[END] [BTS]Dangerous Chapter JK บทร้ายนายจองกุก [KOOKMIN] ft.Jinv [ภาค1+2]

ตอนที่ 27 : ฉันคือเด็กเสิร์ฟน้ำ แค่นั้น !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60



ซ่าๆๆ ซ่าๆๆ 


" ผมว่าคืนนี้เราหาไม่เจอแล้วล่ะ ถ้ายิ่งหายเข้าไปสองคน ยิ่งยาก.... รอให้เช้าก่อนดีกว่าครับ.. "


เสียงเจ้าหน้าที่ที่เดินเข้ามาสมทบกับนัมจุน พูดขึ้นในขณะที่ลมฝนพัดกระหน่ำตีหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

" ไม่ครับ... หาต่อให้เจอเถอะครับ... "


" นิคุณ... ลมแรงขนาดนี้ ฝนตกขนาดนี้ จะหากันยังไงไหวล่ะครับ... "


นัมจุนนิ่งอึ้งเขายืนมองไปยังป่าด้านหน้าที่รกรุงรัง เม็ดฝนกระทบใบหน้าเขาแรงจนรู้สึกเจ็บ..


หายไปแค่จีมินยังไม่พอ....นี่ยังจะจองกุกอีกคน.....


เขาเป็นห่วงจีมินมากกว่าคนอื่นอย่างจองกุกอยู่แล้ว....แต่เขาอยากจะหาให้เจอ... เขาไม่อยากให้จองกุกเป็นคนเจอจีมินก่อน.....!!!!


จองกุก.....นายมีเหตุผลอะไร....ทำไมถึงต้องเป็นห่วงจีมิน ถึงขั้นลุยป่าตามหาด้วยตัวเองขนาดนั้น..


เขายอมรับเลยนะว่า ตั้งแต่จองกุกพูดว่า จะตามเข้าไปหาจีมิน....  เขารู้สึกแปลกใจตั้งแต่ตอนนั้นจริงๆ

เจ้าหน้าที่แต่ละคนทำท่าจะหันหลังเดินกลับ....


นัมจุนไม่ยากจะถอดใจเลยจริงๆ แต่ถึงยังไงเขาก็เข้าไปหาจีมินตัวคนเดียวไม่ได้ มันอันตรายเกินไป


ถ้าฟ้าสว่างเมื่อไหร่......พี่จะรีบมาหาจีมินเลยนะ....พี่สัญญา

........................................................................................................................

05 : 00 น.
.
.
.
.
.

เปาะ แปะ เปาะ แปะ 

ฝนที่เริ่มซาลงยังส่งเสียงออกมาอย่างเบาๆ

ร่างบางที่นอนหันหลังให้จองกุกที่กำลังกอดเขาอยู่แนบแน่น ตอนนี้เขากำลังมีน้ำตาไหลลงอาบน้ำแก้มอยู่เล็กๆ


เขาจะไม่โทษใครทั้งนั้น ....เพราะนี่เป็นความผิดของเขาเอง.....ผิดที่รู้สึกบ้าๆแบบนี้


ใบหน้าของจองกุกที่อยู่ใกล้ท้ายทอยของจีมินกำลังหายใจรดต้นคอขาวเนียน เป็นการบ่งบอกว่าคนร่างสูงกำลังหลับ

จีมินจับแขนจองกุกที่กอดเอวเขาให้ออกไป...ร่างบางหยิบกางเกงที่คลุมอยู่บนตัวขึ้นมาใส่....ก่อนที่จะหยิบเสื้อพาดไว้กับไม้ไผ่ให้แห้งสนิทก่อน


เขาหันไปมองร่างสูงที่กำลังหลับ ในสภาพที่เปลือยเปล่าไม่ต่างจากเขาเมื่อกี้


ถอดบ้าอะไรจนหมดตัวเนี่ย.....ไอบ้าเอ้ย....


แน่ล่ะสิ ก็จองกุกเล่นถอดกางเกงยีนส์ออกพร้อมกับกางเกงที่ทับอยู่ข้างในจนหมด ถ้าไม่ถอดก็คงไม่สนุกหรอก


มือเรียวใส่กางเกงยีนส์คับๆเข้าไปบนตัวจองกุก พร้อมๆกับกางเกงด้านในด้วย แต่เพราะกล้ามขาที่แน่น แข็งแรงของคนตัวสูง มันทำให้ใส่ยากขึ้น!!!! ผ้ายีนส์ก็หนาอยู่แล้ว

ฟึบ ฟึบ !!

