STOP IT รักต้องห้ามอาจารย์ที่รัก

ตอนที่ 24 : บทที่ 23 : ฉันไม่ได้รักเธอแค่เฉพาะวาเลนไทน์นะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 ม.ค. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสม

เนื้อหาในเรื่องมีเรื่องศีลธรรมมาเกี่ยวข้องอาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

(เนื้อหาในเรื่องอ้างอิงเกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น)

ในส่วนของเนื้อหาหากเกิดข้อผิดพลาดประการใดต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

 

****************************************************

 

บทที่ 23: ฉันไม่ได้รักเธอแค่เฉพาะวาเลนไทน์นะ

 

 

 

 

ก่อนหน้าวันวาเลนไทน์

 

“นี่โอเนจัง*(คำเรียกพี่สาว)จะไม่ทำบ้านไหม้จริงๆใช่ไหม? -*-” เสียงของนานะน้องสาวของฉันพูดขึ้นมา -*-

“ไม่หรอกน่า...” หรือเปล่านะ?-*-

“ฉันว่าเรารอคุณแม่กลับมาก่อนดีกว่าไหม? พี่จะได้ไม่ทำอะไรของคุณแม่พัง *0*” ฉันที่ตอนนี้กำลังจะลงมือทำช็อคโกแลตในช่วงวันวาเลนไทน์ ถึงกับชะงักไม่กล้าทำ นานะพูดถูกเลย รอคุณแม่กลับมาดีกว่า แหะๆ

 

เวลา18.00

 

คุณแม่กลับมาบ้านพอดี แล้วตอนนี้คุณแม่ ฉัน แล้วก็นานะ เราสามคนก็เข้าครัวเพื่อที่จะทำช็อกโกแลตกัน

“สองสาวของคุณแม่จะทำช็อกโกแลตไปให้หนุ่มๆกันหรอจ๊ะ ^^” คุณแม่ถามขึ้นมา ขณะที่ท่านกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์ในการทำต่างๆ ให้กับเรา

“เปล่านะคะ!///” ทั้งฉันและนานะต่างก็พากันปฏิเสธ ดูมีพิรุธมากเลย-.-

“เอ๊...จริงหรือเปล่าน่า” คุณแม่หันมาแซวพวกเราทันที

วันนี้คุณสอนเราแบบช็อคโกแลตโฮมเมดแบบง่ายๆให้

เราเตรียมช็อคโกแลตแบบแท่งในแบบที่เราแบบที่ชอบ มีทั้ง ดาร์กช็อคโกแลต ไวท์ช็อคโกแลต หรือช็อคโกแลตนม

เพราะวิธีทำนั้นง่ายแสนง่าย แค่นำช็อคโกแลตแท่ง ไม่ว่าจะเป็น

“อันดับแรกนะจ๊ะ เด็กๆก็เอาช็อคโกแลตมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ พอหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แบบนี้แล้ว ก็เอาไปละลาย โดยตั้งน้ำร้อนบนเตาให้เดือด” คุณแม่เริ่มอธิบายในส่วนของขั้นตอนแรกให้ฉันและนานะฟังแบบง่ายๆ

“ค่ะ/ค่ะ” ฉันและนานะเริ่มหั่นช็อคโกแลตในส่วนของตัวเองตามที่คุณแม่บอก

“เอาละทีนี้ทั้งยูอิและนามิก็ใช้ไม้ผายคนช็อคโกแลตที่ต้มอยู่ในหม้อของตัวเองไปเรื่อยๆ จนกว่าช็อคโกแลตจะรวมเป็นเนื้อเดียวกันนะจ๊ะ^^”

“ค่า...”

พอฉันกับนานะคนเนื้อช็อคโกแลตจนเป็นเนื้อเดียวกันแล้ว จากนั้นเราก็นำกระดาษไขปูบนถาดพื้นเรียบบนโต๊ะในห้องครัวของเรา

“เด็กๆ เอาพายตักช็อคโกแลตที่ต้มเสร็จแล้ว ไปหยอดบนแม่พิมพ์ได้เลยนะจ๊ะ”

“ค่ะ”

“อ่ะนี่จ๊ะ... แม่เตรียมของตกแต่งหน้าช็อคโกแลตไว้ให้ด้วย”

“ขอบคุณค่ะ/ค่ะ” ของที่คุณแม่เตรียมแต่งหน้าช็อคโกแลตให้พวกเราก็มี ถั่วอัลมอนด์ผลไม้แห้งหลากสี

