(ไม่จบ)The Twisted World [Fic:Tokyo ghoul & Attack on titan]

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 การเจรจาที่มีแต่คำโกหก!(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    13 เม.ย. 60

ตอนที่ 2 การเจรจาที่มีแต่คำโกหก!

ที่นี่น่ะไม่ใช่โลกใบเดิมแน่ๆ

หลังจากที่ชายหนุ่มหัวขาวเจ้าของฉายา มนุษย์นอกกำแพง ได้ตัดสินใจยอมเข้ามาในกำแพงร่วมกับบุคคลแปลกหน้าในชุดประหลาด เขาก็ได้เห็นโลกอันกว้างใหญ่อีกใบที่มีขีดจำกัดคือกำแพงอันสูงใหญ่ที่เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นของจริงที่ไม่ได้เจอในนิยายแฟนตาซี

                เขาเริ่มจะรู้ตัวแล้วว่าที่ๆยืนอยู่ณ.จุดๆนี้คือโลกอีกใบที่เขาไม่เคยอยู่อย่างแน่นอน เริ่มจากสัตว์ประหลาดยักษ์ก่อนเขายังไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับมันมากนักแต่ก็ได้ยินคนพวกนี้เรียกว่า ไททัน อยู่บ่อยๆ ถัดมาก็อุปกรณ์หน้าตาประหลาดที่ใช้ในการต่อกรกับไททันพวกนั้น พวกเขาพลาดจนโดนฆ่าตายไปหลายคนดูเหมือนคนที่มาที่นี่จะเตรียมตัวรับความสูญเสียอยู่แล้วแต่ก็ยังมีที่รับไม่ได้อยู่ดี

                เมื่อได้เข้ามาในกำแพงกลิ่นอายของมนุษย์ก็ลอยเตะจมูก มนุษย์ทุกคนที่นี่อยู่ในบ้านหลังเก่าๆเสื้อผ้าก็ดูโบราณๆจนตัวเขายังเผลอหลุดคิดไปว่าเขาหลุดมาในอดีตที่เพิ่งมีกูลเกิดขึ้น ส่วนไททันก็คือกูลรุ่นแรกๆ?ที่ยังไม่ได้วิวัทนาการเพื่อล่ามนุษย์อย่างจริงจังซึ่งคิดแล้วก็สมเพชตัวเองที่มีบรรพบุรุษเป็นไททัน

                ยังไม่มีอะไรมาพิสูจน์จงอย่าปักใจเชื่อ!’ คิดแล้วก็ส่ายหัวไล่ความคิดบ้าๆออกไป ตอนนี้เขานั่งอยู่ตรงที่ขนเสบียงและมีผ้าเขียวๆผืนใหญ่คลุมตัวกับหัวเอาไว้ โดยสาเหตุที่ต้องคลุมตัวไว้นั้นก็เพราะกลัวถูกจับได้ว่าเจอคนนอกกำแพงแล้วเรื่องมันจะวุ่นวาย ยิ่งผมนี่ล่ะต้องปิดให้มิดเลยเพื่อไม่ให้คนที่นี่สนใจ เสื้อผ้าก็ด้วย

                เมื่อความวุ่นวายผ่านพ้นไปชายหนุ่มก็ถูกพาตัวมาที่ห้องห้องหนึ่งอย่างลับๆ เขาล๊อกประตูอย่างดีก่อนจะมานั่งเรียงตัวอยู่ตรงข้ามชายหนุ่มปริศนา ตัวชายหนุ่มนั้นนั่งอยู่บนเบาะที่มีพนักพิงในขณะเดียวกันคนพวกนั้นกลับไปออกันที่เบาะอีกฝั่งที่มีขนาดเท่ากันโดยมีผู้นำหัวเหลืองนั่งกลาง หน้าโหดนั่งขนาบขวา ผู้หญิงท่าทางกระดี๊กระด๊านั่งขนาบซ้าย ที่เหลืออีก 5 คนยืนอยู่หลังเบาะที่ทั้ง 3 นั่งอยู่

                “จะนั่งนี่ก็ได้ครับ ผมไม่กัด” ชายหนุ่มเอ่ยพลางถอนหายใจเก้าอี้ห้องนี้ก็น้อยแสนน้อย จะให้ทนมองคนทั้ง 5 ยืนฟังเมื่อยๆก็ยังไงอยู่

