[AU fic yuri!!! on ice] FAR CRY [victuuri,seungchuchu,otayuri]

ตอนที่ 10 : NIGHTMARE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    11 มิ.ย. 60

AU FIC YURI ON ICE       

Title : Far Cry        

Chapter : 10 

Pairing : Victuuri (victorxyuri),Seungchuchu,otayurio       

Rate : PG 

 

 

 

 

 

ค่ำคืนอันแสนเหน็บหนาวของปีเตอร์สเบิร์คได้ผ่านพ้นไป ร่างอิ่มมีน้ำมีนวลของพระชายาพลิกตัวไปมาเมื่อถึงเวลาตื่นจากบรรทม ยูริขยี้ตาตัวเองตามนิสัยปกติแต่สิ่งที่เห็นนี้กลับแปลกไป...สีสันของดวงตากลมเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มราวกับสีของท้องนภายามค่ำคืน ยูริมองตัวเองผ่านกระจกเงาที่ตั้งอยู่ข้างแท่นบรรทม ขาเล็กก้าวเดินออกไปเพื่อจะมองให้ชัดๆภาพสะท้อนในกระจกเป็นตัวเค้าเองอย่างไม่ต้องสงสัยแต่สิ่งที่แปลกไปคือรอยยิ้มและดวงตาที่แสดงออกถึงความชั่วร้าย...พอยิ่งเข้าใกล้ใบหน้านั้นก็ยิ่งรู้ว่านั่นไม่ใช่ตัวเค้า...แต่เป็นอีกคน... 

 

 

 



ยูริพยายามที่จะถอยหนีแต่คนในกระจกเงากลับเอื้อมมือออกมาจับข้อมือขาวเอาไว้... 

 

 



 

"อย่าเพิ่งหนีสิยูริ ข้าไม่ทำอันตรายเจ้าหรอก..."อีกร่างนึงในกระจกค่อยๆผ่านตัวออกมา เพียงไม่นาน ร่างนั้นก็อยู่ห่างจากพระชายาเพียงฝ่ามือ แม้ทุกอย่างจะเหมือนเค้ามาก...แต่บรรยากาศรอบตัว ความกดดันมันไม่ใช่แม้เพียงนิด ใบหน้าสวยยิ้มบางๆก่อนจะจุมพิตลงบนริมฝีปากเย็นสั่นของเค้า...พลันเกิดภาพของเลือดสีแดงฉานกลิ่นคาวคลุ้ง ซากศพคนนับร้อยนับพันอยู่เบื้องล่างฝ่าเท้าที่เปลือยเปล่าของเค้า เสียงหัวเราะวิปลาสดังก้องในหูของยูริ...ชายร่างสูงใหญ่ผมยาวสีบลอนด์เงิน เนื้อตัวเต็มไปด้วยหยาดโลหิตกำลังเดินเข้ามาหา...มือของเค้ายกขึ้นมาจับกุมใบหน้าของชายคนนั้นด้วยความอ่อนโยน ความรู้สึกอบอุ่นซ่านเข้ามาที่หัวใจ ริมฝีปากซีดของบุรุษผู้นั้นประทับรอยจูบอย่างแผ่วเบา 

 

 

 

 




 

 

"ข้ารักเจ้า... '.......' "  

 

 

 

 

 

 

จากนั้นภาพทุกอย่างก็มืดดับไป.... 

 

 

 







 

"อื้อ...."ยูริเปิดตาขึ้นด้วยความยากลำบากความปวดร้าวที่ดวงตาทำให้ต้องยกมือขึ้นแตะ ความเปียกชื้นที่รอบดวงตาทำให้รู้ว่าตัวเองกำลังร้องไห้อยู่ มือเล็กปาดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดออกไป เค้าจำอะไรไม่ได้เลยก่อนที่จะตื่น แล้วตัวเค้าร้องไห้ทำไมกัน...ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเจ็บร้าวที่ศีร จึงนั่งนิ่งๆครู่นึง ก่อนจะได้ยินเสียงขยับตัวของพระสวามี  

 

 

 

 

