[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 7 : ผีเสื้อตัวที่ 07

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 531 ครั้ง
    8 ก.ค. 63

 

                  ((คำเตือน))


มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ


________________________________


"นี่~ ชิ-โน-บุ-จังงงงงงงง สนใจกันหน่อยสิ~ เรียกชื่ออีกรอบ! นะๆ"เสียงกวนบาทาของคารุมะ พ่อแยงกี้หัวแดงคนเดิม ที่เคาะโต๊ะเรียนชิโนบุอย่างเอาเป็นเอาตาย ราวกับไม่ห่วงว่าโต๊ะเธอจะเป็นรอยแต่อย่างใด


"ถึงฉันจะเรียกชื่อของคุณแล้ว ไม่ได้แปลว่าต้องเซ้าซี้ให้เรียกบ่อยๆนะคะ คารุมะคุง กลัวลืมชื่อตัวเองเหรอคะ?"ชิโนบุที่กำลังอ่านหนังสือการแพทย์เล่มหนาอยู่ หันไปหาคนที่เคาะโต๊ะเรียนของเธอ 

ก็ตั้งแต่เหตุการณ์ที่คนหัวแดงโดดหน้าผาไป ชิโนบุนั้นเห็นว่าเจ้าตัวก็ดูน่าสงสารไม่น้อย ถึงจะกวนไปเสียหน่อย แต่ชิโนบุก็ไม่ได้รังเกียจอะไร ชิโนบุจึงเรียกชื่อจริงของคารุมะตั้งแต่ตอนนั้น ส่วนคนโดนเรียกชื่อก็ดูระริกระรี้ เสียจนชิโนบุคิดว่าน่ารำคาญเอา จนจะเลิกเรียก แต่คารุมะดึงดันว่าเรียกชื่อ ส่วนคนหัวแดงก็จะเรียกชื่อแทนฉายา จิบิจัง ซึ่งก็คุ้มกระมัง(?) 


"เห~~~ชิโนบุจัง ใจร้ายจังน้า~"คารุมะยิ้มระรื่นเมื่อคนตัวเล็กยอมเรียกชื่อตัวเองอีกรอบ จึงเลือกเมินคำแซะอย่างทุกครั้ง และหันไปรออาจารย์โคโระที่มาช้ากว่าทุกที


ไม่นานเกินรอ อาจารย์โคโระและอาจารย์คาราซึมะก็เดินเข้ามาภายในห้องเรียน แต่ดันมีสาวชาวต่างชาติเรือนผมสีทอง กับชุดที่ดูจะเปิดเผยไปเสียหน่อยเกาะหนึบมากับอาจารย์โคโระ ก่อนอาจารย์คาราซึมะจะแนะนำสาวต่างชาติว่าเป็นอาจารย์สอนภาษาต่างประเทศที่มีนามว่า อิรีน่า เจลาวิช ก่อนนักเรียนจะเริ่มพูดคุย ส่วนมากก็คงจะเป็นเรื่องหน้าอกที่ใหญ่เกินเรื่องของครูคนใหม่

แต่ถึงอย่างนั้น ที่ทุกคนให้ความสนใจกว่าหน้าอกหน้าใจเจ้าหล่อน ก็คือใบหน้าลุ่มหลงของอาจารย์โคโระที่ยังไม่เคยเห็น แต่ทุกคนก็ต้องทำหน้าปลาตาย เพราะใบหน้าที่หวังจะเห็นก็คือหน้าหื่นกามธรรมดานั่นเอง


แต่แน่นอนว่า ครูใหม่ที่จะย้ายมาในช่วงเวลานี้ ก็คงจะไม่ใช่ครูธรรมดาๆแน่นอน





คาบพักนี้ก็ดังเช่นทุกวัน และอาจารย์โคโระก็ชวนเล่น 'บอลลอบสังหาร' กติกาคืออาจารย์จะให้ลูก คนที่ได้ลูกก็ต้องเตะคืนและลอบฆ่า เป็นเกมสนุกสนานและเหมาะกับห้องเรียนนี้ดีเหลือเกิน 


"เฮ้! พาส!"ลูกถูกส่งมาให้ชิโนบุ 


"เฮ้! ลอบสังหาร!"ชิโนบุใช้หน้าอกรับลูก ก่อนจะเตะบอลกลางอากาศคืนอาจารย์โคโระพร้อมมีดยางสีเขียวที่ลอยไปพร้อมกัน แต่อาจารย์โคโระก็หลบได้อย่างฉิวเฉียด ถึงจะบาดข้างหัวกลมๆไป ก่อนชิโนบุจะหัวเราะเล็กน้อย และยืนอย่างมั่นคง แต่สายตาก็ก็อดเหลือบไปเห็นอาจารย์คนใหม่กับอาจารย์คาราซึมะคุยกันอย่างเคร่งเครียดไม่ได้ 


"ดีมากครับโคโจวซัง เมื่อกี้อาจารย์เกือบหลบไม่ทันแล้ว!"อาจารย์โคโระเอ่ยชมชิโนบุ และได้รอยยิ้มกลับมาเยี่ยงทุกครั้ง 

และต่อด้วยคารุมะและอดีตชมรมยิมนาสติกโอคาโนะ ก่อนที่จะได้เล่นต่อ เสียงใสแป๋วของอิรีน่า จะดังขึ้นจากตรงบันได พร้อมวิ่งเข้ามาซบอาจารย์โคโระ ทำให้การละเล่นชะงักลง ก่อนที่สาวต่างชาติจะบอกว่าตนอยากดื่มกาแฟเวียดนาม อาจารย์โคโระจึงพุ่งตัวออกไปซื้อให้ทันที


