[END] [BTS]Dangerous Chapter JK บทร้ายนายจองกุก [KOOKMIN] ft.Jinv [ภาค1+2]

ตอนที่ 26 : ขอโทษ 4 NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60



" อะ !  "


จองกุกที่นอนหลับอย่างสนิทเริ่มพลิกตัว ..... 


" !!!!!! "


ดวงตาคมเปิดพรึบทันทีเมื่อควานหาคนร่างเล็กในอ้อมกอดแล้วไม่เจอ.... ก่อนจะกวาดสายตาดูชัดๆอีกที 

จีมินที่จำได้ว่านอนข้างๆเขา ไม่อยู่แล้วนิ


จีมินไม่ได้ปลุกเขาอีกแล้วสินะ   ออกไปแล้วเหรอ........คงไม่อยากเจอหน้าผมสินะ


จองกุกดีดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะขยี้ตา    ร่างสูงไม่รอช้าที่จะรีบลุกขึ้นเดินไปยังห้องน้ำ เพื่อล้างหน้าล้างตา..... 


เขาคว้ากุญแจรถก่อนจะเปิดประตูห้องและเดินออกไป


แก็ก...!!


และไม่ลืมที่จะกดล็อคประตูห้องให้คนตัวเล็ก.....


ครืนนน  .....  บึ้น บึ้น.....


เสียงสตาร์ทรถดังขึ้นก่อนที่ขายาวจะเหยียบลงบนคันเร่ง 

.
.
.
.


" หืม... !!!!! เอ้ะ !!!!! นั่น..... คุณจองกุก...... ใช่มั้ยน่ะ....  "


" ไหนๆๆ ......... !!!! .......... เออใช่  มาทำอะไรที่นี่น่ะ "


จองกุกที่กำลังจะถอยรถออกจากที่พักคนงานเขาไม่ทันสังเกตเห็นคนงานในกองสองสามคนที่กำลังเดินสวนเข้ามาจากหน้าโรงแรม 


คนงานพวกเนี้ย อยากรู้อยากเห็น พวกเขาไม่วายที่ก้มมองคนในรถอย่างสงสัย...... !!!!


รถหรูขับออกไปอย่างไม่สนใจ ก็เขาไม่เห็นนิ จะมีอะไรให้สนใจล่ะ !!!! แต่จองกุกกลับเป็นที่สนใจซะมากกว่า พวกคนงานมองจนรถขับแล่นหายไป ก่อนที่พวกเขาจะหันมามองหน้ากันอย่างแปลกใจ


" รู้สึกว่าคุณจองกุกจะมาผิดบ่อยๆเน้อะ !!!! "


.................................................................................................................


ฝั่งโรงแรม


" มีอะไรครับ คุณผู้กำกับจิน...... "


แทฮยองเดินมาถึงล็อบบี้ก็เห็นจินนั่งอยู่กับทีมงานสามคนรวมกับคิมนัมจุนด้วย 


นัดรวมตัวกันทำอะไรเนี่ย....


" แทฮยองมาละ ....... พอดีคุณผู้จัดการโรงแรมเขาเห็นว่าวันนี้เราไม่ได้ถ่ายละครกัน..... "


" แล้วทำไมครับ ... ? "


" เขาเลยแนะนำให้ไปท่องป่า เดินป่ากันน่ะ ...... อยู่ห่างจากนี่ไปห้าร้อยเมตรเองนะ .... มีคนนำทางให้.. ไม่ต้องกลัวหลง.. "


" ห้ะ !!!...... เรียกผมมาเพราะเรื่องนี้หรอ =_=  .......นี่ว่างมากเลยหรอครับ..... ไอหลงน่ะผมก็ไม่กลัวครับ..... แต่ฝนมันเพิ่งจะหยุดตกไปไม่นาน.....ป่าก็จะเฉอะแฉะ เดินมันจะสนุกหรอครับ..... ผมไม่ไปหรอกนะ.... "


แทฮยองเหมือนจะไม่พอใจ ยกแขนขึ้นกอดอก เขาเริ่มหงุดหงิดละนะ..... ก็อยู่ๆมาชวนไปทำอะไรก็ไม่รู้ ไม่ดูสภาพอากาศเอาซะเลย 



" ยาา~~~~ แทฮยองอ่าาาา..... ไปเถอะสนุกๆนะ... "



จินทำท่าเดินเข้าไปหาแทฮยองที่กำลังกอดอกสีหน้าเริ่มมู่ทู่ออกมาทุกที ก่อนจะจับแขนคนตัวเล็กเขย่าเบาๆ



" ผมว่าที่แทฮยองพูดก็ถูกนะครับพี่จิน รออีกหน่อยก็ได้ครับ ให้แดดออกสักหน่อย....... "


" ไว้วันหลังก็ได้นะครับ .... ป่ามันเล็กนิดเดียวคงเดินไม่นานมาก..... แต่เอาจริงๆถ้าไม่มีคนนำทางหรือไม่คุ้นทางก็หลงได้ครับ..... ผมแนะนำไว้ให้คุณจินพาทีมงานไปเดินเล่น จะได้ไม่เบื่อกันน่ะครับ..... "



ผู้จัดการโรงแรมเอ่ยเสริมขึ้นหลังจากที่เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดี 


จินฟังอย่างนั้นก็หันมองหน้าแทฮยองที่กำลังจ้องตาเขาอยู่ 


" โห้ยยย.... แล้วแต่ทุกคนละกัน..."


จินถอนหายใจอย่างเสียดายก่อนจะหันหลังเดินไปนั่งที่โซฟา ใกล้ๆล็อบบี้ตามเดิม.....
ทีมงานอีกสองคนที่ยืนอยู่ก็พากันเดินกลับขึ้นห้อง....เมื่อเห็นว่าทริปเดินป่าคงไม่มีซะแล้ว...