จีมินขยับไปมาแรงๆให้กางเกงเข้าที่เข้าทาง....แต่มันแรงเกินไป !!!

!!!!!!

หมับ.... 

" อ้ะ !!!!!!! "

ชายร่างสูงที่รู้สึกตัวลุกขึ้นคว้าตัวจีมินเข้ามากอดไว้ทันที !!! จนจมูกของคนสองชนกัน ใบหน้าชิดกันจนรับรู้ถึงลมหายใจร้อนๆ


" ปลุกให้ผมใส่เองก็ได้ครับ ไม่ต้องใส่ให้หรอก .... "


" ย๊า... ปล่อยเลยนะ ..... "


" เมื่อกี้ยังหลับอยู่เลย......เอ้ะ !!! หรือว่าแกล้งหลับ "


" °๐° !!! ย๊า... ~~~ บอกให้ปล่อย นี่มันในป่านะ....หยุดทำเรื่องแปลกๆได้แล้ว จองกุก.... "


" เห้อมม .... เปลี่ยนเรื่องอีกละ.... ก็ได้ๆ หยุดก็ได้ครับ.... "


จองกุกยอมปล่อยจีมิน ทั้งสองคนลุกขึ้นมานั่งพร้อมกัน 

จีมินมองหน้าจองกุก ก่อนที่เขาจะเริ่มมีรอยชมพูๆออกมานิดๆตรงแก้มสีขาวเนียน


นี่เขากำลังไม่สบายอยู่แน่นอน ...... ไม่สบายแน่ๆ เขามั่นใจ


" อ่าาา ~~~ รอยบนตัวพี่มีนิดเดียวเอง.... ให้ผมทำเพิ่มมั้ยครับ... "


จองกุกทำท่าจะขยับเข้าไปหาจีมินอีก.....


" หยุดเลยนะ อย่ามาทำบ้าๆใส่ฉัน... "


" โธ่.....เมื่อกี้ยังสนุกด้วยกันอยู่เลย.... "


" โอ้ย .... ไอบ้า หยุดพูดเลย ไม่อยากฟัง.... "


จีมินยกมือสองข้างขึ้นปิดหู เขาหลับตาปี๋ ไม่ยอมมองหน้าจองกุก 


ชายร่างสูงเห็นแล้วก็อดที่จะยิ้มเจ้าเล่ห์ๆ ออกมาไม่ได้ 
.
.
.
.
.
.
.






" พี่จีมิน.... "

จองกุกเรียกจีมินด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ก่อนที่คนตัวเล็กจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาจ้องใบหน้าหล่ออีกครั้ง


" ผมขอโทษ......ที่ทำแบบนั้น....ผมทนไม่ได้จริงๆที่รอยยิ้มของพี่จะไปอยู่กับผู้ชายคนอื่น... ทนไม่ได้ที่จะเห็นพี่อยู่กับผู้ชายคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม... "


มือเล็กค่อยเลื่อนออกจากใบหูอย่างช้าๆ เพื่อฟังสิ่งที่จองกุกพูด เขามองหน้าจองกุกอย่างตั้งใจ เพราะจองกุกเองก็มองหน้าเขาแบบไม่ละสายตาเหมือนกัน


" ยกโทษให้ผมนะ ......ผมจะไม่ทำตัวบ้า อย่างไม่มีสติอีกแล้ว...  "


จีมินไม่เอ่ยตอบอะไร.. เพียงแต่มองหน้าจองกุกไปนิ่งๆ


จองกุก.....ต่อให้ฉันยกโทษให้.... แต่ในใจฉันมันยังเจ็บ เจ็บ ที่ไม่อาจลืมการกระทำแบบนั้น แม้มันจะไม่กี่ครั้ง แต่มันก็เจ็บ และครั้งที่เจ็บที่สุด คือวันที่นายรังแกฉันบนเตียงวันนั้น ....


