(BTS) KOOKV : F E S T I V A L ♡

ตอนที่ 16 : WILD : __MAKHIN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,923
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    30 ธ.ค. 58

WILD
by. __makhin
NC - 18
TALK : แค่อยากบอกว่าปุ่ม บอใบไม้ พัง คำผิดต้องขออภัยแต่งสด

 
MERRY CHRISTMAS
HAPPYVDAY2015
HAPPY NEW YEAR
 
 

 

 
มีเพลงให้ฟังถ้าอ่านในคอม
อ่านในมือถือแนะนำให้ฟัง Troye Sivan - WILD
--------------------------------------------------------------------------------- 



 


Merry Christmas!!!!

เสียงเฮฮาดังสนั่นลั่นสนามหน้าบ้านของกลุ่มวัยรุ่นมานั่งจับเจ่าฉลองในคืนวันคริสต์มาสอาหารในกลุ่มส่วนใหญ่ก็คงไม่พ้นพวกเครื่องดื่มมึนเมาซึ่งคนอย่างผมไม่ถูกกับพวกมันอย่างแรงด้วยความประเทศฝั่งตะวันตกอากาศวันนี้ค่อนข้างไปทางติดลบติดติดติดจนจะแข็งตายอยู่แล้วไอพวกเพื่อนบ้าก็ชวนกันออกมาปาร์ตี้กันนอกบ้าน! แทฮยองคนนี้จะไม่ทน!

“แทฮยองจมูกมึงแดงเถือกเลยวะเหมือนกวางเรนเดียร์เลย ฮ่าๆๆ อ่ะเอานี่ไปใส่”

ไม่พูดเปล่าไอโฮซอกก็จัดการเอาเขากวางเรนเดียร์ที่อยู่บนหัวตัวเองก่อนหน้านี้มาใส่ให้ผมอย่างบังคับผมกรอกตาขึ้นสูงอย่างเบื่อหน่ายไม่ใช่ไม่อยากสนุกด้วยหรอกนะแต่ด้วยว่าตอนนี้อากาศข้างนอกมันติดลบจนไม่ได้ต้องแช่เบียร์ในตู้เย็นให้เปลืองค่าไฟด้วยซ้ำวางไว้เฉยๆมันก็เย็น! ถึงจะมีกองไฟสุ่มเพื่อให้ความอบอุ่นแต่ผมอยากจะนอนขดตัวหน้าเตาผิงซะมากกว่า ผมบ่นเยอะหรอ? ก็ผมขี้บ่นอะเลิกฟังผมบ่นแปปนึงแล้วมาฟังชีวประวัติของผมกันดีกว่าผมคิมแทฮยองอายุ18ปีนักศึกษาแลกเปลี่ยนมาเรียนต่อที่ยูเอสเอทั้งหมดสี่ปีแผนกสาขาออกแบบภายนอกง่ายๆพวกคนจัดสวนนั่นแหละผมชอบจัดสวนจัดต้นไม้มันทำให้ผมมีความสุขพอได้จัดก็ทำให้ลืมเรื่องร้ายๆได้ทันทีเลยล่ะส่วนไอพวกหน่อๆพวกนี้ก็เพื่อนเกาหลีผมเกือบหมดเลยครับต่างคนต่างมาแต่มาสนิทกันที่นี่มันช่างเป็นเรื่องบังเอิญเกินจะเกิดขึ้นในชีวิตจริงได้ก็มีแต่ไอจีมินเพื่อนสนิทผมที่คบกันตั้งแต่เรียนมอต้นที่เกาหลีจนมาสอบติดเด็กแลกเปลี่ยนทั้งคู่แต่คนละคณะเป็นที่ภาคภูมิใจของผู้เป็นแม่ของเราทั้งสอง(ยืดอกภูมิใจ)แต่น่าเสียดายที่ครอบครัวที่เราต้องมาขออาศัยอยู่กินจนถึงปีสี่ได้คนละครอบครัวจีมินดันโชคดีได้ไปอยู่บ้านตระกูลมินที่เป็นคนเกาหลีทั้งบ้านแต่ดันมาทำมาหากินที่ยูเอสเอส่วนผมได้อยู่กับแม่ม้ายสามีเสียชีวิตต้องการคนมาอยู่เป็นเพื่อน(และเลี้ยงลูก)คือบ้านเจ๊ทิฟฟานี่พร้อมลูกชายทิมมี่วัยห้าขวบเศษ กำลังบ่นว่าผมพูดมากอะดินอกจากผมจะขี้บ่นแล้วนะผมยังพูดมากสุดๆ อิ_อิ

“เฮ้ย พวกมึงโทษทีๆที่มาช้า”                                                                      

“หยอดโหลเลยครัชชชชคนมาช้า”

ผมมองจองกุกที่หยอดแบงค์สิบดอลล่าลงโหลแก้วใบโตที่พวกผมชอบนำมาใส่เงินเวลาจะมีปาร์ตี้กันพูดถึงจอนจองกุกก็แค่เด็กเรียนนอกที่บ้านส่งมาเรียนเพื่อไปสานต่อธุรกิจพันล้านด้วยหน้าตาภูมิฐานดีมันไปซะทุกอย่างด้านกีฬาการเรียนฐานะทางบ้านผู้หญิงเข้ามาจนผมเลิกนับส่วนอุปนิสัยจองกุกตรงข้ามกับผมทุกอย่างผมพูดมากมันพูดน้อยผมขี้บ่นมันแทบจะไม่แสดงอาการใดใดออกมาเลยจนผมคิดว่าต่อมรับความรู้สึกมันพังรึเปล่า? ถึงจะอยู่กลุ่มเดียวกันแต่ผมก็นับคำที่คุยกันได้ด้วยซ้ำในแต่ละวันกลุ่มแชทนานๆจะโผล่มาตอบทีโถ่พ่อเซเลปสงสัยอีกอะดิทำไมผมรู้เยอะนอกจากจะขี้บ่นพูดมากแถมยังขี้เสือฺกด้วยนะ ฮริ้ง

“พวกมึงกูขอกลับก่อนนะพอดีพี่ทิฟฟานี่จะไปปาร์ตี้ตอนห้าทุ่มกูต้องไปเฝ้าทิมมี่”

“อะไรวะไอจองกุกพึ่งมามึงกลับ มึงจะไปไหนก็ไปไป๊”

ผมถอดที่คาดผมกวางเรนเดียร์ปาใส่ไอโฮซอกอย่างรำคาญก่อนจะร่ำลาเพื่อนๆเป็นครั้งสุดท้ายสภาพบางคนควรนอนโดนเฉพาะมึงจีมินจะสิงยุนกิมันอยู่และไม่ลืมที่จะไปกราบไหว้คุณป้าของจินที่ให้พวกผมยืมใช้สถานที่ในการมามั่วสุมครั้งนี้ผมก้มมองนาฬิกาบ่งบอกว่าสี่ทุ่มครึ่งนั่งไปบ้านมันไม่นานหรอกแต่รอรถเมล์เนี่ยสินานรู้งี้รีบกลับก็ดีไม่น่าเห็นแก่เนื้อย่างเลย

ปี๊น!

