(BTS) KOOKV : F E S T I V A L ♡

ตอนที่ 17 : Be My NUNA ; sutaaraito

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    21 ก.พ. 59


Short Fic BTS Be My NUNA

Couple: Jungkook x Taehyung(V)

Rate: 15+

Writer: sutaaraito

            ไอ้แท.. มึงดูนี่ครับ

            “…”

            “แทฮยอง คิมแทฮยอง!..เฮ้ย!! อย่าเหม่อดิ ข้าวก็ไม่กิน มองไรอยู่ได้?

            “จีมินนี่...ทำไงดีอะ..”                                 

            “ในเพจน่ะนะ ช่างหัวพวกนั้นไปเถอะน่า อย่าคิดมากดิดำน้อยของจีมินนี่มือเล็กๆที่เอื้อมมือขยี้กลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มของผมทำเอาศีรษะทุยที่ถูกเซตมาอย่างดีตั้งแต่เช้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ผมนั่งถอนหายใจมองหมาคุ้ยถังขยะเปียกในโรงอาหารมาตั้งแต่วินาทีแรกที่จานข้าวที่ตัวเองซื้อกับมือถูกวางลงบนโต๊ะยาว และน้ำซุปร้อนๆที่ยกมาพร้อมกันนั้นเริ่มเย็นลงเรื่อยๆโดยที่ผมไม่ได้แตะมันแม้แต่ครั้งเดียว ปาร์คจีมินเพื่อนรักสุดสวาทขาดดิ้นของผมมันกินทั้งของคาวของหวานไอศกรีมหมดไปนานแล้ว พอมันเห็นว่าคิมแทฮยองคนนี้นั่งติดต่อยานแม่อยู่ตั้งนานก็เลยชูนิ้วกลางขึ้นมาตรงหน้าให้ผมเป็นการปลุกให้ตื่นจากภวังค์ล่ะมั้ง แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จริงๆอะ นี่พูดเลย

            แต่มันพรุ่งนี้แล้วนะเว้ย แล้วเมื่อคืน-...ยังไม่ทันจะเริ่มสาธยายความหนักใจของตัวเองในตอนนี้ก็โดนอีกคนแย่งช้อนไปถือแล้วยื้อยัดเข้าปากผมด้วยตัวของมันเอง ปากบางเคี้ยวข้าวผัดเย็นชืดกร้วมๆด้วยความอืดอาดยิ่งกว่าไดโนเสาร์เคี้ยวเอื้อง ตามด้วยน้ำซุปที่คนตัวจิ๋วป้อนตามมาอีกที อื้อหือจีมินแม่งยังกับแม่

            “ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องสน ไอ้ข่าวจอนจองกุกกับแม่สาวมหาลัยคนงามนั่นน่ะคำพูดกระแนะกระแหนของจีมินทำให้ผมเบ้ปากหงิก แฟนเพจของโรงเรียนที่อัพโหลดรูปชายหนุ่มร่างสูงโปร่งซึ่งทุกคนในรั้วโรงเรียนชอนจูของเราดีแล้วว่าเขาคือนักกีฬาบาสเกตบอลควบตำแหน่งเอซของทีม จอนจองกุก พาทีมเข้าชิงรอบระดับประเทศได้ทั้งๆที่เป็นน้องคนเล็กของทีมที่มีอายุเพียงสิบหกปีเท่านั้น แถมยังใบหน้าคมคายที่จัดได้ว่าหล่ออย่างไร้ที่ติ ผิวเนียนกับสันจมูกโด่งที่รับกับใบหน้าขาวใสไร้สิว ภาพนั้นคือจองกุกหนุ่มฮอตของเราเหล่าชาวชอนจูที่หนูๆสาวๆพี่คนงานป้าแม่บ้านครูบาอาจารย์ต่างพากันหวงแหนอย่างกับลูกในไส้ เดินคุยกระหนุงกระหนิงกับหญิงสาวร่างบางในชุดเสื้อโค้ทสีแดงเลือดหมูกับกระโปรงสั้นลายสก็อตสีน้ำตาลอ่อน ถุงน่องสีขาวปกปิดเรียวขาสวยน่าสัมผัสนั่นไว้ เรือนผมสีน้ำตาลเข้มยาวสยายถึงกลางหลัง หน้าม้าปัดข้างเสริมให้เธอดูงดงามราวกับคุณหนูในละคร ผิวสีน้ำผึ้งออกแทนนิดๆมองดูเซ็กซี่ ดวงตากลมโตกับใบหน้าผ่องที่ถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ มันถูกถ่ายในคืนวันคริสต์มาสของปีที่ผ่านมาท่ามกลางฝูงชนขวักไขว่ในเทศกาล กระเป๋าสะพายแบบผู้หญิงที่อยู่ในมือของร่างสูงที่ยืนยิ้มอ่อนโยนให้หญิงสาวคนนั้นยิ่งเป็นสิ่งที่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าเด็กม.ปลายปีหนึ่งจอมเจ้าชู้เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าอย่างจองกุกกำลังจะเอาจริง กับแม่สาวอายุรุ่นราวมหาลัยคนนั้นฟีตแบคก็ดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นอย่างหลัง มันก็เหมือนแฟนคลับตอนศิลปินมีข่าวเดตกับผู้หญิงปริศนาล่ะมั้ง

            เรื่องเมื่อคืนก็ไม่ได้เครียดอะไร แต่พอเห็นโพสต์แบบนั้นในเพจแล้วก็นะ..

            ถอนหายใจเอาฤกษ์เอาชัยอีกสักรอบก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอเข้าแอพลิเคชั่นไลน์ไปดูบทสนทนาที่เกิดขึ้นเมื่อคืนระหว่างตัวเองกับน้องแล้วเม้มปากแน่น

Jungkook :พี่วีครับ

Jungkook :วันที่สิบสี่ว่างมั้ยฮะ?

V :หือ?

V :ว่างๆ ทำไมเหรอ?

Read

Jungkook :คือมะรืนนี้ร้านประจำของเราจะมีสินค้าใหม่ออกมาพอดีน่ะครับ

Jungkook :น้องไลออนออฟเดอะจังเกิลของพี่ก็มานะ

Jungkook :เลยจะชวนไปโดนด้วยกัน : )

Jungkook :ไปป่ะ?

V :เฮ้ยยยย จริงอ่า

V :น้องไลออนนนน อ้ากกกกก ไปๆๆๆ

V :จองกุกทำร้ายมากอะ ครั้งก่อนพี่ยังไม่ได้คืนเงินนายเลยนะ

Read

Jungkook :คืนทำไม? ก็ผมบอกแล้วไงครับว่าเลี้ยงน่ะ

Jungkook :อ้อ เกมที่ยืมไปผมเล่นจบแล้วนะ สนุกมากครับ

Jungkook :สรุปว่ามะรืนนี้ไปนะครับ จะได้เอาไปคืนด้วย

Jungkook :เจอกันเก้าโมงที่มหาลัยของพี่แล้วกันนะ เดี๋ยวไปรับครับ

V :ไม่ต้องๆๆ เจอกันที่ห้างเลยก็ได้ จะเสียเวลามารับพี่ทำไมล่ะ เด็กบ้า

V :เจอกันที่ห้างนะจองกุกอา เข้าใจมั้ย?

Read

Jungkook :เฮ้อ คร้าบผม เข้าใจแล้วครับแม่

V :แม่อะไรของนาย อยากโดนเหรอจอนจองกุก ฮะ?

Read

Jungkook :แม่ทูนหัว แม่ของลูก

Jungkook :แม่คร้าบบบบบ

V :ย๊า!! ถ้าไม่เห็นแก่น้องไลออนที่น่ารักนะ ฮึ่มมม

V :ดึกแล้ว พี่นอนก่อนล่ะ ราตรีสวัสดิ์นะจองกุก

V : อย่านอนดึกนะ

Read

Jungkook :แม่จุ๊บราตรีสวัสดิ์ก่อน

V :ไม่ใช่แม่! เดี๋ยวต่อยดั้งหักเลย นายนี่มัน..

V : ไปๆ นอน จุ๊บๆจ้ะ

Read

Jungkook : ….

Jungkook :น่ารักว่ะ พี่แม่ง

            มาถึงตรงนี้ก็ไม่ต้องแปลกใจว่ามันอะไรยังไง ถ้าจะให้พูดแบบตรงๆแล้วล่ะก็... จอนจองกุกกำลังคุยๆกับผู้หญิงปริศนาคนหนึ่งอยู่อย่างหวานแหวว และผู้หญิงปริศนาที่อยู่ในรูปนั่นก็คือคิมแทฮยอง และคิมแทฮยองเป็นผู้ชาย คิมแทฮยองผู้ที่แอบหลงรักจอนจองกุกมานานแสนนานจนไม่รู้ว่าจับพลัดจับผลูได้มารู้จักกันได้ยังไง จำได้แค่เกมออนไลน์เกมหนึ่งที่ทำให้ตัวละครผู้หญิงสวยเซ็กซี่นามวีเวนนาในชุดเกราะรบและหน้าอกหน้าใจที่ผมแต่งให้มันดูมๆขึ้นแบบโคตรจะเอ็กซ์ตอนสร้างตัวละคร(สร้างมาดูเพลินๆตอนเล่นอะ กระโดดเหวี่ยงดาบทีนี่เด้งสะใจมาก) กับตัวละครชายหนุ่มสุดคูลกับปืนคู่ในมือจองกุกเราเจอกันเพราะจองโฮซอก โฮซอกเป็นเพื่อนของผมที่เล่นเกมโคตรเก่ง เจ้าตัวรู้จักจองกุกเพราะเล่นบาสด้วยกันบ่อยๆแล้วทั้งคู่ก็เป็นสมาชิกในทีมบาสโรงเรียนด้วย พอขอให้เจ้าเพื่อนหน้าม้านี่พาเวลให้ มันก็ลากจองกุกเข้าตี้มาซะเฉย หลังจากนั้นก็เลยได้คุยกันบ่อยๆ คำพูดของร่างสูงที่ชวนให้คิดไปต่างๆนานานั่นผมไม่รู้จริงๆว่าตัวเองกำลังโดนเจ้าเด็กหน้าหล่อนี่เต๊าะเอาถ้าไม่โดนจีมินเพื่อนรักตบกบาลให้ฉลาดทันโลกขึ้นมา และเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองพลาดไปแล้วนั่นก็คือ

            มันเรียกผมว่านูน่า เจ้าเด็กจองกุกหน้ากระต่ายนั่นเรียกผมว่านูน่า เขาคิดว่าผมเป็นผู้หญิง!