เรือนร่างกำยามัดกล้ามเนื้อที่เห็นได้ชัดเจนพอดิบพอดี ผิวขาวซีดแต่ดูสุขภาพดีโผล่พ้นเสื้อคลุมสีกรมท่าที่องค์รัชทายาทโปรดใส่ยามบรรทม ยูริเฝ้ามองรูปร่างของวิคเตอร์ด้วยความชื่นชมและเปิดเสื้อของตัวเองบ้างมองดูหน้าท้องอิ่มนุ่มนิ่มแล้วใจมันฝ่อจริงๆ ยูริขย่ำพุงตัวเองอย่างหมั่นเขี้ยว จริงๆตอนที่อยู่ท้ายวังเค้าผอมกว่านี้ แต่พอมาอยู่ในวังได้ไม่ถึงเดือนความอิ่มเอิบก็เข้ามาซะแล้ว ยูริถอนใจอย่างปลงๆว่าทำไมเค้าถึงได้อ้วนง่ายจริง 

 

 

 

 

 

จะเล่นพุงตัวเองอีกนานมั้ย พระชายาวิคเตอร์ที่ตื่นขึ้นมาดูคู่วิวาห์ตัวเองเล่นหน้าท้องตัวเองอย่างเมามันซ้ำยังทำหน้าแปลกๆอีก  

 

 

 

 

 

 

หม่อมฉันเอ่อคือหม่อมฉันูริมองซ้ายมองขวาพยายามหาเรื่องมาแก้ต่างให้กับความน่าอายนี้ ยูริหน้าแดงไปด้วยความขัดเขินเหลือเกิน ที่ตัวเองมานั่งเล่นพุงให้องค์รัชทายาทที่มีรูปร่างงดงามดูนานเท่าไหร่แล้วเนี่ย อยากตายไปซะตรงนี้เลย 

 

 

 


 

ไม่เห็นต้องปิดเลย มันน่ารักดีออก 

 

 


 

 

อะไรนะพะยะคะ หม่อมฉันได้ยินไม่ชัดเพราะคำสุดท้ายวิคเตอร์พูดเบาเหลือเกินเค้าจึงไม่ค่อยจะได้ยิน คนตัวเล็กเอี้ยวตัวเข้าไปฟังใกล้ๆ แต่ก็ถูกมือใหญ่ฉุดเข้าไปนอนอยู่ใต้เรือนร่างที่สมบูรณ์แบบจนน่าอิจฉา 

 

 

 

 

 

เราบอกว่าเจ้ามันน่าเกลียด ตัวกลมเหมือนหนอนไงละพอได้ยินพระชายาที่ไม่มั่นใจเรื่องรูปร่างของตัวเองก็น้อยใจไปใหญ่ มือเล็กดึงเสื้อของตัวเองปิดหน้าท้องของตัวเองแน่น ก้มหน้าหนีคนใจร้ายที่ว่าเค้า 

 

 

 

 

 

กลมไปหมดทั้งตัว...ใบหน้าของว่าที่ราชาลดลงมาชิดกับแก้มขาวก่อนจะหอมแรงๆจนยูริเบ้หน้าหนี มือใหญ่รวบมือทั้งสองยกขึ้นเหนือหัวเพื่อไม่ให้ปิดบังตัวตนได้...มือใหญ่อีกข้างก็ขยี้หน้าท้องของพระชายาหนักๆ นวนเฟ้น บดบีบจนสาแก่ใจ 

 

 

 

 

 

อย่าเล่นแบบนี้สิพะยะคะ หม่อมฉันอย่าๆร่างบอบบางอิ่มนวลหดกายหนีสัมผัสแสนดื้อรั้นขององค์ชายวิคเตอร์เป็นพัลวัน แม้จะหยั้ไม่ได้เลยก็ตามแถมเหมือนว่ายิ่งหนีก็ยิ่งชอบอีกด้วย 

 

 

 

 

ทำไมเจ้าจะทำอะไรเราได้ หืม...พอสังเกตุดีๆก็ไม่ได้มีแต่พุงของเจ้าที่กลมนะ แขน ขา หน้าของเจ้าก็กลมไปหมดว่าแล้วฟันคมๆก็ไล่งับตามอวัยวะที่พูดถึง ไม่ว่าจะเป็นต้นแขนนิ่ม แก้มอิ่ม และมือที่เมื่อครู่ยังเฟ้นหน้าท้องอยู่ก็จับขาของเค้าตั้งขึ้นแล้วลูบไล้ลงหนักๆ 