“ไอโฮซอกบอกให้กูขับรถไปส่งมึง”

ผมหันไปมองข้างตัวก็พบมอไซต์คันใหญ่พร้อมคนคร่อมมอไซต์ไม่ใช่ใครที่ไหนก็เจ้าของรถไงล่ะ ไอจองกุก

“ไม่เป็นไรมึงไปสนุกเถอะกูรอรถเมล์แป๊ปเดียว”

“แป๊ปเดียวกับผีรถบ้านมึงหมดตั้งแต่สี่ทุ่มแล้ว”

เออว่ะกูลืมหรอวะเนี่ย ว่าแต่มันรู้ได้ไง?

“มึงรู้ได้ไง”

“มึงลืมไปแล้วรึไงครั้งที่แล้วคนที่ไปส่งมึงที่บ้านก็กู”

ครั้งที่แล้ววันเกิดไอจีมิน ... กูนึกออกและวันที่ผมต้องรีบกลับบ้านไปสอนการบ้านทิมมี่มันเลยอาสาไปส่งผมที่บ้านแทนพูดมากขี้บ่นขี้เสือฺกยังขี้ลืมอีกนะกู ผมพยักหน้ารับอย่างขอไปทีก่อนจะกระโดดขึ้นซ้อนท้ายยังไม่ทันที่ผมจะจัดแจงท่านั่งให้ดีๆไอเวรข้างหน้าก็ออกรถไม่ปรึกษากูสักคำทำให้ผมเกือบคว้ากอดเอวจองกุกแทบไม่ทันไม่ถึงสิบห้านาทีก็ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพไม่รวมกับเกือบจะแข็งตาย

“ถึงบ้านกูแล้วไปไป๊”

“ใจคอมึงจะไม่ชวนกูไปผิงไฟสักห้านาทีหน่อยเลยหรอกูขับรถมาหนาวๆนะ”

แล้วใครใช้ให้มึงรีบล่ะไอสัด ...

ผมเผยมือเข้าไปในบ้านพร้อมก้มหัวให้เล็กน้อยมันขำยกยิ้มมุมปากมึงคิดว่ายิ้มแบบนี้แล้วดูดีมากดิ?ผมเบ้ปากใส่ก่อนมันจะเดินตัดหน้าสะบัดตูดเข้าบ้าน

“แทฮยองกว่าจะกลับมาฉันแต่งหน้ารอไปสามรอบ”

“ถึงว่าหนาเป็นเซ็นเลย เฮ้ย! พี่ทิฟนั่นมันแจกันนะ!

“ไม่ติดว่าฉันต้องรีบนะจะขอเอาฟาดหัวแกสักที”

“เป็นแม่ประสาอะไรทิ้งลูกไปเที่ยว”

“ขอโทษนะย๊ะฉันไปฉลองกับทิมมี่เรียบร้อยแล้วค่ะเหมือนคนแถวนี้หรอกไปสัญญาอะไรไว้ไม่ทำตาม”

ผมตาค้างทันทีก่อนจะรีบวิ่งขึ้นไปชั้นสองนอนห้องแรกสุดผมเปิดประตูออกอย่างแรงก่อนจะเจอทิมมี่นั่งกอดอกอยู่บนเตียงหน้าบึ้งตึง

“ทิมมี่~~

“ทิมโกรธแทแทแล่ว!

“ง่าทิมไม่โกรธแทแทสิแทแทขอโทษ”

“แทแทสันยากับทิมว่าแทแทจะพาทิมปัยดูคุณซานต้าแต่แทแทก็ไม่มา!

ผมยืนสำนึกผิดอยู่หน้าประตูหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก ... น้องทิมพี่แทผิดไปแล้ว TA T

“พรุ่งนี้แทแทพาทิมไปกินไอติมเป็นการไถ่โทษนะ”

แหมพูดถึงของกินหูกระดิกเลยนะ

“ขอเยอะๆ!

“ให้พุงแตกเลยสัญญาแต่ตอนนี้ทิมต้องนอนนะพรุ่งนี้จะได้มีแรงกินไอติมเยอะๆ”

หัวทุยๆสีน้ำตาลอ่อนโดยกรรมพันธุ์จากพ่อพยักขึ้นลงอย่างรวดเร็วก่อนจะล้มตัวลงไปนอนคุมโปงผมจับท่าทางการนอนให้ไอแสบให้เข้าที่ดีๆอีกครั้งเสียงหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอบ่งบอกว่าทิมได้ไปเข้าเฝ้าพระอินทร์เป็นที่เรียบร้อย

“แทแทขอโทษ”

เสียงล้อเลียนดังจากด้านหลังผมไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครในบ้านนี้ไม่มีเพศชายนอกจากผมไอตัวละครที่ถูกลืมตั้งแต่เข้าบ้านมา ไอจอนจองกุก

“อ่าวมึงยังอยู่อีกหรอ”

“ผ่าออกบ้างนะ หมาในปากมึงอะ”

“กูเลี้ยงไว้เพื่อมากัดหมาในปากมึงอะ”

“ไหนลองมากัดตอนนี้หน่อยสิ”

จู่ๆมันก็เดินมาประชิดตัวผมพร้อมมือหนาที่เชยคางผมขึ้นผมปัดออกอย่างขนลุกเรียกเสียงหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตายจากมันได้เป็นอย่างดี

“ไหนลองใช้ตัวแทนว่าแทแทกับกูบ้างดิ”

“เพื่อไร”

“กูอยากลอง”

“ไร้สาระ”

“แลกกับค่าน้ำมันรถกูก็แล้วกัน ว่าไง?”

