ผูกรักคล้องใจ ( สนพ. เขียนฝัน)

ตอนที่ 1 : พบกันอีกครั้ง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    9 ก.ย. 59

บรรยากาศในห้างสรรพสินค้าครึกครื้น เต็มไปด้วยผู้คนที่จับจ่ายใช้สอยในช่วงวันหยุด ชายหนุ่มกวาดตามองไปรอบๆ ดูพฤติกรรมผู้บริโภคที่มีความสนใจในสินค้าทั้งข้าวของ เครื่องใช้ เทคโนโลยีต่างๆ อีกทั้งยังแฝงตัวเป็นพนักงานขายของบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าชื่อดังทำหน้าที่แทนเมื่อลูกค้าสงสัยแล้วพนักงานตอบไม่ได้ อีกทั้งเขายังต้องการทราบความคิดของลูกค้าเพื่อจะได้นำไปพัฒนาและปรับปรุงสินค้าที่จะผลิตต่อไป

กันตภัทร’ ชายหนุ่มทั่วไปที่จบการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของเมืองนอก ซึ่งเขาเป็นลูกชายของเจ้าสัวตระกูลดังที่ใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรจากคนรุ่นใหม่ที่พ่อแม่มีฐานะแล้วสนับสนุนด้านการศึกษาให้ลูกได้คุณวุฒิอย่างเต็มภาคภูมิเพื่อเป็นหน้าตาแก่วงศ์ตระกูล

หลังจากจบมา ชายหนุ่มฝึกและทำงานประจำที่ต่างประเทศ ไม่สิ...เรียกว่าอิสระน่าจะดีกว่า ซึ่งเขาใช้เวลาหลายปีกว่าจะยอมกลับมาเรียนรู้งานที่บริษัทของครอบครัวตามคำขอของมารดา

เขาไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอก ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งคล้ายจะเสเพลไปด้วยซ้ำ กินเที่ยวไปวันต่อวันแค่พอหาเงินได้โดยไม่ขอพ่อแม่ก็เท่านั้น

ตลอดเวลาแม้ว่าจะควงผู้หญิงมามาก แต่ชายหนุ่มก็ยังคงหวงชีวิตโสดเป็นอย่างยิ่ง เริ่มต้นเพียงแค่เจอกัน ถูกใจ และจบลงด้วยความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน ไม่สานต่อใดๆ ให้เป็นภาระผูกพันหรือปัญหาตามมา

แม้วัยจะย่างเข้าสามสิบสามแล้ว แต่ยังคงไม่อยากจะลงหลักปักฐานใช้ชีวิตครอบครัวกับใครให้เป็นบ่วงผูกมัดตัวเองไว้ ซึ่งมันตามมาเป็นความรับผิดชอบอีกหลายสิ่งที่เขาคิดว่ายังไม่พร้อมและสามารถทำมันได้ดีพอ

ยิ่งในช่วงนี้เป็นช่วงปรับตัวที่ต้องเรียนรู้งานในบริษัทและรับทอดถ่ายงานที่มารดาและบิดาผู้ที่กำลังดูแลบริษัทอยู่ส่งมาสู่เขาให้ทำหน้าที่ต่อ จึงไม่มีสิ่งใดที่ทำให้ความสนใจในตอนนี้มาดึงดูดเขาไปได้นอกจากเรื่องงาน

                แต่หากถามเกี่ยวกับเรื่องอย่างว่า...ที่มีและคิดว่าเป็นเป็นเรื่องปกตินั้น ก็ไม่ได้หายากเท่าไรหรอกสำหรับเขา เพราะแม้ไม่มีเวลาไปเที่ยว แต่ก็มีหญิงสาวที่เคยติดต่อด้วยเข้ามาผลัดเปลี่ยนไม่เว้นช่วง จึงไม่จำเป็นจะต้องเสียเวลาเข้าไปสถานบันเทิงเพื่อหาอะไรสนุกทำมานาน

ถ้าจะให้นับจำนวนดูแล้วก็ไม่ได้เยอะสักเท่าไรหรอก เพียงแต่บางคนที่เข้าเขาไม่สามารถจำหน้าได้...ก็เท่านั้น แม้ว่าพวกเธอจะย้ำและยืนยันว่ารู้จักเขาและมีความสัมพันธ์กันไปแล้วในหลายต่อหลายครั้งก็ตาม