.
.
.
.
.


" อะ??? !!! "



หัวแทฮยองฉุกคิดอะไรบางอย่าง......


เขานึกขึ้นได้ว่าจีมินเพิ่งจะบอกว่าจะไปเดินดูแถวป่านั้นเมื่อกี้นิ ..... 


มันทำให้เขามองออกไปยังด้านนอกโรงแรมเพื่อจะดูท้องฟ้าอีกครั้ง .... 



มีแสงแดดอ่อนๆนิดหน่อย.... ฝนคงไม่ตกหรอกมั้ง..... เขาบอกจีมินไว้แล้วว่าอย่าเข้าไป   ....... !! 
จีมินก็คงฟังอยู่แหละ


.

.

.

.

ตึบ ตึบ ตึบ

เสียงรองเท้าหนักกระทบกับพื้นบันได...


" ..... !!! ▪๐▪ อะ !!! ...พี่จิน พี่แทฮยอง.... ทำอะไรกันอยู่ครับเนี่ย... "


เสียงหล่อของชายร่างสูงที่เพิ่งกลับมา และเพิ่งจะจอดรถเสร็จ....เขาเดินก้าวขึ้นมาบนโรงแรมก่อนจะเอ่ยทักแทฮยอง กับ จินทันทีที่เห็น ยกเว้นคนเดียวที่เขาไม่ทัก....


ชิ ไอนัมจุน .... !!!! เห็นแล้วหมั่นไส้จริงๆ



ขณะที่สายตาจองกุกมองเคืองๆไปที่นัมจุน


แต่เขาไม่ได้สังเกตใบหน้าของแทฮยองที่ถอดสีทันทีเมื่อเห็นจองกุก 


คิ้วขมวดเป็นปม ..... มือกำหมัดอย่างไม่รู้ตัว.....ใบหน้าสวยเบือนหน้าหนีมองทางอื่นเพื่อระงับอารมณ์ตัวเอง


ใจเย็นๆแท    .....   เพื่อจีมิน เพื่อจีมิน.....



" อ้าว ... ไปไหนมาน่ะ ... ตั้งแต่เช้าพี่เพิ่งเจอแกเนี่ย... "



" ห่ะ !!!!!!   ........ .... เออะ!!! ผม .......อ่อ... ก็ไม่มีถ่ายไม่ใช่หรอครับ... ผมก็ไปหาที่เที่ยวมาสิ.... "



" อ่อหรอ.....นี่ไง..... ไม่เคยจะชวน... "


......


" ผมขึ้นห้องก่อนนะครับ... "



!!!!!!!!!!!!!!!!!!!     !!!!!   !!!!!



สิ้นเสียงพูดของจิน


แทฮยองก็ตัดบทขึ้นมาอย่างเร็วก่อนเจ้าตัวจะเดินไปห้องตัวเองสีหน้าเขาบ่งบอกว่าโกรธจองกุกมาก มากจนแทบไม่อยากมองหน้า........


"เป็นอะไรของเค้าอีกน่ะ... "


" งอนพี่แล้วมั้งครับ พี่จิน... "


นัมจุนหันมองแทฮยอง ก่อนจะเอ่ยขึ้นแซวจิน.....


.........................................................................................................................



17 : 00 น.


" โอ้ะ !!! ถึงแล้วแฮะ.... "


ชายร่างเล็กร้องอุทานขึ้นเมื่อขาเรียวเดินมาจนถึงจุดหมายปลายทางที่ต้องการมา


จีมินหยุดยืนมองเข้าไปในป่า ที่ตอนนี้ทางเข้าป่าอยู่ห่างจากเขาประมาณห้าสิบก้าว.... 


อ่าาา.... ทึบอย่างที่แทแทบอกจริงๆ.... .... ถึงว่า.....ห้ามไม่ให้เช้าไป .....

.
.
.
.
.
.
.

คนตัวเล็กยืนมองอยู่สักพัก.... เขาตัดสินใจเดินเล่นแค่แถวชายหาดตามที่แทฮยองบอก....


เท้าเล็กกำลังถอยหลังหันไปหน้าทะเลเหมือนเดิม....


" หือ... "

!!!!!!!!!!


งึก งึก งึก


ตากลมเหลือบไปสะดุดเข้ากับเด็กสาวตัวเล็กน่าตาน่ารัก ผิวสีน้ำนมขาว ปากสีชมพูอ่อนๆ ที่ยืนกวักมือเรียกเขาอยู่ตรงปากทางเข้าป่า แต่ใบหน้าเด็กน้อยกลับไม่ยิ้มแย้มเอาซะเลย


จีมินหันมองรอบๆไม่เห็นมีใคร...... ก็ตรงนั้นมีเขายืนคนเดียว....ก็คงเรียกเขาแหละมั้ง......


ว้าาา น่ารักจังเลย.... :)


ร่างเล็กที่กำลังจะหวนกลับไปหน้าชายหาดถูกดึงดูดด้วยความน่ารักของสาวน้อย......


มันทำให้ขาเรียวก้าวเดินเข้าไปใกล้ป่าอย่างอัตโนมัติ.....

.
.
.
.
.
.
.
.

" หวัดดี... ชื่ออะไรเนี่ย ทำไมมายืนตรงนี้คนเดียวล่ะ เป็นอะไรมั้ย.... "


จีมินหยุดยืนตรงหน้าเด็กสาวตัวน้อยก่อนจะนั่งยองๆลงถาม และยิ้มให้จนดวงตาพลอยยิ้มตามไปด้วยอย่างเป็นมิตร


เด็กน้อยมองหน้าจีมินนิ่งเงียบไม่ตอบอะไรแม้แต่คำเดียว... ดวงตาโตเบิกกว้างเหมือนกำลังตกใจ เธอไม่กระพริบตาเลยสักนิด แต่กลับจ้องจีมินตาเขม่ง...


