STOP IT รักต้องห้ามอาจารย์ที่รัก

ตอนที่ 23 : บทที่ 22 : คริสต์มาสหรือคิสมาร์ก :)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสม

เนื้อหาในเรื่องมีเรื่องศีลธรรมมาเกี่ยวข้องอาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

(เนื้อหาในเรื่องอ้างอิงเกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น)

ในส่วนของเนื้อหาหากเกิดข้อผิดพลาดประการใดต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

 

**************************************************** 

 

บทที่ 22 :คริสต์มาสหรือคิสมาร์ก:) 

 

 

 

เดือนธันวาคม

 

ช่วงเทศกาลคริสมาส...

 

บรรยากาศหนาวๆ ท่ามกลางสถานที่ต่างๆ ถูกประดับไปด้วยไฟระยิบระยับเต็มสองข้างทาง สร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความโรแมนติก

 

บรรยากาศการช็อปปิ้งในช่วงเดือนนี้นั้นฉันบอกได้เลยว่าเป็นช่วงที่คึกคักมากที่สุดช่วงหนึ่ง เพราะตามห้างสรรพสินค้าและร้านค้าต่างๆต่างตกแต่งหน้าร้านแบบคริสต์มาส แถมด้วยโปรโมชั่นเด็ดๆโดนๆ พร้อมด้วยสินค้าใหม่ๆ ที่จะออกมาล่อตาล่อใจสำหรับขาช็อป ให้เห็นแล้วตาวาว... 

 

และฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย >_<

 

และตอนนี้ฉันกับไทจิซังเราอยู่กันที่ Christmas Market ที่ Hibiya Park (สวนฮิบิยะ)

เป็นตลาดคริสต์มาสสไตล์ยุโรปแท้ๆ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสมาคมการท่องเที่ยวแห่งเยอรมนีและสถานเอกอัครราชทูตเยอรมัน

 

ในตลาดคริสต์มาสสไตล์ยุโรปนั้นก็จะมีการออกร้านขายสินค้าแนวแฮนด์เมด ร้านขายอาหารเยอรมันรสชาติดั้งเดิม เครื่องดื่มอย่างเบียร์ ช็อกโกแลตร้อนๆ ไปจนถึงไวน์อุ่นๆ

แถมที่นี้ยังมีการส่งตรงต้นคริสต์มาสมาจากประเทศเยอรมันเพื่อมาตั้งภายในงามให้ได้ชมกันอีกด้วย เล่นใหญ่มาก >_<

แต่ว่าจริงๆ ฉันนะอยากไปสวนสนุกโตเกียวดิสนีย์แลนด์มากกว่า แต่ว่าน่ะถ้าไปช่วงนี้คือคนจะเยอะมากกกก...เพราะอะไรนะหรอ?

ก็ที่โตเกียวดิสนีย์แลนด์เป็นที่นิยมมากเป็นพิเศษในช่วงเทศกาลคริสต์มาส เพราะมีขบวนพาเหรดวันคริสต์มาสประจำปีในช่วงเดือนธันวาคม ที่แต่ละขบวนต่างขนเอาตัวการ์ตูนมาแต่งเป็นเข้าธีมคริสต์มาส รวมไปถึงการบรรเลงดนตรีประกอบไปตลอดทางยิ่งพาให้บรรยากาศสนุกสานมากขึ้นไปอีก อีกทั้งยังมีกิจกรรมแจกของขวัญจากซานตาคลอสและกิจกรรมสนุกๆอีกเยอะแยะเลยแหละ >_<

 

“ไทจิซังจะทานอะไรดีคะ?” ขณะที่เรากำลังเดินดูของในโซนของกินอยู่นั้นฉันก็หันไปถามเขา อ่า...ที่นี้ก็คนเยอะเหมือนกันนะเนี้ย ฉันนี้สิตัวเล็กโดนเบียดไปหมดแล้วดีนะไทจิซังคอยกุมมือไม่ให้ล้ม >_<

“ฉันหรอ? อะไรก็ได้...” เขาบอก

“นี้ๆ ไทจิซังฉันอยากลองชิมเบียร์ของเยอรมันบ้างอะคะ >_<” ฉันกระตุกแขนบอกคนตัวสูงข้างหน้า

“หิ้มม...เธอจะกินเบียร์หรอ? หึ รอบที่แล้วกินไป 2-3 กระป๋องก็เมาแอ้แล้วจำไม่ได้หรอ?” 