แม้ว่าจะสนุกไม่ขาดกับเรื่องพวกนี้มาตลอด แต่เรื่องสำคัญที่เขาไม่เคยลืมและต้องเน้นย้ำตัวเองมาตลอดคือเรื่องการป้องกัน

แต่ความผิดพลาดนั้นกลับเกิดขึ้น เมื่อเขาหลงลืมไปเมื่อมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนหนึ่งเพราะความมึนด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรืออาจจะเรียกได้ว่าหลงจนลืมตัวเสียมากกว่า เพราะทุกครั้งที่เมาก็ไม่ได้หนักถึงขนาดนี้

หากสิ่งที่แปลกกว่าคือสมองของเขาดันจำใบหน้าแสนหวานใสของผู้หญิงเพียงคนเดียวได้อย่างแม่นยำทุกอย่าง...เธอสวย หวาน และบริสุทธิ์ต่างจากที่เคยพบ

น่าเสียดายที่เรื่องราวระหว่างเขาและเธอนั้นมันเกิดขึ้นเพียงคืนเดียวเท่านั้น แต่กลับรู้สึกอิ่มเอมและทำให้ประทับใจไม่รู้ลืม

แม้ว่าจะผ่านไปเกือบสามปีแล้ว แต่กลับไม่เคยลืมเหตุการณ์ทุกอย่างในคืนนั้น...ทั้งเสียง สัมผัส การเคลื่อนไหว กลิ่น รสชาติ ยังคงอยู่ในความทรงจำ แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อทุกอย่างในตอนนี้มันเป็นเพียงแค่ ‘ความฝัน

ร่างสูงเดินสำรวจตลาดสินค้าไปเรื่อยจนต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นใครบางคนที่เขาหวนนึกถึงอยู่เสมอ...ใบหน้าสวยใส บริสุทธิ์ ราวกับดอกบัวแรกแย้ม ซึ่งเขาเป็นคนแรกที่ได้เชยชม

ผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอจริงๆ สินะ

เขาแทบไม่อยากเชื่อตาตัวเองเลยด้วยซ้ำ เมื่อได้เห็นนางในฝันตรงหน้าราวกับละเมอ คนที่เขาจินตนาการหาถึงแทบทุกคืน และสะกดจิตตัวเองทุกครั้งให้มองผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามาหาให้เป็นเธอเพื่อจะได้ลืมๆ ความทุกข์ทรมานที่โหยหาผู้หญิงคนนี้มาตลอด

สายตาของคมทอดมองเชยชมด้วยท่าทางเหม่อลอย ขาของเขาขยับไปหาหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ไม่ไกลโดยที่สมองไม่ได้สั่งการใดๆ เลยสักนิด

เธอยังคงสวยไม่สร่าง เมื่อก่อนงดงามเช่นใด ในวันนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้นหรืออาจจะมากกว่าเดิมก็ได้ ผิวขาวสวยที่เขาเคยต้องสัมผัสดูผุดผ่องมีน้ำมีนวล เปล่งปลั่งและน่าทะนุถนอม

          ร่างบางกำลังยืนดูของเล่นตามชั้นวางเด็กเพียงลำพัง ด้วยสายตาและกิริยาท่าทางอ่อนโยนราวกับนางฟ้า หญิงสาวทอดมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเอ็นดู ซึ่งนั่นถือเป็นแรงดึงดูดมหาศาลที่ทำให้คนที่คิดคำนึงถึงเธอตลอดต้องเดินไปหาราวกับต้องในมนต์สะกด

พลันไม่กี่ก้าวที่จะถึงตัวเธอ ชายหนุ่มก็ต้องชะงักเมื่อเพียงไม่กี่วินาทีก็มีผู้ชายคนหนึ่งซึ่งมีรูปร่างสูงใหญ่ บุคลิกดี  ดูสุภาพเรียบร้อย อุ้มเด็กผู้หญิงตัวขาวอวบน่ารักน่าชังในอ้อมแขน แต่เด็กคนนั้นกลับไม่สนใจคนที่อุ้มอยู่เท่าไรนัก เธอมองมาทางเขาด้วยแววตาบ๊องแบ๊วโดยไม่กระพริบ ขณะที่ถูกอุ้มไปหา ผู้หญิงของเขา

 ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็น ก็ต้องมองว่าพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน พ่อ แม่ และลูก...ความสัมพันธ์ที่แสนอบอุ่น

เพียงแค่คิดก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเขาก็คล้ายจะปวดหนึบเข้ากะทันหัน

...เขาหวังว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่เขาคิด เพราะไม่เพียงแต่เขาอยากจะสานต่อกับเธอคนนั้นแล้ว ผู้ชายที่เดินตามนั้นเป็นอีกคนที่เขารู้ว่าอยู่ในสถานะใดต่อน้องรหัสสาวที่สนิทกัน หรือที่เรียกว่า ‘แฟน’ ของอารยา 

...หวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่ทำให้น้องสาวของเขาต้องเสียใจและรวมถึงผู้หญิงตรงหน้าของเขาด้วย

 

คุณแม่ยังสาวมองเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังเล่นกับพี่เลี้ยงด้วยความน่าเอ็นดู มือบางเก็บของเล่นที่ตกหล่นจากมือน้อยแล้วยื่นให้ ยิ้มที่สดใสจึงปรากฏให้มารดาเห็น สัญลักษณ์แห่งความสุขของหัวใจผู้เป็นแม่

แม้ชีวิตนี้จะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตามที่ไม่พึงปรารถนา แต่ต่อจากนี้ไปจนถึงอนาคตข้างหน้าเธอจะไม่ยอมให้ใครมาทำให้ดวงใจของเธอให้ต้องเสียใจและบอบช้ำเป็นอันขาด

ทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นในอดีตมันถูกฝังกลบไปหมดแล้ว หากไม่รื้อฟื้นก็ไม่มีทางที่จะตามกลับมาหลอกหลอนเธอได้

แม้ว่าจะผ่านช่วงเวลาก่อนหน้านี้มาอย่างยากลำบากแต่ตอนนี้เธอสามารถยืนอยู่ได้อย่างเข้มแข็งและมีความสุขดี ไม่ต้องการให้ใครมาช่วยประคับประคองและแบ่งเบาภาระให้ เพียงแค่ขอไม่มีใครมาขุดอดีตมาให้เธอได้ยินเท่านั้นก็พอ

นึกขึ้นได้ไม่นานร่างสูงของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นมา เขาเตรียมพร้อมที่จะมารับเธอกับลูกไปส่งที่ศูนย์สอนการเรียนรู้ของเด็กซึ่งเป็นสถานที่ที่ให้คุณแม่และลูกได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันพร้อมกับสร้างการเรียนรู้และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

อภิวัชรเดินเข้ามาหาหลานสาวหยอกล้อคุยกันจนเด็กมักชอบใจ "พี่ตั้ม ทานข้าวมารึยังคะ ถ้าไม่ทานจะทานก่อนไหม"

ชายหนุ่มเป็นลูกพี่ลูกน้องที่ดูแลเธอมาตลอดไม่ต่างจากพี่ชายแท้ๆ ตั้งแต่เล็กจนโต เนื่องจากงานของเขาไม่ค่อยมีที่ประจำจึงต้องบินไปและมาจากต่างประเทศอยู่บ่อยครั้ง แต่พอมาเยือนที่ประเทศไทย เขาก็จะพักที่บ้านซึ่งเขาได้เติบโตมาพร้อมกับเธอ แต่ทว่าไม่นานพี่ชายได้ย้ายออกไปอยู่ข้างนอก แต่ก็ยังคงตามมาเยี่ยมและทำหน้าที่ไปรับส่งเธอกับลูกเหมือนเดิมอย่างที่เคยทำ

"พี่ทานมาแล้วน่ะ แล้วบัวทานรึยัง" เพราะเธอเป็นคนไม่ชอบทานอาหารตรงเวลา พี่ชายจึงมักจะคอยถามไถ่อยู่เสมอ "ทานแล้วค่ะ"

"งั้นไปกันเลยไหม" เขาอุ้มเด็กน้อยขึ้น พร้อมทั้งหยิบสัมภาระของเจ้าตัวเล็กไปด้วย

"ค่ะ"