ผมกรอกตาอย่างเบื่อหน่ายนี่มันอยู่กับโฮซอกบ่อยไปใช่ไหมถึงติดโรคบ้าๆแบบนี้จากมันมา

“จองกุกกกกกกกกกกก แทแทหิวจังเลยยยยยย”

“พอเหอะขนลุกแล้วเลิกทำหน้าตาทุเรศๆแบบนั้นด้วย”

ผมเบ้ปากใส่มันที่ทำท่าทางรังเกียจผมด้วยความที่หมั่นไส้ก็เลยทำให้ผมอยากแกล้งมันขึ้นมาผมเดินไปยืนตรงหน้ามันก่อนจะถือวิสาสะเอื้อมมือไปโอบรอบคอหนาผมช้อนสายตามองจองกุกอย่างช้าๆการกระทำของผมทำให้จองกุกหยุดชะงักไปผมยกยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะเลื่อนใบหน้าไปที่หูอีกคนพร้อมกระซิบเสียงแหบ

“แทแทว่าจองกุกควรรีบกลับนะ ... เพื่อนๆรออยู่”

ผมผละใบหน้าออกมาจ้องใบหน้าคมที่ตอนนี้ยังคงนิ่งติ่งผมแอบขำกับสีหน้าที่ไม่เคยได้เห็นหรือจะให้บอกตรงๆเลยก็ได้ว่าผมพึ่งเคยเห็นสีหน้าอึ้งๆแบบนี้ของมันเป็นครั้งแรกผมไล่นิ้วไปตามริมฝีปากอุ่นลากไปตามสันกรามดึงลากผ่านลำคอจนมาหยุดที่แผงอกของคนตรงหน้าถึงเราจะสูงไล่เลี่ยกันแต่จองกุกมีกล้ามทุกส่วนของร่างกายต่างจากผมที่มีแค่หนังหุ้มกระดูกก็ดีแค่ไหนผมใช้นิ้วไล้พลิกวนเล่นพร้อมทาบฝ่ามือลงบนแผงอกหนาเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ทำให้ใบหน้าของเราทั้งสองห่างไม่ถึงคืบผมมองเข้าไปในดวงตาคมผมรู้สึกว่าอีกคนเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้มากกว่าเดิมแล้วผมก็เลือกที่จะ ....

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

ผลัก!

“กลับไปได้แล้วมึงอะ”

สะใจ! ก้นจ้ำเบ้าไหมล่ะมึง!

 

 

 

 

🎅

 

 

 

 

 “เฮ้ยไอแทพรุ่งนี้ก็วันเกิดมึงแล้วเลี้ยงอะไร”

ไอจีมินที่วิ่งมากอดคอผมจากข้างหลังพร้อมตะโกนเสียงดังจนไม่เกรงใจคนรอบข้างผมหันไปมองมันก่อนจะให้คำตอบ

“แทก็คิดนะจำเป็นไหม?”

“ไม่เอาเพื่อนไม่กวนตีนนะ”

“มึงอย่ามากวนกูเวลาทำงานได้ป้ะแล้วมึงไม่ไปทำงานพิเศษรึไง?”

“ร้านกูปิดตั้งแต่28-2เลยครับเพื่อนนนน

ผมเบ้ปากอย่างอิจฉาทำงานพาสไทม์ร้านอาหารก็แบบนี้อยากเปิดก็เปิดอยากปิดก็ปิดดูร้านกาแฟที่ผมมาทำงานสิ๊ขนาดปีใหม่ยังไม่ให้พวกผมหยุดเลยยังดีล่ะวะที่ได้ค่าแรงเป็นสองเท่า

“คงไม่ฉลองว่ะกูทำงาน”

“เฮ้ยไรวะวันเกิดมึงทั้งทียังจะทำงานอีกรึไง”

“มึงครับร้านกูร้านกาแฟเล็กๆไม่ใช่ร้านอาหารใหญ่ๆแบบมึงที่จะมีพนักงานเยอะจนล้น”

“กูบอกแล้วให้มาทำกับกูก็ไม่เอาเงินก็ดีกว่า”

ผมส่ายหัวใส่ไอจีมินอย่างเอือมๆก่อนจะเดินไปหลังร้านเพื่อเอาขยะไปทิ้งถึงจะให้ค่าแรงน้อยกว่าร้านอาหารที่ไอจีมินทำแต่ที่นี่ไม่วุ่นวายนี่แหละที่ผมชอบมากๆพรุ่งนี้ก็วันเกิดผมแล้วทุกปีจะฉลองกับครอบครัวแต่ปีนี้เป็นปีแรกที่ไม่ได้อยู่ฉลองกับครอบครัวแอบเหงาๆแฮะ

“งั้นพรุ่งนี้เลิกงานกูจะพามึงไปเลี้ยงฉลองวันเกิดโอเค๊”

เหมือนไอจีมินมันจะรู้สึกถึงความคิดถึงบ้านของผมมันเลยอาสาพาไปเลี้ยงฉลองวันเกิด แหมมึงกูควรจะปลื้มใจสินะที่มึงเป็นห่วงความรู้สึกกู

“อย่ามองด้วยสายตาซาบซึ้งขนาดนั้น รู้จักป้ะอเมริกันแชร์”

“ไหนว่าจะพาไปเลี้ยงไอฟัย”

“แต่ไม่ได้บอกว่ากูจะเลี้ยงทั้งหมดทำงานต่อไปไป๊พรุ่งนี้เจอกัน อิ้”

 

 

 

 

🎅

 

 

 

Jimin_handsome :

มึงคืนนี้3ทุ่มที่คอนโดไอจองกุกนะโทษทีที่ไม่ได้ไปรับกูติดธุระ

ผมอ่านข้อความในโทรศัพท์ที่ไอจีมินส่งมาให้ก่อนจะยัดลงกระเป๋าแล้วเดินกลับนี่พึ่งจะหกโมงเย็นอีกตั้งสามชั่วโมงผมคงจะกลับบ้านไปนอนเอาแรงเพื่อจะพบศึกปาร์ตี้วันเกิดผมในคืนนี้ทันทีที่ผมเปิดประตูบ้าน ทำไมมืดงี้พี่ทิฟฟานี่ยังไม่กลับจากรับทิมมี่อีกหรอ

โป๊ะ!!!

happy birth taehyung day!!!

เสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมกับไฟที่เปิดขึ้นเพื่อนๆผมทั้งหกคนยืนกันอยู่ด้านหลังพี่ทิฟฟานี่พร้อมมีทิมมี่ใส่หมวกปาร์ตี้ถือเค้กอยู่ตรงกลางมันตกใจจนพูดไม่ออกไม่คิดว่าจะถูกเซอร์ไพร์วันเกิดแบบนี้จีมินบรรจงจุดเทียนบนเค้กอย่างช้าๆก่อนจะดันทิมมี่ให้เดินมาตรงหน้าผมผมยิ้มให้ทุกคนอย่างเขินๆก่อนจะย่อตัวลงไปนั่งให้ใบหน้าเทียบกับเค้กที่ทิมมี่ถืออยู่

“แทแทอธิฐานเร็วๆ!

ผมยิ้มจนตาหยีก่อนจะหลับตาอธิฐานก่อนจะลืมตาแล้วเป่าเค้กจนดับทุกคนเฮ้ร้องลั่นก่อนจะไอพวกเพื่อนตัวดีจะแย่งเค้กไปตัดแบ่งใส่จาน

“ใครต้นคิดเนี่ย?”

“กูเองตกใจอะดิ้”

ไอจินยกมือขึ้นสูงอย่างภาคภูมิใจ

“ตอนแรกพวกกูก็จะปาร์ตี้กันนั่นแหละแต่ไอจินมันเสนออันนี้มาพอดีก็เลยเซอร์ไพร์มึงซะเลย”

“แต่นัดคืนนี้ยังเหมือนเดิมนะครัชเพื่อนเลิฟ”

“กูไม่เลี้ยงพวกมึงหรอกนะ”

“ใครว่ามึงจ่ายนู้นป๋าจองกุกเป็นเสี่ยในค่ำคืนนี้”

มันหันไปหามันที่กำลังเล่นรถไถเป็นเพื่อนทิมมี่อยู่ในห้องรับแขก หน้าอย่างมันเนี่ยนะ? แค่ให้ไปส่งปากซอยยังคิดค่าน้ำมันกูตั้งสองเหรียญ

“วันเกิดมึงทั้งทีต้องที่สุดสิวะ”

“ขอบใจมึงนะจีมิน”

“ไม่เป็นไรรอบวันเกิดกูกูรอนะเพิ่ลลลลลลลล”

กูอยากจะมองแรงๆใส่มันเหลือเกิน ...

ปาร์ตี้เล็กๆก็เกิดขึ้นในบ้านอย่างสนุกสนานผมไม่ได้สนุกแบบครอบครัวแบบนี้ตั้งแต่ย้ายมาเรียนตามจริงผมได้วีดีโอคอลกับพ่อแม่ตั้งแต่เมื่อตอนเช้าแอบร้องไห้คิดถึงเบาๆทำไงได้ล่ะต้องเรียนอีกตั้งสามปีซัมเมอร์ที่นี่ก็ต้องเรียนไม่รู้จะมีโอกาสกลับแดกูเมื่อไหร่ TA T

“พี่ทิฟฟานี่เดี๋ยวคืนนี้พวกผมขอยืมตัวแทแทไปฉลองปาร์ตี้19ขวบแทแทนะครับ” ไอเตี้ยจีมิน

“ไม่ดึกครับแต่จะพามันมาส่งตอนเช้า” ไอเงิงโฮซอก

“ไม่ต้องห่วงนะครับคืนนี้ผมส่งน้องสาวมาอยู่เป็นเพื่อน” ไอเมารีนัมจุน

“จ้าๆให้เจ้าแทไปสนุกบ้างช่วงนี้บ้างานเหลือเกิน”

และแล้วตอนนี้พวกเราทั้งเจ็ดคนก็อยู่คอนโดจองกุกเป็นที่เรียบร้อยโดยที่ไอจีมินไม่ลืมจะซื้อของมึนเมามาด้วยในครั้งนี้

“ดื่มให้กับน้องแทแทของพวกเราด้วยครับ ฮริ๊วววว”

“ดื่มให้กับไอแทแทที่โสดมาสิบเก้าปีด้วยยยยยโว้ยยยยยยยย”

นี่พวกมึงสองคนจะอยู่นิ่งๆแบบยุนกิหน่อยไม่ได้หรอพวกที่เหลือก็เอาแต่ขำตบมุกกากๆของไอโฮซอกกับไอจีมินแล้ววงเหล้าของพวกเราก็เริ่มขึ้นพวกผมแลกเปลี่ยนคุยสัพเพเหระไปเรื่อยจนจวบตอนนี้ปาไปเที่ยงคืนกว่าจีมินสลบคาโซฟาไปที่เรียบร้อยโดยมียุนกิยังคงกินเหล้านั่งอยู่ข้างๆจินขอตัวกลับไปตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้วเพราะแม่โทรตามให้ไปดูหมาที่จู่ๆก็ขี้ราดไม่ทราบสาเหตุส่วนนัมจุนกับโฮซอกมันคงไปหลับสักที่ในคอนโดไอจองกุกนี่แหละแต่คอนโดแม่งใหญ่ชิบหายมีไม่ต่ำกว่าสี่ห้องแถมมีชั้นลอยถัดขึ้นไปอีกไม่รวยจริงอยู่ไม่ได้เจ้าของห้องขอตัวไปอาบน้ำได้สักพักผมเลยถือโอกาสนี้เดินสำรวจห้องมันซะเลยโดยรวมห้องมันไม่มีอะไรน่าสนใจเหมือนมันมีไว้ซุกหัวถ้าผมมีห้องแบบนี้นะจะแต่งไปด้วยต้นไม้จะมีกระถางเล็กๆวางตามมุมต่างๆเพื่อให้ห้องดูสดชื่นโอ้ยแค่คิดก็มีความสุขง่ะแล้วผมก็มาหยุดอยู่ตรงห้องนึงที่ถูกแง้มไว้(เพราะทุกห้องที่เดินผ่านมันถูกปิด)แล้วเสียงในห้องทำให้ผมสนใจเป็นอย่างมาก

“อื้อ อื้ม”

“ชู่ว เบาๆสิเดี๋ยวคนอื่นมาได้ยิน”

“อ๊ะ มึงก็หยุดสักทีสิ!