ตอนนี้ฉันและนานะ กำลังเริ่มแต่งหน้าช็อคโกแลต ตามที่เราชอบ

“ว้าววว สวยมากๆเลย โอเนจัง*(คำเรียกพี่สาว)_” ท่าทางที่ดูน่าตื่นเต้นของนานะทำให้ฉันและแม่ยิ้มตามไปกับเธอ

“เสร็จเรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ เด็กๆ พรุ่งนี้ก็เตรียมเอาไปแจกให้กับเพื่อนๆนะ ^^” คุณแม่เอือมมือมาลูบหัวเราสองคนด้วยความเอ็นดู

“ขอบคุณคุณแม่มากนะคะ ที่สอนวิธีทำช็อคโกแลตโฮมเมด^^”

ฉันและนานะวันนี้เราทำช็อคโกแลตไว้หลายกล่องมาก เพื่อที่จะไปแจกให้กับเพื่อนๆ และฉันก็เตรียมไว้ให้ไทจิซังด้วยแหละ_

 

 

มัธยมศึกษาตอนปลายxx

 

เทศกาลวาเลนไทน์...

 

ในช่วงเทศกาลวาเลนไทน์แบบนี้แน่นอนว่าโรงเรียนของเราดูคึกคักมากเป็นพิเศษ...

ช็อคโกแลตนะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเทศกาลนี้ เพราะว่าถ้าเราชอบใครนั้นการให้ช็อคโกแลตกับเขา ก็เปรียบเสมือนเราได้สารภาพรักกับเขา_

แต่ส่วนมากเราจะไม่ให้เขาเองโดยตรงหรอก ก็อาจจะมีให้เพื่อนๆของเขา รวมทั้งตัวเขาด้วยแบบว่าเนียนๆ ให้ไป_

แต่ฉันนะ ก็มีแค่ไทจิซังคนเดียวนั้นแหละที่อยากให้/// แต่ว่าวันนี้ฉันจะให้เขาตอนไหนดีเนี้ย ยังไม่ได้คิดเอาไว้เลย

“อ๊ะ...!” นั้นไงเขายืนอยู่ประตูโรงเรียนนี่น่า

 

ตึก ตึก

 

ฉันรีบก้าวเดินไปหาเขา แต่ไม่ทันที่จะได้ทักทายกันก็มีนักเรียนหญิงหลายคนให้ความสนใจกับเขา...

“โอะฮาโย โกะไซมัส *(อรุณสวัสดิ์) ค่ะ อาจารย์มัตซึโอมิ_” ไทจิซังนะ ป็อปปูล่ามากๆ ในกลุ่มนักเรียนหญิง ก็ไม่แปลกที่ช่วงเทศกาลแบบนี้เขาจะได้ช็อคโกแลต จากเด็กนักเรียนหญิงเยอะๆ

“โอะฮาโย..เด็กๆ^^”

“พวกเรามีช็อคโกแลต มาให้อาจารย์มัตซึโอมิด้วยนะคะ_” เธอว่าแล้วยื่นช็อคโกแลตให้ไทจิซัง

“อ่า...อาริกาโตเนะ*(ขอบคุณ)” เขาว่าแล้วก็รับช็อคโกแลตจากเด็กนักเรียนหญิงกลุ่มนั้น

“ไปแล้วนะคะ...” พอกลุ่มนักเรียนหญิงกลุ่มนั้นเดินไป ฉันก็ตั้งท่าจะเดินไปหาเขาบ้างแต่ว่า...

“อาจารย์มัตซึโอมิ สุดหล่ออออออ พวกเรามีช็อคโกแลตมาให้อาจารย์ด้วยค่ะวันนี้ _” แง้ง วันนี้ฉันคงไม่ได้เอาช็อคโกแลต ไปให้เขาแน่ๆ ก็ดูสิมีแต่คนเอามาให้เขาT^T

ตึก ตึก

เมื่อเห็นแบบนั้นฉันจึงเดินไปที่ห้องเรียน เพื่อเตรียมตัวสำหรับคาบแรกสำหรับเช้านี้

“โอะฮาโย ยูอิจัง” นามิทักทายด้วยเสียงสดใส

“โอะฮาโย...”