ฉันอาจจะกำลังเกลียดนายอยู่ก็ได้....... และฉันยังไม่พร้อมที่บอกทุกอย่างกับนายตอนนี้


ขอให้นายรู้ไว้อย่างเดียว......ฉันคือเด็กเสิร์ฟน้ำที่ชื่อปาร์คจีมิน.....แค่นั้นก็พอ


" ได้... ......... ฉันยกโทษให้ "


จีมินเอ่ยออกไปอย่างง่ายดาย เขาไม่โกรธจองกุกเลยหรอ......แล้วทำไมจีมินถึงยอมจองกุกในครั้งนี้..... ถ้าเขาเกลียดจองกุกจริงๆ เขาจะยอมจองกุกทำไมกันล่ะ


_______________________________________________________________________


ฟ้าสว่าง

" แทฮยอง แทฮยอง "


" อือ ~~ พี่นัมจุน ..... "


เสียงนัมจุนเอ่ยปลุกแทฮยองที่กำลังนั่งหลับบนโซฟาใกล้ๆล็อบบี้ ก่อนจะถูกตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่งัวเงีย พร้อมกับคนตัวเล็กกำลังเอามือขยี้ตา


เมื่อคืนหลังจากที่แทฮยองมาตามคนไปช่วย เขาก็ถูกสั่งให้ไปรอในห้องพัก แล้วทำใจให้สบายๆ ไม่ต้องคิดมาก 


แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ยอมขึ้นไปบนห้อง เขาก็เป็นห่วงจีมินเหมือนกันนะ จะให้ไม่คิดมาก ทำใจสบายๆอยู่ได้ยังไง.....



" พี่ออกไปตามหาจีมินต่อกับเจ้าหน้าที่ .... แทฮยองขึ้นไปรอบนห้องเถอะ... "


" ไม่เอา !!!! ผมจะไปด้วย... "


" นี่... !!! แล้วถ้าเป็นเรื่องใหญ่โต คนในกองถ่ายรู้หมด จะทำยังไง.... ?? "


แทฮยองนิ่งกับคำพูดของนัมจุน


" แต่จองกุกก็หายไปด้วย ยังไงๆ คนในกองก็ต้องรู้อยู่แล้วล่ะครับ... "


" แต่พี่ก็ไม่ให้เราไป จะให้พี่เป็นห่วงเราอีกคนรึไง.....รอที่นี่.. "


นัมจุนขึ้นเสียงใส่แทฮยองก่อนที่จะรีบหันหลังลงบันไดไปสมทบกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ แทฮยองได้แต่มองตามแผ่นหลังอย่างทำอะไรไม่ได้


......................................................................................................................


พอแสงสว่างโผล่พ้นขอบฟ้าจีมินกับจองกุกก็ลุกขึ้นแต่งตัวกันจนเสร็จเรียบ ครบทุกส่วน ขายาวก้าวพร้อมกับขาเรียวเหยียบพงหญ้าที่ขึ้นสูงจนบดบังทางข้างหน้า และแหวกเดินออกมาตามทาง


" ระวังนะครับ.... "


จองกุกไม่วายที่จะห่วงจีมินที่เดินตามมาข้างหลัง เขาคว้าจับมือเล็กให้เดินตามเขามาอย่างระมัดระวัง


สองร่างเดินออกมาหยุดอยู่ตรงจุดเดิมที่ที่เขามองเห็นแคร่ไม้ไผ่เมื่อคืน.....


ชายร่างสูงมองซ้ายมองขวา แต่ถึงยังงั้น มันก็เป็นป่า... ถ้ายิ่งเดินลึกกว่านี้ก็จะยิ่งหลง


เอาไงดีวะจองกุก.....ถ้าเดินหาทางออกจะเจอมั้ยเนี่ย...

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

อีกฝั่งนึง ... นัมจุนกับเจ้าหน้าที่แบ่งเป็นสองกลุ่มเพื่อแยกกันหา นัมจุนไปทางเดิมที่เขาไปเมื่อคืน กับเจ้าหน้าที่อีกสามสี่คน    ส่วนอีกกลุ่มประมาณสองสามคนไปทางที่จองกุกไป.....