“อ่า...แค่ลองชิมกระป๋องเดียวเองค่ะ >_<” 

“คราวนี้ถ้าเมาอีก เดี๋ยวก็โดนฉันจับกินอีกหรอก ไม่เข็ดหรอ?” เขาหันมาถาม

“เห๊!! ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยค่ะ >/////<” โอ้ยยย ดูเขาพูดเข้าสิไปไม่เป็นเลยนั้น

“ไม่ใช่แบบไหนละยัยบ๊อง”

“ก็ไม่ได้จะกินให้เมานี่ค่ะ >_<”

“แต่ฉันนะ... อยากให้เมาน่ะ จะได้จับกินง่ายๆ :P” เจอหมัดฮุคไปแบบนี้ยอมเลยค่ะ น็อคกลางอากาศไปเลยทีเดียว

“バカ(บ้าที่สุด!)”

“ฮ่าๆๆ” เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดีฉันนี้สิหน้าแดงไปด้วยความเขินหมดแล้ว -///-

เวลาที่เราอยู่นอกโรงเรียนแบบนี้ฉันกับเขาก็เหมือนคู่รักทั่วไป ฉันภาวนาทุกครั้งเลยว่าขออย่าให้มีใครมาเจอเราสองคนเลย >_<

“อ๊ะ..!! ไทจิซังแวะร้านเค้กนี้ก่อนค่ะ” ฉันดึงแขนไทจิซังเอาไว้ให้แวะที่ร้านเค้กนั้นก่อน พอเราเดินมาถึงตัวร้านก็พบเจอกับเค้กหน้าตาน่ารักหลากหลายรูปแบบส่วนใหญ่เน้นตกแต้งหน้าเค้กแบบธีมวันคริสต์มาส 

“เอาชิ้นนี้ค่ะ 1 ชิ้น ^^” หลังจากที่เดินเลือกดูไปเรื่อยๆ ฉันก็ตัดสินใจซื้อสตรอว์เบอร์รี่ชอร์ตเค้ก 1 ชิ้น 

ช่วงเทศกาลคริสต์มาสแบบนี้ สตรอว์เบอร์รี่ชอร์ตเค้ก จะเป็นที่นิยมมาก และขายดีมากที่สุดเช่นกัน

“สตรอว์เบอร์รี่ชอร์ตเค้ก 1 ชิ้นได้แล้วค่ะ ^^” หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไทจิซังก็พาฉันมาโซนพวกเครื่องดื่มที่นำเข้าจากยุโรป เพราะบอกเขาไปว่าอยากลองชิมเบียร์ของเยอรมันดูสักครั้ง

“ยูอิจะเอารสชาติแบบไหน?” ไทจิซังหันมาถามความเห็นฉัน 

“อืม...ขอแบบรสชาตินุ่มๆ ไม่ขมบาดคอได้ไหมคะ? แบบนั้นจะมีหรือเปล่า >_<” 

“ฮ่าๆ ได้สิ เดี๋ยวลองเลือกเดินดูนะ”

หลังจากที่เดินเลือกกันได้สักพัก ไทจิซังก็เลยแนะนำเป็น Paulaner สูตร Hefe-Weissbier Dunkel

เห็นพนักงานคนขายบอกกับไทจิซังว่าเป็นเบียร์ดำที่มีรสชาติของข้าวสาลีที่มีความหอมและนุ่มผสมผสานกันที่ลงตัว ส่วนสีของเบียร์นั้นเป็นสีออกน้ำตาลไหม้ 