“อ่ะนี้ช็อคโกแลตของยูอิจังจ๊ะ อ่ะนี่ของนายโยชิดะ” นามิยื่นช็อคโกแลตมาให้กับฉัน และโยชิดะ

“อ๊ะ...ของฉันก็มีให้นามิกับโยชิดะด้วยนะ” ฉันล้วงเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบช็อคโกแลตที่เตรียมเอาไว้ให้ นามิและโยชิดะออกมา

“แต่ของโยชิดะคงไม่เอาแล้วมั้ง...สาวๆให้นายมาเยอะเลยนิ” ฉันหันหลังไปแซวโยชิดะ

“หึ ก็งั้นๆ ฉันไม่ได้ชอบสักหน่อย=_=” โยชิดะมองไปที่ช็อคโกแลตที่สาวๆให้เขามาด้วยสายตาเซ็งๆ

“แล้วคุณชายโยชิดะ อยากได้ช็อคโกแลตจากใครละคะ? อิอิ” นามิจังหันมาแซวบ้าง

“ฉันไม่อยากได้ของใครทั้งนั้นแหละ -*-” โยชิดะว่า

“งั้นของฉันนายก็ไม่อยากได้หรอ?O_O” ฉันกอดช็อคโกแลตไว้ที่อก ทำเสียงน้อยใจใส่เขา

“เอามาสิ พูดมากอยู่ได้=_=” โยชิดะแบมือมาตรงหน้าฉันเพื่อรอรับช็อคโกแลตจากฉัน

“อิอิ นึกว่าไม่อยากได้จริงๆนี่น่า...” แต่ฉันก็ยื่นช็อคโกแลตให้โยชิดะ

“แล้วเธอไม่เอาไปให้แฟนเธอหรือไง...?” ชะอุ้ย! แทงใจดำมากประโยคนี้ -*-

“ไม่บอก เชอะ!” ฉันหันหน้าหนีโยชิดะ หันตัวกลับมานั่งที่โต๊ะตัวเองเหมือนเดิม

“พูดแบบนี้แสดงว่ายังไม่ได้เอาให้ชัวๆ ฮ่าๆ” โอ้ว โห้ววว เดาได้แม่นมากT^T ก็ยังไม่ได้ให้จริงๆและ ไม่มีโอกาศจะให้เลยนิ

 

 

ช่วงพักกลางวัน...

 

ฉันที่ตอนนี้แอบหลบอยู่แถวๆ ห้องพักครู เพื่อรอดูไทจิซัง แต่ยังไม่เห็นเขาเลยอ่ะ ทำไงดี?T^T

แล้ววันนี้ฉันจะได้ให้ช็อคโกแลตเขาไหมเนี้ย? แต่ก็คิดอยู่ว่าจะให้ช็อคโกแลตเขายังไงไม่ให้ดูผิดสังเกต เมื่อกี้ก็ลืมถามความเห็นของนามิและโยชิดะมาด้วยอ่ะ

 

อ๊ะ..! เดินออกมาแล้ว

 

“ทะทะไท เอ้ย! อาจารย์ มะ มัตซึโอมิค่ะ” อ่า ใช่แล้วอยู่โรงเรียนห้ามเรียกไทจิซัง_

“หื้ม..? ยูอิ...” เขาหันมาทางฉันทันทีเมื่อถูกเรียก

“อะเออช็อคโกแลต ค่ะ” ฉันยื่นช็อคโกแลตให้กับเขา แต่กลับยืนก้มหน้าไม่มองเขา

“อ่า...อาริกาโตะนะยูอิจัง” เขารับช็อคโกแลต

“อาจารย์มัตซึโอมินี้เนื้อหอมจริงๆ นะคะ ดูสิได้ช็อคโกแลตเต็มเลย” อาจารย์สาวสวยเดินออกมาจากห้องพักครูก็เจอพวกเราพอดี

“เห๊...นี่มันซากุระ ยูอิ ที่เคยแอบคบอาจารย์นิ” จู่ๆ ครูสาวสวยท่านนี้ก็พูดประโยคนี้ขึ้นมา

“ระวังนะคะ ฉันเตือนอาจารย์มัตซึโอมิด้วยความหวังดี เด็กคนนี้นะฉันคิดว่าเขาน่าจะมีปัญหา...”

“ไม่หรอกรับ เธอไม่ได้เอาช็อคโกแลตมาให้ผมคนเดียว ใช่ไหมยูอิ?”