                “มไม่เป็นไร เข้าเรื่องเถอะ” สาวน้อยร่างเล็กผมสีส้มประบ่าเอ่ยอย่างเกรงใจก่อนจะบอกให้เข้าเรื่อง ชายหนุ่มหัวเหลืองเองก็พยักหน้าเห็นด้วยแล้วเริ่มเอ่ยต่อทันที

                “ฉันเอลวิน สมิท เป็นผู้บัญชาการทีมสำรวจ” เขาพูดนิ่งๆนัยน์ตาสีฟ้าเรียบนิ่งสมเป็นผู้นำ ผมสีเหลืองที่เรียบแปล้อยู่ทรงชวนเข้าใจผิด(นึกว่าวิก) ทำให้รู้สึกถึงความเนียบของผู้บัญชาการผู้นี้เลยทีเดียว

                “ฉันรีไวล์ แค่รีไวล์” คนขวามือพูดต่อ สีหน้าเบื่อโลกบวกกับน้ำเสียงที่แข็งกระด้างดูยังไงก็เป็นคนที่ดุเอาเรื่อง ตาคมสีเดียวกับสีผมที่ดำสนิท มองดูแล้วผมนี่ทรงเดียวกับเจ้าคนที่พูดจาดูหมิ่นตอนอยู่ในป่านั่นเลยล่ะ

                “ฉันฮันจิ โซเอะนะ เรามาญาติดีกันเถอะ” คนซ้ายมือพูดต่อ บรรยากาศผิดกับคนก่อนหน้าลิบลับ ผู้หญิงคนนี้มีสีผมกับสีตาเดียวกันคือน้ำตาลแดง สวมแว่น ดูเฟรนลี่สุดๆ

                “ฉันเพตตร้า รัล” ผู้หญิงที่มีผมกับตาสีส้มร่างบาง ไม่คิดเลยว่าเป็นทหาร

“ฉันออลโอ้ โบซาโด้” เจ้าคนพูดจาดูหมิ่นเมื่อตอนนั้นพูด เขามีทรงผมเดียวกับรีไวล์แต่หน้าแก่กว่ารีไวล์มากแถมผมหยิกกว่าด้วย ผมกับตาสีใบไม้แก่

“ฉันเอิร์ค จิน” คนถัดมาพูดต่อเขามีหนวดนิดหน่อยที่ปลายคาง เห็นแล้วก็นึกถึงคุณโยโมะที่โลกก่อน มีผมสีเหลืองยาวมัดไว้ข้างหลัง

“ฉันกุนเธอร์ ซูล์ซ” คนหัวแหลมพูดต่อ ไม่ได้บอกว่าเขาฉลาดแต่อย่างใดแค่ผมสีดำสนิมของเขานั้นแหลมชี้ขึ้นไปข้างบนแถมยังอยู่ทนอีกต่างหาก

”       “เฮ้อส่วนนั่นมิเกะ ซาชาเรียส”  คนต่อมาไม่พูดอะไรแต่กลับทำจมูกฟุดฟิด ทำให้คนที่ชื่อเอลวินพยักหน้าอย่างเอือมๆก่อนจะพูดแทนให้ ส่วนเจ้าตัวกลับเดินมาใกล้คนผมขาวแล้วก้มหน้าลงดมกลิ่นกายที่แปลกใหม่สำหรับเขา คนถูกกระทำสะดุ้งน้อยๆแสดงท่าทางหวาดระแวงอย่างไม่ปิดบัง

“ขอโทษที่เสียมารยาทนะ แต่เขาเป็นคนไม่ชอบพูดและชอบดมกลิ่น จมูกของเขามีความสามารถในการจดจำกลิ่นและสามารถแยกแยะกลิ่นของสิ่งมีชีวิตได้ด้วยถ้าพูดง่ายๆก็คือมีจมูกเหมือนสุนัข” เอลวินพูดต่อเพื่อคลายข้อสงสัยของชายหนุ่ม เขาจึงยอมอยู่นิ่งๆให้คุณมิเกะดมให้พอใจ

เหมือนร่างแยกของฮินามิเลย

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาทำเอาชายหนุ่มเผลอยิ้มมุมปากก่อนจะหุบทันที ก็ชายคนนี้น่ะมีสัมผัสทางจมูกที่โดดเด่นแต่ฮินามิที่สัมผัสทางหูที่โดดเด่นจนเขาอดคิดถึงไม่ได้ ช่วงนี้เขายิ่งยุ่งๆจนไม่มีเวลาให้สาวน้อยด้วยสิ