เสียงแหบทุ้มผมจำได้ดีคือเสียงนัมจุนแต่อีกเสียงนี่มันเสียงโฮซอก ... อย่าบอกนะว่าพวกมึงสองคน

“ปากบอกให้หยุดแต่ครางซะดังเชียว”

“อ๊ะ อ๊า”

จู่ๆผมก็เขินอย่างบอกไม่ถูกถึงผมจะไม่เคยมีแฟนแต่ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าไอเสียงที่รอดออกมาจากห้องคืออะไร .... มันสองคนโซ้ยกัน!!

“มึงทำอะไร”

ผมสะดุ้งตัวโยงเมื่อมีเสียงทักจากด้านหลังผมค่อยๆหันไปก็เจอจองกุกที่อยู่ในกางเกงนอนสีเทาตัวยาวตัวเดียวพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กที่พาดบ่าอยู่ ไม่อยากจะยอมรับอะว่าแม่งฺทั้งหล่อแล้วก็หุ่นดี ///////

“ปะเปล่าาาา”

จู่ๆจองกุกยกยิ้มน้อยๆใส่ผมผมได้แต่ทำตัวเลิกลักใจอยากจะเดินหนีจากตรงนี้เพราะไอเสียงอื้ออึงในห้องมันดังก้องอยู่ในหูผมไม่หนีไปไหนแถมเสียงยิ่งร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆจู่ๆจองกุกดันผมไปให้พ้นประตูก่อนจะค่อยใช้มือดึงลูกบิดประตูปิดเบาๆตอนนี้ผมขยับไปไหนไม่ได้ถ้ามุดดินได้อยากจะมุดมันหนีสะเดี๋ยวนี้แอบมึนหัวอยู่หน่อยๆเพราะอาจจากเหล้าที่ดื่มไปเมื่อกี้ด้วยแน่ๆ

“หน้าแดงๆนะมึง”

“คะคือเพราะเหล้า ใช่ๆ เพราะเหล้าแน่ๆกูไปนอนก่อนนะ”

แรงกระชากที่ข้อมือผมทำให้ผมเซไปอยู่ในอกของจองกุกเต็มผมยกมือขึ้นถูจมูกตัวเองก่อนจะเงยหน้าด่าอีกคนแต่ก็ต้องถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเพราะสายตาที่จองกุกจ้องผมมันทั้งเจ้าเล่ห์แล้วก็ทำให้รู้สึกร้อนไปทั้งตัว

“แอบดูคนอื่นเค้าทำแบบนี้มึงนี่มันกามจริงๆเลยนะ”

!!!!

“มะไม่ใช่!

“เสียงดังทำไมยุนกิมันพึ่งหลับเมื่อกี้”

ตอนนี้ผมร้อนจนรู้สึกว่ามันคงไหม้ไปที่เรียบร้อยตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเจอใครต้อนผมจนจนมุมขนาดนี้พยายามดันตัวเองออกจากอ้อมกอดมันก็ไม่เป็นผลเลยสักนิดที่จะหลุดออกจากอ้อมแขนนักกีฬามหาลัยร่างกายบ้าๆนี่จู่ๆก็โอนอ่อนซะอย่างนั้นลมหายใจร้อนคลอเคลียอยู่ที่ข้างหูผมยิ่งหันหนีลมหายใจยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนทำให้ผมต้องก้มหน้าซุกกับอกแกร่งนี้อย่างช่วยไม่ได้ ไม่ใช่อะไรหรอกมันเขิน TAT

“สุขสันต์วันเกิดนะ คิมแทฮยอง”

เสียงทุ้มนุ่มกระซิบข้างๆหูผมหัวใจจู่ๆก็เต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ ... อะไรจะมาเต้นแรงเพราะเพื่อนทำแบบนี้ใส่หรอบ้าไปแล้วแทฮยอง

“... หยุดแกล้งกันได้แล้ว”

“ถ้ากูไม่ได้แกล้งล่ะ”

ผมรีบผงะใบหน้าออกจากอกอีกคนทันทีมองหน้าจองกุกด้วยสีหน้างุนงงฝ่ามือหนาประคองแก้มผมอย่างช้าๆก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะทาบทับลงบนริมฝีปากผมอย่างแผ่วเบาไร้ซึ้งแรงขัดขืนผมโอนอ่อนต่อรสจูบครั้งแรกในรอบสิบเก้าปีแรงดูดดึงเบาๆทำให้ในท้องผมปั่นป่วนไปหมดเหมือนมีผีเสื้อนับล้านบินวนอยู่ในท้องแรงบีบที่คางทำให้ริมฝีปากผมเผยออกทำให้ลิ้นหนาที่คลอเคลียด้านนอกได้เข้ามากวาดต้อนความหวานขมจากเหล้าที่ผมดื่มก่อนหน้านี้รสมิ้นท์อ่อนๆจากลิ้นหนาคงจะเป็นรสชาติจากยาสีฟันที่อีกคนแปรงตอนอาบน้ำแน่ๆ

“อื้อ”

เสียงครางหลุดรอดออกมาทำให้ผมยิ่งเขินมากกว่าเดิมรสจูบที่บางเบาในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ

“อื้มอือ”

มือหนาที่ตอนแรกประคองหลังผมค่อยๆไต่ลงมาอยู่ระดับสะโพกลูบไล้จนผมรู้สึกวูบวาบไปหมดเสียงจวบจาบดังสนั่นทางเดินผมเริ่มทุบอกอีกคนเพื่อให้พอเพราะผมเริ่มจะหายใจไม่ทันไม่นานจองกุกก็ผละริมฝีปากออกไปแต่ไม่วายจะกดลงมาจูบย้ำๆปากเจ่อๆของผมผมได้แต่เม้มปากหันหน้าไปทางอื่นไม่แม้แต่จะมองหน้าอีกคนสีหน้าผมตอนนี้มันไม่ได้แสดงว่าโกรธหรือเกลียดอะไรหรอกตัวผมเองผมรู้สีหน้าผมมันคงจะแสดงสีหน้าว่าเขินมากๆแน่ๆ

“แทฮยอง”

“หยุด! อย่าเรียกด้วยเสียงแบบนั้น”

ผมยกมือปิดปากอีกคนเพราะเสียงที่มันใช้เรียกผมมันเซ็กซี่เป็นบ้าเลย

จุ๊บ

ผมรีบดึงมืออกทันทียิ่งทำแบบนี้ผมยิ่งทำอะไรไม่ถูกอยากจะร้องไห้ให้รู้แล้วรู้รอดตอนนี้มันโคตรของโคตรอายอะ ฮืออออ

“ขอมากกว่านี้ได้ไหม”

“ขออะไร”

จองกุกไม่ตอบแต่เลือกที่จ้องเข้ามาในตาผมอย่างจะสื่อความหมาย ... ขอกันง่ายๆแบบนี้เลยหรอแล้วผมก็บ้าที่ตอบแบบนั้นไป

What are you waiting for?”