"เอ่อ...อาจารย์อิรีน่าครับ ถึงเวลาเรียนแล้วเราจะไม่เข้าห้องกันเหรอครับ?"คุณหัวหน้าอิโซไกเอ่ยถาม เมื่อถึงเวลาที่จะไปเรียน


"อ๋อ..เรื่องนั้นเหรอ พวกแกไปเรียนกันเองเลยแล้วกัน "อิรีน่าพูดขึ้นด้วยเสียงกระด้าง ต่างจากตอนที่คุยกับอาจารย์โคโระเมื่อครู่ลิบลับ ก่อนจะเอาบุหรี่มาสูบ สร้างความตกให้คนในห้อง E เป็นอย่างมาก


"แล้วก็นะ ช่วยอย่าเรียกชื่อหน้ากันจะได้มั้ย ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้าเจ้าหมึกนั่นล่ะก็ฉันไม่ยอมเป็นครูให้หรอกนะ แล้วก็จงเรียกฉันว่าท่านพี่อิรีน่าซะ"อิรีน่าพูดขึ้นอีกครั้ง ก่อนพ่นควันบุหรี่ออกมา ก่อนคารุมะกับชิโนบุจะสบตากันอย่างรู้ความหมาย


"แล้วเอาไงต่อล่ะ เจ๊-บิทช์"คารุมะเริ่มเปิดปากพูดในขณะที่คนอื่นนิ่งเงียบกัน ก่อนจะเริ่มสาธยายถึงความเก่งกาจของอาจารย์โคโระว่าต่อให้ทั้งห้องรุมยิงก็หลบได้สบายอยู่แล้ว แต่กระนั้น สาวต่างชาติก็มั่นหน้าในความสามารถและความเป็นมืออาชีพของตน จนเมินคำเตือนและกล่าวตอบมาว่า 'ก็ใช้วิธีของผู้ใหญ่ซะสิ'

ก่อนอาจารย์สาวจะหันไปทางนางิสะ และ...ประกบจูบ จนคนทั้งห้องแทบไม่เชื่อสายตากันเลยทีเดียว พอถอนจูบนางิสะก็ทรุดลงทันที 

ก่อนอาจารย์สาวจะบอกว่าหากมาบอกข้อมูลให้ จะตกรางวัลให้อย่างงาม และจะฆ่าทิ้งหากมาขวาง และได้มีชายแบกอาวุธสามคนเดินเข้ามาประกบหลัง 


"อุหวา~ จะฆ่าแกงกันเลยเหรอคะ~ โหดร้ายจังน้า~"ชิโนบุยิ้มอยู่เช่นเดิม ในบรรยากาศที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก่อนรอบตัวเด็กสาวตระกูลผีเสื้อจะค่อยๆอึดอัดขึ้นจนหน้าตกใจ ผู้ใหญ่ที่ยืนอยู่ 4 คน เริ่มที่จะหายใจไม่ออก


"นี่...คนที่มั่นใจมากๆน่ะ พอถูกถีบลงเหวแล้วจะยิ่งเจ็บนะคะ...อย่าเอาคำว่ามืออาชีพมาตัดสินดีกว่านะคะ ไม่งั้นเวลาพลาดมาโดนเหยียบซ้ำมันเจ็บมากๆเลยนะคะ ระวังทำตัวแบบนี้คนเขาจะเกลียดเอานะคะ"รอยยิ้มแสนเย็นชาและดวงตาอันว่างเปล่าสีม่วงจับจ้องมาที่อาจารย์สาว


"แต่ก็นะคะ! ดิฉันไม่ขัดหรอกค่ะ ถ้าจะใช้ความมั่นหน้านั่นมาใช้ในการสังหารนี้ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะคะ อาจารย์โคโระน่ะ...ไม่ใช่คนโง่หรอกนะคะ อุหวา! ทุกคนเข้าห้องเรียนกันเถอะค่ะ"ชิโนบุกล่าวจบก่อนเดินนำเข้าห้องเรียน ทิ้งให้ทุกคนอยู่ในความตะลึงที่เด็กสาวตระกูลผีเสื้อสามารถสร้างแรงกดดันได้เพียงนั้น



ในห้องเรียน ก็ทำได้เพียงนั่งเงียบเท่านั้น ส่วนอาจารย์อิรีน่า? รายนั้นก็นั่งสนใจแต่การลอบสังหารอยู่ สรุปคือคาบทั้งคาบก็ไม่ได้เรียนเลย ยกเว้นแต่ไอ้สอนกัดปากออกเสียงตัววีนั่นแหละ แต่ชิโนบุก็นั่งอ่านหนังสือการแพทย์อยู่ เลยไม่ได้สนใจใคร 


จนกระทั่งถึงคาบพละของอาจารย์คาราซึมะ ห้อง E นั้นที่ฝึกยิงปืนอยู่ ก็หันไปเห็นอาจารย์อิรีน่ากับอาจารย์โคโระที่กำลังเดินเข้าห้องเก็บของไปด้วยกัน หัวหน้าหญิงคาตาโอกะก็ได้ขอไปห้ามปราม แต่อาจารย์คาราซึมะก็ทำได้แต่ปฏิเสธ เพราะอาจารย์อิรีน่ามีสิทธิเต็มที่ในการลอบสังหารจากทางรัฐบาล

แต่ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังสนั่นคล้ายเสียงรัวปืนดังมาจากห้องเก็บของ ก่อนเงียบไปสักพัก และต่อด้วยเสียงกรีดร้องแสบแก้วหูของอาจารย์อิรีน่าและเสียงหนืดๆ จนชิโนบุอดสงสัยไม่ได้ว่าเขาฆ่ากันในนั้นรึเปล่า แต่ชิโนบุนั้นได้กลิ่นตะกั่วจากตอนที่มีเสียงรัวปืน สงสัยอาจารย์สาวคงจะพลาด ดันใช้กระสุนจริงนี่เนอะ