 

 

 

 

 

พอเถอะได้โปรด องค์รัชทายาท หม่อมฉันจักกะจีู้ริพยายามกลั้นขำตัวเองโดนจับโน้นจับนี่ วิคเตอร์ก็ไม่ผ่อนแรงอะไรทั้งสิ้นยังใช้นิ้วจี้ไปที่สีข้างให้ยูริบิดเร้าด้วยความจักกะจี้อีกต่อหนึ่ง 

 

 

 

 


นี่แหนะ เจ้าหนอน โดนนี่ไปเป็นไงพอแกล้งจนหน่ำใจจึงได้ปล่อยร่างของพระชายาให้เป็นอิสระ ยูริหิบแฮ่กอยู่บนเตียงกว้าง น้ำหูน้ำตาไหลไปหมด วิคเตอร์เองก็พลอยสนุกไปด้วย จริงๆหุ่นของพระชายาตอนนี้กำลังดีเลยละ ผู้ชายที่ไหนจะชอบกอดความแข็งของกล้ามเนื้อกันบ้าง องตัวนุ่มนิ่มหอมหวาน แต่ไม่ย้วยย้อยแบบนี้สิดี เต็มไม้เต็มมือดีแท้ 

 

 

 

 

ลุกได้แล้ว พอใจดีเข้าหน่อยก็เป็นแบบนี้เลยนะยูริรีบลุกขึ้นแทบไม่ทัน เล็กๆรีบเข้าไปยังห้องสรงน้ำส่วนพระองค์เพื่อเตรียมเครื่องอาบแก่องค์วิคเตอร์ ไม่นานนักร่างของบุรุษผู้ได้ชื่อว่าเป็นพระสวามีของยูริก็เดินเข้ามา พอมาถึงตรงนี้ยูริจะหน้าแดงทุกวัน แม้ว่าจะถวายการปรนีบัติมาหลายต่อหลายครั้งก็ตาม มือขาวปลดเอาเสื้อคลุมเนื้อดีออกเผยให้เห็นเรือนร่างไร้ที่ติขององค์เจ้าฟ้า  

 

 

 

 

 

เจ้ามองเราด้วยสายตาลามกอยู่นะ…”เสียงกระซิบที่แหบ่าทำเอาูริสะดุ้งรีบไปหยิบเหยือกเครื่องปรุงหอมมาอย่างเก้ๆกังๆ วิคเตอร์ละชอบจริงๆว่าลาที่ได้แกล้งให้พระชายาหัวหมุน ชอบเวลาที่ใบหน้าใสซื่อจะแดงเรื่อขึ้น ชอบอาการสะดุ้งจนสุดตัว หรือแม้กกระทั่งใบหน้าเอ๋อที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังโดนแกล้ง ฉับพลันวิคเตอร์ก็คำนึงได้ว่าคิดไปไกลอะไรเยี่ยงนั้น เค้าต้องไม่หลงกลมารยาที่อีกฝ่ายสร้างขึ้นมาสิ 

 

 

 

 

 

เรารอนานจนจะจับไข้อยู่แล้ว กินก็เยอะทำไมทำงานชักช้าแแบบนี้พูดถึงเรื่องกินยูริก็เศร้าอีก ก็อาหารฝีมือแม่ครัวชาววังมันอร่อยจนหยุดไม่ได้เลยนี่หน่า ไหนจะของหวานอีกแต่ถึงแบบนั้นก็ไม่ได้พูดเหตุผลออกไปและก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ น้ำปรุงกลิ่นหอมสะอาดจากดอกไม้พืชพรรณนานาชนิดถูกอาบไล้บนเรือนร่างทรงเสน่ห์ของบุรุษที่รูปงามที่สุดในอาณาจักร ฝ่ามือเล็กอุ่นถูไปบนพระวรกายของพระสวามีอย่างตั้งใจ วิคเตอร์ลอบมองใบหน้าอ่อนเยาว์ที่ปรนีบัติเค้าอย่างดีและใส่ใจ ถ้ามันไม่ใช่มารยาอะไรก็ตามที่เค้าพร่ำบอกตัวเองคงจะดีไม่น้อยเลย.. 