ทั้งสองกลุ่มเดินหากันกว่าชั่วโมง


.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

1 ชั่วโมงต่อมา
.
" โอ้ะ !!!! ทางนี้ครับๆ "
.
.
.
.
.
.

" อ้ะ !!!! พี่จีมิน...มีคนมาครับ....  "



เจ้าหน้าที่ตะโกนออกมาเสียงดัง เมื่อมองไปเห็นคนสองคนที่กำลังนั่งพักจากความเหนื่อยจากการพยายามจะเดินหาทางออก....สองร่างอยู่ห่างจากเจ้าหน้าที่ประมาณยี่สิบก้าว

จองกุกเองที่กำลังเงยมองทางนู่นทีทางนี้ที ก็เหลือบไปเห็นกับเจ้าหน้าที่พอดี....ก่อนจะร้องอุทานออกมา


" ช่วยด้วยครับ.... "


เจ้าหน้าที่รีบตรงเข้าไปหาทันทีเมื่อเห็น และคิดว่าน่าจะใช่คนที่กำลังตามหากันอยู่อย่างวุ่นวาย


" คุณจีมิน คุณจองกุก... "


" ใช่ครับ.... "


" โอเค รีบออกไปจากที่นี่เถอะครับ ผมจะได้ประสานกับอีกทีมว่าเจอคุณสองคนแล้ว... "


จองกุกพยักหน้าให้กับเจ้าหน้าที่ก่อนจะหันไปหาจีมินที่กำลังนั่งอยู่ และคว้ามือขึ้นมาจับไว้เพื่อพยุงให้ลุกขึ้น


" อะ !!! ตัวร้อนอีกแล้วหรอ... ไหวมั้ยเนี่ย... "



จองกุกจับมือแค่นิดเดียวก็รู้สึกว่ามันร้อนแปลกๆ เขาเอื้อมมือขึ้นไปแตะบนหน้าผากเนียนทันที

ไข้จีมินกลับมาอีกแล้ว 


" เดินไหวมั้ย...ขี่หลังผมมั้ยครับ "


" อือ ~~~ "


ดวงตาเยิ้มๆของจีมินที่กำลังจะปิด เขาพยักหน้าก่อนจะส่งเสียงอู้อี้ในลำคอออกมาเบาๆ

จองกุกค่อยๆนั่งยองๆลงกับพื้นเพื่อให้จีมินใช้ขึ้นคร่อมบนหลังเขา ก่อนหนีบรีดไว้กับเอว

" อะ อ้ะ !!!! "

" เป็นอะไรครับ... "

จองกุกถามเมื่ออยู่จีมินก็ร้องออกมาดื้อๆ


" เจ็บสะโพกอ่ะสิ ถามได้ :( "


!!!!! :)


จีมินทำหน้ามู่ใส่จองกุก ทำเอาคนตัวสูงแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่


จีมินเจ็บเพราะอะไรกันนะ... !!! ???


ร่างบางขึ้นไปอยู่บนหลังของจองกุกอย่างเรียบร้อย ก่อนที่จองกุกจะลุกขึ้นเดินตามเจ้าหน้าที่มุ่งสู่ทางออก




" ดะ.. เดี๋ยวก่อนครับ..... "


ระหว่างทางที่กำลังเดินกันอยู่ จีมินร้องบอกกับเจ้าหน้าที่ให้หยุดเดิน เมื่อเดินผ่านจุดที่เขานั่งจนจองกุกมาเจอเมื่อคืน


ทำเอาทุกคนหันมามองกันเป็นตาเดียว


" มีอะไรครับ.... "


" ปล่อยก่อนจองกุก... "


จองกุกทำตามที่จีมินบอกเขาปล่อยจีมินลงยืนกับพื้น ก่อนที่จีมินจะเดินไปยังพงหญ้าที่ขึ้นวนเป็นวงกลมด้านหลังซึ่งห่างจากที่เขานั่งกอดเข่าอยู่สามสี่ก้าว


มันคือจุดที่เด็กสาวปริศนาปล่อยมือจากเขา  เขาสงสัยว่าทำไมอยู่ๆเด็กคนนั้นถึงปล่อยมือเขา แล้วหายไป !!!!