“เราแนะนำตัวหมดแล้ว” เอลวินพูดเป็นเชิงเรียกสติเมื่อเห็นชายหนุ่มเผลอเหม่อไป คนที่มาดมเขาก็ถอยไปอยู่เบื้องหลังเบาะของผู้บังคับบัญชาเรียบร้อยแล้วด้วย ชายหนุ่มพยักหน้าก่อนจะเริ่มแนะนำตัวเอง

“ผมคาเนกิ เคนครับ” เมื่อว่าจบเอลวินก็ยื่นมือมาข้างหน้า คาเนกิก็ยื่นมือไปจับและสั่นเบาๆ ทักทายแบบนี้ฝรั่งชัดๆ

“ยินดีที่ได้รู้จัก//เช่นกันครับ” เมื่อจบการแนะนำตัว บรรยากาศก็เข้าโหมดตึงเครียดทันที

“ไม่อ้อมค้อมล่ะนะ

“นายเป็นตัวอะไรกันแน่ เคน?

ภายในห้องมีเพียงความเงียบปกคลุม ผู้ถูกถามก้มหน้าลงเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาตอบกลับด้วยใบหน้าเรียบนิ่งจนคนในห้องเริ่มหน้าซีดกับความร้ายลึกของคนตรงหน้า เว้นก็แต่รีไวล์กับเอลวินที่ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

                “ผมก็เป็นคนสิครับ หน้าตาแบบนี้คงไม่เป็นไททันหรอกคุณสมิท” คาเนกิกล่าวหน้ายิ้มๆเหมือนหยอกล้อมือยกขึ้นแตะปลายคางเบาๆแล้วเอาลงทันที ทุกคนในห้องนิ่งเงียบสักพักก่อนที่คาเนกิจะเอ่ยถามต่อ “ไม่ทราบว่าถามทำไมหรือครับ?

                “ก็นายอยู่นอกกำแพงซึ่งเป็นเขตไททันและมนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ แล้วนายอยู่ที่นั่นได้ยังไง?” เอลวินตอบกลับทันควัน คาเนกิถอนหายใจพร้อมยกมือขึ้นแตะคางก่อนจะลดมือลงและพูดต่อทันที

                “ผมไม่รู้ ผมรู้แค่ว่ารู้สึกตัวอีกทีก็นอนอยู่กลางป่ามีไททันตัวนั้นนั่งมองและพวกคุณก็พาผมกลับมาที่นี่ด้วยแค่นั้น” ทุกคนในห้องมองคาเนกิอย่างจับผิดแต่ตัวเขาในตอนนี้ไม่รู้สึกกลัวสายตาพวกนั้นเลยสักนิด ดีซะอีกถ้าคนพวกนี้ไม่มานัวเนียจะได้หาทางกลับสะดวกๆ

                “นายพูดเหมือนคนความจำเสื่อมแต่กลับจำชื่อตัวเองได้ นายกำลังปิดบังอะไรหรือเปล่า เคน” เอลวินท้วงดวงตาสีฟ้าจ้องคาเนกิเขม็งจนตัวจะพลุน

                “ผมจำเรื่องนั้นไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าผมต้องความจำเสื่อมเสมอไปนี่ครับ คุณสมิท” คาเนกิเถียงต่อ คนในเหตุการณ์เริ่มรู้สึกอึดอัดเมื่อสัมผัสได้ว่าห้องนี้กำลังเล่นสงครามประสาทอย่างดุเดือด

                “ผมของนายล่ะ ทำไมถึงมีสีขาวแบบนั้น” เอลวินพูดพร้อมเหลือบมองผมดกสีขาว

                “มันเป็นตั้งแต่เกิดครับ” คาเนกิตอบหน้าตาย เขาไม่คิดจะเปิดเผยความจริงใดๆทั้งสิ้น

“เสื้อผ้าที่นายสวมใส่นั่นก็ด้วยมันดูแปลกเมื่อเทียบกับคนในกำแพงนี่มาก แล้วที่ปิดตานายนั่นน่ะคืออะไร” เอลวินถามต่อแบบไม่มีเวลาให้หายใจ เขาพยายามเค้นข้อมูลจากคนตรงหน้าให้ได้มากที่สุด