อภิญญารู้มาตลอดว่าพี่ชายของเธอย้ายไปอยู่กับใครและที่ไหน ใจเธอก็อยากให้พี่ชายคนนี้มีความสุขบ้าง หลังจากที่เสียสละชีวิตดูแลเธอกับลูกมาตลอด

"พี่ตั้มไปอยู่กับเขาแบบนี้ไม่รีบทำอะไรซักอย่างผู้หญิงเขาจะเสียหายเอานะคะ" เขามองเธออย่างประหลาดใจก่อนจะตอบมาด้วยเสียงเรียบที่เธอคาดเดาความคิดของเขาไม่ออก "พี่ทำแล้วล่ะ เพียงแต่เจ้าตัวยังไม่รู้เท่านั้นเอง"

คิ้วเรียวเลิกขึ้นอย่างสงสัย อภิวัชรจึงอธิบายเพิ่มเติม "ผู้ใหญ่ทราบเรื่องหมดแล้ว เว้นเสียแต่เขายังไม่รู้ พี่กลัวว่าเจ้าตัวจะตื่นตระหนกจนต้องหาทางหนีไม่ยอมรับพี่ ไม่อยากแต่งงานด้วยน่ะสิ"

ผู้ชายที่ สมบรูณ์แบบ เป็นคนดี มีความรับผิดชอบอย่างเขา มีด้วยเหรอผู้หญิงที่ไม่อยากแต่งงานด้วย...แต่เธอก็พอจะเข้าใจว่าไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่อยากใช้ชีวิตคู่

 

มือบางของคนเป็นแม่หยิบของเล่นตุ๊กตายูนิคอร์นตัวเล็กขึ้นมาให้ลูกสาวดูใกล้ๆ เมื่อเจ้าตัวเล็กสนใจและพยายามเอื้อมมือคว้า

มะ มา มาเสียงใสของเด็กหญิงใบตองร้องขึ้นเมื่อได้ม้าที่ต้องการนั้นไว้ในมือ สีหน้าและแววตาของเธอฉายแสงสดใส ดีใจ และประกายความบริสุทธิ์

อภิญญาพาลูกสาวตัวน้อยมาเดินเที่ยวเล่นอยู่ในแผนกของเล่นระหว่างรอพี่ชายมารับหลังจากพาลูกน้อยเรียนเสริมสร้างสมองและปฏิสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเด็กในวัยเดียวกัน อีกทั้งยังสร้างความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกอีกด้วย

ร่างบางอุ้มลูกสาววัยเตาะแตะขณะพาเด็กหญิงตัวน้อยเที่ยวชมสิ่งของน่ารักซึ่งเป็นที่พึงใจของเด็ก แม้ร่างอ้วนป้อมในอ้อมแขนจะน้ำหนักขึ้นเพราะช่วงนี้ทานเก่งพอสมควร แต่คนเป็นแม่อย่างเธอก็ไม่เคยรู้สึกหนักเลยสักนิด

จวบจนสองแม่ลูกเลือกของเล่นได้สำเร็จ หญิงสาวพาลูกน้อยไปชำระเงินก่อนจะพาเดินออกไปนั่งพักที่มุมเด็กซึ่งห้างสรรพสินค้าจัดไว้ให้โดยเฉพาะผู้ที่มาเที่ยวชมและซื้อของ

น้ำลายเด็กหญิงเริ่มย้อยลงมาจากปากเล็ก คนเป็นแม่เมื่อเห็นก็ได้แต่เอาผ้าขาวสะอาดในกระเป๋าคอยซับให้ ไม่ให้เลอะเทอะหน้าตาและเสื้อผ้าของลูก

เธอมัวแต่ใส่ใจลูกสาวที่นั่งข้างๆ จนไม่ได้สังเกตว่ามีใครบางคนยืนอยู่ข้างหลังระยะประชิด ซึ่งเป็นบุคคลที่เธอไม่ค่อยคุ้นเสียงของเขา แต่กลับจำมันได้ดี

ไง...รอสามีมารับเหรอ

เสียงนั้นเรียกประสาทสัมผัสของคนเป็นแม่ให้ตื่นตัวทันใด ใบหน้าใสหันขวับเงยหน้าไปมองต้นเสียง นัยน์ตาใสของเธอที่ดูสวยบริสุทธิ์เบิกกว้าง ก่อนจะรีบหลุบลงไม่กล้าสบตา