            บอกตามตรงว่าไม่เคยแสดงความเป็นผู้หญิงไปให้เจ้าตัวได้มโนไปไกลเลยแม้แต่น้อย เขาดูบอล ผมก็ดูบอล เขาเข้าฟิตเนส ผมก็เข้าบ้าง(ไปซาวน่า) แถมเรื่องมวยปล้ำนี่ผมโคตรรัก พอน้องเปิดประเด็นขึ้นมาทีนึงผมนี่พูดเป็นต่อยหอยเลยนะ แล้วผมก็ยังสงสัยด้วยว่าไอ้โฮซอกมันไม่คิดจะบอกบ้างรึไงว่าผมน่ะเป็นผู้ชาย แถมยังเป็นรุ่นพี่ที่อยู่โรงเรียนเดียวกันกับน้องอีกต่างหาก อาจจะเพราะช่วงชั้นที่ห่างกันสองปี(ผมอยู่ม.ปลายปีสาม)กระมัง ก็เลยทำให้เจ้าหนุ่มฮอตปรอทแตกนี่ไม่รู้จักคนจืดจางอย่างคิมแทฮยอง ตั้งแต่ที่ขึ้นปีสามมาผมก็ไปโรงเรียนไม่บ่อยนักเพราะต้องการเวลาในการอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัย จะมาก็แค่กิจกรรมกับควิซและการสอบสำคัญๆเท่านั้น ใช้เวลาไปพอสมควรก็สามารถสอบได้คณะและมหาลัยที่หวังไว้ได้(แต่ก็เหนื่อยแทบรากเลือดเลยนะบอกให้ ส่วนจองโฮซอกมันมีโควตานักกีฬาอยู่แล้ว) ยิ่งเป็นแบบนี้ทำให้ต้องติดต่อกับมหาลัยมากเสียยิ่งกว่าโรงเรียน(ที่พอสอบติดแล้วก็ไม่ได้ไปอีกเลย) และเพราะแบบนี้ล่ะมั้งก็เลยทำให้จองกุกคิดว่าผมอยู่มหาลัย แล้วผมก็ไม่คิดจะแก้ความอะไรให้ด้วย ผมกลัวน้องจะหาผมเจอน่ะสิ

            แต่บางทีอาจจะไม่เจอก็ได้มั้ง ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหวังอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าความจืดจางของผมมันมากเกินจะทนทาน หรือฝีมือการแต่งหน้าใส่วิกเลือกชุดของอึนจินน้องสาวผมมันโปรเฟสชันนอลเกินไปก็ไม่รู้ ถึงได้จัดการกับร่างกายของผมให้มันเหมือนกับผู้หญิงจริงๆได้มากขนาดนี้

            จองกุกนัดผมเจอกันครั้งแรกในวันฉลองที่ทีมบาสของน้องได้เข้าชิงแชมป์ระดับประเทศ เหมาร้านคาราโอเกะข้างโรงเรียนพร้อมกับสมาชิกทีมบาสของโรงเรียน(ก็โฮซอกกับเพื่อนร่วมชั้นของผมนั่นแหละ) ผมแอบขโมยบราของอึนจินน้องรักมาใส่เพื่อความสมจริง(โดนบิดหูชาเลยอะคิดดู) ตามด้วยเสื้อผ้าในแบบของผู้หญิง(ของอึนจินอีกนั่นแหละ แล้วก็โดนบิดหูชาอีกนั่นแหละ) ยังไม่ทันจะได้ออกจากบ้านก็โดนเด็กสาวอายุรุ่นราวสิบหกปีเปิดประตูเข้ามาเจอ บอกได้เลยว่าโมเมนต์ตอนนั้นโคตรนรกแตก ผมโดนน้องสาวผู้เถื่อนดิบอย่างน่ารักสอบสวนเอาเสียยกใหญ่จนต้องยอมบอกความจริงกับเธอไป อึนจินไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากหยิบวิกผมสีน้ำตาลเข้มโทนเดียวกับผมที่อยู่ในตู้เสื้อผ้ากับหน้ากากอนามัยขึ้นมาสวมให้

            ใส่อันนี้ไว้แล้วตอแหลว่าไม่สบายเจ็บคอซะนะพี่แท เสียงพี่มันอย่างกับแตกหนุ่มมาแล้วสองรอบ แล้วอย่าเอาเสื้ออึนจินมาใส่โดยไม่ได้ขอโอเคป่ะ ไม่ต้องมามองแบบนั้นเลย เดี๋ยวมันก็ใหญ่ขึ้น!’

            สาบานได้ว่ายังไม่ได้พูดอะไรที่เกี่ยวกับหน้าอกคัพเอนั่นเลยแม้แต่นิดเดียว..

            ก็ถือว่าเป็นความน่ารักของน้องผมที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็นง่ายๆ ผมบอกขอบคุณเจ้าเด็กน่ารักนั่นแล้วมาปรากฏกายภายในร้านคาราโอเกะห้องที่สามอย่างงดงามพร้อมกับคำกล่าวที่ว่าเป็นหวัด เจ็บคอมากคงร้องเพลงไม่ได้ จองกุกพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะพาผมไปนั่งข้างๆระหว่างเขากับโฮซอก ตอนแรกไอ้เพื่อนสนิทมันก็ไม่รู้หรอกว่านั่นเป็นผม ต้องให้แง้มหน้ากากอนามัยออกมายิ้มสี่เหลี่ยมให้มันดูเป็นการพิสูจน์ว่าเป็นคิมแทฮยองตัวจริง(ติงต๊องเนอะ) ตอนนั้นไอ้โฮซอกตาโตอย่างกับไข่ห่าน ไล่สายตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าจนโดนสายตาคมของร่างสูงอย่างจองกุกปะทะเข้าให้ ระหว่างงานไอ้เพื่อนหน้ายาวของผมก็ส่งแก้วโค้กมาให้ดื่ม ไอ้เราก็ลืมไปว่าใส่แมสก์ปิดปากอยู่ กลายเป็นว่าต้องถอดออกมาทิ้งทันทีเพราะมันเปรอะไปด้วยน้ำหวานสีเข้มก่อนจะพยายามปั้นสีหน้าให้ปกติมากที่สุดยามที่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลานั่นจ้องมอง ผมนั่งฟังเพื่อนๆร่วมรุ่นที่รู้จักกันดีกับจองกุกแหกปากร้องเพลงแบบไม่อายใครจนกระทั่งดึกดื่น น้องอาสาเดินมาส่งผมที่ทางแยกเข้าซอยบ้าน

            ขอบคุณที่มานะครับ ขอโทษที่ไม่รู้ว่าพี่เป็นหวัด หมดสนุกเลย

            ได้ยินคนตัวโตพูดแบบนั้นก็ส่ายหน้ายิ้มๆ ยื่นมือไปขยี้กลุ่มผมสีดำนุ่มนิ่มของอีกคนด้วยความเอ็นดู น่ารักว่ะ ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าจอนจองกุกเป็นผู้ชายที่น่าเอ็นดูขนาดไหน ผมมักจะมองร่างใหญ่ในเสื้อกีฬาแขนกุดโชว์กล้ามแขนล่ำๆของเจ้าตัวกับใบหน้าชื้นเหงื่อที่ขึ้นสีแดงระเรื่อนั่นจากที่ไกลๆเสมอ ไม่เคยคิดว่าจะได้นั่งข้างกัน ได้มองตอนเขากำลังร้องเพลง(และมันโคตรเพราะ) แล้วก็ได้ยื่นมือไปขยี้ผมเขาแบบนี้ จองกุกมองผมนิ่งๆหลังจากที่เราสบตากันโดยไม่พูดอะไรสักคำมาเกือบนาทีได้ ก่อนที่มือหนาจะตามไปทาบทับมือของผมที่วางบนศีรษะทุย

            ผมนึกว่าพี่กับพี่โฮซอกคบกันอยู่ แต่เหมือนจะไม่ใช่สินะฮะ

          ‘บ..บ้าเหรอ! แค่คิดก็ขนลุกแล้ว!’

            ได้ยินเสียงตัวเองในอดีตตอบออกไปแบบนั้น แทบตะครุบปากตัวเองไว้ไม่ทัน กะว่าจะพูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก็น้องมันมโนอะไรแปลกพิสดารขนาดนั้น ผมกับโฮซอกก็สนิทกันมาก แต่ก็ไม่มากเท่าจีมิน หมอนั่นน่ะเพื่อนเรียน ส่วนโฮซอกก็เพื่อนเล่นล่ะมั้ง คนละกลุ่มกัน มารวมตัวกันบ้างบางเวลา เพราะจีมินเองก็เป็นคนชอบเล่นกีฬา ไม่เหมือนผม ซึ่งให้คิดยังไง ผมกับมันคู่กันก็คงจะเป็นภาพที่อุบาทว์พอตัว

            เจ้าเด็กที่อายุน้อยกว่าผมสองปีหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นแล้วจับมือบางมากุมไว้ ลมหายใจผมสะดุดไปเล็กน้อยเพราะการกระทำนั้น เกิดมาตลอดสิบแปดปียังไม่เคยโดนผู้ชายด้วยกันเอามือไปกุมแบบนี้(ผู้หญิงก็ไม่เคยเว้ย) ริมฝีปากหยักยกยิ้มเล็กแล้วเอ่ยประโยคที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้ยินมันออกมา

          มีแฟนรึยังครับ?

          ฮะ??!’

          ‘ตกใจแบบนี้แปลว่ายัง

          ‘....

          ‘งั้นจีบนะ จีบได้มั้ยครับ?

            อืม...โคตรตื่นเต้นเลยครับ ณ จุดๆนั้น น้ำเสียงนุ่มลึกที่เปล่งออกมาทำให้ผมใจสั่นไปแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ผมจำความรู้สึกในครั้งนั้นได้ดี เหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดซึมออกมาจากฝ่ามือเล็กจนเปียกชื้น ผมแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากอิ่มที่ถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางด้วยความประหม่าก่อนจะเม้มแน่น และเหมือนว่าพ่อหนุ่มฮอตเสือผู้หญิงอย่างจอนจองกุกจะรู้ปฏิกิริยานี้ดีมือหนากระชับฝ่ามือชื้นของผมพลางใช้นิ้วหัวแม่มือไล้วนอยู่ตรงนิ้วมือเรียว

            เผื่อว่าจะยังไม่รู้ จอนจองกุก อายุสิบหก สูงร้อยเจ็ดสิบแปด หนักหกสิบเอ็ด ม.ปลายปีหนึ่งห้องเอโรงเรียนชอนจู เก่งบาสกับดนตรี ถึงเลขกับอังกฤษจะได้เกรดซีแต่วิชาอื่นๆก็พอถูไถไปได้นะครับ หล่อด้วยนะพร้อมยักคิ้วทะเล้น

            ถึงจะดูหลงตัวเองแต่มันก็เป็นความจริง ผมรู้มันทั้งหมดนั่นล่ะ เรื่องของเจ้าตัว ก็แอบชอบเขาขนาดนั้นนี่นา ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆอย่างไม่รู้ว่าจะตอบอะไร รู้สึกได้ว่าเลือดมันพากันสูบฉีดมาที่ใบหน้าผ่อง ผมไม่รู้ว่าสภาพของตัวเองตอนนี้จะเป็นยังไง แต่ไม่เห็นเลยว่าคนตรงหน้าจะมีอาการเขินอาย นี่สินะ แพทเทิร์นของหนุ่มฮอตที่เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า มึงต้องห้ามเขินเข้าใจมั้ยแทฮยอง เขาก็พูดแบบนี้กับทุกคน ใจเย็นๆ

          ผมขอแยกตัวกลับบ้านก่อนเพราะอ้างว่าไข้ขึ้นและรู้สึกอยากอาเจียน ร่างสูงไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็แอบทำหน้าหงอยเล็กน้อยตอนผมกำลังจะเดินออกไป ร่างบางหันหลังกลับมาสบตาจองกุกเล็กน้อย

            ต..ตั้งใจเรียนด้วยล่ะเด็กโง่ เลขกับอังกฤษมันสำคัญนะ

            หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นมันคือสงครามประสาทที่แท้จริง ไอ้เด็กไร้ยางอายนี่ลงมือจีบผมอย่างจริงจัง หลายครั้งที่ผมได้รับช่อดอกกุหลาบสีแดงสดผ่านมาทางจองโฮซอก จองกุกยังคงไม่รู้ว่าผมเป็นเพียงนักเรียนปีสามที่ศึกษาอยู่ในรั้วโรงเรียนเดียวกับเขา วันที่มีแข่งบาสหรือวันซ้อมของทีมโรงเรียน ผมจะเข้าไปนั่งดูบนอัฒจันทร์บ้าง หอบข้าวหอบน้ำหอบกระเป๋าไปให้โฮซอก และในขณะเดียวกันก็จะนั่งติวหนังสือกับจีมินในจุดที่ไม่มีใครสังเกต รวมทั้งจองกุกเอง

            บางครั้งกูก็คิดว่าน้องไม่ผิดที่ไม่รู้ว่ามึงอยู่ใกล้แค่นี้ มึงนั่นแหละทำไมไม่กล้าบอกความจริง

            จีมินโพล่งขึ้นมาในขณะผมกำลังตรวจคำตอบให้แบบฝึกหัดของอีกฝ่าย หมอนี่เป็นอีกคนที่รู้เรื่องระหว่างผมกับจองกุก เพราะว่าเราสองคนสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ บ้านก็ใกล้กัน สนใจมหาลัยเดียวกันแต่คนละคณะ แต่จีมินต้องพยายามมากกว่าผมเพราะคณะที่มันอยากเข้าน่ะโคตรยาก ผมก็ช่วยเท่าที่พอจะทำได้อะนะ แค่วิชาท่องจำเท่านั้นแหละ

            น้องไม่ได้คิดจริงจังกับกูเหมือนที่กูคิดกับน้องหรอก กูจะปิดเป็นความลับไปจนกว่าน้องจะทิ้งกูเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆนั่นแหละ อีกอย่างถ้ารู้...กูก็คงโดนรังเกียจ กูแม่งวิปริต

            อาจจะดูนางเอกไปสักหน่อย แต่สิ่งที่ผมทำมันก็แค่การยอมรับความจริงและไม่ทำให้คนที่ตัวเองชอบรังเกียจผมไปมากกว่านี้ก็แค่นั้น หนุ่มฮอตที่หลงผิดไปชอบผู้ชายแต่งหญิงมันคงเป็นความรู้สึกที่เสียเซลฟ์มาก ยังไงดีล่ะ น่าอาย? เรดาร์ห่วย? พวกผิดเพศ? งั้นมั้ง..

            หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรมาก ไปเที่ยวกันในวันคริสต์มาสจนโดนถ่ายมาลงเพจของโรงเรียนอย่างที่เห็น โดนตีความไปต่างๆนานาว่าเป็นพี่สาวมหาลัยกระเป๋าเงินหนักที่คิดจะงาบหนุ่มม.ปลายเนื้อนุ่มเคี้ยวง่ายไปกินคนเดียว(ผมหน้าแก่ลงไปเพราะการโบ๊ะของอินจึนด้วยล่ะมั้ง) บ้างก็ว่าเป็นลูกพี่ลูกน้อง หน้าดูคล้ายๆกัน(เหรอ..? ผมไม่หล่อเหมือนน้องหรอกนะ) และเมื่อคืนจองกุกก็เพิ่งชวนผมไปเที่ยว(จีมินแก้คำให้เปลี่ยนเป็นเดตแต่ผมไม่ยอม)ที่ห้างเพื่อไปซื้อของด้วยกันที่ร้านประจำ มันจะขายพวกโมเดลหรือตุ๊กตาของมาสคอตหรือตัวละครต่างๆในหนังอะไรเทือกๆนั้น น้องชอบไอรอนแมน ส่วนผมก็ตุ๊กตาน้องไลออนออฟเดอะจังเกิล ก่อนหน้านี้ก็มีเหตุการณ์ประมาณ ไปเล่นกีตาร์ฮีโร่ด้วยกันที่เกมเซนเตอร์ ขอให้จองกุกสอนผมเล่นสเก็ตบอร์ด หรือไม่ก็คอลสไกป์ดูบอลด้วยกัน น้องบอกว่าไม่ค่อยได้เจอผู้หญิงที่ลุย เล่นด้วยกันได้ ชอบเรื่องแมนๆแบบนี้(ก็แน่สิ ผมเป็นผู้ชาย)

            ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ไม่มีอะไรมากไปกว่าการจับมือ ผมป้องกันตัวเองทุกครั้งที่ได้เจอน้อง ไม่ให้กอดไม่ให้จูบ มีครั้งหนึ่งที่เราไปดูหนังด้วยกัน ความมืดมิดในโรงหนัง ฝ่ามือหนาที่แตะลงบนแก้มของผมแผ่วเบา ริมฝีปากหยักที่ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้นั่นมันเป็นบรรยากาศที่เกือบจะทำให้ผมเสียจูบแรกให้กับจอนจองกุก ยังดีที่ห้ามใจตัวเองเอาไว้ทันด้วยการแกล้งถามว่าอยากกินป๊อบคอร์นเหรอ เจ้าเด็กแสบถึงได้ส่ายหน้าถอนหายใจพรืดแล้วถอยทัพออกไป

            พี่อยากจูบนายใจจะขาด แต่ถ้านายรู้ว่าคนที่นายจูบเป็นพี่ นายอาจจะอยากตัดปากตัวเองทิ้งเลยก็ได้นะจองกุก พี่กำลังปกป้องนายอยู่นะเว้ย!

            สิ่งที่ผมกังวลอยู่ก็ไม่ใช่อะไร มันคือคำบอกเล่าของจองโฮซอกที่บังเอิญเข้าหูผมเมื่อวันก่อน

            มันบอกว่าจะขอคบมึงในวันวาเลนไทน์ แล้วก็จะไม่ยอมรับช็อกโกแลตจากผู้หญิงคนไหนนอกจากมึงด้วย

            ผมที่นั่งรอมันอยู่ตรงอัฒจันทร์ถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองอย่างน่าอดสูพร้อมกับจีมินที่อ้าปากเหวอจนเห็นลิ้นไก่ ถึงจะเห็นสองคนนั้นคุยอะไรกันสักอย่างก่อนเลิกซ้อมบาส แต่ไม่นึกว่าจะเป็นเรื่องของผม แถมยังชวนให้ตกใจซะ..

            แล้วจะให้กูทำยังไงอะจีมิน มึงไม่คิดเหรอว่ามันวิปริตขนาดไหนที่แมนทั้งแท่งอย่างกูมาแต่งหญิง แล้วมึงไม่คิดเหรอว่าทำไมไอ้แจ๊คสันไอ้มาร์คมันจำกูไม่ได้สักคนผมพ่นลมหายใจทางจมูกเสียงดังแล้วตัดพ้อ ชีวิตนี้แม่งโคตรจะโหดร้าย ต้องมาแต่งตัวแต่งหน้าเป็นผู้หญิงเพื่อคนที่ชอบ แถมพอแต่งแล้วเพื่อนร่วมชั้นดันจำไม่ได้อีก หนังป๊งหนังโป๊ก็เคยดูด้วยกัน มิตรภาพพังทลายฉิบหายไอ้พวกนี้ จีมินเบะปากใส่ผมก่อนจะวาดฝ่ามือลงมาตบหัวผมดังป้าบ

            ก็วิปริตแหละ กูนี่อยากเลิกคบมึงมาก แต่ไม่รู้จะทำไง มึงเพื่อนกู

            “เฮ้ยจริงอะ..

            “ล้อเล่นมั้ยล่ะ มึงทำไปเพราะอะไรมึงรู้ตัวดี ไม่ต้องสนกู กูไม่มีทางเกลียดมึงน้ำตานี่เกือบจะไหลพรากถ้าไม่ได้ประโยคข้างบนช่วยดูดน้ำตาให้ไหลกลับเข้าไป ผมเครียดมากนะถ้าคนอื่นจะรับรู้ว่าผมมีพฤติกรรมที่ผิดแปลกไปจากคนปกติอย่างนี้ แต่ที่กลัวที่สุดก็คือ เจ้าเด็กนั่นจะเกลียดผมแค่นั้นล่ะ

            จีมินอา..

            “ตอบอีกคำถาม เป็นใครก็คิดไม่ถึงว่าวีเวนนาคนตู้มคือคิมแทฮยอง ก็มึงหน้าสวยอยู่แล้ว ยิ่งแต่งหญิงก็ยิ่งสวยดิวะ อย่างน้อยถ้าน้องจองกุกไม่เอามึงก็คงมีตัวผู้มากหน้าหลายตาพร้อมจะ...เสียบ

            “เสียบบ้าเสียบบออะไรของมึงจีมิน ขนลุก!”

            “กูไม่ได้หมายถึงเสียบแบบนั้นไอ้ฟาย มะเหงกสิมือป้อมๆของมันพุ่งมาเคาะลงที่หน้าผากมนของผมทันทีที่จบประโยค เท่านั้นไม่พอมีการเน้นเสียงตรงเหงกแล้วฟาดกำปั้นลงไปแบบเน้นๆอีกด้วย ที่ไอ้เพื่อนสั้นของผมบอกมันก็ไม่ผิดเท่าไหร่หรอก ผมเป็นคนไม่ค่อยออกกำลังกาย ความขี้เกียจมันครอบงำ ชอบกินของหวานด้วย ถึงจะไปอยู่กับโฮซอกที่สนามบาสแต่ก็ไม่ได้เข้าไปร่วมวงเล่นกับเขาเลยสักครั้ง(แน่ดิวะ น้องอยู่อะ) อีกอย่างก็คือเป็นคนที่กินแล้วไม่อ้วนด้วยนั่นแหละ หน้าท้องเลยไม่ได้หนั่นแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแบบจีมิน แล้วก็ไม่ได้อ้วนท้วนสมบูรณ์พุงย้อยอะไรนัก แบนๆงี้ก็ดี แขนขาก็ไม่มีกล้าม แถมเคยโดนไอ้เบื๊อกจองโฮซอกแซวอีกว่าตอนผมใส่กางเกงขาสั้นนี่น่ากินฉิบหาย อยากจะเข้าไปกัดแล้วกระชากเนื้อขาวๆออกมาเคี้ยวหยับๆเหมือนเดอะวอล์กกิ้งเดธ(โรคจิตว่ะ) ผมคิดว่ามันดีนะ ถ้าขาผมมีแต่กล้ามกับขนหน้าแข้ง ตอนแต่งหญิงก็คงใส่กระโปรงสั้นไม่ได้ พูดแล้วเย็นช่วงล่างเลยครับ ผู้ชายที่ชื่อจอนจองกุกช่วยเปิดโลกให้กับผมเหลือเกิน

            แล้วกูควรไปใช่มะ น้องจะขอคบกูจริงอ่อ กูกลัวอะ แต่กูอยากไปหาน้องไลออน

            “ก็คบดิถ้ามึงชอบน้องแล้วน้องก็ชอบมึง มันจะมีปัญหาอะไรวะจีมินขมวดคิ้วมุ่น

            “…”

            “แล้วอีกอย่างกูว่ามึงไม่ได้เป็นเกย์หรอก กูไม่เห็นมึงจะมองผู้ชายคนอื่นเลยนอกจากน้องมึงไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่น้องจองกุกที่มึงชอบอะเป็นผู้ชาย เข้าใจมั้ย? เข้าใจกูมั้ยเนี่ย? หน้าโง่เชียว

            แต่กูเป็นผู้ชาย กูโกหกน้อง

            “เออว่ะกูลืม มึงเป็นผู้ชาย...เสียงดีดนิ้วเป๊าะของปาร์คจีมินดังขึ้นทำลายความฝันอันเล็กน้อยของผมทิ้งลงอย่างน่าอนาถ สิ่งที่เพื่อนป้อมของผมพูดไม่ได้มีอะไรผิดหรอก แต่ถ้าหากมันได้เข้ามาอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับผม มันอาจจะอยากทำแบบเดียวกันก็ได้ใครจะรู้เอาเหอะ แล้วแต่มึงละกัน ถ้ารักน้องมันมากขนาดยอมเจ็บกูก็ไม่รู้จะว่ายังไงผมหันขวับไปตามต้นเสียงแหลมของจีมินที่จู่ๆก็โพล่งขึ้นมาทำลายความเงียบ

            มึงไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกจองกุกมากขนาดนั้น เรื่องความรักเห็นแก่ตัวบ้างก็ได้ ไม่มีใครว่ามึงหรอก

            “….จีมิน กู

            “ที่น้องเขาไม่ยอมรับช็อกโกแลตจากใครนอกจากมึงก็เพราะเขาแคร์มึงมาก และคงมากพอที่จะเข้าใจเหตุผลในสิ่งที่มึงทำ

            “…”

            “แล้วเท่าที่กูเห็น น้องก็ดูจะไม่ได้ชอบส่วนใดส่วนหนึ่งที่น้องอึนจินแต่งให้สักหน่อยนี่วะ ตรงที่น้องชอบน่ะมันอยู่ในตัวของมึง นี่ ในนี้ ในนี้ฝ่ามือเล็กของเพื่อนสนิทขึ้นมาใกล้ใบหน้าเรียวก่อนจะใช้นิ้วชี้เคาะลงบนหัวผมดังป๊อก ไล่ลงมาหยิกแก้มนุ่ม สุดท้ายก็กำหมัดชกลงที่ตำแหน่งอกซ้ายเบาๆราวกับจะให้กำลังใจ เคป่ะ?