“คะ? อ่อ ใช่ค่ะ นี่ของอาจารย์ค่ะ” โชคดีไปที่ฉันทำช็อคโกแลตมาเผื่อเยอะๆ เลยหยิบอีกกล่องส่งให้กับอาจารย์สาวสวยตรงหน้า

“เรื่องของยูอิผมเองก็พอทราบครับ แต่มันคือเรื่องของอดีตที่ผิดพลาดของเธอ และตอนนี้เธอไม่ใช่แบบนั้นแล้วนะครับ คนนะปรับเปลี่ยนตัวเองได้จากข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นนะครับ ผมหวังว่าจะไม่มีการพูดถึงเธอแบบนั้นอีกนะครับ ขอโทษนะครับที่ผมต้องพูด ผมขอตัวก่อนนะครับ” ไทจิซังพูดเสร็จแล้วเขาก็ขอตัวปลีกจากอาจารย์สาวสวยท่านนั้น

“ส่วนเธอซากุระ ยูอิ กลับไปเตรียมตัวสำหรับคาบบ่ายได้แล้ว ขอบคุณสำหรับช็อคโกแลตนะ” เขาชูช็อคโกแลตที่ฉันให้มาแล้วก็เดินไป

“ขอตัวก่อนนะคะ ทานช็อคโกแลตให้อร่อยนะคะ” ฉันเองก็ขอตัวกลับไปห้องเรียน แล้วรีบเดินออกจากตรงนั้นเลย

 

ครืด...ครืด...

 

‘วันนี้ตอนเย็นไปเจอฉันที่อพาร์ทเม้นท์นะ - ไทจิ’

 

เสียงแจ้งข้อความเข้าในโทรศัพท์ดังขึ้น ฉันจึงเปิดดู อ่า...ไทจิซังนิ วันนี้ฉันก็ทำภารกิจสำเร็จไปแล้วสำหรับการให้ช็อคโกแลตกับไทจิซัง แต่ว่าก็แอบลุ้นเหมือนกันนะ กลัวจะโป๊ะแตกขึ้นมา *0* ไม่งั้นละก็... บรึ๊ยยย ไม่อยากจะนึกถึงมันเลย

 

 

อพาร์ทเม้นท์ – ไทจิซัง

 

“วันนี้ฉันขอบคุณมากๆเลยนะคะ^^” ตอนนี้ฉันอยู่บนโซฟาที่ห้องอพาร์ทเม้นท์ของไทจิซัง และเขาเองนั่งอยู่กับพื้นกำลังเตรียมเอกสารการเรียนการสอนสำหรับพรุ่งนี้

“อือ...” เขายังคงก้มหน้าดูเอกสาร

“อาริกาโตะ..” ฉันว่าแล้วเอือมมาไปจับแก้มเขาให้หันหน้ามาหา

“=_=...” เขาก็หันหน้ามาแต่โดยดี แต่ดูจากสีหน้าแล้วเหมือนจะรำคาญมากกว่า ฮ่า...

“นี่มันเสี่ยงมากเลยนะที่เธอเอาช็อคโกแลตไปให้ที่โรงเรียนนะ=_=” เขาจับมือฉันออกแล้วจองลึกมาที่นัยน์ตาของฉัน

“อ่า...ขอโทษนะคะ”

“ไม่หรอก ฉันแค่ไม่อยากให้ยูอิจังมีปัญหาเข้าใจไหม?”

“ค่ะ”

“ฉันนะ...ไม่ได้รักยูอิแค่เฉพาะวันวาเลนไทน์หรอกนะ...”

“ว้าย...” ฉันถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อโดนเขาจับกดเข้ากับโซฟา โดยที่เขาขึ้นมาครอมอยู่บนตัวฉัน_ เอาอีกแล้วถูกเขาจู่โจมแบบนี้อีกแล้ว

“เพราะฉันนะรักเธอทุกวันอยู่แล้ว:P”

พระเจ้า!! นี้เขาเล่นอะไรเนี้ยหัวใจจะวายแล้ววววว

 

 

****************************************************

TALK

เข้าใจแล้วค่ะ ว่าคุณพี่ไทจิรักน้องมาก ^^

แต่ก็ชอบทำให้น้องเขิน ตลอดๆ เลย ตาคนบ้า! _

 

***สำหรับใครที่ชอบแนวกินเด็ก :P

สามารถติดตามได้เรื่องต่อไปได้นะคะ... (จะมาอัพเดตให้ทราบอีกทีค่ะ)

คิวถัดไปเป็นคิวของ ท่านวาทานาเบะ ฮิโรชิ นั้นเองค่าาาา.. ^O^

เพราะเคยแซวท่านพี่ไทจิของเราไปว่าชอบกินเด็ก

พอถึงคิวของตัวเอง ฮิโรชิของเรา จะเป็นยังไงบ้างน้าาาา?

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :)

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #12 Jakkaran55 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 10:12
    คนที่ครูก็ยังตอกย้ำความผิดพลาดของนักเรียน ว่าแต่ทำไมต้องให้ที่โรงเรียนให้ที่บ้านก็ได้นี่
    #12
    0