นี่เธอไม่ได้จำคนผิดไปใช่ไหม

อภิญญาทำเป็นไม่ได้ยิน เธอหันไปใส่ใจลูกต่อ ทั้งที่สติของเธอเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเธอแล้วไม่จริงเขาก็แค่คนหน้าเหมือนที่ทักคนผิด

แม้ว่าเธอจะไม่ใส่ใจ แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่หยุดที่จะกระทำก้าวเข้ามาใกล้อย่างอุกอาจ ร่างสูงเข้ามานั่งในเก้าอี้ตัวเล็กฝั่งตรงข้ามกับเธอและลูกซึ่งมันไม่ไกลกันนักแล้วพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับยื่นใบหน้าเข้ามาใบหน้าที่เธอเกลียดที่สุด!

ไม่ตอบหน่อยเหรอ

หัวใจของคนที่พยายามจะลืมสิ่งที่ผ่านมาตลอดเต้นกระหน่ำ มันกำลังตื่นเต้นเพราะอดีตที่เธอหนีมาตลอดกำลังมาเยือน ร่างบางจึงตัดสินใจอุ้มลูกสาวตัวน้อยขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะลุกขึ้นเดินหนี และหวังว่าเขาจะไม่ตามมา แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ร่างสูงเดินตามประกบ ก้าวเร็วเสียจนตามเธอทัน ถ้าเป็นยามปกติตัวคนเดียวเธอจะวิ่งไปแล้ว แต่ขณะนี้เธอยังมีหนูใบตองอยู่ในมือ ถึงอย่างไรเธอก็ไม่กล้าเสี่ยง

ทำไมต้องเดินหนีกันด้วย ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ

แม้จะไม่อยากเห็นหน้า แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองคนพูดที่ทำท่าทียียวนกวนใส่ ทั้งยิ้มและเหมือนจะกึ่งขำในสิ่งที่เธอกำลังทำ

ร่างบางเริ่มโมโห ไม่เพียงเหตุผลที่เขาเหมือนหัวเราะเธอเท่านั้น แต่หนูตัวน้อยในอ้อมแขนยังยิ้มชอบใจและหัวเราะให้เขาราวกับพวกเดียวกัน

เธอไม่ต้องการให้ลูกรู้จักบุคคลนี้

เหมือนโชคจะเข้าข้างเธอในที่สุด เมื่อร่างสูงของพี่ชายปรากฏตัวขึ้น เขากำลังเดินตามหาเธอและลูกอยู่ หญิงสาวจึงใช้โอกาสนี้บอกแก่คนที่เธอชังมาตั้งแต่อดีตจนมาถึงตอนนี้เพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

ไม่ต้องตามมาแล้วนะคะ สามีดิฉันมารับแล้ว หวังว่าคุณคงเข้าใจที่จะไม่ยุ่งกับคนที่เขาแต่งงานไปแล้วดวงตาที่เคยใสบริสุทธิ์ในคืนนั้นที่เขาได้เคยพบนั้นหายไปหมด เธอดูแข็งกร้าวขึ้นขณะบอกเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง แล้วเดินจากไปหาชายหนุ่มอีกคนที่เธอกล่าวอ้างว่าเป็น สามี

กันตภัทรจำได้ดีว่าคนที่มารับเธอนั้นเป็นใคร เขาพอจะรู้อยู่มาว่าผู้ชายคนนั้นกำลังคบหาดูใจกับอารยาอยู่ซึ่งเป็นน้องในสายรหัสของเขา แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นสามีของผู้หญิงที่เพิ่งจะเดินจากเขาไปเมื่อครู่เสียแล้ว

ชายหนุ่มคนนั้นหันกลับมามองเขา เมื่อเห็นกันโดยบังเอิญ ก่อนจะยิ้มให้เป็นการทักทายตามประสาคนเคยพบกันมาก่อนหน้านี้พร้อมกับอารยา โดยที่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้แสดงท่าทีหวาดหวั่นหรือกลัวใดๆ เลยเมื่อเห็นเขา

น่าแปลกใจนักไม่กลัวว่าเขาจะเอาไปบอกยัยหลินหรือไงว่าตัวเองมีลูกเมียไปแล้ว

 

