STOP IT รักต้องห้ามอาจารย์ที่รัก

ตอนที่ 15 : บทที่ 14 : งานประจำปีของโรงเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ธ.ค. 62

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสม

เนื้อหาในเรื่องมีเรื่องศีลธรรมมาเกี่ยวข้องอาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

(เนื้อหาในเรื่องอ้างอิงเกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น)

ในส่วนของเนื้อหาหากเกิดข้อผิดพลาดประการใดต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

 

**************************************************** 

 

 

บทที่ 14 : งานประจำปีของโรงเรียน

 

 

 

 

 

โรงเรียนมัธยมปลายศึกษาxx

ช่วงเช้าคาบแนะแนว...มัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง B

 

ครืด...

 

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น โดยอาจารย์ที่ปรึกษาประจำชั้นของเรา

“นักเรียนทุกคนประจำที่ของตัวเองได้แล้ว” อาจารย์ที่ปรึกษาหอบเอกสารแล้วยืนประจำที่อยู่โต๊ะหน้าชั้นเรียน

 

ซุบซิบ...

 

“เอาละเงียบกันได้แล้วจ๊ะเด็ก ๆ คาบแนะแนวเช้านี้อาจารย์มีเรื่องจะกับทุกคน คือกิจกรรมงานประจำโรงเรียนของเราที่กำลังจะจัดขึ้น”

 

ซุบซิบๆๆ

 

หัวข้อที่อาจารย์เอ่ยขึ้นมานั้นเป็นที่สนใจของทุกคนในฉันมาก เพราะว่างานประจำปีน่ะ คนนอกหรือว่านักเรียนต่างโรงเรียนสามารถมาเยี่ยมชมภายในโรงเรียนของเราได้ และที่สำคัญยังเป็นช่วงที่เราจะทำการโปรโมทโรเรียนของเราไปในตัวให้เป็นที่สนใจของคนที่สนใจกำลังมองหาสถานศึกษาต่อ

และฉันเอง ไม่สิทุกคนที่ได้ยินเรื่องเมื่อกี้ก็ต่างพากันตื่นเต้นเพราะ เราอาจจะได้เจอกับผู้คนต่างโรงเรียน >_< และงานประจำปีโรงเรียนเนี้ยแหละ ทุกคนต่างคิดว่าจะต้องได้พบเจอกับคนที่ชอบแน่ ๆ ฉันเองยังตื่นเต้นเลย อิอิ แต่ว่าแค่คิดนะคะ ถ้าไทจิซังรู้เรื่องเอางานเข้าฉันแน่ๆ แหะๆ ^_^

“นี่ๆ ทุกคน เงียบก่อนจ๊ะ...” อาจารยส่งเสียงอีกครั้งเมื่อพวกเราเริ่มเสียงดังขึ้นอีก

“อาจารย์จะมาถามพวกเราว่าจะจัดกิจกรรมอะไรกันดีจ๊ะ?”

“อาจารย์ค่ะ หนูขอเสนอ เมดคาเฟ่ค่ะ >_<” มีเพื่อนผู้หญิงในห้องฉันขอนึงยกมือเสนอขึ้นมา

“เอาบ้านผีสิงดีกว่าครับอาจารย์ น่าตื่นเต้นกว่า” นี่คืออีกเสียงทางฝั่งของผู้ชายด้านหลังห้องที่เสนอขึ้นมา

บรื้อออ...บ้านผีสิงหรอน่ากลัวจะตายเอาเมดคาเฟ่ดีกว่า ฉันแอบแย้งในใจ

“ไม่เอาค่ะอาจารย์น่ากลัวจะตายค่ะ >_<” แต่ก็มีเสียงผู้หญิงแย้งขึ้นมา

“ผมว่าเมดคาเฟ่ก็ดูน่าเบื่อครับ -*-” พวกผู้ชายก็พูดขึ้นมาบ้าง

“เอางี้น่ะเด็ก ๆ ครูจะให้ทุกคนยกมือขึ้นโหวตอาจราย์จำกัดให้คนละ 1 โหวตนะจ๊ะ มีสองกิจกรรมคือ เมดคาเฟ่ กับบ้านผีสิง” อาจารย์เสนอไอเดียขึ้นมาเพื่อไม่ให้เพื่อนๆในห้องทะเลาะกัน