 
 

 

🎅

เค้าไปต่อกันในห้อง

🎅




 

แสงที่แยงตาผมทำให้ผมต้องจำใจตื่นแต่ไม่ลืมที่คว้าอีกคนที่นอนข้างกายมากอด ... ผมรีบลืมตาก็พบว่าแทฮยองไม่ได้นอนอยู่ข้างๆแต่อย่างใดพื้นที่ข้างๆไม่ได้อุ่นมันเย็นเหมือนกับว่าที่ข้างกายผมไม่มีใครอีกคนนอนมาหลายชั่วโมงแล้ว

ผมเดินหัวเสียออกจากห้องตรงไปยังห้องครัวเพื่อหาอะไรดื่มแก้หงุดหงิดเรื่องเมื่อคืนมันไม่ใช่เรื่องผิดพลาดผมตั้งใจเลยต่างหากแต่ก่อนผมก็มองว่าแทฮยองน่ารักดีถึงจะนิสัยแปลกๆก็ตามทีแต่เมื่อคืนที่ได้จูบอีกคนก็ทำให้รู้ตัวว่า

แทฮยองไม่ควรเป็นของใคร ... ต้องเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น

“เป็นห่าอะไรแดกเบียร์แต่เช้า”

“ขอค่าเช่าห้องกูด้วยครับไอนัมจุน”

มันยักคิ้วกวนตีนให้ผมทีนึงก่อนจะถือวิสาสะเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์ที่เหลืออีกกระป๋องมาดื่ม มึงโปรดซื้อมาคืนกูด้วยมากี่ทีขโมยกูแดกหมด

“เมียมึงอะ”

“หลับยังไม่ตื่นส่วนมึงเถอะหน้าตาเหมือนหมาถูกทิ้ง”

“... เมื่อคืนกูกับแทฮยอง”

“อย่าบอกนะว่ามึง เฮ้ย!

“เสียงดังทำเหี้ยอะไร!

“มึงบังคับขืนใจมันใช่ไหม???”

“เปล่า”

“เฮ้ยเป็นไปไม่ได้อ่ะคนหวงตัวอย่างมันเนี่ยนะจะยอมมึง”

“กูไม่รู้มึงอย่าถามกูมากได้ไหม”

“มึงจะทำอะไรก็รีบทำซะกูไม่รู้ความสัมพันธ์ของพวกมึงมีอะไรให้กูช่วยได้กูก็จะช่วย”

นัมจุนตบบ่าผมก่อนมันจะขอตัวไปดูเมียรักของมันผมยืนนิ่งก่อนมือจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ที่มีอยู่ในเครื่องมานานแต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่ผมจะโทรหาอีกคน

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

 

 

 

ผมพาตัวเองมาหน้าบ้านที่แสนคุ้นเคยบ้านพี่ทิฟฟานี่บ้านที่ผมโดนพวกเพื่อนในกลุ่มใช้ให้มาส่งแทฮยองบ่อยๆผมไม่รอช้าที่จะกดกริ่งทันที

“อ้าวว่าไงจองกุก”

“สวัสดีครับพี่ทิฟฟานี่ผมมาหาแทฮยอง”

“แทฮยองไปทำงานแล้วล่ะแต่พี่ก็บอกนะว่าหน้าซีดๆเหมือนจะไม่สบายให้นอนพักเจ้าตัวก็ไม่ยอม”

ผมโค้งขอบคุณก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ร้านกาแฟที่แทฮยองทำงานอยู่

“วันนี้แทฮยองขอลาหยุดหน่ะจ่ะ”

“แล้วทราบไหมครับว่าไปไหน?”

“เห็นว่ามีธุระนะพี่ก็ไม่ได้ถามว่าที่ไหน”

ผมโค้งขอบคุณพี่ผู้จัดการก่อนจะเดินมาที่รถอย่างหมดหวังเราสองคนไม่ได้สนิทกันเราแค่เพื่อนร่วมกลุ่มผมไม่รู้ว่าแทฮยองชอบสีอะไรชอบกินอะไรผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอีกคนเลย ผมยังงงกับตัวเองว่าความรู้สึกบ้าๆนี่มันมาได้ยังไงผมตัดสินใจกดโทรหาจีมินเป็นที่พึ่งสุดท้ายของผมในเวลานี้ปัญหาที่ผมก่อไว้ผมอยากจะแก้เองแต่เราทั้งคู่ที่เริ่มจากศูนย์มันยากที่ผมจะแก้ด้วยตัวคนเดียว

“ว่าไงจองกุกลมพัดลมเพอะไรโทรหากู”

“แทฮยองอยู่กับมึงรึเปล่า”

“ไม่อ่ะ ทำไมมีอะไรกัน”

“อ่อ เปล่าๆพอดีมันลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ห้องกูหน่ะ”

“อ่าวหรอวะแล้วเมื่อเช้ามันกลับจากคอนโดมึงได้ไง”

“มึงเห็น?”

“เออเมื่อเช้ากูสะดุ้งตื่นเห็นมันรีบร้อนออกจากห้องมึงไป กูถามจริงๆนะสรุปมีเรื่องกัน?”