หมับ .....  ฟึบ !!!!!



!!!!!!!!   °□° 


" เอ้าๆ  .... จะไปไหนน่ะ... "


มือเล็กคว้าเข้าที่ข้อมือจีมินก่อนจะดึงเขาให้เดินตามมา



จีมินก็ตกใจลุกพรวดเดินตามอย่างไม่ทันตั้งตัว

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
คอบ แคบ คอบ แคบ 

เสียงเหยียบต้นไม้ ใบหญ้า แห้งๆบนพื้น


จีมินที่เดินมาได้สักพัก.....เขาเอ่ยขึ้นคุยกับหนูน้อยอีกครั้ง


" นี่ๆ  บอกพี่ก่อนสิว่าชื่ออะไร .... แล้วนี่จะพาพี่ไปไหนครับ..... "


เด็กสาวยังคงจูงข้อมือจีมินให้เดินตามเข้าไปในป่าอย่างไม่หยุด เธอไม่ยอมพูดอะไรเลย และมันก็เริ่มที่จะ ลึก เข้าไปเรื่อยๆ


หรือเด็กน้อยจะกลัวจีมินจนไม่กล้าพูด ........ เอ้ะ แต่ถ้ากลัวจริงจะจูงมือมาแบบนี้หรอ......


จีมินคิดก่อนจะหันมองกลับไปด้านหลัง มองทางที่เขาเดินมา.........


 !!!!!!!!!!!



" อ้ะ !!!!! ทางเข้า..... "


เขาแทบไม่เห็นทางเข้าป่าที่ผ่านมาเมื่อกี้แล้ว...... 


เขาหันกลับมามองที่เด็กสาวที่กำลังจูงข้อมือเขาอีกครั้ง.... ก่อนจะเหลียวมองต้นไม้รกๆซ้ายที ขวาที


มีแต่ต้นไม้.....  มองไม่เห็นอะไรเลย...... แย่ล่ะสิ ..... จะหลงมั้ยเนี่ย....

.
.
.
.
.
.
.


" นี่สาวน้อย หนูจะพาพี่ไปไหน.....เราเข้ามาลึกมากแล้วนะ ....แบบนี้พี่กลับไม่ถูกนะ.... "


" ก็ ~ ไม่ ~ ต้อง ~ กลับ ~ สิ ~ คะ ~ "


!!!!!!!!!!!!!!!!!


เด็กสาวเอ่ยตอบเขาครั้งแรก พร้อมกับหันมาจ้องตาขวางใส่จีมิน


น้ำเสียงสั่นเครือจนน่ากลัว......จีมินมองอย่างเอะใจ...



มันชักยังไงๆแล้วนะ.......เอาไงดีจีมิน...



ครืดดดด..... โครม....... !!!!!!



" อ้ะ !!!!!! ....... "


จีมินเงยขึ้นมองท้องฟ้าทันที ที่ได้ยินเสียงคำรามดังขึ้น......


" โห้ย.... อย่าเพิ่งตกลงมานะ คุณฝน.......  "


สีหน้าเจื่อนๆบ่งบอกว่าเขาเริ่มกลัวแล้ว....... กลัวตั้งแต่คำพูดแปลกๆของเด็กคนนี้ที่กำลังจับมือเขา


ตึก ตึก ตึก


เสียงใจที่กำลังเต้นสั่นแรงจนได้ยินเสียงก้องอยู่ในหัว.....เขาวอกแวกมองรอบข้าง คิ้วเริ่มขมวดเป็นปม


ท้องฟ้าที่เริ่มครึ้ม ใกล้จะมืด และสลัวลงทุกที หมู่เมฆก่อตัวเป็นสีดำก้อนใหญ่บดบังดวงอาทิตย์ ...... 

โอ้ยย..... ฮืออออ ...... เขาเริ่มคิดที่จะสะบัดข้อมือออกจากเด็กคนนี้



ฟึบ ฟึบ ฟึบ.. 



!!!!!!!!  เอ้ะ !!!!



" ย๊าา สาวน้อยปล่อยพี่ก่อนนะ.....  พี่เหนื่อยแล้ว... "


เขาเอ่ยขึ้นเสียงดัง เมื่ออยู่ๆ....... มือของเขาที่ใหญ่กว่าประกอบกับแรงที่มากกว่ามือเด็กน้อยๆอยู่แล้ว


แต่กลับสะบัดมือไม่หลุด.....


ทำไมล่ะ เพราะอะไร..... !!!!!!


 จีมินเริ่มรู้ตัวแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น และนั่นมันก็ทำให้เขากลัวเอามากๆ...


" โอ้ยยย..... ปล่อยนะๆๆ ฮรึก... ฮือ..."


เขาปล่อยโฮออกมาจนน้ำตาไหลลงอาบแก้ม 



เขากลัว กลัวจริงๆ ทำไงดีๆ



 มือก็สะบัดแรงขึ้นเรื่อยๆ.... แต่ให้สะบัดยังไงก็ไม่ยอมหลุดสักที.....


ไม่เอานะ.... ฉันจะไม่คิดถึงคำว่า ผีหลอกเด็ดขาด ฮรึก .... ฮืออออ


คนตัวเล็กหลับตาอย่างกล้าๆกลัวๆเขาไม่กล้าลืมตา.....ไม่กล้าจริงๆ...ไม่กล้ามองเด็กผู้หญิงคนนี้แล้ว


.
.
.
.


ฟึบ... !!!!