ก่อนที่นักเรียนส่วนหนึ่งจะวิ่งไปดูที่ห้องเก็บของ ส่วนตัวของชิโนบุนั้น ก็หันกลับไปเพื่อจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที


"อ้าว? ชิโนบุจัง ไม่ไปดูความอับอายของเจ๊บิทช์เหรอ?"คารุมะหันมาถามชิโนบุ เพราะเจ้าตัวเองก็กะจะไปดูเช่นกัน


"อา..ใช่แล้วค่ะ ฉันไม่มีรสนิยมเหยียบซ้ำคนล้มนะคะ"ชิโนบุเอ่ยตอบคารุมะ


"เห~ พูดเองแท้ๆว่าเวลาเจ๊บิทช์โดนถีบลงเหว จะเหยียบซ้ำน่ะ~ เอาเท่ห์เฉยๆเหรอ?"คารุมะอดสงสัยกับการกระทำของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อไม่ได้


"ที่จะเหยียบซ้ำ ก็คือการกระทำของเจ้าตัวค่ะ พอมีสมองคิดเอง การกระทำเช่นนี้จะกลับมาเล่นตัวเอง ปวดใจเล่นดีออกค่ะ"ชิโนบุยิ้มให้คนหัวแดง ก่อนจะเดินไปเปลี่ยนชุด คารุมะก็มองตามสักครู่ ก่อนยักไหล่และเดินตามชิโนบุไปเปลี่ยนชุด


คาบนี้ในห้องเรียน นักเรียนทั้งห้องก็เงียบกริบอีกครั้ง เพิ่มมาคือเสียงบ่นจากอาจารย์อิรีน่า ที่เริ่มจะสติแตกเพราะการลอบสังหารที่คิดว่าสมบูรณ์แบบของตัวเองใช้ไม่ได้ผล โทษฟ้าโทษลมไปทั่ว

ก่อนหัวหน้าอิโซไกคนเดิม จะขอให้อาจารย์อิรีน่าเปลี่ยนตัวกับอาจารย์โคโระ เพราะกำลังจะมีสอบ ก่อนจะถูกตอกกลับมาด้วยวาจาดูถูกดูแคลน แน่นอนนักเรียนห้อง E จึงจัดจิตสังหารชุดใหญ่ พร้อมปาอุปกรณ์การเรียนใส่ครูสาวตรงหน้า จนเจ้าตัวต้องหนีกลับห้องพักครู


"อุแหม ดิฉันบอกแล้วไงคะ ทำตัวแบบนี้จะโดนเกลียดเอา"ชิโนบุหัวเราะเบาๆ พลางมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสนุกสนาน 


ติ้ง!


ชิโนบุเลิกคิ้วเล็กน้อย เมื่อโทรศัพท์ของตัวเอง อยู่ดีๆก็มีการแจ้งเตือน ก่อนจะล้วงมาดู ปรากฏว่ามีข้อความจากบุคคลปริศนาที่ไม่ระบุชื่อส่งมา


'สวัสดีอีกครั้งโคโจว ชิโนบุ 


คิดถึงตอนที่ตัวเองจับดาบรึเปล่า? เครื่องแบบนักล่าอสูรล่ะ? อา...ถึงจะไม่ ยังไงข้าก็จะให้เจ้าสวมมันอีกครั้ง ในพิกัดที่แนบมาให้ มีคนพบศพชายปริศนา ศพเหมือนถูกสัตว์ร้ายกระชากเนื้อ เจ้ารู้ความหมายหรือไม่? อสูร ยังไงล่ะ ไปตรวจสอบซะ บางทีเจ้าอาจเจอ 'เพื่อน' เก่าของเจ้า เพื่อนเก่าที่ว่าหมายถึงไอ้ตัวที่กินเจ้าเข้าไปไงล่ะ


         จาก


เจ้าของจดหมาย'


ชิโนบุอ่านข้อความจบ อยากจะกำโทรศัพท์ตนแหลกคามือ พลางคิดว่าชาตินี้คงจะไม่หลุดพ้นกับการสังหารอสูรอีก ก่อนถอนหายใจ


"หื้ม? ชิโนบุจัง เป็นไบโพล่าห์เหรอ? เมื่อกี้ยังหัวเราะ ตอนนี้ถอนหายใจซะแล้ว"คารุมะที่มองเด็กสาวตระกูลผีเสื้อมาระยะนึง เอ่ยถาม


"ก็เปล่าหรอกค่ะ แค่คิดว่าจะทานอะไรเป็นมื้อเย็นดี"ชิโนบุยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนเอ่ยตอบ


โกหก...


คารุมะคิดในใจ อย่างชิโนบุหรือจะคิดเรื่องของกิน...เอ้ะ? หรือเขาทำเป็นรู้จักอีกฝ่ายมากเกินไปกันนะ ทั้งๆที่เพิ่งเจอกันแท้ๆ


"อ้อ จะว่าไป คารุมะคุงคะ ช่วงนี้อย่าออกไปเที่ยวนอกบ้านตอนกลางคืนดีกว่านะคะ"ชิโนบุเอ่ยเตือนอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจัง คารุมะจึงพยักหน้ารับทันที ในเมื่อคนตรงหน้าจริงจังเพียงนี้ ทำไมเขาต้องคิดว่าอีกฝ่ายโกหกกัน


ก่อนจะได้คุยอะไรต่อ อาจารย์อิรีน่าเดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะเขียนสักอย่างใส่กระดานแล้วหันมาพูดกับนักเรียน


''You are incredible in bed,Repeat!''