                “เสื้อผ้า? ก็ไม่มีอะไรนะครับก็คุณเจอผมนอกกำแพงนี่จะมาเหมือนพวกคุณได้ยังไง ส่วนนี่คือผ้าปิดตาครับ” คาเนกิตอบตามจริงมือก็ลูบผ้าปิดตาไปมา ทำเอาเอลวินผงะไป

                “แล้วทำไมต้องปิด?” เอลวินยอกย้อน คาเนกิหลุบตาลงต่ำเมื่อคนตรงหน้าถามถึงสิ่งที่ตอบค่อนข้างยาก

                “ผมชอบปิดครับ” คิดอะไรไม่ออกจึงยอมโกหกคำโตไปหน้าตาเฉย ซึ่งเป็นใครฟังก็ไม่เชื่อหรอก

                “เปิดได้ไหม?” ฮันจิถามเสียงใสตัดหน้าเอลวิน คาเนกิไม่ตอบแต่ยอมเปิดให้คนในห้องดูอย่างง่ายดายเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ ตาของเขานั้นมีสีเทาซึ่งก็เหมือนกับอีกข้างนึงอย่างไม่มีผิดเพี้ยนแต่คนในห้องก็ยังไม่เลิกสงสัยสักที

                “ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าปิดทำไม นายเปิดไม่ดีกว่าเหรอไม่ต้องอึดอัด มีแต่คนที่ตาบาดเจ็บเท่านั้นล่ะที่ใส่มันน่ะ” ฮันจิพูดยาวเหยียด คาเนกิก็นั่งฟังก่อนจะตอบเสียงเรียบตามเคยมือก็ไม่วายแตะปลายคางอีกรอบ

                “ผมก็บอกแล้วว่าผมชอบปิดครับ” คาเนกิยืนยันคำตอบเดิมจนทำให้คนขี้หงุดหงิดประจำห้องอดที่จะใส่อารมณ์ไม่ได้

                “ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายไม่ได้โกหก” รีไวล์ถาม หน้าบูดๆนั้นมองยังไงก็รู้ว่าหงุดหงิด

                “นั่นก็ขึ้นอยู่กับพวกคุณ” คาเนกิพูดพลางยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ในหัวก็คิดแต่จะให้คนพวกนี้ปล่อยตัวเขาไปเร็วๆ

                “งั้นฉันขอถามข้อสุดท้าย” เอลวินเอ่ยแล้วทิ้งช่วงไป ทำเอาหูคาเนกิผึ่งขึ้นมาแทบทันทีจนลืมชายร่างเล็กที่เพิ่งพูดคุยเมื่อครู่ไปสนิท

“นายเป็นพวกไหน?

คำถามนั้นเรียกความสนใจคนในห้องเป็นอย่างมากแต่ไม่ใช่กับคาเนกิ เขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าเจ้าหัวเหลืองคนนี้ต้องการอะไร? แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

                “ฉันหมายถึงเป็นพวกมนุษย์ หรือ เป็นศัตรู” คำถามที่ฟังดูตอบง่ายคล้ายๆลองเชิงแต่กลับยากมากในความคิดของคาเนกิก็ถ้าเขาตอบพลาดไปล่ะก็อนาคตต่อจากนี้เปลี่ยนเลยนะ

                ในความเป็นจริงพวกเขาน่าจะรู้คำตอบคาเนกิอยู่แล้ว ไม่ว่าเขาจะเป็นฝ่ายมนุษย์จริงๆหรือเป็นศัตรูก็ต้องตอบคำตอบแรกอยู่ดี เพราะมันเป็นคำตอบที่ทำให้ปลอดภัยที่สุด พูดง่ายๆก็คือหวยมันล๊อกไว้ให้ตอบแบบนั้นตั้งแต่ต้นแล้วนั่นแหละแต่มันจะเป็นคำตอบที่ทำให้เขาต้องยึดติดกับพวกเขานี่สิ มันจึงทำให้เกิดความลำบากใจขึ้นมา

คนพวกนี้ร้ายไม่เบานี่

คาเนกิคิดในใจอย่างนึกชมมนุษย์กำแพง การปะทะคารมในครั้งนี้ดูเหมือนคาเนกิจะเสียเปรียบจนยากที่จะพลิกเกมกลับเสียแล้ว

                “ก็ต้องมนุษย์สิครับ ทำไมคุณถึงถามแบบนั้น?