เด็กสาวปล่อยมือออกจากจีมิน


" ฮือออ ฮรึก ฮืออออ ช่วยด้วยๆ "


จีมินเอามือสองข้างขึ้นมาปิดหน้าทันที..... เขารู้สึกได้แล้วว่าเด็กคนนั้นหยุดจูงเขา

ขาเรียวอ่อนแรงลงนั่งกับพื้น.....และปล่อยน้ำตาออกมาด้วยความกลัว 


เด็กคนนั้นหายไป....



เขาถูกจูงมาไกล จนตอนนี้มันมืดแทบจะมองไม่เห็นทางแล้ว......



โทรศัพท์ เขามีโทรศัพท์ ...... 



แทแท โทรหาแทแท 



มือเล็กล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงออกมา 



6 %



" ฮือออ เมื่อคืนไม่ได้ชาร์จโทรศัพท์นิ...... ไม่สบายจนหลับไปเลย..... .... ไม่เป็นไร.......จีมินใจเย็นๆ ยังโทรได้ ๆ "


มือเล็กยกขึ้นปาดน้ำตาและรวบรวมสติอีกครั้ง ก่อนจะกดเบอร์เพื่อนสนิททันที......



ตู้ดดด ~~~~~ ตู้ดดดด ~~~~~~~


" รับสิ แทแท รับ รับ รับ.... "


เขาพึมพำกับตัวเอง มือเล็กอีกข้างยกขึ้นทาบอก จีมินหันมองซ้ายมองขวาอย่างกล้าๆกลัวๆ


แคร็ก....


" ฮัลโหล ..ว่าไง... "


" แทฮยองอ่า ..... ช่วยฉันด้วย..... ฮรึกก... ช่วยด้วย..... ฉันติดอยู่ในป่านี่ .... ช่วยด้วย ฮรึก ฮือออ... "


" ป่าหรอ.... !!!!!!!! ย๊า ...... "





แคร็ก ฟึบ.......


" แทแทอ่า... แทแทอ่า.....นี่.... "



แบต......แบตหมด.... !!!!! ฮรึก ฮืออออ....โอ้ยยย ทำไงล่ะทีนี้



คนร่างเล็กมองหน้าจอที่ดับไปต่อหน้าต่อตา....


ขากลัวจนทำอะไรไม่ถูก หัวเข่าสองข้างยกขึ้นมาแนบอกก่อนจะกอดมันไว้ 


 ใบหน้าหวานฟุบเข้ากับหัวเข่าที่ตั้งชันขึ้น


" ฮืออออออ..... ~~~~ "



________________________________________________________________________



โรงแรม


ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ !!!!!!!!!!!!!!!


เสียงประตูห้องใหญ่ถูกรัวเคาะเข้าไปอย่างแรง....


" ครับๆๆๆๆๆ รู้แล้ว "


แกร็ก...


" พี่นัมจุน !!!!!!! °□° "


" แทฮยอง .... ??????? มีอะไรเคาะซะรัวเชียว..... เอาเบอร์จีมินมาให้พี่หรอ....."


" จีมิน...... แฮร่ก ๆ  จีมิน ครับ.. แฮร่ก....  "


แทฮยองที่กำลังตกใจ วิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้อง เมื่อจีมินโทรมาหา ก่อนจะบอกว่าติดอยู่ในป่า....เขาโทรกลับ แต่มันกลับไม่ติดซะแล้ว


นัมจุนเป็นคนแรกที่เขาวิ่งมาหา ..... 


ตอนนี้ใจเขาเป็นห่วงจีมินมาก....



" อะไร จีมินอะไร.... " 


เขาพูดไปหอบไปจนนัมจุนฟังแทบไม่รู้เรื่อง พลอยทำให้คนตัวสูงตกใจไปด้วย....


" ไปช่วยจีมินด้วย....... เค้าเดินหลงเข้าไปในป่าครับ...... "



" ห้ะ !!!!! " °□° !!!!!!!!



" ผมเตือนแล้ว....แต่เค้าไม่ฟัง.... เขาบอกว่าจะไปเดินเล่นแถวนั้น ผมไม่คิดว -   ...... "



!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



นัมจุนเบิกตากว้างทันที ขายาวรีบวิ่งออกไปจากประตูก่อนที่แทฮยองจะพูดจบ



ในหัวของเขามีแต่จีมิน......



" พี่นัมจุน รอด้วยครับ....!!!! "


ร่างเล็กที่กำลังเหนื่อยหอบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว.....


ปลัก... !!!!!


" โอ้ยยย.... "


เขาชนเข้ากับร่างแกร่งของคนที่เดินสวนเข้ามาอย่างแรง จนตัวเองเซ.........



" พี่แทฮยอง..... "


" ไอจองกุก.. !!!! "


" รีบไปไหนครับ.... "


" นาย ..... โอ้ย..  มาชนไม่ดูเวล่ำเวลา..... ป่านนี้จีมินจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้.... "


" ห้ะ !!! " °๐° 

ดวงตาคมเบิกตากว้าง เมื่อได้ยินคำว่าจีมิน......  เขาคิดว่าจีมินอยู่ที่พักคนงาน ... แล้วก็ไม่อยากเห็นหน้าเขา เขาเลยไม่ไปหา.....แต่ทำไม...... แทฮยอง....ถึง !!!!!


" หลบไป !!!!!! "


มือเล็กผลักจองกุกให้ไปชนกับกำแพงก่อนที่ออกวิ่งตามนัมจุนต่อ...



" พี่จีมินหรอ..... !!!!!!!!! "



ชายร่างสูงที่หูผึ่งเมื่อได้ยินชื่อคนตัวเล็กก็ไม่รอช้าที่จะออกวิ่งตามไปอย่างไม่ลังเล....


.
.
.
.
.
.