" ช่วยมาตรวจสอบตรงนี้หลังจากที่พวกเราออกไปได้มั้ยครับ... ที่ผมหลงเข้ามาในนี้เพราะ มันน่าจะมีอะไรแปลกๆ "


ทุกคนมองหน้าจีมินอย่างงงๆ รวมถึงจองกุกด้วย


" มีอะไรรึป่าวครับ..... "


จองกุกเดินเข้าไปใกล้จีมินก่อนจะจับที่แขนเบาๆ


" มีเด็กคนนึงจูงมือฉันเข้ามาที่นี่ แล้วก็ปล่อยฉันให้นั่งลงตรงที่ที่นายมาเจอ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นตรงนี้ แล้วเขาก็หายไปเลย "


!!!!! " ห้ะ หายไปเลย.... " °□° 


จีมินเอะใจขึ้นมา เพราะมันแปลกจริงๆ เขาสังเกตตอนช่วงที่รุกลี้รุกลนหันมองไปทั่ว ถึงฝนจะตก แต่ก็เห็นว่าตรงนี้เป็นพงหญ้านูนๆกลมๆวนๆกันอยู่ที่เดียว 


" แน่ใจหรอครับ... "


" ไม่รู้..... แต่ก็อยากให้มาดู ....  "


" คุณเจ้าหน้าที่ช่วยมาดูได้มั้ยครับ... "


จองกุกมองหน้าจีมินก่อนจะหันไปเอ่ยบอกกับเจ้าหน้าที่ที่ยืนห่างออกไปไม่มาก


" ได้ครับๆ ....  "


.............................................................................................................................
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

" จีมิน !!!! °๐° "

นัมจุนที่ออกมาถึงก่อนอุทานชื่อคนตัวเล็กออกมาอย่างดัง แม้จะเห็นเพียงแค่ทีมเจ้าหน้าที่เดินนำออกมาก่อน


!!!!! " อะ "


สีหน้าเจื่อนลงเมื่อมองเห็น จองกุก !! ที่กำลังแบกร่างจีมินอยู่บนหลัง



จองกุกหาจีมินเจอจริงๆสินะ......


ทำไมเขารู้สึกแปลกๆ 


เขามองไปยังจีมินและจองกุกนิ่งๆ


เขารู้สึกดีใจนะ ดีใจมาก ที่จีมินปลอดภัย แต่มันกลับมีอีกความรู้สึกที่ผุดขึ้นมา ไม่รู้ว่ามันคืออะไร.


แต่ตอนนี้เขากำลัง กลัว อะไรบางอย่าง มันทำให้เขาดีใจได้ไม่เต็มอก


นัมจุนหยุดคิด เพราะตอนนี้จีมินสำคัญกว่า เขาไม่รอช้าที่จะวิ่งเข้าไปหาคนตัวเล็กที่กำลังก้าวลงจากหลังจองกุก 


" จีมิน... !!!! "


" พี่นัมจุน ....!!!!!! °๐° "



เพียงแค่เห็นนัมจุน จีมินก็รู้ทันทีว่านัมจุนเองต้องออกไปตามหาเขามาเหมือนกันแน่ๆ



!!!!!!!!! 

จองกุกมองสองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจ....แต่เขาต้องระงับสติอารมณ์ตัวเอง 

ร่างสูงกัดฟันกรอด...จนเกิดเสียง 

บอกกับจีมินแล้วนิ ว่าจะมีสติๆ จองกุกๆ มีสติๆ


...


นัมจุนยิ้มกว้างเมื่อเห็นคนตรงหน้าออกมาครบอย่างปลอดภัย 


" พี่เป็นห่วงแทบแย่ :)  "


นัมจุนที่กำลังอ้าแขนเตรียมจะเดินเข้าไปกอดร่างบางที่กำลังเพลียเพราะพิษไข้ 


ตึบ !!!


" อย่ากอดเลยครับ..... !! "


!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


จีมินดันหน้าอกแกร่งของนัมจุน เป็นการบ่งบอกว่าอย่าเดินเข้ามาใกล้มากกว่านี้เลย.....