“อืม”

“เฮ้อ พวกมึงนี่น๊าไอแทหน่ะเวลามันไม่สายใจมันจะไปนั่งตรงสวนสาธารณะแถวมหาลัยมึงลองไปดูแถวนั้นแล้วกัน”

ไม่รอช้าผมรีบขึ้นรถขับไปมหาลัยทันทีแต่เหมือนฟ้ากลั่นแกล้งรถบ้าที่ไหนไม่รู้ขับออกมาจากซอยชนเข้าที่ข้างรถผมอย่างจัง

“ไอเหี้ยเอ้ยรถยับส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่แท้ๆ”

กว่าผมจะเคลียร์ปัญหากันเสร็จก็ล่อไปครึ่งวันคู่กรณีดันเป็นมนุษย์ป้าไม่ยอมหาว่าผมผิดทั้งๆที่ตัวเองทะเล่อทะล่าขับออกจากซอยไม่ดูรถบนถนนใหญ่เองแท้ๆเรื่องใหญ่จนต้องขึ้นโรงพักสรุปสุดท้ายมนุษย์ป้าผิดเต็มๆด้วยกล้องวงจรปิดที่ถ่ายติดตอนป้าแกมัวแต่ก้มแชทไม่มองทางข้างหน้าทำให้ชนเข้ากับรถผมจังๆผมฟ้องค่าเสียเวลาจากมนุษย์ป้าสุดท้ายนางก็ยอมจ่ายเพราะไม่อยากขึ้นศาลผมต้องนั่งรอประกันเพื่อมาลากรถไปเครมอีกตอนก็ปาห้าทุ่มกว่าแทฮยองคงจะกลับบ้านแล้วแน่นอนผมจึงตัดสินใจนั่งแท็กซี่ไปบ้านพี่ทิฟฟานี่อีกครั้งอีกครั้ง

“แทฮยองยังไม่กลับมาเลยจองกุกพี่คิดว่าพวกเราจะจัดปาร์ตี้เคาท์ดาวน์กันซะอีก”

“ถ้ายังแทฮยองกลับมาพี่ช่วยโทรหาผมด้วยนะครับ”

“ได้จ่ะ ว่าแต่จองกุกพี่ขอถามได้ไหม?”

“ครับ?”

“เราสองคนมีปัญหากันใช่ไหม?”

“... ใช่ครับ”

“พี่ไม่รู้หรอกนะว่ามีปัญหาอะไรกันแต่แทฮยองหน่ะเป็นพวกคิดมากป่านนี้คงจะไปนั่งคิดนอนคิดมากที่ไหนสักที่ปรับความเข้าใจกันซะพี่เอาใจช่วยนะ สู้ๆ!

ผมก้มมองดูนาฬิกาตอนนี้ก็ห้าทุ่มสี่สิบนาทีผมยังคงยืนพิงรั้วอยู่อย่างนั้นถึงแม้พี่ทิฟฟานี่จะขอตัวไปเคาท์ดาวน์กับทิมมี่ในบ้านแล้วก็ตามตอนนี้ผมมืดแปดด้านไปหมดผมกดเบอร์โทรหาแทฮยองเป็นร้อยๆครั้งแต่ก็มีเพียงเสียงฝากข้อความเท่านั้นที่ตอบผมกลับมาแทนผมตัดสินใจจะไปที่สวนสาธารณะข้างมหาลัยเพื่อเช็คดูให้ตัวเองแน่ใจว่าแทฮยองยังคงไม่ได้อยู่ที่นั่นแต่ยังไม่ทันที่ผมจะก้าวขาตรงหน้าผมก็ปรากฏร่างบางๆที่ยืนมองผมด้วยสีหน้าตกใจก่อนที่เจ้าตัวจะหันหลังเดินกลับไปทางเดิมผมไม่รอช้าที่จะวิ่งเข้าไปกอดเพื่อไม่ให้อีกคนเดินหนีผม

“จองกุกทำบ้าอะไรปล่อยกู!

“กูปล่อยมึงก็หนีกูหน่ะสิ”

“กูสัญญา กูจะไม่วิ่งหนีมึง”

ผมค่อยๆปล่อยอ้อมแขนออกอย่างๆช้าๆพร้อมจับแทฮยองให้หันกลับมาดวงตาใสที่ตอนนี้บวมช้ำ ร้องไห้มาใช่ไหม ... อยากจะจูบเพื่อปลอบประโลมแต่ขืนผมทำอะไรไปตอนนี้แทฮยองคงไม่คุยกับผมไปตลอดชีวิตแน่ๆ

“มีอะไร”

“เรื่องเมื่อคืน”

“ช่างมันเถอะกูเป็นผู้ชายมึงไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งสิ้น”

“แล้วมึงจะปล่อยไปแบบนี้?”

“แล้วมึงจะให้ทำยังไงเราเป็นเพื่อนกันนะ”

“เราก็มาทำให้มันดีกว่านี้”

“มันจะมีอะไรดีกว่านี้วะ! ให้คบกันเป็นแฟนรึไงขี้เบื่ออย่างมึงทำไม่ได้หรอกจองกุก!

ตู้ม ตู้ม

เสียงพลุดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้าเสียงเฮ้ลั่นทั่วเมืองเวลาเคาท์ดาวน์ได้สิ้นสุดลงแล้วเริ่มต้นด้วยวันใหม่เราทั้งคู่เงียบ

happy new year

แทฮยองเอ่ยออกมาเสียงเบา

happy new year

แล้วพวกเราทั้งคู่ก็เงียบลงกันอีกครั้ง ... มันไม่ควรเป็นแบบนี้

“... มึงลืมเรื่องคืนนั้นไปเถอะมันแค่อารมณ์ชั่ววูบของเราทั้งคู่”

“แล้วถ้ากูบอกว่ากูตั้งใจมึงจะว่าไง”

แทฮยองนิ่งก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาอีกครั้งผมดึงอีกคนมากอดแน่นเสียงสะอื้นดังอยู่ในอ้อมอกผมอยู่หลายนาทีก่อนที่จะหยุดลงแทฮยองดันผมออกก่อนจะขยับถอยหลังทำให้ระยะห่างของเราเพิ่มขึ้น

“จองกุก ... ความรู้สึกของมึงมันอาจจะแค่อยากลองคืนนั้นกูยอมรับว่ามันชั่ววูบจริงๆ”

“ทำไมมึงต้องเออออความรู้สึกแทนกูมึงรู้จักกูดีขนาดไหนถึงมาตอบรับความรู้สึกแทนกูกันฮะแทฮยอง”

แทฮยองยืนนิ่งไร้ซึ่งคำตอบใดใดร่างบางยืนนิ่งเม้มริมฝีปากแน่นอย่างที่เจ้าตัวชอบทำ

“... เพราะเราเป็นเพื่อนกัน”

“แล้วเราจะเลิกกันเป็นเพื่อนไม่ได้หรอ? .... มึงว่าเราสองคนจะรักกันได้ไหมวะ”





To be continued

Valentine's Day : Talk Me Down.
 