ผู้กำกับคิมนัมจุนวิ่งอย่างเร็วแบบไม่คืดชีวิตไปจนถึงหน้าป่า....... พอๆกับ... แทฮยองกับจองกุกที่วิ่งตามมาติดๆ


นัมจุนยืนนิ่งอึ้ง.....


จีมินเข้าไปได้ยังไง ไม่กลัวบ้างรึไง......มันทึบขนาดนี้..... มืดขนาดนี้......



" เอายังไงดีครับ พี่นัมจุน มันมืดแล้วนะ ฝนก็จะตกแล้วด้วย.... "


แทฮยองเอ่ย น้ำตาเริ่มออกมาคลอ เพราะความเป็นห่วงจีมิน ใจเขาเต้นแรงไปหมดแล้ว
เขากลัวว่าจีมินจะเป็นอะไร.... 


จีมิน !!! ทำไมพูดไม่ฟังกันนะ....



" เออะ !!!!!...... จีมิน.. อยู่ในนั้นหรอครับ.. "


จองกุกรวบรวมความกล้าเอ่ยถามแทฮยองที่ยืนเหนื่อยหอบ น้ำตาคลอ..


" ก็ใช่อ่ะสิ....เป็นเพราะนายนั่นแหละ... จองกุก  เพราะนาย !!!! "


" °□° !!!!!! แล้วจีมินเข้าไปได้ยังไงครับ................. !!!!!!  °๐°... "

จองกุกเอ่ยถามแต่แทฮยองกับนัมจุนเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจีมินจะเข้าไปทำไมในนั้น ตัวคนเดียว

" งั้นผมจะเข้าไปตาม..... !!!!!!!!!  :( "  จองกุกเห็นสีหน้าที่นิ่งเงียบของทั้งสองคนก็พอจะเดาออกว่าต้องทำอะไร.....


" ย๊า !!!!! "


" แทฮยอง.... "


จองกุกไม่รอช้า เพียงแค่รู้ว่าจีมินอยู่ในนั้นเขาไม่คิดอะไรทั้งสิ้น ขายาวก้าวไปอย่างไม่ลังเล

แทฮยองที่จะวิ่งตามไปเพื่อรั้งแขนจองกุกแต่กลับถูกนัมจุนกระชากแขนไว้ซะก่อน


" ไปตามคนมาช่วย.... ตามมาให้มากที่สุด...  ไป !!!!. "


" คะ... ครับๆ ได้ครับ... "


สิ้นเสียงตอบ   แทฮยองก็หันหลังกลับวิ่งไปยังโรงแรมทันที.....


นัมจุนก็ไม่รอช้าที่จะวิ่งตามจองกุกเข้าไปในป่าที่ทั้งรกทั้งทึบ..........


......................................................................................................................



แปะ แปะ แปะ แปะ ซ่าๆๆ ซ่าๆๆๆ 

ครืดดดด โครมมม !!!!!



ฝนเม็ดใหญ่รัวตกลงมาอีกครั้ง...เสียงกระทบของเม็ดฝนกับพื้นดังลั่นจนรับรู้ว่าตกหนัก....
ทางที่เป็นทางมืดๆกลับกลายเป็นสีขาวของน้ำฝน......


" ฮรึก !~~~~ ฮือ ช่วยด้วย..... ช่วยด้วย... "


...............................................................................................................



" พี่จีมิน... !!!!! °○° "

" พี่จีมิน  °○° ได้ยินผมมั้ย....."


พี่อยู่ไหน อยู่ที่ไหน..... 


เสียงตะโกนร้องเรียกชื่อคนตัวเล็กของจองกุกเบาบาง เมื่อถูกเสียงฝนกลบ....  เขาเดินไปตามทางมืด โดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่.. 


จองกุกมองซ้ายมองขวาอย่างวอกแวกไม่มีสติ เขาห่วงจีมิน ห่วงจีมิน


ฝนตกหนักลงมาโดนตามตัวจนเขาเจ็บไปทั่วใบหน้า....เสื้อผ้าเปียกปอนไม่เหลือชิ้นดี


เขายกมือขึ้นป้องหน้าน้ำฝน ...... ก่อนจะค่อยๆเดินไปเรื่อยๆอย่างช้าๆ


"  พี่จีมินนนนนนนนนนนนน  ......... °○°°○° °□° ~~~~~ "


................................................................................................................


" จีมิน.... พี่มาหาแล้วนะ ถ้าได้ยินตอบพี่หน่อย....จีมิน... "

" จีมิน..... ได้ยินมั้ย... "


นัมจุนเดินตามจองกุกเข้ามาแต่ทั้งสองกลับเดินห่างกันหลายร้อยเมตร  


นัมจุนเดินเบี่ยงมาทางซ้ายของป่า    มันทำให้คลาดกับจองกุก.....


เขาตะโกนเรียกชื่อจีมินตลอดทางอย่างไม่หยุดยั้ง


พี่ต้องหาจีมินให้เจอให้ได้.......


" จีมินนนนนนนนน~~~~~~~ °○° °□° "

............................................................................................................


1 ชั่วโมงต่อมา


" เห่อ ๆๆ แฮร่กๆ แฮร่กๆ  พะ ... พี่ จีมิน.... ดะ... ได้ ยินผมมั้ย.. "


เสียงหอบแฮร่กๆของจองกุก บ่งบอกว่าเขาเหนื่อย กับการเดินในป่ารกๆอยู่กว่าชั่วโมงเต็มๆ
แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะเจอคนตัวเล็ก....


ผลัก....

กำลังขาที่เริ่มลดลงทรุดลงจนหัวเข่าแตะพื้น มือหนาทั้งสองข้างยันพื้นพยุงร่างตัวเอง


อยู่ไหน..... อย่าเป็นอะไรนะ...... ปาร์คจีมิน.... นี่เป็นคำสั่ง.....