อภิญญาเดินไล่ตามอภิวัชรไม่ห่างเพราะเธอกลัวว่าใครบางคนที่เธอหนีมาจะบ้าบิ่นเข้ามาด้วย สีหน้าของเธอดูกระวนกระวาย ลนลานจนพี่ชายผิดสังเกต

บัวเป็นอะไรรึเปล่า ทำหน้าเหมือนตกใจอะไรเลย

คนถูกถามสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือของอภิวัชรเขาเข้ามาแตะที่มือเพื่อเรียกสติ แต่ก็พยายามสงบสติอารมณ์ให้เย็นลงและปกติไว้ ...เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร

ดูเหมือนว่าอาการของคนเป็นแม่จะส่งผลต่อเจ้าตัวเล็ก เมื่อใบตองเริ่มรู้สึกงอแงมองหน้าแม่อย่างไม่ชอบใจ

ม่า ม่า บัว ร้องมือบางปัดป่ายไปที่ใบหน้าของมารดาคล้ายจะทำให้ยิ้ม

โอ๋ ไม่ร้องนะคะคนดีมือบางลูบไล้ก้นน้อยๆ ของบุตรสาวอย่างอ่อนโยน

ความกลัวทำให้เธอตื่นตัวควบคุมสติไม่ได้จนส่งผลกระทบต่อลูก ความรู้สึกของเด็กน้อยที่เกิดขึ้นนั้นทำให้เธอรู้สึกละอายใจเป็นอย่างยิ่ง...แม่ขอโทษนะลูก

เพราะเธอตั้งสติไม่ดีพอ ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ คนที่เดือดร้อนนั้นไม่ใช่ตัวเธอเองแต่กลับเป็นลูกที่ต้องปกป้อง...ซึ่งต่อ จากนี้มีเพียงเธอเท่านั้นที่จะปกป้องหนูใบตองจากภัยทุกอย่างได้รวมถึง เขาคนที่เธอเจอเมื่อครู่นี้ด้วย!

 

ภายในห้องนอนหรูที่ถูกจัดแต่งไว้ตามสไตล์ของเจ้าของห้อง ทุกอย่างถูกจัดตามสมัยใหม่ ทั้งเครื่องเรือน และการตกแต่ง ซึ่งเต็มไปด้วยสีแห่งพลังซึ่งมีความคลาสสิคเข้ากับตามธีมที่คนเลือกวางไว้อย่างดี

หากความสงบในห้องนั้นขัดกับอารมณ์ของร่างสูงที่กำลังเดินไปเดินมาอยู่รอบห้องด้วยความกระวนกระวายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

...ทำไมเขาต้องมาร้อนใจกับเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองด้วยนะ!...

ในที่สุดเขาก็แพ้ความกลัวที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเสียใจเมื่อได้รู้ความจริง มือหนากดโทรศัพท์ติดต่อหาน้องสายรหัสทันที

...เพราะเขาเป็นห่วงเธอ...อยากจะเตือนให้เธอรู้ถึงสิ่งที่น้องกลัวมาตลอด...นั่นก็คือการถูกผู้ชายหลอก!

ขณะรอสัญญาณจากปลายสาย ความคิดของเขาก็กระหวัดหวนไปคิดเรื่องของใครบางคนที่ยังคงหลงเป็นกังวลเข้ามาอย่างน่าเป็นห่วงอีกครั้ง ทั้งที่คิดซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาทั้งคืน

...ผู้หญิงคนนั้นจะรู้ไหมว่าสามีของเธอไม่ได้มีเธอเพียงแค่คนเดียว...

ไม่นานเสียงใสหวานของอารยาก็ทักทายเขาอย่างประหลาดใจเมื่อเป็นเพียงไม่กี่ครั้งที่เขาติดต่อไปหาเธอ

พี่กันต์โทรหาหลินมีอะไรรึเปล่าเนี่ย หรือจะพาไปเลี้ยงเสียงของหญิงสาวยังคงพูดอย่างแจ่มใสแกมแกล้งหยอกเขา

แต่ปากของคนโทรไปกลับไม่ขยับเพราะไม่อยากจะทำร้ายจิตใจน้องสาวที่ภายนอกแม้ดูเข้มแข็ง แต่เขาดูออกว่าภายในจิตใจของเธอนั้นแสนเปราะบาง

แต่ถึงจะอย่างไรเขาก็ต้องพูด!