                “ก็ถ้าเป็นฝ่ายมนุษย์ก็ต้องยอมสละชีวิตเพื่อมนุษย์ด้วยกันได้ จริงไหม?” เอลวินผู้เจ้าเล่ห์เพทุบายเอ่ยออกมาหน้าตาเฉยแต่สามารถสร้างความกดดันให้คนถูกไต่สวนได้เป็นอย่างดี

                “นี่คุณกำลังจะบังคับให้เข้าทีมกับพวกคุณ?” คาเนกิเริ่มทำหน้าไม่พอใจเมื่อเริ่มจับทางชายหนุ่มที่แสนเจ้าเล่ห์คนนี้ได้

                “ทำไมต้องบังคับด้วยล่ะในเมื่อเราก็พวกเดียวกัน” คำตอบของเอลวินทำให้คาเนกิรู้สึกเหมือนหงอกที่มีเต็มหัวในตอนนี้จะร่วง หน้าก็แสร้งปั้นยิ้มแต่แววตาไม่ยิ้มด้วยเลยสักนิด

                “ครับ เข้าใจแล้วว่าแต่” คาเนกิพยักหน้ายึกยักก่อนจะเอ่ยเปลี่ยนเรื่องไปในทันที ตอนนี้เขารู้สึกกดดันมากไม่ใช่แค่กับเอลวินแต่ทุกคนในห้องนี้เหมือนจะส่งความกดดันมาให้คาเนกิคนละนิดคนละหน่อยจนต้องเปลี่ยนเรื่องให้ได้

“โลกใบนี้มีสัตว์ประหลาดอย่างอื่นอยู่อีกหรือเปล่า”

คำถามจากคาเนกิทำเอาเอลวินและทุกคนในห้องขมวดคิ้วกันยุ่งไปหมด ซึ่งมันก็เหมือนส่งสัญญาณให้รู้นั่นล่ะว่ากำลังงงกันชุดใหญ่

                “นอกจากไททันน่ะครับ มีตัวประหลาดอย่างอื่นไหม” คาเนกิกุมขมับตัวเองเมื่อเรื่องที่ตัวเองกำลังพูดคุยเหมือนจะไม่ส่งผลดีให้กับเขาเท่าไรนัก

                “ก็ไม่มีนี่ ทำไมถึงถามแบบนั้น” คนที่ชื่อฮันจิ โซเอะเอ่ยตอบแทนให้ แววตาและน้ำเสียงของเธอดูเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

                “ผมก็บอกแล้วนี่ว่าผมไม่รู้อะไรเลยนอกจากตื่นมาเจอพวกคุณกับไททัน ผมก็แค่อยากรู้ว่านอกจากไททันยังมีตัวอะไรอีกไหมก็แค่นั้น” คาเนกิกล่าวพลางถอนหายใจ เขารู้สึกโล่งอกที่ไม่มีสัตว์ประหลาดอย่างอื่นอาศัยอยู่อีกแต่ก็กังวลอยู่ดี

แสดงว่าโลกนี้ไม่มีกูล?’

นั่นล่ะคือเรื่องที่เขากำลังกังวล

ช่วงทอร์ก

โอ่ยกว่าจะเสร็จ

ไรท์ยอมรับว่าแนวนี้ยังไม่เคยแต่งเลยค่ะ(แนวดาร์คแฟนตาซี)

แล้วยิ่งเอามาผสมสองเรื่องบ่องตรงต้องหาข้อมูลเยอะมากมายเพื่อที่จะแต่งในแต่ละตอน แฮร่

คนที่รอตั้งแต่เมื่อวานไรท์ขอโทษจริงๆค่ะ ก็มันกะทันหัน!!!

ให้อภัยไรท์นะ ฮือๆๆๆ

ตอนนี้เป็นตอนแรกเลยที่ไม่ต้องบรรยายเป็นลักษณะตัวละครแล้ว เพราะ ชื่อเฉลยหมดแล้ว เย้!