" ปาร์ค จีมินนนนนนนนนนนนนนนนน ~~~~~~~ "


โครม..... !!!!


จองกุกเงยหน้าขึ้นสู้กับแรงน้ำฝนก่อนจะตะโกนออกมา 


ฟ้าร้องคำรามเสียงดังสนั่น......


ฟึบ...



" !!!!!!!!!! อะ... °๐° "

ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อหน้าที่เงยขึ้น   กลับลงมามองระดับสายตาอีกครั้ง

แสงจากสายฟ้าที่สว่าง พรึบ.. เผยเงาตะคุ่มๆของบางสิ่งบางอย่างที่กำลังขดตัวเหมือนกำลังกอดเข่า ...... อยู่ห่างออกไปประมาณสิบก้าวขา


พรวด... !!!!!!


จองกุกไม่รอช้า เขาใช้กำลังที่เหลือยันตัวเองให้ลุกขึ้นวิ่งพรวดเข้าไปทันที 


ขอให้เป็นจีมินๆๆๆ 

.


.
.


.




จองกุกเดินเข้าไปใกล้ตัวเงามากขึ้น เขาค่อยโน้มหัวลงมองใกล้



ใช่จีมินรึป่าว



" ฮรึก.... ฮือ... ช่วยด้วย... ".....


เงาตะคุ่มกำลังร้องครางออกมา ใบหน้ายังฟุบอยู่ที่หัวเข่า



" จีมิน... !!!!!!! ....... พี่จีมิน.....  "

ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ

เขาตัดสินใจเอ่ยชื่อคนตัวเล็ก  ใจก็เต้นตึกตัก เพราะถ้าหากไม่ใช่ เขาคงต้องวิ่งหนีแล้วล่ะ
.
.
.
.
.
.
.

!!!!!!!!!!!!!!! °○° °□° 


ใบหน้าเรียวเงยขึ้นมาอย่างกล้าๆกลัวๆเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อเขา



" จะ....... !!!!!!  จองกุก  ฮรึก...จองกุก~~~~~  ฮือออออ...... "


ร่างเล็กลุกพรวดอย่างไม่คิดอะไรทั้งนั้น......เขาโผเข้าไปกอดชายร่างสูงที่เขาเห็นอย่างไม่รีรอ จนจองกุกแทบเซเกือบจะล้ม


ดีใจ ดีใจ ดีใจ ดีใจ ดีใจ เขาดีใจอย่างบอกไม่ถูก..คำว่าปลอดภัยแล้วเต็มหัวเขาไปหมด  ที่เขาเคยโกรธจองกุกกลับเลือนหายไปสนิท





" ฮรึก ~~~ ฮือออ.... "


เสียงสะอื้นในอ้อมอกแกร่ง.....


ขากอดตอบคนตัวเล็กอย่างแนบแน่น 


" พี่ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยครับ..... "


จีมินส่ายหัวไปมา เขากอดรัดจองกุกแน่นไม่แพ้กัน.....ใบหน้าซบไปกับร่างอันแข็งแรง



จะไม่ปล่อย...   เขาจะไม่ปล่อยยยย.......



" เห้ออออ.... ~~~~~ ดีจัง.... ผมเป็นห่วงแทบแย่.... "



โล่งอกไปที ..... จีมินทำเขาแทบจะเป็นบ้า....


ฟอด~~~~~



จมูกโด่งก้มลงหอมหัวคนตัวเล็กฟอดใหญ่อย่างโล่งอก


ฝนยังคงตกหนักกระทบสองเลือนร่างที่ยืนกอดกันแนบแน่น ทุกส่วนของร่างกายชนกันอย่างชิดใกล้


จีมินกอดจองกุกครั้งแรก....



" ฉันกลัว ..ฮรึก.... .... กลัว ฮรึก  มากเลยด้วย... ฮืออออ..... "


" ผมอยู่นี่แล้วนะ.... ไม่ต้องกลัวนะครับ.....ผมไม่มีวันไปไหนทั้งนั้น... "



มือหนายกขึ้นลูบหัวที่เปียกของคนตัวเล็กในอ้อมกอด


จีมินตัวสั่น สะอื้นไม่หยุด.....มือบางกอดรัดตัวจองกุกแน่นขึ้นไปอีก


.................................................................................................................


ป่ารกทึบ.....เฉอะแฉะ... แม้จะเป็นป่าเล็ก แต่ถ้าไม่ชำนาญทาง....ก็หลง !!!!!! 

อย่างที่ผู้จัดการโรงแรมบอกจริงๆ



สองร่างเดินมาอย่างไม่รู้เส้นรู้ทาง ในเมื่อทั้งซีกซ้าย ซีกขวา มีแต่ป่า ป่า และ ป่า 


สองข้างสองทาง ข้างหน้า ข้างหลัง มืดทึบไปหมด


" เหนื่อยแล้วอ่ะ.... เห่อ เห่อ เห่อ...... "


" .... !!!!! เหนื่อยหรอครับ.... อยากพักมั้ย... "


" อื้อ !!! "


น้ำเสียงอู้อี้ของจีมิน....ทำให้จองกุกต้องมองซ้ายมองขวาหาที่นั่งพักให้....



" โอ้ะ !!! ........... "


" หืม... อะไรๆ....ร้องทำไม  !!!! " จีมินตกใจ เพราะยังผวากับเด็กสาวปริศนาคนนั้นอยู่.... 


" ป่าวครับ  เหมือนผมจะเห็นแคร่น่ะ "


ตาคมเหลือบไปเห็นแคร่ไม้ไผ่เก่าๆเล็กๆที่อยู่ห่างจากพวกเขาออกไป ถ้าไม่สังเกตดีๆ มันหลบในโพรงหญ้าที่ขึ้นสูงชัน....