นักเรียนทั้งห้องได้แต่คิดว่า เจ๊แกเอาอะไรมาสอนให้นักเรียนกัน แต่อาจารย์อิรีน่าก็ได้เอ่ยขอโทษเรื่องต่างๆที่ผ่านมา แน่นอน นักเรียนห้อง E นั้นเป็นคนที่ดีสุดๆ ยกโทษให้อยู่แล้ว พลางคุยกันเรื่องที่เรียกอาจารย์ว่า เจ๊บิทช์ ว่ามันไม่เหมาะสม จึงกลายเป็น อาจารย์บิทช์ แทนด้วยประการนี้


เวลาเลิกเรียน ชิโนบุก็เก็บของ และออกมาจนถึงหน้าอาคาร พบกับอาจารย์บิทช์ที่ยืนรออยู่


"โคโจว...ขอบคุณสำหรับตอนนั้น"อาจารย์บิทช์กล่าวกับเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ


"คะ? ขอบคุณ? เรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอคะ?"ชิโนบุเอียงคอเล็กน้อย ใบหน้าก็ประดับไปด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม


"ก็ที่เธอบอกอย่าเอาคำว่ามืออาชีพมาเป็นตัวตั้งนั่น คาราซึมะก็ช่วยเตือนฉันถึงรู้ว่าฉันยังรู้ได้มากกว่านี้ ยังไงก็เถอะ ฉันก็มีคำถามกับเธอ"อาจารย์บิทช์มองเข้าไปในดวงตาสีม่วงของชิโนบุ ชิโนบุทำเพียงพยักหน้าเพื่อยืนยันว่าอีกฝ่ายถามได้


"ตัวเธอ...เป็นใครกันแน่"


"คิก...แน่นอนค่ะ ตัวฉันก็คือโคโจว ชิโนบุแน่นอนสิคะ"


"ไม่...ไม่ใช่เรื่องนั้น เธอคือโคโจว ชิโนบุ ฉันรู้ แต่ว่าจิตสังหารกับแรงกดดันนั่น ที่เธอปล่อยออกมาตอนนั้น มันไม่ใช่อะไรที่เด็ก ม.ต้น จะทำได้ ยกเว้นแต่ผ่านการฆ่ามานับไม่ถ้วน พวกเด็กน้อยคนอื่นๆ ก็ทำได้ไม่เท่าเธอ...เธอเป็นใครกันแน่"


อาจารย์บิทช์รัวคำถาม ตัวชิโนบุก็พอจะรู้อยู่ว่า  ทั้งอาจารย์โคโระ อาจารย์คาราซึมะ รวมถึงนักเรียนคนอื่น ก็ไม่ใช่จะไม่สงสัยในตัวเธอ แต่เลือกที่จะไม่ถาม เพราะอาจจะเกรงใจเธอ หรือ อาจจะกลัวเธอลำบากใจ ตามประสาคนญี่ปุ่นที่ขี้เกรงใจ แต่อาจารย์ตรงหน้าไม่ใช่ อิรีน่าเป็นคนต่างชาติ เป็นชาวตะวันตก ที่ถนัดการคุยแบบตรงไปตรงมา ตัวชิโนบุเข้าใจจุดนี้ดี


"เอ...จะให้พูดยังไงดีล่ะคะ...งั้น เอาไว้จะบอกตอนอาจารย์โคโระยอมบอกเรื่องของตัวเองแล้วกันนะคะ"


ชิโนบุยกนิ้วเรียวมาจรดริมฝีปากตัวเอง ก่อนเผยรอยยิ้มอันคาดเดายากเยี่ยงทุกครั้ง แสงอาทิตย์ยามเย็นช่างเป็นใจ ฉายลงมาคลอเคลียกับใบหน้านวล สวยตามแบบคนญี่ปุ่น ราวกับรอบตัวมีผีเสื้อเรืองแสงบินวนร่างของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้อาจารย์สาวตกตะลึงกับภาพตรงหน้า แล้วหน้าร้อนขึ้นมาดื้อๆ


"นิรุฟุฟุ โคโจวซังเสน่ห์แรงดีนะครับ อาจารย์อิรีน่า โอย๊ะ? อย่าเพิ่งเหม่อสิครับ!"อาจารย์โคโระ ที่โผล่มาจากที่ใดไม่ทราบเอ่ยขึ้น แต่อาจารย์สาวได้แต่มองตามร่างเล็กของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ พลางคิดในใจ


เกิดมา 20 ปี เพิ่งเคยเห็นหญิงญี่ปุ่นที่งามสะกดปานนี้!!








เมื่อชิโนบุมาถึงที่เรือนผีเสื้อ ก็เปลี่ยนชุดจากเครื่องแบบคุนุกิงาโอกะ เป็น เครื่องแบบนักล่าอสูร ทั้งฮาโอริผีเสื้อกับกิ๊ปผีเสื้ออันเดิม ชิโนบุตรวจเช็คดาบของตัวเองว่าพิษยังไม่ระเหยออกไปหมด จึงโดดออกจากบ้านไปตามพิกัดที่ได้รับมอบหมายมาทันที