 

 


 

หลังจากที่ยูริปรนีบัติพระสวามีเป็นที่เรียบร้อย เค้าก็มาจัดการตัวเองก่อนจะไปเฝ้าถวายงานแก่องค์วิคเเตอร์ ยูริไม่ค่อยเข้าใจการอาบน้ำของชาวปีเตอร์สเบิร์คเลย ทั้งๆทีหนาวจนจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเครื่องห่มหนาๆก็ยังชอบอาบน้ำเช้าเย็นอีก ไม่ใช่ว่าสกปรกหรอกนะแต่ว่ามันหนาวนี่หน่า  

 

 


 

พอมาถึงห้องทรงงานก็พบว่าองค์วิคเตอร์นั่งอ่านเอกสารอยู่ก่อนแล้ว บนตักของวิคเตอร์มีสุนัขขนสีน้ำตาลนามมัคชินอยู่ด้วย ยูริตาวาวเมื่อได้เห็นมัน และเหมือนมันก็จะตื่นเต้นเหมือนกันที่ได้เจอยูริ  

 

 


 

โฮ่งๆแผลบๆสุนัขที่คิดว่าตัวเองตัวเล็กวิ่งโดดเข้าใส่ร่างของยูริจนเซไปด้านหลัง และยังเข้ามาดมและเลียอีกสารพัด 

 

 

 

 

ฮ่าฮ่าฮ่า ว่าไงยัง มัคคชินเป็นเด็กดีมั้ยวันนี้ยูริลูบหัวสุนัขทรงเลี้ยงอย่างเอ็นดู เจ้าสุนัขแสนฉลาดก็ออดอ้อนจนยูริต้องกอดมันแน่นๆไปทีนึง 

 

 


 

นี่เจ้าอย่ากอดมัคคชินแบบนั้นสิ ถ้ามันติดเชี้ออ้วนของเจ้ามาจะทำยังไงยูริงงไปใหญ่ ความอ้วนมันเป็นโรคติดต่อด้วยเหรอ งค์วิคเตอร์แคนยิ้มเพื่อแกล้งให้อีกฝ่าย 

 


 

 


หม่อมฉันจะลดความอ้วนแล้วก็ออกกำลังให้มีรูปร่างที่ดีเหมือนพระองค์ยูริหมายมั่นซะจนวิคเตอร์ดขำไม่ได้  

 


 

 

งั้นเหรอ เสียใจด้วยนะวันนี้เราจะให้แม่ครัวทำของหวานมาสิบอย่างแล้วเราจะบังคับให้เจ้ากินให้หมดยูริเผลอทำหน้ายู้ใส่ไปหนึ่งทีแต่พอรู้ว่าตัวเองทำหน้ายังไงออกไปก็รีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่จะโดนดุว่าทำหน้าประหลาดใส่องค์รัชทายาท 

 

 



"องค์รัชทายาทพะยะคะ...หม่อมฉันจะหาอ่านเรื่องการเต้นรำได้ที่ไหนบ้างพะยะคะ"พระชายา็เอ่ยถามพระสวามีตัวเอง ก็เพราะเค้าไม่มีคนรู้จักหรือแม้กระทั่งคนที่จะมาเต้นรำบนลานน้ำแข็งเลยแม้แต่คนเดียว ถ้าได้ตำรามาอ่านก็อาจจะพอเข้าใจอะไรได้บ้าง  

  

  



  

"ไม่มีเล่มไหนที่ใช้ได้หรอก ถ้าเจ้าอยากอ่านละก็...เล่มนี้ แต่อย่าหวังอะไรให้มากนักละ"ตำราว่าด้วยการร่ารำบนลานน้ำแข็งนั้นหายากอย่างมากเพราะโดยส่วนใหญ่การเต้นรำจะเป็นของพวกชนชั้นสูง อาจจะมีบ้างในสามัญชนแต่เป็นแค่การละเล่นมากกว่า และตำราที่เขียนส่วนมากก็เป็นแค่ทฤษฎีเท่านั้นการร่ายรำจริงต้องอาศัยการถ่ายทอดจากบุคคลจริงจะดีกว่า  

  

  


  

