphunDH92 (@juraphundh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 11:09
    กันต์รุกตลอด รอพี่ตั้มเป็นรูปเล่ม สู้ๆค่ะไรท์
    #500
    0
  22. #499 tatsuwee1976 (@tatsuwee1976) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 11:03
    ชอบค่ะน่ารักดี รออออออ่านทุกวัน
    #499
    0
  23. #497 pp_pawinee (@pungpond2427) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 10:57
    พี่กันต์ไม่น่าเลยนะคะ  ไม่น่าพลาดเรื่องชั่วร้าย
    หนูบัวอย่ายั่วโมโห(หึง)เฮียมากเดี๋ยวเฮียสร้างเรื่องอีกนะ
    #497
    0
  24. #496 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 10:37
    น่ามึนต่อไปอิกันต์
    #496
    0
  25. #495 rattinanm (@rattinanm) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 07:44
    สนุกจ้า มาต่อไวๆน้า
    #495
    0