เมื่อมาถึงจุดที่พิกัดบอก ก็ปรากฏเป็นบริเวณตรอกมืด ลึก แถมมีซอยแยกออกมา เป็นที่ลับตา ตรงทางนั้น ชิโนบุที่นั่งตรงระเบียงของตึกๆหนึ่ง ก็เห็นร่างหนึ่ง ที่มีตาปูดโปนออกมาจากทุกส่วนของร่างกาย เขี้ยวเล็บยาว ใบหน้าเปรอะของเหลวสีแดงคาว กำลังนั่งกัดกินร่างไร้ลมหายใจ ที่สังเกตุจากตรงนี้คิดว่าตายได้ไม่เกินชั่วโมง และน่าจะโดนยาสลบก่อน ร่างไร้สติไปก่อนจึงกิน เพราะไม่มีใครเอะใจหรือมีเสียงกรีดร้องใดๆ


ชิโนบุกำลังจะกระโดดไปปรากฏตัวเยี่ยงทุกครั้ง แต่ต้องชะงัก เนื่องจากมีเด็กหนุ่มคนนึง ที่มีเรือนผมสีสตรอเบอร์รี่บลอนด์ และสวมเครื่องแบบคุนุกิงาโอกะ ที่หน้าตาคุ้นมากๆสำหรับชิโนบุ เมื่อร่างที่กัดกินศพรับรู้ถึงบุคคลที่เข้ามา จึงจับจ้อง เตรียมกระโจนเข้าไปทันที


"คิกๆๆๆ อา...ดีจริงๆเลยโว้ย วันนี้มีเหยื่อถึงสอง แถมไม่ต้องไปล่าเองอีก ถ้าข้ากินแกเข้าไป ก็จะครบจำนวนและเข้าเฝ้าจ้าวลัทธิได้ คิกๆๆๆๆ"เสียงพร่าน่าขนลุก ของร่างน่าเกลียดค่อยๆคลืบคลานเข้ามาใกล้ร่างของเด็กหนุ่มช้าๆ


"แก...เป็นตัวอะไรกันแน่"ดวงตาสีม่วงของเด็กหนุ่มจ้องมองเจ้าอสูร


"คิกๆๆๆๆ แกจะรู้ไปทำไม ไอ้หนู เดี๋ยวแกก็ตายแล้ว ถือว่าแกโชคร้ายแล้วกันนะ"เมื่อพูดจบ ร่างของอสูรก็เตรียมกระโจนเข้าใส่เด็กหนุ่มผมสตรอเบอร์รี่บลอนด์ เสียแต่มีเสียงหนึ่งเอ่ยขัดขึ้นมา


"สวัสดีตอนเย็นนะคะ ค่ำคืนนี้งดงาม ว่าเช่นนั้นมั้ยคะ"ใช่แล้ว คนๆนั้นก็คือชิโนบุ เด็กสาวตระกูลผีเสื้อกระโดดออกมา ราวผีเสื้อโบยบิน  พร้อมแสงจันทร์ อสูรและเด็กหนุ่มต่างมองร่างเล็กไม่วางตา


"หืม? ชุดยังงั้น แกคอสเพลย์หรือยังไง คิกๆๆๆๆๆ หมดยุคนักล่าอสูรไปนานแล้ว"อสูรหัวเราะคิกคักใส่ชิโนบุ


"แหม~ เป็นคุณอสูรที่ปากร้ายจังเลย เห็นแบบนี้ดิฉันก็เป็นเสาหลักนะคะ"ชิโนบุเอ่ยเสียงไม่จริงจังนัก พลางหัวเราะ


"ด...เดี๋ยวนะ หน้าแก ฮาโอริผีเสื้อ ไม่ ไม่จริงน่า แกไม่มีทางเป็นโคโจว ชิโนบุแน่ อย่ามาหลอกกันให้ยาก ยัยหนูน้อยเอ๊ย"อสูรเริ่มเหงื่อแตกพลั่ก พลางมองเด็กสาวตรงหน้า ที่เอียงคออย่างน่ารักน่าชัง


"อุหวา ดิฉันคงจะดังหน้าดูเลยนะคะ ดีใจจังเลยๆ ยังไงก็ หากคุณอสูรยอมปล่อยเด็กหนุ่มคนนั้นไป เราก็มาเป็นเพื่อนกันไม่ดีกว่าเหรอคะ!"ชิโนบุประกบมือยิ้ม แต่เจ้าอสูรนั้น ปาดวงตาของตัวเองออกมาใส่ชิโนบุ แต่ชิโนบุแค่เอียงคอก็หลบได้สบายๆ ก่อนดวงตาที่ตกพื้นกลิ้งหลุนๆ ก่อนจะระเบิดแก๊สพิษออกมา 


"คิกๆ เอาล่ะไอ้หนู แกได้ตายต่อไป----เห้ย ยัยหนูนั่นหายไปไหนวะ"หันไปคุยกับเด็กหนุ่มเพียงแว๊บเดียว พอหันมาอีกที เด็กสาวตระกูลผีเสื้อก็หายไป ก่อนอสูรจะมองตรงดวงจันทร์ พบร่างเล็กที่แขนฮาโอริกระจายออกคล้ายปีกผีเสื้อ ดาบที่มีคมเพียงตรงปลายกระทบแสงจันทร์


"ปราณแมลง ระบำผีเสื้อ หยอกเย้า"


สิ้นเสียงหวาน ร่างเล็กพร้อมฮาโอริผีเสื้อก็ผ่านร่างอสูรอย่างรวดเร็ว พร้อมดาบนิจิรินที่ถูกเก็บเข้าฝักไปเรียบร้อย


"ก...แก แก โคโจว ชิโนบุ! ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆ ข้า ข้าจะตาย!"อสูรนอนดิ้นพล่านกับพื้น ส่วนชิโนบุก็ค่อยๆเดินไปข้างเด็กหนุ่มผมสีสตรอเบอร์รี่บลอนด์ 