จองกุกไม่รอช้า เขาโอบแขนจีมิน พยุงร่างเล็กไว้ไม่ให้ล้ม ให้เดินฝ่าดงหญ้าเข้าไป .....


มันเล็กแต่ก็พอที่คนสองคนจะใช่เป็นที่หลบปรอยฝนที่เริ่มจะทุเลา ตกเบาลง......


เปาะ แปะ เปาะ แปะ... !!!!



" โอ่ยยย... !!! "

.
.
.
.
.
.

1 ชั่วโมงต่อมา.....


บรรยากาศที่เงียบสงัด ประกอบกับฝนที่เริ่มจะตกโปรยปรายลงมาอีกครั้ง.....


" เห้อมมม........... ทำไมอยู่ๆถึงมาเดินเล่นในป่าแบบนี้ล่ะ ห้ะ ปาร์คจีมิน..... " 

!!!!!!!


สองคนนิ่งเงียบอยู่สักพัก แต่อยู่ๆจองกุกก็ตะโกนขึ้นมา ทำเอาจีมินตกใจสะดุ้ง....


จองกุกกำลังโมโห คิ้วขมวด... ที่คนตัวเล็กทำให้เขาเป็นห่วงขนาดนี้..... 


" ย๊า... เสียงดังทำไมเนี้ย... ห้ะ !!!! "


" ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย จีมิน !!!!! .... ผมถามว่าเข้ามาในป่าทำไม "


" โอ้ย..... ก็ฉัน... ------ "

°■° !!!!

จีมินสะอึกทันที หน้าซีดเผือด เขาพูดไม่ออก อธิบายไม่ถูกว่าไปเจออะไรมา แค่คิดเขาก็อยากจะร้องไห้ออกมาแล้ว.....




" ทำไมครับ... "


" พรุ่งนี้ค่อยเล่าได้มั้ยยย ห้ะ ... ให้ฟ้าสว่างกว่านี้เถอะนะ นะๆ "


จองกุกมองหน้าจีมินอย่างงุนงง 

จีมินเหมือนกำลังกลัวนะ...เขาไปเจออะไรมา..... 

...........................................................................................................

.
.
.
.

" ว่าแต่ นาย !!! ไอคนเลว :(....... ขึ้นเสียงทั้งๆที่ทำตัวแย่ๆใส่ฉัน จนไม่สบายเนี่ย ห้ะ !!! ถามหน่อยฉันทำอะไรผิดนักหนา... นายถึงใจร้ายกับฉันขนาดนี้....ทำไมต้องทำรุนแรงด้วย ห้ะ !!! "


กลับกลายเป็นจีมินที่เป็นฝ่ายโกรธขึ้นมาอย่างกระทันหัน เขาขึ้นเสียงใส่จองกุกบ้างอย่างไม่พอใจ เมื่อพลันคิดถึงเรื่องที่จองกุกทำ 


ตอนนี้ยังมีน่ามาเสียงดังใส่เขาอีกหรอ นายมันเลว นายมันใจร้าย แผลฉันยังไม่หายเป็นรอยหลักฐานอยู่เนี่ย. ไม่เห็นบ้างรึไง


" ไม่รู้จริงๆ หรือว่า ...แกล้งไม่รู้ ห้ะ .!!!!  พี่เป็นเมียผมนะ...เป็นของผมทั้งตัวแล้ว.... ไปยุ่งกับไอผู้กำกับนัมจุนนั่นน่ะ คิดว่าผมจะยอมรึไง... "


" แล้วนายถามฉันสักคำมั้ยเล่า ไอ้บ้า.... "


สองอารมณ์โกรธปะทะฝีปากกันอย่างไม่ยอมกัน จองกุก จีมิน จ้องหน้ากันอย่างไม่วางตา

.
.
.
.
.
.

" ฮรึก..... "


" !!!!!! "


ดวงตากลม ที่อ่อนไหวกว่าทั้งจิตใจ ร่างกาย และความรู้สึก เขาทนจ้องตาจองกุกได้ไม่นาน 


น้ำตาเอ่อล้นลงมานองที่ขอบตาอย่างไม่ทันตั้งตัว


ฉันเพิ่งรอดจากผีมานะ ... เพิ่งจะหายจากไข้ด้วย ตอนนี้ก็หมดแรงจะเถียงด้วยเล่า..... 


จะให้ฉันเกลียดนายไปถึงไหน ห้ะ !! จอนจองกุกคนเลวววว......



" นาย ไอเลว ฮรึก.... ไอบ้า.....ฮือ... ไอคนใจร้าย..  "


มือเล็กทุบไปบนอกแกร่งของจองกุกหลายที 


จีมินเอ่ยทั้งๆที่น้ำตาไหลนองใบหน้าหวาน......


หมับ


" จีมิน... !! จีมินๆ โอเคๆ "


จองกุกคว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างใหหยุดนิ่งในกำมือของเขา


" ผมยอมแล้วๆ "


จีมินนิ่งฟังคำพูดของจองกุก เขาทำได้แค่ก้มหน้าร้องไห้ก็เท่านั้น



ร่างสูงมองคนตรงหน้าด้วยสายตา หวง ห่วง คิดถึง และ ขอโทษ 


มือหนาจับปลายค้างของจีมินให้เงยหน้าขึ้นมามองสบตาเขา


ตาคมจ้องใบหน้าหวานอย่างรู้สึกผิด.... 



จองกุกกัดริมฝีปากตัวเองครั้งนึงเบาๆ... !!! เป็นสัญญาณให้จีมินรับรู้


ปากหยักไม่รอช้า เขาประทับรอยจูบลงบนริมฝีปากบางของจีมิน ก่อนจะหลับตาลง



แต่แค่ไม่นานจองกุกก็ผละปากออกจากจีมิน และมองใบหน้าคนตัวเล็กที่ตอนนี้เริ่มแดงอมชมพูเขาไม่รู้ว่า เพราะจีมินเป็นไข้ หรือเพราะอะไร... 