หลิน...พี่ถามอะไรหน่อยเสียงทุ้มของคนพูดเย็นจนคนฟังลุ้นระทึก

‘…’

กับนายคนนั้น หลินยังคบกับเขาอยู่ใช่ไหม

นานกินเวลาเกือบสามวินาที เสียงปลายสายจึงตอบกลับมา

“…ใช่ มีอะไรรึเปล่าคะ

หลินมีความสุขดีรึเปล่าที่คบกับเขา

กะ ก็ดี ค่ะ ทำไมจู่ๆพี่กันต์ถึง...

พี่แค่อยากจะเตือนน่ะ...บางทีความคิดของหลินที่เคยคิดเมื่อก่อนอาจจะเป็นจริงก็ได้นะ

...อะไรเหรอคะ

ผู้ชายน่ะ ไม่มีคนไหนซื่อสัตย์ต่อคนรักจริงๆ ได้ทุกคนหรอก ระวังหน่อยก็ดีนะ เขาอาจจะไม่ได้มีแค่เราคนเดียวก็ได้

ปลายสายเงียบจนเขาใจหาย หวังว่าที่พูดไปคงให้เธอได้สติมากกว่าจะเป็นการทำร้ายเธอไปมากกว่าเดิมนะ

ไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดมาก พี่ก็แค่พูดเตือนตามประสาที่เห็นผู้ชายด้วยกันน่ะ

ไม่นานเขาก็เป็นฝ่ายขอตัดสายไป โดยทิ้งความสงสัยให้กับหญิงสาวให้ครุ่นคิดและเริ่มระวังคนที่เธอเรียกว่า แฟน ของตัวเอง

ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนกับฟูกนุ่มสปริงอย่างดี พร้อมกับลมหายใจที่ถูกถอนออกมาอย่างแรง

...มันเหมือนจะโล่ง แต่ก็ไม่โล่งแฮะ...

...บางทีเขาก็แยกไม่ออกว่าตอนนี้เขาควรจะสงสารใครดี ระหว่างน้องสายรหัสที่สนิทกันกับผู้หญิงคนนั้น...คนที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ด้วย ซึ่งทั้งคู่ถูกหลอกไม่ต่างกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

2,664 ความคิดเห็น

  1. #1545 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 19:38
    เพียงแต่บางคนที่เข้าเขาไม่สามารถ - บางคนที่เข้ามา เขาไม่...
    #1545
    0
  2. #66 Mawde (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 15:21
    ติดตามมาให้กำลังใจค่ะน่าสนุกไม่แพ้พี่ตั้ม
    #66
    0
  3. #62 paesunflowerpn (@paesunflowerpn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 14:33
    ว่าแล้วเชียวเฮียกันต์ต้องเป็นพ่อหนูใบตองรอๆๆ
    #62
    1
    • #62-1 ravee(เรวี่) (จากตอนที่ 1)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 18:53
      ลุ้นด้วยคน
      #62-1
  4. #48 nokyuho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 15:41
    จั่วเรื่องก็สนุกแล้ว พระเอกนิสัยไม่ดี จัดหนักไปเลย
    #48
    0
  5. #44 CHOO56162 (@choocheep56162) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 11:14
    เปิดเรื่องตอนแรกก็สนุกแล้ว พระเอกเรื่องนี้ต่างจากเรื่องก่อนนะ 
    #44
    0
  6. #34 aonyjung (@aonyjung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 23:09
    ตรงท่อนสุดท้าย น่าจะเป็น สงสาร มากกว่า สงสัย หรือเปล่าคะ