"ดิฉันก็ว่าจะปล่อยจริงๆนะคะ แต่ว่าดันโจมตีกันก่อนเช่นนี้ นิสัยไม่ดีเสียจริง"ชิโนบุยิ้มให้อสูรเช่นเดิม ก่อนร่างซีดของอสูรจะเริ่มขึ้นสีม่วงช้ำ


"ขออภัยที่ต้องให้มาเห็นภาพเช่นนี้นะคะ เมื่อสักครู่บาดเจ็บรึเปล่าคะ?"ชิโนบุมองร่างสิ้นลมของอสูร ก่อนหันมาถามเด็กหนุ่มด้วยรอยยิ้ม


"ไม่...ไม่เป็นไร"เด็กหนุ่มตอบด้วยเสียงที่พยายามคุมให้นิ่งที่สุด เขาดูเป็นเด็กที่นิ่ง แต่เจอเรื่องแบบนี้ คงไม่มีเด็กคนไหนจะนิ่งได้


"ยังไงซะ งานของดิฉันตรงนี้เสร็จแล้ว พวกเราไปหาอะไรทานกันดีมั้ยคะ?"ชิโนบุยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนจะลูบไหล่อีกฝ่ายเบาๆ


"กิน? กินที่ไหน?"เด็กหนุ่มดูระแวงไม่น้อย แต่ก็ยังกลั้นใจถามเธอ


"บ้านของดิฉันค่ะ ไม่ต้องห่วง ดิฉันจะอยู่ปลอบคุณจนกว่าคุณจะหายตกใจ แล้วจะพาไปส่งที่บ้านนะคะ"ชิโนบุพยายามทำให้คนตรงหน้าสบายใจ เด็กหนุ่มผมสีสตรอเบอร์รี่บลอนด์พยักหน้าช้าๆ ก่อนหลับตา ชิโนบุยิ้มให้ท่าทีของอีกฝ่าย ก่อนจะอุ้มอีกฝ่าย วิ่งไปตามอาคาร เด็กหนุ่มหลับตาปี๋ ก่อนจะกอดเธอแน่นขึ้น อ่า...ทำไมรู้สึกมันสลับบทอย่างไรก็ไม่รู้


เมื่อวิ่งมาเรื่อยๆก็มาถึงเรือนผีเสื้อ ชิโนบุจึงให้ไปนั่งรอที่ห้องครัว ตัวเธอแยกไปเปลี่ยนชุด  พอแต่งตัวเสร็จจึงมานั่งกับอีกฝ่าย ดูจะกลัวไม่น้อย ตัวชิโนบุก็เข้าใจ ตั้งแต่ตอนที่พ่อแม่โดนอสูรสังหารไปเมื่อนานมาแล้ว ชิโนบุจึงหาชาให้ดื่ม จนอีกฝ่ายหายใจเข้าลึกๆ แสดงว่าเจ้าตัวเขาโอเค


"เอาล่ะค่ะ ดิฉันอาจจะถามเสียมารยาท แต่อสูรตนนั้น ได้กล่าวอะไรกับคุณรึเปล่าคะ?"ชิโนบุเอ่ยถาม 


"อืม...มันบอกกินอีกคนเดียว...มันจะได้เข้าพบจ้าวลัทธิอะไรสักอย่าง"เด็กหนุ่มตรงหน้าเอ่ยเสียงแผ่ว พลางจ้องมองงเด็กสาวตระกูลผีเสื้อตรงหน้า


"เจ้าลัทธิ...เหรอคะ อืม...เข้าใจแล้วค่ะ ดูจะเชื่อมโยงกับคนที่ดิฉันเกลียดเข้าไส้เลยล่ะค่ะ ขอบคุณสำหรับความร่วมมือนะคะ"ชิโนบุทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนหันไปยิ้มให้เด็กหนุ่ม


"เอาล่ะค่ะ! งั้นดิฉันจะไปส่งที่บ้านแล้วกันนะคะ!"ชิโนบุประกบมือเข้าหากัน ชายหนุ่มมองรอยยิ้มของเด็กสาวตระกูลผีเสื้อ ก่อนจะหันหน้าหนีเล็กน้อยพร้อมใบหูแดงๆ









และที่บอกว่าจะมาส่ง...คือเดินมาส่ง ใช่ ชิโนบุกับเด็กหนุ่มเดินมาด้วยกัน เด็กหนุ่มก็มีถามบ้างเรื่องต้นกำเนิดอสูร หรือองค์กรลับที่กำจัดอสูร ชิโนบุก็ตอบเท่าที่ตอบได้ 

คุยกันได้ไม่นาน ก็มาหยุดตรงหน้าบ้านหลังใหญ่ ที่ป้ายหน้าบ้านเขียนว่า...อาซาโนะ


"อุ้ยแหม ดูเหมือนที่ดิฉันคิดไว้จะไม่ผิดนะคะ"ชิโนบุเอ่ยขึ้น พลางมองเด็กหนุ่มตรงหน้า


"อ่า...ใช่แล้วผมก็คือ อาซาโนะ กาคุชู ลูกชายผู้อำนวยการน่ะ"กาคุชูกอดอกพลางมองชิโนบุอย่างใจเย็น


"คิกๆ นั่นสินะคะ งั้นท่านประธานคงจะไม่ว่านะคะที่ดิฉันเป็นนักล่าอสูร หวา~จะถูกไล่ออกมั้ยล่ะเนี่ย~"ชิโนบุหัวเราะ จริงๆก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอก เรื่องที่โรงเรียน เพราะเธอลาออกมาล่าอสูรก็ได้ แต่ติดตรงที่ต้องอยู่โรงเรียนเพื่อกลับไปหาพี่สาวนี่สิ