            “อืม

            “แต่ถ้าเขารับมึงไม่ได้ มึงก็จงกลับมาเป็นผู้ชายมาดแมนอย่างเดิมซะ จะยากอะไรเดี๋ยวมึงก็เรียนจบแล้ว ไม่ได้เจอน้องมันอีกแล้ว

            คิ้วเข้มของเจ้าหมูตอนที่ยักขึ้นลงพร้อมยิ้มกว้างทำให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง ปีนี้เป็นปีสุดท้ายในรั้วโรงเรียนของผมกับจีมินและโฮซอก มันคงจะถึงเวลาแล้วที่ผมจะได้บอกลาความรักในโรงเรียน เข้าสู่รั้วมหาลัยแล้วใช้ชีวิตอย่างที่คนโตเขาทำกันสักที มหาลัยที่ผมสอบติดเองก็อยู่คนละทางกับที่นี่ เดินทางยังไงก็คงไม่ผ่านแน่นอนเป็นสิ่งเดียวที่ผมคงจะคิดได้ว่า มันดีแล้วที่เป็นแบบนั้น

            ขอบใจเว้ยจีมิน

            “ตอบแทนกูด้วยเลคเชอร์ชีวะมึงดีกว่าจ้า เอามาประเคนกูซะ

            “ของตัวเองมีไม่อ่านนะมึง

            “อ่านเลคเชอร์มึงแล้วเข้าใจง่าย ยกเว้นรูปการ์ตูนสิงโตที่มึงวาดเล่นทุกหน้าอะนะ

            “อะงั้นไม่ต้องยืม

            “สัส

            แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าถ้าน้องขอคบผมจริงๆ ผมควรจะทำยังไงดี?..

 

#ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า

 

            ถ้ามึงชอบน้องแล้วน้องก็ชอบมึง มันจะมีปัญหาอะไรวะแล้วอีกอย่างกูว่ามึงไม่ได้เป็นเกย์หรอก กูไม่เห็นมึงจะมองผู้ชายคนอื่นนอกจากน้องมึงไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่น้องจองกุกที่มึงชอบอะเป็นผู้ชาย เข้าใจมั้ย? เข้าใจกูมั้ยเนี่ย? หน้าโง่เชียว

            ผมเอื้อมมือขึ้นมาจัดทรงวิกของตัวเองเป็นรอบที่สิบในขณะที่มีเสียงแหลมๆของปาร์คจีมินวนเวียนอยู่ในหูเหมือนเป็นแทร็กเดียวที่มีอยู่ในเพลย์ลิสต์ เมื่อวันศุกร์ผมมีโอกาสได้ไปเยือนโรงเรียนชอนจูบ้างเกี่ยวกับการยื่นเรื่องเข้าเรียนมหาลัย คงเพราะในปีนี้วันวาเลนไทน์ดันเป็นวันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันหยุด ความหฤหรรษ์ของเทศกาลนี้เลยถูกเลื่อนมาเป็นวันศุกร์ที่สิบสองแทนกระมัง ภาพซ้ำๆเดิมๆถูกฉายย้อนขึ้นมาอีกครั้ง ฉากสารภาพรัก ฉากปฏิเสธรัก(อันนี้ขอแสดงความเสียใจด้วย...) ผมได้ช็อกโกแลตมานิดหน่อยจากอึนจินแล้วก็ผู้หญิงในห้องที่ทำแจกเพื่อน รวมๆกับของขวัญแสดงความยินดีที่สอบติดมหาลัยแล้ว แต่ผมไม่คิดว่าสิ่งที่เพื่อนหน้ายาวพูดจะเป็นความจริง ความจริงที่ว่าจอนจองกุกไม่ยอมรับช็อกโกแลตจากใครหน้าไหนเลย อึนจินเล่าให้ผมฟังหลังจากโยนกองช็อกโกแลตส่วนหนึ่งที่ได้มาจากจองกุกบนโต๊ะกินข้าว เธอบอกว่าถึงเจ้าตัวจะบอกแบบนั้น แต่นักเรียนหญิงบางคนก็ดื้อด้านเอาช็อกโกแลตไปวางตามโต๊ะ เก้าอี้ หยอดใส่กระเป๋า แต่พ่อสุดหล่อคนเก่งก็หามันเจอทั้งหมดแล้วเอามากองรวมกันที่พื้นเตรียมจะทิ้ง อึนจินเห็นมีแต่ช็อกโกแลตของนอกแพงๆเลยขอมา นี่แหละหนาความน้องผมแต่ถ้าถามว่าคิมแทฮยองกินด้วยมั้ย ก็คงต้องบอกว่ากิน...

            วันนี้ผมอยู่ในเสื้อกล้ามสีขาวทับด้วยแจ็กเกตยีนส์สีเข้ม กางเกงยีนส์ขาสั้นโชว์เรียวขาอ่อนกับรองเท้าผ้าใบสีขาวแดง วิกสีน้ำตาลช็อกโกแลตที่ถูกน้องสาวผู้ใจดีซอยให้สั้นลงเพราะครั้งก่อนที่ไปเที่ยวกันมันค่อนข้างจะหนักหัวผมไปสักหน่อย นั่งดูดโกโก้รออยู่ในคาเฟ่มาสักพักใหญ่ๆ ก็ยังไม่เห็นคนตัวสูงจะปรากฏตัวขึ้นมาเลยสักนิด สูดลมหายใจเฮือกใหญ่ให้กำลังใจตนเองแล้วก้มหน้าลงมองเข้มหน้าปัดนาฬิกา

            เก้าโมงสี่สิบแปด สมควรที่จอนจองกุกจะยังไม่มา..ผมตื่นเต้นจนนึกว่าเวลานัดคือเก้าโมงครึ่งงั้นสินะ ทึ่มจริงๆแกนี่มัน

            ฟุบ!

            “วาเลนไทน์แบบนี้ไม่ไปเดตกับแฟนเหรอครับ? น้ำเสียงนุ่มชวนให้คิดถึงดังใกล้ๆหูทำเอาผมต้องหดคอลงพลางเงยหน้าขึ้นมองหาเจ้าของเสียง แต่พลันสายตาก็หันไปเห็นช่อดอกกุหลาบช่อเล็กๆที่บดบังทัศนียภาพตรงหน้า จองกุกในชุดแจ๊กเกตสีดำคลุมทับเสื้อยืดสกรีนสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาดเล็กน้อยนั่นยิ่งเสริมความดิบเถื่อนและเท่ให้อีกคน ผมกระพริบตาปริบๆมองริมฝีปากหยักที่กระตุกยิ้มทะเล้นแล้วยื่นดอกไม้มาหาผมดีๆก่อนจะตอบกลับไปเสียงตะกุกตะกัก

            ยัง..ยังไม่มีแฟน

            “รอนานมั้ยครับ โกโก้พร่องไปเยอะนะเด็กหนุ่มมัธยมปลายปีหนึ่งทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามผมหลังจากที่มือบางรับเจ้าดอกไม้นั่นมาถือไว้อย่างงงๆ ไอ้การที่ปล่อยเซ็กส์แอพพีลตั้งแต่เดินเข้ามาในร้านนี่มันเป็นความสามารถพิเศษของคนที่ชื่อจอนจองกุกรึไงกัน คิมแทฮยองก็ไม่เข้าใจ

            พี่จำเวลานัดผิดอะ..

            “บ๊องคนตรงหน้าหลุดขำเพราะความทึ่มของตัวเองแท้ๆแต่ในใจดันไม่มีความรู้สึกโกรธอยู่เลยแม้สักนิด เจ้าของใบหน้าเรียวทำหน้าบึ้งน้อยๆแล้วหยิบแก้วโกโก้ขึ้นมาดูดก่อนจะส่งให้ร่างสูง อะไรครับ?

            “กินมั้ย? ดูเหมือนคนรีบวิ่งมาถึงการปรากฏตัวของจองกุกจะดูมีเสน่ห์อย่างกับเจ้าชายในนิทาน แต่ผมก็แอบเห็นน่า ว่าซอกคอหนานั่นเต็มไปด้วยเหงื่อ ร่างสูงคงจะเห็นผมนั่งอยู่ในร้านจากอีกฝั่งหนึ่งของถนนถึงได้วิ่งมา

            “อ้อ..มือใหญ่เอื้อมมารับแก้วโกโก้ที่เหลืออยู่เพียงครึ่งมาดูดโดยยังไม่ปล่อยจากมือเล็กที่ยังถือแก้วไว้อยู่ ผมที่รู้สึกได้ถึงแรงบีบนิดๆจากฝ่ามือหยาบก็เตลิดไปได้อย่างไม่ยากเย็นเพราะสายตาวาววับของชายหนุ่มที่ช้อนขึ้นมองขณะที่ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงจากการกลืนน้ำสีเข้มจากแก้วใบกลาง ขอบคุณครับ

            “ร้านเปิดสิบเอ็ดโมงไม่ใช่เหรอ ทำไมนัดพี่มาไวจังผมหมายถึงร้านขายโมเดลอันเป็นจุดประสงค์หลักของพวกเราในวันนี้

            “กีตาร์ฮีโร่กับไมไมมีเพลงอัพเดทใหม่จองกุกยกยิ้มพร้อมกับชูบัตรสมาชิกสองใบขึ้นมาท่ามกลางสายตาประหลาดใจของผม ปกติแล้วกับตู้เกมในเกมเซ็นเตอร์อะไรพวกนี้ผมไม่ค่อยจะยุ่งมากหรอก เล่นคนเดียวมันเหงา ตั้งแต่มีบุคคลที่ชื่อจอนจองกุกเข้ามาในชีวิตคือติดอย่างกับอะไรดีเลยครับ ถึงจะไม่ได้ติดขนาดสมัครบัตรสมาชิกเอาไว้บันทึกเพลงใหม่เรื่อยๆ(อย่างพวกเซียนๆตู้เกมอะไรแบบนี้น่ะ บางคนก็พกถุงมือ ไม้กลองส่วนตัวมาเล่นโดยเฉพาะ) แต่ทุกครั้งที่มาเที่ยวด้วยกันก็มักจะเริ่มต้นด้วยการแข่งกันปั่นคอมโบในเกมนี่แหละ และคนที่ชนะก็มักจะเป็นไอ้เด็กนี่ทุกครั้ง เก่งดนตรีนี่หว่า คิมแทฮยองก็แค่คนชอบฟังเพลง เล่นเป็นแต่แซ็กโซโฟนปู้ดๆที่ไม่ได้แตะมานานแล้ว ถ้าวันนี้แตะแรงค์เอสได้เดี๋ยวผมซื้อน้องไลออนให้

            ...เฮ้ยยย!!!

            โคตรใจ จอนจองกุกแม่งโคตรใจ!!!

            “จริงอะ!!?”

            “ผมให้พี่เลือกในบรรดาเพลงใหม่เลยอะมีข้อแม้ว่าต้องเล่นระดับยากร่างสูงว่าพลางยื่นบัตรสมาชิกให้ผมที่เบิกตาโตอีกครั้ง ถ้าจำไม่ผิดมันน่าจะเป็นบัตรสมาชิกของเกมไมไม ตู้เกมดนตรีที่ผมกับจองกุกชอบเล่น เคยไปขอไอ้แจ๊คสันเล่นอยู่ครั้งนึง เพลงที่ผมไม่เคยเห็นในเกมปกติขึ้นมาเป็นสิบ ดีกับใจมากพูดเลย แต่ถ้าแพ้ก็อดนะ...

            “แรงค์บีได้มั้ยแรงค์ที่ว่ามันก็คือระดับความเก่งในการเล่นแต่ละเพลงนั่นแหละครับ ว่าพลาดมากน้อย คอมโบติดต่อกันมากน้อยแค่ไหน เพลงระดับยากที่เคยลองเล่นมาผมก็ไม่เคยเล่นแตะเอสได้สักที มากสุดก็เอ อย่างน้อยก็อยากได้น้องไลออนอะ อย่าหาว่าผมขูดรีดน้องนะครับ น้องเสนอผมก็สนอง จริงๆ...

            ไม่ได้ครับ แพ้โดนอัดคลิปเต้นแดนซ์เบสนะ

            “จะอัดไปทำอะไรเล่า!?ไม่เอาอะ ไม่เอาผมเริ่มงอแงอีกครั้งเมื่อบทลงโทษถูกเสนอออกมาจากริมฝีปากหนา เผื่อว่าใครจะไม่รู้จัก แดนซ์เบสเป็นตู้เกมเต้นครับ คงจะเป็นภาพที่วิจิตรสวยงามมากถ้าคิมแทฮยองยืนอยู่หน้าตู้กำลังดิ้น เลื้อย เต้นแร้งเต้นกาอะไรก็ไม่รู้อยู่โดยมีร่างใหญ่ถือกล้องอัดคลิปเก็บไว้ทุกกระบวนท่าพร้อมขำเป็นบ้าเป็นหลังประกอบเป็นเสียงในคลิป เบะปากแรงมาก ผมไม่รู้หรอกว่าเขาเอาคลิปที่ผมเต้นไปทำอะไร ดูตอนเครียดหรือยังไง แต่มันน่าอาย น่าอายมาก ไม่ทำแล้ว!