"ขอบพระทัย พะยะคะ..."ยูริรับตำราเล่มบางเฉียบที่แทบจะไม่มีตัวหนังสือเลย มีแต่เป็นภาพวาด ของสาวงามคนนึงที่สามารถทำท่าทางที่แสนสง่างาม ยกขาได้สูงถึงหัว ยังมีอีกหลายท่วงท่าที่ยูริเหนแล้วต้องตะลึงในความงดงามของสรีระและการควบคุมร่างกาย แม้ไม่ได้เห็นเป็นภาพเคลื่อนไหวแต่ก็ยังรับรู้ได้ถึงความงดงามของการเต้นรำนี้ ยูริดูไปเรื่อยๆอย่างหลงไหลจนกระทั่งเห็นชื่อที่ลงท้ายว่า ราชินีลิเลีย เป็นต้นแบบ  

  

  


  

"ราชินีลิเลีย...ทรงพระปรีชายิ่งนักเลยนะพะยะคะ"วิคเตอร์หยุดการทรงงานเมื่อได้ยินชื่อนั้น และยิ่งเมื่อเห็นใบหน้าที่แสดงออกถึงความชื่นชมแสนเปี่ยมล้น วิคเตอร์จึงเข้ามาอธิบาย  

  

  


  

"พระมารดาของเราเอง ทรงเต้นรำได้งดงามกว่าใคร ถูกกล่าวขานว่าเป็นราชีนีน้ำแข็งเลยทีเดียว"วิคเตอร์กล่าวด้วยความภาคภูมิใจในพระมารดาของตน  

  

  

  


"ทั้งงดงามและทรงพระปรีชา...องค์รัชทายาทคงรักองค์ราชินีมากเลยนะพะยะคะ"  

  

  


  

  

"ก็ต้องรักสิ พระมารดาเป็นทุกอย่างของเรา..."พอพูดถึงตรงนี้น้ำเสียงของพระสวามีก็แผ่วลง...ดวงตาสวยทอประกายเศร้า...ยูริที่รับรู้ถึงความรู้สึกของวิคเตอร์จึงเข้ามาหา มือเล็กกุมเข้าที่มือใหญ่ขาวซีด ยูริก็พอทราบมาบ้างว่าราชินีลิเลียสิ้นพระชนม์ตั้งแต่องค์วิคเตอร์สิริพระชนมพรรษาแค่สิบสองพรรษาเท่านั้น ด้วยโรคร้ายที่รักษาไม่ได้   

  

  


  

"องค์ราชินีต้องภูมิใจในพระองค์มากๆ อย่าเป็นกังวลไปเลยพะยะคะ"รอยยิ้มสวยๆที่ออกมาจากใจ...วิคเตอร์รู้สึกวูบนึงว่าอยากจะโอบกอดความอบอุ่นนี้เหลือเกิน...ความร้อนของมือเล็กทำให้เค้าซ่านไปทั้งหลังมือ แม้ในใจจะบอกว่านี่คือพระชายาที่ปลิ้นปล้อนก็ตาม แต่ก็ยังไม่อยากให้จากไปไหน  

  

  

  

  

"ไม่ต้องให้คนอย่างเจ้ามาบอกเราหรอก"เมื่ออยู่แบบนั้นได้สักครู่วิคเตอร์ก็ชักมือกลับแล้วไล่เจ้าคนตัวอิ่มให้ไปนั่งที่แท่นรับรอง ยูริก็เดินไปอย่างว่าง่าย ยูริรู้สึกไปเองรึเปล่านะว่าถึงจะเป็นคำที่รุนแรงแต่ทำไมท่าทางมันอ่อนโยนกว่าปกติ  

  

  

  

จวบจนเวลาล่วงเลยไปหลายชั่วโมงความเมื่อนขบก็กัดกินองค์รัชทายาทคนเก่งเข้าให้ ร่างสง่าบิดกายเพื่อไล่ความขี้เกียจที่เข้ามา พอละสายตาจากงานก็พบว่ายูริ พระชายาของตนกำลังงีบอยู่ซะได้  

  


  

  

  