"อืม...จริงๆก็นับเป็นการทำงานที่นอกกฎโรงเรียน แต่ผมจะยอมไม่รู้ไม่เห็น ยังไงเธอก็ช่วยชีวิตผม ขอบคุณโคโจวซัง"กาคุชูก้มให้ชิโนบุด้วยรอยยิ้ม แต่ชิโนบุกลับคิดว่า รอยยิ้มเช่นนี้มันเป็นรอยยิ้มคนประเภทเดียวกันกับเธอเสียมากกว่า


"เอ...เช่นนั้นฝากคุณประธานไปเตือนพวกนักเรียนทีนะคะ ดิฉันไม่อยากเห็นคนใส่เครื่องแบบคุนุกิงาโอกะตายนะคะ"ชิโนบุยิ้มให้อีกฝ่ายกลับ 


เช่นนี้ดิฉันต้องระมัดระวังคนๆนี้แล้วสินะคะ ดูอันตรายชอบกล


ชิโนบุคิดในใจ


"อุ้ยตาย ถึงเวลาเข้านอนแล้วนี่คะ ดิฉันไม่อยู่คุยด้วยแล้วนะคะ ลาก่อนค่ะ"ชิโนบุโบกมือลาอีกฝ่าย แต่ก็ถูกรั้งไว้ด้วยมือของเด็กหนุ่ม


"งั้น...เราจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่?"กาคุชูเอ่ยขึ้น 


"อาเร๊ะ? อยากเจอดิฉันอีกเหรอคะ? อืม...เดี๋ยวคงจะได้เจอกันค่ะ"ชิโนบุยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างอ่อนโยนเช่นเดิม


ดวงตาสีม่วงของทั้งสองสบประสานกัน ก่อนที่มือของกาคุชูจะเลื่อนลงจากข้อมือของชิโนบุและหันหลังเข้าบ้านไป ตัวชิโนบุ เมื่อเห็นว่ากาคุชูเข้าบ้านแล้ว จึงหายวับไปจากตรงนั้นทันที


อา...ช่างเป็นคืนที่ดวงจันทร์งดงามกว่าคืนใด





※ดวงจันทร์มันสวยเพราะคนที่มาพร้อมแสงจันทร์ปะคะ5555 ไรท์มาต่อเรืออีกลำให้ทุกคนค่ะ! เรือลำนี้คือบั่บ อาจจะความสำพันธ์เนิบนาบไปหน่อย เพราะตอนนี้พวกเขาไม่ค่อยได้สนใจกันในเชิงชายหญิง เหมือนเชิงเพื่อนหรือผู้มีพระคุณเสียมากกว่าค่ะ555 คารุมะวันนี้ก็แรงอยู่เด้อออ ไรท์ปั่นโมเม้นต์ นิยายเรื่องนี้จะมีแต่คุณชิโนบุฟาดไม่ได้! ตอนนี้ยอมรับว่าเมาหน่อยๆแหละ อยากให้คนรู้ว่าเมนหนูสวยค่ะ ฮื้อ



『เกล็ดเล็กๆของคารุมะคุง!』


ยังไม่จบเรื่องของไอ้นี่จริงๆนะคะ ว่าด้วยเรื่องของพ่อแม่กันมั่งค่ะ

พ่อแม่ของคารุมะนั้นมักเดินทางบ่อย เลยปล่อยคารุมะไว้คนเดียวค่ะ เพราะรวยอ่ะเนอะ แต่หลังจากข่าวออกเรื่องการตายของอาจารย์โคโระ เขาก็เพิ่งกลับมาดูลูกกัน อย่างน้อยก็รักกันนะ!





นี่เป็นภาพเทียบส่วนสูงจากโปรแกรมนะคะ ฮื้อ ขำไม่ไหวแล้ว55555555 ตัวเหลืองๆนั่นคืออาจารย์โคโระค่ะ อิงส่วนสูงจากที่นางิสะจดไว้นะคะ


ปล.คารุมะกับกาคุชูสูงเท่ากันนะคะ

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 531 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #719 Duan_1211 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 18:47
    โดมะมันตามมายันนี้เลยเหรอ!!! จะมีคนอื่นมาไหมเนี่ย;-;
    #719
    0
  2. #681 yiี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 06:20
    ขอโทษที่ขำค.สูงครับ แต่ไม่ไหวจริงๆ เจ้าพวกเด็กสูงแค่มืออาจารย์โคโระเองแง้551555151558518
    #681
    0
  3. #547 AsunaLike (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 15:27

    บอกโปรแกรมที่ใช้มาหน่อยค่ะ เพราะจะเอาไปใช่

    #547
    0
  4. #433 Tidvita (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 16:34
    อาจารย์โคโระสูงเกินไปแล้ววววววว
    #433
    0
  5. #117 Aum (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 00:29

    ดิฉันต่อเรือฮาเร็มเรียบร้อยแล้วค่ะ ร่วมโดมะซังด้วยนะคะ หุหุห^-^

    #117
    1
    • #117-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      12 กรกฎาคม 2563 / 01:01
      อู้หู้ว แต่งยังไงให้ไม่ฆ่ากันตายดี5555
      #117-1
  6. #94 rotazx9077 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 00:17