“นี่ๆ ยูอิกับฮิโรชิเลือกเมดคาเฟ่นะ ฉันไม่ค่อยโอเคกับบ้านผีสิงนะ แหะๆ” นามิพูดขึ้นมา อย่าว่าแต่นามิไม่ชอบเลยฉันเองก็ไม่ค่อยโอเคกับไอเดียบ้านผีสิงเท่าไหร่ T^T

“โอเค / อืม” ฉันกับฮิโรชิรับคำขอของนามิ

“เอาละจ๊ะเด็กมาเริ่มโหวตกันเลยนะ เริ่มที่เมดคาเฟ่จ๊ะ ใครเห็นด้วยยกมือขึ้น” ฉันหันไปมองเพื่อนๆว่ามีใครยกมือขึ้นมาบ้าง ว้าวเกินครึ่งห้องเลยแห๊ะ โล่งใจชะมัด ยังไงเมดคาเฟ่ก็ชนะแน่ๆ

“ต่อไปบ้านผีสิงใครโหวตยกมือขึ้นจ๊ะ” คราวนี้เสียงโหวตของบ้านผีสิง เป็นการยกมือโหวตที่น้อยมาก มีแค่กลุ่มผู้ชายด้านหลังเท่านั้น

ปิ๊ง ป่องงง เย้!! เมดคาเฟ่ชนะ ^O^

“สรุป เมดคาเฟ่นะจ๊ะ...เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงหลังจากนี้ ครูจะให้พวกเราทุกคนเสนอไอเดียมากันนะจ่ะ แล้วให้หัวหน้าห้องรวบรวมข้อมูลต่างๆ และของที่ต้องเบิกงบส่งมาให้ที่ครูภายในเย็นนี้จ่ะ”

“ได้ค่ะ / ครับ”

“งั้นตกลงตามนี้นะจ่ะ ครูไปก่อนนะ” 

“ทุกคนงั้นเรามาตกลงกันเถอะว่าใครจะรับหน้าที่ส่วนไหนกันบ้าง กับอุปกรณ์ที่เราจะต้องขอเบิกมีอะไรบ้าง” เสียงของหัวหน้าดังขึ้น

“ฉันขอเสนอคนที่ใส่ชุดเมด มีทั้งผู้ชายและผู้หญิงนะจะได้เรียกลูกค้าเยอะๆ >_<” นักเรียนหญิงคนนึงเสนอขึ้นมา

“เห้อ น่าเบื่อชะมัด” นี้คือเสียงของผู้ชายหลังห้อง -*-

“นี่! ฉันว่าดีออกนะ ดูหลากหลายมีสีสันดีด้วยจะได้ไม่น่าเบื่อที่เมดมีแต่ผู้หญิง”

“โอเคงั้นชุดเมดแบ่งเป็น ชาย 10 คน หญิง 10 คน คอยรับออเดอร์ลูกค้า ส่วนที่เหลือดูแลเรื่องเมนูสำหรับเตรียมเสริม” หัวหน้าพูดขึ้น

“แล้วเมนูเราจะทำอะไรกันละทุกคน” หัวหน้าถามขึ้น

“ฉันขอเสนอ น้ำผลไม้ เช่น น้ำส้ม น้ำสตรอเบอรี่ น้ำพั้นซ์ ส่วนเมนูขนมหวานฉันว่าเราสั่งเค้กที่เป็นแบบชิ้นจากข้างนอกมาดีไหม? จะได้สะดวกต่อการเตรียมเสิร์ฟ”

“อ่าเป็นความคิดที่ดีเลย”