    ...บางทีเขาก็ไม่รู้ว่าควรสงสารใครดี
    #34
    1
    • #34-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 1)
      10 กรกฎาคม 2559 / 23:20
      555 ใช่ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #34-1
  7. #25 jum2530 (@jum2530) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 21:05
    เรื่องนี้ก็น่าอ่าน.....ติดตามๆๆ
    #25
    0
  8. #24 sunshine-day (@thesunshine-day) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 21:02
    สงสารพี่ตั้มครัช รีบบอกหลินเรื่องบัวเถอะ ยายหลินยิ่งงี่เง่าอยู่ด้วย
    #24
    0
  9. #23 Taairsiri1 (@Taairsiri1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 15:24
    อิพี่กันต์ ขี้ยุแยงอ่ะ
    #23
    0
  10. #22 EkibZa รักในหลวง (@ekibza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 14:30
    อ่าว แบบนี้ เดี๋ยวเรื่องนู้น หลินก็มีปัญหากับพี่ตั้มเรื่องน้องสาวพี่ตั้มอีกอ่ะดิ
    #22
    0
  11. #21 fah55220110 (@fah5522) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 08:04
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #21
    0
  12. #20 konhin-DinDow (@konhindindow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 03:05
    ทำสาวท้อง แล้วยังจะทำให้ชีวิตน้องแตกหักอีก เวรกรรม
    #20
    0
  13. #19 tattie (@tattie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 00:43
    สร้างความร้าวฉาน โดยไม่รู้ตัวสินะ
    #19
    0
  14. #18 Loris. (@bahbarr-loris20) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 23:56
    โถถถถ อิพี่กันต์ ไปสร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวเค้าอีก :D
    #18
    0
  15. #17 o_otum (@katum_1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 23:23

    อยากอ่านยาว ๆ แล้วค่าา ไรต์ ^^

    #17
    0
  16. #14 Pradtana2232 (@Pradtana2232) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 10:05
    555เฮียแกมึนเนาะ รอจ้า
    #14
    1
  17. #12 tattie (@tattie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 21:46
    รอค่ะ ชอบทั้ง2เรื่อง พี่ตั้มก็อบอุ่น พี่กันต์ก็แบดบอยดี คนละแนว แต่น้องใบบัวดูไม่ค่อยสู้คนเลยค่ะ
    #12
    1
    • #12-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 1)
      2 กรกฎาคม 2559 / 22:19
      ใช่ค่ะ นางไม่สู้คน555 เหยื่อพี่กันต์
      #12-1
  18. #11 fah55220110 (@fah5522) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 19:07
    รออ่านทุกเรื่องเลนนะค่ะ
    #11
    0
  19. #10 LAM1 (@lamyai1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 13:52
    ชอบทั้งสองเรื่องเลยค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะ
    #10
    1
    • #10-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 1)
      1 กรกฎาคม 2559 / 13:55
      ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #10-1
  20. #9 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 08:22
    รอติดตามค่ะ เรื่องจะคลี่คลายปมเรื่องลูกตามกฎหมายของพี่ตั้ม
    จะติดตามทั้งสองเรื่องเลยค่ะ
    #9
    1
    • #9-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 1)
      1 กรกฎาคม 2559 / 13:56
      -v- ขอบคุณมากนะคะ^^
      #9-1
  21. #8 o_otum (@katum_1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 00:25


    รอติดตามนะค้าาาาา
    ปล.มีชื่อสลับกันอยู่ในช่วงหนึ่งนะคะ หนูใบบัวกับใบตองคะนะ รบกวนนไรต์เช็คอีกทีนะคะ
    ปล.เอ่อ อันนี้อยากแนะนำนะคะ ระวังเรื่องการแบ่งวรรคนิดนึงนะคะไรต์ อย่าง อยู่ห้าง สรรพสินค้า ที่จริงควรจะอยู่ติดกันนะคะ ระวังนิสสสจ้าาาาาา เพื่อไม่ให้เสียอรรถรสในการอ่านนะคะ ^^



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 กรกฎาคม 2559 / 10:30
    #8
    1
    • #8-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 1)
      1 กรกฎาคม 2559 / 00:33
      อิอิ ขอบคุณมากนะคะ แก้แล้วนะคะ เรื่องการแบ่งวรรคพอพิมพ์ในเวิดแล้วเอามาลงในเว็บละมันเด้งอ่ะค่า วรรคเยอะเลยทั้งที่ไม่ได้ทำ แต่จะพยายามแก้นะคะ ขอบคุณค่า ^^
      #8-1
  22. #7 konhin-DinDow (@konhindindow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 00:18
    ว้าววววววววว น่าสนใจๆ
    #7
    0
  23. #6 lamyai1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:28
    ชอบทั้งสองเรื่องเลยค่ะ อยากอ่านต่อจังเลย
    #6
    0
  24. #5 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 11:52
    น่าสนใจค่ะ
    #5
    0
  25. #4 Mukkik (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 10:01
    อัพพพอีกกกกกกก
    #4
    0