ถถถ ยังมิวายต้องพยายามแต่งให้สองเรื่องเชื่อมกัน ฮา

ยังไงไรท์ก็จะพยายามค่ะ เม้นแนะนำติชมให้กำลังใจได้นะจ้ะ อย่ามาเป็นเงาแถวนี้ค่ะ

เดี๋ยวแม่ส่งหนูกิไปบึ้มบ้าน 555

ด้วยรักจากไรท์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,074 ความคิดเห็น

  1. #1062 KimTmmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 12:01
    รู้สึกไม่อยากให้มีนางเอกเลย
    #1,062
    0
  2. #1058 มีมี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 23:44

    คำถามยากนะ มนุษย์หรือศัตรู เเน่นอนน้องคือมนุษย์เเต่ก็พูดไม่ได้เต็มปากว่าอยู่ฝังมนุษย์เพราะว่าน้องกินมนุษย์เเต่จะให้อยู่ฝังศัตรูมันก็ไม่ใช่ อืม....ยากจริงๆ

    #1,058
    0
  3. #954 iamlilyboy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 16:36
    คาเนกิน่ารั้กก
    #954
    0
  4. #930 FujiOtome (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 11:55
    กูลตนเดียวบนโลกนี้
    #930
    0
  5. #928 Devil fire of Darkness (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 00:42
    งึ้ย หนูกิสู้เขาลูก อย่าให้เขากดดันฝ่ายเดียว0-0!!
    #928
    0
  6. #909 ตีฟอง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 00:34
    เอาหางออกมาฟาดพวดมันซะ //เดี๋ยวๆ อีนี่ก็ใจร้อน
    #909
    0
  7. #878 ฟ.ฟ้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 08:58
    แบบนี้เรียกหว่านล้อมแหมยัดเยียดนะน่ะ
    #878
    0
  8. #825 KuhakuX (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 21:53
    ฮาตอนคาเนกิคิดว่าไททันเป็นบรรพบุรุษ​นี้ละ
    #825
    0
  9. #715 Fox season (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:59
    -ตาแก่วิกหัวเฒ่าเอ้ย//มองบน ฉันเกลียดนายจริง จิ๊ส์
    #715
    0
  10. #343 ployjabb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 02:27
    ตื่นเต้นอ่าชอบมากกกหาฟิคแบบนี้มานานละ
    #343
    0
  11. #246 คนธรรมดา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 10:50
    เปนกำลังใจให้เจ้าค่ะ ดุท่าจะเเต่งยาก
    #246
    0
  12. #187 KazukiRei (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 22:42
    สนุกมากๆค่ะไรท์
    เเต่จับสองเรื่องนี้มาใส่กันก็แต่งยากจริงๆนั่นแหละข้อมูลเยอะมาก จะโชคดีก็ตรงที่มันมีอะไรคล้ายกันหลายๆอย่างหละนะ
    #187
    1
    • #187-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      18 เมษายน 2560 / 15:38
      คล้ายตรงมีคนตายเป็นว่าเล่น เห็นศพเกลื่อนว่าปกติเลยทีเดียวค่ะ!
      #187-1
  13. #104 MoePunCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 14:13
    วิก....หุหุหุ
    #104
    0
  14. #98 Acnologia0109 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 10:07
    ก็คาเนกิเค้าชอบปิดจะสงสัยไรนักหนาห๊ะตาวิกทองหน้าเนี๊ยบ(เอลวินน่ะ)
    แล้วหนูมิของเค้าอยู่ไหนนอ่าาอยากเจออ่าค่าไรต์ตอนนี้คิดอยู่ว่าถ้าหนูมิคู่กะคาเนกิคงจะมหาเทพเลยย(อยากให้หนูมิโชว์พาว์^++^)
    มีความอินนเกิ๊นน555
    #98
    1
    • #98-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      11 เมษายน 2560 / 12:19
      ตาวิกผมทองหน้าเนี้ยบ...อืม เจ็บใช้ได้ให้หนูกิยืมใช้หน่อยละกัน 555
      มิคาสะจะมีบทบาทประมาณตอนต่อไปจ้ะ
      #98-1
  15. #58 YarapornTongin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:54
    มาต่อนะค่ะ ค้างมาก สู้ๆค่ะ
    #58
    2
    • #58-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      9 เมษายน 2560 / 10:58
      วันนี้นะๆ เค้าจะพยายามปั่นแม้จะไม่เต็มร้อยก็อัดๆไปก่อน
      เพิ่มความค้าง 5555
      #58-1
    • #58-2 Toony03(จากตอนที่ 3)
      9 เมษายน 2560 / 10:58
      วันนี้นะๆ เค้าจะพยายามปั่นแม้จะไม่เต็มร้อยก็อัดๆไปก่อน
      เพิ่มความค้าง 5555
      #58-2
  16. #56 ฟหกดเ้สวง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:53
    คาเนกิจ้ะ//ทำสายตาวิ้งๆ สนใจรับหนูมิเป็นลูกสะใภ้ต่างแดนไปฝากแม่(ที่ตายไปแล้ว)มั้ยจ้ะ //โดนเอเรน#แม่ยกหนูมิ!!!
    #56
    1
    • #56-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      8 เมษายน 2560 / 22:22
      ตายคู่แปลกมาเพิ่มอีกล้าว 555
      ตายๆแต่ละคู่ของหนูกิช่าง...โหด แกร่ง ซิกแพคมาเต็ม!
      #56-1
  17. #55 โลลิค่อน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 16:03
    มาต่ออีกนะค่ะ
    #55
    1
    • #55-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      8 เมษายน 2560 / 22:21
      ค่าจะรีบๆน้า
      #55-1
  18. #54 ปลาซาบะราดซอส (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 09:47
    ชอบค่าาา
    #54
    1
    • #54-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      8 เมษายน 2560 / 22:17
      จ้าาาาา
      #54-1
  19. #53 เบนซ์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 16:09
    มาอัพไวๆน่าาาา^^(เน็ตหมด+ทำงานพิเศษเลยมาเม้นช้าไปนิด(?)นะ)
    #53
    1
    • #53-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2560 / 19:27
      จ้า ขยันจริงจัง
      #53-1
  20. #52 สายรุ้ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 14:37
    น่าติดตามดีค่ะ
    #52
    1
    • #52-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2560 / 19:26
      ขอบคุณค่า
      #52-1
  21. #51 ชิคาตะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 11:14
    ตัดได้ค้างมากค่ะ อยากอ่านต่ออออออออออออออออออออออออออออ