คนตัวเล็กก้มหน้าไม่สบตานัมจุน  มันทำให้นัมจุนตกใจกับการกระทำนี้


จีมิน........กำลังปฏิเสธอ้อมกอดของเขา 


" ผมไม่สบายอยู่ เดี๋ยวจะติดไข้นะครับ "


ไม่ล่ะ !! ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่จีมินแน่ๆ เมื่อก่อนต่อให้ไม่สบายจีมินก็จะเป็นฝ่ายเข้ามากอดก่อน


นัมจุนคิดในใจก่อนจะหยุดแล้วเอามือลง เขามองไปยังคนตัวเล็กที่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองเขา ก่อนจะหันไปหาจองกุกที่กำลังจะเดินออกไปกับเจ้าหน้าที่ 


" พี่จะยังไม่ถามนะว่าเกิดอะไรขึ้น.... พี่อยากให้จีมินไปพักก่อนนะ "


น้ำเสียงนิ่งเรียบเอ่ยขึ้น


ทำไมจีมินดูไม่ดีใจเลยที่เห็นเขา ทำไมจีมินดูไม่ซึ้งใจเลยที่เขาออกไปตามหา.... 


จีมินพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ


" จับมือได้มั้ย... "


" ครับ ... "


จีมินเอ่ยเสียงเบา ก่อนที่มือใหญ่ของนัมจุนจะคว้าข้อมือเล็กขึ้นมาจับ 


" อะ !!!! "

รอยแผล !!!!! จีมินมีแผลที่ข้อมือ ไปโดนอะไรมา......


ตาคมของนัมจุนเห็นอย่างนั้นจึงเริ่มไล่ดูตามตัวจีมินอย่างพินิจ.......ว่าจะมีแผลตรงไหนอีกรึป่าว


!!!!!!!!!!


สายตาสะดุดเข้ากับรอยแดงบนคอ กับ รอยแผลเล็กๆที่ปาก.....


" เห่ออ... ~~~~ "


นัมจุนถอนหายใจมองคนตัวเล็กอย่างหวง ห่วง และ คิดถึง เขาไม่อยากคิดเรื่องแบบนั้นเลย...


เขาบอกแล้วว่าจะยังไม่ถาม ก็จะไม่ถาม เขาจะปล่อยให้คำถามที่อยากถามเป็นสิบๆคำค้างคาอยู่ในใจไปก่อน


ร่างบางเดินตามนัมจุนที่จูงมือเขาอยู่ ทั้งสองเดินตามเจ้าหน้าที่ไป หลังจากที่จองกุกออกไปก่อน 
เพราะเขาไม่อยากให้คนในกองถ่ายต้องแตกตื่นที่เขาหายไป


ไม่วายที่สายตาจองกุกจะหันเหลือบมองอย่างเป็นห่วงจีมิน และยังหวงจีมินอีกด้วย แต่ก็จำใจที่จะต้องเดินเลี่ยงออกมา เพราะเจ้าหน้าที่ต้องการคนให้ข้อมูล จะให้จีมินที่กำลังไม่สบายตอบตอนนี้คงไม่ไหว


ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ....และเขาเริ่มที่จะสงสัยในตัวจีมิน!!!!



ทั้ง พี่แทฮยอง ทั้งไอนัมจุน .... มันเป็นอะไรกับจีมินกันแน่ !!!!! 



เขาเก็บความสงสัยไว้.......ก่อนจะหันหน้ากลับไป


..........................................................................................................................


.
.
.
.
.
.
.
.

" ผมก็เจอคุณจีมิน แค่นี้แหละครับ.... ผมขอให้เจ้าหน้าที่ทุกคนเก็บทุกเรื่องเป็นความลับนะครับ ถ้าคุณจีมินมาให้ข้อมูลเพิ่ม ก็ช่วยเก็บไว้ด้วย... "

จองกุกเล่าส่วนของตัวเองให้เจ้าหน้าที่ฟัง และกำชับกับเจ้าหน้าที่ให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ทั้งเรื่องตัวเอง ทั้งเรื่องจีมิน......เพราะตัวเองเป็นดาราไม่อยากให้คนแตกตื่น!!! ....ก่อนที่เขาจะถูกส่งกลับไปที่โรงแรม 









.
.
.