"นี่ตื่นได้แล้ว...เฮ้"จนเขย่าก็แล้วสะกิดก็แล้วก็ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมา พระกายาสูงใหญ่จึงถอนกายใจกับความขี้เซ่าระดับสูงของยูริออกมา แว่นตาที่ปกติจะบดบังซึ่งความงามไปส่วนนึงได้ถูกถอดออกวางไว้ที่โต๊ะเล็กข้างๆแท่นประทับ มือน้อยๆกอดตัวเองไว้เพราะอุณหภูมิที่เย็น ริมฝีปากเผยอออกน้อยๆ...ดูแล้วทั้งยั่วยวนทั้งงดงาม...วิคเตอร์พยายามที่จะไม่เข้าไปคลอเคลียแต่ก็ไม่สำเร็จเอาซะเลย...ถือซะว่าอย่างไรก็เป็นชายาของตน จะแทะโลมหน่อยก็คงไม่แปลก  

  

  

  

  

"เจ้ายั่วยวนเราเองนะ"ริมฝีปากสวยถูกจู่โจมโดยองค์รัชทายาทที่แสนงดงาม ความหวานของร่างบอบบางที่ถูกตักตวงนั้นทำให้รู้สึกเติมเต็มอย่างบอกไม่ถูก...เรือนร่างอวบอิ่มที่เค้าแอบลอบมองเป็นประจำบัดนี้ได้นวดเฟ้นจับต้องได้ตามต้องการ เสียงครางที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจที่ถูกรบกวนเวลานอนยิ่งทำให้อยากรังแก   

  

  

  

  

"หยุดนะ องค์รัชทายาท ไม่งั้นหม่อมฉันจะไม่ป้อนพระกายาหารพระองค์..."เสียงละเมอของยูริทำให้เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ขาวตัดสั้นเป็นทรงสวยรู้สึกตัวขึ้นมาได้...นี่กำลังฝันว่าอะไรเนี่ย  

  

  

  

  

"ใจดีกับหม่อมฉันหน่อยสิพะยะคะ...เวลาพระองค์ยิ้ม...พระองค์หล่อมากเลยนะพะยะคะ"จากที่จะหาเศษหาเลยให้ได้บอบซ้ำกลับกลายเป็นว่ามานั่งฟังคนหลับลึกละเมอซะได้ ฟังแล้วก็ทำให้อารมณ์ดีได้เหมือนกันนะเนี่ย...ก็อยากจะใจดีด้วยอยู่หรอกแต่ทิฐิที่มีก็ไม่อาจจะลบล้างได้โดยง่าย...  

  

  

  

  

"วันนี้เราจะใจดีกับเจ้าวันนึง...เข้าใจมั้ย"จมูกโด่งรั้นของพระชายาถูกบีบเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนที่เสื้อคลุมที่ติดไหล่ของร่างสูงจะถูกปลดออกมาสร้างความอบอุ่นแก่ร่างบอบบางที่แสนเย้ายวนนี่ วิคเตอร์ยิ้มบางๆกับพระชายาที่หลับไหลไม่รู้เรื่องแล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักนิ่มเพื่อพักสายตาที่ถูกใช้มาอย่างยาวนาน  

  

  

  

  

"ถวายบังโคมองค์...."องค์รักษ์หนุ่มหน้าเดียวที่กำลังเข้ามาเพื่อส่งรายงานก็ลดเสียงลงเพื่อไม่ให้รบกวนองค์เหนือหัว...นี่องค์รัชทายาทจะทรงรู้ตัวรึเปล่าว่ากำลังอ่อนโยนกับพระชายาที่ปากบอกว่าเกลียดนักหนาอยู่...ซึงกิลจึงแค่วางรายงานเอาไว้ก่อนจะออกไปอย่างเงียบเชียบ...  

  

  

  

  