    มาต่อนะเจ้าค่ะ

    #94
    1
    • #94-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      10 กรกฎาคม 2563 / 05:22
      ค่าาาาาาาา รอได้เลยค่ะ
      #94-1
  7. #93 NHYu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 20:01
    151เป็นส่วนสูงชิโนบุตอนอายุ18 ลองนึกภาพชิโนบุอายุ14-15 เอ่อ....
    #93
    1
    • #93-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      9 กรกฎาคม 2563 / 21:52
      ไรท์จึงให้ชิโนบุหยุดสูงตั้งแต่ 15 ค่ะ ฮื้อ อย่าบูลลี่ส่วนสูงขุ่นชิโนะ5555
      #93-1
  8. #92 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 04:53
    โดมะน่ะสิๆๆๆๆๆๆๆๆๆ /ต่อเรือผีรอ
    #92
    1
    • #92-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      9 กรกฎาคม 2563 / 04:54
      ดูก็รู้มีคนลงเรือนี้5555555
      #92-1
  9. #91 TT ♡♤ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 00:05
    รออออออ
    #91
    1
    • #91-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      9 กรกฎาคม 2563 / 00:08
      ครับผมมมมม
      #91-1
  10. #90 GuideTH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:42

    สนุกมากค่ะ หยุดอ่านไม่ได้เลยยยยย
    #90
    1
    • #90-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 21:43
      ขอบคุณค่าาาา
      #90-1
  11. #89 itachi-kun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:11
    เพื่อนเก่าเป็นใครก็ได้แต่ห้ามเป็นพระเอกนะเจ้าคะ!!!
    #89
    2
    • #89-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 21:31
      รอดูได้เลยค่ะ555
      #89-1
  12. #88 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 13:23
    อุหวา หรือว่าจะเป็นโดมะกันน๊าาา
    #88
    3
    • #88-2 -ฮิบิกิคุง-(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 13:24
      "*ให้*"
      #88-2
    • #88-3 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 17:10
      ไรท์หาช่องให้มาอยู่ค่ะ5555
      #88-3
  13. #87 Threestars (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 10:33
    เพื่อนเก่านิจะเป็นใครกันนะ แต่อยากให้เป็นกิยู เพราะน้องชิโนบุจะได้มีคนให้กวนเพิ่ม555
    #87
    1
    • #87-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 17:09
      จิ้มๆ คนไม่มีเพื่อนกัน!
      #87-1
  14. #86 I AM A BEAR (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 08:15
    ผมอยากเห็นธันจิโรจน์ ถึงเเม้ว่าจะเป็นฟิคชิโนบุก็ตาม5555
    #86
    1
    • #86-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 17:09
      อาจจะเห็นนะคะ55555
      #86-1
  15. #85 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 07:42
    กรี๊ดด เท่มากคร่าา><
    #85
    1
    • #85-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 17:08
      ขอบคุณเคิ้บบบบย
      #85-1
  16. #84 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 07:12
    น้องสเน่ห์แรงมากกก
    #84
    1
    • #84-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 17:08
      สวยน่ารัก ตกไปหลายคน5555
      #84-1
  17. #83 fealone (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 06:55
    คายาโนะนี่เตี้ยกว่าชิโนบุอีกหรอ
    #83
    1
    • #83-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 06:56
      ใช่แล้วค่ะ ตอนแรกก็นึกว่าสูงกว่าอ่ะ จริงๆแล้ว5555
      #83-1
  18. #82 Nura_Riku (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 06:11
    ท่านชิโนบุเท่ที่สุดเลย แถมยังสเน่ห์แรงอีกต่างหาก มีเรือผุดมาอีกแล้วเนี่ย
    #82
    6
    • #82-3 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 06:30
      ลิลลี่เช่นนั้นรึ5555
      #82-3
    • #82-5 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 06:31
      เดี๋ยวปูทางแป๊บเลยค่ะ ฮื้อออ
      #82-5
  19. #81 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 06:00

    มาแล้ว!!! อีกคู่ของชิโนบุ

    #81
    1
    • #81-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 06:02
      สร้างเรือไว้เยอะมากกกกก555555 บางทีอาจมีอีกลำก็ได้นะคะ
      #81-1
  20. #78 gurengesan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 05:26
    คิกกๆๆโคโระเซนเซย์คือสูงกว่าเกียวเมย์ซังไปอีกกกก55555
    #ชิซังผู้มีเสน่ห์เกินต้านทาน!!!!
    #78
    1
    • #78-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 05:28
      เงยจนปวดคอไปหมดแล้ว5555
      #78-1
  21. #76 [Shiro-san] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 02:03
    ถ้าโดมะโผล่มาจริงบแกเลยชั้นพร้อมสลัดเรือทุกลำแล้วกระโจนในเรื่องท่านโดมะ!!
    #76
    2
    • #76-1 [Shiro-san](จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 02:04
      *ใส่เรือ
      #76-1
    • #76-2 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 02:07
      อู้หู้ว จะมีดีมั้ยน้อ~ เรือลำนี้ดูยิ่งใหญ่~
      #76-2
  22. #75 PACHALAM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 01:24
    เจ้าลัทธิ... ไม่แหละ ไม่ใช่ที่ฉันคิดแหละเนอะ ฮ่าๆ... //ขำแห้ง
    แต่ใดๆก็คือ เรือใหม่รึเปล่า นั่นใช่เรือใหม่รึเปล่า
    #75
    1
    • #75-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 01:28
      เรือรึเปล่านะ เอ๊~~ รอดูคนลงนะคะ5555
      #75-1
  23. #74 nger kata (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 01:13
    เอาแล้วววว

    เจ้าลัทธิกับผีเสื้อ
    #74
    1
    • #74-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 01:17
      เรืออยู่นา555555
      #74-1
  24. #73 XenoZethe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 01:09
    สนุกครับรอตอนต่อไปครับ
    #73
    1
    • #73-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 7)
      8 กรกฎาคม 2563 / 01:10
      ดีใจที่ชอบค่าาาา
      #73-1