จีมินกำลังจะแยกกับนัมจุน เพราะไม่อยากให้คนอื่นในกองถ่ายต้องสงสัยว่ามีอะไรเกิดขึ้น 


" พี่กลับโรงแรมไปเถอะครับ เดี๋ยวคนอื่นสงสัย... ส่วนเรื่องให้ข้อมูลเดี๋ยวผมไปเอง....ฝากบอกแทแทด้วยว่าผมปลอดภัยดีไม่เป็นอะไรเลย.... "


" แต่ว่า !!! "


" กลับไปเถอะครับ...... ผมหายไปไม่มีใครสนใจหรอก.... แต่ถ้าพี่หายไปเดี๋ยวคนจะสงสัย.... "


" จีมิน พี่เป็นห่วงเรานะ .... "


" ผมไม่เป็นไรครับ.... กลับไปพักที่ห้องแปปเดียวก็หาย แล้วเดี๋ยวผมไปให้ข้อมูลที่เหลือกับเจ้าหน้าที่เอง.... พี่ไปทำงานเถอะครับ พี่นัมจุน.... "


" เฮ้อมมมม... "


นัมจุนหมดคำที่จะเถียงจีมิน เขาได้แต่มองหน้าคนตัวเล็ก ก่อนจะถอนหายใจออกมา 


ทำไมเขาไม่เคยขัดใจจีมินได้เลยสักครั้งกันนะ.....














Talk Talk

เป็นไงกันบ้างคะ555 
NC ที่ผ่านมา
ไรท์คิดอะไรไม่ออกแล้วค่ะ 

ทีมนัมจุน ทีมจองกุก

ทีมไหนดี
จีมินจะให้อภัยจองกุกจริงๆหรอ
เกลียดจองกุกแต่ทำไม....

ติดตามกันต่อไปน้าค้าาา
จองกุก สงสัย   จีมิน แทแท นัมจุน
นัมจุนสงสัย   จีมิน กับ จองกุก
ไหนจะอยากรู้เรื่องนู่นเรื่องนี้อีก เห้ออ
งงค่ะ !!!


ผิดพลาดตรงไหน คอมเม้นติชมได้เลยนะคะ


เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,087 ความคิดเห็น

  1. #1064 Samorn1 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 23:27
    เจอแล้วก็หวานต่อเลยนะ กุกมิน
    #1,064
    0
  2. #733 Yolo_woo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 16:35
    ปริศนานี้มันคืออะไรกันแน่ จีมินเปนใครรรร
    #733
    0
  3. #418 ไอแดด (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 15:14
    จองกุกกับจีมินละมุนมากกกก อย่าทะเลาะกันอีกนะ จกุก หนูต้องใจเย็นๆนะค่ะ อย่าวู่วาม อย่าอารมณ์ร้อน
    #418
    1
  4. #373 Nungning8650 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 14:41
    จีมค่ะ ยังไงกันเนี้ย ยกโทษให้จกุกง่ายๆได้ไง อิอิ ส่วนนัมจุน นกไปสินะ ยิ่งอ่านยิ่งเจ้มจ้น????
    #373
    1
  5. #109 Kimeyez (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 11:54
    น่ากลัวจริงๆ
    #109
    1
  6. #108 EyeJK_2552 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 11:08
    สงสารนัมจุนอะ...ถ้านัมจุนชอบจีมิน ถึงจะไม่ค่อยชอบจองกุกตอนร้ายๆทำร้ายลูกเราก็เถอะ แต่เราก็อยู่ทีมกุกมินจร้าา
    #108
    1
  7. #105 ammykjd (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 22:32
    พี่นัมชอบจีม?
    #105
    1
  8. #104 <3JM (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 22:28
    ทีมกุกมินจ้า แต่สงสัยว่าพี่นัมจุนเป็นอะไรกับจีมินอ่ะ
    #104
    1
  9. #102 kutidakookmin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:53
    เด็กคนนั้นโดนฆ่าหมกป่าใช่มั้ยคะไรท์
    อ่านเรื่องนี้ทีหลอนเลย555 รอค้าาา
    #102
    1
  10. #101 PYR.KMx (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:50
    เด็กที่พาจีมินมา ต้องเสียชีวิตอยู่ตรงนั้นใช่ไหมอ่าาา
    #101
    1
  11. #100 คนอร์อร่อยชัวส์ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:50
    หลอนเลยทีเดียว...
    #100
    1