    ปล.เจรจาไม่ได้ก็ฆ่าแล้วกินเลยคาเนชั่น หิหิหิ
    #51
    1
    • #51-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2560 / 19:26
      ไรท์ตัดค้างขนาดนั้นเบย
      ปล.โหดไปแล้วค่ะ คาเนชั่นไม่ได้โหดขนาดนั้น(หรอ)
      #51-1
  22. #50 mamocgh000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 07:41
    โอ้ๆนางทำอาไรอีกละที่เนี้ย
    #50
    0
  23. #48 NUTTY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 19:51
    ไม่เคยอ่านเดนวผสมเรื่องมาก่อน เจอเเบนี้ก็โอ๊ย ไรมาแต่งต่อเร็วๆๆนร้า
    #48
    1
    • #48-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      5 เมษายน 2560 / 22:42
      ค่า ตอนแรกยังกังวลอยู่เลยว่าจะแต่งหรือไม่ดี
      แต่พอเห็นแบบนี้ไรท์ก็ดีใจมากๆเบยล่ะ!
      #48-1
  24. #45 The killer of Despair (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 17:06
    ดาเมจจากคาเนกิ ช่างรุนแรงนัก //สลบคากองเลือด  
    ขอบคุณฮะ
    #45
    1
    • #45-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      5 เมษายน 2560 / 22:39
      โอ้โห ขนาดยังไม่ออกลายยังทำคุณนักฆ่าเลือดออกได้...คารวะ(555//ไรท์บ้าเป็นกิจวัตร)
      #45-1
  25. #43 Karen_zaza(Renny) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 16:54
    วิ่งไปซื้อบอมแปบ.......อยากอ่านนนนนนนน

    #เป็นกำลังใจให้ค่ะ ไม่ต้องรีบก็ได้ เร็วๆหน่อยก็ดี....
    #43
    1
    • #43-1 Toony03(จากตอนที่ 3)
      5 เมษายน 2560 / 22:37
      เดี๋ยวไรท์จะพยายามปั่นวันละนิดจิตแจ่มใสนะคะ ^^
      #43-1
  26. #41 Misaka chan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 14:57
    ฮูเร่~//ชูป้ายเชียร์ต่อไป~


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 เมษายน 2560 / 14:58
    #41
    4
    • #41-3 Toony03(จากตอนที่ 3)
      5 เมษายน 2560 / 22:44
      555 ใจร้าวเป็นผงเบย
      #41-3
    • #41-4 แมวดำ มุ้งมิ้ง(จากตอนที่ 3)
      6 เมษายน 2560 / 15:47
      ถึงกับพูดไม่ออกเลย//ทำร้ายจิตใจหนักมากกกก
      ปล.รูปนี้ได้จากที่ใด
      #41-4