----------------TCB---------------



มาแล้วเด้อกราบขอบพระคุณทุกคอมเม้นต์มากๆนะคะ 

ใครยังไม่ลองคอมเม้นต์ก็คอมเม้นต์ได้เน้อ

ติชมได้นะคะ อยากรู้ว่าชอบไม่ชอบยังไงเนอะ

:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

443 ความคิดเห็น

  1. #431 polymerase (@kjbbdmsct_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:27
    โอ้ยยยยย ไม่รู้จะเม้นอะไรนอกจากคำว่า น่ารักมากกกก ฮือ
    #431
    0
  2. #384 kukifaung (@kukifaung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:12
    วิคเตอร์คงต้องเป็นโค้ชสอนเต้นรำแล้วล่ะงานนี้=.,=
    #384
    0
  3. #367 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 16:45
    อยากรู้ว่ายูริจะซ้อมเต้นรำบนน้ำแข็งยังไงหล่ะเนี่ยยย
    #367
    0
  4. #284 skywards (@lilily-ploy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 07:53
    เอ่แล้ววว ความฝันของยูรินี่ยังไงกันนะ;-; จะเกี่ยวข้องกับพลังงานที่ตามน้องรึเปล่า น่าสงสัยจัง
    *ตอนนี้วตเอาเต็มสิบไปเลยค่า น่ารักกกกก มีฟามหลงเมีย ฮิๆ
    #284
    0
  5. #96 เบญจกาย (@sodiz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 01:52
    สนุกดีค่ะ แต่เพิ่มเรื่องตรวจทานก่อนเอาลงด้วยนะคะ อ่านทวนสักรอบก่อนจะช่วยให้งานละเอียดขึ้นค่ะ
    #96
    0
  6. #92 Violet (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:17
    ในที่สุดคุณวิคก็งอแงน้อยลงแล้วสินะ เริ่มมีเหตุผลขึ้นมาบ้างแล้ว ต่อไปจะช่วยสอนหมูน้อยเต้นรำรึเปล่าเนี่ย //สรุปยรอ มาแข่งเต้นแล้วชนะขอตัวยูริกลับไป จบบริบูรณ์(?)
    #92
    0
  7. #91 Falu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 14:01
    งือออออ...น่ารัก

    แต่จงจำไว้วิคเตอร์ยูริเค้าแค่ชื่นชมนายเท่านั้น

    5555555+
    #91
    0
  8. #90 * Kamui * (@Kamui1999) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 21:23
    ยูริอีกคนนึง คือ เอรอส ใช่ไหมคะ (เดานะคะ อิอิ)
    วิคเดอร์ นายซึนใช่ไหม ปากบอกว่าไม่รัก เกลียด แล้วที่ทำอยู่เนี่ยคืออะไร
    หลงยูริแล้วใช่ไหม ต้องหลงอยู่แล้ว ยูริออกจะน่ารัก ใสซื่อ ยั่วยวน อิอิ
    อัพต่อไวๆนะคะ อยากอ่านมากเลยค่าาาา
    #90
    0
  9. #89 MissAtherMiris (@namine-38) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 09:35
    ยังหวานอยู่นะ ดีใจจัง ในที่สุดขุ่นวิคก็ค่อยๆหลงยูริเรื่อยๆ แล้ว...ยูริมีอีกบุคลิกหนึ่งหรอ รู้สึกต้องมีอะไรสักอย่างแล้วล่ะ
    #89
    0
  10. #88 Emerald 33 (@pimpa-rucknakorn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 04:28
    ในที่สุดดดด บทหวานไ ก็โผล่มาจนได้ T[]T
    #88
    0
  11. #87 inekomaru89 (@inekomaru89) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 01:34
    ตอนนี้ก็จบแบบหวานๆน่ารักอีกแล้ว แต่แหม่ก็ยังไม่วายจะกล่าวหายูริต่อไปนะอิตาเหม่ง ถ้าเค้าหนีไปละจะรู้สึก
    เหมือนตัวยูริจะมีอดีตแฮะ รออ่านตอนต่อไปค่ะ

    ป.ล.ไม่มีอะไรจะติ นอกจากจะบอกว่าสนุกมากค่ะ ขอให้ไรท์มาอัพตอนต่อไปแบบต่อเนื่องไม่หายไปนานก็พอค่ะ

    ป.ล.2 ช่วงต้นๆของตอนนี้ไรท์พิมพ์ผิดไปตัวนะคะ จุมพิต ของไรท์ ต เต่า กลายเป็น ษ หนะค่ะ
    #87
    0
  12. #86 MBpatto (@MBpatto) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 23:20
    อร้ายยยยยย ฟินนนนน สนุกมากค่าาา ไม่มีอะไรจะติ...ขอแค่ไรท์มาอัพตอนต่อไปเร็วๆ5555 ไรท์สู้ๆ!!
    #86
    0