            “นี่เรายังต้องอายอะไรกันอีกเหรอครับ เห็นกันมาหมดแล้วรู้สึกได้ว่าเด็กผู้หญิงโต๊ะข้างๆมีการหันหน้ามามองผมกับจองกุกด้วยสายตาอึ้งทึ่งเสียวหลังจบประโยคชวนคิดลึกของเจ้าเด็กบ้าที่นั่งยิ้มแป้นอยู่ตรงหน้า ถอนหายใจอย่างหมดเรื่องจะงอแงก่อนจะเรียกบิลจากพนักงานแล้วพากันเดินออกมาจากร้านหลบเลี่ยงสายตาแปลกประหลาดจากคนในคาเฟ่ ร่างสูงพาผมมายังโซนเกมเซ็นเตอร์ที่อยู่ชั้นบนสุดแล้วบอกให้ผมยืนจองตู้เอาไว้ คนเป็นน้องเดินกลับมาพร้อมกับเหรียญโทเคนเอาไว้หยอด ผมสูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมๆกับในหัวที่มีภาพของน้องไลออนผู้น่ารักแห่งป่าใหญ่ล่องลอยจนเต็ม มีตุ๊กตาตัวน้อยมาล่อแบบนี้แล้วก็อย่าหวังว่าคิมแทฮยองจะยอมแพ้ง่ายๆ งานนี้ถ้าไม่ได้น้องไลออนน้อยมาไว้ในครอบครอง อย่ามาเรียกผมว่าวีเวนนา ไฟเตอร์อันดับหนึ่งของทีม!

            กะอีแค่แรงค์เอส โธ่เอ๊ยย!!

 

#ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า

 

‘RANK C’

            ตัวซีใหญ่ขนาดเบ้งๆปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาหลังจากที่ผมจัดการละเลงนิ้วมือลงบนหน้าจอสัมผัสของเกมที่ว่า นอกจากคอมโบจะน้อยสุดตีนแล้วก็ยังมีจังหวะที่พลาดและหลุดยาวๆแบบโคตรพ่อโคตรแม่จนเกินจะรับได้ ผมกุมขมับ ก็คิดว่าตัวเองกดดีแล้วนะ จองกุกเดินยิ้มน้อยๆมาลูบหัวผมเบาๆก่อนจะชี้ไปยังตู้แดนซ์เบสที่ตั้งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

            อืม...ไม่มีการปลอบใจหรือให้กำลังใจใดๆทั้งสิ้น

            จองกุกอา พี่ไหว้ล่ะ นะนะนะ

            “ไหนบอกตกลงไงครับพี่เจ้าเด็กกระต่ายเบะปากทำท่าจะร้องไห้เมื่อเห็นผมยกมือขึ้นไหว้ปะหลกๆ แล้วมันจะร้องไห้ทำไมเนี่ย ผมสิต้องร้อง คนอายน่ะมันผมนะเว้ย ผมกับจองกุกเดินมาหยุดอยู่หน้าแดนซ์เบสที่มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังวาดลวดลายกับเวฟสวยๆอยู่ตรงหน้าจอมอนิเตอร์ ร่างเพรียวงามระหงนั่นสะบัดพลิ้วไปตามจังหวะได้อย่างแม่นยำ เรือนผมลอนยาวสีน้ำตาลไฮไลท์ทองปลิวไปตามแรงโยก ผมกับจองกุกยืนมองอย่างทึ่งๆก่อนจะสังเกตได้ว่าบุคคลที่กำลังจ้องอยู่นั่นมันช่างคุ้นตาเหลือเกิน

            ปาร์คโชรง หัวหน้าห้องม.ปลายปีสามห้องบี ห้องของผมเอง...

          ชิบเป๋งแล้ว!!

‘RANK SS Full Combo’

            ตัวอักษรที่เด้งขึ้นมาบ่งบอกความเพอร์เฟกต์ของโชรงได้อย่างไม่ยากเย็นนัก หัวหน้าห้องคนสวย ใจดี เรียนเก่ง กีฬาก็เก่ง ร้องเพลงเพราะ เต้นก็สวย ผมไม่ค่อยได้สนทนาพาเพลินหรือข้องแวะกับเธอมากนักในโรงเรียน เธอคือแสงสว่าง ส่วนผมมันก็แค่ธาตุอากาศโมเลกุลหนึ่งในห้อง และถ้าผมจำไม่ผิดเมื่อหลายเดือนก่อน

            จองกุกกับโชรงเคยคบกัน

            พอได้รู้ข่าวนั้น ในตอนนั้นผมรู้สึกช็อกอยู่เล็กน้อยแต่ก็ไมได้แปลกใจอะไร ก็กิ่งทองใบหยกอะนะ แถมตอนนั้นผมก็แค่ปลื้มน้องเขาในฐานะที่เป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียนเท่านั้นเอง เฟลก็คงเฟลแบบแฟนคลับล่ะนะ

            พี่โชรง..คนข้างกายผมเป็นฝ่ายเรียกชื่อของเธอก่อนในขณะที่เจ้าของร่างสูงเพรียวกำลังยืนบิดข้อมือตัวเองให้หายจากความเมื่อยล้า ใบหน้าขาวใสหันมาตามเสียงเรียกก่อนที่ดวงเนตรกลมโตจะเบิกขึ้นเล็กน้อย

            อ้าว จองกุก มากับใครน่ะ?เจ้าของเสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ ผมสูดหายใจเข้าลึกๆเมื่อได้ยินคำถามจากคนตรงหน้า รู้สึกได้เลยว่าตัวเองน่าจะกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่เหมาะไม่ควรสักเท่าไหร่  จองกุกยิ้มรับและตอบคำถามหญิงสาวด้วยคำถาม

            พี่นั่นแหละ มาคนเดียวเหรอครับ?

            “ก็..อ่านหนังสืออยู่บ้านมันน่าเบื่อน่ะ พี่ก็เลยมาเล่นเกมแก้เซ็งโชรงหัวเราะน้อยๆแล้วกวาดสายตามาทางผมที่ยืนงงในดงตีนอยู่อย่างนั้นไม่ได้ขยับหนีหายไปไหน ผมแสร้งทำเป็นมองเหรียญโทเคนที่ได้มาจากจองกุก เอาสองเหรียญมาตีกันดังแก๊งๆเป็นจังหวะอย่างสนุกสนาน(?) เอาจริงๆแล้วก็ค่อนข้างกลัวว่าคุณหัวหน้าห้องคนสวยที่ยืนจ้องหน้าผมอยู่ตอนนี้จะจำใบหน้าจืดชืดของคิมแทฮยองสมาชิกคนจืดจางในห้องได้รึเปล่า ขนาดทีมบาสของจองกุกยังมีตะหงิดๆกันบ้างเลย แล้วนั่นแฟนเหรอ?

            “หืม...ร่างสูงเหล่มองคนข้างกายพลางกระชับกระเป๋าสะพายที่แย่งผมถือตั้งแต่เดินออกจากคาเฟ่ยังครับ จีบอยู่

            ตรง! พูดตรงสัสๆ!! จองกุกแม่งใจอีกแล้ว!

            ปาร์คโชรงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

            สเป็กเปลี่ยนเหรอจองกุกอาผมกลืนน้ำลายดังเอื๊อกเมื่อหญิงสาวเริ่มใช้ดวงตาคู่สวยนั่นไล่สายตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมรอยยิ้มบาง ไม่รู้ว่าผมเข้าใจไปเองรึเปล่า แต่ภายในแววตาสดใสนั่นมันมีบางอย่างดูแปลกๆยิ่งตอนที่เราสบตากัน เหมือนกับเธอรู้ รู้อะไรบางอย่างที่ผมปิดบังไว้

            ว่าผมคือใคร...

            ไหงพูดงี้ล่ะพี่ แล้วนี่จะเล่นอีกกี่รอบครับ ผมจะพาคนของผมมาลงโทษแล้วหันขวับไปมองค้อนใส่ร่างสูงที่ย่นคิ้วถามอดีตแฟนสาวด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นทันทีแต่ก็มิวายโดนแขนแกร่งข้างที่ถือกระเป๋าสะพายให้ผมโอบรัดที่ไหล่บางแน่น โชรงพ่นลมหายใจออกทางจมูกดังพรืดแล้วเดินเบี่ยงไปอีกด้าน

            สนใจมาเล่นด้วยกันหน่อยมั้ยล่ะเห็นเจ้าตัวเดินไปหยอดเหรียญลงในตู้เกมฝั่งผู้เล่นคนที่สองแบบไม่รอให้ผมได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธ คนข้างๆกายก็ไม่มีทีท่าว่าจะห้ามใดๆทั้งสิ้น ผมเบะปากใส่เขาเล็กน้อยก่อนจะได้รับรอยยิ้มกวนๆกลับมา สุดท้ายก็ต้องจำใจเดินไปที่ตู้ฝั่งผู้เล่นคนที่หนึ่งแล้วหยอดเหรียญส่วนของตัวเองลงไปโดยมีเจ้าเด็กหน้ากระต่ายยืนถ่ายวิดีโออยู่ คาดว่าคงจะซูมกล้องให้เห็นแค่ผมที่กำลังจะได้ทำท่าน่าอายตลอดเพลง และเพราะจองกุกเอาแต่ซูมที่ด้านผู้เล่นคนที่หนึ่งเพียงคนเดียวนั่นล่ะ

            เลยไม่ได้สังเกตปาร์คโชรงที่หันหน้ามาคุยกับผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตามแบบฉบับของเธอ

            เห็นในห้องติ๋มๆก็ไม่นึกว่าจะกล้าทำถึงขนาดนั้นนะ...

            “…”

            ร่างเพรียวเลิกคิ้วขึ้นสูง ณ วินาทีนี้ราวกับว่าร่างกายเริ่มชาดิกขึ้นมาตั้งแต่เท้ามายังลำตัวแล้วไล่ไปตามแขนทั้งสองข้าง หันหน้าไปสบตากับเจ้าของร่างอรชรที่ค่อยๆขยับปากออกมาเป็นชื่อๆหนึ่ง เท่านั้นหัวใจก็เหมือนกับจะหลุดออกมาจากหน้าอกแบนราบของคนวิปริตคนนี้

            คิมแทฮยอง..

            นี่มัน..แย่สุดๆไปเลย

 

#ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า

 

            ฮ่าๆๆๆ ตรงนี้ตลกมากอะครับพี่ จะล้มเหรอ มันส์มากไปมั้ย?

            “โอ๊ยย!หยุดล้อนะ เก็บโทรศัพท์ลงไปเดี๋ยวนี้เลย!!” ผมหน้ามุ่ยด้วยทั้งความโกรธและความอายผสมกัน พยายามเมินไม่สนใจร่างใหญ่ที่เดินถือโทรศัพท์หัวเราะมาตลอดทาง จองกุกยื่นมันมาให้ผมดูในจังหวะที่ผมเต้นอยู่หน้าจอแล้วสะดุดเท้าตัวเองเกือบล้มแหล่มิล้มแหล่พร้อมขำก๊ากแบบกูจะไม่ทน สรุปแล้วแมทช์อันแสนเร่าร้อนเมื่อกี้ก็จบลงด้วยการที่โชรงชนะผมขาดลอย คะแนนผมคูณสองยังไม่เท่านางเลยอะคิดดู คนอะไรน่ากลัวเป็นบ้า แถมระหว่างเต้นยังมีกลุ่มชายหนุ่มหญิงสาวในเกมเซ็นเตอร์เข้ามามุงดูกันอย่างล้นหลามอีกด้วย ส่วนหนึ่งคือดูท่าเลื้อยอันแสนเซ็กซี่(?)ของผม อีกส่วนคือเข้ามาชื่นชมปาร์คโชรงเจ้าของฟูลคอมโบ(อีกแล้วว้อย)ขึ้นอันดับหนึ่งประจำสัปดาห์ไปแบบไม่เกรงใจคนข้างๆ ผมเดินคอตกมาตลอดทางพร้อมกับความรู้สึกกังวลและอึดอัดอยู่ในใจ มันเริ่มตั้งแต่วินาทีที่โชรงเรียกชื่อของผม เธอรู้แล้ว..

            โคตรจะไม่สบายใจเลยครับ..