แล้วที่สำคัญเบียร์นี้มีแอลกอฮอล์ อยู่ที่ 5.5% >_<

“อ่ะ ฉันเอามาแค่ 2 กระป๋องนะ” ส่วนของไทจิซังเป็นอีกยี่ห้อนึง ของเขาน่ะซื้อมาเยอะกว่าฉันอีก แต่อย่างว่านะฉันแค่ 2 กระป๋องก็อาจจะไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆๆๆ 

พอซื้อพวกของกินมาเสร็จฉันและไทจิซังก็เดินมานั่งกันที่โซนที่นั่งที่เขาจัดไว้ให้ และเหมือนทุกครั้งไทจิจะเลือกนั่งที่คนไม่ค่อยพลุกพลานเท่าไหร่เพราะว่ากันเอาไว้เพื่อไม่ให้คนที่โรงเรียนมาเจอเราได้

ปึก...ซ่า!! 

“ว้าย!...” ด้วยความเซ่อซ่าที่ไม่เคยเปิดกระป๋องเบียร์เองมาก่อน ก็ทำให้ตัวกระป๋องที่เปิดนั้นเบียร์พุ่งออกมาใส่หน้าฉันเต็มๆ T^T 

“อุ๊ป...ฮ่าๆ” ไทจิซังถึงกับหลุดขำออกมา 

“มานี่ฉันเช็ดให้ ฮ่าๆ” ไทจิซังที่นั่งอยู่ด้านข้างฉันเขยิบเข้ามาใกล้ๆ เพื่อที่เช็ดหน้าของฉันที่เต็มไปด้วยเบียร์

“เธอนี่มันซุ่มซ่ามจริงๆ...” เขาบ่นให้ฉันขณะที่มือก็ยังเช็ดหน้าให้

หลังจากนั้นเราสองคนก็นั่งดื่มเบียร์ไปพร้อมกับดูบรรยากาศรอบๆ ตอนนี้แค่ทุ่มกว่าๆเอง อากาศข้างนอกเริ่มเย็นมากขึ้น ฉันเองก็เริ่มหนาวขึ้นมานิดนึง ทั้งๆที่ ก็ใส่เสื้อผ้ากันความหนาวมาบ้างแล้ว

“หนาวหรอ?” ไทจิซังที่ตอนนี้ดื่มเบียร์หมดไปแล้ว 5 กระป๋องหันมาถามฉัน เขาดื่มเก่งชะมัด ดูฉันสิกระป๋องแรกยังไม่หมดเลย

“ค่ะ ก็นิดนึง” ว่าแล้วฉันก็ยกมือขึ้นมาเป่าๆ เพื่อบรรเทาอาการหนาวของตัวเอง

“อ่ะ เอานี่ไปใส่ก่อน” ไทจิซังถอดผ้าพันคอของตัวเองออกมาให้ฉันใส่

“อ่า...ขอบคุณนะคะ แล้วแบบนี้ไทจิซังไม่หนาวหรอคะ? >_<”

“งั้นยูอิจังมาให้ฉันกอดหน่อยจะได้ไม่หนาว :)” 

“ไม่เอาค่ะ! คนอย่างไทจิซังคงไม่แค่...อ๊ะ!” นั้นไงยังไม่ทันได้พูดจบประโยค ไทจิซังก็ดึงฉันเข้าไปกอดทันที

“เห็นไหมกอดกันอุ่นจะตาย :)”

เนิ่นนานที่เขากอดฉันไว้แบบนั้น อืม อ้อมกอดเขาก็อุ่นจริงๆและ

“นี่ฉันมีอะไรจะบอก...” คนตรงหน้าคลายอ้อมกอด แล้วเอื้อมมือมาเชยคางฉันขึ้น

ไม่รู้ว่าเขาจงใจปั่นหัวฉันหรือเปล่า แต่ว่าตอนนี้หัวใจฉันเต้นแรงมากจนเหมือนมันจะกระเด้นออกมาข้างนอกเลยแหละ