© themy �butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

799 ความคิดเห็น

  1. #774 Phakchira1 (@Phakchira1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:15

    ฮือออ ปรับความเข้าใจกันก่อนน๊าา ใจเย็นๆๆ
    #774
    0
  2. #682 Sushidays (@Sushidays) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 19:59
    ฉากคัทเปิดมะด้ายยยยอ่ะฮืออออออ
    #682
    0
  3. #645 Rubybunny (@JK_Kie_Vkook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:14
    เปิดฉากคัทไม่ได้อ่าาา
    #645
    0
  4. #628 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 18:37
    จองกุกสู้ๆ!!
    #628
    0
  5. #451 Love All Kpop (@weloveexobctsx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 11:29
    โหยยยยย แทอ่ะ! อย่าใช่ความคิดของตัวเอบเป็นหลักสิ ตะไมไม่คิดบ้างว่าเพื่อนกันมันน์ดี เอ้ย! เพื่อนกันก็รักกันได้ แงงง๊ ก็รักกัรอ่ะจะให้ทำยังไง แล้วแทก็คิดเองเออเองว่ากุกคือเพื่อน เป็นเพื่อนกัน จะรักกันไม่ได้เลยอ่อ โห่ยยย อย่าคิดแบบนี้สิเค้าเคลียดตามเลยนะเนี่ย -..- งื้มมม แทต้องเข้าใจนะ แทอย่าหนีกุกไปนะ (ฮึบไว้ ฮึบไว้ๆ) คิดดีๆนะว่าหัวใจมันต้องการอะไร ถ้ามันบอกใช่ก็คือใช่ คำว่าเพื่อนไม่ได้ทำให้ความรักของแกน้อยลงหรอก ถ้าแกคิดว่าแกรักกุกอ่ะ นะนะนะ กุกต้องตามตื๊อนะเว้ยย เดี๋ยวแทมันหนี กร๊ากๆๆๆๆ รอค่ะรอ ค้างจัง ><
    #451
    0
  6. #430 wyjh3025 (@wyjh3025) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 21:30
    ได้สิ ถ้าคนสองคนมีความรู้สึกที่ตรงกันมันก็รักกันได้นะน้องแท อยาไปคิดมาก อนาคตเราไม่รู้ก็จริงแต่เราทำปัจจุบันให้มันดีอนาคตมันก็คงจะดีเองไม่ใช่เหรอ อย่าปิดกั้นมันอีกเลย สู้ๆ อิอิ
    #430
    0
  7. #319 natchadam (@natchadam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 19:22
    แทแทอ่าาา อย่าคิดว่าจองกุกไม่รักเธอนะะะ รีบๆปรับความเข้าใจกันเลยยย รออยู่นาจาาา รักนะค้ะะะ <3
    #319
    0
  8. #318 banz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 02:54
    รอออออออ

    อย่านานนะเดี๋ยวเราลืม=[]=

    ตอนนี้อ่ะนะ
    #318
    0
  9. #307 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 15:52
    ได้ค่ะ ตอบให้ แทแทก็เปลี่ยนสถานะเป็นคนรักกันสิเนอะ
    #307
    0
  10. #305 paloyhblaq (@paloyhblaq) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 11:53
    ฮู้ว!!ทำไมแบบนี้ฮือ ต้องรอวาเลนไทน์นู้นเลยหรอคะฮือ สนุกมากมากมากภาษาดีมากๆๆๆชอบจัง ฮือ โปรเจคนี้แบบสนุกทุกเรื่องจริงๆเป็นกำลังใจให้นะ เรารอได้ฮือ สู้ๆฮับ
    #305
    0
  11. #304 MICKYMOUTH。 (@xjelly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 11:46
    ในที่สุดก็ใส่คำนี้ลงไปได้แล้วสินะ คำสุดท้ายเนี่ย แต่ก่อนอื่น... เดี๋ยว... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดเค้าได้กันแล้วค่ะ แฮ่กๆ /-\ แต่กลัวตอนหน้า ถ้าเป็นแบบtalk me downต้องบ้าตัยแน่ๆเลย5555555555555555555ขอทำใจรอไว้ก่อนตั้งแต่ตอนนี้;_;
    #304
    0
  12. #303 YuKiNoMoUsOu (@o-mue-mudesu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 11:02
    พี่คะค้างมากเบย;---; ชอบค่ะนุ้งแทแทอย่าคิดไปเองสิ ไม่ดีนะไม่ดี ตอนต่อไปอีกดือนกว่าๆ... เค้าจะรอค่ะ แต่talk me downเลยหรอคะพี่ นี่กลัวเลยอ่ะะะ แง กลัวก่อนหน้าเลยค่ะ
    #303
    0
  13. #302 Raito Yamakiji (@littlecat2542) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 10:52
    โอ๊ยยยยย ประโยคสุดท้ายคือแบบ หงึกกกก ทำไมมันค้างได้ขนาดนี้คะ ต้องรอวาเลนไทน์ใ่มั้ยตอบบบ ทำไมมีแต่ไรท์กลั่นแกล้ง 55555555555555555 วายยยยยย โซวายยยยย
    น่ารักอะค่ะแต่งได้เป็นธรรมชาติมากเลย 555 ชอบจีมินอะเอื๊อกกกก
    #302
    0
  14. #301 ozenner (@ozenner) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 10:45
    โห ไรท์ take me down เลยอ่อออ ในเอ็มวีเพลงมันไม่สมหวังไม่ใช่อ่อ โอ้ยย ไม่เอานะ ปวดใจ TT
    #301
    0
  15. #300 valentineloza (@zattlecaramel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 07:10
    แทแทยอมเหอะนะ(?) พลีสสสสส
    #300
    0
  16. #299 WeLL_B_TypEH (@taehyungvvi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 07:00
    รอออออออ
    #299
    0