            ถึงร้านแล้วครับพี่ จะเดินไปไหนล่ะนั่นมือหนายื่นมาคว้าข้อมือของผมไว้แล้วดึงกลับให้มาเผชิญหน้า จอนจองกุกเพยิดหน้าไปที่ป้ายร้านขายโมเดลที่ผมใจลอยเดินผ่านมันมาอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ผมยิ้มแหยๆเป็นคำตอบเรียกเสียงหัวเราะจากอีกคนได้เป็นอย่างดี ก่อนที่เราสองคนจะเดินเข้าไปพร้อมกัน ผมตรงดิ่งไปยังมุมของน้องไลออนสุดที่รักทันทีโดยไม่บอกคนข้างๆแม้สักนิด พวกเราก็เป็นแบบนี้แหละ ทุกครั้งที่มาเดินร้านนี้ก็เหมือนมาคนเดียวมากกว่ามาด้วยกัน ไม่ใช่แบบคู่รักทั่วไปที่จะมาช่วยเลือกของกระหนุงกระหนิงให้กัน ผมชอบไอรอนแมน แต่ก็ไม่ได้บ้าเท่ากับจองกุก คนตัวสูงก็เช่นกัน ใครเลือกเสร็จก่อนก็ค่อยเดินมาหาอีกคน ง่ายจะตาย ไม่เสียเวลาด้วย แล้วก็ไม่โรแมนติกด้วย(อึนจีด่ามาว่างี้อะ)

            ผมรีบเดินให้ห่างไกลจากร่างสูงให้ได้มากที่สุดมายังจุดที่มีตุ๊กตาน้องสิงโตตัวใหญ่ใจดีวางเรียงรายรอให้คนมาซื้อมาจับจอง หันซ้ายหันขวามองดูรอบกายว่ามีคนอยู่รอบๆหรือไม่ ก่อนจะค่อยๆใช้มือข้างที่ถนัดถอดวิกผมสีน้ำตาลแสนเกะกะนี่ออกช้าๆแล้วสะบัดหัวทุยไปมา เหงื่อมันออกวิกจนคันคะเยอไปหมด ใช้มือขยี้หัวตัวเองเพื่อให้ระบายอากาศจนเส้นผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง จัดทรงวิกดีๆแล้วสวมมันเข้าไปดังเดิมตามด้วยการสางผมให้เป็นระเบียบเช่นเดิม ตอนที่เต้นเมื่อกี้ก็เหมือนว่ามันจะหลุดออกมาได้ง่ายๆ ดีที่พระเจ้ายังคงเข้าข้างคิมแทฮยอง ไม่อย่างนั้นความแตกยับแน่นอน

            พี่วีครับ เลือกเสร็จรึยังฮะ? สะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงทุ้มดังอยู่ไม่ไกล จองกุกสาวเท้าเข้ามาผมพร้อมกับถุงกระดาษในมือสองถุง ผมมองถุงกระดาษในมือหนาด้วยความแปลกใจ แล้วก็ต้องแปลกใจกว่าเดิมเมื่อถุงหนึ่งถูกส่งมาให้ผมพร้อมรอยยิ้ม ให้

            “อ อะไรอะผมรับมาถือไว้อย่างงงๆ พอเปิดออกดูก็เห็นหัวกลมๆของน้องไลออนออฟเดอะจังเกิลโผล่ออกมาโชว์ความน่ารักให้แก่โลกใบนี้ ตาทั้งสองลุกวาวเป็นประกาย ให้พี่เหรอ?!!” คนถูกถามพยักหน้า

            ไหนบอกว่าถ้าเล่นไม่ได้ก็อดไง...

            ไม่ได้ให้ฟรีๆนะครับ มีของแลกเปลี่ยนนะแล้วนี่ก็เป็นอีกครั้งที่น้องชอบมาเล่นเกมกับผมอยู่เรื่อย ไม่รู้ว่าเป็นลักษณะเฉพาะของพวกหนุ่มฮอตรึเปล่า ชอบเดิมพัน เล่นลิ้น ตั้งเงื่อนไขแกล้งผม เวลาอยู่ด้วยก็เป็นเหมือนกับลูกไก่ตัวเล็กๆในกำมือเขานะน่ะ ผมกระพริบตาปริบๆแล้วเก็บน้องไลออนลงกับถุงกระดาษตามเดิม รู้สึกได้ว่าฝ่าเท้าทั้งสองข้างของจองกุกกำลังก้าวเข้ามาหาผมช้าๆจนร่างกายเราชิดกัน เจ้าก้อนเนื้อสีแดงในอกซ้ายค่อยๆทวีความเร็วในการสูบฉีดเลือดขึ้นราวกับจะระเบิดออกมา ผมยืนสบตาน้องนิ่งๆ แลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากเหมือนที่ชอบทำบ่อยๆเวลาประหม่า ก่อนจะสะดุ้งจนตัวโยนเมื่อมือหยาบของอีกคนประคองไว้ที่เอวบาง ตกใจจนแทบจะปล่อยน้องไลออนลงกับพื้นไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอครับ เวลาอยู่ท่านี้

            ไม่รู้สึก! ไม่รู้สึกอะไรเลยครับจอนจองกุก หัวโล่งไปหมดแล้วครับ!!

            “คือ..พี่หิวแล้วอะมือบางส่งไปลูบท้องตัวเองเพื่อแสดงให้เห็นว่าผมหิวจริงๆ จองกุกเลิกคิ้วข้างหนึ่งของเขาขึ้นแล้วขยับเข้ามาใกล้ยิ่งกว่าเดิมจนผมต้องชักมือกลับมาดันอกแกร่งไว้ มุมนี้ก็ถือได้ว่าเป็นมุมอับจุดหนึ่งของร้าน โดยเฉพาะเวลาที่ร้านเพิ่งเปิด ชั้นวางตุ๊กตาที่วางเรียงรายสูงเลยศีรษะจนบังเราสองคนได้มิด ถ้าหากไม่ได้เดินเข้ามาจริงๆก็จะไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวพี่จ่ายเงินค่าน้องไลออนให้ เราไปหาอะไรกินกัน..ดีมั้ย?

            ผม คิมแทฮยองผู้ชายมาดแมนคนนี้ จะต้องทำทุกวิถีทางที่จะไม่ให้ไปสู่การขอคบของจอนจองกุกให้จงได้ครับ!

            “เปลี่ยนเรื่องเหรอครับพี่วีเจ้าของใบหน้าคมขมวดคิ้วเป็นเชิงไม่พอใจเล็กน้อยก่อนใบหน้านั้นจะขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนได้กลิ่นโคโลญอ่อนๆที่ผมชอบมันมากเป็นพิเศษ คนตัวสูงเป็นคนชอบสะสมน้ำหอม แล้วมันก็น่าหลงใหลมาก..พี่ใจร้ายกับผมตลอดเลยรู้ป่ะ? ชอบทำเหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

            “…จองกุก..คือ..คือหน้า..

            “ชอบเลี่ยงผมตลอดเลยด้วย ตอนที่ผมจะทำแบบนี้กับพี่มือร้อนอีกข้างที่ว่างจากการปล่อยถุงกระดาษที่ข้างในมีโมเดลไอรอนแมนที่เจ้าตัวหวงแสนหวงลงกับพื้นแบบไม่สนอะไรทั้งสิ้นเลื่อนมาไว้ที่แก้มใสที่ถูกบดบังด้วยบรัชออนสีส้มอ่อนแล้วลากไล้เบาๆไปวางไว้ที่ท้ายทอย นึกอยากจะส่งกระแสจิตหาเจ้าของร้านที่ยืนปั้นหน้ายิ้มรับลูกค้าอยู่หน้าร้านให้เดินมาดูแถวๆมุมอับนี้บ้างก็ได้ หรือไม่ก็พนักงานทำความสะอาดที่เอาแต่ถูหน้าร้าน ช่วยเข้ามาถูตรงนี้บ้างอะไรบ้าง ขอเถอะ คิมแทฮยองจะระเบิดตายแล้ว!

            “พี่ พี่หิวแล้วจริงๆนะ.. ไปหาอะไรกินกันเถอะจองกุกอาหลับตาปี๋ใช้สองมือดันแผงอกแกร่งเอาไว้ ให้ตายเหอะสายตาของน้องตอนนี้มันร้อนแรงเป็นบ้า ตอนแรกก็ดูเหมือนกระต่ายตัวเล็กๆขาวๆน่ารักๆที่ดูไร้พิษสง แต่ข้างในจริงๆแล้วช่างเหมือนกับราชสีห์ที่กำลังจะขย้ำเหยื่อให้ทรมานอย่างช้าๆ ผมเองก็รู้ตัวเองดีว่าปัดป้องน้องมาได้เป็นเวลานานแค่ไหน ปกตินายจอนจองกุก ไม่เกินสองสัปดาห์ก็ได้แด๊กแล้วครับ สาวเล็กสาวใหญ่นี่ไม่มีรอด แต่ผมกับน้องรู้จักกันในนามวีเวนนามาแล้วสี่ห้าเดือน ยังไม่มีอะไรที่ลึกซึ้งไปมากกว่าการจับมือ และเจ้าตัวคงจะหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย คิ้วเข้มข้างหนึ่งของจองกุกเลิกขึ้นสูงราวกับว่าจะทวนคำพูดของผมใหม่อีกรอบ เอียงใบหน้าคมเข้ามาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจร้อนๆที่เป่ารดอยู่ที่ใบหูข้างขวา ตามมาด้วยเสียงนุ่มอันเป็นเอกลักษณ์

            พี่คงรู้ดีว่าสิ่งที่ผมต้องการจากพี่มันคืออะไร

            “พี่..พี่ไม่รู้ได้ยินเสียงสั่นๆของตัวเองตอบไปอย่างละล่ำละลัก คำพูดของจองโฮซอกลอยเข้ามากระทบโสตประสาทอีกครั้ง

            มันบอกว่าจะขอคบมึงในวันวาเลนไทน์

            ตอนนี้อะนะ!?? ไม่ดีมั้งจองกุกอา!!

            “ปล่อยพี่ก่อนนะจองกุกอา จู่ๆมาเล่นบทดราม่งดราม่ามันไม่ใช่นายเลยอะ โมเดลพังหมดแล้วมั้งน่ะ เพิ่งซื้อมาแท้ๆผมพยักเพยิดไปทางถุงกระดาษที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น ไม่คิดว่ามันจะพังจริงๆหรอก โมเดลที่จองกุกซื้อน่ะถูกห่อแบบกันกระแทกมาอย่างดีอยู่แล้ว ส่วนของแลกเปลี่ยนก็เอาคลิปแดนซ์เบสไปละกันนะเด็กน้อย ท่าเต้นคงทุเรศสมใจนายเลยอะ เฮ้อ

            ดูท่าทางการแกล้งขำของผมจะไม่ได้ทำให้เจ้าของจมูกโด่งที่ไล้วนอยู่บริเวณติ่งหูนี่มีอารมณ์ร่วมเลยแม้แต่น้อย อย่างน้อยก็ช่วยเอาหน้าออกไปแล้วคุยกันดีๆมีมารยาท สบตากันหน่อยได้มั้ยครับ ที่บ้านสอนให้คุยกับผู้หญิงแบบนี้เหรอจองกุกอา!

            ผมอยากได้...

            ตึกตัก..ตึกตัก..

            คำสารภาพ

            ฟุบ!

            ดวงตาทั้งสองข้างของผมเบิกกว้างทันทีเมื่อมือใหญ่ของอีกคนที่เคยวางอยู่บนท้ายทอย บัดนี้กลับออกแรงกระชากวิกผมยาวจนร่างผมหงายไปด้านหลัง และคงจะล้มถ้าไม่มีมือที่ประคองเอวอยู่ตั้งแต่ตอนแรกคอยรับไว้ แววตาเย็นชาของคนเป็นน้องที่ผมยังไม่เคยได้เห็นมันมาก่อนกับวิกผมสีน้ำตาลยาวถึงกลางหลังที่หลุดติดมือหนาเป็นสิ่งที่บ่งบอกสถานการณ์ตอนนี้ได้ดีที่สุด

            น้อง..รู้แล้ว...ได้ยังไง?