“ส่วนของอุปกรณ์ตกแต่งห้องเราให้เหมือนเมดคาเฟ่ เดี๋ยวฉันเขียนบอกกับอาจารย์ที่ปรึกษาเราให้นะ พวกเราอยากได้อะไรเพิ่มเติมไหม?” หัวหน้าบอกพร้อมกับเตรียมจด ทุกคนต่างพากันเสนอไอเดียเกี่ยวกับการตกแต่งห้อง

“เอาละขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะ ฉันจะเอารายละเอียดทั้งหมดไปแจ้งให้กับอาจารย์ที่ปรึกษาของเราน่ะ ^_^”

 

 

ก่อนวันงานประจำปีของโรงเรียนมัธยมศึกษาxx

 

ตอนนี้ทุกคนกำลังเตรียมอุปกรณ์จัดของตกแต่งในห้อง

และพวกผู้ชายตอนนี้กำลังขนย้ายโต๊ะ จัดให้เป็นสัดส่วน ทั้งมุมสำหรับที่วางเมนูของเมดคาเฟ่และที่สำหรับเตรียมเสิร์ฟ สุดท้ายคือส่วนที่นั่งสำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการเมดตาเฟ่

และภายในห้องเรียนของเราตอนนี้ถูกตกแต่งให้เป็นโทนสีชมพูและสีฟ้า ที่ดูน่ารักๆ และชุดเมดที่เราเตรียมมานั้นของผู้ชายโทนสีฟ้า ส่วยของผู้หญิงนั้นสีชมพู ซึ่งฉันเห็นแล้วมันน่ารักมากๆเลยแหละ >_<

ส่วนฉัน นามิ และ โยชิดะรับหน้าที่มาติดป้ายโฆษณากิจกรรมของห้องเราที่บอร์ดประกาศกิจกรรมต่างๆ ตอนนี้เองก็มีป้ายกิจกรรมแนะนำมากมายติดเต็มไปหมด เหมือนกับว่าแต่ละชั้นปี และแต่ละห้องต่างก็อยากจะเสนอกิจกรรมต่างๆของตัวเอง

ไม่ใช่มีแต่ชั้นปีเท่านั้นนะที่มีกิจกรรม ห้องชมรมต่างๆของโรงเรียนเราต่างก็โปรโมทกิจกรรมไม่แพ้กันเหมือนกันเลย

“เอาละฉันติดเสร็จเรียบร้อยแล้วเรากลับไปที่ห้องกันเถอะ จะได้ไปช่วยเพื่อนๆในส่วนที่เหลือแล้วจะได้กลับบ้านกัน” โยชิดะพูดขึ้นหลังจากที่ติดป้ายกิจกรรมเสร็จแล้ว

“อืม”

เย็นวันนั้น...

 

กริ๊งงงง....

[สายเรียกเข้า – ไทจิซัง]

 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้ฉันหันไปมอง อ่า...ไทจิซังโทรมานิ

“สวัสดีค่ะ ไทจิซัง สบายดีนะคะ” ฉันถามเขาเพราะว่าวันนี้เราไม่ได้เจอกันเลย

“ก็สบายดี...แล้วพรุ่งนี้ห้องของยูอิจังทำกิจกรรมอะไรนะ?”

“เมดคาเฟ่ค่ะ” ฉันบอกเขาไป

“หื้ม? เมดคาเฟ่หรอ?” 

“ใช่ค่ะ ชุดเมดของผู้หญิงเป็นสีชมพูน่ารักมากๆเลยนะคะ >_< และวันพรุ่งนี้ฉัน นามิและโยชิดได้รับหน้าที่เป็นเมดด้วยค่ะ” ฉันบอกไทจิซังด้วยเสียงตื่นเต้นเมื่อนึกถึงชุดเมดที่จะใส่ในวันพรุ่งนี้