สายตาจีมินที่เยิ้มเพราะความเหนื่อย.... !!!! มองเข้าไปในดวงของจองกุกเหมือนกัน


ที่จูบเมื่อกี้ เขาไม่มีแรงขัดขืนเลยจริงๆ





" ผมขอโทษนะ... "


!!!!!!!!!!! " อะ " 


เสียงกระซิบของจองกุกที่เลื่อนใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้ใบหน้าหูของเขาเอ่ยขึ้น


นี่ครั้งแรกรึเปล่านะ...ที่จองกุกเอ่ยขอโทษ .... หรือเคยเอ่ย แต่เขาไม่ได้จดจำ........


ทำไมเขารู้สึกแปลกๆ ทำไมใจมันเต้นแรงล่ะ..... ทำไมมันอยากได้รอยจูบอุ่นๆนั่นอีกครั้งล่ะ


 หรือมันเป็นเพราะพิษไข้ที่กำลังจะกลับมา   หรือ เพราะเขาหนาวเกินไป ทำไม !!!!


ร่างสูงเห็นสีหน้าที่แดงก่ำของจีมิน เขาไม่รอช้าที่ประกบรอยจูบลงไปอีกครั้ง คราวนี้ดุดันเช่นเดิมอย่างจอนจองกุก...... มันรุนแรง 

เขาค่อยๆเลื่อนมือขึ้นจับใบหน้าทั้งสองข้างของจีมิน ก่อนจะเลื่อนลงมาที่หัวไหล่ จนสัมผัสกับเสื้อผ้าเปียกๆ  มันน่ารำคาญใจจริงๆ....



STOP !!
ฉากจุ้ๆ เข้าทวิตไรท์นะคะ
@N17BBj ค่ะ
ลิ้งค์อยู่ตรงข้อมูลส่วนตัวค่ะ
ถ้าหาไม่เจอเม้นไว้นะคะ

( ไรท์ยังแต่ง NC ไม่เก่งค่ะ ฮี่ๆ ผิดพลาดขออภัยนะคะ )

NC ของตอนนี้ไรท์แต่งแปลกๆไปค่ะ เพราะยังมึนๆอยู่
ยังไงก็ขออภัยอีกทีนะคะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดคอมเม้นติได้เลยค่ะ
..............................................................................................................................................








Talk Talk 
ตอนนี้ไรท์แต่งนานไปหน่อย
ยาวที่สุดที่แต่งมาเลย
เดี๋ยวรีดหนีไรท์ไปซะก่อน ฮี่ๆ

ตอนที่แต่งตอนนี้อยู่นี่มึนมาก
เลยเพิ่มฉากผีๆเข้าไปนิดหน่อยค่ะให้ครบรสไปเลย 
55555 อย่าว่ากันน้าาาา ขำๆนะคะ ฮี่ๆ
ไรท์คิดไรไม่ออกแล้วไง... 55555


มึนจริงๆ ถ้าผิดพลาดคอมเม้นได้เลยนะคะ
ขออภัยตอนนี้เลยค่ะ ฮรึก....

เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

ทีมนัมจุน
ทีมจองกุก

เอาไงดี !!!!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,087 ความคิดเห็น

  1. #740 thawaratnaony (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 12:53
    อ๋อยยย!!ฟอฟีนนนนนนนหนูจีมสู้ๆจองกุกก็อย่าผีเข้าให้มาก55555555แต่ถ้าผีเข้าอีกจะบุกไปตบถึงที่555555555ทำร้ายจิตใจน้องจีมชุ้น5555555555ไรท์สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่ตอนแรกแล้ววววหนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ข้ามเม้นนี้เลยค่ะ55555 ฟีนนนนน
    #740
    0
  2. #107 Zom (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 22:57
    ติดตามมาตั้งแต่ตอนแรกๆ จนถึงตอนนี้ เราว่าการเขียนบรรยายของไรท์พัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดอ่ะ ความยาวของตอนก็เหมาะสมดีแล้วด้วย เราชอบเรื่องนี้นะ รอนะคะ
    #107
    1
  3. #103 ammykjd (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 22:01
    อยากอ่านต่อแล้ววววว นี่เพิ่งมาตามอ่านรวดเดียว ชอบภาษาไรท์นะจากใจคนแต่งนิยายทู ชอบอ่านคนแต่งนิยายใหม่ๆเพราะมันน่ารักมากๆแบบของไรท์ อ่านแล้วเพลิน ตลก ชอบ มาต่อเร็วๆนะคะ แล้วก็กุกก็เลิกโหดได้แล้วนะ
    #103
    1
  4. #99 kutidakookmin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 16:36
    หื่นได้ทุกที่จริงๆนะคะจกุก รอค้าาาา
    #99
    1
    • #99-1 Vic-N(จากตอนที่ 26)
      10 มิถุนายน 2560 / 21:40
      หื่นเลยหรอ55555 ก็จริง
      #99-1
  5. #98 EyeJK_2552 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 15:56
    ในป่าก็ไม่เว้น คุณจอนนี่เดียวดีเดียวร้าย หวังว่าจะสำนึกได้แล้วนะ ว่าจะไม่ทำร้ายลูกจีมเราอีก
    #98
    1
  6. #97 Kimeyez (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 15:28
    ในป่าในเขานะคะคุณณณณณ
    #97
    1
  7. #94 kutidakookmin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 23:05
    รออๆๆๆๆ
    #94
    1
  8. #93 apichayah (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:19
    อ่านบ่ได้TT
    #93
    1
  9. #92 hongppp (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:18
    ต่อออออออ
    #92
    1