            ทำแบบนี้ทำไมครับ? สนุกมากมั้ย?ริมฝีปากหยักเผยอขึ้นกล่าวด้วยเสียงนิ่งไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ นั่นยิ่งเพิ่มพูนความรู้สึกผิดในใจผมให้ทวีคูณขึ้น นอกจากนั้นมันคือความสงสัย ผมมั่นใจว่าไม่ได้เผลอทำตัวมีพิรุธให้น้องมันจับได้เลยสักนิด คนที่รู้เรื่องนี้ก็มีแค่จีมิน โฮซอก แล้วก็ปาร์คโชรง..

            ปาร์คโชรง..อย่างนั้นเหรอ?

            เงียบทำไมล่ะครับ สงสัยเหรอว่าผมรู้ได้ยังไง

            “คือพี่..จะแก้ตัวตอนนี้มันก็คงไม่ทันแล้ว เมื่อแขนแกร่งผละออกจากผมด้วยท่าทางรังเกียจเต็มทนที่เมื่อกี้ต้องแกล้งแสดงละครแหกตาผมเพื่อที่จะลอกความจริงออกมาให้หมดเปลือกแบบคาหนังคาเขาแบบนี้ จองกุกกอดอกมองผมที่ก้มหน้านิ่งไม่กล้าสบตาน้อง ผมกำมือทั้งสองข้างแน่น หวังจะให้เรือนผมจริงของตัวเองคอยบดบังน้ำตาที่ค่อยๆเอ่อล้นออกมาจากดวงตาสีเข้ม พี่เป็นผู้ชายครับไม่มีข้อแก้ตัว พี่ขอโทษ

            “ทำแบบนี้ไปทำไมครับน้องทวนคำถามอีกครั้ง คราวนี้ผมเงียบไป ไม่ใช่อะไร

ผมไม่รู้..ผมตอบไม่ได้

            น้องคิดว่าพี่เป็นผู้หญิง...พี่ไม่อยากให้น้องผิดหวัง เสียงของผมเริ่มสั่นจนคนตรงหน้าชะงักไปเล็กน้อย จองกุกถอนหายใจยาวแล้วก้มมองสิ่งที่เขากระชากมันมาจากหัวผมเมื่อสักครู่ ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งเมื่อผมเริ่มเปิดปากพูด พี่ชอบเรานะจองกุกอา ชอบเรามาตั้งนานแล้ว แต่พี่ไม่ใช่..อึก..ผู้หญิง

            “แต่พี่ก็ไม่ควรแต่งตัวเป็นผู้หญิงมาอย่างนี้ พี่รู้มั้ยว่าผม.. เจ้าตัวเงียบไปสักพักพลางกัดฟันแน่นเหมือนกับว่าอึดอัดที่จะพูดมันออกมาในตอนนี้ สุดท้ายจองกุกก็เลือกที่จะพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด ต่างจากผมที่เริ่มสะอื้นเล็กๆ ขอบตามันร้อนผ่าวไปหมด อยากจะหายตัวไปจากตรงนี้ให้ไวที่สุด มันสาหัสเกินไปแล้วพี่รู้มั้ยว่าสิ่งที่พี่ทำมันน่ารังเกียจ

            “…”

            “ผมไม่คิดจะชอบผู้ชายด้วยกันหรอก มันทุเรศ ยิ่งนึกถึงสิ่งที่ผมเคยทำกับพี่ที่เป็นผู้ชายมันก็ยิ่งน่าขนลุกเจ้าตัวดูจะโกรธมากจริงๆที่ผมทำลงไปแบบนั้น

            “…พี่

            “พี่มันโรคจิต จะไปไหนก็ไปครับ อย่ามาให้ผมเห็นหน้าร่างสูงหลับตาลงกัดฟันพูดอย่างอดกลั้นอารมณ์จนถึงที่สุด ลมหายใจของผมขาดห้วงเพราะประโยคนั้น รู้สึกจุกในหัวใจราวกับกำลังถูกคนตรงหน้ากระชากมันออกมาขยี้ให้แหลกคามือคู่นั้น หายใจไม่ออก มันเสียด เจ็บไปหมดทั้งร่าง ส่วนตุ๊กตานั่นผมให้เป็นค่าโง่ของผมก็แล้วกัน

            “ฮึก..พี่ไม่เอา..ผมส่ายหน้าขวับแล้วคว้าน้องไลออนโยนไปตกอยู่ใกล้ๆเท้าอีกคนเบาๆ ลำบากมากกับการที่ต้องพยายามกระพริบตาถี่รัวไม่ให้น้ำสีใสไหลตามแรงโน้มถ่วงลงมาต่อหน้าต่อตาคนเป็นน้องแล้วจะโดนหาว่าเป็นตุ๊ดไปมากกว่าเดิม เสียงทุ้มของจองกุกที่มันดังก้องอยู่ในหัวเป็นเหมือนตะปูหนามที่ตอกลึกเข้ามาในหัวใจ ย้ำการกระทำกับความรู้สึกของผมที่ถูกน้องทำลายมันจนย่อยยับ ไม่มีคำไหนสามารถจะบรรยายมันได้นอกจาก..

            พัง..

          ผมก้มหน้าคว้ากระเป๋าสะพายของตัวเองวิ่งอ้อมเคาน์เตอร์วางตุ๊กตาออกไปจากร้านด้วยความรวดเร็วก่อนที่ของเหลวที่เอ่อล้นอยู่เต็มสองเบ้าตาจะพลันไหลลงมาทักทายโลกภายนอก ใช้หลังมือแตะๆดูที่หัวตาก็พบว่าไม่ทันซะแล้ว รู้สึกได้ถึงคราบเครื่องสำอางบางๆที่น้องสาวสุดที่รักเป็นคนบรรจงแต่งให้ในตอนเช้า สูดลมหายใจเข้าลึกๆอีกครั้งแล้วออกวิ่งต่อไปโดยไม่สนใจบุคคลอีกคนที่กำลังเดินล้วงกระเป๋าผิวปากสบายอารมณ์ผ่านมา เจ้าของร่างสูงใหญ่ปรายตามองร่างเล็กที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปอย่างทุลักทุเล ประกอบกับใบหน้าเปื้อนน้ำตาที่เขาแอบเห็นมันนิดหน่อยตอนที่สวนกัน บุรุษปริศนาย่นคิ้วด้วยความฉงนแต่ในไม่กี่อึดใจต่อมา รอยยิ้มบางก็พลันปรากฏขึ้นบนริมฝีปากหยัก

            จองกุกเดินออกมาจากร้านโมเดลพร้อมกับถุงกระดาษสองถุงติดมือมาด้วย เขาอยากจะโยนเจ้าตุ๊กตาสิงโตหน้าตาน่ารักน่าชังนี่ลงกับถังขยะเหลือเกิน ทั้งไม่อยากมอง แล้วก็รู้สึกไม่ดีที่เห็นมันอยู่กับตัว เหมือนกับของต้องห้าม ร่างสูงถอนหายใจยาว

            เพราะเห็นแล้วนึกถึงทุกที..นึกอยากจะเขวี้ยงมันไปไกลๆแค่ไหนก็ทำไม่ได้

            มึงทำอะไรเขาใบหน้าคมคายหันไปตามเสียงของบุคคลปริศนาที่แม้จะใส่แมสก์ปิดใบหน้าเรียวยาวนั่นไว้ แต่รุ่นพี่ในทีมทั้งคน ยังไงเขาก็ต้องจำได้

            ผมควรจะถามพี่มากกว่า ว่ารู้เรื่องนี้มาตลอดทำไมไม่ยอมบอกผมจอนจองกุกแค่นหัวเราะพลางหยิบไอโฟนหกขึ้นมาแล้วเปิดรูปถ่ายรูปหนึ่งที่ถูกส่งมาผ่านไอดีปริศนาที่ไม่มีรูปดิสเพลย์หรือชื่อที่แสดงตัวตน มันเป็นภาพของชายหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งในชุดเครื่องแบบนักเรียน ดวงตากลมโตใสเป็นประกายที่หยีขึ้นเล็กน้อยกับรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ ผมซอยสั้นสีน้ำตาลช็อกโกแลตไฮไลท์ ความชัดของภาพที่สามารถถูกซูมเข้าไปจนเห็นชื่อที่ถูกปักไว้ตรงป้ายบนชุดนักเรียน

            คิมแทฮยองคือชื่อของเขา และเป็นครั้งแรกที่จองกุกได้ยินชื่อนี้

            สัญลักษณ์ดาวสามดวงเล็กๆที่ติดไว้ตรงปกเสื้อแสดงถึงชั้นปีที่มากกว่าเขาสองปี ชุดนักเรียนนี้เองนอกจากชอนจูแล้วก็ไม่มีที่ไหนอีกแล้ว มันทำให้พ่อกระต่ายหน้าโง่ตัวนี้ตาสว่าง เขาคลุกคลีอยู่กับผู้ชายคนนี้ถึงห้าเดือนด้วยกัน

            หงุดหงิด..จู่ๆก็หงุดหงิดขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ! โกรธที่โดนหลอก ทั้งจากผู้หญิงที่เขาคิดว่าเธอคู่ควรจะได้เขามาเป็นเจ้าของ ทั้งจากรุ่นพี่คนสนิทที่ไม่คิดจะกล่าวจะเตือน ยิ่งกว่านั้นการปล่อยให้เขาค้นพบความจริงเองนี่แหละ มันคือสิ่งที่น่าโมโหที่สุดสำหรับผู้ชายที่ชื่อจอนจองกุกแล้ว!

            “ทำไม? มึงจะบอกว่ารับไม่ได้ที่เขาเป็นผู้ชายว่างั้น?คนตรงหน้ายักไหล่ ตอกกลับร่างสูงโปร่งด้วยคำถามอย่างไม่ยี่หระ คำถามนั้นทำให้คิ้วเข้มของคนตัวขาวกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย

            แน่อยู่แล้วดิ วิปริตชัดๆ คนพรรค์นั้น น่าขยะแขย...

            “ไม่ใช่เลยจองกุก มึงไม่ได้คิดแบบนั้นเลยเสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างแข็งกร้าวพร้อมก้าวขยับเข้ามาชิดคนเป็นน้อง ดวงตาสองคู่สบประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เจ้าของใบหน้ายาวภายใต้ผ้าปิดปากพ่นลมหายใจออกทางจมูกพร้อมส่งสายตาเย้ยหยัน มึงไม่ได้โกรธที่โดนแทฮยองหลอก

            “ผมโกรธ

            “มึงไม่ได้โกรธเพราะมึงแตะเนื้อต้องตัว พิศวาสตามจีบผู้ชายด้วยกันมาถึงห้าเดือน

            “พี่จะพูดอะไรกันแน่วะจอนจองกุกเริ่มมีน้ำโห สบถคำหยาบคายผ่านทางริมฝีปากอิ่มแดงนั่นบางเบา เขาเห็นอีกฝ่ายยิ้มเย็นตอบกลับมา ตามด้วยแขนใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของอีกคนถูกยกขึ้นมากอดไว้ที่อก สำหรับคนเด็กกว่าแล้ว กิริยาแบบนี้มันเรียกว่า กวนตีนชัดๆ ว่าไง พี่โฮซอก

            แต่มึงโกรธ เพราะมึงเสือกชอบเขาไปแล้ว แล้วมารู้ทีหลังว่าเขาเป็นผู้ชาย

            “….”

            “กูนึกว่าคนอย่างมึงจะรับแทฮยองได้ แต่ไม่เลย กูคิดผิด มึงพูดจาทำร้ายจิตใจแทฮยอง มึงทำให้แทฮยองร้องไห้คนฟังเงียบไปเพราะน้ำเสียงเนิบๆถูกเอ่ยออกมาจากรุ่นพี่ที่ปกติมักจะเป็นคนสนุกสนานเฮฮาไปไหนไปกันอยู่เสมอ ยิ่งเน้นย้ำชื่อบุคคลที่สามออกมามากมายเท่าไหร่ น้ำเสียงนั้นก็ยิ่งดูเหมือนจะมีอิทธิพลกับหัวใจที่ถูกย่ำยีของจองกุกมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วทำไมพอได้ยินคำว่าร้องไห้ ลมหายใจของเขาต้องสะดุดด้วยล่ะ ก็แค่ผู้ชายโรคจิตคนหนึ่งที่อยากได้เขาจนตัวสั่น หลอกลวง น่ารังเกียจที่สุด.. ที่ผ่านมามันก็แค่เขาที่หลงระเริงไปกับหน้าตาสะสวยนั่น สวยจนลืมคิดว่าเป็นผู้ชาย..