“เอ๋? ยูอิก็ใส่ชุดเมดด้วยหรอ?” เขาถามกลับมาอีกครั้ง

“ใช่ค่ะ ทำไมหรอคะ?ไทจิซัง” ฉันแอบกังวลนิดนึงเลยถามกลับเขาไป

“ก็ยูอิบอกว่าชุดที่ใส่มันน่ารัก ฉันก็เลยไม่อยากให้ยูอิใส่ให้ใครเห็นนะ” บ้า!! >_< นี่เขาพูดอะไรออกมานะรู้ตัวบ้างหรือเปล่า

 

“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ -///-“ ขณะนี่ฉันหน้าแดงไปหมดแล้ว

“ถ้ามีหนุ่มมามองนะฉันไม่ชอบเอามากๆ บอกไว้ก่อน” น้ำเสียงเขาดูโมโหนิดๆ 

“มะ มะ ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ฉันน่ะไม่เป็นที่นิยมรู้จักเหมือนนามิหรอกค่ะ >_<” 

“แต่ฉันหวงนิ” อือหื้ออออ ดูเขาพูดฉันไปต่อไม่เป็นเลย

“พรุ่งนี้ฉันจะไปหายูอิ จะไปดูให้เห็นกับตาว่าชุดผ่านหรือเปล่า ถ้าน่ารักเกินไปละก็ฉันไม่ยอมให้ใส่แน่ๆ” เดี๋ยวนะเขาช่างเอาแต่ใจอะไรขนาดนั้นน่ะ

“ไม่ได้นะคะ ฉันใส่เพราะว่าเป็นหน้าที่ ที่ฉันต้องรับผิดชอบ ><” ฉันบอกเหตุผลไป

“ไม่รู้ละ ถ้าพรุ่งนี้มีหนุ่มๆมาขอถ่ายรูป หรือ ขอเบอร์ยูอิจังระวังตัวไว้ให้ดีฉันขอเตือนไว้ก่อน” โอ้ย เขาทำไมดูน่ากลัวแบบนี้

 

“ทะ ทะ ทำไมคะ? ไทจิซังจะตีฉันหรอ?” ฉันถาม

“เด็กดื้อต้องโดนทำโทษนะรู้เปล่า :)” ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นหน้าเขาตอนนี้แต่ฟังจากน้ำเสียงแล้ว คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆแบบนี้ >_<

 

“งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ” ฉันรีบบอก

“อะไรกันจะหนีความผิดหรอเด็กดื้อ :)” ดูเขาสิ -//-

“เปล่าสักหน่อย ฉันแค่ง่วงแล้วต่างหาก” ฉันแก้ตัว

“โอเคพรุ่งนี้เจอกันนะ หึหึ” ทำไมต้องทำเสียงมีเลศนัยแบบนี้ด้วย >//<

“ค่ะ ฝันดีนะคะ” ฉันรีบพูดปรื้อ

 

“ฝันดี คิดถึงเธอจังเด็กดื้อ ...ตรู้ดดด” ฉันชิงตัดสายไทจิซังไปก่อนที่เขาจะพูดจบ >///< หงื้อออออ มาทำให้เขินอีกแล้วคนบ้า

 

พรุ่งนี้นอกจากจะตื่นเต้นกับงานประจำปีของโรงเรียนแล้ว ฉันยังแอบตื่นเต้นที่จะได้เจอไทจิซังอีก >< อร้ายยยย นี้เขาจะมาจริงๆหรอ? ถ้าเขามาเจอฉันในชุดเมดจริงๆ อย่างที่พูดเอาไว้ สงสัยคงเป็นฉันที่ไปไม่เป็นเองแหละ โอ้ยยย ใจเต้นแรงเป็นบ้าเลย ให้ตายเถอะ!!

 

 

****************************************************

TALK

คุณพี่ไทจิมาถามน้องว่างานประจำปีโรงเรียนห้องของน้องทำอะไร

น้องบอกว่าน้องจะใส่ชุดเมด กรี๊ดดดด...

ความน่ารักในชุดเมดจะเป็นเช่นไร ตอนหน้านี้น้องยูอิของเราจะโดนอะไรน้าาา?

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย อิอิ :)

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #2 j.spps (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 12:36

    รอตอนต่อไปนะคะ

    #2
    0