 

คนตรงหน้าฉันค่อยๆก้มหน้าลงมาจูบเบาๆ ฉันหลับตาลงรับสัมผัสจูจากเขา ไทจิซังจะอ่อนโยนกับฉันเสมอครั้งนี้ก็เช่นกัน เริ่มจากจูบย้ำเบาๆ ที่ริมฝีปาก แล้วค่อยเปลี่ยนเป็นขบเม้มเบาๆที่ริมฝีปากฉันอย่างช้าๆ ทุกการกระทำของเขาดูช้าไปหมด หรือเพราะว่าสมองของฉันพร่ามัวไปหมดก็ไม่รู้เลยทำให้ทุกโสตประสาทของฉันดูเชื่องช้า

 

จากจูบที่ละมุนละไมเขาก็เปลี่ยนมันให้ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อปลายลิ้นของเขาแทรกแซงเข้ามาในโพรงปากของฉัน ฉันไม่เคยชินกับสัมผัสของเขาและยังคงตามเขาไม่ทันเหมือนเช่นเคย

 

เขาผละริมฝีปากฉันลงมาซุกไซ้ยังที่ซอกคอของฉัน

“อ๊ะ! อย่านะคะเดี๋ยวเป็นรอย...” เมื่อฉันร้องบอกเขา ครั้งนี้ฉันไม่ได้รู้ว่าเจ็บแปล๊บที่ลำคอมีเพียงแค่สัมผัสร้อนจากริมฝีปากเขาที่พรมจูบเบาๆแค่นั้น

 

เขาค่อยๆเลื่อนริมฝีปากลงมาตามไห้ปลาร้าของฉันลากไล้ลงมาเรื่อยๆ แม้ว่าริมฝีปากของเขาจะวนเวียนอยู่กับซอกคอฉัน แต่มือของเขานั้นค่อยๆปลดกระดุมเม็ดแรกของฉันออก สติของฉันเริ่มกระเจิงเมื่อรู้ว่าเขากำลังปลดกระดุมออก 

 

เขาใช้ริมฝีปากสัมผัสเข้ากับเนินอกของฉัน พรมจูบเบาๆ

 

“อ๊ะ!” ฉันเผลอสะดุ้งเมื่อเขาเริ่มรุกฉันหนักขึ้นเรื่อยๆ ปลายลิ้นร้อนของเขาโลมเลียลากไล้อยู่บนเนินอกของฉันสร้างสัมผัสที่วาบวิวให้กับฉัน

“อื้อ...อ๊ะ!”” เขาใช้ริมฝีปากขบเม้มที่บนบริเวณเน้นอกของฉัน

“แค่นี้ก็ไม่มีใครเห็นละ :) คิสมาร์ก ตีตราของฉัน” หลังจากที่เขาฝากรอยคิสมาร์กเอาไว้บนเนินอกของฉัน เขาก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วติดกระดุมเสื้อเม็ดบนของฉันให้เหมือนเดิม -///-

“แมรี่ คริสต์มาสครับ :)”

 

ตู้มมมม!! 

 

ณ เวลานี้ฉันระเบิดตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อเจอเขาแกล้งกันแบบนี้ เขินไปหมดแล้ว >///<

 

 

****************************************************

TALK

คุณพี่ไทจิก็ขยันรุกน้องจังเล๊ยยยยยย

เป็น แมรี่ คริสต์มาส ที่เขินตัวแตกมากๆ 

เขิน แทนน้องหมดแล้วจ้าาา >_<

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #11 Jakkaran55 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:23
    อยู่ในห้องไม่ทำ ชอบมาทำoutdoorจริงๆเลย บ้านก็อยู้ใกล้กันแวะหอไทจิสิ
    #11
    0