            พอ..หยุด

            “กูไม่หยุดไอ้สัส ถ้ามึงรับแทฮยองไม่ได้ก็แล้วแต่มึง

            “พี่-

          “แต่กูรับได้ กูรับมันที่เป็นผู้ชายได้ แล้วกูก็รักมันที่เป็นผู้ชาย

            ได้ยินเสียงเหมือนอะไรสักอย่างถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นดังกึกก้องภายในโสดประสาต ดูเหมือนจะเป็นหัวใจ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ได้รับตำแหน่งหนุ่มฮอตของโรงเรียนนิ่งงันเมื่อจบประกาศิตของจองโฮซอก จองกุกจ้องลึกเข้าไปที่ใบหน้าเรียวยาวนั่น ในดวงตาคมไม่ได้มีความลังเลอยู่แม้แต่น้อย หนุ่มรุ่นพี่ขมวดคิ้วแน่นก่อนจะอ้าปากว่าต่อ

            ขอขอบใจมึงก็แล้วกันที่รับแทฮยองไม่ได้ กูจะได้เลิกปกปิดเรื่องนี้แล้วเอาจริงเอาจังกับคนที่กูรักสักที

            “…”

          “ถ้ามึงไม่ทำอะไรสักอย่าง กูจะดูแลแทฮยองเอง

 

#ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า

Be My HYUNG

COMING SOON

 “คบกับกูนะ

กูสัญญาว่าจะดูแลมึงอย่างดี ไม่ให้มึงต้องเสียใจอีก

กูจะทำให้มึงลืมมันเอง แทฮยอง

...

โฮซอก..คือกู..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

799 ความคิดเห็น

  1. #799 Ver_a (@kunggii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 18:48
    รับไม่ได้อะสิ หึ!
    #799
    0
  2. #798 seethao (@seethao) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 13:21
    ไรท์เราหาภาคต่อไหม่ได้
    #798
    0
  3. #735 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 17:39
    ทำไมปากไม่ดีเลยคุณเธอออ
    #735
    0
  4. #708 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 21:33
    โฮปวีไปแล้วอะ ถ้าไม่มาง้อดีๆก็ไม่คืนยัยอ้วนให้หรอก
    #708
    0
  5. #679 Noeyoey (@Noeyoey) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 23:14
    พี่โฮปนี่พระเอกตัวจริงป่ะคะ จองกุกพูดทำร้ายแทมากอ่ะTT มาให้แม่กอดมาลูกแทTT
    #679
    0
  6. #629 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 21:59
    ทีมพี่โฮปปปปปปปปปป จองกุกใจร้าย เราจะเอาพี่โฮปปปปปปปปป
    #629
    0
  7. #595 bankbank919 (@bankbank919) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 23:42
    กรี้ดๆๆๆๆๆ คือชอบเรื่องนี้มาก!!!! ขอคารวะไรต์เตอร์ คือสนุกมากๆๆๆ ลุ้นมาก นี่แอบเชียพี่โฮป 5555555 กุ๊กกี้ใจร้าย เจอพี่โฮซอกของแข็งแล้ว หึๆๆๆ รอติดตามนะคะ ขอบคุณมากๆที่แต่งเรื่องสนุกแบบนี้ให้อ่าน
    #595
    0
  8. #452 Love All Kpop (@weloveexobctsx) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 12:12
    หูยยยยย อ่านเรื่องนี้แล้วตาร้อนผ่าวเลยค่ะ หลังจากนั้นก็.. ค่ะ เค้าร้องไห้ ฮือออ ทำไมต้องทำร้ายจิตใจแทขนาดนี้ด้วยวะ ?! คิดว่าตัวเองเป็นใคร แทชอบผู้ชายแล้วทำไมล่ะวะ?! พี่โฮปยังรับได้เลยที่แทเป็นผช. กะอิเรื่องแค่นี้ทำไม่ได้ แล้วจะมาใส่ใจทำไมล่ะว่ะ ?! ไม่ได้ชอบผช. ด่าคนอื่นเขาโรคจิตก็เรื่องของแกดิวะ ! อย่ามายุ่งกับแทแล้วกัน (หัวเสียมาก) ดูจากสปอยล์แล้วแทคงจะปฏิเสธโฮปรึเปล่า? สงสารโฮปอ่ะ แต่หลงรักความจริงใจของพี่แกจริงๆ ไม่ว่าแทจะเป็นแบบไหนก็ยังรักเหมือนเดิม ไม่เหมือนคนแถวๆนี้หรอก เหอะๆ (แขวะแป๊บ) เออ! ยอมรับว่าไม่ชอบอิกุกมาก บอกแทว่าอย่ามาให้เห็นหน้าใช่มั้ย?! ดั้ยยย แทอย่าไปสนใจมัน เชอะ! เกลียดอ่ะ เกลียดๆๆ ไม่รู้จะพูดคำว่าอะไรแล้วว่ะ ?! โง้ยยยยย หัวร้อนมากค่ะไรท์ เล่นอิกุกให้เจ็บเลย เหอะๆ ไรท์แต่งดีมาก ทำเค้าหัวเสียหนักมาก โอ่ยยยยย! พอค่ะพอ สติจะแตก กร๊ากกกกกกก
    #452
    0
  9. #431 wyjh3025 (@wyjh3025) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 22:51
    ฮือออออออพิโฮซอกกกก พระเอกมากค่ะ เท่มากๆเลยยยย ชอบมากตอนที่บอกว่ากูรับได้ กูรัยที่มันเป็นผู้ชาย แล้วกูก็รักที่มันเป็นผู้ชาย ชอบมากกก ซะใจมาก น้องกุกต้องรู้สำนึก หึหึ ถ้าไม่ทำอะไรให้พิโฮซอกแย่งไปเลย ฮึ้ยยย แค่รักกันก็พอแล้วมั้ยอ่ะ จะเพศอะไรก็อย่าไปยึดติดดิ แล้วดูพูดสิ ทำร้ายจิตใจแทมากกก แบบนี้มันต้องสั่งสอนให้แทงอนนานๆ 5555555555555
    #431
    0
  10. #411 rapbit- (@jukialol) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 21:16
    โฮปปี้ คนดีศรีสังคม ฮือออ นังกุก แกทำแบบนี้ก็เสียใจไปเถอะ 
    จีมนายปลอบเพื่อนด้วยนะ! จีมนี่น่ารักมากอะแบบเพื่อนดีมากจริงๆ 😂
    รอตอนต่อไปนะคะ ชอบบบบบบ
    #411
    0
  11. #405 love bigbang (@noeyzazahaha555) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 16:26
    โฮ้ยยยย พี่ซอกคนเท่ จองกุกยอมได้หรอครับบ สู้สิครับผม
    #405
    0
  12. #384 ckbear! (@aomsinnykung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:35
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย พี่โฮซอกโคตรหล่อเลยยยยยยยนยยนนนนยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยนน ขนาดไม่ได้ชิปโฮปวีเป็นการส่วนตัวแต่อันนี้มันแบบโอ้ยยยยยยยยยยยยยยย พี่ฮปหล่อเชี่ยๆ จองกุกแม่มมมมมม พูดจาน่าตรบปากมากกกกกกก รอภาคต่อนะค้าาาาาาาา สู้ๆน้าาาาาาาาาาาา?
    #384
    0
  13. #382 Changminho (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:02
    มาต่อเร็วๆนะ ตอนนี้อ่า ค้างมากกกกเลยยยย
    #382
    0
  14. #378 bb_ben0031 (@beetoban) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:25
    อร้ายยยยโฮซอกแกโครตหล่อเลยยยน
    #378
    0
  15. #360 KyuLine (@shinee-26) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:14
    โอ้ย พี่โฮซอก โอ้ย พี่โฮซ๊อกกกกกกกกก เด็ดมากๆ เด็ดสุดๆ เป็นพระเอกไปเลยเถอะ มาตอนสุดท้ายแต่เด็ดมาก โอ้ย ฮืออ
    #360
    0
  16. #358 SeulKi (@seulki) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:49
    ป้าดด พี่มาอ่านแล้ว!!!! 55555 ในที่สุด โอ๊ยคือดีงาม ชอบมากๆ สงสารสารแทแทแต่ก็ไปหลอกเค้าก่อน :( ถึงยังไงพี่ก็ทีมจองกุกนะ คึคึคึ และแอบเชียร์ให้กุกเจ็บบ้าง (อ้าว) บังอาจมาพูดจาทำร้ายจิตใจแทแทซะได้ แล้วจะรู้สึก! จะรอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อเลย!!
    #358
    0
  17. #356 swagswrong (@jukialol) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:22
    กรี้ดดดด ใช่เลยค่ะ ทำไมชอบแบบนี้ พี่โฮปคนแมนนนนน จองกุกก็จองกุกเถอะเดี๋ยวเจอพระรองเสียบบ 555
    #356
    0
  18. #346 Rak_TuanB (@Rak_TuanB) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:19
    ชอบมากๆเลยค่ะ อย่างที่มีคนบอกไว้ พล็อตดีมากกก มาต่อเร็วๆนะฮื้ออ สู้วๆๆๆ เราจะอยู่ทีมน้องจอน
    #346
    0
  19. #345 Bunnykimv (@bunnyspoy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:55
    พล้อตดีมากกกกกกกกกก คือสนุกมาก งานดีมากกกกก อ่านเพลินไม่เบื่อเลย อินสุดๆ TT คือเข้าใจแทแทเลยจุดนี้ ถึงจะทำผิดแต่ก็คนมันชอบมากทำไงได้ แต่จอนจองกุก ทำพี่วีร้องไห้ ไม่ยอมมม เจ็บที่สุด เจ็บแทนแทฮยอง ฮืออออ ขอย้ายมาเชียร์โฮซอกแปป จองกุกรีบไปง้อพี่เลย ตอนนี้รู้สึกค้างมาก จะดิ้นตาย รอไรท์มาอัพต่อนะคะ55555555 ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านน้า คิดถึงไรท์กุกวีสะท้านฟ้ามาก ;-;
    #345
    0
  20. #344 โรโรโนอา、 (@earniii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:12
    ขอคัมมิ่งซูนเร็วๆนะ55555555555555555555
    #344
    0
  21. #343 Wzbxo (@K_Hanbin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:28
    omgggggg อ่านแล้วจะร้องไห้อ่ะแง ทีมโฮซอกกกกก
    #343
    0
  22. #342 aamynpmn (@aamynpmn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:31
    หลังอ่านตอนนี้จบแม่ยกเปลี่ยนไปเชียร์โฮปกันทั้งแผ่นดิน ฮาา 555555555

    จองกุก ช้าหมดอดกินนะนาย ระวังเถอะ เล่นเยอะจนทุกคนเปลี่ยนทีมแล้ว 555555

    น้องแทน่าฉงฉานมาก ขอต่อยกุกที ;-;

    คัมมิ่งซูนวันไหนคะ ฮื่อ จะรออย่างใจจดใจจ่อเลย
    #342
    0
  23. #341 mrox (@mgnarpam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:01
    คิดถึงไรท์กุกวีมากกกกกกกกกกก
    นึกว่าวาเลนไทน์นี้จะไม่มีฟิคหล่อเลี้ยงใจซะแล้ว ??
    ฟิคหน่วงไปอีกสงสารแทฮยอง
    แบบคนมันชอบอ่ะบอกความจริงแล้วกลัวจะเปลี่ยนไปงี้
    คนน้องก็อีกคนชอบเขาแล้วยังพาล
    จะอวยโฮปวีดีมั้ยหมั่นไส้จองกุก
    รีบไปง้อพี่เลยนะไปปปปปป
    ไรท์รีบมาต่อนะคะจะเกาะขอบฟิครอเลย ;-;
    #341
    0
  24. #340 WeLL_B_TypEH (@taehyungvvi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:59
    ชอบ!!!
    จอน จองกุก คนบ้า!!!
    ปักธงเป็น #ทีมโฮซอก จะได้ไหม 5555
    #340
    0
  25. #339 Pinocchio (@kisssss) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:50
    โอ๊ยเด็กบ้า จะว่าแทฮยองก็ผิดจริงๆ นั่นแหละ แต่แบบ...คนมันแอบชอบอ่ะ
    โอกาสจะเข้าหามันยากไง พอมีโอกาสใครจะปล่อยไปล่ะ ฮืออ
    #339
    0